رودکی، ابوعبدالله جعفر بن محمد (۳۳۰-۳۲۹ق) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahraabi در ‏۶ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۵۰

2022-09-06T06:50:54Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۵۰
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	}}		}}

	شاعر ایرانی. در پنج رودکِ [[سمرقند]] به‌دنیا آمد. گفته‌اند در کودکی حافظ [[قرآن]] بود. در جوانی، به شاعری و چنگ‌نوازی بلندآوازه شد. سپس به دربار [[سامانیان]] راه یافت و [[نصر سامانی دوم~~\|نصر دوم سامانی~~]] و وزیرش، [[ابوالفضل بلعمی]]، را مدح گفت. با [[ابوطیب مصعبی، محمد بن حاتم ( ـ ح ۳۳۰ق)\|ابوطیب مصعبی]] و [[شهید بلخی، ابوالحسن ( ـ۳۲۵ق)\|شهید بلخی]] دوستی داشت. با همۀ اختلافی که دربارۀ کوربودن او کرده‌اند، چنین به‌نظر می‌رسد که وی در روزگار پیری به‌دلایل نامعلوم نابینا شده است. رودکی فصاحت شعر دورۀ سامانی را به‌کمال رساند و از این نظر او را پدر شعر فارسی خوانده‌اند. از دیرباز به کثرت اشعار مشهور بود، اما اکنون جز ابیاتی پراکنده در اوزان عروضی گوناگون و در قالب‌های [[قصیده]]، [[قطعه (ادبیات)\|قطعه]]، [[رباعی]] و [[مثنوی]] چیزی از آن‌ها باقی نمانده است. ''[[کلیله و دمنه\|کلیله‌ و دمنه]]'' را هم به نظم فارسی درآورد که امروز جز اندکی از آن به‌جای نمانده است. اشعار باقی‌مانده از او بارها در ایران و نیز در [[تاجیکستان]] به کوشش [[میرزایف، عبدالغنی (ازبکستان ۱۹۰۸ـ دوشنبه ۱۹۷۶)\|عبدالغنی میرزایف]] منتشر شده است.		شاعر ایرانی. در پنج رودکِ [[سمرقند]] به‌دنیا آمد. گفته‌اند در کودکی حافظ [[قرآن]] بود. در جوانی، به شاعری و چنگ‌نوازی بلندآوازه شد. سپس به دربار [[سامانیان]] راه یافت و [[نصر سامانی دوم]] و وزیرش، [[ابوالفضل بلعمی]]، را مدح گفت. با [[ابوطیب مصعبی، محمد بن حاتم ( ـ ح ۳۳۰ق)\|ابوطیب مصعبی]] و [[شهید بلخی، ابوالحسن ( ـ۳۲۵ق)\|شهید بلخی]] دوستی داشت. با همۀ اختلافی که دربارۀ کوربودن او کرده‌اند، چنین به‌نظر می‌رسد که وی در روزگار پیری به‌دلایل نامعلوم نابینا شده است. رودکی فصاحت شعر دورۀ سامانی را به‌کمال رساند و از این نظر او را پدر شعر فارسی خوانده‌اند. از دیرباز به کثرت اشعار مشهور بود، اما اکنون جز ابیاتی پراکنده در اوزان عروضی گوناگون و در قالب‌های [[قصیده]]، [[قطعه (ادبیات)\|قطعه]]، [[رباعی]] و [[مثنوی]] چیزی از آن‌ها باقی نمانده است. ''[[کلیله و دمنه\|کلیله‌ و دمنه]]'' را هم به نظم فارسی درآورد که امروز جز اندکی از آن به‌جای نمانده است. اشعار باقی‌مانده از او بارها در ایران و نیز در [[تاجیکستان]] به کوشش [[میرزایف، عبدالغنی (ازبکستان ۱۹۰۸ـ دوشنبه ۱۹۷۶)\|عبدالغنی میرزایف]] منتشر شده است.

	<br/> <!--22152500-->		<br/> <!--22152500-->

	[[Category:ادبیات فارسی]] [[Category:ادبیات قدیم – اشخاص]]		[[Category:ادبیات فارسی]] [[Category:ادبیات قدیم – اشخاص]]

Shahraabi در ‏۶ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۴۸

2022-09-06T06:48:52Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۴۸
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	}}		}}

