حسین مرتضائیان آبکنار - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۳۱ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۰۶

2025-12-31T07:06:34Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۰۶
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	}}[[پرونده:2042148513-1.jpg\|بندانگشتی\|حسین مرتضائیان آبکنار]]		}}[[پرونده:2042148513-1.jpg\|بندانگشتی\|حسین مرتضائیان آبکنار]]

	حسین مرتضائیان آبکنار (تهران 5 اسفند 1345ش- )[[File:حسین مرتضاییان آبکنار.JPG\|thumb\|حسین مرتضاییان آبکنار]]داستان‌نویس، فیلم‌نامه‌نویس و مدرس [[دانشگاه هنر]]. پس از پایان تحصیلات متوسطه به [[دانشگاه تهران]] راه یافت و در رشته‌ی هنرهای دراماتیک (گرایش طراحی صحنه) از دانشکده هنرهای زیبای این دانشگاه فارغ‌التحصیل شد. از اواخر دهه‌ی 1360، در کلاس‌های [[طاهباز، سیروس (بندر انزلی ۱۳۱۸ـ تهران ۱۳۷۷ش)\|سیروس طاهباز]] در [[کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان]] و کمی بعدتر، در کارگاه داستان‌نویسی [[گلشیری، هوشنگ (اصفهان ۱۳۱۶ـ تهران ۱۳۷۹ش)\|هوشنگ گلشیری]] حضور یافت. طی سال‌های 1377 و 1378، به عنوان عضو هیات تحریریه‌ی ماهنامه‌ی ''کارنامه ''فعالیت داشت و طی سال‌های بعد، علاوه بر تدریس داستان‌نویسی در دانشگاه هنر، کلاس‌های متعددی نیز با عنوانِ نویسندگی خلاق در مراکز فرهنگی خصوصی مثل موسسه‌ی «کارنامه»، نشر «ققنوس» و نشر «چشمه» برگزار کرد. با دریافت بورسیه‌ی دوره‌ی تحصیلات تکمیلی [[دانشگاه هاروارد]]، او از سال 2013 در بوستون امریکا زندگی می‌کند.</p> <p style="text-align: justify;">مرتضائیان آبکنار در سال 1386 برای رمان ''عقرب روی پله‌های راه‌آهن اندیمشک یا از این قطار خون می‌چکه قربان'' (به عنوان رمان اول یا متفاوت سال)، برنده‌ی جوایز «انجمن واو،» «مهرگان ادب» (هشتمین دوره) و «هوشنگ گلشیری» (هفتمین دوره) شده است. آثار او تاکنون به زبان‌های فرانسه، آلمانی، کردی و انگلیسی ترجمه شده‌اند. از مرتضائیان یک کتابِ پژوهشی نیز در زمینه‌ی ادبیات دوره‌ی قاجاریه منتشر شده که در بخش کتاب‌شناسی همین مقاله به آن اشاره می‌شود. در کارنامه‌ی هنری او، چند فیلم‌نامه‌ی سینمایی نیز دیده می‌شود که معروف‌ترین آنها ، ''کسی از گربه های ایرانی خبر ندارد،'' ساخته‌ی [[قبادی، بهمن ~~(کردستان ۱۳۴۸)~~\|بهمن قبادی]]، است. </p> <p style="text-align: justify;">آبکنار در رمان ''عقرب...'' به جای تمرکز بر شخصیت‌پردازی با ساختن و پرداختن موقعیت‌هایی ویژه در جنگ، یک رمان مطلقاً ضد جنگ را پدید آورده که با مخاطبش با صراحت درباره‌ی جنگ حرف می‌زند. در این داستان، با سربازی به نام مرتضی هدایتی آشنا می‌شویم که فقط می‌خواهد زنده بماند و خود را به سلامت به خانه برساند، اما در آشفتگی روزهای پایانی جنگ، زندگی او هم مانند زندگی هزاران نفر دیگر از هم‌نسلانش به یک تصادف بند است. از ویژگی‌های مهم سبکی این رمان، می‌توان به روایت غیر خطی و تغییرهای زاویه دید روایت اشاره کرد.</p> <p style="text-align: justify;"></p><p style="text-align: justify;">'''کتاب‌شناسی'''</p><p style="text-align: justify;">''کنسرت تارهای ممنوعه'' (مجموعه داستان- آگه، 1378)؛ ''عطر فرانسوی'' (مجموعه داستان- قصه، 1382)؛ ''عقرب روی پله‌های راه‌آهن اندیمشک یا از این قطار خون می‌چکد قربان'' (رمان- نی، 1385)؛ ''این نام‌ها را به خاطر بسپارید ''(گردآوری مجموعه داستان- نی، 1386)؛ ''معرفی و بررسی آثار داستانی و نمایشی از 1250 تا 1300 شمسی'' (پژوهش ادبی- فرهنگستان زبان و ادب فارسی، 1387)؛ ''هم‌شاگردی‌ها 1'' (گردآوری داستان کوتاه‌های کارگاه داستان‌نویسی حسین مرتضائیان آبکنار- [[پاریس، شهر\|پاریس]]: ناکجا، 2012)؛ ''هم‌شاگردی‌ها 2'' (گردآوری داستان کوتاه‌های کارگاه داستان‌نویسی حسین مرتضائیان آبکنار- پاریس: ناکجا، 2012)؛ ''هم‌شاگردی‌ها 3'' (گردآوری داستان کوتاه‌های کارگاه داستان‌نویسی حسین مرتضائیان آبکنار- پاریس: ناکجا، 2012).</p>		حسین مرتضائیان آبکنار (تهران 5 اسفند 1345ش- )[[File:حسین مرتضاییان آبکنار.JPG\|thumb\|حسین مرتضاییان آبکنار]]داستان‌نویس، فیلم‌نامه‌نویس و مدرس [[دانشگاه هنر]]. پس از پایان تحصیلات متوسطه به [[دانشگاه تهران]] راه یافت و در رشته‌ی هنرهای دراماتیک (گرایش طراحی صحنه) از دانشکده هنرهای زیبای این دانشگاه فارغ‌التحصیل شد. از اواخر دهه‌ی 1360، در کلاس‌های [[طاهباز، سیروس (بندر انزلی ۱۳۱۸ـ تهران ۱۳۷۷ش)\|سیروس طاهباز]] در [[کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان]] و کمی بعدتر، در کارگاه داستان‌نویسی [[گلشیری، هوشنگ (اصفهان ۱۳۱۶ـ تهران ۱۳۷۹ش)\|هوشنگ گلشیری]] حضور یافت. طی سال‌های 1377 و 1378، به عنوان عضو هیات تحریریه‌ی ماهنامه‌ی ''کارنامه ''فعالیت داشت و طی سال‌های بعد، علاوه بر تدریس داستان‌نویسی در دانشگاه هنر، کلاس‌های متعددی نیز با عنوانِ نویسندگی خلاق در مراکز فرهنگی خصوصی مثل موسسه‌ی «کارنامه»، نشر «ققنوس» و نشر «چشمه» برگزار کرد. با دریافت بورسیه‌ی دوره‌ی تحصیلات تکمیلی [[دانشگاه هاروارد]]، او از سال 2013 در بوستون امریکا زندگی می‌کند.</p> <p style="text-align: justify;">مرتضائیان آبکنار در سال 1386 برای رمان ''عقرب روی پله‌های راه‌آهن اندیمشک یا از این قطار خون می‌چکه قربان'' (به عنوان رمان اول یا متفاوت سال)، برنده‌ی جوایز «انجمن واو،» «مهرگان ادب» (هشتمین دوره) و «هوشنگ گلشیری» (هفتمین دوره) شده است. آثار او تاکنون به زبان‌های فرانسه، آلمانی، کردی و انگلیسی ترجمه شده‌اند. از مرتضائیان یک کتابِ پژوهشی نیز در زمینه‌ی ادبیات دوره‌ی قاجاریه منتشر شده که در بخش کتاب‌شناسی همین مقاله به آن اشاره می‌شود. در کارنامه‌ی هنری او، چند فیلم‌نامه‌ی سینمایی نیز دیده می‌شود که معروف‌ترین آنها ، ''کسی از گربه های ایرانی خبر ندارد،'' ساخته‌ی [[قبادی، بهمن\|بهمن قبادی]]، است. </p> <p style="text-align: justify;">آبکنار در رمان ''عقرب...'' به جای تمرکز بر شخصیت‌پردازی با ساختن و پرداختن موقعیت‌هایی ویژه در جنگ، یک رمان مطلقاً ضد جنگ را پدید آورده که با مخاطبش با صراحت درباره‌ی جنگ حرف می‌زند. در این داستان، با سربازی به نام مرتضی هدایتی آشنا می‌شویم که فقط می‌خواهد زنده بماند و خود را به سلامت به خانه برساند، اما در آشفتگی روزهای پایانی جنگ، زندگی او هم مانند زندگی هزاران نفر دیگر از هم‌نسلانش به یک تصادف بند است. از ویژگی‌های مهم سبکی این رمان، می‌توان به روایت غیر خطی و تغییرهای زاویه دید روایت اشاره کرد.</p> <p style="text-align: justify;"></p><p style="text-align: justify;">'''کتاب‌شناسی'''</p><p style="text-align: justify;">''کنسرت تارهای ممنوعه'' (مجموعه داستان- آگه، 1378)؛ ''عطر فرانسوی'' (مجموعه داستان- قصه، 1382)؛ ''عقرب روی پله‌های راه‌آهن اندیمشک یا از این قطار خون می‌چکد قربان'' (رمان- نی، 1385)؛ ''این نام‌ها را به خاطر بسپارید ''(گردآوری مجموعه داستان- نی، 1386)؛ ''معرفی و بررسی آثار داستانی و نمایشی از 1250 تا 1300 شمسی'' (پژوهش ادبی- فرهنگستان زبان و ادب فارسی، 1387)؛ ''هم‌شاگردی‌ها 1'' (گردآوری داستان کوتاه‌های کارگاه داستان‌نویسی حسین مرتضائیان آبکنار- [[پاریس، شهر\|پاریس]]: ناکجا، 2012)؛ ''هم‌شاگردی‌ها 2'' (گردآوری داستان کوتاه‌های کارگاه داستان‌نویسی حسین مرتضائیان آبکنار- پاریس: ناکجا، 2012)؛ ''هم‌شاگردی‌ها 3'' (گردآوری داستان کوتاه‌های کارگاه داستان‌نویسی حسین مرتضائیان آبکنار- پاریس: ناکجا، 2012).</p>

