https://wikijoo.ir/api.php?action=feedcontributions&feedformat=atom&user=Nazanin 2026-08-17T18:50:25Z مشارکت‌های کاربر MediaWiki 1.41.0 https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B3%D8%AF_%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D8%B2%D9%88&diff=2010297981 2026-08-17T14:43:58Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو:جعبه اطلاعات اماکن5|نام=سد شیرین‌دره|کشور=ایران|نام لاتین=Barzoo Dam|نام‌های دیگر=شیروان|موقعیت=فاصله 40کیلومتری شمال شهر شیروان|کاربری=مخزنی|مشخصات معماری=ارتفاع از پی: 83متر؛ ارتفاع از بستر: 22متر؛ طول تاج: 325متر؛ حجم کل سد: 92 میلیون مترمکعب|سازنده=|زمان ساخت=۱۳۷2ش}}<br /> [[پرونده:2042190940.jpg|بندانگشتی|360x360پیکسل|سد بارزو]]<br /> سد بارزو (Barzoo Dam)<br /> <br /> (یا: سد شیروان) سد مخزنی بتنی از نوع دوقوسی نامتقارن بر روی رودخانۀ قلچق (از سرشاخه‌های رودخانۀ اترک) در [[خراسان شمالی، استان|استان خراسان شمالی]]، [[شیروان، شهرستان|شهرستان شیروان]] و در فاصلۀ 40کیلومتری شمال [[شیروان، شهر|شهر شیروان]]. طول تاج سد 325متر، ارتفاع آن از پی 83متر و ظرفیت آبی مخزن آن (دریاچۀ پشت سد) 92میلیون مترمکعب است. برای مهار آب و کنترل سیلاب‌ها، تأمین سالانه ۱۰میلیون مترمکعب آب شرب شهر شیروان، ۳۰میلیون و ۶۰۰هزار مترمکعب آب مورد نیاز صنعت، ۳۰میلیون مترمکعب آب مورد نیاز زمین‌های کشاورزی پایین‌دست و ۸۰۰هزار مترمکعب آب مورد نیاز زیست‌محیطی ساخته شده است. شبکۀ آبیاری زمین‌های پایین‌دست این سد 5هزار و ۷۱۳ هکتار زمین را زیر پوشش دارد. عملیات ساخت سد بازو در دی 1372 آغاز شد و در دی 1380ش افتتاح گردید. رود قلچق پس از این سد، در دره‌ای که به نام رودخانه شهرت دارد به جریانش ادامه می‌دهد و در مسیر زمین‌های چندین روستا (از جمله قلچق) را نیز آبیاری می‌کند. این رود در انتها و در میانۀ شهر شیروان با نام رود چایلیق به رود اترک می‌ریزد. نام سد از روستایی به همین نام در جنوب آن گرفته شده است. <br /> <br /> دریاچۀ پشت این سد زیستگاه پرندگان بومی یا مهاجری از قبیل [[چنگر]]، اردک سرسیاه، اردک نوک‌پهن، خوتکای ابروسفید، کاکایی سیاه، باکلان کوچک، حواصیل سفید بزرگ، حواصیل خاکستری و همچنین چندین گونه آبزی است. پس از سد شیرین‌دره دومین سد بزرگ خراسان شمالی است.<br /> ----<br /> [[رده:معماری]]<br /> [[رده:ابنیه معاصر]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B3%D8%AF_%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D8%B2%D9%88&diff=2010297980 2026-08-17T14:42:22Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو:جعبه اطلاعات اماکن5|نام=سد شیرین‌دره|کشور=ایران|نام لاتین=Barzoo Dam|نام‌های دیگر=شیروان|موقعیت=فاصله 40کیلومتری شمال شهر شیروان|کاربری=مخزنی|مشخصات معماری=ارتفاع از پی: 83متر؛ ارتفاع از بستر: 22متر؛ طول تاج: 325متر؛ حجم کل سد: 92 میلیون مترمکعب|سازنده=|زمان ساخت=۱۳۷۵ش}}<br /> [[پرونده:2042190940.jpg|بندانگشتی|360x360پیکسل|سد بارزو]]<br /> سد بارزو (Barzoo Dam)<br /> <br /> (یا: سد شیروان) سد مخزنی بتنی از نوع دوقوسی نامتقارن بر روی رودخانۀ قلچق (از سرشاخه‌های رودخانۀ اترک) در استان خراسان شمالی، شهرستان شیروان و در فاصلۀ 40کیلومتری شمال شهر شیروان. طول تاج سد 325متر، ارتفاع آن از پی 83متر و ظرفیت آبی مخزن آن (دریاچۀ پشت سد) 92میلیون مترمکعب است. برای مهار آب و کنترل سیلاب‌ها، تأمین سالانه ۱۰میلیون مترمکعب آب شرب شهر شیروان، ۳۰میلیون و ۶۰۰هزار مترمکعب آب مورد نیاز صنعت، ۳۰میلیون مترمکعب آب مورد نیاز زمین‌های کشاورزی پایین‌دست و ۸۰۰هزار مترمکعب آب مورد نیاز زیست‌محیطی ساخته شده است. شبکۀ آبیاری زمین‌های پایین‌دست این سد 5هزار و ۷۱۳ هکتار زمین را زیر پوشش دارد. عملیات ساخت سد بازو در دی 1372 آغاز شد و در دی 1380ش افتتاح گردید. رود قلچق پس از این سد، در دره‌ای که به نام رودخانه شهرت دارد به جریانش ادامه می‌دهد و در مسیر زمین‌های چندین روستا (از جمله قلچق) را نیز آبیاری می‌کند. این رود در انتها و در میانۀ شهر شیروان با نام رود چایلیق به رود اترک می‌ریزد. نام سد از روستایی به همین نام در جنوب آن گرفته شده است. <br /> <br /> دریاچۀ پشت این سد زیستگاه پرندگان بومی یا مهاجری از قبیل چنگر، اردک سرسیاه، اردک نوک‌پهن، خوتکای ابروسفید، کاکایی سیاه، باکلان کوچک، حواصیل سفید بزرگ، حواصیل خاکستری و همچنین چندین گونه آبزی است. پس از سد شیرین‌دره دومین سد بزرگ خراسان شمالی است.<br /> ----<br /> [[رده:معماری]]<br /> [[رده:ابنیه معاصر]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B3%D8%AF_%D8%B4%DB%8C%D8%B1%DB%8C%D9%86_%D8%AF%D8%B1%D9%87&diff=2010297979 2026-08-17T14:36:56Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو:جعبه اطلاعات اماکن5|نام=سد شیرین‌دره|کشور=ایران|نام لاتین=Shirin Darre Dam|نام‌های دیگر=دریاچه شیرین‌دره|موقعیت=فاصله ۶۵کیلومتری شمال غربی شهر بجنورد|کاربری=مخزنی|مشخصات معماری=ارتفاع از پی: 26متر؛ ارتفاع از بستر: 22متر؛ طول تاج: 483متر؛ عرض تاج: 12متر؛ حجم کل سد: 90 میلیون مترمکعب|سازنده=|زمان ساخت=۱۳۷۵ش}}<br /> [[پرونده:2042190927-2.jpg|بندانگشتی|سد شیرین دره]]<br /> سد شیرین‌دره (Shirin Darre Dam)<br /> <br /> (همچنین: دریاچۀ شیرین‌دره) سد مخزنی خاکی با هستۀ رسی بر روی رودخانۀ شیرین (از سرشاخه‌های رودخانۀ اترک) در [[خراسان شمالی، استان|استان خراسان شمالی]]، [[مانه، شهرستان|شهرستان مانه]] و در فاصلۀ ۶۵کیلومتری شمال غربی [[بجنورد، شهر|شهر بجنورد]]. عملیات ساخت این سد در میانۀ سال ۱۳۷۵ش آغاز شد و در آغاز سال ۱۳۸۴ش افتتاح گردید. برای کنترل و مهار سیلاب‌ها، تأمین آب آشامیدنی مورد نیاز برای شهر بجنورد و روستاهای مسیر خط انتقال، آب مورد نیاز صنایع و همچنین تأمین آب لازم برای بهبود و توسعه کشاورزی و باغداری زمین‌های پایین‌دست ساخته شده است. طول تاج سد 483 و عرض تاج 12متر و ظرفیت آبی مخزن آن (دریاچۀ پشت سد) 90میلیون مترمکعب است. در سال‌های گذشته به دلیل رسوب‌گیری دریاچه، ظرفیت آن به حدود 60میلیون مترمکعب کاهش یافته است. <br /> <br /> به منظور گردشگری امکانات تفریحی متعدد در اطراف دریاچۀ پشت سد ایجاد شده؛ همچنین امکان ماهیگیری، قایق‌سواری و شنا در آن وجود دارد. دریاچۀ پشت سد زیستگاه پرندگان مهاجر و بومی چون آنقوت، سلیم طوطی، آبچلیک پاسبز، کاکایی نقره‌ای و سیاه، باکلان کوچک، حواصیل سفید بزرگ و [[تلیله سفید]] و همچنین چندین نوع آبزی، از جمله ماهی زردپر، است. سد شیرین‌دره تاکنون بزرگ‌ترین سد خراسان شمالی است. <br /> ----<br /> <br /> <br /> <br /> [[رده:معماری]]<br /> [[رده:ابنیه معاصر]]<br /> [[رده:جهانگردی]]<br /> [[رده:گردشگری]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:2042190927-2.jpg&diff=2010297978 2026-08-17T14:36:23Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>2042190927-2</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B3%D8%AF_%D8%B4%DB%8C%D8%B1%DB%8C%D9%86_%D8%AF%D8%B1%D9%87&diff=2010297977 2026-08-17T14:34:37Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو:جعبه اطلاعات اماکن5|نام=سد شیرین‌دره|کشور=ایران|نام لاتین=Shirin Darre Dam|نام‌های دیگر=دریاچه شیرین‌دره|موقعیت=فاصله ۶۵کیلومتری شمال غربی شهر بجنورد|کاربری=مخزنی|مشخصات معماری=ارتفاع از پی: 26متر؛ ارتفاع از بستر: 22متر؛ طول تاج: 483متر؛ عرض تاج: 12متر؛ حجم کل سد: 90 میلیون مترمکعب|سازنده=|زمان ساخت=۱۳۷۵ش}}<br /> سد شیرین‌دره (Shirin Darre Dam)<br /> <br /> (همچنین: دریاچۀ شیرین‌دره) سد مخزنی خاکی با هستۀ رسی بر روی رودخانۀ شیرین (از سرشاخه‌های رودخانۀ اترک) در [[خراسان شمالی، استان|استان خراسان شمالی]]، [[مانه، شهرستان|شهرستان مانه]] و در فاصلۀ ۶۵کیلومتری شمال غربی [[بجنورد، شهر|شهر بجنورد]]. عملیات ساخت این سد در میانۀ سال ۱۳۷۵ش آغاز شد و در آغاز سال ۱۳۸۴ش افتتاح گردید. برای کنترل و مهار سیلاب‌ها، تأمین آب آشامیدنی مورد نیاز برای شهر بجنورد و روستاهای مسیر خط انتقال، آب مورد نیاز صنایع و همچنین تأمین آب لازم برای بهبود و توسعه کشاورزی و باغداری زمین‌های پایین‌دست ساخته شده است. طول تاج سد 483 و عرض تاج 12متر و ظرفیت آبی مخزن آن (دریاچۀ پشت سد) 90میلیون مترمکعب است. در سال‌های گذشته به دلیل رسوب‌گیری دریاچه، ظرفیت آن به حدود 60میلیون مترمکعب کاهش یافته است. <br /> <br /> به منظور گردشگری امکانات تفریحی متعدد در اطراف دریاچۀ پشت سد ایجاد شده؛ همچنین امکان ماهیگیری، قایق‌سواری و شنا در آن وجود دارد. دریاچۀ پشت سد زیستگاه پرندگان مهاجر و بومی چون آنقوت، سلیم طوطی، آبچلیک پاسبز، کاکایی نقره‌ای و سیاه، باکلان کوچک، حواصیل سفید بزرگ و [[تلیله سفید]] و همچنین چندین نوع آبزی، از جمله ماهی زردپر، است. سد شیرین‌دره تاکنون بزرگ‌ترین سد خراسان شمالی است. <br /> ----<br /> <br /> <br /> <br /> [[رده:معماری]]<br /> [[رده:ابنیه معاصر]]<br /> [[رده:جهانگردی]]<br /> [[رده:گردشگری]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B3%D8%AF_%D8%B4%DB%8C%D8%B1%DB%8C%D9%86_%D8%AF%D8%B1%D9%87&diff=2010297976 2026-08-17T14:31:51Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو:جعبه اطلاعات اماکن5|نام=سد شیرین‌دره|کشور=ایران|نام لاتین=Shirin Darre Dam|نام‌های دیگر=دریاچه شیرین‌دره|موقعیت=فاصله ۶۵کیلومتری شمال غربی شهر بجنورد|کاربری=تأمین آب آشامیدنی|مشخصات معماری=ارتفاع از پی: 26متر؛ ارتفاع از بستر: 22متر؛ طول تاج: 483متر؛ عرض تاج: 12متر؛ حجم کل سد: 90 میلیون مترمکعب|سازنده=|زمان ساخت=۱۳۷۵ش}}<br /> سد شیرین‌دره (Shirin Darre Dam)<br /> <br /> (همچنین: دریاچۀ شیرین‌دره) سد مخزنی خاکی با هستۀ رسی بر روی رودخانۀ شیرین (از سرشاخه‌های رودخانۀ اترک) در استان خراسان شمالی، شهرستان مانه و در فاصلۀ ۶۵کیلومتری شمال غربی شهر بجنورد. عملیات ساخت این سد در میانۀ سال ۱۳۷۵ش آغاز شد و در آغاز سال ۱۳۸۴ش افتتاح گردید. برای کنترل و مهار سیلاب‌ها، تأمین آب آشامیدنی مورد نیاز برای شهر بجنورد و روستاهای مسیر خط انتقال، آب مورد نیاز صنایع و همچنین تأمین آب لازم برای بهبود و توسعه کشاورزی و باغداری زمین‌های پایین‌دست ساخته شده است. طول تاج سد 483 و عرض تاج 12متر و ظرفیت آبی مخزن آن (دریاچۀ پشت سد) 90میلیون مترمکعب است. در سال‌های گذشته به دلیل رسوب‌گیری دریاچه، ظرفیت آن به حدود 60میلیون مترمکعب کاهش یافته است. <br /> <br /> به منظور گردشگری امکانات تفریحی متعدد در اطراف دریاچۀ پشت سد ایجاد شده؛ همچنین امکان ماهیگیری، قایق‌سواری و شنا در آن وجود دارد. دریاچۀ پشت سد زیستگاه پرندگان مهاجر و بومی چون آنقوت، سلیم طوطی، آبچلیک پاسبز، کاکایی نقره‌ای و سیاه، باکلان کوچک، حواصیل سفید بزرگ و تلیله سفید و همچنین چندین نوع آبزی، از جمله ماهی زردپر، است. سد شیرین‌دره تاکنون بزرگ‌ترین سد خراسان شمالی است. <br /> ----<br /> <br /> <br /> <br /> [[رده:معماری]]<br /> [[رده:ابنیه معاصر]]<br /> [[رده:جهانگردی]]<br /> [[رده:گردشگری]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A8%D9%82%D8%B9%D9%87_%D8%B4%DB%8C%D8%AE_%D8%B2%D8%A7%D9%87%D8%AF_%DA%AF%DB%8C%D9%84%D8%A7%D9%86%DB%8C&diff=2010297975 2026-08-17T14:24:14Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو:جعبه اطلاعات اماکن5|نام=آرامگاه شیخ زاهد گیلانی|نام لاتین=|نام‌های دیگر=|کشور=ایران|استان=گیلان|موقعیت=3کیلومتری شرق شهر لاهیجان. در روستای شیخانه‌ور و در نزدیکی جادۀ لاهیجان به لنگرود|کاربري=آرامگاه|مشخصات معماری=گنبدخانه با گنبد هرمیِ هشت‌ترک و اتاقی در سوی غربی گنبدخانه|سازنده=سید مهدی باشکجانی|زمان ساخت=اواخر سدۀ 9ق}}<br /> [[پرونده:12281700- 5.jpg|بندانگشتی|نمای جبهه شمالی آرامگاه]]<br /> <br /> <br /> بُقعۀ شیخ زاهد گیلانی (Tomb of Shaykh Zahed Gilani)&lt;br /&gt;<br /> [[پرونده:12281700- 6.jpg|بندانگشتی|نمایی از بقعه]]<br /> (آرامگاه شیخ زاهد گیلانی) بنایی آرامگاهی مربوط به اواخر سدۀ 9ق در [[گیلان، استان|استان گیلان]]، [[لاهیجان، شهرستان|شهرستان لاهیجان]]، 3کیلومتری شرق [[لاهیجان، شهر|شهر لاهیجان]]. در روستای شیخانه‌ور و در نزدیکی جادۀ لاهیجان به [[لنگرود، شهر|لنگرود]] واقع شده است. بنای بقعه که در دامنۀ کوه و در میان درختان و مزارع سبز چای قرار دارد، منسوب است به تاج‌الدین ابراهیم بن روشن بن امیر بن بابیل بن شیخ بندار کردی سنجانی (د ۷۰۰ ق)، از مشایخ طریقت سهروردیه و مرشد و پدرزن شیخ صفی‌الدین اردبیلی. به این ترتیب، تاج‌الدین ابراهیم نیای مادری شاهان صفوی بوده است. محققان محل مقبرۀ شیخ زاهد را در هلیه‌کران (شهرستان فومن) می‌دانند و انتساب مقبره‌ای در شیخانه‌ور لاهیجان به او را مردود می‌شمارند و آنجا را مدفن یکی از نوادگان یا مریدان او می‌شناسند. در این بنا هیچ کتیبه‌ای که نشانی از نام سازنده یا بانی آن داشته باشد وجود ندارد، ولی بانی آن را سید مهدی باشکجانی، از صوفیان پیرو طریقت شیخ زاهد، می‌دانند. تنها کتیبۀ بنا، روی صندوق چوبی قدیمی مزار اصلی آرامگاه تاریخ 832ق را نشان می‌دهد که به احتمال مربوط است به سال مرگ مدفون آن. این بنا در سال 1347ش در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. داخل این آرامگاه علاوه بر مزار اصلی (مزار زیر گنبدخانه)، دو مزار دیگر نیز وجود دارد که منسوبند به سید رضی بن سید مهدی حسینی باشکجانی و دختر تیمور گورکانی. این بنا در دورۀ [[شاه عباس کبیر|شاه‌عباس اول]]، و در نیمۀ دوم قرن ۱۳ق، و همچنین در ۱۳۵۱ش مرمّت شده است.