دورر، آلبرشت (۱۴۷۱م ـ۱۵۲۸) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazanin در ‏۱۰ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۳۳

2025-03-10T05:33:46Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۳۳
خط ۶:		خط ۶:
	دورر، آلبرشت (۱۴۷۱م ـ۱۵۲۸م)(Durer, Albrecht)<br />		دورر، آلبرشت (۱۴۷۱م ـ۱۵۲۸م)(Durer, Albrecht)<br />

	هنرمند آلمانی. شخصیت پیشگام [[رنسانس]]<ref>Renaissance </ref> در شمال اروپا بود. در طراحی بسیار مهارت داشت و شاگرد پرشور طبیعت نیز بود. اسلوب‌های کنده‌کاری لوح چوبین<ref>woodcut </ref> و باسمه‌سازی<ref>engraving </ref> را در حد کمال می‌دانست، و مجموعه‌های چاپی بسیاری پدید آورد؛ مجموعۀ چاپنقش‌های چوبیِ کتاب ''مکاشفات''<ref>''Apocalypse ''</ref> (۱۴۹۸م)، و چاپنقش‌هایی بر لوح مسی<ref>copper plate </ref>، ازجمله ''شهسوار مرگ، و شیطان''<ref>''The Knight, Death and the Devil ''</ref> (۱۵۱۳م)، و ''مالیخولیا''<ref>''Melancholia ''</ref> (۱۵۱۴م)، از آن جمله‌اند. گسترۀ نقاشی‌هایش، نقاشی‌های محرابی<ref>altarpieces </ref>، تک‌چهره‌هایی بادقت در جزئیات، و چندین خودنگاری<ref>self-portrait </ref> را دربر می‌گیرد. دورِر نخست نزد پدرش که طلاساز بود، و سپس در ۱۴۸۶م نزد میکائیل وُلگِموت<ref>Michael Wolgemut </ref> (۱۴۳۴ـ۱۵۱۹م)، نقاش و حکاک چوب و صاحب کارگاهی بزرگ در [[نورنبرگ]]<ref>Nürnberg </ref>، شاگردی کرد. در ۱۳سالگی تک‌چهرۀ خود را در آینه طراحی کرد، که نخستین خودنگاری در تاریخ هنر اروپا، و بازتابی از نبوغ هنری اوست. از ۱۴۹۰م سفر به بسیاری از شهرها و مراکز هنری اروپا را درپیش گرفت، و هنر [[ایتالیا]] و [[هلند]] را بررسی کرد. در ۱۴۹۴م در نورنبرگ با اَگنس فرای<ref>Agnes Frey </ref>، دختر موسیقی‌دانی موفق و ثروتمند، ازدواج کرد و در پاییز همان سال برای نخستین‌بار به ایتالیا رفت که حاصل آن مجموعه‌ای اتودهای آبرنگ از منظره است. در ۱۵۰۵ـ۱۵۰۷م بار دیگر به ایتالیا سفر کرد، و در [[ونیز]] اقامت گزید؛ این سفرها در زندگی هنری‌اش بسیار تأثیرگذار بود. دورر از یک‌سو از هنرمندانی همچون [[مانتنیا، آندرآ (ح ۱۴۳۱م ـ۱۵۰۶)\|مانتنیا]]<ref>Mantegna</ref>، [[پولایوئولو\|پولّایوئولو]]<ref>Pollaiuolo</ref> و [[بلینی، خانواده\|خانوادۀ بلّینی]]<ref> Bellini </ref> تأثیر گرفت، و از سوی دیگر دانش هنرمندان رنسانس، شوری در وی برانگیخت که موجب شد تا درک او از زیبایی آرمانی متحول شود و از واقع‌گرایی<ref>realism </ref> پرتفصیل پیشین خود فاصله گیرد. در هنر دورر، بین روحیۀ [[گوتیک، هنر\|گوتیک]]<ref>Gothic </ref> و صنعتگری شمال اروپا از یک‌سو، و جهان‌نگری عقلانی و گسترده از سوی دیگر، تعادل ـ و گاه تعارض ـ برقرار است. پانزده باسمۀ چوبی بزرگ کتاب ''مکاشفه''، که با متن آلمانی و لاتین در ۱۴۹۸م منتشر شد، شاهکارهایی در هنر گوتیک‌اند؛ عبوس و پرازدحام و در عین حال به‌طرز شگفت‌آوری بدیع. تابلوی ''زندگی مریم عذرا''<ref>''Life Of the Virgin ''</ref> که حاصلِ دومین مسافرت دورر به ایتالیا است، با فضایی گشاده و نوین در ترکیب‌بندی، هنر بلّینی را تداعی می‌کند. نبوغ هنری دورر اصالتاً در آثار خطی‌اش تجلّی می‌یابد، و گراوورهای مسی، حکاکی‌های لوح چوبین، و طراحی‌هایش، مشهورترین و تأثیرگذارترین آثار اوست. شاهکارهایش در حکاکی خطی عبارت‌اند از ''سرنوشت''<ref>''Fortune ''</ref> (۱۵۰۰م)، ''آدم و حوا''<ref>''Adam and Eve ''</ref>(۱۵۰۴م)، ''اسب بزرگ''<ref>''Great Horse''</ref>، و ''اسب کوچک''<ref>'' Little Horse ''</ref> (۱۵۰۵م، اتودهایی از تناسبات اسب)، اثر بزرگ ''مالیخولیا'' (۱۵۱۴؛ که نشان‌دهندۀ عطش‌‌ پایان‌ناپذیر و اقناع‌نشدۀ همتای شمالی لئوناردو در دانش‌پژوهی است)، و ''شهسوار مرگ، و شیطان'' (۱۵۱۳م). نیز ''مصیبت بزرگ''<ref>''Great Passion''</ref> (۱۴۹۸ـ۱۵۱۰م)، و ''مصیبت کوچک''<ref>'' Little Passion ''</ref> (۱۵۰۹ـ۱۵۱۱م) مجموعه‌های نظرگیری از حکاکی‌های لوح چوبینِ اوست. طراحی‌هایش از تک‌چهره، و اتودهایش از حیوانات و گیاهان، ازجمله ''خرگوش''<ref>''The Hare''</ref>، و ''تودۀ علف''<ref> ''Tuft of Grass''</ref> (آلبرتینا<ref> Albertina </ref>) نمونه‌هایی کم‌نظیرند. نقاشی، هیچ‌گاه در رأس اشتغالات هنری دورر قرار نداشت، گرچه خودنگاری‌هایش (۱۴۹۳م؛ [[لوور]]<ref>Louvre </ref>)، (۱۴۹۸م [[پرادو]]<ref>Prado</ref>)، و (۱۵۰۴م؛ [[مونیخ]]) جایگاهی شامخ در میان آثارش دارند، و نقاشی ''آدم و حوا''، در موزۀ پرادو دستاورد زیبایی است از اتودهایش در هنر ایتالیا. آثارش شماری از نقاشی‌های محرابی را دربرمی‌گیرد، که از آن میان تابلوهای ''پرستش تثلیث''<ref> ''Adoration of the Trinity''</ref> (۱۵۱۱م؛ [[وین]]<ref> Vienna </ref>)، ''ستایش مجوسان''<ref>''Adoration of the Magi ''</ref> (۱۵۰۴م؛ موزۀ اوفیتسی<ref>Uffizi Four Apostles</ref>)، و ''چهار حواری''۳۴ (۱۵۲۶م؛ مونیخ) درخور ذکرند. سه کتاب به‌ترتیب دربارۀ اندازه‌گیری و ژرفانمایی (۱۵۲۵م)، استحکامات و شهرسازی (۱۵۲۷م)، و تناسب اندام انسان (۱۵۲۸م)، از آخرین آثارش به‌شمار می‌روند.		هنرمند آلمانی. شخصیت پیشگام [[رنسانس]]<ref>Renaissance </ref> در شمال اروپا بود. در طراحی بسیار مهارت داشت و شاگرد پرشور طبیعت نیز بود. اسلوب‌های کنده‌کاری لوح چوبین<ref>woodcut </ref> و باسمه‌سازی<ref>engraving </ref> را در حد کمال می‌دانست، و مجموعه‌های چاپی بسیاری پدید آورد؛ مجموعۀ چاپنقش‌های چوبیِ کتاب ''مکاشفات''<ref>''Apocalypse ''</ref> (۱۴۹۸م)، و چاپنقش‌هایی بر لوح مسی<ref>copper plate </ref>، ازجمله ''شهسوار مرگ، و شیطان''<ref>''The Knight, Death and the Devil ''</ref> (۱۵۱۳م)، و ''مالیخولیا''<ref>''Melancholia ''</ref> (۱۵۱۴م)، از آن جمله‌اند. گسترۀ نقاشی‌هایش، نقاشی‌های محرابی<ref>altarpieces </ref>، تک‌چهره‌هایی بادقت در جزئیات، و چندین خودنگاری<ref>self-portrait </ref> را دربر می‌گیرد. دورِر نخست نزد پدرش که طلاساز بود، و سپس در ۱۴۸۶م نزد میکائیل وُلگِموت<ref>Michael Wolgemut </ref> (۱۴۳۴ـ۱۵۱۹م)، نقاش و حکاک چوب و صاحب کارگاهی بزرگ در [[نورنبرگ]]<ref>Nürnberg </ref>، شاگردی کرد. در ۱۳سالگی تک‌چهرۀ خود را در آینه طراحی کرد، که نخستین خودنگاری در تاریخ هنر اروپا، و بازتابی از نبوغ هنری اوست. از ۱۴۹۰م سفر به بسیاری از شهرها و مراکز هنری اروپا را درپیش گرفت، و هنر [[ایتالیا]] و [[هلند]] را بررسی کرد. در ۱۴۹۴م در نورنبرگ با اَگنس فرای<ref>Agnes Frey </ref>، دختر موسیقی‌دانی موفق و ثروتمند، ازدواج کرد و در پاییز همان سال برای نخستین‌بار به ایتالیا رفت که حاصل آن مجموعه‌ای اتودهای آبرنگ از منظره است. در ۱۵۰۵ـ۱۵۰۷م بار دیگر به ایتالیا سفر کرد، و در [[ونیز]] اقامت گزید؛ این سفرها در زندگی هنری‌اش بسیار تأثیرگذار بود. دورر از یک‌سو از هنرمندانی همچون [[مانتنیا، آندرآ (ح ۱۴۳۱م ـ۱۵۰۶)\|مانتنیا]]<ref>Mantegna</ref>، [[پولایوئولو\|پولّایوئولو]]<ref>Pollaiuolo</ref> و [[بلینی، خانواده\|خانوادۀ بلّینی]]<ref> Bellini </ref> تأثیر گرفت، و از سوی دیگر دانش هنرمندان رنسانس، شوری در وی برانگیخت که موجب شد تا درک او از زیبایی آرمانی متحول شود و از واقع‌گرایی<ref>realism </ref> پرتفصیل پیشین خود فاصله گیرد. در هنر دورر، بین روحیۀ [[گوتیک، هنر\|گوتیک]]<ref>Gothic </ref> و صنعتگری شمال اروپا از یک‌سو، و جهان‌نگری عقلانی و گسترده از سوی دیگر، تعادل ـ و گاه تعارض ـ برقرار است. پانزده باسمۀ چوبی بزرگ کتاب ''مکاشفه''، که با متن آلمانی و لاتین در ۱۴۹۸م منتشر شد، شاهکارهایی در هنر گوتیک‌اند؛ عبوس و پرازدحام و در عین حال به‌طرز شگفت‌آوری بدیع. تابلوی ''زندگی مریم عذرا''<ref>''Life Of the Virgin ''</ref> که حاصلِ دومین مسافرت دورر به ایتالیا است، با فضایی گشاده و نوین در ترکیب‌بندی، هنر بلّینی را تداعی می‌کند. نبوغ هنری دورر اصالتاً در آثار خطی‌اش تجلّی می‌یابد، و گراوورهای مسی، حکاکی‌های لوح چوبین، و طراحی‌هایش، مشهورترین و تأثیرگذارترین آثار اوست. شاهکارهایش در حکاکی خطی عبارت‌اند از ''سرنوشت''<ref>''Fortune ''</ref> (۱۵۰۰م)، ''آدم و حوا''<ref>''Adam and Eve ''</ref>(۱۵۰۴م)، ''اسب بزرگ''<ref>''Great Horse''</ref>، و ''اسب کوچک''<ref>'' Little Horse ''</ref> (۱۵۰۵م، اتودهایی از تناسبات اسب)، اثر بزرگ ''مالیخولیا'' (۱۵۱۴؛ که نشان‌دهندۀ عطش‌‌ پایان‌ناپذیر و اقناع‌نشدۀ همتای شمالی لئوناردو در دانش‌پژوهی است)، و ''شهسوار مرگ، و شیطان'' (۱۵۱۳م). نیز ''مصیبت بزرگ''<ref>''Great Passion''</ref> (۱۴۹۸ـ۱۵۱۰م)، و ''مصیبت کوچک''<ref>'' Little Passion ''</ref> (۱۵۰۹ـ۱۵۱۱م) مجموعه‌های نظرگیری از حکاکی‌های لوح چوبینِ اوست. طراحی‌هایش از تک‌چهره، و اتودهایش از حیوانات و گیاهان، ازجمله ''خرگوش''<ref>''The Hare''</ref>، و ''تودۀ علف''<ref> ''Tuft of Grass''</ref> (آلبرتینا<ref> Albertina </ref>) نمونه‌هایی کم‌نظیرند. نقاشی، هیچ‌گاه در رأس اشتغالات هنری دورر قرار نداشت، گرچه خودنگاری‌هایش (۱۴۹۳م؛ [[لوور]]<ref>Louvre </ref>)، (۱۴۹۸م [[پرادو]]<ref>Prado</ref>)، و (۱۵۰۴م؛ [[مونیخ]]) جایگاهی شامخ در میان آثارش دارند، و نقاشی ''آدم و حوا''، در موزۀ پرادو دستاورد زیبایی است از اتودهایش در هنر ایتالیا. آثارش شماری از نقاشی‌های محرابی را دربرمی‌گیرد، که از آن میان تابلوهای ''پرستش تثلیث''<ref> ''Adoration of the Trinity''</ref> (۱۵۱۱م؛ [[وین]]<ref> Vienna </ref>)، ''ستایش مجوسان''<ref>''Adoration of the Magi ''</ref> (۱۵۰۴م؛ موزۀ اوفیتسی<ref>Uffizi Four Apostles</ref>)، و ''چهار حواری''<ref>''Four Apostlex''</ref> (۱۵۲۶م؛ مونیخ) درخور ذکرند. سه کتاب به‌ترتیب دربارۀ اندازه‌گیری و ژرفانمایی (۱۵۲۵م)، استحکامات و شهرسازی (۱۵۲۷م)، و تناسب اندام انسان (۱۵۲۸م)، از آخرین آثارش به‌شمار می‌روند.

