اشلسویگ ـ هولشتاین - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahraabi در ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۵۲

2024-07-28T20:52:18Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۵۲
خط ۱:		خط ۱:
	{{الگو:جعبه اطلاعات استان5\|نام فارسی=\|نام لاتین=Aveiro\|نام‌پیشین=\|کشور=آلمان\|موقعیت=شمال آلمان\|مرکز=شهر کیل\|تعداد شهرستان‌ها=\|تعداد بخش ها=\|شهرهای مهم= لوبک، فلنسبورگ، اشلسویگ، نویمونستر، و رندسبورگ~~. هولشتاین~~\|کوه‌های استان=\|رودهای استان=\|جمعیت=۲,۹۲۰,۸۵۰ نفر (۲۰۲۲)\|مساحت=۱۵,۷۰۰ کیلومتر مربع\|ارتفاع متوسط=\|میانگین بارندگی سالیانه=\|اقلیم=\|تولیدات و صنایع مهم=صنایع کشتی‌سازی، تولید ابزار فنی و برقی و پارچه، و فرآوری مواد غذایی. ماهی‌گیری و پرورش گوسفند، خوک، و طیور}}		{{الگو:جعبه اطلاعات استان5\|نام فارسی=\|نام لاتین=Aveiro\|نام‌پیشین=\|کشور=آلمان\|موقعیت=شمال آلمان\|مرکز=شهر کیل\|تعداد شهرستان‌ها=\|تعداد بخش ها=\|شهرهای مهم= لوبک، فلنسبورگ، اشلسویگ، نویمونستر، و رندسبورگ\|کوه‌های استان=\|رودهای استان=\|جمعیت=۲,۹۲۰,۸۵۰ نفر (۲۰۲۲)\|مساحت=۱۵,۷۰۰ کیلومتر مربع\|ارتفاع متوسط=\|میانگین بارندگی سالیانه=\|اقلیم=\|تولیدات و صنایع مهم=صنایع کشتی‌سازی، تولید ابزار فنی و برقی و پارچه، و فرآوری مواد غذایی. ماهی‌گیری و پرورش گوسفند، خوک، و طیور}}

	اِشلِسْویگ ـ هولْشتاین (Schleswig-Holstein)		اِشلِسْویگ ـ هولْشتاین (Schleswig-Holstein)

Shahraabi در ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۵۰

2024-07-28T20:50:08Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۵۰
خط ۱:		خط ۱:
	{{الگو:جعبه اطلاعات استان5\|نام فارسی=\|نام لاتین=Aveiro\|نام‌پیشین=\|کشور=آلمان\|موقعیت=شمال آلمان\|مرکز=شهر کیل\|تعداد شهرستان‌ها=\|تعداد بخش ها=\|شهرهای مهم=\|کوه‌های استان=\|رودهای استان=\|جمعیت=۲,۹۲۰,۸۵۰ نفر (۲۰۲۲)\|مساحت=۱۵,۷۰۰ کیلومتر مربع\|ارتفاع متوسط=\|میانگین بارندگی سالیانه=\|اقلیم=\|تولیدات و صنایع مهم=صنایع کشتی‌سازی، تولید ابزار فنی و برقی و پارچه، و فرآوری مواد غذایی. ماهی‌گیری و پرورش گوسفند، خوک، و طیور}}		{{الگو:جعبه اطلاعات استان5\|نام فارسی=\|نام لاتین=Aveiro\|نام‌پیشین=\|کشور=آلمان\|موقعیت=شمال آلمان\|مرکز=شهر کیل\|تعداد شهرستان‌ها=\|تعداد بخش ها=\|شهرهای مهم= لوبک، فلنسبورگ، اشلسویگ، نویمونستر، و رندسبورگ. هولشتاین\|کوه‌های استان=\|رودهای استان=\|جمعیت=۲,۹۲۰,۸۵۰ نفر (۲۰۲۲)\|مساحت=۱۵,۷۰۰ کیلومتر مربع\|ارتفاع متوسط=\|میانگین بارندگی سالیانه=\|اقلیم=\|تولیدات و صنایع مهم=صنایع کشتی‌سازی، تولید ابزار فنی و برقی و پارچه، و فرآوری مواد غذایی. ماهی‌گیری و پرورش گوسفند، خوک، و طیور}}

	اِشلِسْویگ ـ هولْشتاین (Schleswig-Holstein)		اِشلِسْویگ ـ هولْشتاین (Schleswig-Holstein)

Shahraabi در ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۴۸

2024-07-28T20:48:06Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۴۸
خط ۱:		خط ۱:
	{{الگو:جعبه اطلاعات استان5\|نام فارسی=\|نام لاتین=Aveiro\|نام‌پیشین=\|کشور=~~پرتغال~~\|موقعیت=شمال ~~غربی پرتغال~~\|مرکز=شهر ~~آویرو~~\|تعداد شهرستان‌ها=\|تعداد بخش ها=\|شهرهای مهم=\|کوه‌های استان=\|رودهای استان=\|جمعیت=~~۷۱۳~~,~~۵۸۰~~ نفر (~~۲۰۱۸م~~)\|مساحت=۲,~~۸۰۸~~ کیلومتر مربع\|ارتفاع متوسط=\|میانگین بارندگی سالیانه=\|اقلیم=\|تولیدات و صنایع مهم=~~کشاورزی~~}}		{{الگو:جعبه اطلاعات استان5\|نام فارسی=\|نام لاتین=Aveiro\|نام‌پیشین=\|کشور=آلمان\|موقعیت=شمال آلمان\|مرکز=شهر کیل\|تعداد شهرستان‌ها=\|تعداد بخش ها=\|شهرهای مهم=\|کوه‌های استان=\|رودهای استان=\|جمعیت=۲,۹۲۰,۸۵۰ نفر (۲۰۲۲)\|مساحت=۱۵,۷۰۰ کیلومتر مربع\|ارتفاع متوسط=\|میانگین بارندگی سالیانه=\|اقلیم=\|تولیدات و صنایع مهم=صنایع کشتی‌سازی، تولید ابزار فنی و برقی و پارچه، و فرآوری مواد غذایی. ماهی‌گیری و پرورش گوسفند، خوک، و طیور}}