<br /> <br /> '''مشخصات معماری و تزئینات'''<br /> <br /> مطابق با معماری بومی منطقه، آرامگاه بر روی کرسی قرار گرفته. بنای بقعه از دو اتاق مربع (گنبدخانه/ شرقی) و مستطیل‌شکل (غربی) که به هم متصلند تشکیل شده و در کنار اتاق‌ها در سمت شمال ایوان طویلی (با طول 20 و عرض 2.86متر) با هفت فیلپا، در شرق گنبدخانه ایوانی (با طول 8.90 و عرض 2.80متر) با شش فیلپا، و در حاشیه و قسمت جنوبی همین اتاق نیز ایوان دیگری (با طول 8.25 و عرض 2.40متر) با شش فیلپا دیده می‌شود. اتاق غربی به نظر می‌رسد که بعدتر به اتاق اصلی الحاق شده. دیوارهای ایوان‌ها تا ارتفاع ۱۱۵سانتیمتری با کاشی‌کاری هفت‌رنگ عصر قاجار تزیین شده و طاقچه‌هایی با طاق جناغی در قسمت‌های مختلف ایوان به چشم می‌خورد. زیباترین قسمت آرامگاه گنبد هرمی و هشت‌ترک آن است که شیب تند آن به دلیل عبور سریع آب باران تهیه شده و سطح حره را با کاشی‌کاری زرد، فیروزه‌ای، سفید و سیاه، و با نقوش سنتی و گل‌دار پوشانده‌اند و اطراف گنبد و دیگر نقاط بنا را با سفال پوشش داده‌اند. سقف گنبدخانه از داخل دارای کاشی‌کاری است. در ورودی آرامگاه در جبهۀ شرقی آن واقع شده و ضریح در زیر گنبد آن قرار دارد. در ساختار بیرونی مقبره از چوب، آجر و ملات آهکی و در سقف آن از چوب، سفال و ورق‌های حلب استفاده شده است.<br /> ----<br /> <br /> <br /> <br /> &lt;br/&gt; &lt;!--12281700--&gt;<br /> <br /> [[Category:جغرافیای ایران]] [[Category:گیلان]] [[Category:معماری]] [[Category:ابنیه سنتی ایران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%85%D8%B3%D8%AC%D8%AF_%D8%AC%D8%A7%D9%85%D8%B9_%D8%AC%D9%88%D8%B1%D8%B4%D8%B1&diff=2010297974 2026-08-17T14:21:14Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{ الگو:جعبه اطلاعات اماکن5<br /> | نام = مسجد جامع جورشر<br /> <br /> | نام لاتین =Jurshar Grand Mosque<br /> | نام‌های دیگر =مسجد سلطانی<br /> <br /> | کشور = ایران<br /> |استان = گیلان<br /> <br /> | موقعیت = مرکز شهر لشت‌نشا<br /> <br /> | کاربري =مسجد<br /> <br /> | مشخصات معماری =مستطیل‌شکل و چهار ستون چوبی <br /> <br /> | سازنده =<br /> | زمان ساخت =دورۀ قاجار (1206ق)<br /> <br /> }}<br /> [[پرونده:2042190909-2.jpg|بندانگشتی|مسجد جامع جورشر]]<br /> مسجد جامع جورشر (Jurshar Grand Mosque)<br /> <br /> از آثار دورۀ قاجار در [[گیلان، استان|استان گیلان]]، [[رشت، شهرستان|شهرستان رشت]]، بخش لشت‌نشا، و در مرکز شهر لشت‌نشا. بانیان آن محمدخان و میراسماعیل بوده‌اند و مسجد در سال 1206ق ساخته شده. بر اساس کتیبه‌های سردر و شبستان آن، در سال 1318ق مرمت شده است. علاوه بر این در دهه‌ها و همچنین در سال‌های گذشته نیز به صورت جزئی مرمت شده و در سال 1375ش در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.<br /> <br /> <br /> '''مشخصات معماری و تزئینات'''<br /> <br /> این مسجدِ دو اشکوبه 380مترمربع مساحت دارد و با آجر خشتی سرخ‌رنگ ساخته شده. دارای پلان مستطیل‌شکل و چهار ستون چوبی در داخل شبستان در دو طبقه است. طبقۀ همکف مخصوص مردان و طبقۀ بالا مربوط به زنان است. در شرق و غرب مسجد نیز دو غرفۀ چوبين برای زنان ساخته شده است. پوشش بيرونی سقف بنا شيروانی و پوشش داخلی تيرهای چوبی است که بر روی چهار ستون چوبی بر پابۀ آجری قرار گرفته است. محراب مسجد سفيدکاری ساده است و در کنار آن سنگنوشتۀ مرمری به ابعاد 24×75 سانتیمتر بر ديوار نصب کرده‌اند. در اطراف کتیبه‌ها کاشی‌هایی مزین به آیه‌های قرآن به [[ثلث، خط|خط ثلث]] کار شده است. پنجره‌های مسجد منبت‌کاری شده و جز این پنجره‌ها، بنا ارسی‌های قدیمی با شیشه‌های رنگارنگ دارد.<br /> ----<br /> [[Category:دین اسلام]] [[Category:امامزاده ها و اماکن]] [[Category:معماری]] [[Category:ابنیه سنتی ایران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:2042190909-2.jpg&diff=2010297973 2026-08-17T14:20:33Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>2042190909-2</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%85%D8%B3%D8%AC%D8%AF_%D8%AC%D8%A7%D9%85%D8%B9_%D8%AC%D9%88%D8%B1%D8%B4%D8%B1&diff=2010297972 2026-08-17T14:17:15Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{ الگو:جعبه اطلاعات اماکن5<br /> | نام = مسجد جامع جورشر<br /> <br /> | نام لاتین =Jurshar Grand Mosque<br /> | نام‌های دیگر =مسجد سلطانی<br /> <br /> | کشور = ایران<br /> |استان = گیلان<br /> <br /> | موقعیت = مرکز شهر لشت‌نشا<br /> <br /> | کاربري =مسجد<br /> <br /> | مشخصات معماری =مستطیل‌شکل و چهار ستون چوبی <br /> <br /> | سازنده =<br /> | زمان ساخت =دورۀ قاجار (1206ق)<br /> <br /> }}<br /> مسجد جامع جورشر (Jurshar Grand Mosque)<br /> <br /> از آثار دورۀ قاجار در [[گیلان، استان|استان گیلان]]، [[رشت، شهرستان|شهرستان رشت]]، بخش لشت‌نشا، و در مرکز شهر لشت‌نشا. بانیان آن محمدخان و میراسماعیل بوده‌اند و مسجد در سال 1206ق ساخته شده. بر اساس کتیبه‌های سردر و شبستان آن، در سال 1318ق مرمت شده است. علاوه بر این در دهه‌ها و همچنین در سال‌های گذشته نیز به صورت جزئی مرمت شده و در سال 1375ش در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.<br /> <br /> <br /> '''مشخصات معماری و تزئینات'''<br /> <br /> این مسجدِ دو اشکوبه 380مترمربع مساحت دارد و با آجر خشتی سرخ‌رنگ ساخته شده. دارای پلان مستطیل‌شکل و چهار ستون چوبی در داخل شبستان در دو طبقه است. طبقۀ همکف مخصوص مردان و طبقۀ بالا مربوط به زنان است. در شرق و غرب مسجد نیز دو غرفۀ چوبين برای زنان ساخته شده است. پوشش بيرونی سقف بنا شيروانی و پوشش داخلی تيرهای چوبی است که بر روی چهار ستون چوبی بر پابۀ آجری قرار گرفته است. محراب مسجد سفيدکاری ساده است و در کنار آن سنگنوشتۀ مرمری به ابعاد 24×75 سانتیمتر بر ديوار نصب کرده‌اند. در اطراف کتیبه‌ها کاشی‌هایی مزین به آیه‌های قرآن به [[ثلث، خط|خط ثلث]] کار شده است. پنجره‌های مسجد منبت‌کاری شده و جز این پنجره‌ها، بنا ارسی‌های قدیمی با شیشه‌های رنگارنگ دارد.<br /> ----<br /> [[Category:دین اسلام]] [[Category:امامزاده ها و اماکن]] [[Category:معماری]] [[Category:ابنیه سنتی ایران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%85%D8%B3%D8%AC%D8%AF_%D8%AC%D8%A7%D9%85%D8%B9_%D8%AC%D9%88%D8%B1%D8%B4%D8%B1&diff=2010297971 2026-08-17T14:15:23Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{ الگو:جعبه اطلاعات اماکن5<br /> | نام = مسجد جامع جورشر<br /> <br /> | نام لاتین =Jurshar Grand Mosque<br /> | نام‌های دیگر =مسجد سلطانی<br /> <br /> | کشور = ایران<br /> |استان = گیلان<br /> <br /> | موقعیت = مرکز شهر لشت‌نشا<br /> <br /> | کاربري =مسجد<br /> <br /> | مشخصات معماری =مستطیل‌شکل و چهار ستون چوبی <br /> <br /> | سازنده =<br /> | زمان ساخت =دورۀ قاجار (1206ق)<br /> <br /> }}<br /> مسجد جامع جورشر (Jurshar Grand Mosque)<br /> <br /> از آثار دورۀ قاجار در استان گیلان، شهرستان رشت، بخش لشت‌نشا، و در مرکز شهر لشت‌نشا. بانیان آن محمدخان و میراسماعیل بوده‌اند و مسجد در سال 1206ق ساخته شده. بر اساس کتیبه‌های سردر و شبستان آن، در سال 1318ق مرمت شده است. علاوه بر این در دهه‌ها و همچنین در سال‌های گذشته نیز به صورت جزئی مرمت شده و در سال 1375ش در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.<br /> <br /> <br /> '''مشخصات معماری و تزئینات'''<br /> <br /> این مسجدِ دو اشکوبه 380مترمربع مساحت دارد و با آجر خشتی سرخ‌رنگ ساخته شده. دارای پلان مستطیل‌شکل و چهار ستون چوبی در داخل شبستان در دو طبقه است. طبقۀ همکف مخصوص مردان و طبقۀ بالا مربوط به زنان است. در شرق و غرب مسجد نیز دو غرفۀ چوبين برای زنان ساخته شده است. پوشش بيرونی سقف بنا شيروانی و پوشش داخلی تيرهای چوبی است که بر روی چهار ستون چوبی بر پابۀ آجری قرار گرفته است. محراب مسجد سفيدکاری ساده است و در کنار آن سنگنوشتۀ مرمری به ابعاد 24×75 سانتیمتر بر ديوار نصب کرده‌اند. در اطراف کتیبه‌ها کاشی‌هایی مزین به آیه‌های قرآن به خط ثلث کار شده است. پنجره‌های مسجد منبت‌کاری شده و جز این پنجره‌ها، بنا ارسی‌های قدیمی با شیشه‌های رنگارنگ دارد.<br /> ----<br /> [[Category:دین اسلام]] [[Category:امامزاده ها و اماکن]] [[Category:معماری]] [[Category:ابنیه سنتی ایران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B4%D9%87%D8%B1%DA%A9%D9%84%D8%A7&diff=2010297970 2026-08-17T14:05:23Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران<br /> | نام فارسی = <br /> |نام لاتین =Shahr Kola <br /> | نام‌ قدیمی = <br /> | نام دیگر = <br /> | استان = مازندران<br /> | شهرستان =نور <br /> | بخش = مرکزی<br /> | موقعیت = فاصله 3کیلومتری جنوب غربی شهر نور<br /> | جمعیت = 1,367نفر (1395ش)<br /> | نوع اقلیم = <br /> | ارتفاع از سطح دریا =10متر پایین‌تر <br /> | تولیدات و صنایع مهم =برنج، گندم، جو، مرکبات، صیفی‌جات، سیب و لبنیات <br /> | برخی بناهای مهم = <br /> | شهر ها و آبادی های مهم = <br /> |دهستان=ناتل‌‌کنار علیا}}<br /> شهرکلا (Shahr Kola)<br /> <br /> روستایی در دهستان ناتل‌‌کنار علیا، بخش مرکزی [[نور، شهرستان|شهرستان نور]]، استان [[مازندران]]. در فاصلۀ 3کیلومتری جنوب غربی مرکز [[نور، شهر|شهر نور]]، 95کیلومتری غرب [[ساری، شهر|شهر ساری]]، 4کیلومتری جنوب [[خزر، دریای|دریای خزر]]، 110کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 10متری پایین‌تر از سطح دریا قرار دارد. در دشت‌های میان دریای خزر و ارتفاعات شمالی البرز مرکزی واقع شده است. در شرق با جنگل و در شمال و غرب و جنوب با روستای بزرگ عباسا محدود شده است. در 500متری غرب به جادۀ انارجار - عباسا راه دارد. این جاده در شمال به شهر نور و در جنوب به روستای [[انارجار]] منتهی می‌شود. [[دارجار]] در 1.5کیلومتری جنوب شرق، از دیگر روستاهای اطراف شهرکلاست. شهرکلا دارای اقامتگاه‌های اجاره‌ای، آب‌بندان، دبستان، دبیرستان دورۀ اول، خانۀ بهداشت، سالن ورزشی، دفتر پیشخوان خدمات دولت، خواروبارفروشی، نانوایی، مسجد، تکیه و زیارتگاه است.<br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت شهرکلا 1,367نفر بوده است. شغل مردم این روستا [[کشاورزی]]، باغداری و [[دامداری]]، و محصولاتشان [[برنج]]، [[گندم]]، [[جو]]، [[مرکبات]]، صیفی‌جات، [[سیب]] و [[لبنیات]] است. مردم شهرکلا به زبان [[طبری]] (گویش کجوری) سخن می‌گویند.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:مازندران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B4%D9%87%D8%B1%DA%A9%D9%84%D8%A7&diff=2010297969 2026-08-17T14:02:48Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران<br /> | نام فارسی = <br /> |نام لاتین =Shahr Kola <br /> | نام‌ قدیمی = <br /> | نام دیگر = <br /> | استان = مازندران<br /> | شهرستان =نور <br /> | بخش = مرکزی<br /> | موقعیت = فاصله 3کیلومتری جنوب غربی شهر نور<br /> | جمعیت = 1,367نفر (1395ش)<br /> | نوع اقلیم = <br /> | ارتفاع از سطح دریا =10متر پایین‌تر <br /> | تولیدات و صنایع مهم =برنج، گندم، جو، مرکبات، صیفی‌جات، سیب و لبنیات <br /> | برخی بناهای مهم = <br /> | شهر ها و آبادی های مهم = <br /> |دهستان=ناتل‌‌کنار علیا}}<br /> شهرکلا (Shahr Kola)<br /> <br /> روستایی در دهستان ناتل‌‌کنار علیا، بخش مرکزی شهرستان نور، استان مازندران. در فاصلۀ 3کیلومتری جنوب غربی مرکز شهر نور، 95کیلومتری غرب شهر ساری، 4کیلومتری جنوب دریای خزر، 110کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 10متری پایین‌تر از سطح دریا قرار دارد. در دشت‌های میان دریای خزر و ارتفاعات شمالی البرز مرکزی واقع شده است. در شرق با جنگل و در شمال و غرب و جنوب با روستای بزرگ عباسا محدود شده است. در 500متری غرب به جادۀ انارجار - عباسا راه دارد. این جاده در شمال به شهر نور و در جنوب به روستای انارجار منتهی می‌شود. دارجار در 1.5کیلومتری جنوب شرق، از دیگر روستاهای اطراف شهرکلاست. شهرکلا دارای اقامتگاه‌های اجاره‌ای، آب‌بندان، دبستان، دبیرستان دورۀ اول، خانۀ بهداشت، سالن ورزشی، دفتر پیشخوان خدمات دولت، خواروبارفروشی، نانوایی، مسجد، تکیه و زیارتگاه است.