تووا، جمهوری خودمختار - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahraabi در ‏۲۹ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۰۸

2025-04-29T07:08:59Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۰۸
خط ۱:		خط ۱:



	{{الگو:جعبه اطلاعات شهر6		{{الگو:جعبه اطلاعات شهر6
	\| کشور = روسیه		\| کشور = روسیه
خط ۱۷:		خط ۱۴:
	\| شهرستان = قزل		\| شهرستان = قزل
	\| بخش =		\| بخش =
	\| موقعیت = در جنوب فدراسیون روسیه، ~~واقع در~~ جنوب سیبری و در مرز مغولستان		\| موقعیت = جنوب فدراسیون روسیه، جنوب سیبری و در مرز مغولستان

	\| جمعیت = 336,651 نفر (2021)		\| جمعیت = 336,651 نفر (2021)
خط ۳۱:		خط ۲۸:
	\| شهر ها و آبادی های مهم =		\| شهر ها و آبادی های مهم =
	}}		}}
	[[پرونده:1280px-Счастье не за горами, счастье в горах!.jpg\|بندانگشتی\|~~کوه های~~ تووا]]		[[پرونده:1280px-Счастье не за горами, счастье в горах!.jpg\|بندانگشتی\|کوه‌های تووا]]
	تووا، جمهوری خودمختار (Tuva)<br>		تووا، جمهوری خودمختار (Tuva)<br>
	<p>جمهوری خودمختار در جنوب فدراسیون [[روسیه]]<ref>Russian Federation</ref> ، با ۱۷۰,۵۰۰ کیلومتر مربع مساحت و 336,651 نفر جمعیت (2021). ۴۹درصد از جمعیت آن در شهر زندگی می‌کنند و ۶۴ درصد از ساکنان آن تیوایی‌اند. مرکز آن شهر [[قزل]]<ref>Kyzyl </ref> است. زغال‌سنگ و سایر کانی‌ها در آن استخراج می‌شود و صنایع چوب‌بری و فرآوری مواد غذایی دارد. پرورش گوسفند، بز، و دام نیز رایج است. تووا در جنوب [[سیبری]]<ref>Siberia</ref> و در مرز [[مغولستان]]<ref>Mongolia</ref> واقع شده است. از حوضه‌های دو رشته‌کوه با پوشش گیاهی [[استپ]] تشکیل شده است و کوه‌های سایان غربی<ref>Western Sayan</ref>، [[آلتای، کوه های\|آلتای]]<ref>Altai </ref>، و سایر کوه‌ها آن را دربر گرفته‌اند. جنگل و گیاه [[توندرا]] نیز دارد. رود اصلی آن ینی‌سِی علیا<ref>Upper Yenisey</ref> است. طلا، زغال‌سنگ، پنبۀ نسوز، کبالت و نمک به وفور در آن یافت می‌شود. این منطقه، که ساکنان اولیۀ آن را صحرانشینان ترک‌زبان تشکیل می‌دادند، بخشی از امپراتوری چینی [[منچو\|مَنچو]]<ref>Manchu </ref> بود (۱۷۵۷ـ۱۹۱۲). در ۱۹۱۴ تحت قیمومت روسیه درآمد. در ۱۹۲۱ جمهوری خلق تانو ـ تووا<ref>People's Republic of Tannu-Tuva </ref> نام گرفت و در ۱۹۴۴ به شوروی منضم شد. در ۱۹۶۱ وضعیت سیاسی تووا از ناحیۀ خودمختار به جمهوری خودمختار تغییر یافت. در پی احداث جاده از میان کوه‌های سایان غربی به [[مینوسینسک، حوضه\|حوضۀ مینوسینسک]]<ref>Minusinsk Basin</ref> (۱۹۵۹)، توسعۀ اقتصادی آن، به‌ویژه در زمینۀ معادن، سرعت یافت. پس از فروپاشی شوروی، تووا وضعیت جمهوری خودمختار را در فدراسیون روسیه حفظ کرد (۱۹۹۳).</p>		<p>جمهوری خودمختار در جنوب فدراسیون [[روسیه]]<ref>Russian Federation</ref> ، با ۱۷۰,۵۰۰ کیلومتر مربع مساحت و 336,651 نفر جمعیت (2021). ۴۹درصد از جمعیت آن در شهر زندگی می‌کنند و ۶۴ درصد از ساکنان آن تیوایی‌اند. مرکز آن شهر [[قزل]]<ref>Kyzyl </ref> است. زغال‌سنگ و سایر کانی‌ها در آن استخراج می‌شود و صنایع چوب‌بری و فرآوری مواد غذایی دارد. پرورش گوسفند، بز، و دام نیز رایج است. تووا در جنوب [[سیبری]]<ref>Siberia</ref> و در مرز [[مغولستان]]<ref>Mongolia</ref> واقع شده است. از حوضه‌های دو رشته‌کوه با پوشش گیاهی [[استپ]] تشکیل شده است و کوه‌های سایان غربی<ref>Western Sayan</ref>، [[آلتای، کوه های\|آلتای]]<ref>Altai </ref>، و سایر کوه‌ها آن را دربر گرفته‌اند. جنگل و گیاه [[توندرا]] نیز دارد. رود اصلی آن ینی‌سِی علیا<ref>Upper Yenisey</ref> است. طلا، زغال‌سنگ، پنبۀ نسوز، کبالت و نمک به وفور در آن یافت می‌شود. این منطقه، که ساکنان اولیۀ آن را صحرانشینان ترک‌زبان تشکیل می‌دادند، بخشی از امپراتوری چینی [[منچو\|مَنچو]]<ref>Manchu </ref> بود (۱۷۵۷ـ۱۹۱۲). در ۱۹۱۴ تحت قیمومت روسیه درآمد. در ۱۹۲۱ جمهوری خلق تانو ـ تووا<ref>People's Republic of Tannu-Tuva </ref> نام گرفت و در ۱۹۴۴ به شوروی منضم شد. در ۱۹۶۱ وضعیت سیاسی تووا از ناحیۀ خودمختار به جمهوری خودمختار تغییر یافت. در پی احداث جاده از میان کوه‌های سایان غربی به [[مینوسینسک، حوضه\|حوضۀ مینوسینسک]]<ref>Minusinsk Basin</ref> (۱۹۵۹)، توسعۀ اقتصادی آن، به‌ویژه در زمینۀ معادن، سرعت یافت. پس از فروپاشی شوروی، تووا وضعیت جمهوری خودمختار را در فدراسیون روسیه حفظ کرد (۱۹۹۳).</p>