Nazanin در ‏۵ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۱۴

2025-06-05T07:14:04Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۱۴
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	}}[[پرونده:2042148513-1.jpg\|بندانگشتی\|حسین مرتضائیان آبکنار]]		}}[[پرونده:2042148513-1.jpg\|بندانگشتی\|حسین مرتضائیان آبکنار]]

	حسین مرتضائیان آبکنار (تهران 5 اسفند 1345ش- )~~</p> <p style="text-align: justify;"> </p> <p style="text-align: justify;">~~[[File:حسین مرتضاییان آبکنار.JPG\|thumb\|حسین مرتضاییان آبکنار]]داستان‌نویس، فیلم‌نامه‌نویس و مدرس [[~~دانشگاه_هنر\|دانشگاه_هنر~~]]. پس از پایان تحصیلات متوسطه به [[~~دانشگاه_تهران\|دانشگاه_تهران~~]] راه یافت و در رشته‌ی هنرهای دراماتیک (گرایش طراحی صحنه) از دانشکده هنرهای زیبای این دانشگاه فارغ‌التحصیل شد. از اواخر دهه‌ی 1360، در کلاس‌های [[~~سیروس_طاهباز~~\|~~سیروس_طاهباز~~]] در [[~~کانون_پرورش_فکری_کودکان_و_نوجوانان\|کانون_پرورش_فکری_کودکان_و_نوجوانان~~]] و کمی بعدتر، در کارگاه داستان‌نویسی [[~~هوشنگ_گلشیری~~\|~~هوشنگ_گلشیری~~]] حضور یافت. طی سال‌های 1377 و 1378، به عنوان عضو هیات تحریریه‌ی ماهنامه‌ی ''کارنامه ''فعالیت داشت و طی سال‌های بعد، علاوه بر تدریس داستان‌نویسی در دانشگاه هنر، کلاس‌های متعددی نیز با عنوانِ نویسندگی خلاق در مراکز فرهنگی خصوصی مثل موسسه‌ی «کارنامه»، نشر «ققنوس» و نشر «چشمه» برگزار کرد. با دریافت بورسیه‌ی دوره‌ی تحصیلات تکمیلی [[~~دانشگاه_هاروارد\|دانشگاه_هاروارد~~]]، او از سال 2013 در بوستون امریکا زندگی می‌کند.</p> <p style="text-align: justify;">مرتضائیان آبکنار در سال 1386 برای رمان ''عقرب روی پله‌های راه‌آهن اندیمشک یا از این قطار خون می‌چکه قربان'' (به عنوان رمان اول یا متفاوت سال)، برنده‌ی جوایز «انجمن واو،» «مهرگان ادب» (هشتمین دوره) و «هوشنگ گلشیری» (هفتمین دوره) شده است. آثار او تاکنون به زبان‌های فرانسه، آلمانی، کردی و انگلیسی ترجمه شده‌اند. از مرتضائیان یک کتابِ پژوهشی نیز در زمینه‌ی ادبیات دوره‌ی قاجاریه منتشر شده که در بخش کتاب‌شناسی همین مقاله به آن اشاره می‌شود. در کارنامه‌ی هنری او، چند فیلم‌نامه‌ی سینمایی نیز دیده می‌شود که معروف‌ترین آنها ، ''کسی از گربه های ایرانی خبر ندارد،'' ساخته‌ی [[~~بهمن_قبادی~~\|~~بهمن_قبادی~~]]، است. </p> <p style="text-align: justify;">آبکنار در رمان ''عقرب...'' به جای تمرکز بر شخصیت‌پردازی با ساختن و پرداختن موقعیت‌هایی ویژه در جنگ، یک رمان مطلقاً ضد جنگ را پدید آورده که با مخاطبش با صراحت درباره‌ی جنگ حرف می‌زند. در این داستان، با سربازی به نام مرتضی هدایتی آشنا می‌شویم که فقط می‌خواهد زنده بماند و خود را به سلامت به خانه برساند، اما در آشفتگی روزهای پایانی جنگ، زندگی او هم مانند زندگی هزاران نفر دیگر از هم‌نسلانش به یک تصادف بند است. از ویژگی‌های مهم سبکی این رمان، می‌توان به روایت غیر خطی و تغییرهای زاویه دید روایت اشاره کرد.</p> <p style="text-align: justify;"></p><p style="text-align: justify;">'''کتاب‌شناسی'''</p><p style="text-align: justify;">''کنسرت تارهای ممنوعه'' (مجموعه داستان- آگه، 1378)؛ ''عطر فرانسوی'' (مجموعه داستان- قصه، 1382)؛ ''عقرب روی پله‌های راه‌آهن اندیمشک یا از این قطار خون می‌چکد قربان'' (رمان- نی، 1385)؛ ''این نام‌ها را به خاطر بسپارید ''(گردآوری مجموعه داستان- نی، 1386)؛ ''معرفی و بررسی آثار داستانی و نمایشی از 1250 تا 1300 شمسی'' (پژوهش ادبی- فرهنگستان زبان و ادب فارسی، 1387)؛ ''هم‌شاگردی‌ها 1'' (گردآوری داستان کوتاه‌های کارگاه داستان‌نویسی حسین مرتضائیان آبکنار- [[پاریس، شهر\|پاریس]]: ناکجا، 2012)؛ ''هم‌شاگردی‌ها 2'' (گردآوری داستان کوتاه‌های کارگاه داستان‌نویسی حسین مرتضائیان آبکنار- پاریس: ناکجا، 2012)؛ ''هم‌شاگردی‌ها 3'' (گردآوری داستان کوتاه‌های کارگاه داستان‌نویسی حسین مرتضائیان آبکنار- پاریس: ناکجا، 2012).