Mohammadi3 در ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۲۷

2024-12-17T06:27:44Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۲۷
خط ۶:		خط ۶:
	دورر، آلبرشت (۱۴۷۱م ـ۱۵۲۸م)(Durer, Albrecht)<br />		دورر، آلبرشت (۱۴۷۱م ـ۱۵۲۸م)(Durer, Albrecht)<br />

	هنرمند آلمانی. شخصیت پیشگام [[رنسانس]]<ref>Renaissance </ref> در شمال اروپا بود. در طراحی بسیار مهارت داشت و شاگرد پرشور طبیعت نیز بود. اسلوب‌های کنده‌کاری لوح چوبین<ref>woodcut </ref> و باسمه‌سازی<ref>engraving </ref> را در حد کمال می‌دانست، و مجموعه‌های چاپی بسیاری پدید آورد؛ مجموعۀ چاپنقش‌های چوبیِ کتاب ''مکاشفات''<ref>''Apocalypse ''</ref> (۱۴۹۸م)، و چاپنقش‌هایی بر لوح مسی<ref>copper plate </ref>، ازجمله ''شهسوار مرگ، و شیطان''<ref>''The Knight, Death and the Devil ''</ref> (۱۵۱۳م)، و ''مالیخولیا''<ref>''Melancholia ''</ref> (۱۵۱۴م)، از آن جمله‌اند. گسترۀ نقاشی‌هایش، نقاشی‌های محرابی<ref>altarpieces </ref>، تک‌چهره‌هایی بادقت در جزئیات، و چندین خودنگاری<ref>self-portrait </ref> را دربر می‌گیرد. دورِر نخست نزد پدرش که طلاساز بود، و سپس در ۱۴۸۶م نزد میکائیل وُلگِموت<ref>Michael Wolgemut </ref> (۱۴۳۴ـ۱۵۱۹م)، نقاش و حکاک چوب و صاحب کارگاهی بزرگ در [[نورنبرگ]]<ref>Nürnberg </ref>، شاگردی کرد. در ۱۳سالگی تک‌چهرۀ خود را در آینه طراحی کرد، که نخستین خودنگاری در تاریخ هنر اروپا، و بازتابی از نبوغ هنری اوست. از ۱۴۹۰م سفر به بسیاری از شهرها و مراکز هنری اروپا را درپیش گرفت، و هنر [[ایتالیا]] و [[هلند]] را بررسی کرد. در ۱۴۹۴م در نورنبرگ با اَگنس فرای<ref>Agnes Frey </ref>، دختر موسیقی‌دانی موفق و ثروتمند، ازدواج کرد و در پاییز همان سال برای نخستین‌بار به ایتالیا رفت که حاصل آن مجموعه‌ای اتودهای آبرنگ از منظره است. در ۱۵۰۵ـ۱۵۰۷م بار دیگر به ایتالیا سفر کرد، و در [[ونیز]] اقامت گزید؛ این سفرها در زندگی هنری‌اش بسیار تأثیرگذار بود. دورر از یک‌سو از هنرمندانی همچون [[مانتنیا، آندرآ (ح ۱۴۳۱م ـ۱۵۰۶)\|مانتنیا]]<ref>Mantegna</ref>، [[~~پولایویولو~~\|پولّایوئولو]]<ref>Pollaiuolo</ref> و [[بلینی، خانواده\|خانوادۀ بلّینی]]<ref> Bellini </ref> تأثیر گرفت، و از سوی دیگر دانش هنرمندان رنسانس، شوری در وی برانگیخت که موجب شد تا درک او از زیبایی آرمانی متحول شود و از واقع‌گرایی<ref>realism </ref> پرتفصیل پیشین خود فاصله گیرد. در هنر دورر، بین روحیۀ [[گوتیک، هنر\|گوتیک]]<ref>Gothic </ref> و صنعتگری شمال اروپا از یک‌سو، و جهان‌نگری عقلانی و گسترده از سوی دیگر، تعادل ـ و گاه تعارض ـ برقرار است. پانزده باسمۀ چوبی بزرگ کتاب ''مکاشفه''، که با متن آلمانی و لاتین در ۱۴۹۸م منتشر شد، شاهکارهایی در هنر گوتیک‌اند؛ عبوس و پرازدحام و در عین حال به‌طرز شگفت‌آوری بدیع. تابلوی ''زندگی مریم عذرا''<ref>''Life Of the Virgin ''</ref> که حاصلِ دومین مسافرت دورر به ایتالیا است، با فضایی گشاده و نوین در ترکیب‌بندی، هنر بلّینی را تداعی می‌کند. نبوغ هنری دورر اصالتاً در آثار خطی‌اش تجلّی می‌یابد، و گراوورهای مسی، حکاکی‌های لوح چوبین، و طراحی‌هایش، مشهورترین و تأثیرگذارترین آثار اوست. شاهکارهایش در حکاکی خطی عبارت‌اند از ''سرنوشت''<ref>''Fortune ''</ref> (۱۵۰۰م)، ''آدم و حوا''<ref>''Adam and Eve ''</ref>(۱۵۰۴م)، ''اسب بزرگ''<ref>''Great Horse''</ref>، و ''اسب کوچک''<ref>'' Little Horse ''</ref> (۱۵۰۵م، اتودهایی از تناسبات اسب)، اثر بزرگ ''مالیخولیا'' (۱۵۱۴؛ که نشان‌دهندۀ عطش‌‌ پایان‌ناپذیر و اقناع‌نشدۀ همتای شمالی لئوناردو در دانش‌پژوهی است)، و ''شهسوار مرگ، و شیطان'' (۱۵۱۳م). نیز ''مصیبت بزرگ''<ref>''Great Passion''</ref> (۱۴۹۸ـ۱۵۱۰م)، و ''مصیبت کوچک''<ref>'' Little Passion ''</ref> (۱۵۰۹ـ۱۵۱۱م) مجموعه‌های نظرگیری از حکاکی‌های لوح چوبینِ اوست. طراحی‌هایش از تک‌چهره، و اتودهایش از حیوانات و گیاهان، ازجمله ''خرگوش''<ref>''The Hare''</ref>، و ''تودۀ علف''<ref> ''Tuft of Grass''</ref> (آلبرتینا<ref> Albertina </ref>) نمونه‌هایی کم‌نظیرند. نقاشی، هیچ‌گاه در رأس اشتغالات هنری دورر قرار نداشت، گرچه خودنگاری‌هایش (۱۴۹۳م؛ [[لوور]]<ref>Louvre </ref>)، (۱۴۹۸م [[پرادو]]<ref>Prado</ref>)، و (۱۵۰۴م؛ [[مونیخ]]) جایگاهی شامخ در میان آثارش دارند، و نقاشی ''آدم و حوا''، در موزۀ پرادو دستاورد زیبایی است از اتودهایش در هنر ایتالیا. آثارش شماری از نقاشی‌های محرابی را دربرمی‌گیرد، که از آن میان تابلوهای ''پرستش تثلیث''<ref> ''Adoration of the Trinity''</ref> (۱۵۱۱م؛ [[وین]]<ref> Vienna </ref>)، ''ستایش مجوسان''<ref>''Adoration of the Magi ''</ref> (۱۵۰۴م؛ موزۀ اوفیتسی<ref>Uffizi Four Apostles</ref>)، و ''چهار حواری''۳۴ (۱۵۲۶م؛ مونیخ) درخور ذکرند. سه کتاب به‌ترتیب دربارۀ اندازه‌گیری و ژرفانمایی (۱۵۲۵م)، استحکامات و شهرسازی (۱۵۲۷م)، و تناسب اندام انسان (۱۵۲۸م)، از آخرین آثارش به‌شمار می‌روند.		هنرمند آلمانی. شخصیت پیشگام [[رنسانس]]<ref>Renaissance </ref> در شمال اروپا بود. در طراحی بسیار مهارت داشت و شاگرد پرشور طبیعت نیز بود. اسلوب‌های کنده‌کاری لوح چوبین<ref>woodcut </ref> و باسمه‌سازی<ref>engraving </ref> را در حد کمال می‌دانست، و مجموعه‌های چاپی بسیاری پدید آورد؛ مجموعۀ چاپنقش‌های چوبیِ کتاب ''مکاشفات''<ref>''Apocalypse ''</ref> (۱۴۹۸م)، و چاپنقش‌هایی بر لوح مسی<ref>copper plate </ref>، ازجمله ''شهسوار مرگ، و شیطان''<ref>''The Knight, Death and the Devil ''</ref> (۱۵۱۳م)، و ''مالیخولیا''<ref>''Melancholia ''</ref> (۱۵۱۴م)، از آن جمله‌اند. گسترۀ نقاشی‌هایش، نقاشی‌های محرابی<ref>altarpieces </ref>، تک‌چهره‌هایی بادقت در جزئیات، و چندین خودنگاری<ref>self-portrait </ref> را دربر می‌گیرد. دورِر نخست نزد پدرش که طلاساز بود، و سپس در ۱۴۸۶م نزد میکائیل وُلگِموت<ref>Michael Wolgemut </ref> (۱۴۳۴ـ۱۵۱۹م)، نقاش و حکاک چوب و صاحب کارگاهی بزرگ در [[نورنبرگ]]<ref>Nürnberg </ref>، شاگردی کرد. در ۱۳سالگی تک‌چهرۀ خود را در آینه طراحی کرد، که نخستین خودنگاری در تاریخ هنر اروپا، و بازتابی از نبوغ هنری اوست. از ۱۴۹۰م سفر به بسیاری از شهرها و مراکز هنری اروپا را درپیش گرفت، و هنر [[ایتالیا]] و [[هلند]] را بررسی کرد. در ۱۴۹۴م در نورنبرگ با اَگنس فرای<ref>Agnes Frey </ref>، دختر موسیقی‌دانی موفق و ثروتمند، ازدواج کرد و در پاییز همان سال برای نخستین‌بار به ایتالیا رفت که حاصل آن مجموعه‌ای اتودهای آبرنگ از منظره است. در ۱۵۰۵ـ۱۵۰۷م بار دیگر به ایتالیا سفر کرد، و در [[ونیز]] اقامت گزید؛ این سفرها در زندگی هنری‌اش بسیار تأثیرگذار بود. دورر از یک‌سو از هنرمندانی همچون [[مانتنیا، آندرآ (ح ۱۴۳۱م ـ۱۵۰۶)\|مانتنیا]]<ref>Mantegna</ref>، [[پولایوئولو\|پولّایوئولو]]<ref>Pollaiuolo</ref> و [[بلینی، خانواده\|خانوادۀ بلّینی]]<ref> Bellini </ref> تأثیر گرفت، و از سوی دیگر دانش هنرمندان رنسانس، شوری در وی برانگیخت که موجب شد تا درک او از زیبایی آرمانی متحول شود و از واقع‌گرایی<ref>realism </ref> پرتفصیل پیشین خود فاصله گیرد. در هنر دورر، بین روحیۀ [[گوتیک، هنر\|گوتیک]]<ref>Gothic </ref> و صنعتگری شمال اروپا از یک‌سو، و جهان‌نگری عقلانی و گسترده از سوی دیگر، تعادل ـ و گاه تعارض ـ برقرار است. پانزده باسمۀ چوبی بزرگ کتاب ''مکاشفه''، که با متن آلمانی و لاتین در ۱۴۹۸م منتشر شد، شاهکارهایی در هنر گوتیک‌اند؛ عبوس و پرازدحام و در عین حال به‌طرز شگفت‌آوری بدیع. تابلوی ''زندگی مریم عذرا''<ref>''Life Of the Virgin ''</ref> که حاصلِ دومین مسافرت دورر به ایتالیا است، با فضایی گشاده و نوین در ترکیب‌بندی، هنر بلّینی را تداعی می‌کند. نبوغ هنری دورر اصالتاً در آثار خطی‌اش تجلّی می‌یابد، و گراوورهای مسی، حکاکی‌های لوح چوبین، و طراحی‌هایش، مشهورترین و تأثیرگذارترین آثار اوست. شاهکارهایش در حکاکی خطی عبارت‌اند از ''سرنوشت''<ref>''Fortune ''</ref> (۱۵۰۰م)، ''آدم و حوا''<ref>''Adam and Eve ''</ref>(۱۵۰۴م)، ''اسب بزرگ''<ref>''Great Horse''</ref>، و ''اسب کوچک''<ref>'' Little Horse ''</ref> (۱۵۰۵م، اتودهایی از تناسبات اسب)، اثر بزرگ ''مالیخولیا'' (۱۵۱۴؛ که نشان‌دهندۀ عطش‌‌ پایان‌ناپذیر و اقناع‌نشدۀ همتای شمالی لئوناردو در دانش‌پژوهی است)، و ''شهسوار مرگ، و شیطان'' (۱۵۱۳م). نیز ''مصیبت بزرگ''<ref>''Great Passion''</ref> (۱۴۹۸ـ۱۵۱۰م)، و ''مصیبت کوچک''<ref>'' Little Passion ''</ref> (۱۵۰۹ـ۱۵۱۱م) مجموعه‌های نظرگیری از حکاکی‌های لوح چوبینِ اوست. طراحی‌هایش از تک‌چهره، و اتودهایش از حیوانات و گیاهان، ازجمله ''خرگوش''<ref>''The Hare''</ref>، و ''تودۀ علف''<ref> ''Tuft of Grass''</ref> (آلبرتینا<ref> Albertina </ref>) نمونه‌هایی کم‌نظیرند. نقاشی، هیچ‌گاه در رأس اشتغالات هنری دورر قرار نداشت، گرچه خودنگاری‌هایش (۱۴۹۳م؛ [[لوور]]<ref>Louvre </ref>)، (۱۴۹۸م [[پرادو]]<ref>Prado</ref>)، و (۱۵۰۴م؛ [[مونیخ]]) جایگاهی شامخ در میان آثارش دارند، و نقاشی ''آدم و حوا''، در موزۀ پرادو دستاورد زیبایی است از اتودهایش در هنر ایتالیا. آثارش شماری از نقاشی‌های محرابی را دربرمی‌گیرد، که از آن میان تابلوهای ''پرستش تثلیث''<ref> ''Adoration of the Trinity''</ref> (۱۵۱۱م؛ [[وین]]<ref> Vienna </ref>)، ''ستایش مجوسان''<ref>''Adoration of the Magi ''</ref> (۱۵۰۴م؛ موزۀ اوفیتسی<ref>Uffizi Four Apostles</ref>)، و ''چهار حواری''۳۴ (۱۵۲۶م؛ مونیخ) درخور ذکرند. سه کتاب به‌ترتیب دربارۀ اندازه‌گیری و ژرفانمایی (۱۵۲۵م)، استحکامات و شهرسازی (۱۵۲۷م)، و تناسب اندام انسان (۱۵۲۸م)، از آخرین آثارش به‌شمار می‌روند.