Shahraabi در ‏۹ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۴۹

2024-03-09T15:49:56Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۴۹
خط ۲۴:		خط ۲۴:


	\| نوع اقلیم = ~~پوشش گیاهی استپ، جنگل و گیاه توندرا~~		\| نوع اقلیم =
	\| ارتفاع از سطح دریا =		\| ارتفاع از سطح دریا =
	\| تولیدات و صنایع مهم = استخراج زغال‌سنگ و سایر کانی‌ها؛ صنایع چوب‌بری و فرآوری مواد غذایی		\| تولیدات و صنایع مهم = استخراج زغال‌سنگ و سایر کانی‌ها؛ صنایع چوب‌بری و فرآوری مواد غذایی

Shahraabi در ‏۷ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۰۵

2024-03-07T08:05:42Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۰۵
خط ۲۴:		خط ۲۴:


	\| نوع اقلیم = پوشش گیاهی استپ، ~~و کوه‌های سایان غربی، آلتای، و سایر کوه‌ها؛~~ جنگل و گیاه توندرا		\| نوع اقلیم = پوشش گیاهی استپ، جنگل و گیاه توندرا
	\| ارتفاع از سطح دریا =		\| ارتفاع از سطح دریا =
	\| تولیدات و صنایع مهم = استخراج زغال‌سنگ و سایر ~~کانی‌ها در آن؛~~ صنایع چوب‌بری و فرآوری مواد ~~غذایی؛ پرورش گوسفند، بز، و دام- وفور طلا، زغال‌سنگ، پنبۀ نسوز، کبالت و نمک~~		\| تولیدات و صنایع مهم = استخراج زغال‌سنگ و سایر کانی‌ها؛ صنایع چوب‌بری و فرآوری مواد غذایی

	\| برخی بناهای مهم =		\| برخی بناهای مهم =

Shahraabi در ‏۱۵ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۵۵

2024-02-15T18:55:03Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۵۵
خط ۱:		خط ۱:



			{{الگو:جعبه اطلاعات شهر6
			\| کشور = روسیه

			\| نام فارسی = جمهوری خودمختار تووا


			\|نام لاتین = Tuva


			\| نام‌ قدیمی =
			\| نام دیگر =

			\| استان =
			\| شهرستان = قزل
			\| بخش =
			\| موقعیت = در جنوب فدراسیون روسیه، واقع در جنوب سیبری و در مرز مغولستان

			\| جمعیت = 336,651 نفر (2021)

			\| مساحت = ۱۷۰,۵۰۰ کیلومتر مربع


			\| نوع اقلیم = پوشش گیاهی استپ، و کوه‌های سایان غربی، آلتای، و سایر کوه‌ها؛ جنگل و گیاه توندرا
			\| ارتفاع از سطح دریا =
			\| تولیدات و صنایع مهم = استخراج زغال‌سنگ و سایر کانی‌ها در آن؛ صنایع چوب‌بری و فرآوری مواد غذایی؛ پرورش گوسفند، بز، و دام- وفور طلا، زغال‌سنگ، پنبۀ نسوز، کبالت و نمک

			\| برخی بناهای مهم =
			\| شهر ها و آبادی های مهم =
			}}
	[[پرونده:1280px-Счастье не за горами, счастье в горах!.jpg\|بندانگشتی\|کوه های تووا]]		[[پرونده:1280px-Счастье не за горами, счастье в горах!.jpg\|بندانگشتی\|کوه های تووا]]
	تووا، جمهوری خودمختار (Tuva)<br>		تووا، جمهوری خودمختار (Tuva)<br>