</p>		حسین مرتضائیان آبکنار (تهران 5 اسفند 1345ش- )[[File:حسین مرتضاییان آبکنار.JPG\|thumb\|حسین مرتضاییان آبکنار]]داستان‌نویس، فیلم‌نامه‌نویس و مدرس [[دانشگاه هنر]]. پس از پایان تحصیلات متوسطه به [[دانشگاه تهران]] راه یافت و در رشته‌ی هنرهای دراماتیک (گرایش طراحی صحنه) از دانشکده هنرهای زیبای این دانشگاه فارغ‌التحصیل شد. از اواخر دهه‌ی 1360، در کلاس‌های [[طاهباز، سیروس (بندر انزلی ۱۳۱۸ـ تهران ۱۳۷۷ش)\|سیروس طاهباز]] در [[کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان]] و کمی بعدتر، در کارگاه داستان‌نویسی [[گلشیری، هوشنگ (اصفهان ۱۳۱۶ـ تهران ۱۳۷۹ش)\|هوشنگ گلشیری]] حضور یافت. طی سال‌های 1377 و 1378، به عنوان عضو هیات تحریریه‌ی ماهنامه‌ی ''کارنامه ''فعالیت داشت و طی سال‌های بعد، علاوه بر تدریس داستان‌نویسی در دانشگاه هنر، کلاس‌های متعددی نیز با عنوانِ نویسندگی خلاق در مراکز فرهنگی خصوصی مثل موسسه‌ی «کارنامه»، نشر «ققنوس» و نشر «چشمه» برگزار کرد. با دریافت بورسیه‌ی دوره‌ی تحصیلات تکمیلی [[دانشگاه هاروارد]]، او از سال 2013 در بوستون امریکا زندگی می‌کند.</p> <p style="text-align: justify;">مرتضائیان آبکنار در سال 1386 برای رمان ''عقرب روی پله‌های راه‌آهن اندیمشک یا از این قطار خون می‌چکه قربان'' (به عنوان رمان اول یا متفاوت سال)، برنده‌ی جوایز «انجمن واو،» «مهرگان ادب» (هشتمین دوره) و «هوشنگ گلشیری» (هفتمین دوره) شده است. آثار او تاکنون به زبان‌های فرانسه، آلمانی، کردی و انگلیسی ترجمه شده‌اند. از مرتضائیان یک کتابِ پژوهشی نیز در زمینه‌ی ادبیات دوره‌ی قاجاریه منتشر شده که در بخش کتاب‌شناسی همین مقاله به آن اشاره می‌شود. در کارنامه‌ی هنری او، چند فیلم‌نامه‌ی سینمایی نیز دیده می‌شود که معروف‌ترین آنها ، ''کسی از گربه های ایرانی خبر ندارد،'' ساخته‌ی [[قبادی، بهمن (کردستان ۱۳۴۸)\|بهمن قبادی]]، است. </p> <p style="text-align: justify;">آبکنار در رمان ''عقرب...'' به جای تمرکز بر شخصیت‌پردازی با ساختن و پرداختن موقعیت‌هایی ویژه در جنگ، یک رمان مطلقاً ضد جنگ را پدید آورده که با مخاطبش با صراحت درباره‌ی جنگ حرف می‌زند. در این داستان، با سربازی به نام مرتضی هدایتی آشنا می‌شویم که فقط می‌خواهد زنده بماند و خود را به سلامت به خانه برساند، اما در آشفتگی روزهای پایانی جنگ، زندگی او هم مانند زندگی هزاران نفر دیگر از هم‌نسلانش به یک تصادف بند است. از ویژگی‌های مهم سبکی این رمان، می‌توان به روایت غیر خطی و تغییرهای زاویه دید روایت اشاره کرد.</p> <p style="text-align: justify;"></p><p style="text-align: justify;">'''کتاب‌شناسی'''</p><p style="text-align: justify;">''کنسرت تارهای ممنوعه'' (مجموعه داستان- آگه، 1378)؛ ''عطر فرانسوی'' (مجموعه داستان- قصه، 1382)؛ ''عقرب روی پله‌های راه‌آهن اندیمشک یا از این قطار خون می‌چکد قربان'' (رمان- نی، 1385)؛ ''این نام‌ها را به خاطر بسپارید ''(گردآوری مجموعه داستان- نی، 1386)؛ ''معرفی و بررسی آثار داستانی و نمایشی از 1250 تا 1300 شمسی'' (پژوهش ادبی- فرهنگستان زبان و ادب فارسی، 1387)؛ ''هم‌شاگردی‌ها 1'' (گردآوری داستان کوتاه‌های کارگاه داستان‌نویسی حسین مرتضائیان آبکنار- [[پاریس، شهر\|پاریس]]: ناکجا، 2012)؛ ''هم‌شاگردی‌ها 2'' (گردآوری داستان کوتاه‌های کارگاه داستان‌نویسی حسین مرتضائیان آبکنار- پاریس: ناکجا، 2012)؛ ''هم‌شاگردی‌ها 3'' (گردآوری داستان کوتاه‌های کارگاه داستان‌نویسی حسین مرتضائیان آبکنار- پاریس: ناکجا، 2012).</p>

Mohammadi3: Mohammadi3 صفحهٔ حسین مرتضاییان آبکنار را به حسین مرتضائیان آبکنار که تغییرمسیر بود منتقل کرد

2025-05-29T10:26:29Z

Mohammadi3 صفحهٔ حسین مرتضاییان آبکنار را به حسین مرتضائیان آبکنار که تغییرمسیر بود منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۹ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۲۶
(بدون تفاوت)

