تروخیو مولینا، رافائل - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3: Mohammadi3 صفحهٔ تروخیو مولینا، رافایل (۱۸۹۱ـ۱۹۶۱) را به تروخیو مولینا، رافائل منتقل کرد

2024-12-23T17:55:52Z

Mohammadi3 صفحهٔ تروخیو مولینا، رافایل (۱۸۹۱ـ۱۹۶۱) را به تروخیو مولینا، رافائل منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۳ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۵۵
(بدون تفاوت)

Mohammadi3 در ‏۲۳ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۵۴

2024-12-23T17:54:42Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۵۴
خط ۱:		خط ۱:

	~~تروخیو مولینا، رافائِل (۱۸۹۱ـ۱۹۶۱)(Trujillo Molina, Rafael)<br/> [[File:14136200.jpg\|thumb\|تروخيو مولينا، رافائِل]]~~
	{{جعبه زندگینامه		{{جعبه زندگینامه
	\|عنوان =رافائِل تروخیو مولینا		\|عنوان =رافائِل تروخیو مولینا
خط ۲۸:		خط ۲۶:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}		}}[[File:14136200.jpg\|thumb\|رافائل تروخيو مولينا]]
			تروخیو مولینا، رافائِل (۱۸۹۱ـ۱۹۶۱م)(Trujillo Molina, Rafael)<br />