Nazanin در ‏۱۷ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۵۵

2024-10-17T09:55:23Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۵۵
خط ۱:		خط ۱:

	{{جعبه زندگینامه\|عنوان=آلبرشت دورر\|نام=Albrecht Durer\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=۱۴۷۱م\|تاریخ مرگ=۱۵۲۸م\|دوره زندگی=\|ملیت=آلمانی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=هنرمند\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=شهسوار مرگ، و شیطان (~~۱۵۱۳~~)، و مالیخولیا (~~۱۵۱۴~~)، سرنوشت (۱۵۰۰م)، آدم و حوا(۱۵۰۴م)، اسب بزرگ، اسب کوچک (۱۵۰۵م)، مصیبت بزرگ (۱۴۹۸ـ۱۵۱۰م)، مصیبت کوچک (۱۵۰۹ـ۱۵۱۱م)، خرگوش، توده علف (آلبرتینا)، پرستش تثلیث (۱۵۱۱م)، ستایش مجوسان (۱۵۰۴م)، چهار ~~حواری۳۴~~ (۱۵۲۶م)\|خویشاوندان سرشناس=اَگنس فرای (همسر)\|گروه مقاله=\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=آلبرشت دورر\|نام=Albrecht Durer\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=۱۴۷۱م\|تاریخ مرگ=۱۵۲۸م\|دوره زندگی=\|ملیت=آلمانی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=هنرمند\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=شهسوار مرگ، و شیطان (۱۵۱۳م)، و مالیخولیا (۱۵۱۴م)، سرنوشت (۱۵۰۰م)، آدم و حوا(۱۵۰۴م)، اسب بزرگ، اسب کوچک (۱۵۰۵م)، مصیبت بزرگ (۱۴۹۸ـ۱۵۱۰م)، مصیبت کوچک (۱۵۰۹ـ۱۵۱۱م)، خرگوش، توده علف (آلبرتینا)، پرستش تثلیث (۱۵۱۱م)، ستایش مجوسان (۱۵۰۴م)، چهار حواری (۱۵۲۶م)
			کتاب: اندازه‌گیری و ژرفانمایی (۱۵۲۵م)، استحکامات و شهرسازی (۱۵۲۷م)، تناسب اندام انسان (۱۵۲۸م)\|خویشاوندان سرشناس=اَگنس فرای (همسر)\|گروه مقاله=\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}
	[[پرونده:20184100-6.jpg\|بندانگشتی\|مالیخولیا (۱۵۱۴م) اثر آلبرشت دورر]]		[[پرونده:20184100-6.jpg\|بندانگشتی\|مالیخولیا (۱۵۱۴م) اثر آلبرشت دورر]]
	[[پرونده:20184100-7.jpg\|بندانگشتی\|زندگی مریم عذرا اثر آلبرشت دورر]]		[[پرونده:20184100-7.jpg\|بندانگشتی\|زندگی مریم عذرا اثر آلبرشت دورر]]

Nazanin در ‏۱۷ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۳۴

2024-10-17T09:34:02Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۳۴
خط ۱:		خط ۱:

			{{جعبه زندگینامه\|عنوان=آلبرشت دورر\|نام=Albrecht Durer\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=۱۴۷۱م\|تاریخ مرگ=۱۵۲۸م\|دوره زندگی=\|ملیت=آلمانی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=هنرمند\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=شهسوار مرگ، و شیطان (۱۵۱۳)، و مالیخولیا (۱۵۱۴)، سرنوشت (۱۵۰۰م)، آدم و حوا(۱۵۰۴م)، اسب بزرگ، اسب کوچک (۱۵۰۵م)، مصیبت بزرگ (۱۴۹۸ـ۱۵۱۰م)، مصیبت کوچک (۱۵۰۹ـ۱۵۱۱م)، خرگوش، توده علف (آلبرتینا)، پرستش تثلیث (۱۵۱۱م)، ستایش مجوسان (۱۵۰۴م)، چهار حواری۳۴ (۱۵۲۶م)\|خویشاوندان سرشناس=اَگنس فرای (همسر)\|گروه مقاله=\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}
	[[پرونده:20184100-6.jpg\|بندانگشتی\|مالیخولیا (۱۵۱۴م) اثر آلبرشت دورر]]		[[پرونده:20184100-6.jpg\|بندانگشتی\|مالیخولیا (۱۵۱۴م) اثر آلبرشت دورر]]
	[[پرونده:20184100-7.jpg\|بندانگشتی\|زندگی مریم عذرا اثر آلبرشت دورر]]		[[پرونده:20184100-7.jpg\|بندانگشتی\|زندگی مریم عذرا اثر آلبرشت دورر]]
	{{جعبه زندگینامه\|عنوان=آلبرشت دورر\|نام=Albrecht Durer\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=۱۴۷۱م\|تاریخ مرگ=۱۵۲۸م\|دوره زندگی=\|ملیت=آلمانی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=هنرمند\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=شهسوار مرگ، و شیطان (۱۵۱۳)، و مالیخولیا (۱۵۱۴)، سرنوشت (۱۵۰۰م)، آدم و حوا(۱۵۰۴م)، اسب بزرگ، اسب کوچک (۱۵۰۵م)، مصیبت بزرگ (۱۴۹۸ـ۱۵۱۰م)، مصیبت کوچک (۱۵۰۹ـ۱۵۱۱م)، خرگوش، توده علف (آلبرتینا)، پرستش تثلیث (۱۵۱۱م)، ستایش مجوسان (۱۵۰۴م)، چهار حواری۳۴ (۱۵۲۶م)\|خویشاوندان سرشناس=اَگنس فرای (همسر)\|گروه مقاله=\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}دورر، آلبرشت (۱۴۷۱م ـ۱۵۲۸م)(Durer, Albrecht)<br />		دورر، آلبرشت (۱۴۷۱م ـ۱۵۲۸م)(Durer, Albrecht)<br />