Nazanin در ‏۱۵ مارس ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۳۹

2022-03-15T06:39:13Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ مارس ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۳۹
خط ۱:		خط ۱:
	~~[[پرونده:2042148513-1.jpg\|بندانگشتی\|حسین مرتضائیان آبکنار]]~~
	<p style="text-align: justify;">{{جعبه زندگینامه		<p style="text-align: justify;">{{جعبه زندگینامه
	\|عنوان = حسین مرتضائیان آبکنار		\|عنوان = حسین مرتضائیان آبکنار
خط ۲۶:		خط ۲۵:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}حسین مرتضائیان آبکنار (تهران 5 اسفند 1345ش- )</p> <p style="text-align: justify;"> </p> <p style="text-align: justify;">[[File:حسین مرتضاییان آبکنار.JPG\|thumb\|حسین مرتضاییان آبکنار]]داستان‌نویس، فیلم‌نامه‌نویس و مدرس [[دانشگاه_هنر\|دانشگاه_هنر]]. پس از پایان تحصیلات متوسطه به [[دانشگاه_تهران\|دانشگاه_تهران]] راه یافت و در رشته‌ی هنرهای دراماتیک (گرایش طراحی صحنه) از دانشکده هنرهای زیبای این دانشگاه فارغ‌التحصیل شد. از اواخر دهه‌ی 1360، در کلاس‌های [[سیروس_طاهباز\|سیروس_طاهباز]] در [[کانون_پرورش_فکری_کودکان_و_نوجوانان\|کانون_پرورش_فکری_کودکان_و_نوجوانان]] و کمی بعدتر، در کارگاه داستان‌نویسی [[هوشنگ_گلشیری\|هوشنگ_گلشیری]] حضور یافت. طی سال‌های 1377 و 1378، به عنوان عضو هیات تحریریه‌ی ماهنامه‌ی ''کارنامه ''فعالیت داشت و طی سال‌های بعد، علاوه بر تدریس داستان‌نویسی در دانشگاه هنر، کلاس‌های متعددی نیز با عنوانِ نویسندگی خلاق در مراکز فرهنگی خصوصی مثل موسسه‌ی «کارنامه»، نشر «ققنوس» و نشر «چشمه» برگزار کرد. با دریافت بورسیه‌ی دوره‌ی تحصیلات تکمیلی [[دانشگاه_هاروارد\|دانشگاه_هاروارد]]، او از سال 2013 در بوستون امریکا زندگی می‌کند.</p> <p style="text-align: justify;">مرتضائیان آبکنار در سال 1386 برای رمان ''عقرب روی پله‌های راه‌آهن اندیمشک یا از این قطار خون می‌چکه قربان'' (به عنوان رمان اول یا متفاوت سال)، برنده‌ی جوایز «انجمن واو،» «مهرگان ادب» (هشتمین دوره) و «هوشنگ گلشیری» (هفتمین دوره) شده است. آثار او تاکنون به زبان‌های فرانسه، آلمانی، کردی و انگلیسی ترجمه شده‌اند. از مرتضائیان یک کتابِ پژوهشی نیز در زمینه‌ی ادبیات دوره‌ی قاجاریه منتشر شده که در بخش کتاب‌شناسی همین مقاله به آن اشاره می‌شود. در کارنامه‌ی هنری او، چند فیلم‌نامه‌ی سینمایی نیز دیده می‌شود که معروف‌ترین آنها ، ''کسی از گربه های ایرانی خبر ندارد،'' ساخته‌ی [[بهمن_قبادی\|بهمن_قبادی]]، است. </p> <p style="text-align: justify;">آبکنار در رمان ''عقرب...'' به جای تمرکز بر شخصیت‌پردازی با ساختن و پرداختن موقعیت‌هایی ویژه در جنگ، یک رمان مطلقاً ضد جنگ را پدید آورده که با مخاطبش با صراحت درباره‌ی جنگ حرف می‌زند. در این داستان، با سربازی به نام مرتضی هدایتی آشنا می‌شویم که فقط می‌خواهد زنده بماند و خود را به سلامت به خانه برساند، اما در آشفتگی روزهای پایانی جنگ، زندگی او هم مانند زندگی هزاران نفر دیگر از هم‌نسلانش به یک تصادف بند است. از ویژگی‌های مهم سبکی این رمان، می‌توان به روایت غیر خطی و تغییرهای زاویه دید روایت اشاره کرد.</p> <p style="text-align: justify;"></p><p style="text-align: justify;">'''کتاب‌شناسی'''</p><p style="text-align: justify;">''کنسرت تارهای ممنوعه'' (مجموعه داستان- آگه، 1378)؛ ''عطر فرانسوی'' (مجموعه داستان- قصه، 1382)؛ ''عقرب روی پله‌های راه‌آهن اندیمشک یا از این قطار خون می‌چکد قربان'' (رمان- نی، 1385)؛ ''این نام‌ها را به خاطر بسپارید ''(گردآوری مجموعه داستان- نی، 1386)؛ ''معرفی و بررسی آثار داستانی و نمایشی از 1250 تا 1300 شمسی'' (پژوهش ادبی- فرهنگستان زبان و ادب فارسی، 1387)؛ ''هم‌شاگردی‌ها 1'' (گردآوری داستان کوتاه‌های کارگاه داستان‌نویسی حسین مرتضائیان آبکنار- [[پاریس، شهر\|پاریس]]: ناکجا، 2012)؛ ''هم‌شاگردی‌ها 2'' (گردآوری داستان کوتاه‌های کارگاه داستان‌نویسی حسین مرتضائیان آبکنار- پاریس: ناکجا، 2012)؛ ''هم‌شاگردی‌ها 3'' (گردآوری داستان کوتاه‌های کارگاه داستان‌نویسی حسین مرتضائیان آبکنار- پاریس: ناکجا، 2012).</p>		}}[[پرونده:2042148513-1.jpg\|بندانگشتی\|حسین مرتضائیان آبکنار]]

