اورومچی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahraabi در ‏۲۹ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۴۳

2025-12-29T07:43:59Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۴۳
خط ۱:		خط ۱:
	~~[[پرونده:11615700.jpg\|بندانگشتی\|ایستگاه راه‌آهن جنوب اورومچی]]~~
	اورومْچی (Urumqi)		اورومْچی (Urumqi)
	{{جعبه اطلاعات شهرهای آسیا		{{جعبه اطلاعات شهرهای آسیا
خط ۱۶:		خط ۱۵:
	\|بناهای مهم=		\|بناهای مهم=
	}}		}}
			[[پرونده:11615700.jpg\|بندانگشتی\|ایستگاه راه‌آهن جنوب اورومچی]]
	(یا: وولوموچی<ref>Wulumuqi</ref>؛ نام سابق: دی‌هائو<ref>Dihau </ref>، تا ۱۹۵۳) شهر صنعتی و مرکز ناحیۀ خودمختار [[سین کیانگ اویغور\|سین‌کیانگ اویغور]]<ref>Xinjiang Uygur Autonomous Region</ref>، در شمال غربی [[چین]]، کنار رود اورومچی<ref>Urumqi River</ref>، در دامنۀ<ref>foot </ref> شمالی کوه‌های [[تین شان\|تین ‌شان]]<ref>Tian Shan Mountains</ref>. جمعیت آن 4,054,000 نفر است (۲۰۲۰) و 14,577 کیلومتر مربع مساحت دارد. در ارتفاع ۸۶۰ متری از سطح دریا واقع شده است. صنایع آن عبارت‌اند از پالایش [[نفت]]، فرآوری [[مواد غذایی]]، تولید پارچه‌های نخی، [[سیمان\|سیمان‌]]، [[آهن]]، [[فولاد]]، [[پلاستیک]]، و وسایل [[کشاورزی]]. اورومچی واحه‌<ref>oasis </ref>ای کوچک و مرکز تجاری بر سر راه‌های کاروان‌رو در غرب چین بود؛ از لحاظ استراتژیکی در گردنۀ کوه‌های تین‌ شان قرار دارد که حوضه<ref>basin </ref>های تاریم<ref>Tarim </ref> و دزونگاری<ref>Dzungaria </ref> را از یکدیگر جدا می‌کند. در ۱۷۶۳، که سین‌کیانگ در امپراتوری چین<ref>Chinese Empire </ref> ادغام شد، آن را دی‌هائو می‌نامیدند. پس از پیمان چین و روسیه<ref>Sino-Russian Treaty</ref> (۱۸۸۱)، شهر به روی تجارت خارجی باز، و در ۱۸۸۴ مرکز استان جدید سین‌کیانگ چین شد. پس از ۱۹۱۷، تعداد زیادی از آوارگان [[انقلاب روسیه (۱۹۰۵)\|انقلاب روسیه]]<ref>Russian Revolution</ref> به این شهر روآوردند که در آن زمان از سه بخش تشکیل می‌شد: جامعۀ قدیمی مسلمان‌نشین، محلۀ جدیدتر چینی، و محلۀ روس‌ها. اورومچی از ۱۹۱۱ تا ۱۹۵۰ مرکز فرماندهان نظامی حاکم بر سین‌کیانگ بود. نام شهر در ۱۹۵۳ به اورومچی تغییر یافت. سه‌چهارم جمعیت آن را چینی‌ها و یک‌هشتم آن را [[اویغور]]<ref>(Uighur (Uygur</ref>ها تشکیل می‌دهند و اقلیت‌های [[هوئی]]<ref>Hui </ref>، [[قزاق (مردم شناسی)\|قزاق]]<ref>Kazakh </ref>، [[مغول]]، و [[قرقیز]]<ref>Kyrgyz</ref> نیز در این شهر زندگی می‌کنند.		