ایرانی مجرد، محمد (تهران ۱۲۵۱ـ۱۳۵۰ش) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazanin در ‏۳۱ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۴۱

2025-05-31T06:41:57Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۴۱
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	}}		}}
	[[پرونده:11680200.jpg\|جایگزین=ایرانی مجرد\|بندانگشتی\|محمد ایرانی مجرد]]		[[پرونده:11680200.jpg\|جایگزین=ایرانی مجرد\|بندانگشتی\|محمد ایرانی مجرد]]
	محمّد ایرانیِ مُجرّد (تهران ۱۲۵۱ـ ۱۳۵۰ش)<br>		محمّد ایرانیِ مُجرّد (تهران ۱۲۵۱ـ ۱۳۵۰ش)<br>(معروف به حاج‌آقا محمد) ردیف‌دان ایرانی و کارشناس برجسته‌ی موسیقی دستگاهی. از زندگى او و خاصه دوران جوانی‌اش اطلاع چندانی در دست نیست. با این حال می‌دانیم که از ثروتمندان رشت بوده و از درآمد کشت چاى و املاک خود در گیلان امرار معاش می‌کرده است. ازدواج نکرد و گویا بیشتر عمر خود را با خواهرش در تهران سپری ‌کرده است.

			حاج‌آقا محمد ابتدا نزد مهدى صلحى (از شاگردان برجسته‌ی [[میرزا عبدالله فراهانی\|میرزا عبدالله]]) و سپس میرزا عبداللّه، [[آقا حسینقلی\|آقا حسینقلى]]، [[نایب اسدالله\|نایب اسداللّه]] و [[درویش خان\|درویش ‌خان]] ردیف‌های موسیقی سنتی را آموزش دیده است. او با این که در نواختن مهارتى نداشت، اما ردیف‌دانى بسیار برجسته و بی‌نظیر بوده است. مجرد ایرانی علاوه بر آوازها، از تصانیف و آهنگ‌هاى قدیم نیز آگاهى بسیار داشت و نظراتش سند معتبری براى اهل موسیقى به‌شمار می‌رفت. [[مشحون، حسن (تهران ۱۲۸۵ـ۱۳۵۹ش)\|حسن مشحون]] و [[خالقی، روح الله (کرمان ۱۲۸۵ـ سالزبورگ ۱۳۴۳ش)\|روح‌اللّه خالقى]] در تدوین ''تاریخ موسیقى'' خود بارها به یادداشت‌ها و خاطرات او استناد کرده‌اند.

			محفل حاج‌آقا محمد در محله‌ی آب‌سردار تهران بیشتر از 60 سال مرکز تجمع موسیقی‌دانان معتبر از چند نسل متوالى بوده است. آنها در این محفل به نواختن ساز، خواندن آواز و بحث‌‌هاى شناخت ردیف می‌پرداختند و از نقدها و نکته‌سنجی‌هاى او بهره می‌بردند. هنرمندانى که در محفل او حضور داشتند، اساتید برجسته‌ای چون [[صبا، ابوالحسن (تهران ۱۲۸۲ـ۱۳۳۶ش)\|ابوالحسن صبا]]، [[حسام السلطنه\|حسام‌السلطنه]]، [[برومند، نورعلی (تهران ۱۲۸۴ـ۱۳۵۵ش)\|نورعلى برومند]]، [[طاهرزاده، حسین (اصفهان ۱۲۶۱ـ تهران ۱۳۳۴ش)\|حسین طاهرزاده]]، [[قهرمانی، اسماعیل\|اسماعیل قهرمانى]]، [[سماعی، حبیب (تهران ۱۲۸۰ ـ همان جا ۱۳۲۵ش)\|حبیب سماعى]]، [[تجویدی، علی (تهران ۱۲۹۸ـ۱۳۸۴ش)\|على تجویدى]] و [[حسین تهرانی\|حسین تهرانى]] بوده‌اند. نواختن و ضبط بسیارى از ردیف‌ها زیر نظر حاج‌آقا محمد انجام شده است. از جمله ردیف آوازى [[کریمی، محمود (تهران ۱۳۰۶ـ همان جا ۱۳۶۳ش)\|محمود کریمى]] که در زمان فعالیت مرکز حفظ و اشاعه‌ی موسیقی از روى دوره‌ی متوسط ردیف آوازى [[دوامی، عبدالله (تفرش ۱۲۷۰ـ تهران ۱۳۵۹ش)\|عبداللّه دوامى]] خوانده شده بود. محمود کریمى بیشتر از 15 سال، هفته‌اى دو روز، نزد حاج‌آقا محمد آموزش دیده است. [[پایور، فرامرز\|فرامرز پایور]] و [[صفوت، داریوش (تهران ۱۳۰۷ ـ۱۳۹۲ش)\|داریوش صفوت]] از دیگر موسیقی‌دانانی هستند که نزد او شاگردى کرده‌اند. صفوت ردیف میرزا عبداللّه را به روایت حاج‌آقا محمد مشق کرد و مورد تأیید او قرار گرفت.

	(معروف به حاج‌آقا محمد) ردیف‌دان ایرانی و کارشناس برجسته‌ی موسیقی دستگاهی. از زندگى او و خاصه دوران جوانی‌اش اطلاع چندانی در دست نیست. با این حال می‌دانیم که از ثروتمندان رشت بوده و از درآمد کشت چاى و املاک خود در گیلان امرار معاش می‌کرده است. ازدواج نکرد و گویا بیشتر عمر خود را با خواهرش در تهران سپری ‌کرده است.		تنها اثر مکتوب به جا مانده از محمد ایرانی مجرد مقاله‌ی "چغانه‌ی طرب" است که در اولین دستور آموزشى تنبک، به نام آموزش تمبک، به‌کوشش حسین دهلوى به ‌چاپ رسیده است.