			حسین مرتضائیان آبکنار (تهران 5 اسفند 1345ش- )</p> <p style="text-align: justify;"> </p> <p style="text-align: justify;">[[File:حسین مرتضاییان آبکنار.JPG\|thumb\|حسین مرتضاییان آبکنار]]داستان‌نویس، فیلم‌نامه‌نویس و مدرس [[دانشگاه_هنر\|دانشگاه_هنر]]. پس از پایان تحصیلات متوسطه به [[دانشگاه_تهران\|دانشگاه_تهران]] راه یافت و در رشته‌ی هنرهای دراماتیک (گرایش طراحی صحنه) از دانشکده هنرهای زیبای این دانشگاه فارغ‌التحصیل شد. از اواخر دهه‌ی 1360، در کلاس‌های [[سیروس_طاهباز\|سیروس_طاهباز]] در [[کانون_پرورش_فکری_کودکان_و_نوجوانان\|کانون_پرورش_فکری_کودکان_و_نوجوانان]] و کمی بعدتر، در کارگاه داستان‌نویسی [[هوشنگ_گلشیری\|هوشنگ_گلشیری]] حضور یافت. طی سال‌های 1377 و 1378، به عنوان عضو هیات تحریریه‌ی ماهنامه‌ی ''کارنامه ''فعالیت داشت و طی سال‌های بعد، علاوه بر تدریس داستان‌نویسی در دانشگاه هنر، کلاس‌های متعددی نیز با عنوانِ نویسندگی خلاق در مراکز فرهنگی خصوصی مثل موسسه‌ی «کارنامه»، نشر «ققنوس» و نشر «چشمه» برگزار کرد. با دریافت بورسیه‌ی دوره‌ی تحصیلات تکمیلی [[دانشگاه_هاروارد\|دانشگاه_هاروارد]]، او از سال 2013 در بوستون امریکا زندگی می‌کند.</p> <p style="text-align: justify;">مرتضائیان آبکنار در سال 1386 برای رمان ''عقرب روی پله‌های راه‌آهن اندیمشک یا از این قطار خون می‌چکه قربان'' (به عنوان رمان اول یا متفاوت سال)، برنده‌ی جوایز «انجمن واو،» «مهرگان ادب» (هشتمین دوره) و «هوشنگ گلشیری» (هفتمین دوره) شده است. آثار او تاکنون به زبان‌های فرانسه، آلمانی، کردی و انگلیسی ترجمه شده‌اند. از مرتضائیان یک کتابِ پژوهشی نیز در زمینه‌ی ادبیات دوره‌ی قاجاریه منتشر شده که در بخش کتاب‌شناسی همین مقاله به آن اشاره می‌شود. در کارنامه‌ی هنری او، چند فیلم‌نامه‌ی سینمایی نیز دیده می‌شود که معروف‌ترین آنها ، ''کسی از گربه های ایرانی خبر ندارد،'' ساخته‌ی [[بهمن_قبادی\|بهمن_قبادی]]، است. </p> <p style="text-align: justify;">آبکنار در رمان ''عقرب...'' به جای تمرکز بر شخصیت‌پردازی با ساختن و پرداختن موقعیت‌هایی ویژه در جنگ، یک رمان مطلقاً ضد جنگ را پدید آورده که با مخاطبش با صراحت درباره‌ی جنگ حرف می‌زند. در این داستان، با سربازی به نام مرتضی هدایتی آشنا می‌شویم که فقط می‌خواهد زنده بماند و خود را به سلامت به خانه برساند، اما در آشفتگی روزهای پایانی جنگ، زندگی او هم مانند زندگی هزاران نفر دیگر از هم‌نسلانش به یک تصادف بند است. از ویژگی‌های مهم سبکی این رمان، می‌توان به روایت غیر خطی و تغییرهای زاویه دید روایت اشاره کرد.</p> <p style="text-align: justify;"></p><p style="text-align: justify;">'''کتاب‌شناسی'''</p><p style="text-align: justify;">''کنسرت تارهای ممنوعه'' (مجموعه داستان- آگه، 1378)؛ ''عطر فرانسوی'' (مجموعه داستان- قصه، 1382)؛ ''عقرب روی پله‌های راه‌آهن اندیمشک یا از این قطار خون می‌چکد قربان'' (رمان- نی، 1385)؛ ''این نام‌ها را به خاطر بسپارید ''(گردآوری مجموعه داستان- نی، 1386)؛ ''معرفی و بررسی آثار داستانی و نمایشی از 1250 تا 1300 شمسی'' (پژوهش ادبی- فرهنگستان زبان و ادب فارسی، 1387)؛ ''هم‌شاگردی‌ها 1'' (گردآوری داستان کوتاه‌های کارگاه داستان‌نویسی حسین مرتضائیان آبکنار- [[پاریس، شهر\|پاریس]]: ناکجا، 2012)؛ ''هم‌شاگردی‌ها 2'' (گردآوری داستان کوتاه‌های کارگاه داستان‌نویسی حسین مرتضائیان آبکنار- پاریس: ناکجا، 2012)؛ ''هم‌شاگردی‌ها 3'' (گردآوری داستان کوتاه‌های کارگاه داستان‌نویسی حسین مرتضائیان آبکنار- پاریس: ناکجا، 2012).</p>