Shahraabi در ‏۸ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۴۱

2024-02-08T10:41:45Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۴۱
خط ۱:		خط ۱:
			[[پرونده:1280px-Счастье не за горами, счастье в горах!.jpg\|بندانگشتی\|کوه های تووا]]
	تووا، جمهوری خودمختار (Tuva)<br>		تووا، جمهوری خودمختار (Tuva)<br>
	<p>جمهوری خودمختار در جنوب فدراسیون [[روسیه]]<ref>Russian Federation</ref> ، با ۱۷۰,۵۰۰ کیلومتر مربع مساحت و 336,651 نفر جمعیت (2021). ۴۹درصد از جمعیت آن در شهر زندگی می‌کنند و ۶۴ درصد از ساکنان آن تیوایی‌اند. مرکز آن شهر [[قزل]]<ref>Kyzyl </ref> است. زغال‌سنگ و سایر کانی‌ها در آن استخراج می‌شود و صنایع چوب‌بری و فرآوری مواد غذایی دارد. پرورش گوسفند، بز، و دام نیز رایج است. تووا در جنوب [[سیبری]]<ref>Siberia</ref> و در مرز [[مغولستان]]<ref>Mongolia</ref> واقع شده است. از حوضه‌های دو رشته‌کوه با پوشش گیاهی [[استپ]] تشکیل شده است و کوه‌های سایان غربی<ref>Western Sayan</ref>، [[آلتای، کوه های\|آلتای]]<ref>Altai </ref>، و سایر کوه‌ها آن را دربر گرفته‌اند. جنگل و گیاه [[توندرا]] نیز دارد. رود اصلی آن ینی‌سِی علیا<ref>Upper Yenisey</ref> است. طلا، زغال‌سنگ، پنبۀ نسوز، کبالت و نمک به وفور در آن یافت می‌شود. این منطقه، که ساکنان اولیۀ آن را صحرانشینان ترک‌زبان تشکیل می‌دادند، بخشی از امپراتوری چینی [[منچو\|مَنچو]]<ref>Manchu </ref> بود (۱۷۵۷ـ۱۹۱۲). در ۱۹۱۴ تحت قیمومت روسیه درآمد. در ۱۹۲۱ جمهوری خلق تانو ـ تووا<ref>People's Republic of Tannu-Tuva </ref> نام گرفت و در ۱۹۴۴ به شوروی منضم شد. در ۱۹۶۱ وضعیت سیاسی تووا از ناحیۀ خودمختار به جمهوری خودمختار تغییر یافت. در پی احداث جاده از میان کوه‌های سایان غربی به [[مینوسینسک، حوضه\|حوضۀ مینوسینسک]]<ref>Minusinsk Basin</ref> (۱۹۵۹)، توسعۀ اقتصادی آن، به‌ویژه در زمینۀ معادن، سرعت یافت. پس از فروپاشی شوروی، تووا وضعیت جمهوری خودمختار را در فدراسیون روسیه حفظ کرد (۱۹۹۳).</p>		<p>جمهوری خودمختار در جنوب فدراسیون [[روسیه]]<ref>Russian Federation</ref> ، با ۱۷۰,۵۰۰ کیلومتر مربع مساحت و 336,651 نفر جمعیت (2021). ۴۹درصد از جمعیت آن در شهر زندگی می‌کنند و ۶۴ درصد از ساکنان آن تیوایی‌اند. مرکز آن شهر [[قزل]]<ref>Kyzyl </ref> است. زغال‌سنگ و سایر کانی‌ها در آن استخراج می‌شود و صنایع چوب‌بری و فرآوری مواد غذایی دارد. پرورش گوسفند، بز، و دام نیز رایج است. تووا در جنوب [[سیبری]]<ref>Siberia</ref> و در مرز [[مغولستان]]<ref>Mongolia</ref> واقع شده است. از حوضه‌های دو رشته‌کوه با پوشش گیاهی [[استپ]] تشکیل شده است و کوه‌های سایان غربی<ref>Western Sayan</ref>، [[آلتای، کوه های\|آلتای]]<ref>Altai </ref>، و سایر کوه‌ها آن را دربر گرفته‌اند. جنگل و گیاه [[توندرا]] نیز دارد. رود اصلی آن ینی‌سِی علیا<ref>Upper Yenisey</ref> است. طلا، زغال‌سنگ، پنبۀ نسوز، کبالت و نمک به وفور در آن یافت می‌شود. این منطقه، که ساکنان اولیۀ آن را صحرانشینان ترک‌زبان تشکیل می‌دادند، بخشی از امپراتوری چینی [[منچو\|مَنچو]]<ref>Manchu </ref> بود (۱۷۵۷ـ۱۹۱۲). در ۱۹۱۴ تحت قیمومت روسیه درآمد. در ۱۹۲۱ جمهوری خلق تانو ـ تووا<ref>People's Republic of Tannu-Tuva </ref> نام گرفت و در ۱۹۴۴ به شوروی منضم شد. در ۱۹۶۱ وضعیت سیاسی تووا از ناحیۀ خودمختار به جمهوری خودمختار تغییر یافت. در پی احداث جاده از میان کوه‌های سایان غربی به [[مینوسینسک، حوضه\|حوضۀ مینوسینسک]]<ref>Minusinsk Basin</ref> (۱۹۵۹)، توسعۀ اقتصادی آن، به‌ویژه در زمینۀ معادن، سرعت یافت. پس از فروپاشی شوروی، تووا وضعیت جمهوری خودمختار را در فدراسیون روسیه حفظ کرد (۱۹۹۳).</p>

Shahraabi در ‏۸ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۴۰

2024-02-08T10:40:35Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۴۰
خط ۱:		خط ۱:

	تووا، جمهوری خودمختار (Tuva)<br>		تووا، جمهوری خودمختار (Tuva)<br>
	<p>جمهوری خودمختار در جنوب فدراسیون [[روسیه]]<ref>Russian Federation</ref> ، با ۱۷۰,۵۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ~~۳۰۹هزار~~ نفر جمعیت (~~۱۹۹۶~~). ۴۹درصد از جمعیت آن در شهر زندگی می‌کنند و ۶۴ درصد از ساکنان آن تیوایی‌اند. مرکز آن شهر [[قزل]]<ref>Kyzyl </ref> است. زغال‌سنگ و سایر کانی‌ها در آن استخراج می‌شود و صنایع چوب‌بری و فرآوری مواد غذایی دارد. پرورش گوسفند، بز، و دام نیز رایج است. تووا در جنوب [[سیبری]]<ref>Siberia</ref> و در مرز [[مغولستان]]<ref>Mongolia</ref> واقع شده است. از حوضه‌های دو رشته‌کوه با پوشش گیاهی [[استپ]] تشکیل شده است و کوه‌های سایان غربی<ref>Western Sayan</ref>، [[آلتای، کوه های\|آلتای]]<ref>Altai </ref>، و سایر کوه‌ها آن را دربر گرفته‌اند. جنگل و گیاه [[توندرا]] نیز دارد. رود اصلی آن ینی‌سِی علیا<ref>Upper Yenisey</ref> است. طلا، زغال‌سنگ، پنبۀ نسوز، کبالت و نمک به وفور در آن یافت می‌شود. این منطقه، که ساکنان اولیۀ آن را صحرانشینان ترک‌زبان تشکیل می‌دادند، بخشی از امپراتوری چینی [[منچو\|مَنچو]]<ref>Manchu </ref> بود (۱۷۵۷ـ۱۹۱۲). در ۱۹۱۴ تحت قیمومت روسیه درآمد. در ۱۹۲۱ جمهوری خلق تانو ـ تووا<ref>People's Republic of Tannu-Tuva </ref> نام گرفت و در ۱۹۴۴ به شوروی منضم شد. در ۱۹۶۱ وضعیت سیاسی تووا از ناحیۀ خودمختار به جمهوری خودمختار تغییر یافت. در پی احداث جاده از میان کوه‌های سایان غربی به [[مینوسینسک، حوضه\|حوضۀ مینوسینسک]]<ref>Minusinsk Basin</ref> (۱۹۵۹)، توسعۀ اقتصادی آن، به‌ویژه در زمینۀ معادن، سرعت یافت. پس از فروپاشی شوروی، تووا وضعیت جمهوری خودمختار را در فدراسیون روسیه حفظ کرد (۱۹۹۳).</p>		<p>جمهوری خودمختار در جنوب فدراسیون [[روسیه]]<ref>Russian Federation</ref> ، با ۱۷۰,۵۰۰ کیلومتر مربع مساحت و 336,651 نفر جمعیت (2021). ۴۹درصد از جمعیت آن در شهر زندگی می‌کنند و ۶۴ درصد از ساکنان آن تیوایی‌اند. مرکز آن شهر [[قزل]]<ref>Kyzyl </ref> است. زغال‌سنگ و سایر کانی‌ها در آن استخراج می‌شود و صنایع چوب‌بری و فرآوری مواد غذایی دارد. پرورش گوسفند، بز، و دام نیز رایج است. تووا در جنوب [[سیبری]]<ref>Siberia</ref> و در مرز [[مغولستان]]<ref>Mongolia</ref> واقع شده است. از حوضه‌های دو رشته‌کوه با پوشش گیاهی [[استپ]] تشکیل شده است و کوه‌های سایان غربی<ref>Western Sayan</ref>، [[آلتای، کوه های\|آلتای]]<ref>Altai </ref>، و سایر کوه‌ها آن را دربر گرفته‌اند. جنگل و گیاه [[توندرا]] نیز دارد. رود اصلی آن ینی‌سِی علیا<ref>Upper Yenisey</ref> است. طلا، زغال‌سنگ، پنبۀ نسوز، کبالت و نمک به وفور در آن یافت می‌شود. این منطقه، که ساکنان اولیۀ آن را صحرانشینان ترک‌زبان تشکیل می‌دادند، بخشی از امپراتوری چینی [[منچو\|مَنچو]]<ref>Manchu </ref> بود (۱۷۵۷ـ۱۹۱۲). در ۱۹۱۴ تحت قیمومت روسیه درآمد. در ۱۹۲۱ جمهوری خلق تانو ـ تووا<ref>People's Republic of Tannu-Tuva </ref> نام گرفت و در ۱۹۴۴ به شوروی منضم شد. در ۱۹۶۱ وضعیت سیاسی تووا از ناحیۀ خودمختار به جمهوری خودمختار تغییر یافت. در پی احداث جاده از میان کوه‌های سایان غربی به [[مینوسینسک، حوضه\|حوضۀ مینوسینسک]]<ref>Minusinsk Basin</ref> (۱۹۵۹)، توسعۀ اقتصادی آن، به‌ویژه در زمینۀ معادن، سرعت یافت. پس از فروپاشی شوروی، تووا وضعیت جمهوری خودمختار را در فدراسیون روسیه حفظ کرد (۱۹۹۳).</p>

