امپرسیونیسم - تاریخچهٔ نسخه‌ها

https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%A7%D9%85%D9%BE%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D9%88%D9%86%DB%8C%D8%B3%D9%85 امپرسیونیسم - تاریخچهٔ نسخه‌ها 2026-07-13T23:51:57Z تاریخچهٔ نسخه‌ها برای این صفحه در ویکی MediaWiki 1.41.0 https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A7%D9%85%D9%BE%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D9%88%D9%86%DB%8C%D8%B3%D9%85&diff=2010188057&oldid=prev Nazanin در ‏۱۸ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۲۹ 2024-09-18T07:29:37Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۱۸ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۲۹</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اَمْپِرْسیونیسم </del>(impressionism)<br/> [[File:11499000.jpg|thumb|ميدان <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اسب‌دواني، </del>اثر دگا]]جنبشی در نقاشی که در دهۀ ۱۸۶۰، در فرانسه پدید آمد و تا پایان نیمۀ دوم قرن ۱۹، بر هنر کشورهای اروپایی و امریکای شمالی تأثیری فوق‌العاده برجا گذاشت. امپرسیونیست‌ها می‌خواستند زندگی واقعی را به‌تصویر کشند؛ آنان مستقیماً از طبیعت نقاشی می‌کردند و به ثبت تصویریِ تغییراتِ جلوه‌های نوری می‌پرداختند. این اصطلاح نخستین‌بار، با هجو و تمسخر در توصیف نقاشی کلود مونه<ref>Claude Monet</ref><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&nbsp;</del>با نام ''امپرسیون: طلوع آفتاب<ref>Impression Sunrise</ref>''<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&nbsp;</del>(۱۸۷۲) به‌کار رفت. دیگر سرآمدان امپرسیونیست عبارت بودند از اِدوئار مانه<ref>Edouard Manet</ref>، اِدگار دگا<ref>Edgar Degas</ref>، پیِر اوگوست رنوار<ref>Pierre-Auguste Renoir</ref>، کامی پیسارو<ref>Camille Pissarro</ref>، پل سزان<ref>Paul Cézanne</ref>، و آلفرد سیسلی<ref>Alfred Sisley</ref>؛ امّا فقط مونه تا پایان دوران فعالیت هنری‌اش به آرمان‌های امپرسیونیستی وفادار ماند. هستۀ اصلی گروهِ امپرسیونیست‌ها در اوایل دهۀ ۱۸۶۰، با مشارکت مونه، رنوار، و سیسلی شکل گرفت؛ آنان هنگامی که هنرجو بودند گِرد هم جمع شدند و به نقاشی در هوای باز<ref>(plein air (open-air</ref>، که از شاخصه‌های نهادین امپرسیونیسم بود، علاقه‌مند شدند. امپرسیونیست‌ها در یکی از کافه‌های پاتُق پاریس، با دیگر اعضای این محفل آشنا شدند. هرگز گروه متشکّلی برپا نساختند، لیکن از ۱۸۷۴ تا ۱۸۸۶، هشت نمایشگاه گروهی برپا کردند، که در اولین نمایشگاهشان، نام امپرسیونیسم وضع شد. با آن‌که شیوه‌های <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فردیِ </del>آنان متمایز بود، همه با تأثیرات نور، حرکت‌های سردستی قلم‌مو، و کنار هم قرار‌دادن تکه‌های رنگ بر روی بوم به‌جای ترکیب آن بر روی پالت، طبع‌آزمایی کردند. هنر عکاسی و پژوهش‌های علمی دربارۀ رنگ و نور، امپرسیونیست‌ها را بر آن داشت زندگی و طبیعت را با نگاهی تازه، و بی‌واسطۀ دانستنی‌های قبلی بنگرند. حدود دهۀ ۱۸۸۰، رویکرد محورین جنبش، مرکزیت خود را از دست داد، و چند سبک دیگر از آن منشعب شد که بعدها پُست‌امپرسیونیسم<ref>post-Impressionism</ref><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&nbsp;</del>نام‌ گرفت.