<br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت شهرکلا 1,367نفر بوده است. شغل مردم این روستا کشاورزی، باغداری و دامداری، و محصولاتشان برنج، گندم، جو، مرکبات، صیفی‌جات، سیب و لبنیات است. مردم شهرکلا به زبان طبری (گویش کجوری) سخن می‌گویند.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:مازندران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B4%D9%87%D8%B1%DA%A9%D8%AA%DB%8C&diff=2010297968 2026-08-17T13:59:32Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران<br /> | نام فارسی = <br /> |نام لاتین =Shahrketi<br /> | نام‌ قدیمی = <br /> | نام دیگر = <br /> | استان = مازندران<br /> | شهرستان =آمل <br /> | بخش = دابودشت<br /> | موقعیت = فاصله 14کیلومتری شرق شمالی شهر آمل<br /> | جمعیت = 72نفر (1395ش)<br /> | نوع اقلیم = <br /> | ارتفاع از سطح دریا =8متر <br /> | تولیدات و صنایع مهم =برنج، مرکبات<br /> | برخی بناهای مهم = <br /> | شهر ها و آبادی های مهم = <br /> |دهستان=دابوی جنوبی}}<br /> شهرکتی (Shahrketi)<br /> <br /> روستایی در دهستان دابوی جنوبی، بخش دابودشت [[آمل، شهرستان|شهرستان آمل]]، استان [[مازندران]]. در مناطق جلگه‌ایِ جنوب [[خزر، دریای|دریای خزر]] در فاصلۀ 14کیلومتری شرق شمالی [[آمل، شهر|شهر آمل]]، 50کیلومتری غرب [[ساری، شهر|شهر ساری]]، 19کیلومتری جنوب [[خزر، دریای|دریای خزر]]، 130کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 8متری از سطح دریاهای آزاد قرار دارد. یکی از انشعابات رود هراز، در غرب شهرکتی به سمت شمال در جریان است. این روستا با اتصال به جاده‌های فریدونکنار - آمل (غرب) و بابل - آمل (جنوب)، به شهرهای ذکرشده و شبکۀ راه‌های اصلی مازندران دسترسی دارد. روستاهای اطراف آن عبارتند از: [[اسکی محله (دابوی جنوبی)|اسکی‌محله]] در شرق، سلطان‌آباد و [[نرگس مرز|نرگس‌مرز]] در شمال شرق، [[بامرکلا]] در شمال غرب، [[حسین آباد (دابودشت)|حسین‌آباد]] در غرب، [[دنگپیا]] در غرب جنوبی، و [[دیه (آمل)|دیه]] و پلهم‌کتی در جنوب. جادۀ پیجاکلا - رئیس‌آباد از یک کیلومتری شمال شهرکتی می‌گذرد. دبستان و مسجد دارد.<br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت شهرکتی 72نفر بوده است. شغل مردم این آبادی [[کشاورزی]]، باغداری و [[دامداری]]، و محصولات اصلی آنها [[برنج]] و [[مرکبات]] است. مردم شهرکتی به زبان [[طبری]] (گویش آملی) سخن می‌گویند.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:مازندران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B4%D9%87%D8%B1%DA%A9%D8%AA%DB%8C&diff=2010297967 2026-08-17T13:56:44Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران<br /> | نام فارسی = <br /> |نام لاتین =Shahrketi<br /> | نام‌ قدیمی = <br /> | نام دیگر = <br /> | استان = مازندران<br /> | شهرستان =آمل <br /> | بخش = دابودشت<br /> | موقعیت = فاصله 14کیلومتری شرق شمالی شهر آمل<br /> | جمعیت = 72نفر (1395ش)<br /> | نوع اقلیم = <br /> | ارتفاع از سطح دریا =8متر <br /> | تولیدات و صنایع مهم =برنج، مرکبات<br /> | برخی بناهای مهم =امامزاده قاسم <br /> | شهر ها و آبادی های مهم = <br /> |دهستان=دابوی جنوبی}}<br /> شهرکتی (Shahrketi)<br /> <br /> روستایی در دهستان دابوی جنوبی، بخش دابودشت شهرستان آمل، استان مازندران. در مناطق جلگه‌ایِ جنوب دریای خزر در فاصلۀ 14کیلومتری شرق شمالی شهر آمل، 50کیلومتری غرب شهر ساری، 19کیلومتری جنوب دریای خزر، 130کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 8متری از سطح دریاهای آزاد قرار دارد. یکی از انشعابات رود هراز، در غرب شهرکتی به سمت شمال در جریان است. این روستا با اتصال به جاده‌های فریدونکنار - آمل (غرب) و بابل - آمل (جنوب)، به شهرهای ذکرشده و شبکۀ راه‌های اصلی مازندران دسترسی دارد. روستاهای اطراف آن عبارتند از: اسکی‌محله در شرق، سلطان‌آباد و نرگس‌مرز در شمال شرق، بامرکلا در شمال غرب، حسین‌آباد در غرب، دنگپیا در غرب جنوبی، و دیه و پلهم‌کتی در جنوب. جادۀ پیجاکلا - رئیس‌آباد از یک کیلومتری شمال شهرکتی می‌گذرد. دبستان و مسجد دارد.<br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت شهرکتی 72نفر بوده است. شغل مردم این آبادی کشاورزی، باغداری و دامداری، و محصولات اصلی آنها برنج و مرکبات است. مردم شهرکتی به زبان طبری (گویش آملی) سخن می‌گویند.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:مازندران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A7%D8%B3%DA%A9%DB%8C_%D9%85%D8%AD%D9%84%D9%87_(%D8%AF%D8%A7%D8%A8%D9%88%DB%8C_%D8%AC%D9%86%D9%88%D8%A8%DB%8C)&diff=2010297966 2026-08-17T13:54:19Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران<br /> | نام فارسی = <br /> |نام لاتین =(Dabuye Jonubi) Aski Mahalleh <br /> | نام‌ قدیمی = <br /> | نام دیگر = <br /> | استان = مازندران<br /> | شهرستان =آمل <br /> | بخش = دابودشت<br /> | موقعیت = فاصله 12 کیلومتری شرق شمالی شهر آمل<br /> | جمعیت = 63نفر (1395ش)<br /> | نوع اقلیم = <br /> | ارتفاع از سطح دریا =8متر <br /> | تولیدات و صنایع مهم =برنج، انواع مرکبات، صیفی‌جات و تولیدات دامی <br /> | برخی بناهای مهم =امامزاده قاسم <br /> | شهر ها و آبادی های مهم = <br /> |دهستان=دابوی جنوبی}}<br /> اسکی‌محله (دابوی جنوبی) (Dabuye Jonubi) Aski Mahalleh<br /> <br /> روستایی در دهستان دابوی جنوبی، در بخش دابودشت [[آمل، شهرستان|شهرستان آمل]]، استان [[مازندران]]. در مناطق جلگه‌ایِ جنوب [[خزر، دریای|دریای خزر]] در فاصلۀ 12 کیلومتری شرق شمالی [[آمل، شهر|شهر آمل]]، 48 کیلومتری غرب [[ساری، شهر|شهر ساری]]، 19 کیلومتری جنوب دریای خزر، 128 کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 8متری از سطح دریاهای آزاد قرار دارد. یکی از انشعابات رود هراز، در غرب اسکی‌محله به سمت شمال در جریان است. این روستا با اتصال به جاده‌های فریدونکنار - آمل و بابل - آمل، به شهرهای ذکرشده و شبکۀ راه‌های اصلی مازندران دسترسی دارد. روستاهای اطراف آن عبارتند از: تنهاکلا در شمال شرق، سلطان‌آباد در شمال، شهرکتی در غرب، و پلهم‌کتی و مطهر سفلی در جنوب. اراضی اسکی‌محله در جنوب شرقی به شهرستان بابل محدود شده است. این روستا خانۀ بهداشت و زیارتگاهی به نام امامزاده قاسم دارد. <br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت اسکی‌محله 63نفر بوده است. شغل مردم این روستا [[کشاورزی]]، باغداری و [[دامداری]] است. محصولات اسکی‌محله شامل [[برنج]]، انواع [[مرکبات]]، صیفی‌جات و تولیدات دامی می‌شود. مردم این روستا به زبان [[طبری]] (گویش آملی) سخن می‌گویند. <br /> <br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:مازندران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B4%D9%87%D8%B1%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%DA%A9_(%D8%AA%D9%86%DA%A9%D8%A7%D8%A8%D9%86)&diff=2010297965 2026-08-17T13:52:04Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران|نام فارسی=|نام لاتین=(Shahrestanak (Tonekabon|نام‌ قدیمی=|نام دیگر=شهرستان|استان=مازندران|شهرستان=تنکابن|بخش=خرم‌آباد |موقعیت=فاصله 42کیلومتری جنوب شرقی شهر تنکابن|جمعیت=50نفر (1395ش)|نوع اقلیم=|ارتفاع از سطح دریا=1,980متر|تولیدات و صنایع مهم= گندم، جو |برخی بناهای مهم=|شهر ها و آبادی های مهم=|دهستان=سه‌هزار}}<br /> شهرستانک (تنکابن) (Shahrestanak (Tonekabon<br /> <br /> (یا: شهرستان) روستایی در دهستان سه‌هزار، بخش خرم‌آباد [[تنکابن، شهرستان|شهرستان تنکابن]]، استان [[مازندران]]. در فاصلۀ 42کیلومتری جنوب شرقی [[تنکابن، شهر|شهر تنکابن]] و [[خزر، دریای|دریای خزر]]، 195کیلومتری غرب [[ساری، شهر|شهر ساری]]، 95کیلومتری شمال غربی تهران، و در ارتفاع 1,980متری از سطح دریا قرار دارد. روستایی کوهستانی در ارتفاعات شمالی البرز مرکزی و در محدودۀ منطقۀ شکارممنوع دوهزار و سه‌هزار است. در شرق با روستای درجان همسایه است؛ در جنوب با ارتفاعات شمال شرقی [[قزوین، استان|استان قزوین]] (شهرستان قزوین) و شمال غربی [[البرز، استان|استان البرز]] ([[طالقان، شهرستان|شهرستان طالقان]]) محصور شده است. از طریق راه کوهستانی صعب‌العبور در جنوب به طالقان دسترسی دارد که این راه با توجه به جاذبه‌های طبیعی و وجود چندین غار و چشمه‌های معمولی و آب گرم مورد توجه گروه‌های کوهنوردی و گردشگری است. راه ارتباطی شهرستانک به مرکز شهرستان نیز که آن هم در جاهایی خاکی و بیشتر کوهستانی و جنگلی است، از طریق روستاهای شمالی و پس از مسیری طولانی به جادۀ دوهزار متصل می‌شود. دو ریزابۀ رود سه‌هزار در جنوب شهرستانک به هم می‌پیوندند و در غرب آبادی با نام گرمارود به سمت شمال به جریانش ادامه می‌دهد. سرن در شمال و [[میانرود (تنکابن)|میانرود]] در جنوب شرق، دیگر روستاهای اطراف شهرستانک هستند. دبستان، حمام عمومی، خانۀ بهداشت، مسجد و زیارتگاهی به نام امامزاده سیدعبدالوهاب دارد.<br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت شهرستانک 50نفر بوده است. شغل مردم این آبادی [[کشاورزی]]، باغداری و [[دامداری]]، و محصولات اصلی آنها [[گندم]] و [[جو]] است. مردم شهرستانک به زبان [[طبری]] (گویش تنکابنی) سخن می‌گویند.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:مازندران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B4%D9%87%D8%B1%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%DA%A9_(%D8%AA%D9%86%DA%A9%D8%A7%D8%A8%D9%86)&diff=2010297964 2026-08-17T13:49:04Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران|نام فارسی=|نام لاتین=(Shahrestanak (Tonekabon|نام‌ قدیمی=|نام دیگر=شهرستان|استان=مازندران|شهرستان=تنکابن|بخش=خرم‌آباد |موقعیت=فاصله 42کیلومتری جنوب شرقی شهر تنکابن|جمعیت=50نفر (1395ش)|نوع اقلیم=|ارتفاع از سطح دریا=1,980متر|تولیدات و صنایع مهم= گندم، جو |برخی بناهای مهم=|شهر ها و آبادی های مهم=|دهستان=سه‌هزار}}<br /> شهرستانک (تنکابن) (Shahrestanak (Tonekabon<br /> <br /> (یا: شهرستان) روستایی در دهستان سه‌هزار، بخش خرم‌آباد شهرستان تنکابن، استان مازندران. در فاصلۀ 42کیلومتری جنوب شرقی شهر تنکابن و دریای خزر، 195کیلومتری غرب شهر ساری، 95کیلومتری شمال غربی تهران، و در ارتفاع 1,980متری از سطح دریا قرار دارد. روستایی کوهستانی در ارتفاعات شمالی البرز مرکزی و در محدودۀ منطقۀ شکارممنوع دوهزار و سه‌هزار است. در شرق با روستای درجان همسایه است؛ در جنوب با ارتفاعات شمال شرقی استان قزوین (شهرستان قزوین) و شمال غربی استان البرز (شهرستان طالقان) محصور شده است. از طریق راه کوهستانی صعب‌العبور در جنوب به طالقان دسترسی دارد که این راه با توجه به جاذبه‌های طبیعی و وجود چندین غار و چشمه‌های معمولی و آب گرم مورد توجه گروه‌های کوهنوردی و گردشگری است. راه ارتباطی شهرستانک به مرکز شهرستان نیز که آن هم در جاهایی خاکی و بیشتر کوهستانی و جنگلی است، از طریق روستاهای شمالی و پس از مسیری طولانی به جادۀ دوهزار متصل می‌شود. دو ریزابۀ رود سه‌هزار در جنوب شهرستانک به هم می‌پیوندند و در غرب آبادی با نام گرمارود به سمت شمال به جریانش ادامه می‌دهد. سرن در شمال و میانرود در جنوب شرق، دیگر روستاهای اطراف شهرستانک هستند. دبستان، حمام عمومی، خانۀ بهداشت، مسجد و زیارتگاهی به نام امامزاده سیدعبدالوهاب دارد.<br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت شهرستانک 50نفر بوده است. شغل مردم این آبادی کشاورزی، باغداری و دامداری، و محصولات اصلی آنها گندم و جو است. مردم شهرستانک به زبان طبری (گویش تنکابنی) سخن می‌گویند.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:مازندران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B4%D9%87%D8%B1%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86_(%DA%86%D8%A7%D9%84%D9%88%D8%B3)&diff=2010297963 2026-08-17T13:46:09Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران<br /> | نام فارسی = <br /> |نام لاتین =(Shahrestan (Chalus<br /> | نام‌ قدیمی = <br /> | نام دیگر =<br /> | استان = مازندران<br /> | شهرستان =چالوس <br /> | بخش = مرزن‌آباد<br /> | موقعیت = 29کیلومتری جنوب غربی شهر چالوس<br /> | جمعیت = 226نفر (1395ش)<br /> | نوع اقلیم = <br /> | ارتفاع از سطح دریا =1,200متر <br /> | تولیدات و صنایع مهم =گندم، جو، گردو، سیب، گیلاس، آلبالو، توت و تولیدات دامی <br /> | برخی بناهای مهم =<br /> | شهر ها و آبادی های مهم = <br /> |دهستان=بیرون‌بشم}}<br /> شهرستان (چالوس) (Shahrestan (Chalus<br /> <br /> روستایی در دهستان بیرون‌بشم، بخش مرزن‌آبادِ [[چالوس، شهرستان|شهرستان چالوس]]، استان [[مازندران]]. در 29کیلومتری جنوب غربی [[چالوس، شهر|شهر چالوس]]، 160کیلومتری غرب [[ساری، شهر|شهر ساری]]، 30کیلومتری جنوب [[خزر، دریای|دریای خزر]]، 85کیلومتری شمال شهر تهران، و در ارتفاع 1,200متری از سطح دریا قرار دارد. روستایی ییلاقی در ارتفاعات شمالی البرز مرکزی است و زمین‌های آن در غرب با جنگل احاطه شده است. یکی از ریزابه‌های رود چالوس (به نام براررود) بیرون اراضی روستا در یک کیلومتری جنوب به سمت شرق شمالی جریان دارد و راه روستا پس از پیوستن به جادۀ روستای برار در امتدا همین رود و پس از طی حدود 6کیلومتر به مرزن‌آباد و جادۀ چالوس متصل می‌شود. در جنوب با روستای برار و در شمال شرق با روستای حریق همسایه است و دیگر روستاهای اطراف آن عبارتند از: [[آغوزداربن]] در شمال و [[گرمابک]] در شمال. شهرستان اقامتگاه‌های اجاره‌ای، دبستان، خانۀ بهداشت، غذافروشی، مسجد و حسینیه دارد.