	اِشلِسْویگ ـ هولْشتاین (Schleswig-Holstein)		اِشلِسْویگ ـ هولْشتاین (Schleswig-Holstein)

Shahraabi در ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۴۵

2024-07-28T20:45:14Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۴۵
خط ۱:		خط ۱:
			{{الگو:جعبه اطلاعات استان5\|نام فارسی=\|نام لاتین=Aveiro\|نام‌پیشین=\|کشور=پرتغال\|موقعیت=شمال غربی پرتغال\|مرکز=شهر آویرو\|تعداد شهرستان‌ها=\|تعداد بخش ها=\|شهرهای مهم=\|کوه‌های استان=\|رودهای استان=\|جمعیت=۷۱۳,۵۸۰ نفر (۲۰۱۸م)\|مساحت=۲,۸۰۸ کیلومتر مربع\|ارتفاع متوسط=\|میانگین بارندگی سالیانه=\|اقلیم=\|تولیدات و صنایع مهم=کشاورزی}}

	اِشلِسْویگ ـ هولْشتاین (Schleswig-Holstein)		اِشلِسْویگ ـ هولْشتاین (Schleswig-Holstein)

Shahraabi در ‏۲۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۱۹

2024-07-22T07:19:40Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۱۹
خط ۲:		خط ۲:
	اِشلِسْویگ ـ هولْشتاین (Schleswig-Holstein)		اِشلِسْویگ ـ هولْشتاین (Schleswig-Holstein)