	حاج‌آقا محمد ابتدا نزد مهدى صلحى (از شاگردان برجسته‌ی [[میرزا عبدالله فراهانی\|میرزا عبدالله]]) و سپس میرزا عبداللّه، [[آقا حسینقلی\|آقا حسینقلى]]، [[نایب اسدالله\|نایب اسداللّه]] و [[درویش خان\|درویش ‌خان]] ردیف‌های موسیقی سنتی را آموزش دیده است. او با این که در نواختن مهارتى نداشت، اما ردیف‌دانى بسیار برجسته و بی‌نظیر بوده است. مجرد ایرانی علاوه بر آوازها، از تصانیف و آهنگ‌هاى قدیم نیز آگاهى بسیار داشت و نظراتش سند معتبری براى اهل موسیقى به‌شمار می‌رفت. [[حسن مشحون]] و [[خالقی، روح الله (کرمان ۱۲۸۵ـ سالزبورگ ۱۳۴۳ش)\|روح‌اللّه خالقى]] در تدوین ''تاریخ موسیقى'' خود بارها به یادداشت‌ها و خاطرات او استناد کرده‌اند.

	محفل حاج‌آقا محمد در محله‌ی آب‌سردار تهران بیشتر از 60 سال مرکز تجمع موسیقی‌دانان معتبر از چند نسل متوالى بوده است. آنها در این محفل به نواختن ساز، خواندن آواز و بحث‌‌هاى شناخت ردیف می‌پرداختند و از نقدها و نکته‌سنجی‌هاى او بهره می‌بردند. هنرمندانى که در محفل او حضور داشتند، اساتید برجسته‌ای چون [[ابوالحسن صبا]]، [[حسام السلطنه\|حسام‌السلطنه]]، [[برومند، نورعلی (تهران ۱۲۸۴ـ۱۳۵۵ش)\|نورعلى برومند]]، [[طاهرزاده، حسین (اصفهان ۱۲۶۱ـ تهران ۱۳۳۴ش)\|حسین طاهرزاده]]، [[قهرمانی، اسماعیل\|اسماعیل قهرمانى]]، [[سماعی، حبیب (تهران ۱۲۸۰ ـ همان جا ۱۳۲۵ش)\|حبیب سماعى]]، [[تجویدی، علی (تهران ۱۲۹۸ـ۱۳۸۴ش)\|على تجویدى]] و [[حسین تهرانی\|حسین تهرانى]] بوده‌اند. نواختن و ضبط بسیارى از ردیف‌ها زیر نظر حاج‌آقا محمد انجام شده است. از جمله ردیف آوازى [[کریمی، محمود (تهران ۱۳۰۶ـ همان جا ۱۳۶۳ش)\|محمود کریمى]] که در زمان فعالیت مرکز حفظ و اشاعه‌ی موسیقی از روى دوره‌ی متوسط ردیف آوازى [[دوامی، عبدالله (تفرش ۱۲۷۰ـ تهران ۱۳۵۹ش)\|عبداللّه دوامى]] خوانده شده بود. محمود کریمى بیشتر از 15 سال، هفته‌اى دو روز، نزد حاج‌آقا محمد آموزش دیده است. [[پایور، فرامرز\|فرامرز پایور]] و [[صفوت، داریوش (تهران ۱۳۰۷ ـ۱۳۹۲ش)\|داریوش صفوت]] از دیگر موسیقی‌دانانی هستند که نزد او شاگردى کرده‌اند. صفوت ردیف میرزا عبداللّه را به روایت حاج‌آقا محمد مشق کرد و مورد تأیید او قرار گرفت.

	تنها اثر مکتوب به جا مانده از محمد ایرانی مجرد مقاله‌ی "چغانه‌ی طرب" است که در اولین دستور آموزشى تنبک، به نام آموزش تمبک، به‌کوشش ~~[[حسین دهلوی\|~~حسین دهلوى]] به ‌چاپ رسیده است.

	<br><!--11680200-->		<br><!--11680200-->
	[[رده:موسیقی]]		[[رده:موسیقی]]
	[[رده:ایران - اشخاص]]		[[رده:ایران - اشخاص]]

Mohammadi3 در ‏۲۲ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۴۱

2025-05-22T18:41:34Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۴۱
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	(معروف به حاج‌آقا محمد) ردیف‌دان ایرانی و کارشناس برجسته‌ی موسیقی دستگاهی. از زندگى او و خاصه دوران جوانی‌اش اطلاع چندانی در دست نیست. با این حال می‌دانیم که از ثروتمندان رشت بوده و از درآمد کشت چاى و املاک خود در گیلان امرار معاش می‌کرده است. ازدواج نکرد و گویا بیشتر عمر خود را با خواهرش در تهران سپری ‌کرده است.		(معروف به حاج‌آقا محمد) ردیف‌دان ایرانی و کارشناس برجسته‌ی موسیقی دستگاهی. از زندگى او و خاصه دوران جوانی‌اش اطلاع چندانی در دست نیست. با این حال می‌دانیم که از ثروتمندان رشت بوده و از درآمد کشت چاى و املاک خود در گیلان امرار معاش می‌کرده است. ازدواج نکرد و گویا بیشتر عمر خود را با خواهرش در تهران سپری ‌کرده است.