(یا: وولوموچی<ref>Wulumuqi</ref>؛ نام سابق: دی‌هائو<ref>Dihau </ref>، تا ۱۹۵۳) شهر صنعتی و مرکز ناحیۀ خودمختار [[سین کیانگ اویغور\|سین‌کیانگ اویغور]]<ref>Xinjiang Uygur Autonomous Region</ref>، در شمال غربی [[چین]]، کنار رود اورومچی<ref>Urumqi River</ref>، در دامنۀ<ref>foot </ref> شمالی کوه‌های [[تین شان\|تین ‌شان]]<ref>Tian Shan Mountains</ref>. جمعیت آن 4,054,000 نفر است (۲۰۲۰) و 14,577 کیلومتر مربع مساحت دارد. در ارتفاع ۸۶۰ متری از سطح دریا واقع شده است. صنایع آن عبارت‌اند از پالایش [[نفت]]، فرآوری [[مواد غذایی]]، تولید پارچه‌های نخی، [[سیمان\|سیمان‌]]، [[آهن]]، [[فولاد]]، [[پلاستیک]]، و وسایل [[کشاورزی]]. اورومچی واحه‌<ref>oasis </ref>ای کوچک و مرکز تجاری بر سر راه‌های کاروان‌رو در غرب چین بود؛ از لحاظ استراتژیکی در گردنۀ کوه‌های تین‌ شان قرار دارد که حوضه<ref>basin </ref>های تاریم<ref>Tarim </ref> و دزونگاری<ref>Dzungaria </ref> را از یکدیگر جدا می‌کند. در ۱۷۶۳، که سین‌کیانگ در امپراتوری چین<ref>Chinese Empire </ref> ادغام شد، آن را دی‌هائو می‌نامیدند. پس از پیمان چین و روسیه<ref>Sino-Russian Treaty</ref> (۱۸۸۱)، شهر به روی تجارت خارجی باز، و در ۱۸۸۴ مرکز استان جدید سین‌کیانگ چین شد. پس از ۱۹۱۷، تعداد زیادی از آوارگان [[انقلاب روسیه (۱۹۰۵)\|انقلاب روسیه]]<ref>Russian Revolution</ref> به این شهر روآوردند که در آن زمان از سه بخش تشکیل می‌شد: جامعۀ قدیمی مسلمان‌نشین، محلۀ جدیدتر چینی، و محلۀ روس‌ها. اورومچی از ۱۹۱۱ تا ۱۹۵۰ مرکز فرماندهان نظامی حاکم بر سین‌کیانگ بود. نام شهر در ۱۹۵۳ به اورومچی تغییر یافت. سه‌چهارم جمعیت آن را چینی‌ها و یک‌هشتم آن را [[اویغور]]<ref>(Uighur (Uygur</ref>ها تشکیل می‌دهند و اقلیت‌های [[هوئی]]<ref>Hui </ref>، [[قزاق (مردم شناسی)\|قزاق]]<ref>Kazakh </ref>، [[مغول]]، و [[قرقیز]]<ref>Kyrgyz</ref> نیز در این شهر زندگی می‌کنند.

