اسمیت، فرانسیس گراهام - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۳۰ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۳۳

2025-09-30T05:33:34Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۳۳
خط ۳۳:		خط ۳۳:



			اسمیت، ۲۰ ژوئن ۲۰۲۵م در ۱۰۲ سالگی درگذشت.


	----		----

Mohammadi3 در ‏۳۰ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۳۱

2025-09-30T05:31:14Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۳۱
خط ۶:		خط ۶:
	\|نام مستعار=		\|نام مستعار=
	\|لقب=سر		\|لقب=سر
	\|زادروز=		\|زادروز=۱۹۲۳م
	\|تاریخ مرگ=~~۱۹۲۳م~~		\|تاریخ مرگ=۲۰۲۵م
	\|دوره زندگی=		\|دوره زندگی=
	\|ملیت=انگلیسی		\|ملیت=انگلیسی
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	\|مکتب =		\|مکتب =
	\|سمت =		\|سمت =
	\|جوایز و افتخارات =دریافت عنوان سر (~~۱۹۸۶~~)		\|جوایز و افتخارات =دریافت عنوان سر (۱۹۸۶م)
	\|آثار =		\|آثار =
	\|خویشاوندان سرشناس =		\|خویشاوندان سرشناس =
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	}}		}}
	[[پرونده:11332000.jpg\|بندانگشتی\|فرانسیس گراهام اسمیت]]		[[پرونده:11332000.jpg\|بندانگشتی\|فرانسیس گراهام اسمیت]]
	اِسْمیت، فِرانسیس گِراهام (~~۱۹۲۳م~~ - )(Smith, Francis Graham)		اِسْمیت، فِرانسیس گِراهام (۱۹۲۳-۲۰۲۵م)(Smith, Francis Graham)

	رادیو اخترشناس انگلیسی. با همکاری [[رایل، مارتین (۱۹۱۸ـ۱۹۸۴)\|مارتین رایل]]<ref>Martin Ryle</ref>، در دهۀ ۱۹۵۰، از منابع رادیویی آسمان نقشه‌برداری کرد. در ۱۹۶۸، کشف کرد که تابش تپ‌اخترها<ref>pulsar</ref> ماهیتی شدیداً‌ قطبیده دارد و شدت [[میدان مغناطیسی]] را در فضای بین ستاره‌ای برآورد کرد. از ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۰، اخترشناس سلطنتی بود و در ۱۹۸۶، لقب سر دریافت کرد. در روهمپتون<ref>Roehampton</ref> [[ساری (انگلستان)\|ساری]]<ref>Surrey</ref> زاده شد و در [[دانشگاه کیمبریج\|کیمبریج]] درس خواند. طی [[جنگ جهانی دوم]] به مؤسسۀ پژوهشی ارتباط دوربرد<ref>Telecommunications Research Establishment</ref> منتقل شد و پس از بازگشت به کیمبریج، به گروه پژوهش رادیویی در آزمایشگاه کاوندیش<ref>Cavendish Laboratory</ref> پیوست. در ۱۹۶۴، به استادی اخترشناسی در دانشگاه منچستر برگزیده شد و تا ۱۹۷۴، در رصدخانۀ [[جادرل بنک\|جادرل بَنک]]<ref>Jodrell Bank</ref> مشغول به ‌کار بود. از ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۱، سرپرست رصدخانۀ سلطنتی گرینویچ<ref>Royal Greenwich Observatory</ref> شد. در ۱۹۸۱، به جادرل بنک بازگشت و سرپرستی آن‌جا را بر عهده گرفت. در ۱۹۴۸، اسمیت و رایل در حالی‌که مشغول بررسی یک منبع موج رادیویی در [[صورت فلکی]]<ref>constellation</ref> [[دجاجه]]<ref>Cygnus</ref> بودند، منبع دومی را در صورت فلکی [[ذات الکرسی\|ذات‌الکرسی]]<ref>Cassiopeia</ref> يافتند. اسمیت طی سال‌های بعد سرگرم تعیین جای دقیق هر دو منبع بود. اخترشناسان ماونت پالومار در [[کالیفرنیا]]<ref>California</ref> سرانجام محل دقیق همتاهای نوری این دو منبع را پیدا کردند. نشان داده شده است که ذات‌الکرسی A<ref>Cassiopeia A</ref> از انفجار یک [[ابرنواختر\|اَبَرنواختر]]<ref>supernova</ref> در