	هنرمند آلمانی. شخصیت پیشگام [[رنسانس]]<ref>Renaissance </ref> در شمال اروپا بود. در طراحی بسیار مهارت داشت و شاگرد پرشور طبیعت نیز بود. اسلوب‌های کنده‌کاری لوح چوبین<ref>woodcut </ref> و باسمه‌سازی<ref>engraving </ref> را در حد کمال می‌دانست، و مجموعه‌های چاپی بسیاری پدید آورد؛ مجموعۀ چاپنقش‌های چوبیِ کتاب ''مکاشفات''<ref>''Apocalypse ''</ref> (۱۴۹۸م)، و چاپنقش‌هایی بر لوح مسی<ref>copper plate </ref>، ازجمله ''شهسوار مرگ، و شیطان''<ref>''The Knight, Death and the Devil ''</ref> (۱۵۱۳م)، و ''مالیخولیا''<ref>''Melancholia ''</ref> (۱۵۱۴م)، از آن جمله‌اند. گسترۀ نقاشی‌هایش، نقاشی‌های محرابی<ref>altarpieces </ref>، تک‌چهره‌هایی بادقت در جزئیات، و چندین خودنگاری<ref>self-portrait </ref> را دربر می‌گیرد. دورِر نخست نزد پدرش که طلاساز بود، و سپس در ۱۴۸۶م نزد میکائیل وُلگِموت<ref>Michael Wolgemut </ref> (۱۴۳۴ـ۱۵۱۹م)، نقاش و حکاک چوب و صاحب کارگاهی بزرگ در [[نورنبرگ]]<ref>Nürnberg </ref>، شاگردی کرد. در ۱۳سالگی تک‌چهرۀ خود را در آینه طراحی کرد، که نخستین خودنگاری در تاریخ هنر اروپا، و بازتابی از نبوغ هنری اوست. از ۱۴۹۰م سفر به بسیاری از شهرها و مراکز هنری اروپا را درپیش گرفت، و هنر [[ایتالیا]] و [[هلند]] را بررسی کرد. در ۱۴۹۴م در نورنبرگ با اَگنس فرای<ref>Agnes Frey </ref>، دختر موسیقی‌دانی موفق و ثروتمند، ازدواج کرد و در پاییز همان سال برای نخستین‌بار به ایتالیا رفت که حاصل آن مجموعه‌ای اتودهای آبرنگ از منظره است. در ۱۵۰۵ـ۱۵۰۷م بار دیگر به ایتالیا سفر کرد، و در [[ونیز]] اقامت گزید؛ این سفرها در زندگی هنری‌اش بسیار تأثیرگذار بود. دورر از یک‌سو از هنرمندانی همچون [[مانتنیا، آندرآ (ح ۱۴۳۱م ـ۱۵۰۶)\|مانتنیا]]<ref>Mantegna</ref>، [[پولایویولو\|پولّایوئولو]]<ref>Pollaiuolo</ref> و [[بلینی، خانواده\|خانوادۀ بلّینی]]<ref> Bellini </ref> تأثیر گرفت، و از سوی دیگر دانش هنرمندان رنسانس، شوری در وی برانگیخت که موجب شد تا درک او از زیبایی آرمانی متحول شود و از واقع‌گرایی<ref>realism </ref> پرتفصیل پیشین خود فاصله گیرد. در هنر دورر، بین روحیۀ [[گوتیک، هنر\|گوتیک]]<ref>Gothic </ref> و صنعتگری شمال اروپا از یک‌سو، و جهان‌نگری عقلانی و گسترده از سوی دیگر، تعادل ـ و گاه تعارض ـ برقرار است. پانزده باسمۀ چوبی بزرگ کتاب ''مکاشفه''، که با متن آلمانی و لاتین در ۱۴۹۸م منتشر شد، شاهکارهایی در هنر گوتیک‌اند؛ عبوس و پرازدحام و در عین حال به‌طرز شگفت‌آوری بدیع. تابلوی ''زندگی مریم عذرا''<ref>''Life Of the Virgin ''</ref> که حاصلِ دومین مسافرت دورر به ایتالیا است، با فضایی گشاده و نوین در ترکیب‌بندی، هنر بلّینی را تداعی می‌کند. نبوغ هنری دورر اصالتاً در آثار خطی‌اش تجلّی می‌یابد، و گراوورهای مسی، حکاکی‌های لوح چوبین، و طراحی‌هایش، مشهورترین و تأثیرگذارترین آثار اوست. شاهکارهایش در حکاکی خطی عبارت‌اند از ''سرنوشت''<ref>''Fortune ''</ref> (۱۵۰۰م)، ''آدم و حوا''<ref>''Adam and Eve ''</ref>(۱۵۰۴م)، ''اسب بزرگ''<ref>''Great Horse''</ref>، و ''اسب کوچک''<ref>'' Little Horse ''</ref> (۱۵۰۵م، اتودهایی از تناسبات اسب)، اثر بزرگ ''مالیخولیا'' (۱۵۱۴؛ که نشان‌دهندۀ عطش‌‌ پایان‌ناپذیر و اقناع‌نشدۀ همتای شمالی لئوناردو در دانش‌پژوهی است)، و ''شهسوار مرگ، و شیطان'' (۱۵۱۳م). نیز ''مصیبت بزرگ''<ref>''Great Passion''</ref> (۱۴۹۸ـ۱۵۱۰م)، و ''مصیبت کوچک''<ref>'' Little Passion ''</ref> (۱۵۰۹ـ۱۵۱۱م) مجموعه‌های نظرگیری از حکاکی‌های لوح چوبینِ اوست. طراحی‌هایش از تک‌چهره، و اتودهایش از حیوانات و گیاهان، ازجمله ''خرگوش''<ref>''The Hare''</ref>، و ''تودۀ علف''<ref> ''Tuft of Grass''</ref> (آلبرتینا<ref> Albertina </ref>) نمونه‌هایی کم‌نظیرند. نقاشی، هیچ‌گاه در رأس اشتغالات هنری دورر قرار نداشت، گرچه خودنگاری‌هایش (۱۴۹۳م؛ [[لوور]]<ref>Louvre </ref>)، (۱۴۹۸م [[پرادو]]<ref>Prado</ref>)، و (۱۵۰۴م؛ [[مونیخ]]) جایگاهی شامخ در میان آثارش دارند، و نقاشی ''آدم و حوا''، در موزۀ پرادو دستاورد زیبایی است از اتودهایش در هنر ایتالیا. آثارش شماری از نقاشی‌های محرابی را دربرمی‌گیرد، که از آن میان تابلوهای ''پرستش تثلیث''<ref> ''Adoration of the Trinity''</ref> (۱۵۱۱م؛ [[وین]]<ref> Vienna </ref>)، ''ستایش مجوسان''<ref>''Adoration of the Magi ''</ref> (۱۵۰۴م؛ موزۀ اوفیتسی<ref>Uffizi Four Apostles</ref>)، و ''چهار حواری''۳۴ (۱۵۲۶م؛ مونیخ) درخور ذکرند. سه کتاب به‌ترتیب دربارۀ اندازه‌گیری و ژرفانمایی (۱۵۲۵م)، استحکامات و شهرسازی (۱۵۲۷م)، و تناسب اندام انسان (۱۵۲۸م)، از آخرین آثارش به‌شمار می‌روند.		هنرمند آلمانی. شخصیت پیشگام [[رنسانس]]<ref>Renaissance </ref> در شمال اروپا بود. در طراحی بسیار مهارت داشت و شاگرد پرشور طبیعت نیز بود. اسلوب‌های کنده‌کاری لوح چوبین<ref>woodcut </ref> و باسمه‌سازی<ref>engraving </ref> را در حد کمال می‌دانست، و مجموعه‌های چاپی بسیاری پدید آورد؛ مجموعۀ چاپنقش‌های چوبیِ کتاب ''مکاشفات''<ref>''Apocalypse ''</ref> (۱۴۹۸م)، و چاپنقش‌هایی بر لوح مسی<ref>copper plate </ref>، ازجمله ''شهسوار مرگ، و شیطان''<ref>''The Knight, Death and the Devil ''</ref> (۱۵۱۳م)، و ''مالیخولیا''<ref>''Melancholia ''</ref> (۱۵۱۴م)، از آن جمله‌اند. گسترۀ نقاشی‌هایش، نقاشی‌های محرابی<ref>altarpieces </ref>، تک‌چهره‌هایی بادقت در جزئیات، و چندین خودنگاری<ref>self-portrait </ref> را دربر می‌گیرد. دورِر نخست نزد پدرش که طلاساز بود، و سپس در ۱۴۸۶م نزد میکائیل وُلگِموت<ref>Michael Wolgemut </ref> (۱۴۳۴ـ۱۵۱۹م)، نقاش و حکاک چوب و صاحب کارگاهی بزرگ در [[نورنبرگ]]<ref>Nürnberg </ref>، شاگردی کرد. در ۱۳سالگی تک‌چهرۀ خود را در آینه طراحی کرد، که نخستین خودنگاری در تاریخ هنر اروپا، و بازتابی از نبوغ هنری اوست. از ۱۴۹۰م سفر به بسیاری از شهرها و مراکز هنری اروپا را درپیش گرفت، و هنر [[ایتالیا]] و [[هلند]] را بررسی کرد. در ۱۴۹۴م در نورنبرگ با اَگنس فرای<ref>Agnes Frey </ref>، دختر موسیقی‌دانی موفق و ثروتمند، ازدواج کرد و در پاییز همان سال برای نخستین‌بار به ایتالیا رفت که حاصل آن مجموعه‌ای اتودهای آبرنگ از منظره است. در ۱۵۰۵ـ۱۵۰۷م بار دیگر به ایتالیا سفر کرد، و در [[ونیز]] اقامت گزید؛ این سفرها در زندگی هنری‌اش بسیار تأثیرگذار بود. دورر از یک‌سو از هنرمندانی همچون [[مانتنیا، آندرآ (ح ۱۴۳۱م ـ۱۵۰۶)\|مانتنیا]]<ref>Mantegna</ref>، [[پولایویولو\|پولّایوئولو]]<ref>Pollaiuolo</ref> و [[بلینی، خانواده\|خانوادۀ بلّینی]]<ref> Bellini </ref> تأثیر گرفت، و از سوی دیگر دانش هنرمندان رنسانس، شوری در وی برانگیخت که موجب شد تا درک او از زیبایی آرمانی متحول شود و از واقع‌گرایی<ref>realism </ref> پرتفصیل پیشین خود فاصله گیرد. در هنر دورر، بین روحیۀ [[گوتیک، هنر\|گوتیک]]<ref>Gothic </ref> و صنعتگری شمال اروپا از یک‌سو، و جهان‌نگری عقلانی و گسترده از سوی دیگر، تعادل ـ و گاه تعارض ـ برقرار است. پانزده باسمۀ چوبی بزرگ کتاب ''مکاشفه''، که با متن آلمانی و لاتین در ۱۴۹۸م منتشر شد، شاهکارهایی در هنر گوتیک‌اند؛ عبوس و پرازدحام و در عین حال به‌طرز شگفت‌آوری بدیع. تابلوی ''زندگی مریم عذرا''<ref>''Life Of the Virgin ''</ref> که حاصلِ دومین مسافرت دورر به ایتالیا است، با فضایی گشاده و نوین در ترکیب‌بندی، هنر بلّینی را تداعی می‌کند. نبوغ هنری دورر اصالتاً در آثار خطی‌اش تجلّی می‌یابد، و گراوورهای مسی، حکاکی‌های لوح چوبین، و طراحی‌هایش، مشهورترین و تأثیرگذارترین آثار اوست. شاهکارهایش در حکاکی خطی عبارت‌اند از ''سرنوشت''<ref>''Fortune ''</ref> (۱۵۰۰م)، ''آدم و حوا''<ref>''Adam and Eve ''</ref>(۱۵۰۴م)، ''اسب بزرگ''<ref>''Great Horse''</ref>، و ''اسب کوچک''<ref>'' Little Horse ''</ref> (۱۵۰۵م، اتودهایی از تناسبات اسب)، اثر بزرگ ''مالیخولیا'' (۱۵۱۴؛ که نشان‌دهندۀ عطش‌‌ پایان‌ناپذیر و اقناع‌نشدۀ همتای شمالی لئوناردو در دانش‌پژوهی است)، و ''شهسوار مرگ، و شیطان'' (۱۵۱۳م). نیز ''مصیبت بزرگ''<ref>''Great Passion''</ref> (۱۴۹۸ـ۱۵۱۰م)، و ''مصیبت کوچک''<ref>'' Little Passion ''</ref> (۱۵۰۹ـ۱۵۱۱م) مجموعه‌های نظرگیری از حکاکی‌های لوح چوبینِ اوست. طراحی‌هایش از تک‌چهره، و اتودهایش از حیوانات و گیاهان، ازجمله ''خرگوش''<ref>''The Hare''</ref>، و ''تودۀ علف''<ref> ''Tuft of Grass''</ref> (آلبرتینا<ref> Albertina </ref>) نمونه‌هایی کم‌نظیرند. نقاشی، هیچ‌گاه در رأس اشتغالات هنری دورر قرار نداشت، گرچه خودنگاری‌هایش (۱۴۹۳م؛ [[لوور]]<ref>Louvre </ref>)، (۱۴۹۸م [[پرادو]]<ref>Prado</ref>)، و (۱۵۰۴م؛ [[مونیخ]]) جایگاهی شامخ در میان آثارش دارند، و نقاشی ''آدم و حوا''، در موزۀ پرادو دستاورد زیبایی است از اتودهایش در هنر ایتالیا. آثارش شماری از نقاشی‌های محرابی را دربرمی‌گیرد، که از آن میان تابلوهای ''پرستش تثلیث''<ref> ''Adoration of the Trinity''</ref> (۱۵۱۱م؛ [[وین]]<ref> Vienna </ref>)، ''ستایش مجوسان''<ref>''Adoration of the Magi ''</ref> (۱۵۰۴م؛ موزۀ اوفیتسی<ref>Uffizi Four Apostles</ref>)، و ''چهار حواری''۳۴ (۱۵۲۶م؛ مونیخ) درخور ذکرند. سه کتاب به‌ترتیب دربارۀ اندازه‌گیری و ژرفانمایی (۱۵۲۵م)، استحکامات و شهرسازی (۱۵۲۷م)، و تناسب اندام انسان (۱۵۲۸م)، از آخرین آثارش به‌شمار می‌روند.

Nazanin در ‏۱۷ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۳۳

2024-10-17T09:33:10Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۳۳
خط ۱:		خط ۱:
			[[پرونده:20184100-6.jpg\|بندانگشتی\|مالیخولیا (۱۵۱۴م) اثر آلبرشت دورر]]
			[[پرونده:20184100-7.jpg\|بندانگشتی\|زندگی مریم عذرا اثر آلبرشت دورر]]
			{{جعبه زندگینامه\|عنوان=آلبرشت دورر\|نام=Albrecht Durer\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=۱۴۷۱م\|تاریخ مرگ=۱۵۲۸م\|دوره زندگی=\|ملیت=آلمانی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=هنرمند\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=شهسوار مرگ، و شیطان (۱۵۱۳)، و مالیخولیا (۱۵۱۴)، سرنوشت (۱۵۰۰م)، آدم و حوا(۱۵۰۴م)، اسب بزرگ، اسب کوچک (۱۵۰۵م)، مصیبت بزرگ (۱۴۹۸ـ۱۵۱۰م)، مصیبت کوچک (۱۵۰۹ـ۱۵۱۱م)، خرگوش، توده علف (آلبرتینا)، پرستش تثلیث (۱۵۱۱م)، ستایش مجوسان (۱۵۰۴م)، چهار حواری۳۴ (۱۵۲۶م)\|خویشاوندان سرشناس=اَگنس فرای (همسر)\|گروه مقاله=\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}دورر، آلبرشت (۱۴۷۱م ـ۱۵۲۸م)(Durer, Albrecht)<br />

	دورِر، آلبرِشت (۱۴۷۱م ـ۱۵۲۸)(Durer, Albrecht)<br/> [[File:20184100-1.jpg\|thumb\|تابلوي شهسوار، مرگ و شيطان، اثر آلبرِشت دورِر]][[File:20184100-2.jpg\|thumb\|تابلوي شهسوار، مرگ و شيطان، اثر آلبرِشت دورِر]][[File:20184100.jpg\|thumb\|تابلوي شهسوار، مرگ و شيطان، اثر آلبرِشت دورِر]]هنرمند آلمانی. شخصیت پیشگام رنسانس<ref>Renaissance </ref> در شمال اروپا بود. در طراحی بسیار مهارت داشت و شاگرد پرشور طبیعت نیز بود. اسلوب‌های کنده‌کاری لوح چوبین<ref>woodcut </ref> و باسمه‌سازی<ref>engraving </ref> را در حد کمال می‌دانست، و مجموعه‌های چاپی بسیاری پدید آورد؛ مجموعۀ چاپنقش‌های چوبیِ کتاب ''مکاشفات''<ref>''Apocalypse ''</ref> (۱۴۹۸م)، و چاپنقش‌هایی بر لوح مسی<ref>copper plate </ref>، ازجمله ''~~شهسوار،~~ مرگ، و شیطان''<ref>''The Knight, Death and the Devil ''</ref> (~~۱۵۱۳~~)، و''مالیخولیا''<ref>''Melancholia ''</ref> (~~۱۵۱۴~~)، از آن جمله‌اند. گسترۀ نقاشی‌هایش، نقاشی‌های محرابی<ref>altarpieces </ref>، تک‌چهره‌هایی بادقت در جزئیات، و چندین خودنگاری<ref>self-portrait </ref> را دربر می‌گیرد. دورِر نخست نزد پدرش که طلاساز بود، و سپس در ۱۴۸۶م نزد میکائیل وُلگِموت<ref>Michael Wolgemut </ref> (۱۴۳۴ـ۱۵۱۹م)، نقاش و حکاک چوب و صاحب کارگاهی بزرگ در نورنبرگ<ref>Nürnberg </ref>، شاگردی کرد. در ۱۳سالگی تک‌چهرۀ خود را در آینه طراحی کرد، که نخستین خودنگاری در تاریخ هنر اروپا، و بازتابی از نبوغ هنری اوست. از ۱۴۹۰م سفر به بسیاری از شهرها و مراکز هنری اروپا را درپیش گرفت، و هنر ایتالیا و هلند را بررسی کرد. در ۱۴۹۴م در نورنبرگ با اَگنس فرای<ref>Agnes Frey </ref>، دختر موسیقی‌دانی موفق و ثروتمند، ازدواج کرد و در پاییز همان سال برای نخستین‌بار به ایتالیا رفت که حاصل آن مجموعه‌ای اتودهای آبرنگ از منظره است. در ~~۱۵۰۵ـ۱۵۰۷~~ بار دیگر به ایتالیا سفر کرد، و در ونیز اقامت گزید؛ این سفرها در زندگی هنری‌اش بسیار تأثیرگذار بود. دورر از یک‌سو از هنرمندانی همچون مانتنیا<ref>Mantegna</ref>، پولّایوئولو<ref>Pollaiuolo</ref>~~ ~~و خانوادۀ بلّینی<ref> Bellini </ref> تأثیر گرفت، و از سوی دیگر دانش هنرمندان رنسانس، شوری در وی برانگیخت که موجب شد تا درک او از ~~زیباییِ~~ آرمانی متحول شود و از واقع‌گرایی<ref>realism </ref> ~~پرتفصیلِ~~ پیشین خود فاصله گیرد. در هنر دورر، بین روحیۀ گوتیک<ref>Gothic </ref> و صنعتگری شمال اروپا از یک‌سو، و جهان‌نگری عقلانی و گسترده از سوی دیگر، تعادل ـ و گاه تعارض ـ برقرار است. پانزده باسمۀ چوبی بزرگ کتاب''مکاشفه''، که با متن آلمانی و لاتین در ۱۴۹۸م منتشر شد، شاهکارهایی در هنر گوتیک‌اند؛ عبوس و پرازدحام و در عین حال به‌طرز شگفت‌آوری بدیع. تابلوی ''زندگی مریم عذرا''<ref>''Life Of the Virgin ''</ref> که حاصلِ دومین مسافرت دورر به ایتالیا است، با فضایی گشاده و نوین در ترکیب‌بندی، هنر بلّینی را تداعی می‌کند. نبوغ هنری دورر اصالتاً در آثار خطی‌اش تجلّی می‌یابد، و گراوورهای مسی، حکاکی‌های لوح چوبین، و طراحی‌هایش، مشهورترین و تأثیرگذارترین آثار اوست. شاهکارهایش در حکاکی خطی عبارت‌اند از ''سرنوشت''<ref>''Fortune ''</ref> (~~۱۵۰۰~~)، ''آدم و حوا''<ref>''Adam and Eve ''</ref>(~~۱۵۰۴~~)،''اسب بزرگ''<ref>''Great Horse''</ref>، و''اسب کوچک''<ref>'' Little Horse ''</ref> (~~۱۵۰۵،~~ اتودهایی از تناسبات اسب)، اثر بزرگ ''مالیخولیا'' (۱۵۱۴؛ که نشان‌دهندۀ عطش‌‌ پایان‌ناپذیر و اقناع‌نشدۀ همتای شمالی لئوناردو در دانش‌پژوهی است)، و ''شهسوار مرگ، و شیطان'' (~~۱۵۱۳~~). نیز ''مصیبت بزرگ''<ref>''Great Passion''</ref> (۱۴۹۸ـ۱۵۱۰م)، و ''مصیبت کوچک''<ref>'' Little Passion ''</ref> (~~۱۵۰۹ـ۱۵۱۱~~) مجموعه‌های نظرگیری از حکاکی‌های لوح چوبینِ اوست. طراحی‌هایش از تک‌چهره، و اتودهایش از حیوانات و گیاهان، ازجمله ''خرگوش''<ref>''The Hare''</ref>، و ''تودۀ علف''<ref> ''Tuft of Grass''</ref> (آلبرتینا<ref> Albertina </ref>) نمونه‌هایی کم‌نظیرند. نقاشی، هیچ‌گاه در رأس اشتغالات هنری دورر قرار نداشت، گرچه خودنگاری‌هایش (۱۴۹۳م؛ لوور<ref>Louvre </ref>)، (۱۴۹۸م پرادو<ref>Prado</ref>)، و (~~۱۵۰۴؛~~ مونیخ) جایگاهی شامخ در میان آثارش دارند، و نقاشی ''آدم و حوا''، در موزۀ پرادو دستاورد زیبایی است از اتودهایش در هنر ایتالیا. آثارش شماری از نقاشی‌های محرابی را دربرمی‌گیرد، که از آن میان تابلوهای ''پرستش تثلیث''<ref> ''Adoration of the Trinity''</ref> (~~۱۵۱۱؛~~ وین<ref> Vienna </ref>)،~~ ~~''ستایش مجوسان''<ref>''Adoration of the Magi ''</ref> (~~۱۵۰۴؛~~ موزۀ اوفیتسی<ref>Uffizi Four Apostles</ref>)، و ''چهار حواری''۳۴ (~~۱۵۲۶؛~~ مونیخ) درخور ذکرند. سه کتاب به‌ترتیب دربارۀ اندازه‌گیری و ژرفانمایی (~~۱۵۲۵~~)، استحکامات و شهرسازی (~~۱۵۲۷~~)، و تناسب اندام انسان (~~۱۵۲۸~~)، از آخرین آثارش به‌شمار می‌روند.		هنرمند آلمانی. شخصیت پیشگام [[رنسانس]]<ref>Renaissance </ref> در شمال اروپا بود. در طراحی بسیار مهارت داشت و شاگرد پرشور طبیعت نیز بود. اسلوب‌های کنده‌کاری لوح چوبین<ref>woodcut </ref> و باسمه‌سازی<ref>engraving </ref> را در حد کمال می‌دانست، و مجموعه‌های چاپی بسیاری پدید آورد؛ مجموعۀ چاپنقش‌های چوبیِ کتاب ''مکاشفات''<ref>''Apocalypse ''</ref> (۱۴۹۸م)، و چاپنقش‌هایی بر لوح مسی<ref>copper plate </ref>، ازجمله ''شهسوار مرگ، و شیطان''<ref>''The Knight, Death and the Devil ''</ref> (۱۵۱۳م)، و ''مالیخولیا''<ref>''Melancholia ''</ref> (۱۵۱۴م)، از آن جمله‌اند. گسترۀ نقاشی‌هایش، نقاشی‌های محرابی<ref>altarpieces </ref>، تک‌چهره‌هایی بادقت در جزئیات، و چندین خودنگاری<ref>self-portrait </ref> را دربر می‌گیرد. دورِر نخست نزد پدرش که طلاساز بود، و سپس در ۱۴۸۶م نزد میکائیل وُلگِموت<ref>Michael Wolgemut </ref> (۱۴۳۴ـ۱۵۱۹م)، نقاش و حکاک چوب و صاحب کارگاهی بزرگ در [[نورنبرگ]]<ref>Nürnberg </ref>، شاگردی کرد. در ۱۳سالگی تک‌چهرۀ خود را در آینه طراحی کرد، که نخستین خودنگاری در تاریخ هنر اروپا، و بازتابی از نبوغ هنری اوست. از ۱۴۹۰م سفر به بسیاری از شهرها و مراکز هنری اروپا را درپیش گرفت، و هنر [[ایتالیا]] و [[هلند]] را بررسی کرد. در ۱۴۹۴م در نورنبرگ با اَگنس فرای<ref>Agnes Frey </ref>، دختر موسیقی‌دانی موفق و ثروتمند، ازدواج کرد و در پاییز همان سال برای نخستین‌بار به ایتالیا رفت که حاصل آن مجموعه‌ای اتودهای آبرنگ از منظره است. در ۱۵۰۵ـ۱۵۰۷م بار دیگر به ایتالیا سفر کرد، و در [[ونیز]] اقامت گزید؛ این سفرها در زندگی هنری‌اش بسیار تأثیرگذار بود. دورر از یک‌سو از هنرمندانی همچون [[مانتنیا، آندرآ (ح ۱۴۳۱م ـ۱۵۰۶)\|مانتنیا]]<ref>Mantegna</ref>، [[پولایویولو\|پولّایوئولو]]<ref>Pollaiuolo</ref> و [[بلینی، خانواده\|خانوادۀ بلّینی]]<ref> Bellini </ref> تأثیر گرفت، و از سوی دیگر دانش هنرمندان رنسانس، شوری در وی برانگیخت که موجب شد تا درک او از زیبایی آرمانی متحول شود و از واقع‌گرایی<ref>realism </ref> پرتفصیل پیشین خود فاصله گیرد. در هنر دورر، بین روحیۀ [[گوتیک، هنر\|گوتیک]]<ref>Gothic </ref> و صنعتگری شمال اروپا از یک‌سو، و جهان‌نگری عقلانی و گسترده از سوی دیگر، تعادل ـ و گاه تعارض ـ برقرار است. پانزده باسمۀ چوبی بزرگ کتاب ''مکاشفه''، که با متن آلمانی و لاتین در ۱۴۹۸م منتشر شد، شاهکارهایی در هنر گوتیک‌اند؛ عبوس و پرازدحام و در عین حال به‌طرز شگفت‌آوری بدیع. تابلوی ''زندگی مریم عذرا''<ref>''Life Of the Virgin ''</ref> که حاصلِ دومین مسافرت دورر به ایتالیا است، با فضایی گشاده و نوین در ترکیب‌بندی، هنر بلّینی را تداعی می‌کند. نبوغ هنری دورر اصالتاً در آثار خطی‌اش تجلّی می‌یابد، و گراوورهای مسی، حکاکی‌های لوح چوبین، و طراحی‌هایش، مشهورترین و تأثیرگذارترین آثار اوست. شاهکارهایش در حکاکی خطی عبارت‌اند از ''سرنوشت''<ref>''Fortune ''</ref> (۱۵۰۰م)، ''آدم و حوا''<ref>''Adam and Eve ''</ref>(۱۵۰۴م)، ''اسب بزرگ''<ref>''Great Horse''</ref>، و ''اسب کوچک''<ref>'' Little Horse ''</ref> (۱۵۰۵م، اتودهایی از تناسبات اسب)، اثر بزرگ ''مالیخولیا'' (۱۵۱۴؛ که نشان‌دهندۀ عطش‌‌ پایان‌ناپذیر و اقناع‌نشدۀ همتای شمالی لئوناردو در دانش‌پژوهی است)، و ''شهسوار مرگ، و شیطان'' (۱۵۱۳م). نیز ''مصیبت بزرگ''<ref>''Great Passion''</ref> (۱۴۹۸ـ۱۵۱۰م)، و ''مصیبت کوچک''<ref>'' Little Passion ''</ref> (۱۵۰۹ـ۱۵۱۱م) مجموعه‌های نظرگیری از حکاکی‌های لوح چوبینِ اوست. طراحی‌هایش از تک‌چهره، و اتودهایش از حیوانات و گیاهان، ازجمله ''خرگوش''<ref>''The Hare''</ref>، و ''تودۀ علف''<ref> ''Tuft of Grass''</ref> (آلبرتینا<ref> Albertina </ref>) نمونه‌هایی کم‌نظیرند. نقاشی، هیچ‌گاه در رأس اشتغالات هنری دورر قرار نداشت، گرچه خودنگاری‌هایش (۱۴۹۳م؛ [[لوور]]<ref>Louvre </ref>)، (۱۴۹۸م [[پرادو]]<ref>Prado</ref>)، و (۱۵۰۴م؛ [[مونیخ]]) جایگاهی شامخ در میان آثارش دارند، و نقاشی ''آدم و حوا''، در موزۀ پرادو دستاورد زیبایی است از اتودهایش در هنر ایتالیا. آثارش شماری از نقاشی‌های محرابی را دربرمی‌گیرد، که از آن میان تابلوهای ''پرستش تثلیث''<ref> ''Adoration of the Trinity''</ref> (۱۵۱۱م؛ [[وین]]<ref> Vienna </ref>)، ''ستایش مجوسان''<ref>''Adoration of the Magi ''</ref> (۱۵۰۴م؛ موزۀ اوفیتسی<ref>Uffizi Four Apostles</ref>)، و ''چهار حواری''۳۴ (۱۵۲۶م؛ مونیخ) درخور ذکرند. سه کتاب به‌ترتیب دربارۀ اندازه‌گیری و ژرفانمایی (۱۵۲۵م)، استحکامات و شهرسازی (۱۵۲۷م)، و تناسب اندام انسان (۱۵۲۸م)، از آخرین آثارش به‌شمار می‌روند.