	دولتمرد راست‌گرا، دیکتاتور جمهوری دومینیکن (~~۱۹۳۰ـ۱۹۶۱~~)، و رئیس‌جمهور (۱۹۳۰ـ۱۹۳۸؛ ~~۱۹۴۲ـ۱۹۵۲~~). فرماندۀ گارد بود و با کودتای ~~۱۹۳۰~~ قدرت را از اوراسیو واسکس<ref>Horacio Vasquez</ref>، رئیس‌جمهور وقت، گرفت و بی‌هیچ معارضی به ریاست‌جمهوری انتخاب شد. با کمک پلیس قدرتمند و وحشت‌آفرین و جوخه‌های آدم‌کشی حکومت خودکامۀ ظالمانه‌ای را برقرار کرد، بخش اعظم اقتصاد را به کنترل خود درآورد، و «رؤسای جمهور» دست‌نشانده‌ای را به‌قدرت رساند. دوران زمامداری‌اش شامل پیشرفت‌های اقتصادی و به‌اجرادرآمدن طرح‌های عظیمی در زمینۀ ساختمان‌های دولتی است، اما همۀ ‌این‌ها به بهای سرکوب سیاسی و تیرگی روابط با کشورهای همسایه تمام شد، که او سعی داشت در آن‌ها انقلاب‌های راست‌گرایانه به‌راه اندازد. رهبران نظام دومینیکن او را در مه ۱۹۶۱ به‌قتل رساندند. در دورۀ دیکتاتوری خشن و اختصاصی‌اش، همۀ رسانه‌های همگانی و خدمات حمل‌ و نقل و ارتباطات، و نیز ۸۰ درصد زمین‌ها، بانک‌ها، خدمات، آب، برق، و تلفن کشور را در اختیار داشت. مالک حدود ۴۵درصد منابع تولیدی نیز بود و حزب خود را با ‌نام حزب دومینیکن<ref>Dominican Party</ref> تأسیس کرد و نام پایتخت را از سانتو دومینگو<ref>Santo Domingo</ref> به «تروخیو سیتی<ref>Trujillo City</ref>» تغییر داد. سربازان دومینیکن در ۱۹۳۷ وارد هائیتی شدند و در مبارزه برضد عملیات نفوذی‌ هائیتی‌ها ۱۰هزار تن از مردم آن کشور را قتل عام کردند. سازمان کشورهای امریکایی<ref>Organization of American States</ref> از رژیم او به‌‌شدت انتقاد و دولتش را تحریم اقتصادی کردند. بین ۱۹۳۹ و ۱۹۴۱ و از ~~۱۹۵۳~~ به بعد، که وزیر امورخارجه بود، رؤسای جمهور دست‌نشاندۀ او سلطۀ سیاسی‌اش را حفظ کردند. پس از قتل او، پسر بزرگش رافائل لئونیداس<ref>Rafael Leonidas Trujillo</ref>، تروخیوی دوم، پنج ‌ماه فرماندۀ ارتش بود. تروخیو در سان کریستوبال در خانواده‌ای متوسط زاده شد. در مزرعۀ نیشکر کار می‌کرد. هنگامی‌که دومینیکن به اشغال نظامی امریکا (~~۱۹۱۶ـ۱۹۲۴~~) درآمد، تحت آموزش تفنگ‌داران امریکایی قرار گرفت و به درجۀ سرتیپی و فرماندهی گارد دومینیکن ارتقا یافت.<br/> <!--14136200-->		دولتمرد راست‌گرا، دیکتاتور جمهوری دومینیکن (۱۹۳۰ـ۱۹۶۱م)، و رئیس‌جمهور (۱۹۳۰ـ۱۹۳۸؛ ۱۹۴۲ـ۱۹۵۲م). فرماندۀ گارد بود و با کودتای ۱۹۳۰م قدرت را از اوراسیو واسکس<ref>Horacio Vasquez</ref>، رئیس‌جمهور وقت، گرفت و بی‌هیچ معارضی به ریاست‌جمهوری انتخاب شد. با کمک پلیس قدرتمند و وحشت‌آفرین و جوخه‌های آدم‌کشی حکومت خودکامۀ ظالمانه‌ای را برقرار کرد، بخش اعظم اقتصاد را به کنترل خود درآورد، و «رؤسای جمهور» دست‌نشانده‌ای را به‌قدرت رساند. دوران زمامداری‌اش شامل پیشرفت‌های اقتصادی و به‌اجرادرآمدن طرح‌های عظیمی در زمینۀ ساختمان‌های دولتی است، اما همۀ ‌این‌ها به بهای سرکوب سیاسی و تیرگی روابط با کشورهای همسایه تمام شد، که او سعی داشت در آن‌ها انقلاب‌های راست‌گرایانه به‌راه اندازد. رهبران نظام دومینیکن او را در مه ۱۹۶۱ به‌قتل رساندند. در دورۀ دیکتاتوری خشن و اختصاصی‌اش، همۀ رسانه‌های همگانی و خدمات حمل‌ و نقل و ارتباطات، و نیز ۸۰ درصد زمین‌ها، بانک‌ها، خدمات، آب، برق، و تلفن کشور را در اختیار داشت. مالک حدود ۴۵درصد منابع تولیدی نیز بود و حزب خود را با ‌نام حزب دومینیکن<ref>Dominican Party</ref> تأسیس کرد و نام پایتخت را از سانتو دومینگو<ref>Santo Domingo</ref> به «تروخیو سیتی<ref>Trujillo City</ref>» تغییر داد. سربازان دومینیکن در ۱۹۳۷ وارد هائیتی شدند و در مبارزه برضد عملیات نفوذی‌ هائیتی‌ها ۱۰هزار تن از مردم آن کشور را قتل عام کردند. سازمان کشورهای امریکایی<ref>Organization of American States</ref> از رژیم او به‌‌شدت انتقاد و دولتش را تحریم اقتصادی کردند. بین ۱۹۳۹ و ۱۹۴۱ و از ۱۹۵۳م به بعد، که وزیر امورخارجه بود، رؤسای جمهور دست‌نشاندۀ او سلطۀ سیاسی‌اش را حفظ کردند. پس از قتل او، پسر بزرگش رافائل لئونیداس<ref>Rafael Leonidas Trujillo</ref>، تروخیوی دوم، پنج ‌ماه فرماندۀ ارتش بود. تروخیو در سان کریستوبال در خانواده‌ای متوسط زاده شد. در مزرعۀ نیشکر کار می‌کرد. هنگامی‌که دومینیکن به اشغال نظامی امریکا (۱۹۱۶ـ۱۹۲۴م) درآمد، تحت آموزش تفنگ‌داران امریکایی قرار گرفت و به درجۀ سرتیپی و فرماندهی گارد دومینیکن ارتقا یافت.<br/> <!--14136200-->