	حاج‌آقا محمد ابتدا نزد مهدى صلحى (از شاگردان برجسته‌ی [[میرزا عبدالله]]) و سپس میرزا عبداللّه، [[آقا حسینقلی\|آقا حسینقلى]]، [[نایب اسدالله\|نایب اسداللّه]] و [[درویش خان\|درویش ‌خان]] ردیف‌های موسیقی سنتی را آموزش دیده است. او با این که در نواختن مهارتى نداشت، اما ردیف‌دانى بسیار برجسته و بی‌نظیر بوده است. مجرد ایرانی علاوه بر آوازها، از تصانیف و آهنگ‌هاى قدیم نیز آگاهى بسیار داشت و نظراتش سند معتبری براى اهل موسیقى به‌شمار می‌رفت. [[حسن مشحون]] و [[خالقی، روح الله (کرمان ۱۲۸۵ـ سالزبورگ ۱۳۴۳ش)\|روح‌اللّه خالقى]] در تدوین ''تاریخ موسیقى'' خود بارها به یادداشت‌ها و خاطرات او استناد کرده‌اند.		حاج‌آقا محمد ابتدا نزد مهدى صلحى (از شاگردان برجسته‌ی [[میرزا عبدالله فراهانی\|میرزا عبدالله]]) و سپس میرزا عبداللّه، [[آقا حسینقلی\|آقا حسینقلى]]، [[نایب اسدالله\|نایب اسداللّه]] و [[درویش خان\|درویش ‌خان]] ردیف‌های موسیقی سنتی را آموزش دیده است. او با این که در نواختن مهارتى نداشت، اما ردیف‌دانى بسیار برجسته و بی‌نظیر بوده است. مجرد ایرانی علاوه بر آوازها، از تصانیف و آهنگ‌هاى قدیم نیز آگاهى بسیار داشت و نظراتش سند معتبری براى اهل موسیقى به‌شمار می‌رفت. [[حسن مشحون]] و [[خالقی، روح الله (کرمان ۱۲۸۵ـ سالزبورگ ۱۳۴۳ش)\|روح‌اللّه خالقى]] در تدوین ''تاریخ موسیقى'' خود بارها به یادداشت‌ها و خاطرات او استناد کرده‌اند.

	محفل حاج‌آقا محمد در محله‌ی آب‌سردار تهران بیشتر از 60 سال مرکز تجمع موسیقی‌دانان معتبر از چند نسل متوالى بوده است. آنها در این محفل به نواختن ساز، خواندن آواز و بحث‌‌هاى شناخت ردیف می‌پرداختند و از نقدها و نکته‌سنجی‌هاى او بهره می‌بردند. هنرمندانى که در محفل او حضور داشتند، اساتید برجسته‌ای چون [[ابوالحسن صبا]]، [[حسام السلطنه\|حسام‌السلطنه]]، [[برومند، نورعلی (تهران ۱۲۸۴ـ۱۳۵۵ش)\|نورعلى برومند]]، [[حسین طاهرزاده]]، [[اسماعیل ~~قهرمانی (تهران ۱۲۵۸ش ـ همان جا )~~\|اسماعیل قهرمانى]]، [[سماعی، حبیب (تهران ۱۲۸۰ ـ همان جا ۱۳۲۵ش)\|حبیب سماعى]]، [[علی ~~تجویدی~~\|على تجویدى]] و [[حسین تهرانی\|حسین تهرانى]] بوده‌اند. نواختن و ضبط بسیارى از ردیف‌ها زیر نظر حاج‌آقا محمد انجام شده است. از جمله ردیف آوازى [[محمود ~~کریمی~~ (تهران ۱۳۰۶ـ همان جا ۱۳۶۳ش)\|محمود کریمى]] که در زمان فعالیت مرکز حفظ و اشاعه‌ی موسیقی از روى دوره‌ی متوسط ردیف آوازى [[دوامی، عبدالله (تفرش ۱۲۷۰ـ تهران ۱۳۵۹ش)\|عبداللّه دوامى]] خوانده شده بود. محمود کریمى بیشتر از 15 سال، هفته‌اى دو روز، نزد حاج‌آقا محمد آموزش دیده است. [[فرامرز ~~پایور (تهران ۱۳۱۱ش ـ ۱۳۸۸)~~\|فرامرز پایور]] و [[داریوش صفوت]] از دیگر موسیقی‌دانانی هستند که نزد او شاگردى کرده‌اند. صفوت ردیف میرزا عبداللّه را به روایت حاج‌آقا محمد مشق کرد و مورد تأیید او قرار گرفت.		محفل حاج‌آقا محمد در محله‌ی آب‌سردار تهران بیشتر از 60 سال مرکز تجمع موسیقی‌دانان معتبر از چند نسل متوالى بوده است. آنها در این محفل به نواختن ساز، خواندن آواز و بحث‌‌هاى شناخت ردیف می‌پرداختند و از نقدها و نکته‌سنجی‌هاى او بهره می‌بردند. هنرمندانى که در محفل او حضور داشتند، اساتید برجسته‌ای چون [[ابوالحسن صبا]]، [[حسام السلطنه\|حسام‌السلطنه]]، [[برومند، نورعلی (تهران ۱۲۸۴ـ۱۳۵۵ش)\|نورعلى برومند]]، [[طاهرزاده، حسین (اصفهان ۱۲۶۱ـ تهران ۱۳۳۴ش)\|حسین طاهرزاده]]، [[قهرمانی، اسماعیل\|اسماعیل قهرمانى]]، [[سماعی، حبیب (تهران ۱۲۸۰ ـ همان جا ۱۳۲۵ش)\|حبیب سماعى]]، [[تجویدی، علی (تهران ۱۲۹۸ـ۱۳۸۴ش)\|على تجویدى]] و [[حسین تهرانی\|حسین تهرانى]] بوده‌اند. نواختن و ضبط بسیارى از ردیف‌ها زیر نظر حاج‌آقا محمد انجام شده است. از جمله ردیف آوازى [[کریمی، محمود (تهران ۱۳۰۶ـ همان جا ۱۳۶۳ش)\|محمود کریمى]] که در زمان فعالیت مرکز حفظ و اشاعه‌ی موسیقی از روى دوره‌ی متوسط ردیف آوازى [[دوامی، عبدالله (تفرش ۱۲۷۰ـ تهران ۱۳۵۹ش)\|عبداللّه دوامى]] خوانده شده بود. محمود کریمى بیشتر از 15 سال، هفته‌اى دو روز، نزد حاج‌آقا محمد آموزش دیده است. [[پایور، فرامرز\|فرامرز پایور]] و [[صفوت، داریوش (تهران ۱۳۰۷ ـ۱۳۹۲ش)\|داریوش صفوت]] از دیگر موسیقی‌دانانی هستند که نزد او شاگردى کرده‌اند. صفوت ردیف میرزا عبداللّه را به روایت حاج‌آقا محمد مشق کرد و مورد تأیید او قرار گرفت.