	ایالتی (لاند<ref>land</ref>) در شمال [[آلمان]]، با ۱۵,۷۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۲,~~۸۱۷~~,~~۰۰۰~~ نفر جمعیت (~~۲۰۰۲~~). از شمال به [[دانمارک]]، از شرق به [[بالتیک، دریای\|دریای بالتیک]]<ref>Baltic Sea		ایالتی (لاند<ref>land</ref>) در شمال [[آلمان]]، با ۱۵,۷۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۲,۹۲۰,۸۵۰ نفر جمعیت (۲۰۲۲). از شمال به [[دانمارک]]، از شرق به [[بالتیک، دریای\|دریای بالتیک]]<ref>Baltic Sea
	</ref> و [[مکلنبورگ ـ پومرانی غربی\|مکلنبورگ‌ـ‌پومرانی غربی]]<ref>Mecklenburg-West Pomerania </ref>، از جنوب به [[ساکس سفلا]]<ref>Lower Saxony </ref> و هامبورگ، و از غرب به [[دریای شمال]]<ref>North Sea </ref> و خلیج هلیگولاند<ref>Heligoland Bight </ref> محدود است. مرکز آن شهر [[کیل، بندر\|کیل]]<ref>Kiel </ref> است. صنایع آن عبارت‌اند از کشتی‌سازی، تولید ابزار فنی و برقی و پارچه، و فرآوری مواد غذایی. ماهی‌گیری و پرورش گوسفند، خوک، و طیور نیز در آن رواج دارد. دریاچه‌های فراوانی در این منطقه قرار دارد. ساحل شرقی آن شاخابه<ref>(inlet (forde </ref>های فراوان دارد. ساحل غربی آن ناحیه‌ای کاملاً پست است، که سیل‌بندها از آن محافظت می‌کنند. جزیرۀ [[فمارن]]<ref>Fehmarn</ref> در ساحل شرقی قرار دارد و در نزدیکی ساحل غربی، جزایری همچون [[فور]]<ref> Föhr		</ref> و [[مکلنبورگ ـ پومرانی غربی\|مکلنبورگ‌ـ‌پومرانی غربی]]<ref>Mecklenburg-West Pomerania </ref>، از جنوب به [[ساکس سفلا]]<ref>Lower Saxony </ref> و هامبورگ، و از غرب به [[دریای شمال]]<ref>North Sea </ref> و خلیج هلیگولاند<ref>Heligoland Bight </ref> محدود است. مرکز آن شهر [[کیل، بندر\|کیل]]<ref>Kiel </ref> است. صنایع آن عبارت‌اند از کشتی‌سازی، تولید ابزار فنی و برقی و پارچه، و فرآوری مواد غذایی. ماهی‌گیری و پرورش گوسفند، خوک، و طیور نیز در آن رواج دارد. دریاچه‌های فراوانی در این منطقه قرار دارد. ساحل شرقی آن شاخابه<ref>(inlet (forde </ref>های فراوان دارد. ساحل غربی آن ناحیه‌ای کاملاً پست است، که سیل‌بندها از آن محافظت می‌کنند. جزیرۀ [[فمارن]]<ref>Fehmarn</ref> در ساحل شرقی قرار دارد و در نزدیکی ساحل غربی، جزایری همچون [[فور]]<ref> Föhr
	</ref> و [[هلیگولاند]] واقع شده‌اند. آبراه کیل<ref> Kiel Canal </ref>، که از این ناحیه می‌گذرد، بالتیک را به دهانۀ<ref>estuary </ref> الب<ref>Elbe</ref> متصل می‌کند. رود آیدر<ref>River Eider</ref> اشلسویگ را، در شمال، از هولشتاین<ref> Holstein</ref>، در جنوب، جدا کرده است. شهرهای آن عبارت‌اند از [[لوبک]]<ref> Lübeck </ref>، [[فلنسبورگ]]<ref>Flensburg</ref>، [[اشلسویگ]]<ref> Schleswig </ref>، [[نویمونستر]]<ref>Neumünster</ref>، و [[رندسبورگ]]<ref> Rendsburg</ref>. هولشتاین دوک‌نشین مستقل بود و اشلسویگ در قرن ۱۰م به آلمان منضم شد. این سرزمین در ۱۰۳۲م به پادشاه دانمارک واگذار شد. هولشتاین نیز تحت سلطۀ دانمارک درآمد و برخلاف اشلسویگ بخشی از [[امپراتوری مقدس روم]]<ref> Holy Roman Empire </ref> را تشکیل داد و دو دوک‌نشین آن تا قرن ۱۹ به دانمارک تعلق داشتند. مردم اشلسویگ ـ هولشتاین در ۱۸۴۸ قیام کردند و از حمایت سربازان کنفدراسیون آلمان<ref>German Confederation </ref> برای کسب استقلال برخوردار شدند. در ۲۳ آوریل دانمارکی‌ها مغلوب شدند، اما [[بریتانیا]] و [[روسیه]] با گسترش نفوذ آلمان به مخالفت برخاستند و پیمان مالمو<ref>Treaty of Malmo </ref> را بر آلمانی‌ها تحمیل کردند. در ۱۸۴۹ اشلسویگ ـ هولشتاین جنگ را از سر گرفت و ارتش آن‌، به فرماندهی ژنرال بارین<ref>Barin </ref> پروسی، دانمارکی‌ها را در کولدینگ<ref>Kolding </ref> شکست داد. بر طبق موافقت‌نامۀ ترک مخاصمۀ برلین، اشلسویگ از هولشتاین جدا شد. پس از چند سال مخاصمه، سرانجام دانمارک در ۳۰ اکتبر ۱۸۶۴ از دعاوی خود بر اشلسویگ ـ هولشتاین صرف‌نظر کرد و این سرزمین به امپراتور اتریش و پادشاه پروس واگذار شد. اما دو سال بعد، پس از بروز جنگ بین اتریش و پروس<ref>Prussia </ref>، این ناحیه بخشی از پروس شد. پس از [[جنگ جهانی اول]]، در ۱۹۱۸، در دو منطقه از اشلسویگ ـ هولشتاین همه‌پرسی صورت گرفت و درنتیجۀ آن، خط مرزی برحسب ملیت تعیین شد. آن بخش از شمال اشلسویگ، با حدود ۳,۹۳۷ کیلومتر مربع مساحت، که به دانمارک واگذار شد به استان‌های ژوتلند جنوبی<ref>South Jutland</ref> تغییر نام یافت. پس از پایان [[جنگ جهانی دوم]]، مقام‌های اشغالگر بریتانیایی در این ناحیه و دولت دانمارک با مسئلۀ هجوم آوارگان آلمانی از مناطق اشغالی [[لهستان]] در [[پروس شرقی]]<ref> East Prussia </ref> و [[پومرانی]]<ref>Pomerania</ref> روبه‌رو شدند.		</ref> و [[هلیگولاند]] واقع شده‌اند. آبراه کیل<ref> Kiel Canal </ref>، که از این ناحیه می‌گذرد، بالتیک را به دهانۀ<ref>estuary </ref> الب<ref>Elbe</ref> متصل می‌کند. رود آیدر<ref>River Eider</ref> اشلسویگ را، در شمال، از هولشتاین<ref> Holstein</ref>، در جنوب، جدا کرده است. شهرهای آن عبارت‌اند از [[لوبک]]<ref> Lübeck </ref>، [[فلنسبورگ]]<ref>Flensburg</ref>، [[اشلسویگ]]<ref> Schleswig </ref>، [[نویمونستر]]<ref>Neumünster</ref>، و [[رندسبورگ]]<ref> Rendsburg</ref>. هولشتاین دوک‌نشین مستقل بود و اشلسویگ در قرن ۱۰م به آلمان منضم شد. این سرزمین در ۱۰۳۲م به پادشاه دانمارک واگذار شد. هولشتاین نیز تحت سلطۀ دانمارک درآمد و برخلاف اشلسویگ بخشی از [[امپراتوری مقدس روم]]<ref> Holy Roman Empire </ref> را تشکیل داد و دو دوک‌نشین آن تا قرن ۱۹ به دانمارک تعلق داشتند. مردم اشلسویگ ـ هولشتاین در ۱۸۴۸ قیام کردند و از حمایت سربازان کنفدراسیون آلمان<ref>German Confederation </ref> برای کسب استقلال برخوردار شدند. در ۲۳ آوریل دانمارکی‌ها مغلوب شدند، اما [[بریتانیا]] و [[روسیه]] با گسترش نفوذ آلمان به مخالفت برخاستند و پیمان مالمو<ref>Treaty of Malmo </ref> را بر آلمانی‌ها تحمیل کردند. در ۱۸۴۹ اشلسویگ ـ هولشتاین جنگ را از سر گرفت و ارتش آن‌، به فرماندهی ژنرال بارین<ref>Barin </ref> پروسی، دانمارکی‌ها را در کولدینگ<ref>Kolding </ref> شکست داد. بر طبق موافقت‌نامۀ ترک مخاصمۀ برلین، اشلسویگ از هولشتاین جدا شد. پس از چند سال مخاصمه، سرانجام دانمارک در ۳۰ اکتبر ۱۸۶۴ از دعاوی خود بر اشلسویگ ـ هولشتاین صرف‌نظر کرد و این سرزمین به امپراتور اتریش و پادشاه پروس واگذار شد. اما دو سال بعد، پس از بروز جنگ بین اتریش و پروس<ref>Prussia </ref>، این ناحیه بخشی از پروس شد. پس از [[جنگ جهانی اول]]، در ۱۹۱۸، در دو منطقه از اشلسویگ ـ هولشتاین همه‌پرسی صورت گرفت و درنتیجۀ آن، خط مرزی برحسب ملیت تعیین شد. آن بخش از شمال اشلسویگ، با حدود ۳,۹۳۷ کیلومتر مربع مساحت، که به دانمارک واگذار شد به استان‌های ژوتلند جنوبی<ref>South Jutland</ref> تغییر نام یافت. پس از پایان [[جنگ جهانی دوم]]، مقام‌های اشغالگر بریتانیایی در این ناحیه و دولت دانمارک با مسئلۀ هجوم آوارگان آلمانی از مناطق اشغالی [[لهستان]] در [[پروس شرقی]]<ref> East Prussia </ref> و [[پومرانی]]<ref>Pomerania</ref> روبه‌رو شدند.