Shahraabi در ‏۲۹ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۴۳

2025-12-29T07:43:09Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۴۳
خط ۱:		خط ۱:
			[[پرونده:11615700.jpg\|بندانگشتی\|ایستگاه راه‌آهن جنوب اورومچی]]
	اورومْچی (Urumqi)		اورومْچی (Urumqi)
	{{جعبه اطلاعات شهرهای آسیا		{{جعبه اطلاعات شهرهای آسیا

Shahraabi در ‏۲۷ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۱۵

2025-12-27T14:15:31Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۱۵
خط ۱:		خط ۱:

	اورومْچی (Urumqi)		اورومْچی (Urumqi)

	{{جعبه اطلاعات شهرهای آسیا		{{جعبه اطلاعات شهرهای آسیا
	\|نام فارسی =اورومچی		\|نام فارسی =اورومچی
خط ۱۳:		خط ۱۱:
	\|شهرها و آبادی های مهم=		\|شهرها و آبادی های مهم=
	\|موقعیت=شمال غربی چین		\|موقعیت=شمال غربی چین
	\|جمعیت=۱,~~۲۴۰~~,~~۰۰۰~~ نفر (~~۱۹۹۴~~)		\|جمعیت=4,054,000 نفر (۲۰۲۰)
	\|تولیدات و صنایع مهم=پالایش نفت، فرآوری مواد غذایی، تولید پارچه های نخی، سیمان ، آهن، فولاد، پلاستیک، و وسایل کشاورزی		\|تولیدات و صنایع مهم=پالایش نفت، فرآوری مواد غذایی، تولید پارچه های نخی، سیمان ، آهن، فولاد، پلاستیک، و وسایل کشاورزی
	\|بناهای مهم=		\|بناهای مهم=