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اَمپرسیونیسم </ins>(impressionism)<br/> [[File:11499000.jpg|thumb|ميدان <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اسب‌دوانی، </ins>اثر دگا]]جنبشی در نقاشی که در دهۀ ۱۸۶۰، در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>فرانسه<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>پدید آمد و تا پایان نیمۀ دوم قرن ۱۹، بر هنر کشورهای اروپایی و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[امریکای شمالی، قاره|</ins>امریکای شمالی<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>تأثیری فوق‌العاده برجا گذاشت. امپرسیونیست‌ها می‌خواستند زندگی واقعی را به‌تصویر کشند؛ آنان مستقیماً از طبیعت نقاشی می‌کردند و به ثبت تصویریِ تغییراتِ جلوه‌های نوری می‌پرداختند. این اصطلاح نخستین‌بار، با هجو و تمسخر در توصیف نقاشی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[مونه، کلود (۱۸۴۰ـ۱۹۲۶)|</ins>کلود مونه<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]</ins><ref>Claude Monet</ref> با نام ''امپرسیون: طلوع آفتاب<ref>Impression Sunrise</ref>'' (۱۸۷۲) به‌کار رفت. دیگر سرآمدان امپرسیونیست عبارت بودند از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[مانه، ادوآر (۱۸۳۲ـ۱۸۸۳)|</ins>اِدوئار مانه<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]</ins><ref>Edouard Manet</ref>، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[دگا، ادگار (۱۸۳۴ـ۱۹۱۷)|</ins>اِدگار دگا<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]</ins><ref>Edgar Degas</ref>، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[رنوار، پیر اوگوست (۱۸۴۱ـ۱۹۱۹)|</ins>پیِر اوگوست رنوار<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]</ins><ref>Pierre-Auguste Renoir</ref>، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[پیسارو، کامی (۱۸۳۰ـ۱۹۰۳)|</ins>کامی پیسارو<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]</ins><ref>Camille Pissarro</ref>، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[سزان، پل (۱۸۳۹ـ۱۹۰۶)|</ins>پل سزان<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]</ins><ref>Paul Cézanne</ref>، و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[سیسلی، آلفرد (۱۸۳۹ـ۱۸۹۹)|</ins>آلفرد سیسلی<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]</ins><ref>Alfred Sisley</ref>؛ امّا فقط مونه تا پایان دوران فعالیت هنری‌اش به آرمان‌های امپرسیونیستی وفادار ماند. هستۀ اصلی گروهِ امپرسیونیست‌ها در اوایل دهۀ ۱۸۶۰، با مشارکت مونه، رنوار، و سیسلی شکل گرفت؛ آنان هنگامی که هنرجو بودند گِرد هم جمع شدند و به نقاشی در هوای باز<ref>(plein air (open-air</ref>، که از شاخصه‌های نهادین امپرسیونیسم بود، علاقه‌مند شدند. امپرسیونیست‌ها در یکی از کافه‌های پاتُق پاریس، با دیگر اعضای این محفل آشنا شدند. هرگز گروه متشکّلی برپا نساختند، لیکن از ۱۸۷۴ تا ۱۸۸۶، هشت نمایشگاه گروهی برپا کردند، که در اولین نمایشگاهشان، نام امپرسیونیسم وضع شد. با آن‌که شیوه‌های <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فردی </ins>آنان متمایز بود، همه با تأثیرات نور، حرکت‌های سردستی قلم‌مو، و کنار هم قرار‌دادن تکه‌های رنگ بر روی بوم به‌جای ترکیب آن بر روی پالت، طبع‌آزمایی کردند. هنر عکاسی و پژوهش‌های علمی دربارۀ رنگ و نور، امپرسیونیست‌ها را بر آن داشت زندگی و طبیعت را با نگاهی تازه، و بی‌واسطۀ دانستنی‌های قبلی بنگرند. حدود دهۀ ۱۸۸۰، رویکرد محورین جنبش، مرکزیت خود را از دست داد، و چند سبک دیگر از آن منشعب شد که بعدها پُست‌امپرسیونیسم<ref>post-Impressionism</ref> نام‌ گرفت.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>'''امپرسیونیسم انگلیسی'''. امپرسیونیسم در نقاشیِ پیش‌گام انگلیسی، در اواخر قرن ۱۹ و اوایل قرن ۲۰، تأثیری شگرف داشت. بسیاری از نقاشان انگلیسیِ وابسته به حلقۀ هنری والتر سیکرت<ref>Walter Sickert </ref><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&nbsp;</del>از این جنبش تأثیر گرفتند. فیلیپ ویلسون استیر<ref>Philip Wilson Steer</ref>، دوست صمیمی و معاصر سیکرت، برجسته‌ترین نمایندۀ امپرسیونیسم در انگلستان شناخته شده است.