	شاعر ایرانی. در پنج رودکِ [[سمرقند]] به‌دنیا آمد. گفته‌اند در کودکی حافظ [[قرآن]] بود. در جوانی، به شاعری و چنگ‌نوازی بلندآوازه شد. سپس به دربار [[سامانیان]] راه یافت و نصر دوم سامانی و وزیرش، [[ابوالفضل بلعمی]]، را مدح گفت. با [[ابوطیب مصعبی، محمد بن حاتم ( ـ ح ۳۳۰ق)\|ابوطیب مصعبی]] و [[شهید بلخی، ابوالحسن ( ـ۳۲۵ق)\|شهید بلخی]] دوستی داشت. با همۀ اختلافی که دربارۀ کوربودن او کرده‌اند، چنین به‌نظر می‌رسد که وی در روزگار پیری به‌دلایل نامعلوم نابینا شده است. رودکی فصاحت شعر دورۀ سامانی را به‌کمال رساند و از این نظر او را پدر شعر فارسی خوانده‌اند. از دیرباز به کثرت اشعار مشهور بود، اما اکنون جز ابیاتی پراکنده در اوزان عروضی گوناگون و در قالب‌های [[قصیده]]، [[قطعه (ادبیات)\|قطعه]]، [[رباعی]] و [[مثنوی]] چیزی از آن‌ها باقی نمانده است. ''[[کلیله و دمنه\|کلیله‌ و دمنه]]'' را هم به نظم فارسی درآورد که امروز جز اندکی از آن به‌جای نمانده است. اشعار باقی‌مانده از او بارها در ایران و نیز در [[تاجیکستان]] به کوشش [[میرزایف، عبدالغنی (ازبکستان ۱۹۰۸ـ دوشنبه ۱۹۷۶)\|عبدالغنی میرزایف]] منتشر شده است.		شاعر ایرانی. در پنج رودکِ [[سمرقند]] به‌دنیا آمد. گفته‌اند در کودکی حافظ [[قرآن]] بود. در جوانی، به شاعری و چنگ‌نوازی بلندآوازه شد. سپس به دربار [[سامانیان]] راه یافت و [[نصر سامانی دوم\|نصر دوم سامانی]] و وزیرش، [[ابوالفضل بلعمی]]، را مدح گفت. با [[ابوطیب مصعبی، محمد بن حاتم ( ـ ح ۳۳۰ق)\|ابوطیب مصعبی]] و [[شهید بلخی، ابوالحسن ( ـ۳۲۵ق)\|شهید بلخی]] دوستی داشت. با همۀ اختلافی که دربارۀ کوربودن او کرده‌اند، چنین به‌نظر می‌رسد که وی در روزگار پیری به‌دلایل نامعلوم نابینا شده است. رودکی فصاحت شعر دورۀ سامانی را به‌کمال رساند و از این نظر او را پدر شعر فارسی خوانده‌اند. از دیرباز به کثرت اشعار مشهور بود، اما اکنون جز ابیاتی پراکنده در اوزان عروضی گوناگون و در قالب‌های [[قصیده]]، [[قطعه (ادبیات)\|قطعه]]، [[رباعی]] و [[مثنوی]] چیزی از آن‌ها باقی نمانده است. ''[[کلیله و دمنه\|کلیله‌ و دمنه]]'' را هم به نظم فارسی درآورد که امروز جز اندکی از آن به‌جای نمانده است. اشعار باقی‌مانده از او بارها در ایران و نیز در [[تاجیکستان]] به کوشش [[میرزایف، عبدالغنی (ازبکستان ۱۹۰۸ـ دوشنبه ۱۹۷۶)\|عبدالغنی میرزایف]] منتشر شده است.

	<br/> <!--22152500-->		<br/> <!--22152500-->

	[[Category:ادبیات فارسی]] [[Category:ادبیات قدیم – اشخاص]]		[[Category:ادبیات فارسی]] [[Category:ادبیات قدیم – اشخاص]]

Shahraabi در ‏۶ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۴۳

2022-09-06T06:43:50Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۴۳
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	}}		}}