Shahraabi در ‏۲۷ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۱۲

2025-12-27T14:12:19Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۱۲
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	}}		}}

	(یا: وولوموچی<ref>Wulumuqi</ref>؛ نام سابق: دی‌هائو<ref>Dihau </ref>، تا ۱۹۵۳) شهر صنعتی و مرکز ناحیۀ خودمختار [[سین کیانگ اویغور\|سین‌کیانگ اویغور]]<ref>Xinjiang Uygur Autonomous Region</ref>، در شمال غربی [[چین]]، کنار رود اورومچی<ref>Urumqi River</ref>، در دامنۀ<ref>foot </ref> شمالی کوه‌های [[تین شان\|تین ‌شان]]<ref>Tian Shan Mountains</ref>. جمعیت آن 4,054,000 نفر است (۲۰۲۰) و 14,577 کیلومتر مربع مساحت دارد. در ارتفاع ۸۶۰ متری از سطح دریا واقع شده است. صنایع آن عبارت‌اند از پالایش [[نفت]]، فرآوری [[مواد غذایی]]، تولید پارچه‌های نخی، [[سیمان\|سیمان‌]]، [[آهن]]، [[فولاد]]، [[پلاستیک]]، و وسایل [[کشاورزی]]. اورومچی واحه‌<ref>oasis </ref>ای کوچک و مرکز تجاری بر سر راه‌های کاروان‌رو در غرب چین بود؛ از لحاظ استراتژیکی در گردنۀ کوه‌های تین‌ شان قرار دارد که حوضه<ref>basin </ref>های تاریم<ref>Tarim </ref> و دزونگاری<ref>Dzungaria </ref> را از یکدیگر جدا می‌کند. در ۱۷۶۳، که سین‌کیانگ در امپراتوری چین<ref>Chinese Empire </ref> ادغام شد، آن را دی‌هائو می‌نامیدند. پس از پیمان چین و روسیه<ref>Sino-Russian Treaty</ref> (۱۸۸۱)، شهر به روی تجارت خارجی باز، و در ۱۸۸۴ مرکز استان جدید سین‌کیانگ چین شد. پس از ۱۹۱۷، تعداد زیادی از آوارگان [[انقلاب روسیه (۱۹۰۵)\|انقلاب روسیه]]<ref>Russian Revolution</ref> به این شهر روآوردند که در آن زمان از سه بخش تشکیل می‌شد: جامعۀ قدیمی مسلمان‌نشین، محلۀ جدیدتر چینی، و محلۀ روس‌ها. اورومچی از ۱۹۱۱ تا ۱۹۵۰ مرکز فرماندهان نظامی حاکم بر سین‌کیانگ بود. نام شهر در ۱۹۵۳ به اورومچی تغییر یافت. سه‌چهارم جمعیت آن را چینی‌ها و یک‌هشتم آن را [[اویغور]]<ref>(Uighur (Uygur</ref>ها تشکیل می‌دهند و اقلیت‌های هوئی<ref>Hui </ref>، قزاق<ref>Kazakh </ref>، ~~مغول،~~ و قرقیز<ref>Kyrgyz</ref> نیز در این شهر زندگی می‌کنند.		(یا: وولوموچی<ref>Wulumuqi</ref>؛ نام سابق: دی‌هائو<ref>Dihau </ref>، تا ۱۹۵۳) شهر صنعتی و مرکز ناحیۀ خودمختار [[سین کیانگ اویغور\|سین‌کیانگ اویغور]]<ref>Xinjiang Uygur Autonomous Region</ref>، در شمال غربی [[چین]]، کنار رود اورومچی<ref>Urumqi River</ref>، در دامنۀ<ref>foot </ref> شمالی کوه‌های [[تین شان\|تین ‌شان]]<ref>Tian Shan Mountains</ref>. جمعیت آن 4,054,000 نفر است (۲۰۲۰) و 14,577 کیلومتر مربع مساحت دارد. در ارتفاع ۸۶۰ متری از سطح دریا واقع شده است. صنایع آن عبارت‌اند از پالایش [[نفت]]، فرآوری [[مواد غذایی]]، تولید پارچه‌های نخی، [[سیمان\|سیمان‌]]، [[آهن]]، [[فولاد]]، [[پلاستیک]]، و وسایل [[کشاورزی]]. اورومچی واحه‌<ref>oasis </ref>ای کوچک و مرکز تجاری بر سر راه‌های کاروان‌رو در غرب چین بود؛ از لحاظ استراتژیکی در گردنۀ کوه‌های تین‌ شان قرار دارد که حوضه<ref>basin </ref>های تاریم<ref>Tarim </ref> و دزونگاری<ref>Dzungaria </ref> را از یکدیگر جدا می‌کند. در ۱۷۶۳، که سین‌کیانگ در امپراتوری چین<ref>Chinese Empire </ref> ادغام شد، آن را دی‌هائو می‌نامیدند. پس از پیمان چین و روسیه<ref>Sino-Russian Treaty</ref> (۱۸۸۱)، شهر به روی تجارت خارجی باز، و در ۱۸۸۴ مرکز استان جدید سین‌کیانگ چین شد. پس از ۱۹۱۷، تعداد زیادی از آوارگان [[انقلاب روسیه (۱۹۰۵)\|انقلاب روسیه]]<ref>Russian Revolution</ref> به این شهر روآوردند که در آن زمان از سه بخش تشکیل می‌شد: جامعۀ قدیمی مسلمان‌نشین، محلۀ جدیدتر چینی، و محلۀ روس‌ها. اورومچی از ۱۹۱۱ تا ۱۹۵۰ مرکز فرماندهان نظامی حاکم بر سین‌کیانگ بود. نام شهر در ۱۹۵۳ به اورومچی تغییر یافت. سه‌چهارم جمعیت آن را چینی‌ها و یک‌هشتم آن را [[اویغور]]<ref>(Uighur (Uygur</ref>ها تشکیل می‌دهند و اقلیت‌های [[هوئی]]<ref>Hui </ref>، [[قزاق (مردم شناسی)\|قزاق]]<ref>Kazakh </ref>، [[مغول]]، و [[قرقیز]]<ref>Kyrgyz</ref> نیز در این شهر زندگی می‌کنند.