	<!--14279200-->		<!--14279200-->

Shahraabi در ‏۸ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۳۶

2024-02-08T10:36:09Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۳۶
خط ۱:		خط ۱:

	تووا، جمهوری خودمختار (Tuva)<br>		تووا، جمهوری خودمختار (Tuva)<br>
	<p>جمهوری خودمختار در جنوب فدراسیون [[روسیه]]<ref>Russian Federation</ref> ، با ۱۷۰,۵۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۳۰۹هزار نفر جمعیت (۱۹۹۶). ۴۹درصد از جمعیت آن در شهر زندگی می‌کنند و ۶۴ درصد از ساکنان آن تیوایی‌اند. مرکز آن شهر [[قزل]]<ref>Kyzyl </ref> است. زغال‌سنگ و سایر کانی‌ها در آن استخراج می‌شود و صنایع چوب‌بری و فرآوری مواد غذایی دارد. پرورش گوسفند، بز، و دام نیز رایج است. تووا در جنوب [[سیبری]]<ref>Siberia</ref> و در مرز [[مغولستان]] واقع شده است. از حوضه‌های دو رشته‌کوه با پوشش گیاهی [[استپ]] تشکیل شده است و کوه‌های سایان غربی<ref>Western Sayan</ref>، [[آلتای، کوه های\|آلتای]]<ref>Altai </ref>، و سایر کوه‌ها آن را دربر گرفته‌اند. جنگل و گیاه [[توندرا]] نیز دارد. رود اصلی آن ینی‌سِی علیا<ref>Upper Yenisey</ref> است. طلا، زغال‌سنگ، پنبۀ نسوز، کبالت و نمک به وفور در آن یافت می‌شود. این منطقه، که ساکنان اولیۀ آن را صحرانشینان ترک‌زبان تشکیل می‌دادند، بخشی از امپراتوری چینی [[منچو\|مَنچو]]<ref>Manchu </ref> بود (۱۷۵۷ـ۱۹۱۲). در ۱۹۱۴ تحت قیمومت روسیه درآمد. در ۱۹۲۱ جمهوری خلق تانو ـ تووا<ref>People's Republic of Tannu-Tuva </ref> نام گرفت و در ۱۹۴۴ به شوروی منضم شد. در ۱۹۶۱ وضعیت سیاسی تووا از ناحیۀ خودمختار به جمهوری خودمختار تغییر یافت. در پی احداث جاده از میان کوه‌های سایان غربی به [[مینوسینسک، حوضه\|حوضۀ مینوسینسک]]<ref>Minusinsk Basin</ref> (۱۹۵۹)، توسعۀ اقتصادی آن، به‌ویژه در زمینۀ معادن، سرعت یافت. پس از فروپاشی شوروی، تووا وضعیت جمهوری خودمختار را در فدراسیون روسیه حفظ کرد (۱۹۹۳).</p>		<p>جمهوری خودمختار در جنوب فدراسیون [[روسیه]]<ref>Russian Federation</ref> ، با ۱۷۰,۵۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۳۰۹هزار نفر جمعیت (۱۹۹۶). ۴۹درصد از جمعیت آن در شهر زندگی می‌کنند و ۶۴ درصد از ساکنان آن تیوایی‌اند. مرکز آن شهر [[قزل]]<ref>Kyzyl </ref> است. زغال‌سنگ و سایر کانی‌ها در آن استخراج می‌شود و صنایع چوب‌بری و فرآوری مواد غذایی دارد. پرورش گوسفند، بز، و دام نیز رایج است. تووا در جنوب [[سیبری]]<ref>Siberia</ref> و در مرز [[مغولستان]]<ref>Mongolia</ref> واقع شده است. از حوضه‌های دو رشته‌کوه با پوشش گیاهی [[استپ]] تشکیل شده است و کوه‌های سایان غربی<ref>Western Sayan</ref>، [[آلتای، کوه های\|آلتای]]<ref>Altai </ref>، و سایر کوه‌ها آن را دربر گرفته‌اند. جنگل و گیاه [[توندرا]] نیز دارد. رود اصلی آن ینی‌سِی علیا<ref>Upper Yenisey</ref> است. طلا، زغال‌سنگ، پنبۀ نسوز، کبالت و نمک به وفور در آن یافت می‌شود. این منطقه، که ساکنان اولیۀ آن را صحرانشینان ترک‌زبان تشکیل می‌دادند، بخشی از امپراتوری چینی [[منچو\|مَنچو]]<ref>Manchu </ref> بود (۱۷۵۷ـ۱۹۱۲). در ۱۹۱۴ تحت قیمومت روسیه درآمد. در ۱۹۲۱ جمهوری خلق تانو ـ تووا<ref>People's Republic of Tannu-Tuva </ref> نام گرفت و در ۱۹۴۴ به شوروی منضم شد. در ۱۹۶۱ وضعیت سیاسی تووا از ناحیۀ خودمختار به جمهوری خودمختار تغییر یافت. در پی احداث جاده از میان کوه‌های سایان غربی به [[مینوسینسک، حوضه\|حوضۀ مینوسینسک]]<ref>Minusinsk Basin</ref> (۱۹۵۹)، توسعۀ اقتصادی آن، به‌ویژه در زمینۀ معادن، سرعت یافت. پس از فروپاشی شوروی، تووا وضعیت جمهوری خودمختار را در فدراسیون روسیه حفظ کرد (۱۹۹۳).</p>

