https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D9%85%D8%B9%D9%85%D8%A7معما - تاریخچهٔ نسخهها2026-04-28T00:25:26Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.41.0https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%85%D8%B9%D9%85%D8%A7&diff=1232443&oldid=prevDaneshGostar: جایگزینی متن - '\\3' به '<!--3'2019-07-24T05:23:50Z<p>جایگزینی متن - '\\3' به '<!--3'</p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br />
مُعَمّا <br><br />
در اصطلاح بدیع، پنهانکردن نام شخص یا چیزی در سخن که برای یافتن آن باید از محاسبات حروف ابجد یا بازی با خط و حروف یا تغییر و معکوسکردن کمک گرفت. در معما باید نشانههایی بهدست داد تا با توجه به آنها در یافتن پاسخ کوشش کرد. این نشانهها را «اصول» مینامند: چو نامش بپرسیدم، از ناز زود/به دامن چو برخاست بربط بسود/به تازی بدانستم آن رمز او/که نامش ز بربط بسودن چه بود که «سودن» به عربی «مسّ» و «بربط» به عربی «عود» است که از مجموع این دو نام «مسعود» ساخته میشود. نام بت من ز غایت لطف/سیبیست نهاده بر سر سرو، که مقصود از «سیبیست» ۲۰×۳۰ است که ۶۰۰ در حروف ابجد معادل حرف «خ» است و اگر آن را بر سر «سرو» بگذاریم نام «خسرو» ساخته میشود. کاربرد معما در شعر فارسی از قرن ۵ق صورتی پیچیده گرفت، اما دورۀ رواج معماسازی بین قرنهای ۹ تا ۱۱ق است؛ چنانکه در این دوره برخی شاعران لقب «شاعران معمایی» گرفتند و رسالههایی در حل معما نوشته شد ازجمله ''حللالمطرز'' شرفالدین علی یزدی، ''حلیةالحلل'' جامی. صنعت معماسازی با رواج سبک هندی در شعر فارسی رفتهرفته از سکه افتاد و گویا ابهامها و پیچیدهگوییهای این سبک میل شاعران را به معما کاست.<br />
<br><!--38339800--><br />
[[رده:ادبیات عمومی]]<br />
[[رده:اصطلاحات، مفاهیم، تاریخ عمومی]]</div>DaneshGostar