Shahraabi در ‏۲۷ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۰۵

2025-12-27T14:05:05Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۰۵
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	}}		}}

	(یا: وولوموچی<ref>Wulumuqi</ref>؛ نام سابق: دی‌هائو<ref>Dihau </ref>، تا ۱۹۵۳) شهر صنعتی و مرکز ناحیۀ خودمختار سین‌کیانگ اویغور<ref>Xinjiang Uygur Autonomous Region</ref>، در شمال غربی ~~چین،~~ کنار رود اورومچی<ref>Urumqi River</ref>، در دامنۀ<ref>foot </ref> شمالی کوه‌های تین ‌شان<ref>Tian Shan Mountains</ref>. جمعیت آن 4,054,000 نفر است (۲۰۲۰) و 14,577 کیلومتر مربع مساحت دارد. در ارتفاع ۸۶۰ متری از سطح دریا واقع شده است. صنایع آن عبارت‌اند از پالایش ~~نفت،~~ فرآوری مواد ~~غذایی،~~ تولید پارچه‌های نخی، ~~سیمان‌، آهن، فولاد، پلاستیک،~~ و وسایل کشاورزی. اورومچی واحه‌<ref>oasis </ref>ای کوچک و مرکز تجاری بر سر راه‌های کاروان‌رو در غرب چین بود؛ از لحاظ استراتژیکی در گردنۀ کوه‌های تین‌ شان قرار دارد که حوضه<ref>basin </ref>های تاریم<ref>Tarim </ref> و دزونگاری<ref>Dzungaria </ref> را از یکدیگر جدا می‌کند. در ۱۷۶۳، که سین‌کیانگ در امپراتوری چین<ref>Chinese Empire </ref> ادغام شد، آن را دی‌هائو می‌نامیدند. پس از پیمان چین و روسیه<ref>Sino-Russian Treaty</ref> (۱۸۸۱)، شهر به روی تجارت خارجی باز، و در ۱۸۸۴ مرکز استان جدید سین‌کیانگ چین شد. پس از ۱۹۱۷، تعداد زیادی از آوارگان انقلاب روسیه<ref>Russian Revolution</ref> به این شهر روآوردند که در آن زمان از سه بخش تشکیل می‌شد: جامعۀ قدیمی مسلمان‌نشین، محلۀ جدیدتر چینی، و محلۀ روس‌ها. اورومچی از ۱۹۱۱ تا ۱۹۵۰ مرکز فرماندهان نظامی حاکم بر سین‌کیانگ بود. نام شهر در ۱۹۵۳ به اورومچی تغییر یافت. سه‌چهارم جمعیت آن را چینی‌ها و یک‌هشتم آن را اویغور<ref>(Uighur (Uygur</ref>ها تشکیل می‌دهند و اقلیت‌های هوئی<ref>Hui </ref>، قزاق<ref>Kazakh </ref>، مغول، و قرقیز<ref>Kyrgyz</ref> نیز در این شهر زندگی می‌کنند.		(یا: وولوموچی<ref>Wulumuqi</ref>؛ نام سابق: دی‌هائو<ref>Dihau </ref>، تا ۱۹۵۳) شهر صنعتی و مرکز ناحیۀ خودمختار [[سین کیانگ اویغور\|سین‌کیانگ اویغور]]<ref>Xinjiang Uygur Autonomous Region</ref>، در شمال غربی [[چین]]، کنار رود اورومچی<ref>Urumqi River</ref>، در دامنۀ<ref>foot </ref> شمالی کوه‌های [[تین شان\|تین ‌شان]]<ref>Tian Shan Mountains</ref>. جمعیت آن 4,054,000 نفر است (۲۰۲۰) و 14,577 کیلومتر مربع مساحت دارد. در ارتفاع ۸۶۰ متری از سطح دریا واقع شده است. صنایع آن عبارت‌اند از پالایش [[نفت]]، فرآوری [[مواد غذایی]]، تولید پارچه‌های نخی، [[سیمان\|سیمان‌]]، [[آهن]]، [[فولاد]]، [[پلاستیک]]، و وسایل [[کشاورزی]]. اورومچی واحه‌<ref>oasis </ref>ای کوچک و مرکز تجاری بر سر راه‌های کاروان‌رو در غرب چین بود؛ از لحاظ استراتژیکی در گردنۀ کوه‌های تین‌ شان قرار دارد که حوضه<ref>basin </ref>های تاریم<ref>Tarim </ref> و دزونگاری<ref>Dzungaria </ref> را از یکدیگر جدا می‌کند. در ۱۷۶۳، که سین‌کیانگ در امپراتوری چین<ref>Chinese Empire </ref> ادغام شد، آن را دی‌هائو می‌نامیدند. پس از پیمان چین و روسیه<ref>Sino-Russian Treaty</ref> (۱۸۸۱)، شهر به روی تجارت خارجی باز، و در ۱۸۸۴ مرکز استان جدید سین‌کیانگ چین شد. پس از ۱۹۱۷، تعداد زیادی از آوارگان [[انقلاب روسیه (۱۹۰۵)\|انقلاب روسیه]]<ref>Russian Revolution</ref> به این شهر روآوردند که در آن زمان از سه بخش تشکیل می‌شد: جامعۀ قدیمی مسلمان‌نشین، محلۀ جدیدتر چینی، و محلۀ روس‌ها. اورومچی از ۱۹۱۱ تا ۱۹۵۰ مرکز فرماندهان نظامی حاکم بر سین‌کیانگ بود. نام شهر در ۱۹۵۳ به اورومچی تغییر یافت. سه‌چهارم جمعیت آن را چینی‌ها و یک‌هشتم آن را [[اویغور]]<ref>(Uighur (Uygur</ref>ها تشکیل می‌دهند و اقلیت‌های هوئی<ref>Hui </ref>، قزاق<ref>Kazakh </ref>، مغول، و قرقیز<ref>Kyrgyz</ref> نیز در این شهر زندگی می‌کنند.