Nazanin در ‏۱۵ مارس ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۳۸

2022-03-15T06:38:57Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ مارس ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۳۸
خط ۱:		خط ۱:
			[[پرونده:2042148513-1.jpg\|بندانگشتی\|حسین مرتضائیان آبکنار]]
	<p style="text-align: justify;">{{جعبه زندگینامه		<p style="text-align: justify;">{{جعبه زندگینامه
	\|عنوان = حسین مرتضائیان آبکنار		\|عنوان = حسین مرتضائیان آبکنار

Nazanin در ‏۱۵ مارس ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۳۶

2022-03-15T06:36:12Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ مارس ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۳۶
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}حسین مرتضائیان آبکنار (تهران 5 اسفند 1345ش- )</p> <p style="text-align: justify;"> </p> <p style="text-align: justify;">[[File:حسین مرتضاییان آبکنار.JPG\|thumb\|حسین مرتضاییان آبکنار]]داستان‌نویس، فیلم‌نامه‌نویس و مدرس [[دانشگاه_هنر\|دانشگاه_هنر]]. پس از پایان تحصیلات متوسطه به [[دانشگاه_تهران\|دانشگاه_تهران]] راه یافت و در رشته‌ی هنرهای دراماتیک (گرایش طراحی صحنه) از دانشکده هنرهای زیبای این دانشگاه فارغ‌التحصیل شد. از اواخر دهه‌ی 1360، در کلاس‌های [[سیروس_طاهباز\|سیروس_طاهباز]] در [[کانون_پرورش_فکری_کودکان_و_نوجوانان\|کانون_پرورش_فکری_کودکان_و_نوجوانان]] و کمی بعدتر، در کارگاه داستان‌نویسی [[هوشنگ_گلشیری\|هوشنگ_گلشیری]] حضور یافت. طی سال‌های 1377 و 1378، به عنوان عضو هیات تحریریه‌ی ماهنامه‌ی ''کارنامه ''فعالیت داشت و طی سال‌های بعد، علاوه بر ~~تدریسِ~~ داستان‌نویسی در دانشگاه هنر، کلاس‌های متعددی نیز با عنوانِ نویسندگی خلاق در مراکز فرهنگی خصوصی مثل موسسه‌ی «کارنامه»، نشر «ققنوس» و نشر «چشمه» برگزار کرد. با دریافت بورسیه‌ی دوره‌ی تحصیلات تکمیلی [[دانشگاه_هاروارد\|دانشگاه_هاروارد]]، او از سال 2013 در بوستون امریکا زندگی می‌کند.</p> <p style="text-align: justify;">مرتضائیان آبکنار در سال 1386 برای رمان ''عقرب روی پله‌های راه‌آهن اندیمشک یا از این قطار خون می‌چکه قربان'' (به عنوان رمان اول یا متفاوت سال)، برنده‌ی جوایز «انجمن واو،» «مهرگان ادب» (هشتمین دوره) و «هوشنگ گلشیری» (هفتمین دوره) شده است. آثار او تاکنون به زبان‌های فرانسه، آلمانی، کردی و انگلیسی ترجمه شده‌اند. از مرتضائیان یک کتابِ پژوهشی نیز در زمینه‌ی ادبیات دوره‌ی قاجاریه منتشر شده که در بخش کتاب‌شناسی همین مقاله به آن اشاره می‌شود. در کارنامه‌ی هنری او، چند فیلم‌نامه‌ی سینمایی نیز دیده می‌شود که معروف‌ترین آنها ، ''کسی از گربه های ایرانی خبر ندارد،'' ساخته‌ی [[بهمن_قبادی\|بهمن_قبادی]]، است. </p> <p style="text-align: justify;">آبکنار در رمان ''عقرب...'' به جای تمرکز بر شخصیت‌پردازی با ساختن و پرداختن موقعیت‌هایی ویژه در جنگ، یک رمان مطلقاً ضد جنگ را پدید آورده که با مخاطبش با صراحت درباره‌ی جنگ حرف می‌زند. در این داستان، با سربازی به نام مرتضی هدایتی آشنا می‌شویم که فقط می‌خواهد زنده بماند و خود را به سلامت به خانه برساند، اما در آشفتگی روزهای پایانی جنگ، زندگی او هم مانند زندگی هزاران نفر دیگر از هم‌نسلانش به یک تصادف بند است. از ویژگی‌های مهم سبکی این رمان، می‌توان به روایت غیر خطی و تغییرهای زاویه دید روایت اشاره کرد.</p> <p style="text-align: justify;"></p><p style="text-align: justify;">'''کتاب‌شناسی'''</p><p style="text-align: justify;">''کنسرت تارهای ممنوعه'' (مجموعه داستان- آگه، 1378)؛ ''عطر فرانسوی'' (مجموعه داستان- قصه، 1382)؛ ''عقرب روی پله‌های راه‌آهن اندیمشک یا از این قطار خون می‌چکد قربان'' (رمان- نی، 1385)؛ ''این نام‌ها را به خاطر بسپارید ''(گردآوری مجموعه داستان- نی، 1386)؛ ''معرفی و بررسی آثار داستانی و نمایشی از 1250 تا 1300 شمسی'' (پژوهش ادبی- فرهنگستان زبان و ادب فارسی، 1387)؛ ''هم‌شاگردی‌ها 1'' (گردآوری داستان کوتاه‌های کارگاه داستان‌نویسی حسین مرتضائیان آبکنار- پاریس: ناکجا، 2012)؛ ''هم‌شاگردی‌ها 2'' (گردآوری داستان کوتاه‌های کارگاه داستان‌نویسی حسین مرتضائیان آبکنار- پاریس: ناکجا، 2012)؛ ''هم‌شاگردی‌ها 3'' (گردآوری داستان کوتاه‌های کارگاه داستان‌نویسی حسین مرتضائیان آبکنار- پاریس: ناکجا، 2012).</p>		}}حسین مرتضائیان آبکنار (تهران 5 اسفند 1345ش- )</p> <p style="text-align: justify;"> </p> <p style="text-align: justify;">[[File:حسین مرتضاییان آبکنار.JPG\|thumb\|حسین مرتضاییان آبکنار]]داستان‌نویس، فیلم‌نامه‌نویس و مدرس [[دانشگاه_هنر\|دانشگاه_هنر]]. پس از پایان تحصیلات متوسطه به [[دانشگاه_تهران\|دانشگاه_تهران]] راه یافت و در رشته‌ی هنرهای دراماتیک (گرایش طراحی صحنه) از دانشکده هنرهای زیبای این دانشگاه فارغ‌التحصیل شد. از اواخر دهه‌ی 1360، در کلاس‌های [[سیروس_طاهباز\|سیروس_طاهباز]] در [[کانون_پرورش_فکری_کودکان_و_نوجوانان\|کانون_پرورش_فکری_کودکان_و_نوجوانان]] و کمی بعدتر، در کارگاه داستان‌نویسی [[هوشنگ_گلشیری\|هوشنگ_گلشیری]] حضور یافت. طی سال‌های 1377 و 1378، به عنوان عضو هیات تحریریه‌ی ماهنامه‌ی ''کارنامه ''فعالیت داشت و طی سال‌های بعد، علاوه بر تدریس داستان‌نویسی در دانشگاه هنر، کلاس‌های متعددی نیز با عنوانِ نویسندگی خلاق در مراکز فرهنگی خصوصی مثل موسسه‌ی «کارنامه»، نشر «ققنوس» و نشر «چشمه» برگزار کرد. با دریافت بورسیه‌ی دوره‌ی تحصیلات تکمیلی [[دانشگاه_هاروارد\|دانشگاه_هاروارد]]، او از سال 2013 در بوستون امریکا زندگی می‌کند.</p> <p style="text-align: justify;">مرتضائیان آبکنار در سال 1386 برای رمان ''عقرب روی پله‌های راه‌آهن اندیمشک یا از این قطار خون می‌چکه قربان'' (به عنوان رمان اول یا متفاوت سال)، برنده‌ی جوایز «انجمن واو،» «مهرگان ادب» (هشتمین دوره) و «هوشنگ گلشیری» (هفتمین دوره) شده است. آثار او تاکنون به زبان‌های فرانسه، آلمانی، کردی و انگلیسی ترجمه شده‌اند. از مرتضائیان یک کتابِ پژوهشی نیز در زمینه‌ی ادبیات دوره‌ی قاجاریه منتشر شده که در بخش کتاب‌شناسی همین مقاله به آن اشاره می‌شود. در کارنامه‌ی هنری او، چند فیلم‌نامه‌ی سینمایی نیز دیده می‌شود که معروف‌ترین آنها ، ''کسی از گربه های ایرانی خبر ندارد،'' ساخته‌ی [[بهمن_قبادی\|بهمن_قبادی]]، است. </p> <p style="text-align: justify;">آبکنار در رمان ''عقرب...'' به جای تمرکز بر شخصیت‌پردازی با ساختن و پرداختن موقعیت‌هایی ویژه در جنگ، یک رمان مطلقاً ضد جنگ را پدید آورده که با مخاطبش با صراحت درباره‌ی جنگ حرف می‌زند. در این داستان، با سربازی به نام مرتضی هدایتی آشنا می‌شویم که فقط می‌خواهد زنده بماند و خود را به سلامت به خانه برساند، اما در آشفتگی روزهای پایانی جنگ، زندگی او هم مانند زندگی هزاران نفر دیگر از هم‌نسلانش به یک تصادف بند است. از ویژگی‌های مهم سبکی این رمان، می‌توان به روایت غیر خطی و تغییرهای زاویه دید روایت اشاره کرد.</p> <p style="text-align: justify;"></p><p style="text-align: justify;">'''کتاب‌شناسی'''</p><p style="text-align: justify;">''کنسرت تارهای ممنوعه'' (مجموعه داستان- آگه، 1378)؛ ''عطر فرانسوی'' (مجموعه داستان- قصه، 1382)؛ ''عقرب روی پله‌های راه‌آهن اندیمشک یا از این قطار خون می‌چکد قربان'' (رمان- نی، 1385)؛ ''این نام‌ها را به خاطر بسپارید ''(گردآوری مجموعه داستان- نی، 1386)؛ ''معرفی و بررسی آثار داستانی و نمایشی از 1250 تا 1300 شمسی'' (پژوهش ادبی- فرهنگستان زبان و ادب فارسی، 1387)؛ ''هم‌شاگردی‌ها 1'' (گردآوری داستان کوتاه‌های کارگاه داستان‌نویسی حسین مرتضائیان آبکنار- [[پاریس، شهر\|پاریس]]: ناکجا، 2012)؛ ''هم‌شاگردی‌ها 2'' (گردآوری داستان کوتاه‌های کارگاه داستان‌نویسی حسین مرتضائیان آبکنار- پاریس: ناکجا، 2012)؛ ''هم‌شاگردی‌ها 3'' (گردآوری داستان کوتاه‌های کارگاه داستان‌نویسی حسین مرتضائیان آبکنار- پاریس: ناکجا، 2012).</p>