Reza rouzbahani در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

دورِر، آلبرِشت (۱۴۷۱م ـ۱۵۲۸)(Durer, Albrecht)<br/> [[File:20184100-1.jpg|thumb|تابلوي شهسوار، مرگ و شيطان، اثر آلبرِشت دورِر]][[File:20184100-2.jpg|thumb|تابلوي شهسوار، مرگ و شيطان، اثر آلبرِشت دورِر]][[File:20184100.jpg|thumb|تابلوي شهسوار، مرگ و شيطان، اثر آلبرِشت دورِر]]هنرمند آلمانی. شخصیت پیشگام رنسانس<ref>Renaissance </ref> در شمال اروپا بود. در طراحی بسیار مهارت داشت و شاگرد پرشور طبیعت نیز بود. اسلوب‌های کنده‌کاری لوح چوبین<ref>woodcut </ref> و باسمه‌سازی<ref>engraving </ref> را در حد کمال می‌دانست، و مجموعه‌های چاپی بسیاری پدید آورد؛ مجموعۀ چاپنقش‌های چوبیِ کتاب ''مکاشفات''<ref>''Apocalypse ''</ref> (۱۴۹۸م)، و چاپنقش‌هایی بر لوح مسی<ref>copper plate </ref>، ازجمله ''شهسوار، مرگ، و شیطان''<ref>''The Knight, Death and the Devil ''</ref> (۱۵۱۳)، و''مالیخولیا''<ref>''Melancholia ''</ref> (۱۵۱۴)، از آن جمله‌اند. گسترۀ نقاشی‌هایش، نقاشی‌های محرابی<ref>altarpieces </ref>، تک‌چهره‌هایی بادقت در جزئیات، و چندین خودنگاری<ref>self-portrait </ref> را دربر می‌گیرد. دورِر نخست نزد پدرش که طلاساز بود، و سپس در ۱۴۸۶م نزد میکائیل وُلگِموت<ref>Michael Wolgemut </ref> (۱۴۳۴ـ۱۵۱۹م)، نقاش و حکاک چوب و صاحب کارگاهی بزرگ در نورنبرگ<ref>Nürnberg </ref>، شاگردی کرد. در ۱۳سالگی تک‌چهرۀ خود را در آینه طراحی کرد، که نخستین خودنگاری در تاریخ هنر اروپا، و بازتابی از نبوغ هنری اوست. از ۱۴۹۰م سفر به بسیاری از شهرها و مراکز هنری اروپا را درپیش گرفت، و هنر ایتالیا و هلند را بررسی کرد. در ۱۴۹۴م در نورنبرگ با اَگنس فرای<ref>Agnes Frey </ref>، دختر موسیقی‌دانی موفق و ثروتمند، ازدواج کرد و در پاییز همان سال برای نخستین‌بار به ایتالیا رفت که حاصل آن مجموعه‌ای اتودهای آبرنگ از منظره است. در ۱۵۰۵ـ۱۵۰۷ بار دیگر به ایتالیا سفر کرد، و در ونیز اقامت گزید؛ این سفرها در زندگی هنری‌اش بسیار تأثیرگذار بود. دورر از یک‌سو از هنرمندانی همچون مانتنیا<ref>Mantegna</ref>، پولّایوئولو<ref>Pollaiuolo</ref> و خانوادۀ بلّینی<ref> Bellini </ref> تأثیر گرفت، و از سوی دیگر دانش هنرمندان رنسانس، شوری در وی برانگیخت که موجب شد تا درک او از زیباییِ آرمانی متحول شود و از واقع‌گرایی<ref>realism </ref> پرتفصیلِ پیشین خود فاصله گیرد. در هنر دورر، بین روحیۀ گوتیک<ref>Gothic </ref> و صنعتگری شمال اروپا از یک‌سو، و جهان‌نگری عقلانی و گسترده از سوی دیگر، تعادل ـ و گاه تعارض ـ برقرار است. پانزده باسمۀ چوبی بزرگ کتاب''مکاشفه''، که با متن آلمانی و لاتین در ۱۴۹۸م منتشر شد، شاهکارهایی در هنر گوتیک‌اند؛ عبوس و پرازدحام و در عین حال به‌طرز شگفت‌آوری بدیع. تابلوی ''زندگی مریم عذرا''<ref>''Life Of the Virgin ''</ref> که حاصلِ دومین مسافرت دورر به ایتالیا است، با فضایی گشاده و نوین در ترکیب‌بندی، هنر بلّینی را تداعی می‌کند. نبوغ هنری دورر اصالتاً در آثار خطی‌اش تجلّی می‌یابد، و گراوورهای مسی، حکاکی‌های لوح چوبین، و طراحی‌هایش، مشهورترین و تأثیرگذارترین آثار اوست. شاهکارهایش در حکاکی خطی عبارت‌اند از ''سرنوشت''<ref>''Fortune ''</ref> (۱۵۰۰)، ''آدم و حوا''<ref>''Adam and Eve ''</ref>(۱۵۰۴)،''اسب بزرگ''<ref>''Great Horse''</ref>، و''اسب کوچک''<ref>'' Little Horse ''</ref> (۱۵۰۵، اتودهایی از تناسبات اسب)، اثر بزرگ ''مالیخولیا'' (۱۵۱۴؛ که نشان‌دهندۀ عطش‌‌ پایان‌ناپذیر و اقناع‌نشدۀ همتای شمالی لئوناردو در دانش‌پژوهی است)، و ''شهسوار مرگ، و شیطان'' (۱۵۱۳). نیز ''مصیبت بزرگ''<ref>''Great Passion''</ref> (۱۴۹۸ـ۱۵۱۰م)، و ''مصیبت کوچک''<ref>'' Little Passion ''</ref> (۱۵۰۹ـ۱۵۱۱) مجموعه‌های نظرگیری از حکاکی‌های لوح چوبینِ اوست. طراحی‌هایش از تک‌چهره، و اتودهایش از حیوانات و گیاهان، ازجمله ''خرگوش''<ref>''The Hare''</ref>، و ''تودۀ علف''<ref> ''Tuft of Grass''</ref> (آلبرتینا<ref> Albertina </ref>) نمونه‌هایی کم‌نظیرند. نقاشی، هیچ‌گاه در رأس اشتغالات هنری دورر قرار نداشت، گرچه خودنگاری‌هایش (۱۴۹۳م؛ لوور<ref>Louvre </ref>)، (۱۴۹۸م پرادو<ref>Prado</ref>)، و (۱۵۰۴؛ مونیخ) جایگاهی شامخ در میان آثارش دارند، و نقاشی ''آدم و حوا''، در موزۀ پرادو دستاورد زیبایی است از اتودهایش در هنر ایتالیا. آثارش شماری از نقاشی‌های محرابی را دربرمی‌گیرد، که از آن میان تابلوهای ''پرستش تثلیث''<ref> ''Adoration of the Trinity''</ref> (۱۵۱۱؛ وین<ref> Vienna </ref>)، ''ستایش مجوسان''<ref>''Adoration of the Magi ''</ref> (۱۵۰۴؛ موزۀ اوفیتسی<ref>Uffizi Four Apostles</ref>)، و ''چهار حواری''۳۴ (۱۵۲۶؛ مونیخ) درخور ذکرند. سه کتاب به‌ترتیب دربارۀ اندازه‌گیری و ژرفانمایی (۱۵۲۵)، استحکامات و شهرسازی (۱۵۲۷)، و تناسب اندام انسان (۱۵۲۸)، از آخرین آثارش به‌شمار می‌روند.

 

----

[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:پیش از قرن 20 - اشخاص]] [[Category:هنر]] [[Category:اصطلاحات، تاریخ عمومی و اشخاص]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۵۵
خط ۱:		خط ۱:

	{{جعبه زندگینامه\|عنوان=آلبرشت دورر\|نام=Albrecht Durer\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=۱۴۷۱م\|تاریخ مرگ=۱۵۲۸م\|دوره زندگی=\|ملیت=آلمانی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=هنرمند\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=شهسوار مرگ، و شیطان (~~۱۵۱۳~~)، و مالیخولیا (~~۱۵۱۴~~)، سرنوشت (۱۵۰۰م)، آدم و حوا(۱۵۰۴م)، اسب بزرگ، اسب کوچک (۱۵۰۵م)، مصیبت بزرگ (۱۴۹۸ـ۱۵۱۰م)، مصیبت کوچک (۱۵۰۹ـ۱۵۱۱م)، خرگوش، توده علف (آلبرتینا)، پرستش تثلیث (۱۵۱۱م)، ستایش مجوسان (۱۵۰۴م)، چهار ~~حواری۳۴~~ (۱۵۲۶م)\|خویشاوندان سرشناس=اَگنس فرای (همسر)\|گروه مقاله=\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=آلبرشت دورر\|نام=Albrecht Durer\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=۱۴۷۱م\|تاریخ مرگ=۱۵۲۸م\|دوره زندگی=\|ملیت=آلمانی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=هنرمند\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=شهسوار مرگ، و شیطان (۱۵۱۳م)، و مالیخولیا (۱۵۱۴م)، سرنوشت (۱۵۰۰م)، آدم و حوا(۱۵۰۴م)، اسب بزرگ، اسب کوچک (۱۵۰۵م)، مصیبت بزرگ (۱۴۹۸ـ۱۵۱۰م)، مصیبت کوچک (۱۵۰۹ـ۱۵۱۱م)، خرگوش، توده علف (آلبرتینا)، پرستش تثلیث (۱۵۱۱م)، ستایش مجوسان (۱۵۰۴م)، چهار حواری (۱۵۲۶م)
			کتاب: اندازه‌گیری و ژرفانمایی (۱۵۲۵م)، استحکامات و شهرسازی (۱۵۲۷م)، تناسب اندام انسان (۱۵۲۸م)\|خویشاوندان سرشناس=اَگنس فرای (همسر)\|گروه مقاله=\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}
	[[پرونده:20184100-6.jpg\|بندانگشتی\|مالیخولیا (۱۵۱۴م) اثر آلبرشت دورر]]		[[پرونده:20184100-6.jpg\|بندانگشتی\|مالیخولیا (۱۵۱۴م) اثر آلبرشت دورر]]
	[[پرونده:20184100-7.jpg\|بندانگشتی\|زندگی مریم عذرا اثر آلبرشت دورر]]		[[پرونده:20184100-7.jpg\|بندانگشتی\|زندگی مریم عذرا اثر آلبرشت دورر]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۳۴
خط ۱:		خط ۱:

			{{جعبه زندگینامه\|عنوان=آلبرشت دورر\|نام=Albrecht Durer\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=۱۴۷۱م\|تاریخ مرگ=۱۵۲۸م\|دوره زندگی=\|ملیت=آلمانی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=هنرمند\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=شهسوار مرگ، و شیطان (۱۵۱۳)، و مالیخولیا (۱۵۱۴)، سرنوشت (۱۵۰۰م)، آدم و حوا(۱۵۰۴م)، اسب بزرگ، اسب کوچک (۱۵۰۵م)، مصیبت بزرگ (۱۴۹۸ـ۱۵۱۰م)، مصیبت کوچک (۱۵۰۹ـ۱۵۱۱م)، خرگوش، توده علف (آلبرتینا)، پرستش تثلیث (۱۵۱۱م)، ستایش مجوسان (۱۵۰۴م)، چهار حواری۳۴ (۱۵۲۶م)\|خویشاوندان سرشناس=اَگنس فرای (همسر)\|گروه مقاله=\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}
	[[پرونده:20184100-6.jpg\|بندانگشتی\|مالیخولیا (۱۵۱۴م) اثر آلبرشت دورر]]		[[پرونده:20184100-6.jpg\|بندانگشتی\|مالیخولیا (۱۵۱۴م) اثر آلبرشت دورر]]
	[[پرونده:20184100-7.jpg\|بندانگشتی\|زندگی مریم عذرا اثر آلبرشت دورر]]		[[پرونده:20184100-7.jpg\|بندانگشتی\|زندگی مریم عذرا اثر آلبرشت دورر]]
	{{جعبه زندگینامه\|عنوان=آلبرشت دورر\|نام=Albrecht Durer\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=۱۴۷۱م\|تاریخ مرگ=۱۵۲۸م\|دوره زندگی=\|ملیت=آلمانی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=هنرمند\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=شهسوار مرگ، و شیطان (۱۵۱۳)، و مالیخولیا (۱۵۱۴)، سرنوشت (۱۵۰۰م)، آدم و حوا(۱۵۰۴م)، اسب بزرگ، اسب کوچک (۱۵۰۵م)، مصیبت بزرگ (۱۴۹۸ـ۱۵۱۰م)، مصیبت کوچک (۱۵۰۹ـ۱۵۱۱م)، خرگوش، توده علف (آلبرتینا)، پرستش تثلیث (۱۵۱۱م)، ستایش مجوسان (۱۵۰۴م)، چهار حواری۳۴ (۱۵۲۶م)\|خویشاوندان سرشناس=اَگنس فرای (همسر)\|گروه مقاله=\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}دورر، آلبرشت (۱۴۷۱م ـ۱۵۲۸م)(Durer, Albrecht)<br />		دورر، آلبرشت (۱۴۷۱م ـ۱۵۲۸م)(Durer, Albrecht)<br />