	تنها اثر مکتوب به جا مانده از محمد ایرانی مجرد مقاله‌ی "چغانه‌ی طرب" است که در اولین دستور آموزشى تنبک، به نام آموزش تمبک، به‌کوشش [[حسین دهلوی\|حسین دهلوى]] به ‌چاپ رسیده است.		تنها اثر مکتوب به جا مانده از محمد ایرانی مجرد مقاله‌ی "چغانه‌ی طرب" است که در اولین دستور آموزشى تنبک، به نام آموزش تمبک، به‌کوشش [[حسین دهلوی\|حسین دهلوى]] به ‌چاپ رسیده است.

Nazanin در ‏۲۶ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۰۴

2023-12-26T05:04:08Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۰۴
خط ۳۳:		خط ۳۳:
	حاج‌آقا محمد ابتدا نزد مهدى صلحى (از شاگردان برجسته‌ی [[میرزا عبدالله]]) و سپس میرزا عبداللّه، [[آقا حسینقلی\|آقا حسینقلى]]، [[نایب اسدالله\|نایب اسداللّه]] و [[درویش خان\|درویش ‌خان]] ردیف‌های موسیقی سنتی را آموزش دیده است. او با این که در نواختن مهارتى نداشت، اما ردیف‌دانى بسیار برجسته و بی‌نظیر بوده است. مجرد ایرانی علاوه بر آوازها، از تصانیف و آهنگ‌هاى قدیم نیز آگاهى بسیار داشت و نظراتش سند معتبری براى اهل موسیقى به‌شمار می‌رفت. [[حسن مشحون]] و [[خالقی، روح الله (کرمان ۱۲۸۵ـ سالزبورگ ۱۳۴۳ش)\|روح‌اللّه خالقى]] در تدوین ''تاریخ موسیقى'' خود بارها به یادداشت‌ها و خاطرات او استناد کرده‌اند.		حاج‌آقا محمد ابتدا نزد مهدى صلحى (از شاگردان برجسته‌ی [[میرزا عبدالله]]) و سپس میرزا عبداللّه، [[آقا حسینقلی\|آقا حسینقلى]]، [[نایب اسدالله\|نایب اسداللّه]] و [[درویش خان\|درویش ‌خان]] ردیف‌های موسیقی سنتی را آموزش دیده است. او با این که در نواختن مهارتى نداشت، اما ردیف‌دانى بسیار برجسته و بی‌نظیر بوده است. مجرد ایرانی علاوه بر آوازها، از تصانیف و آهنگ‌هاى قدیم نیز آگاهى بسیار داشت و نظراتش سند معتبری براى اهل موسیقى به‌شمار می‌رفت. [[حسن مشحون]] و [[خالقی، روح الله (کرمان ۱۲۸۵ـ سالزبورگ ۱۳۴۳ش)\|روح‌اللّه خالقى]] در تدوین ''تاریخ موسیقى'' خود بارها به یادداشت‌ها و خاطرات او استناد کرده‌اند.

	محفل حاج‌آقا محمد در محله‌ی آب‌سردار تهران بیشتر از 60 سال مرکز تجمع موسیقی‌دانان معتبر از چند نسل متوالى بوده است. آنها در این محفل به نواختن ساز، خواندن آواز و ~~بحث‌هاى~~ شناخت ردیف می‌پرداختند و از نقدها و نکته‌سنجی‌هاى او بهره می‌بردند. هنرمندانى که در محفل او حضور داشتند، اساتید برجسته‌ای چون [[ابوالحسن صبا]]، [[حسام السلطنه\|حسام‌السلطنه]]، [[برومند، نورعلی (تهران ۱۲۸۴ـ۱۳۵۵ش)\|نورعلى برومند]]، [[حسین طاهرزاده]]، [[اسماعیل قهرمانی (تهران ۱۲۵۸ش ـ همان جا )\|اسماعیل قهرمانى]]، [[سماعی، حبیب (تهران ۱۲۸۰ ـ همان جا ۱۳۲۵ش)\|حبیب سماعى]]، [[علی تجویدی\|على تجویدى]] و [[حسین تهرانی\|حسین تهرانى]] بوده‌اند. نواختن و ضبط بسیارى از ردیف‌ها زیر نظر حاج‌آقا محمد انجام شده است. از جمله ردیف آوازى [[محمود کریمی (تهران ۱۳۰۶ـ همان جا ۱۳۶۳ش)\|محمود کریمى]] که در زمان فعالیت مرکز حفظ و اشاعه‌ی موسیقی از روى دوره‌ی متوسط ردیف آوازى [[دوامی، عبدالله (تفرش ۱۲۷۰ـ تهران ۱۳۵۹ش)\|عبداللّه دوامى]] خوانده شده بود. محمود کریمى بیشتر از 15 سال، هفته‌اى دو روز، نزد حاج‌آقا محمد آموزش دیده است. [[فرامرز پایور (تهران ۱۳۱۱ش ـ ۱۳۸۸)\|فرامرز پایور]] و [[داریوش صفوت]] از دیگر موسیقی‌دانانی هستند که نزد او شاگردى کرده‌اند. صفوت ردیف میرزا عبداللّه را به روایت حاج‌آقا محمد مشق کرد و مورد تأیید او قرار گرفت.		محفل حاج‌آقا محمد در محله‌ی آب‌سردار تهران بیشتر از 60 سال مرکز تجمع موسیقی‌دانان معتبر از چند نسل متوالى بوده است. آنها در این محفل به نواختن ساز، خواندن آواز و بحث‌‌هاى شناخت ردیف می‌پرداختند و از نقدها و نکته‌سنجی‌هاى او بهره می‌بردند. هنرمندانى که در محفل او حضور داشتند، اساتید برجسته‌ای چون [[ابوالحسن صبا]]، [[حسام السلطنه\|حسام‌السلطنه]]، [[برومند، نورعلی (تهران ۱۲۸۴ـ۱۳۵۵ش)\|نورعلى برومند]]، [[حسین طاهرزاده]]، [[اسماعیل قهرمانی (تهران ۱۲۵۸ش ـ همان جا )\|اسماعیل قهرمانى]]، [[سماعی، حبیب (تهران ۱۲۸۰ ـ همان جا ۱۳۲۵ش)\|حبیب سماعى]]، [[علی تجویدی\|على تجویدى]] و [[حسین تهرانی\|حسین تهرانى]] بوده‌اند. نواختن و ضبط بسیارى از ردیف‌ها زیر نظر حاج‌آقا محمد انجام شده است. از جمله ردیف آوازى [[محمود کریمی (تهران ۱۳۰۶ـ همان جا ۱۳۶۳ش)\|محمود کریمى]] که در زمان فعالیت مرکز حفظ و اشاعه‌ی موسیقی از روى دوره‌ی متوسط ردیف آوازى [[دوامی، عبدالله (تفرش ۱۲۷۰ـ تهران ۱۳۵۹ش)\|عبداللّه دوامى]] خوانده شده بود. محمود کریمى بیشتر از 15 سال، هفته‌اى دو روز، نزد حاج‌آقا محمد آموزش دیده است. [[فرامرز پایور (تهران ۱۳۱۱ش ـ ۱۳۸۸)\|فرامرز پایور]] و [[داریوش صفوت]] از دیگر موسیقی‌دانانی هستند که نزد او شاگردى کرده‌اند. صفوت ردیف میرزا عبداللّه را به روایت حاج‌آقا محمد مشق کرد و مورد تأیید او قرار گرفت.