	شاعر ایرانی. در پنج رودکِ سمرقند به‌دنیا آمد. گفته‌اند در کودکی حافظ قرآن بود. در جوانی، به شاعری و چنگ‌نوازی بلندآوازه شد. سپس به دربار سامانیان راه یافت و نصر دوم سامانی و وزیرش، ابوالفضل ~~بلعمی،~~ را مدح گفت. با ابوطیب مصعبی و شهید بلخی دوستی داشت. با همۀ اختلافی که دربارۀ کوربودن او کرده‌اند، چنین به‌نظر می‌رسد که وی در روزگار پیری به‌دلایل نامعلوم نابینا شده است. رودکی فصاحت شعر دورۀ سامانی را به‌کمال رساند و از این نظر او را پدر شعر فارسی خوانده‌اند. از دیرباز به کثرت اشعار مشهور بود، اما اکنون جز ابیاتی پراکنده در اوزان عروضی گوناگون و در قالب‌های ~~قصیده، قطعه،~~ رباعی و مثنوی چیزی از آن‌ها باقی نمانده است.''~~کلیله‌ودمنه~~'' را هم به نظم فارسی درآورد که امروز جز اندکی از آن به‌جای نمانده است. اشعار باقی‌مانده از او بارها در ایران و نیز در تاجیکستان به کوشش عبدالغنی میرزایف منتشر شده است.		شاعر ایرانی. در پنج رودکِ [[سمرقند]] به‌دنیا آمد. گفته‌اند در کودکی حافظ [[قرآن]] بود. در جوانی، به شاعری و چنگ‌نوازی بلندآوازه شد. سپس به دربار [[سامانیان]] راه یافت و نصر دوم سامانی و وزیرش، [[ابوالفضل بلعمی]]، را مدح گفت. با [[ابوطیب مصعبی، محمد بن حاتم ( ـ ح ۳۳۰ق)\|ابوطیب مصعبی]] و [[شهید بلخی، ابوالحسن ( ـ۳۲۵ق)\|شهید بلخی]] دوستی داشت. با همۀ اختلافی که دربارۀ کوربودن او کرده‌اند، چنین به‌نظر می‌رسد که وی در روزگار پیری به‌دلایل نامعلوم نابینا شده است. رودکی فصاحت شعر دورۀ سامانی را به‌کمال رساند و از این نظر او را پدر شعر فارسی خوانده‌اند. از دیرباز به کثرت اشعار مشهور بود، اما اکنون جز ابیاتی پراکنده در اوزان عروضی گوناگون و در قالب‌های [[قصیده]]، [[قطعه (ادبیات)\|قطعه]]، [[رباعی]] و [[مثنوی]] چیزی از آن‌ها باقی نمانده است. ''[[کلیله و دمنه\|کلیله‌ و دمنه]]'' را هم به نظم فارسی درآورد که امروز جز اندکی از آن به‌جای نمانده است. اشعار باقی‌مانده از او بارها در ایران و نیز در [[تاجیکستان]] به کوشش [[میرزایف، عبدالغنی (ازبکستان ۱۹۰۸ـ دوشنبه ۱۹۷۶)\|عبدالغنی میرزایف]] منتشر شده است.

	<br/> <!--22152500-->		<br/> <!--22152500-->

	[[Category:ادبیات فارسی]] [[Category:ادبیات قدیم – اشخاص]]		[[Category:ادبیات فارسی]] [[Category:ادبیات قدیم – اشخاص]]

Mohammadi2 در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

رودکی، ابوعبدالله جعفر بن محمّد (244ـ۳۳۰/۳۲۹ق)

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =ابوعبدالله جعفر بن محمد رودکی
|نام =
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=پدر شعر فارسی
|زادروز=سمرقند
|تاریخ مرگ=۳۳۰/۳۲۹ق
|دوره زندگی=244ق
|ملیت=ایرانی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=
| شغل و تخصص اصلی =شاعر
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =
|آثار = اشعار باقی مانده به کوشش عبدالغنی میرزایف
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =ادبیات فارسی
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}

شاعر ایرانی. در پنج رودکِ سمرقند به‌دنیا آمد. گفته‌اند در کودکی حافظ قرآن بود. در جوانی، به شاعری و چنگ‌نوازی بلندآوازه شد. سپس به دربار سامانیان راه یافت و نصر دوم سامانی و وزیرش، ابوالفضل بلعمی، را مدح گفت. با ابوطیب مصعبی و شهید بلخی دوستی داشت. با همۀ اختلافی که دربارۀ کوربودن او کرده‌اند، چنین به‌نظر می‌رسد که وی در روزگار پیری به‌دلایل نامعلوم نابینا شده است. رودکی فصاحت شعر دورۀ سامانی را به‌کمال رساند و از این نظر او را پدر شعر فارسی خوانده‌اند. از دیرباز به کثرت اشعار مشهور بود، اما اکنون جز ابیاتی پراکنده در اوزان عروضی گوناگون و در قالب‌های قصیده، قطعه، رباعی و مثنوی چیزی از آن‌ها باقی نمانده است.''کلیله‌ودمنه'' را هم به نظم فارسی درآورد که امروز جز اندکی از آن به‌جای نمانده است. اشعار باقی‌مانده از او بارها در ایران و نیز در تاجیکستان به کوشش عبدالغنی میرزایف منتشر شده است.

<br/> 

[[Category:ادبیات فارسی]] [[Category:ادبیات قدیم – اشخاص]]