Mohammadi2 در ‏۲۹ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۵۲

2022-05-29T10:52:50Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۵۲
خط ۲:		خط ۲:
	اِشلِسْویگ ـ هولْشتاین (Schleswig-Holstein)		اِشلِسْویگ ـ هولْشتاین (Schleswig-Holstein)

	ایالتی (لاند<ref>land</ref>) در شمال ~~آلمان،~~ با ۱۵,۷۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۲,۸۱۷,۰۰۰ نفر جمعیت (۲۰۰۲). از شمال به ~~دانمارک،~~ از شرق به دریای بالتیک<ref>Baltic Sea		ایالتی (لاند<ref>land</ref>) در شمال [[آلمان]]، با ۱۵,۷۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۲,۸۱۷,۰۰۰ نفر جمعیت (۲۰۰۲). از شمال به [[دانمارک]]، از شرق به [[بالتیک، دریای\|دریای بالتیک]]<ref>Baltic Sea
	</ref> و مکلنبورگ‌ـ‌پومرانی غربی<ref>Mecklenburg-West Pomerania </ref>، از جنوب به ساکس سفلا<ref>Lower Saxony </ref> و هامبورگ، و از غرب به دریای شمال<ref>North Sea </ref> و خلیج هلیگولاند<ref>Heligoland Bight </ref> محدود است. مرکز آن شهر کیل<ref>Kiel </ref> است. صنایع آن عبارت‌اند از کشتی‌سازی، تولید ابزار فنی و برقی و پارچه، و فرآوری مواد غذایی. ماهی‌گیری و پرورش گوسفند، خوک، و طیور نیز در آن رواج دارد. دریاچه‌های فراوانی در این منطقه قرار دارد. ساحل شرقی آن شاخابه<ref>(inlet (forde </ref>های فراوان دارد. ساحل غربی آن ناحیه‌ای کاملاً پست است، که سیل‌بندها از آن محافظت می‌کنند. جزیرۀ فمارن<ref>Fehmarn</ref> در ساحل شرقی قرار دارد و در نزدیکی ساحل غربی، جزایری همچون فور<ref> Föhr		</ref> و [[مکلنبورگ ـ پومرانی غربی\|مکلنبورگ‌ـ‌پومرانی غربی]]<ref>Mecklenburg-West Pomerania </ref>، از جنوب به [[ساکس سفلا]]<ref>Lower Saxony </ref> و هامبورگ، و از غرب به [[دریای شمال]]<ref>North Sea </ref> و خلیج هلیگولاند<ref>Heligoland Bight </ref> محدود است. مرکز آن شهر [[کیل، بندر\|کیل]]<ref>Kiel </ref> است. صنایع آن عبارت‌اند از کشتی‌سازی، تولید ابزار فنی و برقی و پارچه، و فرآوری مواد غذایی. ماهی‌گیری و پرورش گوسفند، خوک، و طیور نیز در آن رواج دارد. دریاچه‌های فراوانی در این منطقه قرار دارد. ساحل شرقی آن شاخابه<ref>(inlet (forde </ref>های فراوان دارد. ساحل غربی آن ناحیه‌ای کاملاً پست است، که سیل‌بندها از آن محافظت می‌کنند. جزیرۀ [[فمارن]]<ref>Fehmarn</ref> در ساحل شرقی قرار دارد و در نزدیکی ساحل غربی، جزایری همچون [[فور]]<ref> Föhr
	</ref> و هلیگولاند واقع شده‌اند. آبراه کیل<ref> Kiel Canal </ref>، که از این ناحیه می‌گذرد، بالتیک را به دهانۀ<ref>estuary </ref> الب<ref>Elbe</ref> متصل می‌کند. رود آیدر<ref>River Eider</ref> اشلسویگ را، در شمال، از هولشتاین<ref> Holstein</ref>، در جنوب، جدا کرده است. شهرهای آن عبارت‌اند از لوبک<ref> Lübeck </ref>، فلنسبورگ<ref>Flensburg</ref>، اشلسویگ<ref> Schleswig </ref>، نویمونستر<ref>Neumünster</ref>، و رندسبورگ<ref> Rendsburg</ref>. هولشتاین دوک‌نشین مستقل بود و اشلسویگ در قرن ۱۰م به آلمان منضم شد. این سرزمین در ۱۰۳۲م به پادشاه دانمارک واگذار شد. هولشتاین نیز تحت سلطۀ دانمارک درآمد و برخلاف اشلسویگ بخشی از امپراتوری مقدس روم<ref> Holy Roman Empire </ref> را تشکیل داد و دو دوک‌نشین آن تا قرن ۱۹ به دانمارک تعلق داشتند. مردم اشلسویگ ـ هولشتاین در ۱۸۴۸ قیام کردند و از حمایت سربازان کنفدراسیون آلمان<ref>German Confederation </ref> برای کسب استقلال برخوردار شدند. در ۲۳ آوریل دانمارکی‌ها مغلوب شدند، اما بریتانیا و روسیه با گسترش نفوذ آلمان به مخالفت برخاستند و پیمان