	تنها اثر مکتوب به جا مانده از محمد ایرانی مجرد مقاله‌ی "چغانه‌ی طرب" است که در اولین دستور آموزشى تنبک، به نام آموزش تمبک، به‌کوشش [[حسین دهلوی\|حسین دهلوى]] به ‌چاپ رسیده است.		تنها اثر مکتوب به جا مانده از محمد ایرانی مجرد مقاله‌ی "چغانه‌ی طرب" است که در اولین دستور آموزشى تنبک، به نام آموزش تمبک، به‌کوشش [[حسین دهلوی\|حسین دهلوى]] به ‌چاپ رسیده است.

Mohammadi2 در ‏۱۵ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۵۳

2022-10-15T11:53:23Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۵۳
خط ۲۸:		خط ۲۸:


	(معروف به حاج‌آقا محمد) ردیف‌دان ایرانی و کارشناس برجسته‌ی موسیقی دستگاهی. از زندگى او و خاصه دوران جوانی‌اش اطلاع چندانی در دست نیست. با این حال می‌دانیم که از ثروتمندان رشت بوده و از درآمد كشت چاى و املاك خود در گیلان امرار معاش می‌كرده است. ازدواج نكرد و گویا بیشتر عمر خود را با خواهرش در تهران سپری ‌كرده است.

	حاج‌آقا محمد ~~ابتدا نزد مهدى صلحى (از شاگردان برجسته‌ی [[میرزا عبدالله]]~~) و سپس میرزا عبداللّه، [[آقا حسینقلی\|آقا حسینقلى]]، [[نایب اسدالله\|نایب اسداللّه]] و [[درویش خان\|درویش ‌خان]] ردیف‌های موسیقی ~~سنتی را آموزش دیده است~~. او با این که ~~در نواختن مهارتى نداشت، اما ردیف‌دانى بسیار برجسته~~ و ~~بی‌نظیر بوده است. مجرد ایرانی علاوه بر آوازها،~~ از ~~تصانیف~~ و ~~آهنگ‌هاى قدیم نیز آگاهى بسیار داشت و نظراتش سند معتبری براى اهل موسیقى به‌شمار می‌رفت~~. ~~[[حسن مشحون]]~~ و ~~[[خالقی، روح الله (کرمان ۱۲۸۵ـ سالزبورگ ۱۳۴۳ش)\|روح‌اللّه خالقى]]~~ در ~~تدوین ''تاریخ موسیقى'' خود بارها به یادداشت‌ها و خاطرات او استناد كرده‌اند~~.		(معروف به حاج‌آقا محمد) ردیف‌دان ایرانی و کارشناس برجسته‌ی موسیقی دستگاهی. از زندگى او و خاصه دوران جوانی‌اش اطلاع چندانی در دست نیست. با این حال می‌دانیم که از ثروتمندان رشت بوده و از درآمد کشت چاى و املاک خود در گیلان امرار معاش می‌کرده است. ازدواج نکرد و گویا بیشتر عمر خود را با خواهرش در تهران سپری ‌کرده است.