<br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت شهرستان 226نفر بوده است. شغل مردم این روستا [[کشاورزی]]، باغداری و [[دامداری]]، و محصولات آنها [[گندم]]، [[جو]]، [[گردو]]، [[سیب]]، [[گیلاس]]، [[آلبالو]]، [[توت]] و تولیدات دامی است. مردم شهرستان به زبان [[طبری]] (گویش کلارستاقی) سخن می‌گویند.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:مازندران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B4%D9%87%D8%B1%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86_(%DA%86%D8%A7%D9%84%D9%88%D8%B3)&diff=2010297962 2026-08-17T08:57:17Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>شهرستان (چالوس) (Shahrestan (Mazandaran<br /> <br /> روستایی در دهستان بیرون‌بشم، بخش مرزن‌آبادِ شهرستان چالوس، استان مازندران. در 29کیلومتری جنوب غربی شهر چالوس، 160کیلومتری غرب شهر ساری، 30کیلومتری جنوب دریای خزر، 85کیلومتری شمال شهر تهران، و در ارتفاع 1,200متری از سطح دریا قرار دارد. روستایی ییلاقی در ارتفاعات شمالی البرز مرکزی است و زمین‌های آن در غرب با جنگل احاطه شده است. یکی از ریزابه‌های رود چالوس (به نام براررود) بیرون اراضی روستا در یک کیلومتری جنوب به سمت شرق شمالی جریان دارد و راه روستا پس از پیوستن به جادۀ روستای برار در امتدا همین رود و پس از طی حدود 6کیلومتر به مرزن‌آباد و جادۀ چالوس متصل می‌شود. در جنوب با روستای برار و در شمال شرق با روستای حریق همسایه است و دیگر روستاهای اطراف آن عبارتند از: آغوزداربن در شمال و گرمابک در شمال. شهرستان اقامتگاه‌های اجاره‌ای، دبستان، خانۀ بهداشت، غذافروشی، مسجد و حسینیه دارد.<br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت شهرستان 226نفر بوده است. شغل مردم این روستا کشاورزی، باغداری و دامداری، و محصولات آنها گندم، جو، گردو، سیب، گیلاس، آلبالو، توت و تولیدات دامی است. مردم شهرستان به زبان طبری (گویش کلارستاقی) سخن می‌گویند.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:مازندران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B4%D9%87%D8%B1%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86_(%DA%86%D8%A7%D9%84%D9%88%D8%B3)&diff=2010297961 2026-08-17T08:56:40Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران<br /> | نام فارسی = <br /> |نام لاتین =(Shahrestan (Mazandaran <br /> | نام‌ قدیمی = <br /> | نام دیگر =<br /> | استان = مازندران<br /> | شهرستان =چالوس <br /> | بخش = مرزن‌آباد<br /> | موقعیت = 29کیلومتری جنوب غربی شهر چالوس<br /> | جمعیت = 226نفر (1395ش)<br /> | نوع اقلیم = <br /> | ارتفاع از سطح دریا =1,200متر <br /> | تولیدات و صنایع مهم =گندم، جو، گردو، سیب، گیلاس، آلبالو، توت و تولیدات دامی <br /> | برخی بناهای مهم =<br /> | شهر ها و آبادی های مهم = <br /> |دهستان=بیرون‌بشم}}<br /> شهرستان (چالوس) (Shahrestan (Mazandaran<br /> <br /> روستایی در دهستان بیرون‌بشم، بخش مرزن‌آبادِ شهرستان چالوس، استان مازندران. در 29کیلومتری جنوب غربی شهر چالوس، 160کیلومتری غرب شهر ساری، 30کیلومتری جنوب دریای خزر، 85کیلومتری شمال شهر تهران، و در ارتفاع 1,200متری از سطح دریا قرار دارد. روستایی ییلاقی در ارتفاعات شمالی البرز مرکزی است و زمین‌های آن در غرب با جنگل احاطه شده است. یکی از ریزابه‌های رود چالوس (به نام براررود) بیرون اراضی روستا در یک کیلومتری جنوب به سمت شرق شمالی جریان دارد و راه روستا پس از پیوستن به جادۀ روستای برار در امتدا همین رود و پس از طی حدود 6کیلومتر به مرزن‌آباد و جادۀ چالوس متصل می‌شود. در جنوب با روستای برار و در شمال شرق با روستای حریق همسایه است و دیگر روستاهای اطراف آن عبارتند از: آغوزداربن در شمال و گرمابک در شمال. شهرستان اقامتگاه‌های اجاره‌ای، دبستان، خانۀ بهداشت، غذافروشی، مسجد و حسینیه دارد.<br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت شهرستان 226نفر بوده است. شغل مردم این روستا کشاورزی، باغداری و دامداری، و محصولات آنها گندم، جو، گردو، سیب، گیلاس، آلبالو، توت و تولیدات دامی است. مردم شهرستان به زبان طبری (گویش کلارستاقی) سخن می‌گویند.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:مازندران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%85%D8%B3%D8%AC%D8%AF_%D8%A7%DA%A9%D8%A8%D8%B1%DB%8C%D9%87&diff=2010297960 2026-08-17T08:50:21Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو:جعبه اطلاعات اماکن5<br /> | نام = مسجد اکبریه <br /> <br /> | نام لاتین =Akbariyeh Mosque<br /> | نام‌های دیگر = <br /> <br /> | کشور = ایران<br /> |استان = گیلان<br /> <br /> | موقعیت = خیابان کاشف غربی، کوچه محمد آقا کریم<br /> <br /> | کاربري = مذهبی<br /> <br /> | مشخصات معماری =مستطیل کشیده، سه گنبد بزرگ در وسط شبستان و شش گنبد کوچک در دو طرف گنبدها <br /> <br /> | سازنده =<br /> | زمان ساخت = قرن چهارم قمری<br /> <br /> }}<br /> مسجد اکبریه (Akbariyeh Mosque)<br /> <br /> از مساجد تاریخی [[گیلان، استان|گیلان]] در محله‌های غربی [[لاهیجان، شهر|شهر لاهیجان]]، خیابان کاشف غربی، کوچه محمد آقا کریم، مربوط به دوره‌های صفویه، قاجار و پهلوی. بازماندۀ مسجدی از قرن چهارم قمری است که در دوره‌های مختلف تاریخی (صفویه، قاجار و پهلوی) مرمت و نوسازی شده و توسعه یافته است. در شبستان اصلی مسجد، کتیبه‌ای سنگی قرار دارد که گویای سال ساخت مجدد مسجد (1239ق) در عهد [[فتحعلی شاه قاجار (۱۱۸۵ـ اصفهان ۱۲۵۰ق)|فتحعلیشاه قاجار]] توسط علی‌اکبر خان، حاکم وقت لاهیجان، بوده است. این کتیبه ۲۱ بیت شعر دارد که متن کامل آن در جلد دوم کتاب [[از آستارا تا استارباد]] آمده است. مسجد کنونی با این‌که در دورۀ پهلوی توسعه یافته، اما به نسبت نام علی‌اکبرخان همچنان به نام مسجد اکبریه شهرت دارد. مسجد اکبریه در آذرماه سال ۱۳۵۴ش در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده است.<br /> <br /> <br /> '''مشخصات معماری و تزئینات'''<br /> <br /> بنای کنونی از سه بخش قدیمی شامل منارۀ باقیمانده از قرن 4ق؛ وضوخانه، شبستان، رواق و دهلیزهای ضلع شمالی باقیمانده از دورۀ صفوی؛ و شبستان ضلع جنوبی ساخته شده در دورۀ قاجار و همچنین بخشی ساخته شده در دورۀ پهلوی شامل سه اتاق بلند در امتداد هم در اطراف حیاط شرقی برای آموزش طلاب تشکیل شده است. ارتفاع منارۀ آجری با گلدستۀ مسجد از سطح زمین ۱۸متر است. این گلدسته در گوشۀ شمال شرقی ساختمان مسجد واقع شده و دارای سقفی رک با پوشش بیرونی از کاشی به رنگ آبی آسمانی، زرد، سیاه و سفید است. شبستان اصلی مسجد با ابعادی در حدود ۱۶×۲۵متر به شکل مستطیل کشیده، دارای چهار فیلپای بزرگ در وسط است که استحکام خاصی به گنبدهای شبستان و سقف بنا می‌بخشند. بر روی این فیلپاها و نیمه‌فیلپاهای جانبی، طاق‌هایی به صورت جناغی زده شده‌ تا از این طریق وزن سنگین سربندی بنا و گنبدهای شبستان را به این فیلپاها و از آنجا به زمین انتقال دهند. برای تبدیل فضای چهارگوش بین فیلپاها که به صورت مربع یا مستطیل است، رسمی‌بندی شده است. طاق‌های جناغی جانبی و متصل به نیم‌فیلپاها کوتاه‌تر از طاق‌های جانبی میانی هستند. پایین فیلپاها از ارتفاع ۱۰۰ تا ۱۱۰سانتیمتر کاشی‌کاری است. نقش کاشی‌های گل و بوته‌، اسلیمی و به رنگ‌های لاجوردی، سبز، زرد، قهوه‌ای تیره، سیاه و قرمز است. کاشی‌ها دارای ویژگی‌های کاشی‌کاری قاجار است. در فضای شبستان مابین فیلپا‌ها و دیوارها سه گنبد بزرگ در وسط شبستان و شش گنبد کوچک در دو طرف گنبدهای بزرگ ساخته‌اند که فضای سقف شبستان را می‌پوشانند. ارتفاع گنبدهای بزرگ میانی ۱۱متر و ارتفاع گنبدهای کوچک جانبی 9.30متر تا کف شبستان است.<br /> ----<br /> [[رده:دین اسلام]]<br /> [[رده:امامزاده ها و اماکن]]<br /> [[رده:معماری]]<br /> [[رده:ابنیه سنتی ایران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%85%D8%B3%D8%AC%D8%AF_%D8%A7%DA%A9%D8%A8%D8%B1%DB%8C%D9%87&diff=2010297959 2026-08-17T08:48:23Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو:جعبه اطلاعات اماکن5<br /> | نام = مسجد اکبریه <br /> <br /> | نام لاتین =Akbariyeh Mosque<br /> | نام‌های دیگر = <br /> <br /> | کشور = ایران<br /> |استان = گیلان<br /> <br /> | موقعیت = خیابان کاشف غربی، کوچه محمد آقا کریم<br /> <br /> | کاربري = مذهبی<br /> <br /> | مشخصات معماری =مستطیل کشیده، سه گنبد بزرگ در وسط شبستان و شش گنبد کوچک در دو طرف گنبدها <br /> <br /> | سازنده =<br /> | زمان ساخت = قرن چهارم قمری<br /> <br /> }}<br /> مسجد اکبریه (Akbariyeh Mosque)<br /> <br /> از مساجد تاریخی گیلان در محله‌های غربی شهر لاهیجان، خیابان کاشف غربی، کوچه محمد آقا کریم، مربوط به دوره‌های صفویه، قاجار و پهلوی. بازماندۀ مسجدی از قرن چهارم قمری است که در دوره‌های مختلف تاریخی (صفویه، قاجار و پهلوی) مرمت و نوسازی شده و توسعه یافته است. در شبستان اصلی مسجد، کتیبه‌ای سنگی قرار دارد که گویای سال ساخت مجدد مسجد (1239ق) در عهد فتحعلیشاه قاجار توسط علی‌اکبر خان، حاکم وقت لاهیجان، بوده است. این کتیبه ۲۱ بیت شعر دارد که متن کامل آن در جلد دوم کتاب [[از آستارا تا استارباد]] آمده است. مسجد کنونی با این‌که در دورۀ پهلوی توسعه یافته، اما به نسبت نام علی‌اکبرخان همچنان به نام مسجد اکبریه شهرت دارد. مسجد اکبریه در آذرماه سال ۱۳۵۴ش در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده است.<br /> <br /> <br /> '''مشخصات معماری و تزئینات'''<br /> <br /> بنای کنونی از سه بخش قدیمی شامل منارۀ باقیمانده از قرن 4ق؛ وضوخانه، شبستان، رواق و دهلیزهای ضلع شمالی باقیمانده از دورۀ صفوی؛ و شبستان ضلع جنوبی ساخته شده در دورۀ قاجار و همچنین بخشی ساخته شده در دورۀ پهلوی شامل سه اتاق بلند در امتداد هم در اطراف حیاط شرقی برای آموزش طلاب تشکیل شده است. ارتفاع منارۀ آجری با گلدستۀ مسجد از سطح زمین ۱۸متر است. این گلدسته در گوشۀ شمال شرقی ساختمان مسجد واقع شده و دارای سقفی رک با پوشش بیرونی از کاشی به رنگ آبی آسمانی، زرد، سیاه و سفید است. شبستان اصلی مسجد با ابعادی در حدود ۱۶×۲۵متر به شکل مستطیل کشیده، دارای چهار فیلپای بزرگ در وسط است که استحکام خاصی به گنبدهای شبستان و سقف بنا می‌بخشند. بر روی این فیلپاها و نیمه‌فیلپاهای جانبی، طاق‌هایی به صورت جناغی زده شده‌ تا از این طریق وزن سنگین سربندی بنا و گنبدهای شبستان را به این فیلپاها و از آنجا به زمین انتقال دهند. برای تبدیل فضای چهارگوش بین فیلپاها که به صورت مربع یا مستطیل است، رسمی‌بندی شده است. طاق‌های جناغی جانبی و متصل به نیم‌فیلپاها کوتاه‌تر از طاق‌های جانبی میانی هستند. پایین فیلپاها از ارتفاع ۱۰۰ تا ۱۱۰سانتیمتر کاشی‌کاری است. نقش کاشی‌های گل و بوته‌، اسلیمی و به رنگ‌های لاجوردی، سبز، زرد، قهوه‌ای تیره، سیاه و قرمز است. کاشی‌ها دارای ویژگی‌های کاشی‌کاری قاجار است. در فضای شبستان مابین فیلپا‌ها و دیوارها سه گنبد بزرگ در وسط شبستان و شش گنبد کوچک در دو طرف گنبدهای بزرگ ساخته‌اند که فضای سقف شبستان را می‌پوشانند. ارتفاع گنبدهای بزرگ میانی ۱۱متر و ارتفاع گنبدهای کوچک جانبی 9.30متر تا کف شبستان است.<br /> ----<br /> [[رده:دین اسلام]]<br /> [[رده:امامزاده ها و اماکن]]<br /> [[رده:معماری]]<br /> [[رده:ابنیه سنتی ایران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%85%D8%B3%D8%AC%D8%AF_%D8%AC%D8%A7%D9%85%D8%B9_(%D9%84%D8%A7%D9%87%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D9%86)&diff=2010297958 2026-08-17T08:41:18Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو:جعبه اطلاعات اماکن5<br /> | نام = مسجد جامع لاهیجان<br /> <br /> | نام لاتین =Lahijan Grand Mosque<br /> | نام‌های دیگر = <br /> <br /> | کشور = ایران<br /> |استان = گیلان<br /> <br /> | موقعیت = ابتدای خیابان کاشف- مقابل مسجد چهارپادشاهان<br /> <br /> | کاربري = مذهبی<br /> <br /> | مشخصات معماری =مستطیل‌شکل، پنج فیلپای اصلی، چهار در ورودی <br /> <br /> | سازنده =<br /> | زمان ساخت = 1370ق<br /> <br /> }}<br /> مسجد جامع لاهیجان (Lahijan Grand Mosque)<br /> [[پرونده:2042190891-2.jpg|بندانگشتی|مسجد جامع ]]<br /> از مساجد تاریخی گیلان در محله‌های غربی [[لاهیجان، شهر|شهر لاهیجان]]، میدان وحدت، ابتدای خیابان کاشف، مربوط به دورۀ [[کیاییان]]. در محلۀ میدان و در مرکز بافت قدیمی شهر واقع شده و با آثار تاریخی پیرامونش (بقعۀ [[مسجد چهار پادشاهان|چهارپادشاهان]]، حمام گلشن و بازار)، یک مجموعۀ تاریخ را تشکیل داده است. براساس شواهد مکتوب و شفاهی، یکی از قدیمی‌ترین آثار شهر لاهیجان است که به احتمال زیاد شالودۀ بنای کنونی که مربوط به پیش از سدۀ 10ق است، بر روی یک آتشکدۀ زردشتی بنا گردیده. سلطان محمد کیا، عید قربان ۸۹۳ق در این مسجد نماز گذارده ‌است. در زلزلۀ سال 1088ق این مسجد به صورت کلی ویران و پس از آن بازسازی شد. در زمان فتحعلیشاه قاجار و در سال 1331ق بنای قدیمی به دستور علی‌اکبرخان، حاکم وقت لاهیجان، بازسازی شد و توسعه و تغییر اساسی یافت. در سال 1370ق بار دیگر با اضافه شدن بخش‌هایی به آن، مشخصات بنای قدیمی به طور کامل عوض شد. مناره‌ای کوتاه، از بخش‌های نادر برجا مانده از بنای مسجد قدیمی است.