درون [[کهکشان ما]]<ref>Our Galaxy</ref> حاصل شده است، و دجاجۀ A<ref>Cygnus A</ref> هم یک کهکشان رادیویی دوگانه است. در ۱۹۵۷، اسمیت و رایل برای نخستین‌بار مقاله‌ای دربارۀ امکان طراحی و ساخت سامانه‌ای دقیق برای ناوبری نوشتند که با استفاده از علامت‌های رادیوییِ ماهواره‌ای مدارپیما کار می‌کرد. در ۱۹۶۲، اسمیت گیرنده‌ای رادیویی را روی آیریل ۲‌<ref>Aeriell II</ref> نصب کرد که یکی از مجموعه ماهواره‌های مشترک [[امریکا، ایالات متحده\|ایالات متحده]] و [[بریتانیا]] بود. به این ترتیب، بررسی نوفه<ref>Noise</ref>های رادیویی بالاتر از یون‌سپهر<ref>Ionosphere</ref> برای نخستین‌بار امکان‌پذیر شد.		رادیو اخترشناس انگلیسی. با همکاری [[رایل، مارتین (۱۹۱۸ـ۱۹۸۴)\|مارتین رایل]]<ref>Martin Ryle</ref>، در دهۀ ۱۹۵۰، از منابع رادیویی آسمان نقشه‌برداری کرد. در ۱۹۶۸، کشف کرد که تابش تپ‌اخترها<ref>pulsar</ref> ماهیتی شدیداً‌ قطبیده دارد و شدت [[میدان مغناطیسی]] را در فضای بین ستاره‌ای برآورد کرد. از ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۰، اخترشناس سلطنتی بود و در ۱۹۸۶، لقب سر دریافت کرد. در روهمپتون<ref>Roehampton</ref> [[ساری (انگلستان)\|ساری]]<ref>Surrey</ref> زاده شد و در [[دانشگاه کیمبریج\|کیمبریج]] درس خواند. طی [[جنگ جهانی دوم]] به مؤسسۀ پژوهشی ارتباط دوربرد<ref>Telecommunications Research Establishment</ref> منتقل شد و پس از بازگشت به کیمبریج، به گروه پژوهش رادیویی در آزمایشگاه کاوندیش<ref>Cavendish Laboratory</ref> پیوست. در ۱۹۶۴، به استادی اخترشناسی در دانشگاه منچستر برگزیده شد و تا ۱۹۷۴، در رصدخانۀ [[جادرل بنک\|جادرل بَنک]]<ref>Jodrell Bank</ref> مشغول به ‌کار بود. از ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۱، سرپرست رصدخانۀ سلطنتی گرینویچ<ref>Royal Greenwich Observatory</ref> شد. در ۱۹۸۱، به جادرل بنک بازگشت و سرپرستی آن‌جا را بر عهده گرفت. در ۱۹۴۸، اسمیت و رایل در حالی‌که مشغول بررسی یک منبع موج رادیویی در [[صورت فلکی]]<ref>constellation</ref> [[دجاجه]]<ref>Cygnus</ref> بودند، منبع دومی را در صورت فلکی [[ذات الکرسی\|ذات‌الکرسی]]<ref>Cassiopeia</ref> يافتند. اسمیت طی سال‌های بعد سرگرم تعیین جای دقیق هر دو منبع بود. اخترشناسان ماونت پالومار در [[کالیفرنیا]]<ref>California</ref> سرانجام محل دقیق همتاهای نوری این دو منبع را پیدا کردند. نشان داده شده است که ذات‌الکرسی A<ref>Cassiopeia A</ref> از انفجار یک [[ابرنواختر\|اَبَرنواختر]]<ref>supernova</ref> در درون [[کهکشان ما]]<ref>Our Galaxy</ref> حاصل شده است، و دجاجۀ A<ref>Cygnus A</ref> هم یک کهکشان رادیویی دوگانه است. در ۱۹۵۷، اسمیت و رایل برای نخستین‌بار مقاله‌ای دربارۀ امکان طراحی و ساخت سامانه‌ای دقیق برای ناوبری نوشتند که با استفاده از علامت‌های رادیوییِ ماهواره‌ای مدارپیما کار می‌کرد. در ۱۹۶۲، اسمیت گیرنده‌ای رادیویی را روی آیریل ۲‌<ref>Aeriell II</ref> نصب کرد که یکی از مجموعه ماهواره‌های مشترک [[امریکا، ایالات متحده\|ایالات متحده]] و [[بریتانیا]] بود. به این ترتیب، بررسی نوفه<ref>Noise</ref>های رادیویی بالاتر از یون‌سپهر<ref>Ionosphere</ref> برای نخستین‌بار امکان‌پذیر شد.