	~~محفل~~ حاج‌آقا محمد در محله‌ی آب‌سردار تهران بیشتر از 60 سال مركز تجمع موسیقی‌دانان معتبر از چند نسل متوالى بوده است. آنها در این محفل به نواختن ساز، خواندن آواز و بحث‌هاى شناخت ردیف می‌پرداختند و از ~~نقدها و نكته‌سنجی‌هاى او بهره می‌بردند. هنرمندانى كه در محفل او حضور داشتند، اساتید برجسته‌ای چون~~ [[~~ابوالحسن صبا]]، [[حسام السلطنه\|حسام‌السلطنه~~]]~~، [[برومند، نورعلی (تهران ۱۲۸۴ـ۱۳۵۵ش~~)~~\|نورعلى برومند]]، [[حسین طاهرزاده]]،~~ [[~~اسماعیل قهرمانی (تهران ۱۲۵۸ش ـ همان جا )\|اسماعیل قهرمانى]]، [[سماعی، حبیب (تهران ۱۲۸۰ ـ همان جا ۱۳۲۵ش)~~\|~~حبیب سماعى~~]]، [[~~علی تجویدی~~\|~~على تجویدى~~]] و [[~~حسین تهرانی~~\|~~حسین تهرانى~~]] ~~بوده‌اند~~. نواختن و ~~ضبط بسیارى از ردیف‌ها زیر نظر حاج‌آقا محمد انجام شده~~ است. از ~~جمله ردیف آوازى~~ [[~~محمود کریمی (تهران ۱۳۰۶ـ همان جا ۱۳۶۳ش)\|محمود كریمى~~]] ~~كه در زمان فعالیت مرکز حفظ~~ و ~~اشاعه‌ی موسیقی از روى دوره‌ی متوسط ردیف آوازى~~ [[~~دوامی، عبدالله~~ (~~تفرش ۱۲۷۰ـ تهران ۱۳۵۹ش~~)\|~~عبداللّه دوامى~~]] خوانده شده بود. محمود كریمى بیشتر از 15 سال، هفته‌اى دو روز، نزد حاج‌آقا محمد آموزش دیده است. [[فرامرز پایور (تهران ۱۳۱۱ش ـ ۱۳۸۸)\|فرامرز پایور]] و [[داریوش صفوت]] از دیگر موسیقی‌دانانی هستند كه نزد او شاگردى كرده‌اند. صفوت ردیف میرزا عبداللّه را به ~~روایت حاج‌آقا محمد مشق كرد~~ و ~~مورد تأیید~~ او ~~قرار گرفت~~.		حاج‌آقا محمد ابتدا نزد مهدى صلحى (از شاگردان برجسته‌ی [[میرزا عبدالله]]) و سپس میرزا عبداللّه، [[آقا حسینقلی\|آقا حسینقلى]]، [[نایب اسدالله\|نایب اسداللّه]] و [[درویش خان\|درویش ‌خان]] ردیف‌های موسیقی سنتی را آموزش دیده است. او با این که در نواختن مهارتى نداشت، اما ردیف‌دانى بسیار برجسته و بی‌نظیر بوده است. مجرد ایرانی علاوه بر آوازها، از تصانیف و آهنگ‌هاى قدیم نیز آگاهى بسیار داشت و نظراتش سند معتبری براى اهل موسیقى به‌شمار می‌رفت. [[حسن مشحون]] و [[خالقی، روح الله (کرمان ۱۲۸۵ـ سالزبورگ ۱۳۴۳ش)\|روح‌اللّه خالقى]] در تدوین ''تاریخ موسیقى'' خود بارها به یادداشت‌ها و خاطرات او استناد کرده‌اند.

	تنها اثر مکتوب به جا مانده از محمد ایرانی مجرد مقاله‌ی "چغانه‌ی طرب" است كه در اولین دستور آموزشى ~~تنبك،~~ به نام آموزش ~~تمبك، به‌كوشش~~ [[حسین دهلوی\|حسین دهلوى]] به ‌چاپ رسیده است.		محفل حاج‌آقا محمد در محله‌ی آب‌سردار تهران بیشتر از 60 سال مرکز تجمع موسیقی‌دانان معتبر از چند نسل متوالى بوده است. آنها در این محفل به نواختن ساز، خواندن آواز و بحث‌هاى شناخت ردیف می‌پرداختند و از نقدها و نکته‌سنجی‌هاى او بهره می‌بردند. هنرمندانى که در محفل او حضور داشتند، اساتید برجسته‌ای چون [[ابوالحسن صبا]]، [[حسام السلطنه\|حسام‌السلطنه]]، [[برومند، نورعلی (تهران ۱۲۸۴ـ۱۳۵۵ش)\|نورعلى برومند]]، [[حسین طاهرزاده]]، [[اسماعیل قهرمانی (تهران ۱۲۵۸ش ـ همان جا )\|اسماعیل قهرمانى]]، [[سماعی، حبیب (تهران ۱۲۸۰ ـ همان جا ۱۳۲۵ش)\|حبیب سماعى]]، [[علی تجویدی\|على تجویدى]] و [[حسین تهرانی\|حسین تهرانى]] بوده‌اند. نواختن و ضبط بسیارى از ردیف‌ها زیر نظر حاج‌آقا محمد انجام شده است. از جمله ردیف آوازى [[محمود کریمی (تهران ۱۳۰۶ـ همان جا ۱۳۶۳ش)\|محمود کریمى]] که در زمان فعالیت مرکز حفظ و اشاعه‌ی موسیقی از روى دوره‌ی متوسط ردیف آوازى [[دوامی، عبدالله (تفرش ۱۲۷۰ـ تهران ۱۳۵۹ش)\|عبداللّه دوامى]] خوانده شده بود. محمود کریمى بیشتر از 15 سال، هفته‌اى دو روز، نزد حاج‌آقا محمد آموزش دیده است. [[فرامرز پایور (تهران ۱۳۱۱ش ـ ۱۳۸۸)\|فرامرز پایور]] و [[داریوش صفوت]] از دیگر موسیقی‌دانانی هستند که نزد او شاگردى کرده‌اند. صفوت ردیف میرزا عبداللّه را به روایت حاج‌آقا محمد مشق کرد و مورد تأیید او قرار گرفت.

			تنها اثر مکتوب به جا مانده از محمد ایرانی مجرد مقاله‌ی "چغانه‌ی طرب" است که در اولین دستور آموزشى تنبک، به نام آموزش تمبک، به‌کوشش [[حسین دهلوی\|حسین دهلوى]] به ‌چاپ رسیده است.