	<!--14279200-->		<!--14279200-->

Shahraabi در ‏۸ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۳۵

2024-02-08T10:35:46Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۳۵
خط ۱:		خط ۱:

	تووا، جمهوری خودمختار (Tuva)<br>		تووا، جمهوری خودمختار (Tuva)<br>
	<p>جمهوری خودمختار در جنوب فدراسیون [[روسیه]]<ref>Russian Federation</ref> ، با ۱۷۰,۵۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۳۰۹هزار نفر جمعیت (۱۹۹۶). ۴۹درصد از جمعیت آن در شهر زندگی می‌کنند و ۶۴ درصد از ساکنان آن تیوایی‌اند. مرکز آن شهر [[قزل]]<ref>Kyzyl </ref> است. زغال‌سنگ و سایر کانی‌ها در آن استخراج می‌شود و صنایع چوب‌بری و فرآوری مواد غذایی دارد. پرورش گوسفند، بز، و دام نیز رایج است. تووا در جنوب [[سیبری]] و در مرز [[مغولستان]] واقع شده است. از حوضه‌های دو رشته‌کوه با پوشش گیاهی [[استپ]] تشکیل شده است و کوه‌های سایان غربی<ref>Western Sayan</ref>، [[آلتای، کوه های\|آلتای]]<ref>Altai </ref>، و سایر کوه‌ها آن را دربر گرفته‌اند. جنگل و گیاه [[توندرا]] نیز دارد. رود اصلی آن ینی‌سِی علیا<ref>Upper Yenisey</ref> است. طلا، زغال‌سنگ، پنبۀ نسوز، کبالت و نمک به وفور در آن یافت می‌شود. این منطقه، که ساکنان اولیۀ آن را صحرانشینان ترک‌زبان تشکیل می‌دادند، بخشی از امپراتوری چینی [[منچو\|مَنچو]]<ref>Manchu </ref> بود (۱۷۵۷ـ۱۹۱۲). در ۱۹۱۴ تحت قیمومت روسیه درآمد. در ۱۹۲۱ جمهوری خلق تانو ـ تووا<ref>People's Republic of Tannu-Tuva </ref> نام گرفت و در ۱۹۴۴ به شوروی منضم شد. در ۱۹۶۱ وضعیت سیاسی تووا از ناحیۀ خودمختار به جمهوری خودمختار تغییر یافت. در پی احداث جاده از میان کوه‌های سایان غربی به [[مینوسینسک، حوضه\|حوضۀ مینوسینسک]]<ref>Minusinsk Basin</ref> (۱۹۵۹)، توسعۀ اقتصادی آن، به‌ویژه در زمینۀ معادن، سرعت یافت. پس از فروپاشی شوروی، تووا وضعیت جمهوری خودمختار را در فدراسیون روسیه حفظ کرد (۱۹۹۳).</p>		<p>جمهوری خودمختار در جنوب فدراسیون [[روسیه]]<ref>Russian Federation</ref> ، با ۱۷۰,۵۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۳۰۹هزار نفر جمعیت (۱۹۹۶). ۴۹درصد از جمعیت آن در شهر زندگی می‌کنند و ۶۴ درصد از ساکنان آن تیوایی‌اند. مرکز آن شهر [[قزل]]<ref>Kyzyl </ref> است. زغال‌سنگ و سایر کانی‌ها در آن استخراج می‌شود و صنایع چوب‌بری و فرآوری مواد غذایی دارد. پرورش گوسفند، بز، و دام نیز رایج است. تووا در جنوب [[سیبری]]<ref>Siberia</ref> و در مرز [[مغولستان]] واقع شده است. از حوضه‌های دو رشته‌کوه با پوشش گیاهی [[استپ]] تشکیل شده است و کوه‌های سایان غربی<ref>Western Sayan</ref>، [[آلتای، کوه های\|آلتای]]<ref>Altai </ref>، و سایر کوه‌ها آن را دربر گرفته‌اند. جنگل و گیاه [[توندرا]] نیز دارد. رود اصلی آن ینی‌سِی علیا<ref>Upper Yenisey</ref> است. طلا، زغال‌سنگ، پنبۀ نسوز، کبالت و نمک به وفور در آن یافت می‌شود. این منطقه، که ساکنان اولیۀ آن را صحرانشینان ترک‌زبان تشکیل می‌دادند، بخشی از امپراتوری چینی [[منچو\|مَنچو]]<ref>Manchu </ref> بود (۱۷۵۷ـ۱۹۱۲). در ۱۹۱۴ تحت قیمومت روسیه درآمد. در ۱۹۲۱ جمهوری خلق تانو ـ تووا<ref>People's Republic of Tannu-Tuva </ref> نام گرفت و در ۱۹۴۴ به شوروی منضم شد. در ۱۹۶۱ وضعیت سیاسی تووا از ناحیۀ خودمختار به جمهوری خودمختار تغییر یافت. در پی احداث جاده از میان کوه‌های سایان غربی به [[مینوسینسک، حوضه\|حوضۀ مینوسینسک]]<ref>Minusinsk Basin</ref> (۱۹۵۹)، توسعۀ اقتصادی آن، به‌ویژه در زمینۀ معادن، سرعت یافت. پس از فروپاشی شوروی، تووا وضعیت جمهوری خودمختار را در فدراسیون روسیه حفظ کرد (۱۹۹۳).</p>