Nazanin در ‏۱۸ سپتامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۱۵

2019-09-18T07:15:52Z

صفحهٔ تازه

تروخیو مولینا، رافائِل (۱۸۹۱ـ۱۹۶۱)(Trujillo Molina, Rafael)<br/> [[File:14136200.jpg|thumb|تروخيو مولينا، رافائِل]]
{{جعبه زندگینامه
|عنوان =رافائِل تروخیو مولینا
|نام =Rafael Trujillo Molina
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=1891م
|تاریخ مرگ=1961م
|دوره زندگی=
|ملیت=دومینیکن
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=
| شغل و تخصص اصلی =دولتمرد و دیکتاتور راست‌گرای جمهوری دومینیکن
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =نظامی، رئیس‌جمهور (1930ـ1938؛ 1942ـ1952) و وزیر امور خارجه(1939- 1941 و از 1953 به بعد) جمهوری دومینیکن
|جوایز و افتخارات =
|آثار =
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =
|دوره =
|فعالیت‌های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}

 

دولتمرد راست‌گرا، دیکتاتور جمهوری دومینیکن (۱۹۳۰ـ۱۹۶۱)، و رئیس‌جمهور (۱۹۳۰ـ۱۹۳۸؛ ۱۹۴۲ـ۱۹۵۲). فرماندۀ گارد بود و با کودتای ۱۹۳۰ قدرت را از اوراسیو واسکس<ref>Horacio Vasquez</ref>، رئیس‌جمهور وقت، گرفت و بی‌هیچ معارضی به ریاست‌جمهوری انتخاب شد. با کمک پلیس قدرتمند و وحشت‌آفرین و جوخه‌های آدم‌کشی حکومت خودکامۀ ظالمانه‌ای را برقرار کرد، بخش اعظم اقتصاد را به کنترل خود درآورد، و «رؤسای جمهور» دست‌نشانده‌ای را به‌قدرت رساند. دوران زمامداری‌اش شامل پیشرفت‌های اقتصادی و به‌اجرادرآمدن طرح‌های عظیمی در زمینۀ ساختمان‌های دولتی است، اما همۀ ‌این‌ها به بهای سرکوب سیاسی و تیرگی روابط با کشورهای همسایه تمام شد، که او سعی داشت در آن‌ها انقلاب‌های راست‌گرایانه به‌راه اندازد. رهبران نظام دومینیکن او را در مه ۱۹۶۱ به‌قتل رساندند. در دورۀ دیکتاتوری خشن و اختصاصی‌اش، همۀ رسانه‌های همگانی و خدمات حمل‌ و نقل و ارتباطات، و نیز ۸۰ درصد زمین‌ها، بانک‌ها، خدمات، آب، برق، و تلفن کشور را در اختیار داشت. مالک حدود ۴۵درصد منابع تولیدی نیز بود و حزب خود را با ‌نام حزب دومینیکن<ref>Dominican Party</ref> تأسیس کرد و نام پایتخت را از سانتو دومینگو<ref>Santo Domingo</ref> به «تروخیو سیتی<ref>Trujillo City</ref>» تغییر داد. سربازان دومینیکن در ۱۹۳۷ وارد هائیتی شدند و در مبارزه برضد عملیات نفوذی‌ هائیتی‌ها ۱۰هزار تن از مردم آن کشور را قتل عام کردند. سازمان کشورهای امریکایی<ref>Organization of American States</ref> از رژیم او به‌‌شدت انتقاد و دولتش را تحریم اقتصادی کردند. بین ۱۹۳۹ و ۱۹۴۱ و از ۱۹۵۳ به بعد، که وزیر امورخارجه بود، رؤسای جمهور دست‌نشاندۀ او سلطۀ سیاسی‌اش را حفظ کردند. پس از قتل او، پسر بزرگش رافائل لئونیداس<ref>Rafael Leonidas Trujillo</ref>، تروخیوی دوم، پنج ‌ماه فرماندۀ ارتش بود. تروخیو در سان کریستوبال در خانواده‌ای متوسط زاده شد. در مزرعۀ نیشکر کار می‌کرد. هنگامی‌که دومینیکن به اشغال نظامی امریکا (۱۹۱۶ـ۱۹۲۴) درآمد، تحت آموزش تفنگ‌داران امریکایی قرار گرفت و به درجۀ سرتیپی و فرماندهی گارد دومینیکن ارتقا یافت.<br/> 

 

----

[[Category:تاریخ جهان]] [[Category:سایر کشورها و حکومت های آمریکایی]]