<br /> <br /> منوچهر ستوده در دهۀ 1340ش از این مسجد دیدن کرده؛ بخشی از توصیف او از مشخصات بنای مسجد در جلد دوم کتاب [[از آستارا تا استارباد]] چنین است: «بنای کنونی به شکل مستطیلی است که طول آن دو برابر عرض است. پنج فیلپای اصلی در امتداد یکدیگر در میان مسجد است و ده فیلپای دیگر که نیمی از آنها در دیوارهای طرفین است، روبروی این پنج فیلیپا قرار گرفته‌اند. فاصلۀ فیلیپاها از یکدیگر، در عرض و طول بنا شش متر است. عرض و طول فیلیپاها یک متر و نیم است. طاق سراسر مسجد بر این فییپاها استوار است و طاق میان هر دو فیلیپا که در طول قرار می‌گیرد، گهواره‌ای است. طرف شرق مسجد، چهار در ورودی است که دو در آن به آبدست و محل وضو ساختن می‌رود. طرف غرب فقط یک در است که به مدرسۀ متصل به مسجد راه دارد... سطح دیوارها و فیلیپاها تا ارتفاعی بیش از یک متر ازاره‌ای کاشیکاری دارد. کاشی‌های ازارۀ دیوارها منقوش به گل و بوته است. کف مسجد را که از کاشی‌های ظریف قدیمی مفروش بوده، کنده‌اند و به جای آن بتون ریخته‌اند. سراسر بام مسجد سفال‌پوش است. بالای مسجد مناره‌ای کوتاه و قدیمی است.» از دیگر امتیازات تاریخی این مسجد، وجود دو کتیبۀ سنگی مربوط به دورۀ سلطنت شاه سلطان حسین، آخرین پادشاه صفوی، یکی بر سنگ در (1106ق) و دیگری بر دیوار ایوان مسجد (1107ق) است. کتیبۀ نخست، که خطاب به وزیر گیلان بیه پیش دارد، پیرامون قواعد عرفی و دینی جامعه و کتیبۀ دیگر قطعه‌شعری به سیاق ماده‌تاریخ است.<br /> ----<br /> [[رده:دین اسلام]]<br /> [[رده:امامزاده ها و اماکن]]<br /> [[رده:معماری]]<br /> [[رده:ابنیه سنتی ایران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%85%D8%B3%D8%AC%D8%AF_%D8%AC%D8%A7%D9%85%D8%B9_(%D9%84%D8%A7%D9%87%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D9%86)&diff=2010297957 2026-08-17T08:34:01Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو:جعبه اطلاعات اماکن5<br /> | نام = مسجد جامع لاهیجان<br /> <br /> | نام لاتین =Lahijan Grand Mosque<br /> | نام‌های دیگر = <br /> <br /> | کشور = ایران<br /> |استان = گیلان<br /> <br /> | موقعیت = ابتدای خیابان کاشف- مقابل مسجد چهارپادشاهان<br /> <br /> | کاربري = مذهبی<br /> <br /> | مشخصات معماری =مستطیل‌شکل، با چهار اتاق و ایوان در جهت شمالی <br /> <br /> | سازنده =<br /> | زمان ساخت = قرن 7ق<br /> <br /> }}<br /> مسجد جامع لاهیجان (Lahijan Grand Mosque)<br /> [[پرونده:2042190891-2.jpg|بندانگشتی|مسجد جامع ]]<br /> از مساجد تاریخی گیلان در محله‌های غربی [[لاهیجان، شهر|شهر لاهیجان]]، میدان وحدت، ابتدای خیابان کاشف، مربوط به دورۀ کیاییان. در محلۀ میدان و در مرکز بافت قدیمی شهر واقع شده و با آثار تاریخی پیرامونش (بقعۀ [[مسجد چهار پادشاهان|چهارپادشاهان]]، حمام گلشن و بازار)، یک مجموعۀ تاریخ را تشکیل داده است. براساس شواهد مکتوب و شفاهی، یکی از قدیمی‌ترین آثار شهر لاهیجان است که به احتمال زیاد شالودۀ بنای کنونی که مربوط به پیش از سدۀ 10ق است، بر روی یک آتشکدۀ زردشتی بنا گردیده. سلطان محمد کیا، عید قربان ۸۹۳ق در این مسجد نماز گذارده ‌است. در زلزلۀ سال 1088ق این مسجد به صورت کلی ویران و پس از آن بازسازی شد. در زمان فتحعلیشاه قاجار و در سال 1331ق بنای قدیمی به دستور علی‌اکبرخان، حاکم وقت لاهیجان، بازسازی شد و توسعه و تغییر اساسی یافت. در سال 1370ق بار دیگر با اضافه شدن بخش‌هایی به آن، مشخصات بنای قدیمی به طور کامل عوض شد. مناره‌ای کوتاه، از بخش‌های نادر برجا مانده از بنای مسجد قدیمی است.<br /> <br /> منوچهر ستوده در دهۀ 1340ش از این مسجد دیدن کرده؛ بخشی از توصیف او از مشخصات بنای مسجد در جلد دوم کتاب [[از آستارا تا استارباد]] چنین است: «بنای کنونی به شکل مستطیلی است که طول آن دو برابر عرض است. پنج فیلپای اصلی در امتداد یکدیگر در میان مسجد است و ده فیلپای دیگر که نیمی از آنها در دیوارهای طرفین است، روبروی این پنج فیلیپا قرار گرفته‌اند. فاصلۀ فیلیپاها از یکدیگر، در عرض و طول بنا شش متر است. عرض و طول فیلیپاها یک متر و نیم است. طاق سراسر مسجد بر این فییپاها استوار است و طاق میان هر دو فیلیپا که در طول قرار می‌گیرد، گهواره‌ای است. طرف شرق مسجد، چهار در ورودی است که دو در آن به آبدست و محل وضو ساختن می‌رود. طرف غرب فقط یک در است که به مدرسۀ متصل به مسجد راه دارد... سطح دیوارها و فیلیپاها تا ارتفاعی بیش از یک متر ازاره‌ای کاشیکاری دارد. کاشی‌های ازارۀ دیوارها منقوش به گل و بوته است. کف مسجد را که از کاشی‌های ظریف قدیمی مفروش بوده، کنده‌اند و به جای آن بتون ریخته‌اند. سراسر بام مسجد سفال‌پوش است. بالای مسجد مناره‌ای کوتاه و قدیمی است.» از دیگر امتیازات تاریخی این مسجد، وجود دو کتیبۀ سنگی مربوط به دورۀ سلطنت شاه سلطان حسین، آخرین پادشاه صفوی، یکی بر سنگ در (1106ق) و دیگری بر دیوار ایوان مسجد (1107ق) است. کتیبۀ نخست، که خطاب به وزیر گیلان بیه پیش دارد، پیرامون قواعد عرفی و دینی جامعه و کتیبۀ دیگر قطعه‌شعری به سیاق ماده‌تاریخ است.<br /> ----<br /> [[رده:دین اسلام]]<br /> [[رده:امامزاده ها و اماکن]]<br /> [[رده:معماری]]<br /> [[رده:ابنیه سنتی ایران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%85%D8%B3%D8%AC%D8%AF_%D8%AC%D8%A7%D9%85%D8%B9_(%D9%84%D8%A7%D9%87%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D9%86)&diff=2010297956 2026-08-17T08:07:30Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>مسجد جامع لاهیجان (Lahijan Grand Mosque)<br /> [[پرونده:2042190891-2.jpg|بندانگشتی|مسجد جامع ]]<br /> از مساجد تاریخی گیلان در محله‌های غربی [[لاهیجان، شهر|شهر لاهیجان]]، میدان وحدت، ابتدای خیابان کاشف، مربوط به دورۀ کیاییان. در محلۀ میدان و در مرکز بافت قدیمی شهر واقع شده و با آثار تاریخی پیرامونش (بقعۀ [[مسجد چهار پادشاهان|چهارپادشاهان]]، حمام گلشن و بازار)، یک مجموعۀ تاریخ را تشکیل داده است. براساس شواهد مکتوب و شفاهی، یکی از قدیمی‌ترین آثار شهر لاهیجان است که به احتمال زیاد شالودۀ بنای کنونی که مربوط به پیش از سدۀ 10ق است، بر روی یک آتشکدۀ زردشتی بنا گردیده. سلطان محمد کیا، عید قربان ۸۹۳ق در این مسجد نماز گذارده ‌است. در زلزلۀ سال 1088ق این مسجد به صورت کلی ویران و پس از آن بازسازی شد. در زمان فتحعلیشاه قاجار و در سال 1331ق بنای قدیمی به دستور علی‌اکبرخان، حاکم وقت لاهیجان، بازسازی شد و توسعه و تغییر اساسی یافت. در سال 1370ق بار دیگر با اضافه شدن بخش‌هایی به آن، مشخصات بنای قدیمی به طور کامل عوض شد. مناره‌ای کوتاه، از بخش‌های نادر برجا مانده از بنای مسجد قدیمی است.<br /> <br /> منوچهر ستوده در دهۀ 1340ش از این مسجد دیدن کرده؛ بخشی از توصیف او از مشخصات بنای مسجد در جلد دوم کتاب [[از آستارا تا استارباد]] چنین است: «بنای کنونی به شکل مستطیلی است که طول آن دو برابر عرض است. پنج فیلپای اصلی در امتداد یکدیگر در میان مسجد است و ده فیلپای دیگر که نیمی از آنها در دیوارهای طرفین است، روبروی این پنج فیلیپا قرار گرفته‌اند. فاصلۀ فیلیپاها از یکدیگر، در عرض و طول بنا شش متر است. عرض و طول فیلیپاها یک متر و نیم است. طاق سراسر مسجد بر این فییپاها استوار است و طاق میان هر دو فیلیپا که در طول قرار می‌گیرد، گهواره‌ای است. طرف شرق مسجد، چهار در ورودی است که دو در آن به آبدست و محل وضو ساختن می‌رود. طرف غرب فقط یک در است که به مدرسۀ متصل به مسجد راه دارد... سطح دیوارها و فیلیپاها تا ارتفاعی بیش از یک متر ازاره‌ای کاشیکاری دارد. کاشی‌های ازارۀ دیوارها منقوش به گل و بوته است. کف مسجد را که از کاشی‌های ظریف قدیمی مفروش بوده، کنده‌اند و به جای آن بتون ریخته‌اند. سراسر بام مسجد سفال‌پوش است. بالای مسجد مناره‌ای کوتاه و قدیمی است.» از دیگر امتیازات تاریخی این مسجد، وجود دو کتیبۀ سنگی مربوط به دورۀ سلطنت شاه سلطان حسین، آخرین پادشاه صفوی، یکی بر سنگ در (1106ق) و دیگری بر دیوار ایوان مسجد (1107ق) است. کتیبۀ نخست، که خطاب به وزیر گیلان بیه پیش دارد، پیرامون قواعد عرفی و دینی جامعه و کتیبۀ دیگر قطعه‌شعری به سیاق ماده‌تاریخ است.<br /> ----<br /> [[رده:دین اسلام]]<br /> [[رده:امامزاده ها و اماکن]]<br /> [[رده:معماری]]<br /> [[رده:ابنیه سنتی ایران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:2042190891-2.jpg&diff=2010297955 2026-08-17T08:05:30Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>2042190891-2</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87_%D8%A7%D8%A8%D8%B1%DB%8C%D8%B4%D9%85%DB%8C&diff=2010297954 2026-08-17T07:58:38Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>[[پرونده:19020600-2.jpg|بندانگشتی|خانه ابریشمی]]<br /> خانۀ ابریشمی &lt;br&gt;<br /> <br /> بنایی تاریخی مربوط به دورۀ قاجار، در [[گیلان، استان|استان گیلان]]، محله صیقلان [[رشت، شهر|شهر رشت]]، بلوار مطهری، کوچۀ صادقی. از طریق درهای دیگر (جنوبیِ) عمارت به کوچه‌های میرزا خلیل رفیع و اخوان نیز راه دارد. گفته می‌شود که در دورۀ ناصرالدین‌شاه توسط حاج ‌قاسم، پسر کلانتر رشت، ساخته شده و وجه تسمیۀ آن خرید خانه توسط حاج میرزا احمد ابریشمی، که تاجر ابریشم بوده، در سال 1318ش است. این عمارت که در دهه‌های گذشته در اختیار مراکز مختلفی چون دانشکده معماری و شهرسازی گیلان و بنیاد نخبگان گیلان بوده، در سال 1379ش در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. <br /> <br /> زمین خانه ابریشمی بیش از  ۲هزار مترمربع و زیربنای ساختمانش ۶۵۰ مترمربع مساحت دارد. جهت استقرار بنا شمالی-جنوبی و دارای دو حیاط با طاق‌نماهای متنوع است. با ورود از در چوبی و قدیمی (از کوچۀ اخوان)، به هشتی و سپس حیاط اصلی خانه وارد می‌شویم. حیاط این خانه دارای باغچه، درختان کهنسال و حوض بزرگی به طول ۶ و عرض ۴متر است. ساختمان در بخش مرکزی حیاط بنا شده است. این خانه در ۲ طبقه ساخته شده؛ هر طبقۀ آن ۸ اتاق دارد؛ و دورتادور حیاطش دیوار آجری ۵متری کشیده شده است. دیوار حیاط با آجر قرمز و بندکشی سفید اجرا شده. دیوارهای خارجی آجری با ضخامت 70 الی 80سانتیمتر و دیوارهای داخلی نیز از آجر با اندود گچ و در برخی نقاط با آینه‌کاری هستند. سقف بنا چهارشیبه با پوشش نهایی سفال و تیرهای پوششی از چوب چهارتراش نراد روسی است. طبقۀ پایین خانه از آجر و طبقۀ بالا از چوب ساخته شده است. در حیاط کوچک، منزل خدمه قرار گرفته که دسترسی جداگانه‌ای به طبقۀ بالای بنا دارد. مهم‌ترین جاذبۀ خانه، دو تالار طبقۀ دوم آن است که در زیر به توصیف مختصر آنها می‌پردازیم.<br /> <br /> '''تالار آیینه‌خانه''': این تالار که به شکل حرف تی انگلیسی و به ابعاد 12 در 7متر در مرکز پلان طبقۀ بالا طراحی شده، با گچبری‌های حرفه‌ای تزئین گردیده و دارای ۲ پایۀ گچی و ۱۲ طاقچۀ قوس‌دار است که داخلشان با آینه پوشانده و زیباسازی شده است. از کف اتاق تا قسمتی از دیوار (یعنی از قرنیز تا ارتفاع 110سانتیمتری) قسمت زیر طاقچه‌ها با [[سنگ مرمر]] پوشیده شده است. در تزیینات این تالار سنگ سبز به کار رفته است.<br /> <br /> '''تالار چینی‌خانه''': در تالار چینی یا چینی‌خانه که ۲ اتاقِ طبقۀ دوم به آن اختصاص یافته، گچبری‌های دیوار و ظروف چینی گل و مرغی جلب توجه می‌کنند. این ظروف چینی منقوش که همه متعلق به دورۀ قاجارند در مجموع 152 قطعه را شامل می‌شوند: 79 کاسه در بدنه و طاقچه‌ها، 52 کاسه و قدح در گلویی رف‌مانند تالار و 21 بشقاب که در سقف جاسازی شده‌اند. هر دو تالار آیینه و تالار چینی با گچبری‌های گل و بوته و قاب‌بندی برجستۀ سقف و بدنه تزیین شده‌اند. ظروف چینی نیز در داخل همین قاب‌بندی‌ها قرار داده شده‌اند. برخی از این ظروف در گذر سال‌ها شکسته یا لب‌پر شده‌اند.<br /> ----&lt;br&gt;&lt;!