	<br><!--11680200-->		<br><!--11680200-->
	[[رده:موسیقی]]		[[رده:موسیقی]]
	[[رده:ایران - اشخاص]]		[[رده:ایران - اشخاص]]

Aeen در ‏۱۱ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۱۴:۵۴

2020-03-11T14:54:14Z

صفحهٔ تازه

{{جعبه زندگینامه
|عنوان = محمد ایرانی مجرد
|نام =
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز= تهران ۱۲۵۱ش
|تاریخ مرگ=۱۳۵۰ش
|دوره زندگی=
|ملیت=ایرانی
|محل زندگی=
| شغل و تخصص اصلی = ردیف‌دان
|سبک = سنتی
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =
|آثار = مقاله‌ی «چغانه‌ی طرب»
|گروه مقاله =موسیقی
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}
[[پرونده:11680200.jpg|جایگزین=ایرانی مجرد|بندانگشتی|محمد ایرانی مجرد]]
محمّد ایرانیِ مُجرّد (تهران ۱۲۵۱ـ ۱۳۵۰ش)<br>

(معروف به حاج‌آقا محمد) ردیف‌دان ایرانی و کارشناس برجسته‌ی موسیقی دستگاهی. از زندگى او و خاصه دوران جوانی‌اش اطلاع چندانی در دست نیست. با این حال می‌دانیم که از ثروتمندان رشت بوده و از درآمد كشت چاى و املاك خود در گیلان امرار معاش می‌كرده است. ازدواج نكرد و گویا بیشتر عمر خود را با خواهرش در تهران سپری ‌كرده است.

حاج‌آقا محمد ابتدا نزد مهدى صلحى (از شاگردان برجسته‌ی [[میرزا عبدالله]]) و سپس میرزا عبداللّه، [[آقا حسینقلی|آقا حسینقلى]]، [[نایب اسدالله|نایب اسداللّه]] و [[درویش خان|درویش ‌خان]] ردیف‌های موسیقی سنتی را آموزش دیده است. او با این که در نواختن مهارتى نداشت، اما ردیف‌دانى بسیار برجسته و بی‌نظیر بوده است. مجرد ایرانی علاوه بر آوازها، از تصانیف و آهنگ‌هاى قدیم نیز آگاهى بسیار داشت و نظراتش سند معتبری براى اهل موسیقى به‌شمار می‌رفت. [[حسن مشحون]] و [[خالقی، روح الله (کرمان ۱۲۸۵ـ سالزبورگ ۱۳۴۳ش)|روح‌اللّه خالقى]] در تدوین ''تاریخ موسیقى'' خود بارها به یادداشت‌ها و خاطرات او استناد كرده‌اند.

محفل حاج‌آقا محمد در محله‌ی آب‌سردار تهران بیشتر از 60 سال مركز تجمع موسیقی‌دانان معتبر از چند نسل متوالى بوده است. آنها در این محفل به نواختن ساز، خواندن آواز و بحث‌هاى شناخت ردیف می‌پرداختند و از نقدها و نكته‌سنجی‌هاى او بهره می‌بردند. هنرمندانى كه در محفل او حضور داشتند، اساتید برجسته‌ای چون [[ابوالحسن صبا]]، [[حسام السلطنه|حسام‌السلطنه]]، [[برومند، نورعلی (تهران ۱۲۸۴ـ۱۳۵۵ش)|نورعلى برومند]]، [[حسین طاهرزاده]]، [[اسماعیل قهرمانی (تهران ۱۲۵۸ش ـ همان جا )|اسماعیل قهرمانى]]، [[سماعی، حبیب (تهران ۱۲۸۰ ـ همان جا ۱۳۲۵ش)|حبیب سماعى]]، [[علی تجویدی|على تجویدى]] و [[حسین تهرانی|حسین تهرانى]] بوده‌اند. نواختن و ضبط بسیارى از ردیف‌ها زیر نظر حاج‌آقا محمد انجام شده است. از جمله ردیف آوازى [[محمود کریمی (تهران ۱۳۰۶ـ همان جا ۱۳۶۳ش)|محمود كریمى]] كه در زمان فعالیت مرکز حفظ و اشاعه‌ی موسیقی از روى دوره‌ی متوسط ردیف آوازى [[دوامی، عبدالله (تفرش ۱۲۷۰ـ تهران ۱۳۵۹ش)|عبداللّه دوامى]] خوانده شده بود. محمود كریمى بیشتر از 15 سال، هفته‌اى دو روز، نزد حاج‌آقا محمد آموزش دیده است. [[فرامرز پایور (تهران ۱۳۱۱ش ـ ۱۳۸۸)|فرامرز پایور]] و [[داریوش صفوت]] از دیگر موسیقی‌دانانی هستند كه نزد او شاگردى كرده‌اند. صفوت ردیف میرزا عبداللّه را به روایت حاج‌آقا محمد مشق كرد و مورد تأیید او قرار گرفت.

تنها اثر مکتوب به جا مانده از محمد ایرانی مجرد مقاله‌ی "چغانه‌ی طرب" است كه در اولین دستور آموزشى تنبك، به نام آموزش تمبك، به‌كوشش [[حسین دهلوی|حسین دهلوى]] به ‌چاپ رسیده است.

<br>
[[رده:موسیقی]]
[[رده:ایران - اشخاص]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۰۴
خط ۳۳:		خط ۳۳:
	حاج‌آقا محمد ابتدا نزد مهدى صلحى (از شاگردان برجسته‌ی [[میرزا عبدالله]]) و سپس میرزا عبداللّه، [[آقا حسینقلی\|آقا حسینقلى]]، [[نایب اسدالله\|نایب اسداللّه]] و [[درویش خان\|درویش ‌خان]] ردیف‌های موسیقی سنتی را آموزش دیده است. او با این که در نواختن مهارتى نداشت، اما ردیف‌دانى بسیار برجسته و بی‌نظیر بوده است. مجرد ایرانی علاوه بر آوازها، از تصانیف و آهنگ‌هاى قدیم نیز آگاهى بسیار داشت و نظراتش سند معتبری براى اهل موسیقى به‌شمار می‌رفت. [[حسن مشحون]] و [[خالقی، روح الله (کرمان ۱۲۸۵ـ سالزبورگ ۱۳۴۳ش)\|روح‌اللّه خالقى]] در تدوین ''تاریخ موسیقى'' خود بارها به یادداشت‌ها و خاطرات او استناد کرده‌اند.		حاج‌آقا محمد ابتدا نزد مهدى صلحى (از شاگردان برجسته‌ی [[میرزا عبدالله]]) و سپس میرزا عبداللّه، [[آقا حسینقلی\|آقا حسینقلى]]، [[نایب اسدالله\|نایب اسداللّه]] و [[درویش خان\|درویش ‌خان]] ردیف‌های موسیقی سنتی را آموزش دیده است. او با این که در نواختن مهارتى نداشت، اما ردیف‌دانى بسیار برجسته و بی‌نظیر بوده است. مجرد ایرانی علاوه بر آوازها، از تصانیف و آهنگ‌هاى قدیم نیز آگاهى بسیار داشت و نظراتش سند معتبری براى اهل موسیقى به‌شمار می‌رفت. [[حسن مشحون]] و [[خالقی، روح الله (کرمان ۱۲۸۵ـ سالزبورگ ۱۳۴۳ش)\|روح‌اللّه خالقى]] در تدوین ''تاریخ موسیقى'' خود بارها به یادداشت‌ها و خاطرات او استناد کرده‌اند.