Mohammadi3: Mohammadi3 صفحهٔ اسمیت، فرانسیس گراهام (۱۹۲۳) را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به اسمیت، فرانسیس گراهام منتقل کرد

2025-09-30T05:29:12Z

Mohammadi3 صفحهٔ اسمیت، فرانسیس گراهام (۱۹۲۳) را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به اسمیت، فرانسیس گراهام منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۳۰ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۲۹
(بدون تفاوت)

Mohammadi2 در ‏۱۳ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۱۸

2022-04-13T09:18:29Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۱۸
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	}}		}}
	[[پرونده:11332000.jpg\|بندانگشتی\|فرانسیس گراهام اسمیت]]		[[پرونده:11332000.jpg\|بندانگشتی\|فرانسیس گراهام اسمیت]]
	اِسْمیت، فِرانسیس گِراهام (~~۱۹۲۳~~)(Smith, Francis Graham)		اِسْمیت، فِرانسیس گِراهام (۱۹۲۳م - )(Smith, Francis Graham)

	رادیو اخترشناس انگلیسی. با همکاری [[رایل، مارتین (۱۹۱۸ـ۱۹۸۴)\|مارتین رایل]]<ref>Martin Ryle</ref>، در دهۀ ۱۹۵۰، از منابع رادیویی آسمان نقشه‌برداری کرد. در ۱۹۶۸، کشف کرد که تابش تپ‌اخترها<ref>pulsar</ref> ماهیتی شدیداً‌ قطبیده دارد و شدت [[میدان مغناطیسی]] را در فضای بین ستاره‌ای برآورد کرد. از ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۰، اخترشناس سلطنتی بود و در ۱۹۸۶، لقب سر دریافت کرد. در روهمپتون<ref>Roehampton</ref> [[ساری (انگلستان)\|ساری]]<ref>Surrey</ref> زاده شد و در [[دانشگاه کیمبریج\|کیمبریج]] درس خواند. طی [[جنگ جهانی دوم]] به مؤسسۀ پژوهشی ارتباط دوربرد<ref>Telecommunications Research Establishment</ref> منتقل شد و پس از بازگشت به کیمبریج، به گروه پژوهش رادیویی در آزمایشگاه کاوندیش<ref>Cavendish Laboratory</ref> پیوست. در ۱۹۶۴، به استادی اخترشناسی در دانشگاه منچستر برگزیده شد و تا ۱۹۷۴، در رصدخانۀ [[جادرل بنک\|جادرل بَنک]]<ref>Jodrell Bank</ref> مشغول به ‌کار بود. از ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۱، سرپرست رصدخانۀ سلطنتی گرینویچ<ref>Royal Greenwich Observatory</ref> شد. در ۱۹۸۱، به جادرل بنک بازگشت و سرپرستی آن‌جا را بر عهده گرفت. در ۱۹۴۸، اسمیت و رایل در حالی‌که مشغول بررسی یک منبع موج رادیویی در [[صورت فلکی]]<ref>constellation</ref> [[دجاجه]]<ref>Cygnus</ref> بودند، منبع دومی را در صورت فلکی [[ذات الکرسی\|ذات‌الکرسی]]<ref>Cassiopeia</ref> يافتند. اسمیت طی سال‌های بعد سرگرم تعیین جای دقیق هر دو منبع بود. اخترشناسان ماونت پالومار در [[کالیفرنیا]]<ref>California</ref> سرانجام محل دقیق همتاهای نوری این دو منبع را پیدا کردند. نشان داده شده است که ذات‌الکرسی A<ref>Cassiopeia A</ref> از انفجار یک [[ابرنواختر\|اَبَرنواختر]]<ref>supernova</ref> در درون [[کهکشان ما]]<ref>Our Galaxy</ref> حاصل شده است، و دجاجۀ A<ref>Cygnus A</ref> هم یک کهکشان رادیویی دوگانه است. در ۱۹۵۷، اسمیت و رایل برای نخستین‌بار مقاله‌ای دربارۀ امکان طراحی و ساخت سامانه‌ای دقیق برای ناوبری نوشتند که با استفاده از علامت‌های رادیوییِ ماهواره‌ای مدارپیما کار می‌کرد. در ۱۹۶۲، اسمیت گیرنده‌ای رادیویی را روی آیریل ۲‌<ref>Aeriell II</ref> نصب کرد که یکی از مجموعه ماهواره‌های مشترک [[امریکا، ایالات متحده\|ایالات متحده]] و [[بریتانیا]] بود. به این ترتیب، بررسی نوفه<ref>Noise</ref>های رادیویی بالاتر از یون‌سپهر<ref>Ionosphere</ref> برای نخستین‌بار امکان‌پذیر شد.		رادیو اخترشناس انگلیسی. با همکاری [[رایل، مارتین (۱۹۱۸ـ۱۹۸۴)\|مارتین رایل]]<ref>Martin Ryle</ref>، در دهۀ ۱۹۵۰، از منابع رادیویی آسمان نقشه‌برداری کرد. در ۱۹۶۸، کشف کرد که تابش تپ‌اخترها<ref>pulsar</ref> ماهیتی شدیداً‌ قطبیده دارد و شدت [[میدان مغناطیسی]] را در فضای بین ستاره‌ای برآورد کرد. از ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۰، اخترشناس سلطنتی بود و در ۱۹۸۶، لقب سر دریافت کرد. در روهمپتون<ref>Roehampton</ref> [[ساری (انگلستان)\|ساری]]<ref>Surrey</ref> زاده شد و در [[دانشگاه کیمبریج\|کیمبریج]] درس خواند. طی [[جنگ جهانی دوم]] به مؤسسۀ پژوهشی ارتباط دوربرد<ref>Telecommunications Research Establishment</ref> منتقل شد و پس از بازگشت به کیمبریج، به گروه پژوهش رادیویی در آزمایشگاه کاوندیش<ref>Cavendish Laboratory</ref> پیوست. در ۱۹۶۴، به استادی اخترشناسی در دانشگاه منچستر برگزیده شد و تا ۱۹۷۴، در رصدخانۀ [[جادرل بنک\|جادرل بَنک]]<ref>Jodrell Bank</ref> مشغول به ‌کار بود. از ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۱، سرپرست رصدخانۀ سلطنتی گرینویچ<ref>Royal Greenwich Observatory</ref> شد. در ۱۹۸۱، به جادرل بنک بازگشت و سرپرستی آن‌جا را بر عهده گرفت. در ۱۹۴۸، اسمیت و رایل در حالی‌که مشغول بررسی یک منبع موج رادیویی در [[صورت فلکی]]<ref>constellation</ref> [[دجاجه]]<ref>Cygnus</ref> بودند، منبع دومی را در صورت فلکی [[ذات الکرسی\|ذات‌الکرسی]]<ref>Cassiopeia</ref> يافتند. اسمیت طی سال‌های بعد سرگرم تعیین جای دقیق هر دو منبع بود. اخترشناسان ماونت پالومار در [[کالیفرنیا]]<ref>California</ref> سرانجام محل دقیق همتاهای نوری این دو منبع را پیدا کردند. نشان داده شده است که ذات‌الکرسی A<ref>Cassiopeia A</ref> از انفجار یک [[ابرنواختر\|اَبَرنواختر]]<ref>supernova</ref> در درون [[کهکشان ما]]<ref>Our Galaxy</ref> حاصل شده است، و دجاجۀ A<ref>Cygnus A</ref> هم یک کهکشان رادیویی دوگانه است. در ۱۹۵۷، اسمیت و رایل برای نخستین‌بار مقاله‌ای دربارۀ امکان طراحی و ساخت سامانه‌ای دقیق برای ناوبری نوشتند که با استفاده از علامت‌های رادیوییِ ماهواره‌ای مدارپیما کار می‌کرد. در ۱۹۶۲، اسمیت گیرنده‌ای رادیویی را روی آیریل ۲‌<ref>Aeriell II</ref> نصب کرد که یکی از مجموعه ماهواره‌های مشترک [[امریکا، ایالات متحده\|ایالات متحده]] و [[بریتانیا]] بود. به این ترتیب، بررسی نوفه<ref>Noise</ref>های رادیویی بالاتر از یون‌سپهر<ref>Ionosphere</ref> برای نخستین‌بار امکان‌پذیر شد.