مالمو<ref>Treaty of Malmo </ref> را بر آلمانی‌ها تحمیل کردند. در ۱۸۴۹ اشلسویگ ـ هولشتاین جنگ را از سر گرفت و ارتش آن‌، به فرماندهی ژنرال بارین<ref>Barin </ref> پروسی، دانمارکی‌ها را در کولدینگ<ref>Kolding </ref> شکست داد. بر طبق موافقت‌نامۀ ترک مخاصمۀ برلین، اشلسویگ از هولشتاین جدا شد. پس از چند سال مخاصمه، سرانجام دانمارک در ۳۰ اکتبر ۱۸۶۴ از دعاوی خود بر اشلسویگ ـ هولشتاین صرف‌نظر کرد و این سرزمین به امپراتور اتریش و پادشاه پروس واگذار شد. اما دو سال بعد، پس از بروز جنگ بین اتریش و پروس<ref>Prussia </ref>، این ناحیه بخشی از پروس شد. پس از جنگ جهانی ~~اول،~~ در ۱۹۱۸، در دو منطقه از اشلسویگ ـ هولشتاین همه‌پرسی صورت گرفت و درنتیجۀ آن، خط مرزی برحسب ملیت تعیین شد. آن بخش از شمال اشلسویگ، با حدود ۳,۹۳۷ کیلومتر مربع مساحت، که به دانمارک واگذار شد به استان‌های ژوتلند جنوبی<ref>South Jutland</ref> تغییر نام یافت. پس از پایان جنگ جهانی ~~دوم،~~ مقام‌های اشغالگر بریتانیایی در این ناحیه و دولت دانمارک با مسئلۀ هجوم آوارگان آلمانی از مناطق اشغالی لهستان در پروس شرقی<ref> East Prussia </ref> و پومرانی<ref>Pomerania</ref> روبه‌رو شدند.		</ref> و [[هلیگولاند]] واقع شده‌اند. آبراه کیل<ref> Kiel Canal </ref>، که از این ناحیه می‌گذرد، بالتیک را به دهانۀ<ref>estuary </ref> الب<ref>Elbe</ref> متصل می‌کند. رود آیدر<ref>River Eider</ref> اشلسویگ را، در شمال، از هولشتاین<ref> Holstein</ref>، در جنوب، جدا کرده است. شهرهای آن عبارت‌اند از [[لوبک]]<ref> Lübeck </ref>، [[فلنسبورگ]]<ref>Flensburg</ref>، [[اشلسویگ]]<ref> Schleswig </ref>، [[نویمونستر]]<ref>Neumünster</ref>، و [[رندسبورگ]]<ref> Rendsburg</ref>. هولشتاین دوک‌نشین مستقل بود و اشلسویگ در قرن ۱۰م به آلمان منضم شد. این سرزمین در ۱۰۳۲م به پادشاه دانمارک واگذار شد. هولشتاین نیز تحت سلطۀ دانمارک درآمد و برخلاف اشلسویگ بخشی از [[امپراتوری مقدس روم]]<ref> Holy Roman Empire </ref> را تشکیل داد و دو دوک‌نشین آن تا قرن ۱۹ به دانمارک تعلق داشتند. مردم اشلسویگ ـ هولشتاین در ۱۸۴۸ قیام کردند و از حمایت سربازان کنفدراسیون آلمان<ref>German Confederation </ref> برای کسب استقلال برخوردار شدند. در ۲۳ آوریل دانمارکی‌ها مغلوب شدند، اما [[بریتانیا]] و [[روسیه]] با گسترش نفوذ آلمان به مخالفت برخاستند و پیمان مالمو<ref>Treaty of Malmo </ref> را بر آلمانی‌ها تحمیل کردند. در ۱۸۴۹ اشلسویگ ـ هولشتاین جنگ را از سر گرفت و ارتش آن‌، به فرماندهی ژنرال بارین<ref>Barin </ref> پروسی، دانمارکی‌ها را در کولدینگ<ref>Kolding </ref> شکست داد. بر طبق موافقت‌نامۀ ترک مخاصمۀ برلین، اشلسویگ از هولشتاین جدا شد. پس از چند سال مخاصمه، سرانجام دانمارک در ۳۰ اکتبر ۱۸۶۴ از دعاوی خود بر اشلسویگ ـ هولشتاین صرف‌نظر کرد و این سرزمین به امپراتور اتریش و پادشاه پروس واگذار شد. اما دو سال بعد، پس از بروز جنگ بین اتریش و پروس<ref>Prussia </ref>، این ناحیه بخشی از پروس شد. پس از [[جنگ جهانی اول]]، در ۱۹۱۸، در دو منطقه از اشلسویگ ـ هولشتاین همه‌پرسی صورت گرفت و درنتیجۀ آن، خط مرزی برحسب ملیت تعیین شد. آن بخش از شمال اشلسویگ، با حدود ۳,۹۳۷ کیلومتر مربع مساحت، که به دانمارک واگذار شد به استان‌های ژوتلند جنوبی<ref>South Jutland</ref> تغییر نام یافت. پس از پایان [[جنگ جهانی دوم]]، مقام‌های اشغالگر بریتانیایی در این ناحیه و دولت دانمارک با مسئلۀ هجوم آوارگان آلمانی از مناطق اشغالی [[لهستان]] در [[پروس شرقی]]<ref> East Prussia </ref> و [[پومرانی]]<ref>Pomerania</ref> روبه‌رو شدند.

