https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%8C_%D8%AC%D9%88%D8%B1%D8%AC_%DA%AF%D9%88%D8%B1%D8%AF%D9%88%D9%86_%28%DB%B1%DB%B7%DB%B8%DB%B8%D9%80%DB%B1%DB%B8%DB%B2%DB%B4%29بایرون، جورج گوردون (۱۷۸۸ـ۱۸۲۴) - تاریخچهٔ نسخهها2026-06-17T22:25:47Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.41.0https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%8C_%D8%AC%D9%88%D8%B1%D8%AC_%DA%AF%D9%88%D8%B1%D8%AF%D9%88%D9%86_(%DB%B1%DB%B7%DB%B8%DB%B8%D9%80%DB%B1%DB%B8%DB%B2%DB%B4)&diff=1293987&oldid=prevReza rouzbahani در ۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳2019-07-24T05:23:50Z<p></p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br />
<br />
{{جعبه زندگینامه<br />
|عنوان =جورج گوردون بایْرون<br />
|نام =George Gordon Byron<br />
|نام دیگر=<br />
|نام اصلی=<br />
|نام مستعار=<br />
|لقب=<br />
|زادروز=1788 م<br />
|تاریخ مرگ=1824 م<br />
|دوره زندگی=<br />
|ملیت=انگلیسی<br />
|محل زندگی=<br />
|تحصیلات و محل تحصیل=<br />
| شغل و تخصص اصلی =شاعر<br />
|شغل و تخصص های دیگر=<br />
|سبک =<br />
|مکتب =<br />
|سمت =<br />
|جوایز و افتخارات =<br />
|آثار =قطعه چایلد هارولد؛ چهارمین قطعه ساعات بطالت (1807)؛ زندانی شیلون (1816)؛ بپو (1818)<br />
|خویشاوندان سرشناس =<br />
|گروه مقاله =ادبیات غرب<br />
|دوره =<br />
|فعالیتهای مهم =<br />
|رشته =<br />
|پست تخصصی =<br />
|باشگاه =<br />
}}<br />
بایْرون، جورج گوردون (۱۷۸۸ـ۱۸۲۴)(Byron, George Gordon)<br/> [[File:12118900.jpg|thumb|بايْرون، جورج گوردون]]<br />
<br />
شاعر انگلیسی. در قرن ۱۹، نماد جنبش رمانتیک و لیبرالیسم سیاسی در سرتاسر اروپا بود. دو قطعۀ اول ''چایلد هارولد''<ref>Childe Harold</ref> (۱۸۱۲) مایۀ شهرتش شد. ''زندانی شیلون''<ref>The Prisoner of Chillon </ref>&nbsp;(۱۸۱۶)، ''بپو''<ref>Beppu</ref> (۱۸۱۸)، ''مازِپا''<ref>Mazeppa</ref> (۱۸۱۹)، و معروفتر از همه، منظومۀ طنز ''دون ژوان''<ref>Don Juan</ref> (۱۸۱۹ـ۱۸۲۴) ازجمله آثار بعدی اوست. در ۱۸۱۶ انگلستان را ترک کرد و بیشتر عمر خود را در ایتالیا گذراند. بایرون در لندن بهدنیا آمد و در هارو<ref>Harrow</ref> و دانشگاه کیمبریج درس خواند. در ۱۸۰۷ اولین جلد از ''ساعات بطالت''<ref>Hours of Idleness</ref> را منتشر کرد و در ''شعرای انگلیسی و نقادان اسکاتلندی''<ref>English Bards and Scotch Reviewers</ref> (۱۸۰۹) به منتقدان اثرش حمله کرد. چاپ دو قطعۀ اول ''چایلد هارولد''، که توصیفی رمانتیک از سیاحتش در پرتغال، اسپانیا، و منطقۀ بالکان است (سومین قطعه ۱۸۱۶، چهارمین قطعه ۱۸۱۸)، بلافاصله او را بهشهرت رساند. در ۱۸۱۵ با آن میلبنک<ref>Ann Milbanke</ref> (۱۷۹۲ـ۱۸۶۰)، ریاضیدان، ازدواج کرد و از او صاحب دختری به نام اوگوستا آدا بایرون<ref>Augusta Ada Byron</ref>&nbsp;شد. کمی پس از تولّد اوگوستا، آن دو در بحبوحۀ یک رسوایی بزرگ از یکدیگر جدا شدند. سپس به اروپا رفت و با پرسی و مری شلی<ref>Percy and Mary Shelley</ref> آشنا شد. بایرون به جنبش انقلابی ایتالیا پیوست و در ۱۸۲۳ برای شرکت در مبارزات استقلال یونان به این کشور رفت، اما در میسولونگی<ref>Missolonghi</ref> از تب درگذشت. اشعار غنایی و ''نامهها''<ref>Letters</ref>یش که لحنی محاورهای دارند (و اولین بار در ۱۸۳۰ بهچاپ رسیدند) نیز معروف است. قدرت شعرسرایی بایرون در اشعار رمانتیک و نمایش حالات درونی او کاملاً مشهود است که بههمراه رویدادهای واقعی زندگیاش به ایجاد مفهوم قهرمان بایرونی<ref>Byronic hero</ref> کمک کردهاند. اما موفقیتش را بیشتر مرهون اشعار غناییاش نظیر «پس دیگر به گردش نمیرویم<ref>So We’ll go no more a-roving</ref>»، طنز عالی''بصیرت قضاوت''<ref>Vision of Judgement</ref> (۱۸۲۲ـ۱۸۲۳)، و طنز ناتمام ''دون ژوان'' است. در این شعر بود که سبکش بهدرجۀ کمال رسید و به سبکی روان، فخیم، و با طنزی کُشنده بدل شد. رذالت بشری را به باد انتقاد میگرفت، اما همیشه چشمی بر جنبۀ مضحک آن نیز داشت. در ۱۷۹۸ عنوان بارون یافت.<br />
<br />
&nbsp;<br />
<br />
----<br />
<br />
[[Category:ادبیات غرب]] [[Category:شعر (اشخاص و آثار)]]</div>Reza rouzbahani