طاهری، جلال الدین (اصفهان ۱۳۰۴ش)

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

طاهری، جلال‌الدّین (اصفهان ۱۳۰۴ش)

طاهري، جلال‌الدّين

از روحانیون سرشناس معاصر و امام‌جمعۀ سابق اصفهان. آیت‌الله طاهری مدرک دیپلم خود را در اصفهان اخذ کرد و سپس به مسلک روحانیت پیوست. در ۱۳۲۵ از اصفهان به قم مهاجرت کرد و در درس خارج آیت‌الله خوانساری، آیت‌الله بروجردی، آیت‌الله محقق داماد، و امام خمینی (ره)شرکت کرد. در ۱۳۴۴، در حالی که به‌شدت از طرفداران نهضت امام خمینی (ره) محسوب می‌شد و در راه هدف ایشان می‌کوشید، به اصفهان بازگشت. بارها بازداشت، تعقیب، و تبعید شد. هربار که از حبس یا تبعید بازمی‌گشت با استقبال گستردۀ مردم روبه‌رو می‌شد و همین امر حاکی از دامنۀ نفوذ وی در اصفهان بود. طاهری در جریان انقلاب اسلامی در تحصن علما در مسجد دانشگاه تهران حضور داشت. پس از پیروزی انقلاب اسلامی از سوی امام خمینی (ره) به نمایندگی ایشان و امامت جمعۀ اصفهان برگزیده و منصوب شد. به نمایندگی از مردم اصفهان عضو مجلس خبرگان قانون اساسی و مجلس خبرگان رهبری در دوره‌های اول و دوم بود. طاهری در اولین سال‌های دهۀ ۱۳۸۰ از امامت جمعۀ اصفهان کناره گرفت.