Mohammadi2 در ‏۱۳ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۱۸

2022-04-13T09:18:03Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۱۸
خط ۱:		خط ۱:

	~~اِسْمیت، فِرانسیس گِراهام (۱۹۲۳)(Smith, Francis Graham)~~

	{{جعبه زندگینامه		{{جعبه زندگینامه
	\|عنوان =فرانسیس گراهام اسمیت		\|عنوان =فرانسیس گراهام اسمیت
خط ۲۹:		خط ۲۶:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}رادیو اخترشناس انگلیسی. با همکاری [[رایل، مارتین (۱۹۱۸ـ۱۹۸۴)\|مارتین رایل]]<ref>Martin Ryle</ref>، در دهۀ ۱۹۵۰، از منابع رادیویی آسمان نقشه‌برداری کرد. در ۱۹۶۸، کشف کرد که تابش تپ‌اخترها<ref>pulsar</ref> ماهیتی شدیداً‌ قطبیده دارد و شدت [[میدان مغناطیسی]] را در فضای بین ستاره‌ای برآورد کرد. از ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۰، اخترشناس سلطنتی بود و در ۱۹۸۶، لقب سر دریافت کرد. در روهمپتون<ref>Roehampton</ref> [[ساری (انگلستان)\|ساری]]<ref>Surrey</ref> زاده شد و در [[دانشگاه کیمبریج\|کیمبریج]] درس خواند. طی [[جنگ جهانی دوم]] به مؤسسۀ پژوهشی ارتباط دوربرد<ref>Telecommunications Research Establishment</ref> منتقل شد و پس از بازگشت به کیمبریج، به گروه پژوهش رادیویی در آزمایشگاه کاوندیش<ref>Cavendish Laboratory</ref> پیوست. در ۱۹۶۴، به استادی اخترشناسی در دانشگاه منچستر برگزیده شد و تا ۱۹۷۴، در رصدخانۀ [[جادرل بنک\|جادرل بَنک]]<ref>Jodrell Bank</ref> مشغول به ‌کار بود. از ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۱، سرپرست رصدخانۀ سلطنتی گرینویچ<ref>Royal Greenwich Observatory</ref> شد. در ۱۹۸۱، به جادرل بنک بازگشت و سرپرستی آن‌جا را بر عهده گرفت. در ۱۹۴۸، اسمیت و رایل در حالی‌که مشغول بررسی یک منبع موج رادیویی در [[صورت فلکی]]<ref>constellation</ref> [[دجاجه]]<ref>Cygnus</ref> بودند، منبع دومی را در صورت فلکی [[ذات الکرسی\|ذات‌الکرسی]]<ref>Cassiopeia</ref> يافتند. اسمیت طی سال‌های بعد سرگرم تعیین جای دقیق هر دو منبع بود. اخترشناسان ماونت پالومار در [[کالیفرنیا]]<ref>California</ref> سرانجام محل دقیق همتاهای نوری این دو منبع را پیدا کردند. نشان داده شده است که ذات‌الکرسی A<ref>Cassiopeia A</ref> از انفجار یک [[ابرنواختر\|اَبَرنواختر]]<ref>supernova</ref> در درون [[کهکشان ما]]<ref>Our Galaxy</ref> حاصل شده است، و دجاجۀ A<ref>Cygnus A</ref> هم یک کهکشان رادیویی دوگانه است. در ۱۹۵۷، اسمیت و رایل برای نخستین‌بار مقاله‌ای دربارۀ امکان طراحی و ساخت سامانه‌ای دقیق برای ناوبری نوشتند که با استفاده از علامت‌های رادیوییِ ماهواره‌ای مدارپیما کار می‌کرد. در ۱۹۶۲، اسمیت گیرنده‌ای رادیویی را روی آیریل ۲‌<ref>Aeriell II</ref> نصب کرد که یکی از مجموعه ماهواره‌های مشترک [[امریکا، ایالات متحده\|ایالات متحده]] و [[بریتانیا]] بود. به این ترتیب، بررسی نوفه<ref>Noise</ref>های رادیویی بالاتر از یون‌سپهر<ref>Ionosphere</ref> برای نخستین‌بار امکان‌پذیر شد.		}}
			[[پرونده:11332000.jpg\|بندانگشتی\|فرانسیس گراهام اسمیت]]
			اِسْمیت، فِرانسیس گِراهام (۱۹۲۳)(Smith, Francis Graham)

