بیرجندی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Reza rouzbahani در ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۲۹

2023-07-30T09:29:00Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۲۹
خط ۱:		خط ۱:

	~~بیرجندی <br>~~از گویش‌های فارسی نو رایج در [[بیرجند، شهر\|بیرجند]]، با بسیاری از واژگان فارسی.		از گویش‌های فارسی نو رایج در [[بیرجند، شهر\|بیرجند]]، با بسیاری از واژگان فارسی.

	در بیرجندی، صامت‌ها همان صامت‌های فارسی است. تکیه روی آخرین واکۀ هجای پایانی می‌افتد. در واژه‌هایی که پس از واکۀ a یا e همخوانی حلقی ساکن h و «ح، ه‍ » و «ع» باشد همخوان حذف و واکه‌ها کشیده می‌شوند، واکۀ a پیش از همخوان‌های b و f ساکن تبدیل به ow می‌شود و b و f می‌افتد، b به p، v و m تبدیل می‌شود، مانند asp «اسب»، tavar «تبر»، مضاف و مضاف‌الیه و صفت و موصوف مثل فارسی است. نشانه‌های مصدر مثل فارسی است، با این تفاوت که به جای واکۀ ـaـ پایانی ـeـ به کار می‌رود، مانند basten «بستن». پیشوند‌های فعلی عبارت‌اند از: ـbe، ـda، ـforu، ـvar، ـva، ـho و ـham. برخی از واژگان بیرجندی: fikk «سوُت»، golax «سنگریزه»، yalambu «بی‌عار»، hobasten «درگیرشدن»، olang «سبزه‌زار/چراگاه»، andu «خارش».		در بیرجندی، صامت‌ها همان صامت‌های فارسی است. تکیه روی آخرین واکۀ هجای پایانی می‌افتد. در واژه‌هایی که پس از واکۀ a یا e همخوانی حلقی ساکن h و «ح، ه‍ » و «ع» باشد همخوان حذف و واکه‌ها کشیده می‌شوند، واکۀ a پیش از همخوان‌های b و f ساکن تبدیل به ow می‌شود و b و f می‌افتد، b به p، v و m تبدیل می‌شود، مانند asp «اسب»، tavar «تبر»، مضاف و مضاف‌الیه و صفت و موصوف مثل فارسی است. نشانه‌های مصدر مثل فارسی است، با این تفاوت که به جای واکۀ ـaـ پایانی ـeـ به کار می‌رود، مانند basten «بستن». پیشوند‌های فعلی عبارت‌اند از: ـbe، ـda، ـforu، ـvar، ـva، ـho و ـham. برخی از واژگان بیرجندی: fikk «سوُت»، golax «سنگریزه»، yalambu «بی‌عار»، hobasten «درگیرشدن»، olang «سبزه‌زار/چراگاه»، andu «خارش».

Reza rouzbahani در ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۲۸

2023-07-30T09:28:17Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۲۸
خط ۱:		خط ۱:

	بیرجندی <br>از گویش‌های فارسی نو رایج در بیرجند، با بسیاری از واژگان فارسی. در بیرجندی، صامت‌ها همان صامت‌های فارسی است. تکیه روی آخرین واکۀ هجای پایانی می‌افتد. در واژه‌هایی که پس از واکۀ a یا e همخوانی حلقی ساکن h و «ح، ه‍ » و «ع» باشد همخوان حذف و واکه‌ها کشیده می‌شوند، واکۀ a پیش از همخوان‌های b و f ساکن تبدیل به ow می‌شود و b و f می‌افتد، b به p، v و m تبدیل می‌شود، مانند asp «اسب»، tavar «تبر»، مضاف و مضاف‌الیه و صفت و موصوف مثل فارسی است. نشانه‌های مصدر مثل فارسی است، با این تفاوت که به جای واکۀ ـaـ پایانی ـeـ به کار می‌رود، مانند basten «بستن». پیشوند‌های فعلی عبارت‌اند از: ـbe، ـda، ـforu، ـvar، ـva، ـho و ـham. برخی از واژگان بیرجندی: fikk «سوُت»، golax «سنگریزه»، yalambu «بی‌عار»، hobasten «درگیرشدن»، olang «سبزه‌زار/چراگاه»، andu «خارش».		بیرجندی <br>از گویش‌های فارسی نو رایج در [[بیرجند، شهر\|بیرجند]]، با بسیاری از واژگان فارسی.

			در بیرجندی، صامت‌ها همان صامت‌های فارسی است. تکیه روی آخرین واکۀ هجای پایانی می‌افتد. در واژه‌هایی که پس از واکۀ a یا e همخوانی حلقی ساکن h و «ح، ه‍ » و «ع» باشد همخوان حذف و واکه‌ها کشیده می‌شوند، واکۀ a پیش از همخوان‌های b و f ساکن تبدیل به ow می‌شود و b و f می‌افتد، b به p، v و m تبدیل می‌شود، مانند asp «اسب»، tavar «تبر»، مضاف و مضاف‌الیه و صفت و موصوف مثل فارسی است. نشانه‌های مصدر مثل فارسی است، با این تفاوت که به جای واکۀ ـaـ پایانی ـeـ به کار می‌رود، مانند basten «بستن». پیشوند‌های فعلی عبارت‌اند از: ـbe، ـda، ـforu، ـvar، ـva، ـho و ـham. برخی از واژگان بیرجندی: fikk «سوُت»، golax «سنگریزه»، yalambu «بی‌عار»، hobasten «درگیرشدن»، olang «سبزه‌زار/چراگاه»، andu «خارش».

	<br /><!--42165100-->		<br /><!--42165100-->
	[[رده:زبان شناسی و ترجمه]]		[[رده:زبان شناسی و ترجمه]]
	[[رده:زبان ها و گویش های ایران فرهنگی]]		[[رده:زبان ها و گویش های ایران فرهنگی]]

Nazanin در ‏۱۸ مهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۰۷:۵۲

2021-05-18T07:52:30Z

صفحهٔ تازه

بیرجندی <br>از گویش‌های فارسی نو رایج در بیرجند، با بسیاری از واژگان فارسی. در بیرجندی، صامت‌ها همان صامت‌های فارسی است. تکیه روی آخرین واکۀ هجای پایانی می‌افتد. در واژه‌هایی که پس از واکۀ a یا e همخوانی حلقی ساکن h و «ح، ه‍ » و «ع» باشد همخوان حذف و واکه‌ها کشیده می‌شوند، واکۀ a پیش از همخوان‌های b و f ساکن تبدیل به ow می‌شود و b و f می‌افتد، b به p، v و m تبدیل می‌شود، مانند asp «اسب»، tavar «تبر»، مضاف و مضاف‌الیه و صفت و موصوف مثل فارسی است. نشانه‌های مصدر مثل فارسی است، با این تفاوت که به جای واکۀ ـaـ پایانی ـeـ به کار می‌رود، مانند basten «بستن». پیشوند‌های فعلی عبارت‌اند از: ـbe، ـda، ـforu، ـvar، ـva، ـho و ـham. برخی از واژگان بیرجندی: fikk «سوُت»، golax «سنگریزه»، yalambu «بی‌عار»، hobasten «درگیرشدن»، olang «سبزه‌زار/چراگاه»، andu «خارش».

<br />
[[رده:زبان شناسی و ترجمه]]
[[رده:زبان ها و گویش های ایران فرهنگی]]