Nazanin در ‏۱۴ مارس ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۰۳

2022-03-14T10:03:46Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ مارس ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۰۳
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}حسین مرتضائیان آبکنار (تهران 5 اسفند 1345ش- )</p> <p style="text-align: justify;"> </p> <p style="text-align: justify;">[[File:حسین مرتضاییان آبکنار.JPG\|thumb\|حسین مرتضاییان آبکنار]]داستان‌نویس، فیلم‌نامه‌نویس و مدرس [[دانشگاه_هنر\|دانشگاه_هنر]]. پس از پایان تحصیلات متوسطه به [[دانشگاه_تهران\|دانشگاه_تهران]] راه یافت و در رشته‌ی~~ ~~هنرهای دراماتیک (گرایش طراحی صحنه) از دانشکده هنرهای زیبای این دانشگاه فارغ‌التحصیل شد. از اواخر دهه‌ی 1360، در کلاس‌های [[سیروس_طاهباز\|سیروس_طاهباز]] در [[کانون_پرورش_فکری_کودکان_و_نوجوانان\|کانون_پرورش_فکری_کودکان_و_نوجوانان]] و کمی بعدتر، در کارگاه داستان‌نویسی [[هوشنگ_گلشیری\|هوشنگ_گلشیری]] حضور یافت. طی سال‌های 1377 و 1378، به عنوان عضو هیات تحریریه‌ی ماهنامه‌ی ''کارنامه ''فعالیت داشت و طی سال‌های بعد، علاوه بر تدریسِ داستان‌نویسی در دانشگاه هنر، کلاس‌های متعددی نیز با عنوانِ نویسندگی خلاق در مراکز فرهنگی~~ ~~خصوصی مثل موسسه‌ی «کارنامه»،~~ ~~نشر «ققنوس» و نشر «چشمه» برگزار کرد. با دریافت بورسیه‌ی دوره‌ی تحصیلات تکمیلی [[دانشگاه_هاروارد\|دانشگاه_هاروارد]]،~~ ~~او از سال 2013 در بوستون امریکا زندگی می‌کند.</p> <p style="text-align: justify;">مرتضائیان آبکنار در سال 1386 برای رمان~~ ~~''عقرب روی پله‌های راه‌آهن اندیمشک یا از این قطار خون می‌چکه قربان ''(به عنوان رمان اول یا متفاوت سال)، برنده‌ی جوایز «انجمن واو،» «مهرگان ادب» (هشتمین دوره) و «هوشنگ گلشیری» (هفتمین دوره) شده است. آثار او تاکنون به زبان‌های فرانسه، آلمانی، کردی و انگلیسی ترجمه شده‌اند. از مرتضائیان~~ ~~یک کتابِ پژوهشی نیز در زمینه‌ی ادبیات دوره‌ی قاجاریه منتشر شده که در بخش کتاب‌شناسی همین مقاله به آن اشاره می‌شود. در کارنامه‌ی هنری او، چند فیلم‌نامه‌ی سینمایی نیز دیده می‌شود که معروف‌ترین آنها ،~~ ~~''کسی از گربه های ایرانی خبر ندارد،'' ساخته‌ی [[بهمن_قبادی\|بهمن_قبادی]]،~~ ~~است. </p> <p style="text-align: justify;">آبکنار در~~ ~~ رمان ''عقرب...''~~ ~~به جای تمرکز بر شخصیت‌پردازی با ساختن و پرداختن موقعیت‌هایی ویژه در جنگ، یک رمان مطلقاً ضد جنگ را پدید آورده که با مخاطبش~~ ~~با صراحت درباره‌ی جنگ حرف می‌زند. در این داستان، با سربازی به نام مرتضی هدایتی آشنا می‌شویم که فقط می‌خواهد زنده بماند و خود را به سلامت به خانه برساند، اما در آشفتگی روزهای پایانی جنگ، زندگی او هم مانند زندگی هزاران نفر دیگر از هم‌نسلانش به یک تصادف بند است. از ویژگی‌های مهم سبکی این رمان، می‌توان به روایت غیر خطی و تغییرهای زاویه دید روایت اشاره کرد.</p> <p style="text-align: justify;"></p><p style="text-align: justify;">'''کتاب‌شناسی'''</p><p style="text-align: justify;">''کنسرت تارهای ممنوعه'' (مجموعه داستان-~~ ~~آگه، 1378)؛~~ ~~''عطر فرانسوی''~~ ~~(مجموعه داستان-~~ ~~قصه، 1382)؛~~ ~~''عقرب روی پله‌های راه‌آهن اندیمشک یا از این قطار خون می‌چکد قربان'' (رمان- نی، 1385)؛~~ ~~''این نام‌ها را به خاطر بسپارید ''(گردآوری مجموعه داستان- نی، 1386)؛ ''معرفی و بررسی آثار داستانی و نمایشی از 1250 تا 1300 شمسی'' (پژوهش ادبی-~~ ~~فرهنگستان زبان و ادب فارسی، 1387)؛ ''هم‌شاگردی‌ها 1'' (گردآوری داستان کوتاه‌های~~ ~~کارگاه داستان‌نویسی حسین مرتضائیان آبکنار- پاریس: ناکجا، 2012)؛~~ ~~''هم‌شاگردی‌ها 2'' (گردآوری داستان کوتاه‌های~~ ~~کارگاه داستان‌نویسی حسین مرتضائیان آبکنار- پاریس: ناکجا، 2012)؛~~ ~~''هم‌شاگردی‌ها 3'' (گردآوری داستان کوتاه‌های~~ ~~کارگاه داستان‌نویسی حسین مرتضائیان آبکنار- پاریس: ناکجا، 2012).</p>		}}حسین مرتضائیان آبکنار (تهران 5 اسفند 1345ش- )</p> <p style="text-align: justify;"> </p> <p style="text-align: justify;">[[File:حسین مرتضاییان آبکنار.JPG\|thumb\|حسین مرتضاییان آبکنار]]داستان‌نویس، فیلم‌نامه‌نویس و مدرس [[دانشگاه_هنر\|دانشگاه_هنر]]. پس از پایان تحصیلات متوسطه به [[دانشگاه_تهران\|دانشگاه_تهران]] راه یافت و در رشته‌ی هنرهای دراماتیک (گرایش طراحی صحنه) از دانشکده هنرهای زیبای این دانشگاه فارغ‌التحصیل شد. از اواخر دهه‌ی 1360، در کلاس‌های [[سیروس_طاهباز\|سیروس_طاهباز]] در [[کانون_پرورش_فکری_کودکان_و_نوجوانان\|کانون_پرورش_فکری_کودکان_و_نوجوانان]] و کمی بعدتر، در کارگاه داستان‌نویسی [[هوشنگ_گلشیری\|هوشنگ_گلشیری]] حضور یافت. طی سال‌های 1377 و 1378، به عنوان عضو هیات تحریریه‌ی ماهنامه‌ی ''کارنامه ''فعالیت داشت و طی سال‌های بعد، علاوه بر تدریسِ داستان‌نویسی در دانشگاه هنر، کلاس‌های متعددی نیز با عنوانِ نویسندگی خلاق در مراکز فرهنگی خصوصی مثل موسسه‌ی «کارنامه»، نشر «ققنوس» و نشر «چشمه» برگزار کرد. با دریافت بورسیه‌ی دوره‌ی تحصیلات تکمیلی [[دانشگاه_هاروارد\|دانشگاه_هاروارد]]، او از سال 2013 در بوستون امریکا زندگی می‌کند.</p> <p style="text-align: justify;">مرتضائیان آبکنار در سال 1386 برای رمان ''عقرب روی پله‌های راه‌آهن اندیمشک یا از این قطار خون می‌چکه قربان'' (به عنوان رمان اول یا متفاوت سال)، برنده‌ی جوایز «انجمن واو،» «مهرگان ادب» (هشتمین دوره) و «هوشنگ گلشیری» (هفتمین دوره) شده است. آثار او تاکنون به زبان‌های فرانسه، آلمانی، کردی و انگلیسی ترجمه شده‌اند. از مرتضائیان یک کتابِ پژوهشی نیز در زمینه‌ی ادبیات دوره‌ی قاجاریه منتشر شده که در بخش کتاب‌شناسی همین مقاله به آن اشاره می‌شود. در کارنامه‌ی هنری او، چند فیلم‌نامه‌ی سینمایی نیز دیده می‌شود که معروف‌ترین آنها ، ''کسی از گربه های ایرانی خبر ندارد،'' ساخته‌ی [[بهمن_قبادی\|بهمن_قبادی]]، است. </p> <p style="text-align: justify;">آبکنار در رمان ''عقرب...'' به جای تمرکز بر شخصیت‌پردازی با ساختن و پرداختن موقعیت‌هایی ویژه در جنگ، یک رمان مطلقاً ضد جنگ را پدید آورده که با مخاطبش با صراحت درباره‌ی جنگ حرف می‌زند. در این داستان، با سربازی به نام مرتضی هدایتی آشنا می‌شویم که فقط می‌خواهد زنده بماند و خود را به سلامت به خانه برساند، اما در آشفتگی روزهای پایانی جنگ، زندگی او هم مانند زندگی هزاران نفر دیگر از هم‌نسلانش به یک تصادف بند است. از ویژگی‌های مهم سبکی این رمان، می‌توان به روایت غیر خطی و تغییرهای زاویه دید روایت اشاره کرد.</p> <p style="text-align: justify;"></p><p style="text-align: justify;">'''کتاب‌شناسی'''</p><p style="text-align: justify;">''کنسرت تارهای ممنوعه'' (مجموعه داستان- آگه، 1378)؛ ''عطر فرانسوی'' (مجموعه داستان- قصه، 1382)؛ ''عقرب روی پله‌های راه‌آهن اندیمشک یا از این قطار خون می‌چکد قربان'' (رمان- نی، 1385)؛ ''این نام‌ها را به خاطر بسپارید ''(گردآوری مجموعه داستان- نی، 1386)؛ ''معرفی و بررسی آثار داستانی و نمایشی از 1250 تا 1300 شمسی'' (پژوهش ادبی- فرهنگستان زبان و ادب فارسی، 1387)؛ ''هم‌شاگردی‌ها 1'' (گردآوری داستان کوتاه‌های کارگاه داستان‌نویسی حسین مرتضائیان آبکنار- پاریس: ناکجا، 2012)؛ ''هم‌شاگردی‌ها 2'' (گردآوری داستان کوتاه‌های کارگاه داستان‌نویسی حسین مرتضائیان آبکنار- پاریس: ناکجا، 2012)؛ ''هم‌شاگردی‌ها 3'' (گردآوری داستان کوتاه‌های کارگاه داستان‌نویسی حسین مرتضائیان آبکنار- پاریس: ناکجا، 2012).</p>