			رادیو اخترشناس انگلیسی. با همکاری [[رایل، مارتین (۱۹۱۸ـ۱۹۸۴)\|مارتین رایل]]<ref>Martin Ryle</ref>، در دهۀ ۱۹۵۰، از منابع رادیویی آسمان نقشه‌برداری کرد. در ۱۹۶۸، کشف کرد که تابش تپ‌اخترها<ref>pulsar</ref> ماهیتی شدیداً‌ قطبیده دارد و شدت [[میدان مغناطیسی]] را در فضای بین ستاره‌ای برآورد کرد. از ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۰، اخترشناس سلطنتی بود و در ۱۹۸۶، لقب سر دریافت کرد. در روهمپتون<ref>Roehampton</ref> [[ساری (انگلستان)\|ساری]]<ref>Surrey</ref> زاده شد و در [[دانشگاه کیمبریج\|کیمبریج]] درس خواند. طی [[جنگ جهانی دوم]] به مؤسسۀ پژوهشی ارتباط دوربرد<ref>Telecommunications Research Establishment</ref> منتقل شد و پس از بازگشت به کیمبریج، به گروه پژوهش رادیویی در آزمایشگاه کاوندیش<ref>Cavendish Laboratory</ref> پیوست. در ۱۹۶۴، به استادی اخترشناسی در دانشگاه منچستر برگزیده شد و تا ۱۹۷۴، در رصدخانۀ [[جادرل بنک\|جادرل بَنک]]<ref>Jodrell Bank</ref> مشغول به ‌کار بود. از ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۱، سرپرست رصدخانۀ سلطنتی گرینویچ<ref>Royal Greenwich Observatory</ref> شد. در ۱۹۸۱، به جادرل بنک بازگشت و سرپرستی آن‌جا را بر عهده گرفت. در ۱۹۴۸، اسمیت و رایل در حالی‌که مشغول بررسی یک منبع موج رادیویی در [[صورت فلکی]]<ref>constellation</ref> [[دجاجه]]<ref>Cygnus</ref> بودند، منبع دومی را در صورت فلکی [[ذات الکرسی\|ذات‌الکرسی]]<ref>Cassiopeia</ref> يافتند. اسمیت طی سال‌های بعد سرگرم تعیین جای دقیق هر دو منبع بود. اخترشناسان ماونت پالومار در [[کالیفرنیا]]<ref>California</ref> سرانجام محل دقیق همتاهای نوری این دو منبع را پیدا کردند. نشان داده شده است که ذات‌الکرسی A<ref>Cassiopeia A</ref> از انفجار یک [[ابرنواختر\|اَبَرنواختر]]<ref>supernova</ref> در درون [[کهکشان ما]]<ref>Our Galaxy</ref> حاصل شده است، و دجاجۀ A<ref>Cygnus A</ref> هم یک کهکشان رادیویی دوگانه است. در ۱۹۵۷، اسمیت و رایل برای نخستین‌بار مقاله‌ای دربارۀ امکان طراحی و ساخت سامانه‌ای دقیق برای ناوبری نوشتند که با استفاده از علامت‌های رادیوییِ ماهواره‌ای مدارپیما کار می‌کرد. در ۱۹۶۲، اسمیت گیرنده‌ای رادیویی را روی آیریل ۲‌<ref>Aeriell II</ref> نصب کرد که یکی از مجموعه ماهواره‌های مشترک [[امریکا، ایالات متحده\|ایالات متحده]] و [[بریتانیا]] بود. به این ترتیب، بررسی نوفه<ref>Noise</ref>های رادیویی بالاتر از یون‌سپهر<ref>Ionosphere</ref> برای نخستین‌بار امکان‌پذیر شد.