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>'''امپرسیونیسم انگلیسی'''. امپرسیونیسم در نقاشیِ پیش‌گام انگلیسی، در اواخر قرن ۱۹ و اوایل قرن ۲۰، تأثیری شگرف داشت. بسیاری از نقاشان انگلیسیِ وابسته به حلقۀ <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[سیکرت، والتر (۱۸۶۰ـ۱۹۴۲)|</ins>هنری والتر سیکرت<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]</ins><ref>Walter Sickert </ref> از این جنبش تأثیر گرفتند. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[استیر، فیلیپ ویلسون (۱۸۶۰ـ۱۹۴۲)|</ins>فیلیپ ویلسون استیر<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]</ins><ref>Philip Wilson Steer</ref>، دوست صمیمی و معاصر سیکرت، برجسته‌ترین نمایندۀ امپرسیونیسم در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>انگلستان<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>شناخته شده است.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>'''سرآغاز و نفوذها'''. بازنمایی نور با استفاده از رنگ و بدون خط ـ کناره‌<ref>outline</ref>های مشخص، که از ویژگی‌های امپرسیونیسم است، را می‌توان در آثار نقّاشانی همچون دیه‌گو ولاسکز<ref>Diego Velázquez</ref>، فرانسیسکو دِ گویا<ref>Francisco de Goya</ref><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&nbsp;</del>و ژان آنتوان واتو<ref>Jean-Antoine Watteau</ref>، یافت. ولی گفتنی است که پیشینۀ امپرسیونیسم را می‌توان در آثار <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پیش‌کسوتانِ </del>تأثیرگذارتری همچون دو نقّاش منظره‌‌پرداز انگلیسی، جان کانستبل<ref>John Constable</ref>، و جوزف ترنِر<ref>Joseph Turner</ref>، پی گرفت. رنگ‌های درخشان آبی در چاپنقش‌های رنگی ژاپنی (که در همین دوران از سوی اروپاییان شناخته شد) در رهایی نقاشی از رنگ‌های تیره و کدر تأثیر گذاشت. گوستاو کوربه<ref>Gustave Courbet</ref>، مدافع آموزۀ رئالیسم<ref>realism</ref>، نخستین منبع الهام بود که بر بازگشت به طبیعت و طرد درون‌مایه‌های قراردادی تأکید ورزید.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>'''سرآغاز و نفوذها'''. بازنمایی نور با استفاده از رنگ و بدون خط ـ کناره‌<ref>outline</ref>های مشخص، که از ویژگی‌های امپرسیونیسم است، را می‌توان در آثار نقّاشانی همچون <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[ولاسکز، دیه گو رودریگس (۱۵۹۹ـ۱۶۶۰)|</ins>دیه‌گو ولاسکز<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]</ins><ref>Diego Velázquez</ref>، فرانسیسکو دِ گویا<ref>Francisco de Goya</ref> و ژان آنتوان واتو<ref>Jean-Antoine Watteau</ref>، یافت. ولی گفتنی است که پیشینۀ امپرسیونیسم را می‌توان در آثار <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پیش‌کسوتان </ins>تأثیرگذارتری همچون دو نقّاش منظره‌‌پرداز انگلیسی، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[کانستبل، جان (۱۷۷۶ـ۱۸۳۷)|</ins>جان کانستبل<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]</ins><ref>John Constable</ref>، و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[ترنر، جوزف (۱۷۷۵-۱۸۵۱)|</ins>جوزف ترنِر<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]</ins><ref>Joseph Turner</ref>، پی گرفت. رنگ‌های درخشان آبی در چاپنقش‌های رنگی ژاپنی (که در همین دوران از سوی اروپاییان شناخته شد) در رهایی نقاشی از رنگ‌های تیره و کدر تأثیر گذاشت. گوستاو کوربه<ref>Gustave Courbet</ref>، مدافع آموزۀ رئالیسم<ref>realism</ref>، نخستین منبع الهام بود که بر بازگشت به طبیعت و طرد درون‌مایه‌های قراردادی تأکید ورزید.