	<!--14279200-->		<!--14279200-->

Shahraabi در ‏۸ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۳۴

2024-02-08T10:34:54Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۳۴
خط ۱:		خط ۱:

	تووا، جمهوری خودمختار (Tuva)<br>		تووا، جمهوری خودمختار (Tuva)<br>
	<p>جمهوری خودمختار در جنوب فدراسیون روسیه<ref>Russian Federation</ref> ، با ۱۷۰,۵۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۳۰۹هزار نفر جمعیت (۱۹۹۶). ۴۹درصد از جمعیت آن در شهر زندگی می‌کنند و ۶۴ درصد از ساکنان آن تیوایی‌اند. مرکز آن شهر قزل<ref>Kyzyl </ref> است. زغال‌سنگ و سایر کانی‌ها در آن استخراج می‌شود و صنایع چوب‌بری و فرآوری مواد غذایی دارد. پرورش گوسفند، بز، و دام نیز رایج است. تووا در جنوب سیبری و در مرز مغولستان واقع شده است. از حوضه‌های دو رشته‌کوه با پوشش گیاهی استپ تشکیل شده است و کوه‌های سایان غربی<ref>Western Sayan</ref>، آلتای<ref>Altai </ref>، و سایر کوه‌ها آن را دربر گرفته‌اند. جنگل و گیاه توندرا نیز دارد. رود اصلی آن ینی‌سِی علیا<ref>Upper Yenisey</ref> است. طلا، زغال‌سنگ، پنبۀ نسوز، کبالت و نمک به وفور در آن یافت می‌شود. این منطقه، که ساکنان اولیۀ آن را صحرانشینان ترک‌زبان تشکیل می‌دادند، بخشی از امپراتوری چینی مَنچو<ref>Manchu </ref> بود (۱۷۵۷ـ۱۹۱۲). در ۱۹۱۴ تحت قیمومت روسیه درآمد. در ۱۹۲۱ جمهوری خلق تانو ـ تووا<ref>People's Republic of Tannu-Tuva </ref> نام گرفت و در ۱۹۴۴ به شوروی منضم شد. در ۱۹۶۱ وضعیت سیاسی تووا از ناحیۀ خودمختار به جمهوری خودمختار تغییر یافت. در پی احداث جاده از میان کوه‌های سایان غربی به حوضۀ مینوسینسک<ref>Minusinsk Basin</ref> (۱۹۵۹)، توسعۀ اقتصادی آن، به‌ویژه در زمینۀ معادن، سرعت یافت. پس از فروپاشی شوروی، تووا وضعیت جمهوری خودمختار را در فدراسیون روسیه حفظ کرد (۱۹۹۳).</p>		<p>جمهوری خودمختار در جنوب فدراسیون [[روسیه]]<ref>Russian Federation</ref> ، با ۱۷۰,۵۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۳۰۹هزار نفر جمعیت (۱۹۹۶). ۴۹درصد از جمعیت آن در شهر زندگی می‌کنند و ۶۴ درصد از ساکنان آن تیوایی‌اند. مرکز آن شهر [[قزل]]<ref>Kyzyl </ref> است. زغال‌سنگ و سایر کانی‌ها در آن استخراج می‌شود و صنایع چوب‌بری و فرآوری مواد غذایی دارد. پرورش گوسفند، بز، و دام نیز رایج است. تووا در جنوب [[سیبری]] و در مرز [[مغولستان]] واقع شده است. از حوضه‌های دو رشته‌کوه با پوشش گیاهی [[استپ]] تشکیل شده است و کوه‌های سایان غربی<ref>Western Sayan</ref>، [[آلتای، کوه های\|آلتای]]<ref>Altai </ref>، و سایر کوه‌ها آن را دربر گرفته‌اند. جنگل و گیاه [[توندرا]] نیز دارد. رود اصلی آن ینی‌سِی علیا<ref>Upper Yenisey</ref> است. طلا، زغال‌سنگ، پنبۀ نسوز، کبالت و نمک به وفور در آن یافت می‌شود. این منطقه، که ساکنان اولیۀ آن را صحرانشینان ترک‌زبان تشکیل می‌دادند، بخشی از امپراتوری چینی [[منچو\|مَنچو]]<ref>Manchu </ref> بود (۱۷۵۷ـ۱۹۱۲). در ۱۹۱۴ تحت قیمومت روسیه درآمد. در ۱۹۲۱ جمهوری خلق تانو ـ تووا<ref>People's Republic of Tannu-Tuva </ref> نام گرفت و در ۱۹۴۴ به شوروی منضم شد. در ۱۹۶۱ وضعیت سیاسی تووا از ناحیۀ خودمختار به جمهوری خودمختار تغییر یافت. در پی احداث جاده از میان کوه‌های سایان غربی به [[مینوسینسک، حوضه\|حوضۀ مینوسینسک]]<ref>Minusinsk Basin</ref> (۱۹۵۹)، توسعۀ اقتصادی آن، به‌ویژه در زمینۀ معادن، سرعت یافت. پس از فروپاشی شوروی، تووا وضعیت جمهوری خودمختار را در فدراسیون روسیه حفظ کرد (۱۹۹۳).</p>