--19020600--&gt;<br /> <br /> [[رده:معماری]]<br /> [[رده:ابنیه سنتی ایران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:19020600-2.jpg&diff=2010297953 2026-08-17T07:57:31Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>19020600-2</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%B5%D8%A7%D8%AF%D9%82%DB%8C_(%D9%84%D8%A7%D9%87%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D9%86)&diff=2010297952 2026-08-17T07:55:21Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>[[پرونده:2042190890-2.jpg|بندانگشتی|خانه محمدصادقی]]<br /> خانه محمد صادقی (لاهیجان)<br /> <br /> بنایی تاریخی مربوط به دورۀ قاجار، در [[گیلان، استان|استان گیلان]]، محله‌های غربی [[لاهیجان، شهر|شهر لاهیجان]]، خیابان حافظ، کوچه توکلی. در سال ۱۳۵۴ش در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این عمارت که در آغاز کاربری مسکونی داشته، سال‌ها پیش توسط سازمان میراث فرهنگی گیلان خریداری و به عنوان ساختمان اداری میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری [[لاهیجان، شهرستان|شهرستان لاهیجان]] تغییر کاربری یافته است. در دهۀ 1390ش طی دو مرحله دیوارهای حیاط و پیرامونی بنا و همچنین سردر ورودی و سرویس بهداشتی مرمت شده؛ اما تزئینات ساختمان که نیاز به بازسازی دارد تاکنون دست‌نخورده باقی مانده است.<br /> <br /> <br /> '''مشخصات'''<br /> <br /> ساختمان دارای یک تالار و یک شاه‌نشین با طاق گنبدی و سقف مقرنس‌کاری شده و اُرُسی‌های مشبک است. اتاق‌های جانبی آن نیز تزئینات نقاشی و گچبری دارد. دو در ورودی آن به شاه‌نشین راه دارند. بالای درها، پنجره‌های مشبک کار شده. یک نوار مقرنس نیز ایوان را که دو ستون چوبی دارد احاطه کرده است. تالار اصلی طاقچه‌های کوچکی با تزئینات گچبری دارد و بالای این گچبری‌ها با نقوش گل و بلبل تزئین شده است. قسمت بالای ستون‌های ایوان، با نقش‌های مختلف تزئین شده و چهار لنگه در نفیس با نقش گل و بوته، تالار را به اتاق‌های جانبی مرتبط می‌سازد. در ورودی ایوان نیز در یک طاق هلالی بزرگ قرار گرفته و دورتادور آن را گچبری‌های نفیس فراگرفته است.<br /> ----<br /> [[رده:معماری]]<br /> [[رده:ابنیه سنتی ایران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:2042190890-2.jpg&diff=2010297951 2026-08-17T07:54:57Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>2042190890-2</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%B5%D8%A7%D8%AF%D9%82%DB%8C_(%D9%84%D8%A7%D9%87%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D9%86)&diff=2010297950 2026-08-17T07:47:46Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>خانه محمد صادقی (لاهیجان)<br /> <br /> بنایی تاریخی مربوط به دورۀ قاجار، در [[گیلان، استان|استان گیلان]]، محله‌های غربی [[لاهیجان، شهر|شهر لاهیجان]]، خیابان حافظ، کوچه توکلی. در سال ۱۳۵۴ش در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این عمارت که در آغاز کاربری مسکونی داشته، سال‌ها پیش توسط سازمان میراث فرهنگی گیلان خریداری و به عنوان ساختمان اداری میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری [[لاهیجان، شهرستان|شهرستان لاهیجان]] تغییر کاربری یافته است. در دهۀ 1390ش طی دو مرحله دیوارهای حیاط و پیرامونی بنا و همچنین سردر ورودی و سرویس بهداشتی مرمت شده؛ اما تزئینات ساختمان که نیاز به بازسازی دارد تاکنون دست‌نخورده باقی مانده است.<br /> <br /> <br /> '''مشخصات'''<br /> <br /> ساختمان دارای یک تالار و یک شاه‌نشین با طاق گنبدی و سقف مقرنس‌کاری شده و اُرُسی‌های مشبک است. اتاق‌های جانبی آن نیز تزئینات نقاشی و گچبری دارد. دو در ورودی آن به شاه‌نشین راه دارند. بالای درها، پنجره‌های مشبک کار شده. یک نوار مقرنس نیز ایوان را که دو ستون چوبی دارد احاطه کرده است. تالار اصلی طاقچه‌های کوچکی با تزئینات گچبری دارد و بالای این گچبری‌ها با نقوش گل و بلبل تزئین شده است. قسمت بالای ستون‌های ایوان، با نقش‌های مختلف تزئین شده و چهار لنگه در نفیس با نقش گل و بوته، تالار را به اتاق‌های جانبی مرتبط می‌سازد. در ورودی ایوان نیز در یک طاق هلالی بزرگ قرار گرفته و دورتادور آن را گچبری‌های نفیس فراگرفته است.<br /> ----<br /> [[رده:معماری]]<br /> [[رده:ابنیه سنتی ایران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B4%DB%8C%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D8%B1%DA%A9%D9%84%D8%A7&diff=2010297949 2026-08-17T07:08:40Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران<br /> | نام فارسی = <br /> |نام لاتین =Shir Dar Kola<br /> | نام‌ قدیمی = <br /> | نام دیگر = <br /> | استان = مازندران<br /> | شهرستان =بابل <br /> | بخش = بابلکنار<br /> | موقعیت = فاصله 24کیلومتری جنوب شرقی شهر بابل<br /> | جمعیت = 1,138نفر (1395ش)<br /> | نوع اقلیم = <br /> | ارتفاع از سطح دریا =100متر <br /> | تولیدات و صنایع مهم =برنج و مرکبات <br /> | برخی بناهای مهم = <br /> | شهر ها و آبادی های مهم = <br /> |دهستان=بابلکنار}}<br /> شیردارکلا (Shir Dar Kola)<br /> <br /> روستایی در دهستان بابلکنار، بخش بابلکنار [[بابل، شهرستان|شهرستان بابل]]، استان [[مازندران]]. در فاصلۀ 24کیلومتری جنوب شرقی [[بابل، شهر|شهر بابل]]، 35کیلومتری جنوب غربی [[ساری، شهر|شهر ساری]]، 45کیلومتری جنوب [[خزر، دریای|دریای خزر]]، 140کیلومتری شمال شرقی مرکز شهر تهران، و در ارتفاع 100متری از سطح دریا قرار دارد. روستایی جلگه‌ای در میانۀ ارتفاعات شمالی البرز مرکزی، در منطقۀ شکارممنوع لفور، است. بر سر راه جادۀ گنج‌افروز (بابل - شیرگاه) واقع شده و رودخانۀ بابل در غرب آن از جنوب به شمال جریان دارد. سنبل‌رود در جنوب این آبادی به رود بابل می‌پیوندد و پیش‌تر سدی در 4کیلومتری جنوب شرق شیردارکلا بر روی آن احداث و منطقه‌ای توریستی در اطراف دریاچۀ پشت سد ایجاد شده است. شیردارکلا در جنوب به روستاهای [[گاوان کلا (بابل)|گاوان‌کلا]] و [[گونه کلا|گونه‌کلا]] پیوسته است. اراضی روستا در سمت شمال و شرق جنگلی‌ و در باقی نقاط شالیزار است. [[بالف کلای شرقی|بالف‌کلای شرقی]] در شمال غرب، [[بالف کلای غربی|بالف‌کلای غربی]] در غرب، و [[خواجه کلا (بابلکنار)|خواجه‌کلا]] در جنوب غرب شیردارکلا قرار دارد. دارای دبستان، خانۀ بهداشت، بقالی، نانوایی، غذافروشی و کافه، تعمیرگاه ماشین، شیرینی‌فروشی، اقامتگاه‌های اجاره‌ای متعدد، مسجد، تکیه و زیارتگاهی به نام امامزاده ابراهیم است. کتابی با عنوان شیردارکلا: دیروز و امروز روستای شیردارکلای بابل توسط داوود لطیفی دربارۀ این آبادی نوشته و منتشر شده است (تهران - 1395ش).<br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت شیردارکلا 1,138نفر بوده است. شغل مردم این روستا [[کشاورزی]]، باغداری، [[دامداری]] و کسب‌و‌کارهای مرتبط با گردشگری، و محصولات اصلی آنها [[برنج]] و [[مرکبات]] است. مردم شیردارکلا به زبان [[طبری]] (گویش بابلی) سخن می‌گویند.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:مازندران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B4%DB%8C%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D8%B1%DA%A9%D9%84%D8%A7&diff=2010297948 2026-08-17T06:44:13Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران<br /> | نام فارسی = <br /> |نام لاتین =Shir Dar Kola<br /> | نام‌ قدیمی = <br /> | نام دیگر = <br /> | استان = مازندران<br /> | شهرستان =بابل <br /> | بخش = بابلکنار<br /> | موقعیت = فاصله 24کیلومتری جنوب شرقی شهر بابل<br /> | جمعیت = 1,138نفر (1395ش)<br /> | نوع اقلیم = <br /> | ارتفاع از سطح دریا =100متر <br /> | تولیدات و صنایع مهم =صیفی‌جات، برنج و انواع مرکبات <br /> | برخی بناهای مهم = <br /> | شهر ها و آبادی های مهم = <br /> |دهستان=بابلکنار}}<br /> شیردارکلا (Shir Dar Kola)<br /> <br /> روستایی در دهستان بابلکنار، بخش بابلکنار شهرستان بابل، استان مازندران. در فاصلۀ 24کیلومتری جنوب شرقی شهر بابل، 35کیلومتری جنوب غربی شهر ساری، 45کیلومتری جنوب دریای خزر، 140کیلومتری شمال شرقی مرکز شهر تهران، و در ارتفاع 100متری از سطح دریا قرار دارد. روستایی جلگه‌ای در میانۀ ارتفاعات شمالی البرز مرکزی، در منطقۀ شکارممنوع لفور، است. بر سر راه جادۀ گنج‌افروز (بابل - شیرگاه) واقع شده و رودخانۀ بابل در غرب آن از جنوب به شمال جریان دارد. سنبل‌رود در جنوب این آبادی به رود بابل می‌پیوندد و پیش‌تر سدی در 4کیلومتری جنوب شرق شیردارکلا بر روی آن احداث و منطقه‌ای توریستی در اطراف دریاچۀ پشت سد ایجاد شده است. شیردارکلا در جنوب به روستاهای گاوان‌کلا و گونه‌کلا پیوسته است. اراضی روستا در سمت شمال و شرق جنگلی‌ و در باقی نقاط شالیزار است. بالف‌کلای شرقی در شمال غرب، بالف‌کلای غربی در غرب، و خواجه‌کلا در جنوب غرب شیردارکلا قرار دارد. دارای دبستان، خانۀ بهداشت، بقالی، نانوایی، غذافروشی و کافه، تعمیرگاه ماشین، شیرینی‌فروشی، اقامتگاه‌های اجاره‌ای متعدد، مسجد، تکیه و زیارتگاهی به نام امامزاده ابراهیم است. کتابی با عنوان شیردارکلا: دیروز و امروز روستای شیردارکلای بابل توسط داوود لطیفی دربارۀ این آبادی نوشته و منتشر شده است (تهران - 1395ش).<br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت شیردارکلا 1,138نفر بوده است. شغل مردم این روستا کشاورزی، باغداری، دامداری و کسب‌و‌کارهای مرتبط با گردشگری، و محصولات اصلی آنها برنج و مرکبات است. مردم شیردارکلا به زبان طبری (گویش بابلی) سخن می‌گویند.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:مازندران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B4%DB%8C%D8%AE_%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C_(%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D9%84)&diff=2010297947 2026-08-17T06:38:13Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران<br /> | نام فارسی = <br /> |نام لاتین = (Sheykh Musa (Mazandaran<br /> | نام‌ قدیمی = <br /> | نام دیگر = <br /> | استان = مازندران<br /> | شهرستان =بابل <br /> | بخش = بندپی شرقی<br /> | موقعیت = فاصله 50کیلومتری جنوب غربی شهر بابل<br /> | جمعیت = 81نفر (1395ش)<br /> | نوع اقلیم = <br /> | ارتفاع از سطح دریا =2,100متر <br /> | تولیدات و صنایع مهم =گندم، سیب زمینی، عسل و تولیدات دامی<br /> | برخی بناهای مهم = <br /> | شهر ها و آبادی های مهم = <br /> |دهستان=فیروزجاه}}<br /> شیخ‌موسی (بابل) (Sheykh Musa (Mazandaran<br /> <br /> روستایی در دهستان فیروزجاه، بخش بندپی شرقی [[بابل، شهرستان|شهرستان بابل]]، استان [[مازندران]]. در فاصلۀ 50کیلومتری جنوب غربی [[بابل، شهر|شهر بابل]]، 65کیلومتری جنوب غربی [[ساری، شهر|شهر ساری]]، 66کیلومتری جنوب [[خزر، دریای|دریای خزر]]، 115کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 2,100متری از سطح دریا قرار دارد. روستایی ییلاقی و توریستی در ارتفاعات شمالی البرز مرکزی و جنوب جنگل‌های بندپی است. سجادرود در غرب روستا از جنوب به شمال جریان دارد. با راه‌های صعب‌العبور از طریق روستاهای شرقی به جادۀ فیروزکوه و از طریق روستاهای شمالی به جادۀ فیروزجاه دسترسی دارد. اراضی آن در شمال و غرب جنگلی‌ست و در منطقه‌ای واقع شده که به دلیل ارتفاع زیاد و امکانات کم تقریباً تمام آبادی‌های آن دارای جمعیت فصلی هستند. این آبادی دارای دو بخش قدیمی‌ (با خانه‌هایی که از گل و چوب و سنگ ساخته شده) و خوش‌نشین (نوساز) است. هرساله در شیخ‌موسی مراسم و آیین‌های کهن چون جشن مردگان به همراه کشتی لوچو و غبارروبی قبور (در 28 تیر) با حضور گستردۀ گردشگران برگزار می‌شود. نام روستا برگرفته از یکی از سادات یا شیوخ عراق است که در اواخر دورۀ [[مرعشیان]] در آنجا زندگی می‌کرده. از جاذبه‌های گردشگری آن آبشار و چشمه‌های آب معدنی است. شیخ‌موسی اقامتگاه‌های اجاره‌ای، مجتمع تفریحی، دبستان، مرکز بهداشتی درمانی، درمانگاه، مسجد، تکیه و زیارتگاه‌هایی به نام امامزاده عبدالله و حاج‌شیخ‌موسی دارد.<br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت شیخ‌موسی 81نفر بوده است. در بهار و خاصه تابستان با رفت‌وآمد خوش‌نشینان و گردشگران جمعیت روستا چندین برابر می‌شود. شغل مردم این روستا [[کشاورزی]]، [[دامداری]]، زنبورداری و مشاغل مرتبط با گردشگری، و محصولاتشان [[گندم]]، [[سیب زمینی]]، [[عسل]] و تولیدات دامی است. مردم شیخ‌موسی به زبان [[طبری]] (گویش بابلی) سخن می‌گویند.