Shahraabi در ‏۲۷ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۵۸

2025-12-27T13:58:06Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۵۸
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	}}		}}

	(یا: وولوموچی<ref>Wulumuqi</ref>؛ نام سابق: دی‌هائو<ref>Dihau </ref>، تا ۱۹۵۳) شهر صنعتی و مرکز ناحیۀ خودمختار سین‌کیانگ اویغور<ref>Xinjiang Uygur Autonomous Region</ref>، در شمال غربی چین، کنار رود اورومچی<ref>Urumqi River</ref>، در دامنۀ<ref>foot </ref> شمالی کوه‌های تین ‌شان<ref>Tian Shan Mountains</ref>. جمعیت آن ۱,~~۲۴۰~~,~~۰۰۰~~ نفر است (~~۱۹۹۴~~). صنایع آن عبارت‌اند از پالایش نفت، فرآوری مواد غذایی، تولید پارچه‌های نخی، سیمان‌، آهن، فولاد، پلاستیک، و وسایل کشاورزی. اورومچی واحه‌<ref>oasis </ref>ای کوچک و مرکز تجاری بر سر راه‌های کاروان‌رو در غرب چین بود؛ از لحاظ استراتژیکی در گردنۀ کوه‌های تین‌ شان قرار دارد که حوضه<ref>basin </ref>های تاریم<ref>Tarim </ref> و دزونگاری<ref>Dzungaria </ref> را از یکدیگر جدا می‌کند. در ۱۷۶۳، که سین‌کیانگ در امپراتوری چین<ref>Chinese Empire </ref> ادغام شد، آن را دی‌هائو می‌نامیدند. پس از پیمان چین و روسیه<ref>Sino-Russian Treaty</ref> (۱۸۸۱)، شهر به روی تجارت خارجی باز، و در ۱۸۸۴ مرکز استان جدید سین‌کیانگ چین شد. پس از ۱۹۱۷، تعداد زیادی از آوارگان انقلاب روسیه<ref>Russian Revolution</ref> به این شهر روآوردند که در آن زمان از سه بخش تشکیل می‌شد: جامعۀ قدیمی مسلمان‌نشین، محلۀ جدیدتر چینی، و محلۀ روس‌ها. اورومچی از ۱۹۱۱ تا ۱۹۵۰ مرکز فرماندهان نظامی حاکم بر سین‌کیانگ بود. نام شهر در ۱۹۵۳ به اورومچی تغییر یافت. سه‌چهارم جمعیت آن را چینی‌ها و یک‌هشتم آن را اویغور<ref>(Uighur (Uygur</ref>ها تشکیل می‌دهند و اقلیت‌های هوئی<ref>Hui </ref>، قزاق<ref>Kazakh </ref>، مغول، و قرقیز<ref>Kyrgyz</ref> نیز در این شهر زندگی می‌کنند.		(یا: وولوموچی<ref>Wulumuqi</ref>؛ نام سابق: دی‌هائو<ref>Dihau </ref>، تا ۱۹۵۳) شهر صنعتی و مرکز ناحیۀ خودمختار سین‌کیانگ اویغور<ref>Xinjiang Uygur Autonomous Region</ref>، در شمال غربی چین، کنار رود اورومچی<ref>Urumqi River</ref>، در دامنۀ<ref>foot </ref> شمالی کوه‌های تین ‌شان<ref>Tian Shan Mountains</ref>. جمعیت آن 4,054,000 نفر است (۲۰۲۰) و 14,577 کیلومتر مربع مساحت دارد. در ارتفاع ۸۶۰ متری از سطح دریا واقع شده است. صنایع آن عبارت‌اند از پالایش نفت، فرآوری مواد غذایی، تولید پارچه‌های نخی، سیمان‌، آهن، فولاد، پلاستیک، و وسایل کشاورزی. اورومچی واحه‌<ref>oasis </ref>ای کوچک و مرکز تجاری بر سر راه‌های کاروان‌رو در غرب چین بود؛ از لحاظ استراتژیکی در گردنۀ کوه‌های تین‌ شان قرار دارد که حوضه<ref>basin </ref>های تاریم<ref>Tarim </ref> و دزونگاری<ref>Dzungaria </ref> را از یکدیگر جدا می‌کند. در ۱۷۶۳، که سین‌کیانگ در امپراتوری چین<ref>Chinese Empire </ref> ادغام شد، آن را دی‌هائو می‌نامیدند. پس از پیمان چین و روسیه<ref>Sino-Russian Treaty</ref> (۱۸۸۱)، شهر به روی تجارت خارجی باز، و در ۱۸۸۴ مرکز استان جدید سین‌کیانگ چین شد. پس از ۱۹۱۷، تعداد زیادی از آوارگان انقلاب روسیه<ref>Russian Revolution</ref> به این شهر روآوردند که در آن زمان از سه بخش تشکیل می‌شد: جامعۀ قدیمی مسلمان‌نشین، محلۀ جدیدتر چینی، و محلۀ روس‌ها. اورومچی از ۱۹۱۱ تا ۱۹۵۰ مرکز فرماندهان نظامی حاکم بر سین‌کیانگ بود. نام شهر در ۱۹۵۳ به اورومچی تغییر یافت. سه‌چهارم جمعیت آن را چینی‌ها و یک‌هشتم آن را اویغور<ref>(Uighur (Uygur</ref>ها تشکیل می‌دهند و اقلیت‌های هوئی<ref>Hui </ref>، قزاق<ref>Kazakh </ref>، مغول، و قرقیز<ref>Kyrgyz</ref> نیز در این شهر زندگی می‌کنند.