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>'''جوّ، رنگ و نور'''. مانه نمایندۀ پیش‌گام امپرسیونیسم آغازین بود، لیکن طبع‌آزمایی‌های وی و پیروانش اساس نظری این جنبش را بنا نهاد. آنان بر ویژگی جلوه‌های جوّی، بازی نور، و ارزش‌های <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">رنگیِ </del>حاصل از آن تکیه داشتند، و کار خود را به نقاشی در ''هوای باز'' اختصاص دادند. ویژگی «دریافت<ref>impression</ref>» در آثار آنان مرکزیت داشت، که بر دریافت و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">خلقِ </del>برداشت آنی و زنده از یک صحنه مبتنی بود، و با توصیف منظم جزئیات مغایرت داشت، که در چنین برداشت‌های آنی نادیدنی‌اند. امپرسیونیست‌ها آموختند که هنر خود را براساس «منظرۀ کلی<ref>tout ensemble</ref>»، حذف جزئیات و خط‌ ـ کناره‌ها، و یا به حداقل‌رساندن آن‌ها در کلِّ صحنه، پدید آورَند. همچنین برای نخستین‌بار به بررسی دقیق یک اسلوب پرداختند، و استفاده از رنگ‌مایه‌های <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">قراردادیِ </del>قهوه‌ای، سیاه، و اُخرایی را طرد کردند. بیشتر آنان، ترکیب رنگ بر روی پالت را کنار نهادند، و فقط استفاده از رنگ‌های خالص طیف نور، و سفید را جایز شمردند. هم‌پهلو‌شدن تکه‌رنگ‌های خالص، از اصول بنیادین این جنبش شد. ساده‌سازی نور و سایه، برای عرضۀ کلیّت صحنه، به‌جای تأکید بر خط ـ کناره‌ها، از دیگر اصول آنان بود؛ گفتنی است که عرضۀ سایه، به‌معنای نبودِ نور نیست بلکه به‌معنای نور کاسته شده است. امپرسیونیست‌ها با پیروی از این اصول در بازنمود حرکت جوّی، از‌جمله لغزش سایه، عبور نور، تلاطم آب، و احساس وزیدن باد در حد شگفت‌آوری توفیق یافتند. کامی پیسارو و سیسلی در این‌ خصوص سرآمد بودند؛ مانه مسیر آغازین خود را رها کرد و همچون آنان به نقاشی در هوای باز رو آورد. جیمز ویسلر<ref>James Whistler</ref><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&nbsp;</del>هرگز به‌طور کامل به امپرسیونیسم نگرایید، و نقاشی بر مدار حافظه، و ترکیب رنگ‌ها بر روی پالت برای دستیابی به رنگ‌مایۀ دلخواه به‌جای استفادۀ مستقیم از رنگ‌های خالص را پی گرفت. دیگر نقاشانی که به این جنبش پیوستند عبارت بودند از یوهان یونکینت<ref>Johan Jongkind</ref>، برت موریزو<ref>Berthe Morisot</ref>، و هانری فانتن لاتور<ref>Henri Fantin-Latour</ref>.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>'''جوّ، رنگ و نور'''. مانه نمایندۀ پیش‌گام امپرسیونیسم آغازین بود، لیکن طبع‌آزمایی‌های وی و پیروانش اساس نظری این جنبش را بنا نهاد. آنان بر ویژگی جلوه‌های جوّی، بازی نور، و ارزش‌های <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">رنگی </ins>حاصل از آن تکیه داشتند، و کار خود را به نقاشی در ''هوای باز'' اختصاص دادند. ویژگی «دریافت<ref>impression</ref>» در آثار آنان مرکزیت داشت، که بر دریافت و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">خلق </ins>برداشت آنی و زنده از یک صحنه مبتنی بود، و با توصیف منظم جزئیات مغایرت داشت، که در چنین برداشت‌های آنی نادیدنی‌اند. امپرسیونیست‌ها آموختند که هنر خود را براساس «منظرۀ کلی<ref>tout ensemble</ref>»، حذف جزئیات و خط‌ ـ کناره‌ها، و یا به حداقل‌رساندن آن‌ها در کلِّ صحنه، پدید آورَند. همچنین برای نخستین‌بار به بررسی دقیق یک اسلوب پرداختند، و استفاده از رنگ‌مایه‌های <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">قراردادی </ins>قهوه‌ای، سیاه، و اُخرایی را طرد کردند. بیشتر آنان، ترکیب رنگ بر روی پالت را کنار نهادند، و فقط استفاده از رنگ‌های خالص طیف نور، و سفید را جایز شمردند. هم‌پهلو‌شدن تکه‌رنگ‌های خالص، از اصول بنیادین این جنبش شد. ساده‌سازی نور و سایه، برای عرضۀ کلیّت صحنه، به‌جای تأکید بر خط ـ کناره‌ها، از دیگر اصول آنان بود؛ گفتنی است که عرضۀ سایه، به‌معنای نبودِ نور نیست بلکه به‌معنای نور کاسته شده است. امپرسیونیست‌ها با پیروی از این اصول در بازنمود حرکت جوّی، از‌جمله لغزش سایه، عبور نور، تلاطم آب، و احساس وزیدن باد در حد شگفت‌آوری توفیق یافتند. کامی پیسارو و سیسلی در این‌ خصوص سرآمد بودند؛ مانه مسیر آغازین خود را رها کرد و همچون آنان به نقاشی در هوای باز رو آورد. جیمز ویسلر<ref>James Whistler</ref> هرگز به‌طور کامل به امپرسیونیسم نگرایید، و نقاشی بر مدار حافظه، و ترکیب رنگ‌ها بر روی پالت برای دستیابی به رنگ‌مایۀ دلخواه به‌جای استفادۀ مستقیم از رنگ‌های خالص را پی گرفت. دیگر نقاشانی که به این جنبش پیوستند عبارت بودند از یوهان یونکینت<ref>Johan Jongkind</ref>، برت موریزو<ref>Berthe Morisot</ref>، و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[فانتن ـ لاتور، هانری (۱۸۳۶ـ۱۹۰۴)|</ins>هانری فانتن لاتور<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]</ins><ref>Henri Fantin-Latour</ref>.