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:مازندران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B4%DB%8C%D8%AE_%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C_(%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D9%84)&diff=2010297946 2026-08-17T06:34:27Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران<br /> | نام فارسی = <br /> |نام لاتین = (Sheykh Musa (Mazandaran<br /> | نام‌ قدیمی = <br /> | نام دیگر = <br /> | استان = مازندران<br /> | شهرستان =بابل <br /> | بخش = بندپی شرقی<br /> | موقعیت = فاصله 50کیلومتری جنوب غربی شهر بابل<br /> | جمعیت = 81نفر (1395ش)<br /> | نوع اقلیم = <br /> | ارتفاع از سطح دریا =2,100متر <br /> | تولیدات و صنایع مهم =گندم، سیب زمینی، عسل و تولیدات دامی<br /> | برخی بناهای مهم = <br /> | شهر ها و آبادی های مهم = <br /> |دهستان=فیروزجاه}}<br /> شیخ‌موسی (بابل) (Sheykh Musa (Mazandaran<br /> <br /> روستایی در دهستان فیروزجاه، بخش بندپی شرقی شهرستان بابل، استان مازندران. در فاصلۀ 50کیلومتری جنوب غربی شهر بابل، 65کیلومتری جنوب غربی شهر ساری، 66کیلومتری جنوب دریای خزر، 115کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 2,100متری از سطح دریا قرار دارد. روستایی ییلاقی و توریستی در ارتفاعات شمالی البرز مرکزی و جنوب جنگل‌های بندپی است. سجادرود در غرب روستا از جنوب به شمال جریان دارد. با راه‌های صعب‌العبور از طریق روستاهای شرقی به جادۀ فیروزکوه و از طریق روستاهای شمالی به جادۀ فیروزجاه دسترسی دارد. اراضی آن در شمال و غرب جنگلی‌ست و در منطقه‌ای واقع شده که به دلیل ارتفاع زیاد و امکانات کم تقریباً تمام آبادی‌های آن دارای جمعیت فصلی هستند. این آبادی دارای دو بخش قدیمی‌ (با خانه‌هایی که از گل و چوب و سنگ ساخته شده) و خوش‌نشین (نوساز) است. هرساله در شیخ‌موسی مراسم و آیین‌های کهن چون جشن مردگان به همراه کشتی لوچو و غبارروبی قبور (در 28 تیر) با حضور گستردۀ گردشگران برگزار می‌شود. نام روستا برگرفته از یکی از سادات یا شیوخ عراق است که در اواخر دورۀ مرعشیان در آنجا زندگی می‌کرده. از جاذبه‌های گردشگری آن آبشار و چشمه‌های آب معدنی است. شیخ‌موسی اقامتگاه‌های اجاره‌ای، مجتمع تفریحی، دبستان، مرکز بهداشتی درمانی، درمانگاه، مسجد، تکیه و زیارتگاه‌هایی به نام امامزاده عبدالله و حاج‌شیخ‌موسی دارد.<br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت شیخ‌موسی 81نفر بوده است. در بهار و خاصه تابستان با رفت‌وآمد خوش‌نشینان و گردشگران جمعیت روستا چندین برابر می‌شود. شغل مردم این روستا کشاورزی، دامداری، زنبورداری و مشاغل مرتبط با گردشگری، و محصولاتشان گندم، سیب زمینی، عسل و تولیدات دامی است. مردم شیخ‌موسی به زبان طبری (گویش بابلی) سخن می‌گویند.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:مازندران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B4%DB%8C%D8%AE_%DA%A9%D9%84%DB%8C&diff=2010297945 2026-08-17T06:03:42Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران<br /> | نام فارسی = <br /> |نام لاتین =Sheykh Koli<br /> | نام‌ قدیمی = <br /> | نام دیگر = <br /> | استان = مازندران<br /> | شهرستان =قائمشهر <br /> | بخش = مرکزی<br /> | موقعیت = فاصله 7کیلومتری محلات جنوب غربی شهر قائمشهر<br /> | جمعیت = 1,072نفر (1395ش)<br /> | نوع اقلیم = <br /> | ارتفاع از سطح دریا =70متر <br /> | تولیدات و صنایع مهم =برنج، گندم، جو و مرکبات<br /> | برخی بناهای مهم = <br /> | شهر ها و آبادی های مهم = <br /> |دهستان=بالاتجن}}<br /> شیخ‌کلی (Sheykh Koli)<br /> <br /> روستایی در دهستان بالاتجن، بخش مرکزیِ شهرستان [[قائم شهر، شهرستان|قائمشهر]]، استان [[مازندران]]. در فاصلۀ 7کیلومتری جنوب غربی مرکز شهر [[قائم شهر|قائمشهر]]، 28کیلومتری جنوب غربی [[ساری، شهر|شهر ساری]]، 34کیلومتری جنوب [[خزر، دریای|دریای خزر]]، 150کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 70متری از سطح دریا قرار دارد. در جلگۀ جنوبی قائمشهر واقع شده و راه آن در 2.5کیلومتری شرق به جادۀ نظامی وصل می‌شود. در مسیر این جاده، بین روستاهای شیخ‌کلی و [[افرا (قائمشهر)|افرا]]، بنایی موسوم به آرامگاه/ قلعه شیخ طبرسی وجود دارد که در زمان [[ناصرالدین شاه قاجار|ناصرالدین‌شاه]] مرکز یکی از آشوب‌های بزرگ بابیه (موسوم به جنگ قلعۀ طبرسی) بوده است. در این واقعه شمار زیادی از  سران و پیروان فرقۀ بابیه کشته شدند. هتکه‌رود در 1.5کیلومتری غرب و تالار در 2.5کیلومتری شرق شیخ‌کلی به سمت شمال جریان دارند. روستاهای اطراف آن عبارتند از: [[دیزآباد (قائمشهر)|دیزآباد]] و [[چفت سر (قائمشهر)|چفت‌سر]] و افرا در شرق، [[بایکلا]] و [[فندری]] و نماورکلا در شمال، کارگرخطیر و [[شامی کلا|شامی‌کلا]] در شمال غرب، [[طارسی کلا|طارسی‌کلا]] و [[میدانسر]] در غرب، و حاجی‌کلاصنم و [[بی بی کلا|بی‌بی‌کلا]] در جنوب. شیخ‌کلی دفتر پیشخوان خدمات دولت، غذافروشی، کافه، خواروبارفروشی، نانوایی، دبستان، مسجد و زیارتگاه دارد.<br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت شیخ‌کلی 1,072نفر بوده است. شغل مردم این روستا [[کشاورزی]] و باغداری و [[دامداری]]، و محصولاتشان [[برنج]]، [[گندم]]، [[جو]] و [[مرکبات]] است. مردم شیخ‌کلی به زبان [[طبری]] (گویش قائمشهری) سخن می‌گویند.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:مازندران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B4%DB%8C%D8%AE_%DA%A9%D9%84%DB%8C&diff=2010297944 2026-08-17T05:54:05Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران<br /> | نام فارسی = <br /> |نام لاتین =Sheykh Koli<br /> | نام‌ قدیمی = <br /> | نام دیگر = <br /> | استان = مازندران<br /> | شهرستان =قائمشهر <br /> | بخش = مرکزی<br /> | موقعیت = فاصله 7کیلومتری محلات جنوب غربی شهر قائمشهر<br /> | جمعیت = 1,072نفر (1395ش)<br /> | نوع اقلیم = <br /> | ارتفاع از سطح دریا =70متر <br /> | تولیدات و صنایع مهم =برنج، گندم، جو و مرکبات<br /> | برخی بناهای مهم = <br /> | شهر ها و آبادی های مهم = <br /> |دهستان=بالاتجن}}<br /> شیخ‌کلی (Sheykh Koli)<br /> <br /> روستایی در دهستان بالاتجن، بخش مرکزیِ شهرستان قائمشهر، استان مازندران. در فاصلۀ 7کیلومتری جنوب غربی مرکز شهر قائمشهر، 28کیلومتری جنوب غربی شهر ساری، 34کیلومتری جنوب دریای خزر، 150کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 70متری از سطح دریا قرار دارد. در جلگۀ جنوبی قائمشهر واقع شده و راه آن در 2.5کیلومتری شرق به جادۀ نظامی وصل می‌شود. در مسیر این جاده، بین روستاهای شیخ‌کلی و افرا، بنایی موسوم به آرامگاه/ قلعه شیخ طبرسی وجود دارد که در زمان ناصرالدین‌شاه مرکز یکی از آشوب‌های بزرگ بابیه (موسوم به جنگ قلعۀ طبرسی) بوده است. در این واقعه شمار زیادی از  سران و پیروان فرقۀ بابیه کشته شدند. هتکه‌رود در 1.5کیلومتری غرب و تالار در 2.5کیلومتری شرق شیخ‌کلی به سمت شمال جریان دارند. روستاهای اطراف آن عبارتند از: دیزآباد و چفت‌سر و افرا در شرق، بایکلا و فندری و فندری نماورکلا در شمال، کارگرخطیر و شامی‌کلا در شمال غرب، طارسی‌کلا و میدانسر در غرب، و حاجی‌کلاصنم و بی‌بی‌کلا در جنوب. شیخ‌کلی دفتر پیشخوان خدمات دولت، غذافروشی، کافه، خواروبارفروشی، نانوایی، دبستان، مسجد و زیارتگاه دارد.<br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت شیخ‌کلی 1,072نفر بوده است. شغل مردم این روستا کشاورزی و باغداری و دامداری، و محصولاتشان برنج، گندم، جو و مرکبات است. مردم شیخ‌کلی به زبان طبری (گویش قائمشهری) سخن می‌گویند.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:مازندران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%A2%D8%A8%D8%A7%D8%AF_(%D8%A8%D9%87%D8%B4%D9%87%D8%B1)&diff=2010297943 2026-08-17T05:51:05Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران<br /> | نام فارسی = <br /> |نام لاتین =(Shahidabad (Behshahr <br /> | نام‌ قدیمی = تروجن<br /> | نام دیگر = <br /> | استان = مازندران<br /> | شهرستان =بهشهر <br /> | بخش = مرکزی <br /> | موقعیت = فاصله 4.5کیلومتری غرب جنوبی مرکز شهر بهشهر<br /> | جمعیت = 4,113نفر (1395ش)<br /> | نوع اقلیم = <br /> | ارتفاع از سطح دریا =50متر <br /> | تولیدات و صنایع مهم =برنج، گندم، پنبه و مرکبات <br /> | برخی بناهای مهم = <br /> | شهر ها و آبادی های مهم = <br /> |دهستان=کوهستان}}<br /> شهیدآباد (بهشهر) (Shahidabad (Behshahr<br /> <br /> (نام قدیم: تروجن) روستایی در دهستان کوهستان، بخش مرکزی [[بهشهر، شهرستان|شهرستان بهشهر]]، استان [[مازندران]]. در فاصلۀ 4.5کیلومتری غرب جنوبی مرکز [[بهشهر، شهر|شهر بهشهر]]، 40کیلومتری شرق شمالی [[ساری، شهر|شهر ساری]]، 13کیلومتری جنوب [[خزر، دریای|دریای خزر]]، 220کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 50متری از سطح دریاهای آزاد قرار دارد. در منطقه‌ای تپه‌ماهوری در ابتدای ورودی غربی شهر بهشهر (انتهای جادۀ نکا - بهشهر) واقع شده است. بافت مسکونی آبادی، متشکل از چند محله و با حدود 75هکتار وسعت، به طول 2.5کیلومتر از جادۀ نکا - بهشهر تا ارتفاعات جنگلی البرز شرقی کشیده شده است. یک جفت غار به نام‌های [[هوتو، غار باستانی|هوتو]] و [[کمربند، غار باستانی|کمربند]] در حد فاصل بخش شمالی تروجن تا بهشهر در اواخر دهۀ 1320ش کاوش و در آنها آثاری دربارهٔ زندگی انسان‌های اولیه کشف شد. این دو غار به دلیل کشف اسکلت انسان با قدمت حدود 10هزار سال شهرت جهانی دارند. اراضی روستا در شرق به شهر، در جنوب به ارتفاعات شمالی البرز شرقی، و در غرب به روستای کوهستان محدود شده و در بالادست تا 2کیلومتری شمال جادۀ بهشهر - نکا امتداد دارد. 52نفر از اهالی این آبادی در جنگ ایران و عراق و همچنین در ابتدای انقلاب به شهادت رسیده‌اند و دلیل تغییر نام آن از تروجن به شهیدآباد همین تعداد زیاد شهدای روستاست. شهیدآباد چند محله، دبستان، دبیرستان، حمام عمومی، مرکز بهداشتی - درمانی (درمانگاه)، زمین و سالن ورزشی، فروشگاه‌های مختلف (از جمله خواروبارفروشی)، غذافروشی، دفتر پیشخوان خدمات دولت، بانک، چند مسجد و حسینیه و تکیه، و چند زیارتگاه (امامزاده) دارد. چند محوطۀ پیش از تاریخ نزدیک به تروجن در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌اند: غارهای کمربند و هوتو (در سال 13۴۶ش) و محوطۀ تاریخی گم‌چال در نزدیکی غار کمربند (1380ش).  <br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت شهیدآباد 4,113نفر بوده است. شغل مردم این روستا [[کشاورزی]]، باغداری، [[دامداری]]، کارگری و مشاغل خدماتی، و محصولات اصلی آنها [[برنج]]، [[گندم]]، [[پنبه]] و [[مرکبات]] است. مردم شهیدآباد به زبان [[طبری]] (گویش بهشهری) سخن می‌گویند.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:مازندران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%A2%D8%A8%D8%A7%D8%AF_(%D8%A8%D9%87%D8%B4%D9%87%D8%B1)&diff=2010297942 2026-08-17T05:43:32Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران<br /> | نام فارسی = <br /> |نام لاتین =(Shahidabad (Behshahr <br /> | نام‌ قدیمی = تروجن<br /> | نام دیگر = <br /> | استان = مازندران<br /> | شهرستان =بهشهر <br /> | بخش = مرکزی <br /> | موقعیت = فاصله 4.5کیلومتری غرب جنوبی مرکز شهر بهشهر<br /> | جمعیت = 4,113نفر (1395ش)<br /> | نوع اقلیم = <br /> | ارتفاع از سطح دریا =50متر <br /> | تولیدات و صنایع مهم =برنج، گندم، پنبه و مرکبات <br /> | برخی بناهای مهم = <br /> | شهر ها و آبادی های مهم = <br /> |دهستان=کوهستان}}<br /> شهیدآباد (بهشهر) (Shahidabad (Behshahr<br /> <br /> (نام قدیم: تروجن) روستایی در دهستان کوهستان، بخش مرکزی شهرستان بهشهر، استان مازندران. در فاصلۀ 4.5کیلومتری غرب جنوبی مرکز شهر بهشهر، 40کیلومتری شرق شمالی شهر ساری، 13کیلومتری جنوب دریای خزر، 220کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 50متری از سطح دریاهای آزاد قرار دارد. در منطقه‌ای تپه‌ماهوری در ابتدای ورودی غربی شهر بهشهر (انتهای جادۀ نکا - بهشهر) واقع شده است. بافت مسکونی آبادی، متشکل از چند محله و با حدود 75هکتار وسعت، به طول 2.5کیلومتر از جادۀ نکا - بهشهر تا ارتفاعات جنگلی البرز شرقی کشیده شده است. یک جفت غار به نام‌های هوتو و کمربند در حد فاصل بخش شمالی تروجن تا بهشهر در اواخر دهۀ 1320ش کاوش و در آنها آثاری دربارهٔ زندگی انسان‌های اولیه کشف شد. این دو غار به دلیل کشف اسکلت انسان با قدمت حدود 10هزار سال شهرت جهانی دارند. اراضی روستا در شرق به شهر، در جنوب به ارتفاعات شمالی البرز شرقی، و در غرب به روستای کوهستان محدود شده و در بالادست تا 2کیلومتری شمال جادۀ بهشهر - نکا امتداد دارد. 52نفر از اهالی این آبادی در جنگ ایران و عراق و همچنین در ابتدای انقلاب به شهادت رسیده‌اند و دلیل تغییر نام آن از تروجن به شهیدآباد همین تعداد زیاد شهدای روستاست. شهیدآباد چند محله، دبستان، دبیرستان، حمام عمومی، مرکز بهداشتی - درمانی (درمانگاه)، زمین و سالن ورزشی، فروشگاه‌های مختلف (از جمله خواروبارفروشی)، غذافروشی، دفتر پیشخوان خدمات دولت، بانک، چند مسجد و حسینیه و تکیه، و چند زیارتگاه (امامزاده) دارد. چند محوطۀ پیش از تاریخ نزدیک به تروجن در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌اند: غارهای کمربند و هوتو (در سال 13۴۶ش) و محوطۀ تاریخی گم‌چال در نزدیکی غار کمربند (1380ش).  <br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت شهیدآباد 4,113نفر بوده است. شغل مردم این روستا کشاورزی، باغداری، دامداری، کارگری و مشاغل خدماتی، و محصولات اصلی آنها برنج، گندم، پنبه و مرکبات است. مردم شهیدآباد به زبان طبری (گویش بهشهری) سخن می‌گویند.