	هنرمند آلمانی. شخصیت پیشگام [[رنسانس]]<ref>Renaissance </ref> در شمال اروپا بود. در طراحی بسیار مهارت داشت و شاگرد پرشور طبیعت نیز بود. اسلوب‌های کنده‌کاری لوح چوبین<ref>woodcut </ref> و باسمه‌سازی<ref>engraving </ref> را در حد کمال می‌دانست، و مجموعه‌های چاپی بسیاری پدید آورد؛ مجموعۀ چاپنقش‌های چوبیِ کتاب ''مکاشفات''<ref>''Apocalypse ''</ref> (۱۴۹۸م)، و چاپنقش‌هایی بر لوح مسی<ref>copper plate </ref>، ازجمله ''شهسوار مرگ، و شیطان''<ref>''The Knight, Death and the Devil ''</ref> (۱۵۱۳م)، و ''مالیخولیا''<ref>''Melancholia ''</ref> (۱۵۱۴م)، از آن جمله‌اند. گسترۀ نقاشی‌هایش، نقاشی‌های محرابی<ref>altarpieces </ref>، تک‌چهره‌هایی بادقت در جزئیات، و چندین خودنگاری<ref>self-portrait </ref> را دربر می‌گیرد. دورِر نخست نزد پدرش که طلاساز بود، و سپس در ۱۴۸۶م نزد میکائیل وُلگِموت<ref>Michael Wolgemut </ref> (۱۴۳۴ـ۱۵۱۹م)، نقاش و حکاک چوب و صاحب کارگاهی بزرگ در [[نورنبرگ]]<ref>Nürnberg </ref>، شاگردی کرد. در ۱۳سالگی تک‌چهرۀ خود را در آینه طراحی کرد، که نخستین خودنگاری در تاریخ هنر اروپا، و بازتابی از نبوغ هنری اوست. از ۱۴۹۰م سفر به بسیاری از شهرها و مراکز هنری اروپا را درپیش گرفت، و هنر [[ایتالیا]] و [[هلند]] را بررسی کرد. در ۱۴۹۴م در نورنبرگ با اَگنس فرای<ref>Agnes Frey </ref>، دختر موسیقی‌دانی موفق و ثروتمند، ازدواج کرد و در پاییز همان سال برای نخستین‌بار به ایتالیا رفت که حاصل آن مجموعه‌ای اتودهای آبرنگ از منظره است. در ۱۵۰۵ـ۱۵۰۷م بار دیگر به ایتالیا سفر کرد، و در [[ونیز]] اقامت گزید؛ این سفرها در زندگی هنری‌اش بسیار تأثیرگذار بود. دورر از یک‌سو از هنرمندانی همچون [[مانتنیا، آندرآ (ح ۱۴۳۱م ـ۱۵۰۶)\|مانتنیا]]<ref>Mantegna</ref>، [[پولایویولو\|پولّایوئولو]]<ref>Pollaiuolo</ref> و [[بلینی، خانواده\|خانوادۀ بلّینی]]<ref> Bellini </ref> تأثیر گرفت، و از سوی دیگر دانش هنرمندان رنسانس، شوری در وی برانگیخت که موجب شد تا درک او از زیبایی آرمانی متحول شود و از واقع‌گرایی<ref>realism </ref> پرتفصیل پیشین خود فاصله گیرد. در هنر دورر، بین روحیۀ [[گوتیک، هنر\|گوتیک]]<ref>Gothic </ref> و صنعتگری شمال اروپا از یک‌سو، و جهان‌نگری عقلانی و گسترده از سوی دیگر، تعادل ـ و گاه تعارض ـ برقرار است. پانزده باسمۀ چوبی بزرگ کتاب ''مکاشفه''، که با متن آلمانی و لاتین در ۱۴۹۸م منتشر شد، شاهکارهایی در هنر گوتیک‌اند؛ عبوس و پرازدحام و در عین حال به‌طرز شگفت‌آوری بدیع. تابلوی ''زندگی مریم عذرا''<ref>''Life Of the Virgin ''</ref> که حاصلِ دومین مسافرت دورر به ایتالیا است، با فضایی گشاده و نوین در ترکیب‌بندی، هنر بلّینی را تداعی می‌کند. نبوغ هنری دورر اصالتاً در آثار خطی‌اش تجلّی می‌یابد، و گراوورهای مسی، حکاکی‌های لوح چوبین، و طراحی‌هایش، مشهورترین و تأثیرگذارترین آثار اوست. شاهکارهایش در حکاکی خطی عبارت‌اند از ''سرنوشت''<ref>''Fortune ''</ref> (۱۵۰۰م)، ''آدم و حوا''<ref>''Adam and Eve ''</ref>(۱۵۰۴م)، ''اسب بزرگ''<ref>''Great Horse''</ref>، و ''اسب کوچک''<ref>'' Little Horse ''</ref> (۱۵۰۵م، اتودهایی از تناسبات اسب)، اثر بزرگ ''مالیخولیا'' (۱۵۱۴؛ که نشان‌دهندۀ عطش‌‌ پایان‌ناپذیر و اقناع‌نشدۀ همتای شمالی لئوناردو در دانش‌پژوهی است)، و ''شهسوار مرگ، و شیطان'' (۱۵۱۳م). نیز ''مصیبت بزرگ''<ref>''Great Passion''</ref> (۱۴۹۸ـ۱۵۱۰م)، و ''مصیبت کوچک''<ref>'' Little Passion ''</ref> (۱۵۰۹ـ۱۵۱۱م) مجموعه‌های نظرگیری از حکاکی‌های لوح چوبینِ اوست. طراحی‌هایش از تک‌چهره، و اتودهایش از حیوانات و گیاهان، ازجمله ''خرگوش''<ref>''The Hare''</ref>، و ''تودۀ علف''<ref> ''Tuft of Grass''</ref> (آلبرتینا<ref> Albertina </ref>) نمونه‌هایی کم‌نظیرند. نقاشی، هیچ‌گاه در رأس اشتغالات هنری دورر قرار نداشت، گرچه خودنگاری‌هایش (۱۴۹۳م؛ [[لوور]]<ref>Louvre </ref>)، (۱۴۹۸م [[پرادو]]<ref>Prado</ref>)، و (۱۵۰۴م؛ [[مونیخ]]) جایگاهی شامخ در میان آثارش دارند، و نقاشی ''آدم و حوا''، در موزۀ پرادو دستاورد زیبایی است از اتودهایش در هنر ایتالیا. آثارش شماری از نقاشی‌های محرابی را دربرمی‌گیرد، که از آن میان تابلوهای ''پرستش تثلیث''<ref> ''Adoration of the Trinity''</ref> (۱۵۱۱م؛ [[وین]]<ref> Vienna </ref>)، ''ستایش مجوسان''<ref>''Adoration of the Magi ''</ref> (۱۵۰۴م؛ موزۀ اوفیتسی<ref>Uffizi Four Apostles</ref>)، و ''چهار حواری''۳۴ (۱۵۲۶م؛ مونیخ) درخور ذکرند. سه کتاب به‌ترتیب دربارۀ اندازه‌گیری و ژرفانمایی (۱۵۲۵م)، استحکامات و شهرسازی (۱۵۲۷م)، و تناسب اندام انسان (۱۵۲۸م)، از آخرین آثارش به‌شمار می‌روند.		هنرمند آلمانی. شخصیت پیشگام [[رنسانس]]<ref>Renaissance </ref> در شمال اروپا بود. در طراحی بسیار مهارت داشت و شاگرد پرشور طبیعت نیز بود. اسلوب‌های کنده‌کاری لوح چوبین<ref>woodcut </ref> و باسمه‌سازی<ref>engraving </ref> را در حد کمال می‌دانست، و مجموعه‌های چاپی بسیاری پدید آورد؛ مجموعۀ چاپنقش‌های چوبیِ کتاب ''مکاشفات''<ref>''Apocalypse ''</ref> (۱۴۹۸م)، و چاپنقش‌هایی بر لوح مسی<ref>copper plate </ref>، ازجمله ''شهسوار مرگ، و شیطان''<ref>''The Knight, Death and the Devil ''</ref> (۱۵۱۳م)، و ''مالیخولیا''<ref>''Melancholia ''</ref> (۱۵۱۴م)، از آن جمله‌اند. گسترۀ نقاشی‌هایش، نقاشی‌های محرابی<ref>altarpieces </ref>، تک‌چهره‌هایی بادقت در جزئیات، و چندین خودنگاری<ref>self-portrait </ref> را دربر می‌گیرد. دورِر نخست نزد پدرش که طلاساز بود، و سپس در ۱۴۸۶م نزد میکائیل وُلگِموت<ref>Michael Wolgemut </ref> (۱۴۳۴ـ۱۵۱۹م)، نقاش و حکاک چوب و صاحب کارگاهی بزرگ در [[نورنبرگ]]<ref>Nürnberg </ref>، شاگردی کرد. در ۱۳سالگی تک‌چهرۀ خود را در آینه طراحی کرد، که نخستین خودنگاری در تاریخ هنر اروپا، و بازتابی از نبوغ هنری اوست. از ۱۴۹۰م سفر به بسیاری از شهرها و مراکز هنری اروپا را درپیش گرفت، و هنر [[ایتالیا]] و [[هلند]] را بررسی کرد. در ۱۴۹۴م در نورنبرگ با اَگنس فرای<ref>Agnes Frey </ref>، دختر موسیقی‌دانی موفق و ثروتمند، ازدواج کرد و در پاییز همان سال برای نخستین‌بار به ایتالیا رفت که حاصل آن مجموعه‌ای اتودهای آبرنگ از منظره است. در ۱۵۰۵ـ۱۵۰۷م بار دیگر به ایتالیا سفر کرد، و در [[ونیز]] اقامت گزید؛ این سفرها در زندگی هنری‌اش بسیار تأثیرگذار بود. دورر از یک‌سو از هنرمندانی همچون [[مانتنیا، آندرآ (ح ۱۴۳۱م ـ۱۵۰۶)\|مانتنیا]]<ref>Mantegna</ref>، [[پولایویولو\|پولّایوئولو]]<ref>Pollaiuolo</ref> و [[بلینی، خانواده\|خانوادۀ بلّینی]]<ref> Bellini </ref> تأثیر گرفت، و از سوی دیگر دانش هنرمندان رنسانس، شوری در وی برانگیخت که موجب شد تا درک او از زیبایی آرمانی متحول شود و از واقع‌گرایی<ref>realism </ref> پرتفصیل پیشین خود فاصله گیرد. در هنر دورر، بین روحیۀ [[گوتیک، هنر\|گوتیک]]<ref>Gothic </ref> و صنعتگری شمال اروپا از یک‌سو، و جهان‌نگری عقلانی و گسترده از سوی دیگر، تعادل ـ و گاه تعارض ـ برقرار است. پانزده باسمۀ چوبی بزرگ کتاب ''مکاشفه''، که با متن آلمانی و لاتین در ۱۴۹۸م منتشر شد، شاهکارهایی در هنر گوتیک‌اند؛ عبوس و پرازدحام و در عین حال به‌طرز شگفت‌آوری بدیع. تابلوی ''زندگی مریم عذرا''<ref>''Life Of the Virgin ''</ref> که حاصلِ دومین مسافرت دورر به ایتالیا است، با فضایی گشاده و نوین در ترکیب‌بندی، هنر بلّینی را تداعی می‌کند. نبوغ هنری دورر اصالتاً در آثار خطی‌اش تجلّی می‌یابد، و گراوورهای مسی، حکاکی‌های لوح چوبین، و طراحی‌هایش، مشهورترین و تأثیرگذارترین آثار اوست. شاهکارهایش در حکاکی خطی عبارت‌اند از ''سرنوشت''<ref>''Fortune ''</ref> (۱۵۰۰م)، ''آدم و حوا''<ref>''Adam and Eve ''</ref>(۱۵۰۴م)، ''اسب بزرگ''<ref>''Great Horse''</ref>، و ''اسب کوچک''<ref>'' Little Horse ''</ref> (۱۵۰۵م، اتودهایی از تناسبات اسب)، اثر بزرگ ''مالیخولیا'' (۱۵۱۴؛ که نشان‌دهندۀ عطش‌‌ پایان‌ناپذیر و اقناع‌نشدۀ همتای شمالی لئوناردو در دانش‌پژوهی است)، و ''شهسوار مرگ، و شیطان'' (۱۵۱۳م). نیز ''مصیبت بزرگ''<ref>''Great Passion''</ref> (۱۴۹۸ـ۱۵۱۰م)، و ''مصیبت کوچک''<ref>'' Little Passion ''</ref> (۱۵۰۹ـ۱۵۱۱م) مجموعه‌های نظرگیری از حکاکی‌های لوح چوبینِ اوست. طراحی‌هایش از تک‌چهره، و اتودهایش از حیوانات و گیاهان، ازجمله ''خرگوش''<ref>''The Hare''</ref>، و ''تودۀ علف''<ref> ''Tuft of Grass''</ref> (آلبرتینا<ref> Albertina </ref>) نمونه‌هایی کم‌نظیرند. نقاشی، هیچ‌گاه در رأس اشتغالات هنری دورر قرار نداشت، گرچه خودنگاری‌هایش (۱۴۹۳م؛ [[لوور]]<ref>Louvre </ref>)، (۱۴۹۸م [[پرادو]]<ref>Prado</ref>)، و (۱۵۰۴م؛ [[مونیخ]]) جایگاهی شامخ در میان آثارش دارند، و نقاشی ''آدم و حوا''، در موزۀ پرادو دستاورد زیبایی است از اتودهایش در هنر ایتالیا. آثارش شماری از نقاشی‌های محرابی را دربرمی‌گیرد، که از آن میان تابلوهای ''پرستش تثلیث''<ref> ''Adoration of the Trinity''</ref> (۱۵۱۱م؛ [[وین]]<ref> Vienna </ref>)، ''ستایش مجوسان''<ref>''Adoration of the Magi ''</ref> (۱۵۰۴م؛ موزۀ اوفیتسی<ref>Uffizi Four Apostles</ref>)، و ''چهار حواری''۳۴ (۱۵۲۶م؛ مونیخ) درخور ذکرند. سه کتاب به‌ترتیب دربارۀ اندازه‌گیری و ژرفانمایی (۱۵۲۵م)، استحکامات و شهرسازی (۱۵۲۷م)، و تناسب اندام انسان (۱۵۲۸م)، از آخرین آثارش به‌شمار می‌روند.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۳۳
خط ۱:		خط ۱:
			[[پرونده:20184100-6.jpg\|بندانگشتی\|مالیخولیا (۱۵۱۴م) اثر آلبرشت دورر]]
			[[پرونده:20184100-7.jpg\|بندانگشتی\|زندگی مریم عذرا اثر آلبرشت دورر]]
			{{جعبه زندگینامه\|عنوان=آلبرشت دورر\|نام=Albrecht Durer\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=۱۴۷۱م\|تاریخ مرگ=۱۵۲۸م\|دوره زندگی=\|ملیت=آلمانی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=هنرمند\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=شهسوار مرگ، و شیطان (۱۵۱۳)، و مالیخولیا (۱۵۱۴)، سرنوشت (۱۵۰۰م)، آدم و حوا(۱۵۰۴م)، اسب بزرگ، اسب کوچک (۱۵۰۵م)، مصیبت بزرگ (۱۴۹۸ـ۱۵۱۰م)، مصیبت کوچک (۱۵۰۹ـ۱۵۱۱م)، خرگوش، توده علف (آلبرتینا)، پرستش تثلیث (۱۵۱۱م)، ستایش مجوسان (۱۵۰۴م)، چهار حواری۳۴ (۱۵۲۶م)\|خویشاوندان سرشناس=اَگنس فرای (همسر)\|گروه مقاله=\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}دورر، آلبرشت (۱۴۷۱م ـ۱۵۲۸م)(Durer, Albrecht)<br />