Mohammadi2 در ‏۲۲ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۵۱

2022-05-22T11:51:26Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۵۱
خط ۱:		خط ۱:

	اِشلِسْویگ ـ هولْشتاین (Schleswig-Holstein)ایالتی (لاند<ref>land</ref>) در شمال آلمان، با ۱۵,۷۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۲,۸۱۷,۰۰۰ نفر جمعیت (۲۰۰۲). از شمال به دانمارک، از شرق به دریای بالتیک<ref>Baltic Sea		اِشلِسْویگ ـ هولْشتاین (Schleswig-Holstein)

			ایالتی (لاند<ref>land</ref>) در شمال آلمان، با ۱۵,۷۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۲,۸۱۷,۰۰۰ نفر جمعیت (۲۰۰۲). از شمال به دانمارک، از شرق به دریای بالتیک<ref>Baltic Sea
	</ref> و مکلنبورگ‌ـ‌پومرانی غربی<ref>Mecklenburg-West Pomerania </ref>، از جنوب به ساکس سفلا<ref>Lower Saxony </ref> و هامبورگ، و از غرب به دریای شمال<ref>North Sea </ref> و خلیج هلیگولاند<ref>Heligoland Bight </ref> محدود است. مرکز آن شهر کیل<ref>Kiel </ref> است. صنایع آن عبارت‌اند از کشتی‌سازی، تولید ابزار فنی و برقی و پارچه، و فرآوری مواد غذایی. ماهی‌گیری و پرورش گوسفند، خوک، و طیور نیز در آن رواج دارد. دریاچه‌های فراوانی در این منطقه قرار دارد. ساحل شرقی آن شاخابه<ref>(inlet (forde </ref>های فراوان دارد. ساحل غربی آن ناحیه‌ای کاملاً پست است، که سیل‌بندها از آن محافظت می‌کنند. جزیرۀ فمارن<ref>Fehmarn</ref> در ساحل شرقی قرار دارد و در نزدیکی ساحل غربی، جزایری همچون فور<ref> Föhr		</ref> و مکلنبورگ‌ـ‌پومرانی غربی<ref>Mecklenburg-West Pomerania </ref>، از جنوب به ساکس سفلا<ref>Lower Saxony </ref> و هامبورگ، و از غرب به دریای شمال<ref>North Sea </ref> و خلیج هلیگولاند<ref>Heligoland Bight </ref> محدود است. مرکز آن شهر کیل<ref>Kiel </ref> است. صنایع آن عبارت‌اند از کشتی‌سازی، تولید ابزار فنی و برقی و پارچه، و فرآوری مواد غذایی. ماهی‌گیری و پرورش گوسفند، خوک، و طیور نیز در آن رواج دارد. دریاچه‌های فراوانی در این منطقه قرار دارد. ساحل شرقی آن شاخابه<ref>(inlet (forde </ref>های فراوان دارد. ساحل غربی آن ناحیه‌ای کاملاً پست است، که سیل‌بندها از آن محافظت می‌کنند. جزیرۀ فمارن<ref>Fehmarn</ref> در ساحل شرقی قرار دارد و در نزدیکی ساحل غربی، جزایری همچون فور<ref> Föhr
	</ref> و هلیگولاند واقع شده‌اند. آبراه کیل<ref> Kiel Canal </ref>، که از این ناحیه می‌گذرد، بالتیک را به دهانۀ<ref>estuary </ref> الب<ref>Elbe</ref> متصل می‌کند. رود آیدر<ref>River Eider</ref> اشلسویگ را، در شمال، از هولشتاین<ref> Holstein</ref>، در جنوب، جدا کرده است. شهرهای آن عبارت‌اند از لوبک<ref> Lübeck </ref>، فلنسبورگ<ref>Flensburg</ref>، اشلسویگ<ref> Schleswig </ref>، نویمونستر<ref>Neumünster</ref>، و رندسبورگ<ref> Rendsburg</ref>. هولشتاین دوک‌نشین مستقل بود و اشلسویگ در قرن ۱۰م به آلمان منضم شد. این سرزمین در ۱۰۳۲م به پادشاه دانمارک واگذار شد. هولشتاین نیز تحت سلطۀ دانمارک درآمد و برخلاف اشلسویگ بخشی از امپراتوری مقدس روم<ref> Holy Roman Empire </ref> را تشکیل داد و دو دوک‌نشین آن تا قرن ۱۹ به دانمارک تعلق داشتند. مردم اشلسویگ ـ هولشتاین در ۱۸۴۸ قیام کردند و از حمایت سربازان کنفدراسیون آلمان<ref>German Confederation </ref> برای کسب استقلال برخوردار شدند. در ۲۳ آوریل دانمارکی‌ها مغلوب شدند، اما بریتانیا و روسیه با گسترش نفوذ آلمان به مخالفت برخاستند و پیمان مالمو<ref>Treaty of Malmo </ref> را بر آلمانی‌ها تحمیل کردند. در ۱۸۴۹ اشلسویگ ـ هولشتاین جنگ را از سر گرفت و ارتش آن‌، به فرماندهی ژنرال بارین<ref>Barin </ref> پروسی، دانمارکی‌ها را در کولدینگ<ref>Kolding </ref> شکست داد. بر طبق موافقت‌نامۀ ترک مخاصمۀ برلین، اشلسویگ از هولشتاین جدا شد. پس از چند سال مخاصمه، سرانجام دانمارک در ۳۰ اکتبر ۱۸۶۴ از دعاوی خود بر اشلسویگ ـ هولشتاین صرف‌نظر کرد و این سرزمین به امپراتور اتریش و پادشاه پروس واگذار شد. اما دو سال بعد، پس از بروز جنگ بین اتریش و پروس<ref>Prussia </ref>، این ناحیه بخشی از پروس شد. پس از جنگ جهانی اول، در ۱۹۱۸، در دو منطقه از اشلسویگ ـ هولشتاین همه‌پرسی صورت گرفت و درنتیجۀ آن، خط مرزی برحسب ملیت تعیین شد. آن بخش از شمال اشلسویگ، با حدود ۳,۹۳۷ کیلومتر مربع مساحت، که به دانمارک واگذار شد به استان‌های ژوتلند جنوبی<ref>South Jutland</ref> تغییر نام یافت. پس از پایان جنگ جهانی دوم، مقام‌های اشغالگر بریتانیایی در این ناحیه و دولت دانمارک با مسئلۀ هجوم آوارگان آلمانی از مناطق اشغالی لهستان در پروس شرقی<ref> East Prussia </ref> و پومرانی<ref>Pomerania</ref> روبه‌رو شدند.		</ref> و هلیگولاند واقع شده‌اند. آبراه کیل<ref> Kiel Canal </ref>، که از این ناحیه می‌گذرد، بالتیک را به دهانۀ<ref>estuary </ref> الب<ref>Elbe</ref> متصل می‌کند. رود آیدر<ref>River Eider</ref> اشلسویگ را، در شمال، از هولشتاین<ref> Holstein</ref>، در جنوب، جدا کرده است. شهرهای آن عبارت‌اند از لوبک<ref> Lübeck </ref>، فلنسبورگ<ref>Flensburg</ref>، اشلسویگ<ref> Schleswig </ref>، نویمونستر<ref>Neumünster</ref>، و رندسبورگ<ref> Rendsburg</ref>. هولشتاین دوک‌نشین مستقل بود و اشلسویگ در قرن ۱۰م به آلمان منضم شد. این سرزمین در ۱۰۳۲م به پادشاه دانمارک واگذار شد. هولشتاین نیز تحت سلطۀ دانمارک درآمد و برخلاف اشلسویگ بخشی از امپراتوری مقدس روم<ref> Holy Roman Empire </ref> را تشکیل داد و دو دوک‌نشین آن تا قرن ۱۹ به دانمارک تعلق داشتند. مردم اشلسویگ ـ هولشتاین در ۱۸۴۸ قیام کردند و از حمایت سربازان کنفدراسیون آلمان<ref>German Confederation </ref> برای کسب استقلال برخوردار شدند. در ۲۳ آوریل دانمارکی‌ها مغلوب شدند، اما بریتانیا و روسیه با گسترش نفوذ آلمان به مخالفت برخاستند و پیمان مالمو<ref>Treaty of Malmo </ref> را بر آلمانی‌ها تحمیل کردند. در ۱۸۴۹ اشلسویگ ـ هولشتاین جنگ را از سر گرفت و ارتش آن‌، به فرماندهی ژنرال بارین<ref>Barin </ref> پروسی، دانمارکی‌ها را در کولدینگ<ref>Kolding </ref> شکست داد. بر طبق موافقت‌نامۀ ترک مخاصمۀ برلین، اشلسویگ از هولشتاین جدا شد. پس از چند سال مخاصمه، سرانجام دانمارک در ۳۰ اکتبر ۱۸۶۴ از دعاوی خود بر اشلسویگ ـ هولشتاین صرف‌نظر کرد و این سرزمین به امپراتور اتریش و پادشاه پروس واگذار شد. اما دو سال بعد، پس از بروز جنگ بین اتریش و پروس<ref>Prussia </ref>، این ناحیه بخشی از پروس شد. پس از جنگ جهانی اول، در ۱۹۱۸، در دو منطقه از اشلسویگ ـ هولشتاین همه‌پرسی صورت گرفت و درنتیجۀ آن، خط مرزی برحسب ملیت تعیین شد. آن بخش از شمال اشلسویگ، با حدود ۳,۹۳۷ کیلومتر مربع مساحت، که به دانمارک واگذار شد به استان‌های ژوتلند جنوبی<ref>South Jutland</ref> تغییر نام یافت. پس از پایان جنگ جهانی دوم، مقام‌های اشغالگر بریتانیایی در این ناحیه و دولت دانمارک با مسئلۀ هجوم آوارگان آلمانی از مناطق اشغالی لهستان در پروس شرقی<ref> East Prussia </ref> و پومرانی<ref>Pomerania</ref> روبه‌رو شدند.
خط ۹:		خط ۱۰:
	----		----