Mohammadi2 در ‏۱۳ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۱۳

2022-04-13T09:13:10Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۱۳
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}رادیو اخترشناس انگلیسی. با همکاری [[رایل، مارتین (۱۹۱۸ـ۱۹۸۴)\|مارتین رایل]]<ref>Martin Ryle</ref>، در دهۀ ۱۹۵۰، از منابع رادیویی آسمان نقشه‌برداری کرد. در ۱۹۶۸، کشف کرد که تابش تپ‌اخترها<ref>pulsar</ref> ماهیتی شدیداً‌ قطبیده دارد و شدت [[میدان مغناطیسی]] را در فضای بین ستاره‌ای برآورد کرد. از ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۰، اخترشناس سلطنتی بود و در ۱۹۸۶، لقب سر دریافت کرد. در روهمپتون<ref>Roehampton</ref> [[ساری (انگلستان)\|ساری]]<ref>Surrey</ref> زاده شد و در [[دانشگاه کیمبریج\|کیمبریج]] درس خواند. طی [[جنگ جهانی دوم]] به مؤسسۀ پژوهشی ارتباط دوربرد<ref>Telecommunications Research Establishment</ref> منتقل شد و پس از بازگشت به کیمبریج، به گروه پژوهش رادیویی در آزمایشگاه کاوندیش<ref>Cavendish Laboratory</ref> پیوست. در ۱۹۶۴، به استادی اخترشناسی در دانشگاه منچستر برگزیده شد و تا ۱۹۷۴، در رصدخانۀ [[جادرل بنک\|جادرل بَنک]]<ref>Jodrell Bank</ref> مشغول به ‌کار بود. از ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۱، سرپرست رصدخانۀ سلطنتی گرینویچ<ref>Royal Greenwich Observatory</ref> شد. در ۱۹۸۱، به جادرل بنک بازگشت و سرپرستی آن‌جا را بر عهده گرفت. در ۱۹۴۸، اسمیت و رایل در حالی‌که مشغول بررسی یک منبع موج رادیویی در [[صورت فلکی]]<ref>constellation</ref> [[دجاجه]]<ref>Cygnus</ref> بودند، منبع دومی را در صورت فلکی [[ذات الکرسی\|ذات‌الکرسی]]<ref>Cassiopeia</ref> يافتند. اسمیت طی سال‌های بعد سرگرم تعیین جای دقیق هر دو منبع بود. اخترشناسان ماونت پالومار در [[کالیفرنیا]]<ref>California</ref> سرانجام محل دقیق همتاهای نوری این دو منبع را پیدا کردند. نشان داده شده است که ذات‌الکرسی A<ref>Cassiopeia A</ref> از انفجار یک [[ابرنواختر\|اَبَرنواختر]]<ref>supernova</ref> در درون [[کهکشان ما]]<ref>Our Galaxy</ref> حاصل شده است، و دجاجۀ A<ref>Cygnus A</ref> هم یک کهکشان رادیویی دوگانه است. در ۱۹۵۷، اسمیت و رایل برای نخستین‌بار مقاله‌ای دربارۀ امکان طراحی و ساخت سامانه‌ای دقیق برای ناوبری نوشتند که با استفاده از علامت‌های رادیوییِ ماهواره‌ای مدارپیما کار می‌کرد. در ۱۹۶۲، اسمیت گیرنده‌ای رادیویی را روی آیریل ۲‌<ref>Aeriell II</ref> نصب کرد که یکی از مجموعه ماهواره‌های مشترک ایالات متحده و بریتانیا بود. به این ترتیب، بررسی نوفه<ref>Noise</ref>های رادیویی بالاتر از یون‌سپهر<ref>Ionosphere</ref> برای نخستین‌بار امکان‌پذیر شد.		}}رادیو اخترشناس انگلیسی. با همکاری [[رایل، مارتین (۱۹۱۸ـ۱۹۸۴)\|مارتین رایل]]<ref>Martin Ryle</ref>، در دهۀ ۱۹۵۰، از منابع رادیویی آسمان نقشه‌برداری کرد. در ۱۹۶۸، کشف کرد که تابش تپ‌اخترها<ref>pulsar</ref> ماهیتی شدیداً‌ قطبیده دارد و شدت [[میدان مغناطیسی]] را در فضای بین ستاره‌ای برآورد کرد. از ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۰، اخترشناس سلطنتی بود و در ۱۹۸۶، لقب سر دریافت کرد. در روهمپتون<ref>Roehampton</ref> [[ساری (انگلستان)\|ساری]]<ref>Surrey</ref> زاده شد و در [[دانشگاه کیمبریج\|کیمبریج]] درس خواند. طی [[جنگ جهانی دوم]] به مؤسسۀ پژوهشی ارتباط دوربرد<ref>Telecommunications Research Establishment</ref> منتقل شد و پس از بازگشت به کیمبریج، به گروه پژوهش رادیویی در آزمایشگاه کاوندیش<ref>Cavendish Laboratory</ref> پیوست. در ۱۹۶۴، به استادی اخترشناسی در دانشگاه منچستر برگزیده شد و تا ۱۹۷۴، در رصدخانۀ [[جادرل بنک\|جادرل بَنک]]<ref>Jodrell Bank</ref> مشغول به ‌کار بود. از ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۱، سرپرست رصدخانۀ سلطنتی گرینویچ<ref>Royal Greenwich Observatory</ref> شد. در ۱۹۸۱، به جادرل بنک بازگشت و سرپرستی آن‌جا را بر عهده گرفت. در ۱۹۴۸، اسمیت و رایل در حالی‌که مشغول بررسی یک منبع موج رادیویی در [[صورت فلکی]]<ref>constellation</ref> [[دجاجه]]<ref>Cygnus</ref> بودند، منبع دومی را در صورت فلکی [[ذات الکرسی\|ذات‌الکرسی]]<ref>Cassiopeia</ref> يافتند. اسمیت طی سال‌های بعد سرگرم تعیین جای دقیق هر دو منبع بود. اخترشناسان ماونت پالومار در [[کالیفرنیا]]<ref>California</ref> سرانجام محل دقیق همتاهای نوری این دو منبع را پیدا کردند. نشان داده شده است که ذات‌الکرسی A<ref>Cassiopeia A</ref> از انفجار یک [[ابرنواختر\|اَبَرنواختر]]<ref>supernova</ref> در درون [[کهکشان ما]]<ref>Our Galaxy</ref> حاصل شده است، و دجاجۀ A<ref>Cygnus A</ref> هم یک کهکشان رادیویی دوگانه است. در ۱۹۵۷، اسمیت و رایل برای نخستین‌بار مقاله‌ای دربارۀ امکان طراحی و ساخت سامانه‌ای دقیق برای ناوبری نوشتند که با استفاده از علامت‌های رادیوییِ ماهواره‌ای مدارپیما کار می‌کرد. در ۱۹۶۲، اسمیت گیرنده‌ای رادیویی را روی آیریل ۲‌<ref>Aeriell II</ref> نصب کرد که یکی از مجموعه ماهواره‌های مشترک [[امریکا، ایالات متحده\|ایالات متحده]] و [[بریتانیا]] بود. به این ترتیب، بررسی نوفه<ref>Noise</ref>های رادیویی بالاتر از یون‌سپهر<ref>Ionosphere</ref> برای نخستین‌بار امکان‌پذیر شد.