	دورِر، آلبرِشت (۱۴۷۱م ـ۱۵۲۸)(Durer, Albrecht)<br/> [[File:20184100-1.jpg\|thumb\|تابلوي شهسوار، مرگ و شيطان، اثر آلبرِشت دورِر]][[File:20184100-2.jpg\|thumb\|تابلوي شهسوار، مرگ و شيطان، اثر آلبرِشت دورِر]][[File:20184100.jpg\|thumb\|تابلوي شهسوار، مرگ و شيطان، اثر آلبرِشت دورِر]]هنرمند آلمانی. شخصیت پیشگام رنسانس<ref>Renaissance </ref> در شمال اروپا بود. در طراحی بسیار مهارت داشت و شاگرد پرشور طبیعت نیز بود. اسلوب‌های کنده‌کاری لوح چوبین<ref>woodcut </ref> و باسمه‌سازی<ref>engraving </ref> را در حد کمال می‌دانست، و مجموعه‌های چاپی بسیاری پدید آورد؛ مجموعۀ چاپنقش‌های چوبیِ کتاب ''مکاشفات''<ref>''Apocalypse ''</ref> (۱۴۹۸م)، و چاپنقش‌هایی بر لوح مسی<ref>copper plate </ref>، ازجمله ''~~شهسوار،~~ مرگ، و شیطان''<ref>''The Knight, Death and the Devil ''</ref> (~~۱۵۱۳~~)، و''مالیخولیا''<ref>''Melancholia ''</ref> (~~۱۵۱۴~~)، از آن جمله‌اند. گسترۀ نقاشی‌هایش، نقاشی‌های محرابی<ref>altarpieces </ref>، تک‌چهره‌هایی بادقت در جزئیات، و چندین خودنگاری<ref>self-portrait </ref> را دربر می‌گیرد. دورِر نخست نزد پدرش که طلاساز بود، و سپس در ۱۴۸۶م نزد میکائیل وُلگِموت<ref>Michael Wolgemut </ref> (۱۴۳۴ـ۱۵۱۹م)، نقاش و حکاک چوب و صاحب کارگاهی بزرگ در نورنبرگ<ref>Nürnberg </ref>، شاگردی کرد. در ۱۳سالگی تک‌چهرۀ خود را در آینه طراحی کرد، که نخستین خودنگاری در تاریخ هنر اروپا، و بازتابی از نبوغ هنری اوست. از ۱۴۹۰م سفر به بسیاری از شهرها و مراکز هنری اروپا را درپیش گرفت، و هنر ایتالیا و هلند را بررسی کرد. در ۱۴۹۴م در نورنبرگ با اَگنس فرای<ref>Agnes Frey </ref>، دختر موسیقی‌دانی موفق و ثروتمند، ازدواج کرد و در پاییز همان سال برای نخستین‌بار به ایتالیا رفت که حاصل آن مجموعه‌ای اتودهای آبرنگ از منظره است. در ~~۱۵۰۵ـ۱۵۰۷~~ بار دیگر به ایتالیا سفر کرد، و در ونیز اقامت گزید؛ این سفرها در زندگی هنری‌اش بسیار تأثیرگذار بود. دورر از یک‌سو از هنرمندانی همچون مانتنیا<ref>Mantegna</ref>، پولّایوئولو<ref>Pollaiuolo</ref>~~ ~~و خانوادۀ بلّینی<ref> Bellini </ref> تأثیر گرفت، و از سوی دیگر دانش هنرمندان رنسانس، شوری در وی برانگیخت که موجب شد تا درک او از ~~زیباییِ~~ آرمانی متحول شود و از واقع‌گرایی<ref>realism </ref> ~~پرتفصیلِ~~ پیشین خود فاصله گیرد. در هنر دورر، بین روحیۀ گوتیک<ref>Gothic </ref> و صنعتگری شمال اروپا از یک‌سو، و جهان‌نگری عقلانی و گسترده از سوی دیگر، تعادل ـ و گاه تعارض ـ برقرار است. پانزده باسمۀ چوبی بزرگ کتاب''مکاشفه''، که با متن آلمانی و لاتین در ۱۴۹۸م منتشر شد، شاهکارهایی در هنر گوتیک‌اند؛ عبوس و پرازدحام و در عین حال به‌طرز شگفت‌آوری بدیع. تابلوی ''زندگی مریم عذرا''<ref>''Life Of the Virgin ''</ref> که حاصلِ دومین مسافرت دورر به ایتالیا است، با فضایی گشاده و نوین در ترکیب‌بندی، هنر بلّینی را تداعی می‌کند. نبوغ هنری دورر اصالتاً در آثار خطی‌اش تجلّی می‌یابد، و گراوورهای مسی، حکاکی‌های لوح چوبین، و طراحی‌هایش، مشهورترین و تأثیرگذارترین آثار اوست. شاهکارهایش در حکاکی خطی عبارت‌اند از ''سرنوشت''<ref>''Fortune ''</ref> (~~۱۵۰۰~~)، ''آدم و حوا''<ref>''Adam and Eve ''</ref>(~~۱۵۰۴~~)،''اسب بزرگ''<ref>''Great Horse''</ref>، و''اسب کوچک''<ref>'' Little Horse ''</ref> (~~۱۵۰۵،~~ اتودهایی از تناسبات اسب)، اثر بزرگ ''مالیخولیا'' (۱۵۱۴؛ که نشان‌دهندۀ عطش‌‌ پایان‌ناپذیر و اقناع‌نشدۀ همتای شمالی لئوناردو در دانش‌پژوهی است)، و ''شهسوار مرگ، و شیطان'' (~~۱۵۱۳~~). نیز ''مصیبت بزرگ''<ref>''Great Passion''</ref> (۱۴۹۸ـ۱۵۱۰م)، و ''مصیبت کوچک''<ref>'' Little Passion ''</ref> (~~۱۵۰۹ـ۱۵۱۱~~) مجموعه‌های نظرگیری از حکاکی‌های لوح چوبینِ اوست. طراحی‌هایش از تک‌چهره، و اتودهایش از حیوانات و گیاهان، ازجمله ''خرگوش''<ref>''The Hare''</ref>، و ''تودۀ علف''<ref> ''Tuft of Grass''</ref> (آلبرتینا<ref> Albertina </ref>) نمونه‌هایی کم‌نظیرند. نقاشی، هیچ‌گاه در رأس اشتغالات هنری دورر قرار نداشت، گرچه خودنگاری‌هایش (۱۴۹۳م؛ لوور<ref>Louvre </ref>)، (۱۴۹۸م پرادو<ref>Prado</ref>)، و (~~۱۵۰۴؛~~ مونیخ) جایگاهی شامخ در میان آثارش دارند، و نقاشی ''آدم و حوا''، در موزۀ پرادو دستاورد زیبایی است از اتودهایش در هنر ایتالیا. آثارش شماری از نقاشی‌های محرابی را دربرمی‌گیرد، که از آن میان تابلوهای ''پرستش تثلیث''<ref> ''Adoration of the Trinity''</ref> (~~۱۵۱۱؛~~ وین<ref> Vienna </ref>)،~~ ~~''ستایش مجوسان''<ref>''Adoration of the Magi ''</ref> (~~۱۵۰۴؛~~ موزۀ اوفیتسی<ref>Uffizi Four Apostles</ref>)، و ''چهار حواری''۳۴ (~~۱۵۲۶؛~~ مونیخ) درخور ذکرند. سه کتاب به‌ترتیب دربارۀ اندازه‌گیری و ژرفانمایی (~~۱۵۲۵~~)، استحکامات و شهرسازی (~~۱۵۲۷~~)، و تناسب اندام انسان (~~۱۵۲۸~~)، از آخرین آثارش به‌شمار می‌روند.		هنرمند آلمانی. شخصیت پیشگام [[رنسانس]]<ref>Renaissance </ref> در شمال اروپا بود. در طراحی بسیار مهارت داشت و شاگرد پرشور طبیعت نیز بود. اسلوب‌های کنده‌کاری لوح چوبین<ref>woodcut </ref> و باسمه‌سازی<ref>engraving </ref> را در حد کمال می‌دانست، و مجموعه‌های چاپی بسیاری پدید آورد؛ مجموعۀ چاپنقش‌های چوبیِ کتاب ''مکاشفات''<ref>''Apocalypse ''</ref> (۱۴۹۸م)، و چاپنقش‌هایی بر لوح مسی<ref>copper plate </ref>، ازجمله ''شهسوار مرگ، و شیطان''<ref>''The Knight, Death and the Devil ''</ref> (۱۵۱۳م)، و ''مالیخولیا''<ref>''Melancholia ''</ref> (۱۵۱۴م)، از آن جمله‌اند. گسترۀ نقاشی‌هایش، نقاشی‌های محرابی<ref>altarpieces </ref>، تک‌چهره‌هایی بادقت در جزئیات، و چندین خودنگاری<ref>self-portrait </ref> را دربر می‌گیرد. دورِر نخست نزد پدرش که طلاساز بود، و سپس در ۱۴۸۶م نزد میکائیل وُلگِموت<ref>Michael Wolgemut </ref> (۱۴۳۴ـ۱۵۱۹م)، نقاش و حکاک چوب و صاحب کارگاهی بزرگ در [[نورنبرگ]]<ref>Nürnberg </ref>، شاگردی کرد. در ۱۳سالگی تک‌چهرۀ خود را در آینه طراحی کرد، که نخستین خودنگاری در تاریخ هنر اروپا، و بازتابی از نبوغ هنری اوست. از ۱۴۹۰م سفر به بسیاری از شهرها و مراکز هنری اروپا را درپیش گرفت، و هنر [[ایتالیا]] و [[هلند]] را بررسی کرد. در ۱۴۹۴م در نورنبرگ با اَگنس فرای<ref>Agnes Frey </ref>، دختر موسیقی‌دانی موفق و ثروتمند، ازدواج کرد و در پاییز همان سال برای نخستین‌بار به ایتالیا رفت که حاصل آن مجموعه‌ای اتودهای آبرنگ از منظره است. در ۱۵۰۵ـ۱۵۰۷م بار دیگر به ایتالیا سفر کرد، و در [[ونیز]] اقامت گزید؛ این سفرها در زندگی هنری‌اش بسیار تأثیرگذار بود. دورر از یک‌سو از هنرمندانی همچون [[مانتنیا، آندرآ (ح ۱۴۳۱م ـ۱۵۰۶)\|مانتنیا]]<ref>Mantegna</ref>، [[پولایویولو\|پولّایوئولو]]<ref>Pollaiuolo</ref> و [[بلینی، خانواده\|خانوادۀ بلّینی]]<ref> Bellini </ref> تأثیر گرفت، و از سوی دیگر دانش هنرمندان رنسانس، شوری در وی برانگیخت که موجب شد تا درک او از زیبایی آرمانی متحول شود و از واقع‌گرایی<ref>realism </ref> پرتفصیل پیشین خود فاصله گیرد. در هنر دورر، بین روحیۀ [[گوتیک، هنر\|گوتیک]]<ref>Gothic </ref> و صنعتگری شمال اروپا از یک‌سو، و جهان‌نگری عقلانی و گسترده از سوی دیگر، تعادل ـ و گاه تعارض ـ برقرار است. پانزده باسمۀ چوبی بزرگ کتاب ''مکاشفه''، که با متن آلمانی و لاتین در ۱۴۹۸م منتشر شد، شاهکارهایی در هنر گوتیک‌اند؛ عبوس و پرازدحام و در عین حال به‌طرز شگفت‌آوری بدیع. تابلوی ''زندگی مریم عذرا''<ref>''Life Of the Virgin ''</ref> که حاصلِ دومین مسافرت دورر به ایتالیا است، با فضایی گشاده و نوین در ترکیب‌بندی، هنر بلّینی را تداعی می‌کند. نبوغ هنری دورر اصالتاً در آثار خطی‌اش تجلّی می‌یابد، و گراوورهای مسی، حکاکی‌های لوح چوبین، و طراحی‌هایش، مشهورترین و تأثیرگذارترین آثار اوست. شاهکارهایش در حکاکی خطی عبارت‌اند از ''سرنوشت''<ref>''Fortune ''</ref> (۱۵۰۰م)، ''آدم و حوا''<ref>''Adam and Eve ''</ref>(۱۵۰۴م)، ''اسب بزرگ''<ref>''Great Horse''</ref>، و ''اسب کوچک''<ref>'' Little Horse ''</ref> (۱۵۰۵م، اتودهایی از تناسبات اسب)، اثر بزرگ ''مالیخولیا'' (۱۵۱۴؛ که نشان‌دهندۀ عطش‌‌ پایان‌ناپذیر و اقناع‌نشدۀ همتای شمالی لئوناردو در دانش‌پژوهی است)، و ''شهسوار مرگ، و شیطان'' (۱۵۱۳م). نیز ''مصیبت بزرگ''<ref>''Great Passion''</ref> (۱۴۹۸ـ۱۵۱۰م)، و ''مصیبت کوچک''<ref>'' Little Passion ''</ref> (۱۵۰۹ـ۱۵۱۱م) مجموعه‌های نظرگیری از حکاکی‌های لوح چوبینِ اوست. طراحی‌هایش از تک‌چهره، و اتودهایش از حیوانات و گیاهان، ازجمله ''خرگوش''<ref>''The Hare''</ref>، و ''تودۀ علف''<ref> ''Tuft of Grass''</ref> (آلبرتینا<ref> Albertina </ref>) نمونه‌هایی کم‌نظیرند. نقاشی، هیچ‌گاه در رأس اشتغالات هنری دورر قرار نداشت، گرچه خودنگاری‌هایش (۱۴۹۳م؛ [[لوور]]<ref>Louvre </ref>)، (۱۴۹۸م [[پرادو]]<ref>Prado</ref>)، و (۱۵۰۴م؛ [[مونیخ]]) جایگاهی شامخ در میان آثارش دارند، و نقاشی ''آدم و حوا''، در موزۀ پرادو دستاورد زیبایی است از اتودهایش در هنر ایتالیا. آثارش شماری از نقاشی‌های محرابی را دربرمی‌گیرد، که از آن میان تابلوهای ''پرستش تثلیث''<ref> ''Adoration of the Trinity''</ref> (۱۵۱۱م؛ [[وین]]<ref> Vienna </ref>)، ''ستایش مجوسان''<ref>''Adoration of the Magi ''</ref> (۱۵۰۴م؛ موزۀ اوفیتسی<ref>Uffizi Four Apostles</ref>)، و ''چهار حواری''۳۴ (۱۵۲۶م؛ مونیخ) درخور ذکرند. سه کتاب به‌ترتیب دربارۀ اندازه‌گیری و ژرفانمایی (۱۵۲۵م)، استحکامات و شهرسازی (۱۵۲۷م)، و تناسب اندام انسان (۱۵۲۸م)، از آخرین آثارش به‌شمار می‌روند.