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>'''فترت و میراث'''. با آن‌که امپرسیونیسم تا دهۀ ۱۸۸۰ به تکامل خود رسیده بود، مرحلۀ دیگری در حیات آن، با عنوان نئوامپرسیونیسم<ref>Neo-Impressionism</ref>، شکل گرفت که بر شیوه‌ای فنی با نام نقطه‌چین‌کاری<ref>pointillism</ref><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&nbsp;</del>تمرکز داشت؛ بدین منوال که از نقطه‌های کنار هم قرار‌گرفتۀ رنگ‌های اصلی بر روی بوم، در دید نگرنده‌ای که به فاصله‌ای مناسب از تابلو جا گرفته باشد، رنگمایۀ ترکیبی دلخواه نقش می‌بندد. این شیوه، از فرضیه‌ای علمی دربارۀ رنگ از هرمان هلمهولتز<ref>Hermann Helmholtz</ref><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&nbsp;</del>و میشل اوژن شِورول<ref>Michel-Eugène Chevreul</ref><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&nbsp;</del>مایه می‌گیرد. ژرژ سورا<ref>Georges Seurat</ref>، پل سینیاک<ref>Paul Signac</ref><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&nbsp;</del>و کامی پیسارو این اسلوب را پروراندند. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&nbsp; &nbsp; &nbsp;</del><br/> </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>'''فترت و میراث'''. با آن‌که امپرسیونیسم تا دهۀ ۱۸۸۰ به تکامل خود رسیده بود، مرحلۀ دیگری در حیات آن، با عنوان نئوامپرسیونیسم<ref>Neo-Impressionism</ref>، شکل گرفت که بر شیوه‌ای فنی با نام نقطه‌چین‌کاری<ref>pointillism</ref> تمرکز داشت؛ بدین منوال که از نقطه‌های کنار هم قرار‌گرفتۀ رنگ‌های اصلی بر روی بوم، در دید نگرنده‌ای که به فاصله‌ای مناسب از تابلو جا گرفته باشد، رنگمایۀ ترکیبی دلخواه نقش می‌بندد. این شیوه، از فرضیه‌ای علمی دربارۀ رنگ از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[هلمهولتز، هرمان (۱۸۲۱ـ۱۸۹۴)|</ins>هرمان هلمهولتز<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]</ins><ref>Hermann Helmholtz</ref> و میشل اوژن شِورول<ref>Michel-Eugène Chevreul</ref> مایه می‌گیرد. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[سورا، ژرژ (۱۸۵۹ـ۱۸۹۱)|</ins>ژرژ سورا<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]</ins><ref>Georges Seurat</ref>، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[سینیاک، پل (۱۸۶۳ـ۱۹۳۵)|</ins>پل سینیاک<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]</ins><ref>Paul Signac</ref> و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[پیسارو، کامی (۱۸۳۰ـ۱۹۰۳)|</ins>کامی پیسارو<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>این اسلوب را پروراندند. <br/> </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&nbsp;</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&nbsp;</div></td></tr> </table>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A7%D9%85%D9%BE%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D9%88%D9%86%DB%8C%D8%B3%D9%85&diff=1191232&oldid=prev DaneshGostar: جایگزینی متن - '\\1' به '<!--1' 2019-07-24T05:23:50Z

<p>جایگزینی متن - '\\1' به '<br /> <br /> &nbsp;<br /> <br /> ----<br /> <br /> [[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:سبک ها، اصطلاحات، ابزار و اماکن]]</div>

DaneshGostar