Mohammadi2 در ‏۱۳ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۱۲

2022-04-13T09:12:35Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۱۲
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}رادیو اخترشناس انگلیسی. با همکاری مارتین رایل<ref>Martin Ryle</ref>، در دهۀ ۱۹۵۰، از منابع رادیویی آسمان نقشه‌برداری کرد. در ۱۹۶۸، کشف کرد که تابش تپ‌اخترها<ref>pulsar</ref>~~ ~~ماهیتی شدیداً‌ قطبیده دارد و شدت میدان مغناطیسی را در فضای بین ستاره‌ای برآورد کرد. از ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۰، اخترشناس سلطنتی بود و در ۱۹۸۶، لقب سر دریافت کرد. در روهمپتون<ref>Roehampton</ref>~~ ~~ساری<ref>Surrey</ref>~~ ~~زاده شد و در کیمبریج درس خواند. طی جنگ جهانی دوم به مؤسسۀ پژوهشی ارتباط دوربرد<ref>Telecommunications Research Establishment</ref>~~ ~~منتقل شد و پس از بازگشت به کیمبریج، به گروه پژوهش رادیویی در آزمایشگاه کاوندیش<ref>Cavendish Laboratory</ref>~~ ~~پیوست. در ۱۹۶۴، به استادی اخترشناسی در دانشگاه منچستر برگزیده شد و تا ۱۹۷۴، در رصدخانۀ جادرل بَنک<ref>Jodrell Bank</ref>~~ ~~مشغول به ‌کار بود. از ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۱، سرپرست رصدخانۀ سلطنتی گرینویچ<ref>Royal Greenwich Observatory</ref>~~ ~~شد. در ۱۹۸۱، به جادرل بنک بازگشت و سرپرستی آن‌جا را بر عهده گرفت. در ۱۹۴۸، اسمیت و رایل در حالی‌که مشغول بررسی یک منبع موج رادیویی در صورت فلکی<ref>constellation</ref>~~ ~~دجاجه<ref>Cygnus</ref>~~ ~~بودند، منبع دومی را در صورت فلکی ذات‌الکرسی<ref>Cassiopeia</ref>~~ ~~يافتند. اسمیت طی سال‌های بعد سرگرم تعیین جای دقیق هر دو منبع بود. اخترشناسان ماونت پالومار در کالیفرنیا<ref>California</ref>~~ ~~سرانجام محل دقیق همتاهای نوری این دو منبع را پیدا کردند. نشان داده شده است که ذات‌الکرسی A<ref>Cassiopeia A</ref> از انفجار یک اَبَرنواختر<ref>supernova</ref>~~ ~~در درون کهکشان ما<ref>Our Galaxy</ref>~~ ~~حاصل شده است، و دجاجۀ A<ref>Cygnus A</ref> هم یک کهکشان رادیویی دوگانه است. در ۱۹۵۷، اسمیت و رایل برای نخستین‌بار مقاله‌ای دربارۀ امکان طراحی و ساخت سامانه‌ای دقیق برای ناوبری نوشتند که با استفاده از علامت‌های رادیوییِ ماهواره‌ای مدارپیما کار می‌کرد. در ۱۹۶۲، اسمیت گیرنده‌ای رادیویی را روی آیریل~~ ~~۲‌<ref>Aeriell II</ref> نصب کرد که یکی از مجموعه ماهواره‌های مشترک ایالات متحده و بریتانیا بود. به این ترتیب، بررسی نوفه<ref>Noise</ref>های رادیویی بالاتر از یون‌سپهر<ref>Ionosphere</ref>~~ ~~برای نخستین‌بار امکان‌پذیر شد.		}}رادیو اخترشناس انگلیسی. با همکاری [[رایل، مارتین (۱۹۱۸ـ۱۹۸۴)\|مارتین رایل]]<ref>Martin Ryle</ref>، در دهۀ ۱۹۵۰، از منابع رادیویی آسمان نقشه‌برداری کرد. در ۱۹۶۸، کشف کرد که تابش تپ‌اخترها<ref>pulsar</ref> ماهیتی شدیداً‌ قطبیده دارد و شدت [[میدان مغناطیسی]] را در فضای بین ستاره‌ای برآورد کرد. از ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۰، اخترشناس سلطنتی بود و در ۱۹۸۶، لقب سر دریافت کرد. در روهمپتون<ref>Roehampton</ref> [[ساری (انگلستان)\|ساری]]<ref>Surrey</ref> زاده شد و در [[دانشگاه کیمبریج\|کیمبریج]] درس خواند. طی [[جنگ جهانی دوم]] به مؤسسۀ پژوهشی ارتباط دوربرد<ref>Telecommunications Research Establishment</ref> منتقل شد و پس از بازگشت به کیمبریج، به گروه پژوهش رادیویی در آزمایشگاه کاوندیش<ref>Cavendish Laboratory</ref> پیوست. در ۱۹۶۴، به استادی اخترشناسی در دانشگاه منچستر برگزیده شد و تا ۱۹۷۴، در رصدخانۀ [[جادرل بنک\|جادرل بَنک]]<ref>Jodrell Bank</ref> مشغول به ‌کار بود. از ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۱، سرپرست رصدخانۀ سلطنتی گرینویچ<ref>Royal Greenwich Observatory</ref> شد. در ۱۹۸۱، به جادرل بنک بازگشت و سرپرستی آن‌جا را بر عهده گرفت. در ۱۹۴۸، اسمیت و رایل در حالی‌که مشغول بررسی یک منبع موج رادیویی در [[صورت فلکی]]<ref>constellation</ref> [[دجاجه]]<ref>Cygnus</ref> بودند، منبع دومی را در صورت فلکی [[ذات الکرسی\|ذات‌الکرسی]]<ref>Cassiopeia</ref> يافتند. اسمیت طی سال‌های بعد سرگرم تعیین جای دقیق هر دو منبع بود. اخترشناسان ماونت پالومار در [[کالیفرنیا]]<ref>California</ref> سرانجام محل دقیق همتاهای نوری این دو منبع را پیدا کردند. نشان داده شده است که ذات‌الکرسی A<ref>Cassiopeia A</ref> از انفجار یک [[ابرنواختر\|اَبَرنواختر]]<ref>supernova</ref> در درون [[کهکشان ما]]<ref>Our Galaxy</ref> حاصل شده است، و دجاجۀ A<ref>Cygnus A</ref> هم یک کهکشان رادیویی دوگانه است. در ۱۹۵۷، اسمیت و رایل برای نخستین‌بار مقاله‌ای دربارۀ امکان طراحی و ساخت سامانه‌ای دقیق برای ناوبری نوشتند که با استفاده از علامت‌های رادیوییِ ماهواره‌ای مدارپیما کار می‌کرد. در ۱۹۶۲، اسمیت گیرنده‌ای رادیویی را روی آیریل ۲‌<ref>Aeriell II</ref> نصب کرد که یکی از مجموعه ماهواره‌های مشترک ایالات متحده و بریتانیا بود. به این ترتیب، بررسی نوفه<ref>Noise</ref>های رادیویی بالاتر از یون‌سپهر<ref>Ionosphere</ref> برای نخستین‌بار امکان‌پذیر شد.