	<!--14279200-->		<!--14279200-->

Shahraabi در ‏۸ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۳۲

2024-02-08T10:32:12Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۳۲
خط ۱:		خط ۱:

	تووا، جمهوری خودمختار (Tuva)<br>		تووا، جمهوری خودمختار (Tuva)<br>
	<p>جمهوری خودمختار در جنوب فدراسیون<ref>Russian Federation</ref> ~~روسیه،~~ با ۱۷۰,۵۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۳۰۹هزار نفر جمعیت (۱۹۹۶). ۴۹درصد از جمعیت آن در شهر زندگی می‌کنند و ۶۴ درصد از ساکنان آن تیوایی‌اند. مرکز آن شهر قزل<ref>Kyzyl </ref> است. زغال‌سنگ و سایر کانی‌ها در آن استخراج می‌شود و صنایع چوب‌بری و فرآوری مواد غذایی دارد. پرورش گوسفند، بز، و دام نیز رایج است. تووا در جنوب سیبری و در مرز مغولستان واقع شده است. از حوضه‌های دو رشته‌کوه با پوشش گیاهی استپ تشکیل شده است و کوه‌های سایان غربی<ref>Western Sayan</ref>، آلتای<ref>Altai </ref>، و سایر کوه‌ها آن را دربر گرفته‌اند. جنگل و گیاه توندرا نیز دارد. رود اصلی آن ینی‌سِی علیا<ref>Upper Yenisey</ref> است. طلا، زغال‌سنگ، پنبۀ نسوز، کبالت و نمک به وفور در آن یافت می‌شود. این منطقه، که ساکنان اولیۀ آن را صحرانشینان ترک‌زبان تشکیل می‌دادند، بخشی از امپراتوری چینی مَنچو<ref>Manchu </ref> بود (۱۷۵۷ـ۱۹۱۲). در ۱۹۱۴ تحت قیمومت روسیه درآمد. در ۱۹۲۱ جمهوری خلق تانو ـ تووا<ref>People's Republic of Tannu-Tuva </ref> نام گرفت و در ۱۹۴۴ به شوروی منضم شد. در ۱۹۶۱ وضعیت سیاسی تووا از ناحیۀ خودمختار به جمهوری خودمختار تغییر یافت. در پی احداث جاده از میان کوه‌های سایان غربی به حوضۀ مینوسینسک<ref>Minusinsk Basin</ref> (۱۹۵۹)، توسعۀ اقتصادی آن، به‌ویژه در زمینۀ معادن، سرعت یافت. پس از فروپاشی شوروی، تووا وضعیت جمهوری خودمختار را در فدراسیون روسیه حفظ کرد (۱۹۹۳).</p>		<p>جمهوری خودمختار در جنوب فدراسیون روسیه<ref>Russian Federation</ref> ، با ۱۷۰,۵۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۳۰۹هزار نفر جمعیت (۱۹۹۶). ۴۹درصد از جمعیت آن در شهر زندگی می‌کنند و ۶۴ درصد از ساکنان آن تیوایی‌اند. مرکز آن شهر قزل<ref>Kyzyl </ref> است. زغال‌سنگ و سایر کانی‌ها در آن استخراج می‌شود و صنایع چوب‌بری و فرآوری مواد غذایی دارد. پرورش گوسفند، بز، و دام نیز رایج است. تووا در جنوب سیبری و در مرز مغولستان واقع شده است. از حوضه‌های دو رشته‌کوه با پوشش گیاهی استپ تشکیل شده است و کوه‌های سایان غربی<ref>Western Sayan</ref>، آلتای<ref>Altai </ref>، و سایر کوه‌ها آن را دربر گرفته‌اند. جنگل و گیاه توندرا نیز دارد. رود اصلی آن ینی‌سِی علیا<ref>Upper Yenisey</ref> است. طلا، زغال‌سنگ، پنبۀ نسوز، کبالت و نمک به وفور در آن یافت می‌شود. این منطقه، که ساکنان اولیۀ آن را صحرانشینان ترک‌زبان تشکیل می‌دادند، بخشی از امپراتوری چینی مَنچو<ref>Manchu </ref> بود (۱۷۵۷ـ۱۹۱۲). در ۱۹۱۴ تحت قیمومت روسیه درآمد. در ۱۹۲۱ جمهوری خلق تانو ـ تووا<ref>People's Republic of Tannu-Tuva </ref> نام گرفت و در ۱۹۴۴ به شوروی منضم شد. در ۱۹۶۱ وضعیت سیاسی تووا از ناحیۀ خودمختار به جمهوری خودمختار تغییر یافت. در پی احداث جاده از میان کوه‌های سایان غربی به حوضۀ مینوسینسک<ref>Minusinsk Basin</ref> (۱۹۵۹)، توسعۀ اقتصادی آن، به‌ویژه در زمینۀ معادن، سرعت یافت. پس از فروپاشی شوروی، تووا وضعیت جمهوری خودمختار را در فدراسیون روسیه حفظ کرد (۱۹۹۳).</p>

	<!--14279200-->		<!--14279200-->