	محفل حاج‌آقا محمد در محله‌ی آب‌سردار تهران بیشتر از 60 سال مرکز تجمع موسیقی‌دانان معتبر از چند نسل متوالى بوده است. آنها در این محفل به نواختن ساز، خواندن آواز و ~~بحث‌هاى~~ شناخت ردیف می‌پرداختند و از نقدها و نکته‌سنجی‌هاى او بهره می‌بردند. هنرمندانى که در محفل او حضور داشتند، اساتید برجسته‌ای چون [[ابوالحسن صبا]]، [[حسام السلطنه\|حسام‌السلطنه]]، [[برومند، نورعلی (تهران ۱۲۸۴ـ۱۳۵۵ش)\|نورعلى برومند]]، [[حسین طاهرزاده]]، [[اسماعیل قهرمانی (تهران ۱۲۵۸ش ـ همان جا )\|اسماعیل قهرمانى]]، [[سماعی، حبیب (تهران ۱۲۸۰ ـ همان جا ۱۳۲۵ش)\|حبیب سماعى]]، [[علی تجویدی\|على تجویدى]] و [[حسین تهرانی\|حسین تهرانى]] بوده‌اند. نواختن و ضبط بسیارى از ردیف‌ها زیر نظر حاج‌آقا محمد انجام شده است. از جمله ردیف آوازى [[محمود کریمی (تهران ۱۳۰۶ـ همان جا ۱۳۶۳ش)\|محمود کریمى]] که در زمان فعالیت مرکز حفظ و اشاعه‌ی موسیقی از روى دوره‌ی متوسط ردیف آوازى [[دوامی، عبدالله (تفرش ۱۲۷۰ـ تهران ۱۳۵۹ش)\|عبداللّه دوامى]] خوانده شده بود. محمود کریمى بیشتر از 15 سال، هفته‌اى دو روز، نزد حاج‌آقا محمد آموزش دیده است. [[فرامرز پایور (تهران ۱۳۱۱ش ـ ۱۳۸۸)\|فرامرز پایور]] و [[داریوش صفوت]] از دیگر موسیقی‌دانانی هستند که نزد او شاگردى کرده‌اند. صفوت ردیف میرزا عبداللّه را به روایت حاج‌آقا محمد مشق کرد و مورد تأیید او قرار گرفت.		محفل حاج‌آقا محمد در محله‌ی آب‌سردار تهران بیشتر از 60 سال مرکز تجمع موسیقی‌دانان معتبر از چند نسل متوالى بوده است. آنها در این محفل به نواختن ساز، خواندن آواز و بحث‌‌هاى شناخت ردیف می‌پرداختند و از نقدها و نکته‌سنجی‌هاى او بهره می‌بردند. هنرمندانى که در محفل او حضور داشتند، اساتید برجسته‌ای چون [[ابوالحسن صبا]]، [[حسام السلطنه\|حسام‌السلطنه]]، [[برومند، نورعلی (تهران ۱۲۸۴ـ۱۳۵۵ش)\|نورعلى برومند]]، [[حسین طاهرزاده]]، [[اسماعیل قهرمانی (تهران ۱۲۵۸ش ـ همان جا )\|اسماعیل قهرمانى]]، [[سماعی، حبیب (تهران ۱۲۸۰ ـ همان جا ۱۳۲۵ش)\|حبیب سماعى]]، [[علی تجویدی\|على تجویدى]] و [[حسین تهرانی\|حسین تهرانى]] بوده‌اند. نواختن و ضبط بسیارى از ردیف‌ها زیر نظر حاج‌آقا محمد انجام شده است. از جمله ردیف آوازى [[محمود کریمی (تهران ۱۳۰۶ـ همان جا ۱۳۶۳ش)\|محمود کریمى]] که در زمان فعالیت مرکز حفظ و اشاعه‌ی موسیقی از روى دوره‌ی متوسط ردیف آوازى [[دوامی، عبدالله (تفرش ۱۲۷۰ـ تهران ۱۳۵۹ش)\|عبداللّه دوامى]] خوانده شده بود. محمود کریمى بیشتر از 15 سال، هفته‌اى دو روز، نزد حاج‌آقا محمد آموزش دیده است. [[فرامرز پایور (تهران ۱۳۱۱ش ـ ۱۳۸۸)\|فرامرز پایور]] و [[داریوش صفوت]] از دیگر موسیقی‌دانانی هستند که نزد او شاگردى کرده‌اند. صفوت ردیف میرزا عبداللّه را به روایت حاج‌آقا محمد مشق کرد و مورد تأیید او قرار گرفت.

	تنها اثر مکتوب به جا مانده از محمد ایرانی مجرد مقاله‌ی "چغانه‌ی طرب" است که در اولین دستور آموزشى تنبک، به نام آموزش تمبک، به‌کوشش [[حسین دهلوی\|حسین دهلوى]] به ‌چاپ رسیده است.		تنها اثر مکتوب به جا مانده از محمد ایرانی مجرد مقاله‌ی "چغانه‌ی طرب" است که در اولین دستور آموزشى تنبک، به نام آموزش تمبک، به‌کوشش [[حسین دهلوی\|حسین دهلوى]] به ‌چاپ رسیده است.