خط ۳۵:		خط ۳۵:
	----		----

	[[Category:اخترشناسی]] [[Category:(اخترشناسی)اشخاص و آثار]]		[[Category:اخترشناسی]]
			[[Category:(اخترشناسی)اشخاص و آثار]]
			<references />

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

اِسْمیت، فِرانسیس گِراهام (۱۹۲۳)(Smith, Francis Graham)

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =فرانسیس گراهام اسمیت
|نام =Francis Graham Smith
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=سر
|زادروز=
|تاریخ مرگ=۱۹۲۳م
|دوره زندگی=
|ملیت=انگلیسی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=کیمبریج
| شغل و تخصص اصلی =رادیو اخترشناس
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =دریافت عنوان سر (۱۹۸۶)
|آثار =
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =اخترشناسی
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}رادیو اخترشناس انگلیسی. با همکاری مارتین رایل<ref>Martin Ryle</ref>، در دهۀ ۱۹۵۰، از منابع رادیویی آسمان نقشه‌برداری کرد. در ۱۹۶۸، کشف کرد که تابش تپ‌اخترها<ref>pulsar</ref> ماهیتی شدیداً‌ قطبیده دارد و شدت میدان مغناطیسی را در فضای بین ستاره‌ای برآورد کرد. از ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۰، اخترشناس سلطنتی بود و در ۱۹۸۶، لقب سر دریافت کرد. در روهمپتون<ref>Roehampton</ref> ساری<ref>Surrey</ref> زاده شد و در کیمبریج درس خواند. طی جنگ جهانی دوم به مؤسسۀ پژوهشی ارتباط دوربرد<ref>Telecommunications Research Establishment</ref> منتقل شد و پس از بازگشت به کیمبریج، به گروه پژوهش رادیویی در آزمایشگاه کاوندیش<ref>Cavendish Laboratory</ref> پیوست. در ۱۹۶۴، به استادی اخترشناسی در دانشگاه منچستر برگزیده شد و تا ۱۹۷۴، در رصدخانۀ جادرل بَنک<ref>Jodrell Bank</ref> مشغول به ‌کار بود. از ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۱، سرپرست رصدخانۀ سلطنتی گرینویچ<ref>Royal Greenwich Observatory</ref> شد. در ۱۹۸۱، به جادرل بنک بازگشت و سرپرستی آن‌جا را بر عهده گرفت. در ۱۹۴۸، اسمیت و رایل در حالی‌که مشغول بررسی یک منبع موج رادیویی در صورت فلکی<ref>constellation</ref> دجاجه<ref>Cygnus</ref> بودند، منبع دومی را در صورت فلکی ذات‌الکرسی<ref>Cassiopeia</ref> يافتند. اسمیت طی سال‌های بعد سرگرم تعیین جای دقیق هر دو منبع بود. اخترشناسان ماونت پالومار در کالیفرنیا<ref>California</ref> سرانجام محل دقیق همتاهای نوری این دو منبع را پیدا کردند. نشان داده شده است که ذات‌الکرسی A<ref>Cassiopeia A</ref> از انفجار یک اَبَرنواختر<ref>supernova</ref> در درون کهکشان ما<ref>Our Galaxy</ref> حاصل شده است، و دجاجۀ A<ref>Cygnus A</ref> هم یک کهکشان رادیویی دوگانه است. در ۱۹۵۷، اسمیت و رایل برای نخستین‌بار مقاله‌ای دربارۀ امکان طراحی و ساخت سامانه‌ای دقیق برای ناوبری نوشتند که با استفاده از علامت‌های رادیوییِ ماهواره‌ای مدارپیما کار می‌کرد. در ۱۹۶۲، اسمیت گیرنده‌ای رادیویی را روی آیریل ۲‌<ref>Aeriell II</ref> نصب کرد که یکی از مجموعه ماهواره‌های مشترک ایالات متحده و بریتانیا بود. به این ترتیب، بررسی نوفه<ref>Noise</ref>های رادیویی بالاتر از یون‌سپهر<ref>Ionosphere</ref> برای نخستین‌بار امکان‌پذیر شد.

 

----

[[Category:اخترشناسی]] [[Category:(اخترشناسی)اشخاص و آثار]]