Shahraabi در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

اورومْچی (Urumqi)

{{جعبه اطلاعات شهرهای آسیا
|نام فارسی =اورومچی
|نام لاتین =Urumqi
|نام های دیگر=وولوموچی
|نام پیشین=دی هایو
|کشور=چین
|ایالت=سین کیانگ اویغور
|شهرستان=
|بخش=
|شهرها و آبادی های مهم=
|موقعیت=شمال غربی چین
|جمعیت=۱,۲۴۰,۰۰۰ نفر (۱۹۹۴)
|تولیدات و صنایع مهم=پالایش نفت، فرآوری مواد غذایی، تولید پارچه های نخی، سیمان ، آهن، فولاد، پلاستیک، و وسایل کشاورزی
|بناهای مهم=
}}

(یا: وولوموچی<ref>Wulumuqi</ref>؛ نام سابق: دی‌هائو<ref>Dihau </ref>، تا ۱۹۵۳) شهر صنعتی و مرکز ناحیۀ خودمختار سین‌کیانگ اویغور<ref>Xinjiang Uygur Autonomous Region</ref>، در شمال غربی چین، کنار رود اورومچی<ref>Urumqi River</ref>، در دامنۀ<ref>foot </ref> شمالی کوه‌های تین ‌شان<ref>Tian Shan Mountains</ref>. جمعیت آن ۱,۲۴۰,۰۰۰ نفر است (۱۹۹۴). صنایع آن عبارت‌اند از پالایش نفت، فرآوری مواد غذایی، تولید پارچه‌های نخی، سیمان‌، آهن، فولاد، پلاستیک، و وسایل کشاورزی. اورومچی واحه‌<ref>oasis </ref>ای کوچک و مرکز تجاری بر سر راه‌های کاروان‌رو در غرب چین بود؛ از لحاظ استراتژیکی در گردنۀ کوه‌های تین‌ شان قرار دارد که حوضه<ref>basin </ref>های تاریم<ref>Tarim </ref> و دزونگاری<ref>Dzungaria </ref> را از یکدیگر جدا می‌کند. در ۱۷۶۳، که سین‌کیانگ در امپراتوری چین<ref>Chinese Empire </ref> ادغام شد، آن را دی‌هائو می‌نامیدند. پس از پیمان چین و روسیه<ref>Sino-Russian Treaty</ref> (۱۸۸۱)، شهر به روی تجارت خارجی باز، و در ۱۸۸۴ مرکز استان جدید سین‌کیانگ چین شد. پس از ۱۹۱۷، تعداد زیادی از آوارگان انقلاب روسیه<ref>Russian Revolution</ref> به این شهر روآوردند که در آن زمان از سه بخش تشکیل می‌شد: جامعۀ قدیمی مسلمان‌نشین، محلۀ جدیدتر چینی، و محلۀ روس‌ها. اورومچی از ۱۹۱۱ تا ۱۹۵۰ مرکز فرماندهان نظامی حاکم بر سین‌کیانگ بود. نام شهر در ۱۹۵۳ به اورومچی تغییر یافت. سه‌چهارم جمعیت آن را چینی‌ها و یک‌هشتم آن را اویغور<ref>(Uighur (Uygur</ref>ها تشکیل می‌دهند و اقلیت‌های هوئی<ref>Hui </ref>، قزاق<ref>Kazakh </ref>، مغول، و قرقیز<ref>Kyrgyz</ref> نیز در این شهر زندگی می‌کنند.

 

----

[[Category:جغرافیای آسیا]] [[Category:جغرافیای انسانی چین]]