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:مازندران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B2%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%85%D8%8C_%D8%B1%D9%88%D8%AF&diff=2010297941 2026-08-17T05:28:29Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>[[پرونده:2042190889-2.jpg|بندانگشتی|رود زوارم]]<br /> زوارم، رود (Zavarom, river)<br /> <br /> از رودهای [[خراسان شمالی، استان|استان خراسان شمالی]]، و از ریزابه‌های رود اترک. نام رود از یکی از روستاهای مسیر آن گرفته شده است. رود زوارم با جریان جنوبی – شمالی در [[شیروان، شهرستان|شهرستان شیروان]] جریان دارد و با گذر از دره و روستای تاریخی زوارم منظره‌های چشم‌نوازی را در منطقه ایجاد کرده است. در جنوب از کوه‌های جهان ارغیان موسوم به تخت میرزا سرچشمه می‌گیرد و در مسیر آب چشمه‌های دره‌های اطراف نیز به آن ملحق می‌شود. رودخانه زوارم در مسیرش علاوه بر روستای زوارم، زمین‌های روستاهای دیگری چون شیرآباد، ورقی، عبدآباد و توده را نیز آبیاری می‌کند و در نهایت به رود اترک می‌ریزد.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:جغرافیای طبیعی ایران - رودخانه]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B2%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%85%D8%8C_%D8%B1%D9%88%D8%AF&diff=2010297940 2026-08-17T05:27:48Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>[[پرونده:2042190889-2.jpg|بندانگشتی|رود زوارم]]<br /> زوارم، رود (Zavarom, river)<br /> <br /> از رودهای استان خراسان شمالی، و از ریزابه‌های رود اترک. نام رود از یکی از روستاهای مسیر آن گرفته شده است. رود زوارم با جریان جنوبی – شمالی در شهرستان شیروان جریان دارد و با گذر از دره و روستای تاریخی زوارم منظره‌های چشم‌نوازی را در منطقه ایجاد کرده است. در جنوب از کوه‌های جهان ارغیان موسوم به تخت میرزا سرچشمه می‌گیرد و در مسیر آب چشمه‌های دره‌های اطراف نیز به آن ملحق می‌شود. رودخانه زوارم در مسیرش علاوه بر روستای زوارم، زمین‌های روستاهای دیگری چون شیرآباد، ورقی، عبدآباد و توده را نیز آبیاری می‌کند و در نهایت به رود اترک می‌ریزد.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:جغرافیای طبیعی ایران - رودخانه]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:2042190889-2.jpg&diff=2010297939 2026-08-17T05:27:29Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>2042190889-2</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%82%D9%84%DA%86%D9%82%D8%8C_%D8%B1%D9%88%D8%AF&diff=2010297938 2026-08-17T05:22:39Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>[[پرونده:2042190888-2.jpg|بندانگشتی|رود قلچق]]<br /> قُلچُق، رود <br /> <br /> از رودهای [[خراسان شمالی، استان|استان خراسان شمالی]]، و از ریزابه‌های رود اترک. قلچق واژه‌ای ترکی‌ست و از نام یکی از روستاهای مسیر رود گرفته شده است. رود قلچق با سرچشمه‌های پرشمار، با جریان کلی شمالی – جنوبی- از کوه‌های شمال [[شیروان، شهرستان|شهرستان شیروان]] (زکریا، گلیل، پتله‌گاه، سنجربیک، سرداب و سراب) سرچشمه می‌گیرد و پس از طی مسافتی در 40کیلومتری شمال شهر شیروان آب به دریاچۀ پشت سد بارزو می‌ریزد. سد بتنی بارزو از جاذبه‌های شیروان با طول تاج 325 و ارتفاع 83متر است. پس از این سد، رود در دره‌ای که به نام رودخانه شهرت دارد به جریانش ادامه می‌دهد و در مسیر زمین‌های چندین روستا (از جمله قلچق) را نیز آبیاری می‌کند. این رود در انتها و در میانۀ شهر شیروان با نام رود چایلیق به رود اترک می‌ریزد. در این رودخانه ماهی‌های سردابی، از جمله قزل‌آلا، یافت می‌شود و کناره‌های آن محل تفریح و استراحت مردم محلی است.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:جغرافیای طبیعی ایران - رودخانه]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:2042190888-2.jpg&diff=2010297937 2026-08-17T05:20:10Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>2042190888-2</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%87%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87%D8%8C_%D8%B1%D9%88%D8%AF&diff=2010297936 2026-08-17T05:16:16Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>هُنامه، رود<br /> <br /> از رودهای [[خراسان شمالی، استان|استان خراسان شمالی]]، و از ریزابه‌های رود اترک. هنامه نامی کردی است و اسم رود از یکی از روستاهای انتهای مسیر رودخانه گرفته شده است. این رود از کوه‌های قنبر (قمو)، پتله گاه و سنجربیک در شمال شیروان سرچشمه می‌گیرد و پس از گذر از روستای کهن [[هنامه]] و آبیاری مزارع و باغ‌های مسیر خود، در پایان به اترک می‌ریزد. با وجود کم‌آبی و فصلی بودن، در بیشتر ماه‌های سال دارای آب و کناره‌های آن محل تفریح و استراحت مردم محلی است.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:جغرافیای طبیعی ایران - رودخانه]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%82%D8%B1%D9%87_%D8%B3%D9%88_(%D8%AE%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D9%86_%D8%B4%D9%85%D8%A7%D9%84%DB%8C)&diff=2010297935 2026-08-17T05:11:54Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>[[پرونده:2042190886-2.jpg|بندانگشتی|رودخانه قره سو ]]<br /> قره‌سو (خراسان شمالی) <br /> <br /> یکی از دو رود مهم [[خراسان شمالی، استان|استان خراسان شمالی]]، به طول 450کیلومتر و با وسعت حوزۀ آبریز بیش از 60000کیلومترمربع. قره‌سو واژۀ مرکب ترکی (قره به معنی سیاه + سو به معنی آب) و به معنای آب سیاه است. چند رود و چشمه به این نام در خراسان، [[گلستان، شهر|گلستان]]، [[اردبیل، شهر|اردبیل]] و [[کرمانشاه، شهر|کرمانشاه]] وجود دارد. این رود مهم‌ترین رودخانۀ حوزۀ آبریز دشت کویر (کویر مرکزی) است که آب‌های سطحی منطقۀ گسترده‌ای از شمال غربی خراسان و مناطق شرقی [[سمنان، استان|استان سمنان]] را جمع‌آوری کرده و به نهایتاً در کویر فرو می‌رود. این رودخانه از ارتفاعات شمال شرق [[اسفراین، شهر|اسفراین]] و دامنه‌های جنوبی آلاغ‌داغ و شاه جهان سرچشمه می‌گیرد و در مسیر آغازینش در درۀ اسفراین جریان دارد. سرشاخه‌های آن به نام‌های کال ولایت (رودخانۀ بام) و اسفراین پس از سرچشمه گرفتن از کوه‌های یادشده در جنوب اسفراین به هم پیوسته و رودخانۀ کال شور جاجرم را به وجود می‌آورد. این رودخانه سپس وارد درۀ تنگی می‌شود و از میان کوه‌های هرده جوین گذشته و وارد منطقه‌ای به نام چهل‌دختران می‌گردد؛ از شرق به غرب ادامه جریان داده و از روستاهای نصرت‌آباد، حسین‌آباد و رحیم‌آباد عبور کرده وارد دشت گرمه جاجرم می‌شود. رودخانه پس از عبور از شهر جاجرم به سمت جنوب تغییر مسیر می‌دهد و شاخه‌های مهمی مانند جوین و کال شور شاهرود را دریافت می‌کند و سپس وارد دشت غرب سبزوار شده و کال شور سبزوار را دریافت می‌کند. این رودخانه پس از طی باقیماندۀ مسیر خود و دریافت شاخه‌های متعدد وارد حاشیۀ دشت شمالی کویر می‌شود و در ریگزارهای آن فرو می‌رود. این رودخانه دارای جریان دائمی کمی به صورت زهکش آب زیرزمینی در فصول بدون بارندگی می‌باشد و در مناطقی بندهایی خاکی بر روی سرشاخه‌ها یا شاخه‌های آن ایجاد کرده‌اند. در مناطق انتهایی به خاطر املاح زیاد و شوری، آب آن قابل استفاده نیست.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:جغرافیای طبیعی ایران - رودخانه]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:2042190886-2.jpg&diff=2010297934 2026-08-17T05:11:14Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>2042190886-2</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%82%D8%B1%D9%87_%D8%B3%D9%88_(%D8%AE%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D9%86_%D8%B4%D9%85%D8%A7%D9%84%DB%8C)&diff=2010297933 2026-08-17T05:03:21Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>قره‌سو (خراسان شمالی) <br /> <br /> یکی از دو رود مهم [[خراسان شمالی، استان|استان خراسان شمالی]]، به طول 450کیلومتر و با وسعت حوزۀ آبریز بیش از 60000کیلومترمربع. قره‌سو واژۀ مرکب ترکی (قره به معنی سیاه + سو به معنی آب) و به معنای آب سیاه است. چند رود و چشمه به این نام در خراسان، [[گلستان، شهر|گلستان]]، [[اردبیل، شهر|اردبیل]] و [[کرمانشاه، شهر|کرمانشاه]] وجود دارد. این رود مهم‌ترین رودخانۀ حوزۀ آبریز دشت کویر (کویر مرکزی) است که آب‌های سطحی منطقۀ گسترده‌ای از شمال غربی خراسان و مناطق شرقی استان سمنان را جمع‌آوری کرده و به نهایتاً در کویر فرو می‌رود. این رودخانه از ارتفاعات شمال شرق [[اسفراین، شهر|اسفراین]] و دامنه‌های جنوبی آلاغ‌داغ و شاه جهان سرچشمه می‌گیرد و در مسیر آغازینش در درۀ اسفراین جریان دارد. سرشاخه‌های آن به نام‌های کال ولایت (رودخانۀ بام) و اسفراین پس از سرچشمه گرفتن از کوه‌های یادشده در جنوب اسفراین به هم پیوسته و رودخانۀ کال شور جاجرم را به وجود می‌آورد. این رودخانه سپس وارد درۀ تنگی می‌شود و از میان کوه‌های هرده جوین گذشته و وارد منطقه‌ای به نام چهل‌دختران می‌گردد؛ از شرق به غرب ادامه جریان داده و از روستاهای نصرت‌آباد، حسین‌آباد و رحیم‌آباد عبور کرده وارد دشت گرمه جاجرم می‌شود. رودخانه پس از عبور از شهر جاجرم به سمت جنوب تغییر مسیر می‌دهد و شاخه‌های مهمی مانند جوین و کال شور شاهرود را دریافت می‌کند و سپس وارد دشت غرب سبزوار شده و کال شور سبزوار را دریافت می‌کند. این رودخانه پس از طی باقیماندۀ مسیر خود و دریافت شاخه‌های متعدد وارد حاشیۀ دشت شمالی کویر می‌شود و در ریگزارهای آن فرو می‌رود. این رودخانه دارای جریان دائمی کمی به صورت زهکش آب زیرزمینی در فصول بدون بارندگی می‌باشد و در مناطقی بندهایی خاکی بر روی سرشاخه‌ها یا شاخه‌های آن ایجاد کرده‌اند. در مناطق انتهایی به خاطر املاح زیاد و شوری، آب آن قابل استفاده نیست.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:جغرافیای طبیعی ایران - رودخانه]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87_%D9%85%DB%8C%D8%B1%D8%B2%D8%A7_%D8%AE%D9%84%DB%8C%D9%84&diff=2010297932 2026-08-17T04:22:10Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>[[پرونده:2042190883-2.jpg|بندانگشتی|خانه میرزا خلیل]]<br /> خانه میرزا خلیل (Mirza Khalil Mansion)<br /> <br /> (یا: خانه‌موزه مشروطه رشت) بنایی تاریخی مربوط به اواخر دورۀ قاجار، در [[گیلان، استان|استان گیلان]]، محله صیقلان [[رشت، شهر|شهر رشت]]، بلوار مطهری، کوچه میرزا خلیل رفیع، بن‌بست اخوان. در سال 1285ش توسط استادکاران و مهندسان روسی با معماری روسی و با مصالحی (تماماً چوبی) که از [[باکو]] به رشت آوردند برای میرزا خلیل رفیع، اولین شهردار رشت، بنا شد؛ در سال 1294ش به برادران اخوان فروخته شد؛ بعد از مدتی زین‌العابدین سهم باقی برادرانش را خرید و خانه به دخترش، عذرا اخوان، رسید؛ سال 1381ش وراث اخوان خانه را فروختند؛ عمارت که در آستانۀ تخریب بود در همان سال توسط شهرداری خریداری و بازسازی شد؛ با پایان بازسازی، اواخر سال بعد به عنوان ساختمان اداری شورای اسلامی شهر رشت تغییر کاربری یافت. این عمارت در سال 1386ش در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. در سال‌های اخیر کاربری عمارت میرزا خلیل رفیع به خانه‌موزۀ مشروطه تغییر یافته است.<br /> <br /> <br /> '''مشخصات'''<br /> <br /> معماری عمارت از خانه‌های مسکونی [[سن پترزبورگ]] و [[تفلیس]] و بادکوبه اقتباس شده است. بنایی دو طبقه روی گربه‌رو با ایوان ستون‌دار در سه جانب است. این عمارت دو طبقه، برخلاف بسیاری از عمارت‌های قدیمی رشت، قرینه نیست. هر طبقه دارای ۴۰۰متر زیربناست که با حیاط عمارت در مجموع ۱۳۴۷متر مساحت دارد. طبقۀ همکف با دیوارهای آجری و طبقۀ دوم تماماً سازه چوبی است. ستون‌های مدور چوبی به طول 4.5 تا ۵متر در روسیه خراطی شده و از [[بندر انزلی، شهر|بندر انزلی]] به رشت می‌رسد. در و پنجره‌های چوبی از جنس نراد و باقی قطعات چوبی در روسیه مونتاژ شده و حاج رفیع که نقشۀ اصلی را نیز با خود از روسیه آورده بود، در رشت قطعات مونتاژ شده را با آجر و ملات ماسه و آهک بنا می‌کند. در تعمیر خانه در ابتدای دهۀ 1380ش مرمتگر به اصالت بنا وفادار بوده؛ اما از آنجا که چوب‌های برخی قسمت‌ها فرسوده شده و امکان تهیه چوب‌های روسی نبوده، به ناچار چوب‌های پوسیدۀ سرویس‌های بهداشتی، جای خود را به ملات و آجر می‌دهد. سفال سقف نیز تعویض می‌شود. کف بنا تراشیده و بعد از رطوبت‌زدایی دوباره پل‌کوبی شده. بعد از استقرار شورای دوم، به دستور ریاست وقت شورا پل‌کوبی طبقۀ اول برداشته و کاشی شده. عمارت سه حیاط دارد. حیاط اصلی باغ مشجر و یک حوض بزرگ دارد و به سبک گذشته، با قلوه‌سنگ‌های رودخانه‌ای سنگفرش شده است. حیاط پشتی کوچک‌تر و حوض عمیقی داشته که بعدها از عمق آن کاسته‌اند. در حیاط کناری دو اتاق برای خدمه، یک حوض کوچک و دو گودال است که خُم‌های مخصوص نگهداری ماهی شور داخل زمین آن دفن شده بود. امروزه یکی از این خمره‌ها در حیاط جلویی و در کنار حوض وجود دارد.<br /> ----<br /> [[رده:معماری]]<br /> [[رده:ابنیه سنتی ایران]]</div>

Nazanin