	[[Category:جغرافیای اروپا]] [[Category:جغرافیای انسانی آلمان]]		[[Category:جغرافیای اروپا]]
			[[Category:جغرافیای انسانی آلمان]]
			<references />

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

اِشلِسْویگ ـ هولْشتاین (Schleswig-Holstein)ایالتی (لاند<ref>land</ref>) در شمال آلمان، با ۱۵,۷۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۲,۸۱۷,۰۰۰ نفر جمعیت (۲۰۰۲). از شمال به دانمارک، از شرق به دریای بالتیک<ref>Baltic Sea

</ref> و مکلنبورگ‌ـ‌پومرانی غربی<ref>Mecklenburg-West Pomerania </ref>، از جنوب به ساکس سفلا<ref>Lower Saxony </ref> و هامبورگ، و از غرب به دریای شمال<ref>North Sea </ref> و خلیج هلیگولاند<ref>Heligoland Bight </ref> محدود است. مرکز آن شهر کیل<ref>Kiel </ref> است. صنایع آن عبارت‌اند از کشتی‌سازی، تولید ابزار فنی و برقی و پارچه، و فرآوری مواد غذایی. ماهی‌گیری و پرورش گوسفند، خوک، و طیور نیز در آن رواج دارد. دریاچه‌های فراوانی در این منطقه قرار دارد. ساحل شرقی آن شاخابه<ref>(inlet (forde </ref>های فراوان دارد. ساحل غربی آن ناحیه‌ای کاملاً پست است، که سیل‌بندها از آن محافظت می‌کنند. جزیرۀ فمارن<ref>Fehmarn</ref> در ساحل شرقی قرار دارد و در نزدیکی ساحل غربی، جزایری همچون فور<ref> Föhr
</ref> و هلیگولاند واقع شده‌اند. آبراه کیل<ref> Kiel Canal </ref>، که از این ناحیه می‌گذرد، بالتیک را به دهانۀ<ref>estuary </ref> الب<ref>Elbe</ref> متصل می‌کند. رود آیدر<ref>River Eider</ref> اشلسویگ را، در شمال، از هولشتاین<ref> Holstein</ref>، در جنوب، جدا کرده است. شهرهای آن عبارت‌اند از لوبک<ref> Lübeck </ref>، فلنسبورگ<ref>Flensburg</ref>، اشلسویگ<ref> Schleswig </ref>، نویمونستر<ref>Neumünster</ref>، و رندسبورگ<ref> Rendsburg</ref>. هولشتاین دوک‌نشین مستقل بود و اشلسویگ در قرن ۱۰م به آلمان منضم شد. این سرزمین در ۱۰۳۲م به پادشاه دانمارک واگذار شد. هولشتاین نیز تحت سلطۀ دانمارک درآمد و برخلاف اشلسویگ بخشی از امپراتوری مقدس روم<ref> Holy Roman Empire </ref> را تشکیل داد و دو دوک‌نشین آن تا قرن ۱۹ به دانمارک تعلق داشتند. مردم اشلسویگ ـ هولشتاین در ۱۸۴۸ قیام کردند و از حمایت سربازان کنفدراسیون آلمان<ref>German Confederation </ref> برای کسب استقلال برخوردار شدند. در ۲۳ آوریل دانمارکی‌ها مغلوب شدند، اما بریتانیا و روسیه با گسترش نفوذ آلمان به مخالفت برخاستند و پیمان مالمو<ref>Treaty of Malmo </ref> را بر آلمانی‌ها تحمیل کردند. در ۱۸۴۹ اشلسویگ ـ هولشتاین جنگ را از سر گرفت و ارتش آن‌، به فرماندهی ژنرال بارین<ref>Barin </ref> پروسی، دانمارکی‌ها را در کولدینگ<ref>Kolding </ref> شکست داد. بر طبق موافقت‌نامۀ ترک مخاصمۀ برلین، اشلسویگ از هولشتاین جدا شد. پس از چند سال مخاصمه، سرانجام دانمارک در ۳۰ اکتبر ۱۸۶۴ از دعاوی خود بر اشلسویگ ـ هولشتاین صرف‌نظر کرد و این سرزمین به امپراتور اتریش و پادشاه پروس واگذار شد. اما دو سال بعد، پس از بروز جنگ بین اتریش و پروس<ref>Prussia </ref>، این ناحیه بخشی از پروس شد. پس از جنگ جهانی اول، در ۱۹۱۸، در دو منطقه از اشلسویگ ـ هولشتاین همه‌پرسی صورت گرفت و درنتیجۀ آن، خط مرزی برحسب ملیت تعیین شد. آن بخش از شمال اشلسویگ، با حدود ۳,۹۳۷ کیلومتر مربع مساحت، که به دانمارک واگذار شد به استان‌های ژوتلند جنوبی<ref>South Jutland</ref> تغییر نام یافت. پس از پایان جنگ جهانی دوم، مقام‌های اشغالگر بریتانیایی در این ناحیه و دولت دانمارک با مسئلۀ هجوم آوارگان آلمانی از مناطق اشغالی لهستان در پروس شرقی<ref> East Prussia </ref> و پومرانی<ref>Pomerania</ref> روبه‌رو شدند.

 

----

[[Category:جغرافیای اروپا]] [[Category:جغرافیای انسانی آلمان]]