Reza rouzbahani در ‏۶ دسامبر ۲۰۲۰، ساعت ۰۷:۲۵

2020-12-06T07:25:15Z

صفحهٔ تازه

{{جعبه زندگینامه
|عنوان = حسین مرتضائیان آبکنار
|نام =
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز= تهران 5 اسفند 1345ش
|تاریخ مرگ=
|دوره زندگی=
|ملیت=ایرانی
|محل زندگی=امریکا
|تحصیلات و محل تحصیل= هنرهای دراماتیک دانشگاه تهران
| شغل و تخصص اصلی = داستان‌نویس و فیلم‌نامه‌نویس
|سبک =
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات = برنده‌ی جوایز انجمن واو، مهرگان ادب (هشتمین دوره) و هوشنگ گلشیری (هفتمین دوره)سال 1386
|آثار = عقرب روی پله‌های راه‌آهن اندیمشک یا از این قطار خون می‌چکد قربان (1385)
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =ادبیات فارسی
|دوره =
|فعالیت‌های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}حسین مرتضائیان آبکنار (تهران 5 اسفند 1345ش- )   [[File:حسین مرتضاییان آبکنار.JPG|thumb|حسین مرتضاییان آبکنار]]داستان‌نویس، فیلم‌نامه‌نویس و مدرس [[دانشگاه_هنر|دانشگاه_هنر]]. پس از پایان تحصیلات متوسطه به [[دانشگاه_تهران|دانشگاه_تهران]] راه یافت و در رشته‌ی هنرهای دراماتیک (گرایش طراحی صحنه) از دانشکده هنرهای زیبای این دانشگاه فارغ‌التحصیل شد. از اواخر دهه‌ی 1360، در کلاس‌های [[سیروس_طاهباز|سیروس_طاهباز]] در [[کانون_پرورش_فکری_کودکان_و_نوجوانان|کانون_پرورش_فکری_کودکان_و_نوجوانان]] و کمی بعدتر، در کارگاه داستان‌نویسی [[هوشنگ_گلشیری|هوشنگ_گلشیری]] حضور یافت. طی سال‌های 1377 و 1378، به عنوان عضو هیات تحریریه‌ی ماهنامه‌ی ''کارنامه ''فعالیت داشت و طی سال‌های بعد، علاوه بر تدریسِ داستان‌نویسی در دانشگاه هنر، کلاس‌های متعددی نیز با عنوانِ نویسندگی خلاق در مراکز فرهنگی خصوصی مثل موسسه‌ی «کارنامه»، نشر «ققنوس» و نشر «چشمه» برگزار کرد. با دریافت بورسیه‌ی دوره‌ی تحصیلات تکمیلی [[دانشگاه_هاروارد|دانشگاه_هاروارد]]، او از سال 2013 در بوستون امریکا زندگی می‌کند. مرتضائیان آبکنار در سال 1386 برای رمان ''عقرب روی پله‌های راه‌آهن اندیمشک یا از این قطار خون می‌چکه قربان ''(به عنوان رمان اول یا متفاوت سال)، برنده‌ی جوایز «انجمن واو،» «مهرگان ادب» (هشتمین دوره) و «هوشنگ گلشیری» (هفتمین دوره) شده است. آثار او تاکنون به زبان‌های فرانسه، آلمانی، کردی و انگلیسی ترجمه شده‌اند. از مرتضائیان یک کتابِ پژوهشی نیز در زمینه‌ی ادبیات دوره‌ی قاجاریه منتشر شده که در بخش کتاب‌شناسی همین مقاله به آن اشاره می‌شود. در کارنامه‌ی هنری او، چند فیلم‌نامه‌ی سینمایی نیز دیده می‌شود که معروف‌ترین آنها ، ''کسی از گربه های ایرانی خبر ندارد،'' ساخته‌ی [[بهمن_قبادی|بهمن_قبادی]]، است.  آبکنار در  رمان ''عقرب...'' به جای تمرکز بر شخصیت‌پردازی با ساختن و پرداختن موقعیت‌هایی ویژه در جنگ، یک رمان مطلقاً ضد جنگ را پدید آورده که با مخاطبش با صراحت درباره‌ی جنگ حرف می‌زند. در این داستان، با سربازی به نام مرتضی هدایتی آشنا می‌شویم که فقط می‌خواهد زنده بماند و خود را به سلامت به خانه برساند، اما در آشفتگی روزهای پایانی جنگ، زندگی او هم مانند زندگی هزاران نفر دیگر از هم‌نسلانش به یک تصادف بند است. از ویژگی‌های مهم سبکی این رمان، می‌توان به روایت غیر خطی و تغییرهای زاویه دید روایت اشاره کرد. '''کتاب‌شناسی'''''کنسرت تارهای ممنوعه'' (مجموعه داستان- آگه، 1378)؛ ''عطر فرانسوی'' (مجموعه داستان- قصه، 1382)؛ ''عقرب روی پله‌های راه‌آهن اندیمشک یا از این قطار خون می‌چکد قربان'' (رمان- نی، 1385)؛ ''این نام‌ها را به خاطر بسپارید ''(گردآوری مجموعه داستان- نی، 1386)؛ ''معرفی و بررسی آثار داستانی و نمایشی از 1250 تا 1300 شمسی'' (پژوهش ادبی- فرهنگستان زبان و ادب فارسی، 1387)؛ ''هم‌شاگردی‌ها 1'' (گردآوری داستان کوتاه‌های کارگاه داستان‌نویسی حسین مرتضائیان آبکنار- پاریس: ناکجا، 2012)؛ ''هم‌شاگردی‌ها 2'' (گردآوری داستان کوتاه‌های کارگاه داستان‌نویسی حسین مرتضائیان آبکنار- پاریس: ناکجا، 2012)؛ ''هم‌شاگردی‌ها 3'' (گردآوری داستان کوتاه‌های کارگاه داستان‌نویسی حسین مرتضائیان آبکنار- پاریس: ناکجا، 2012).
 

منابع:

*روزنمای ادبیات امروز ایران 1396؛ پژوهش و تدوین: محمد ولیزاده؛ تهران: انتشارات بامداد نو؛ چاپ اول: 1395
*[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do http://yon.ir/rFUEy]
*[https://koodak24.ir/directories/details/11924/حسین-مرتضاییان-آبکنار http://yon.ir/4uTSx]
*[http://hosseinabkenar.com/AboutMe.aspx?Lang=Fa http://yon.ir/RYQWs]

 

----

[[Category:ادبیات فارسی]]
[[Category:ادبیات معاصر - اشخاص]]
[[Category:سینما]]
[[Category:ایران - اشخاص (سایر عوامل)]]