https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D9%85%DB%8C%DA%86%D9%84%D8%8C_%D9%BE%DB%8C%D8%AA%D8%B1_%D8%AF%D9%86%DB%8C%D8%B3_%28%DB%B1%DB%B9%DB%B2%DB%B0%D9%80%DB%B1%DB%B9%DB%B9%DB%B2%29میچل، پیتر دنیس (۱۹۲۰ـ۱۹۹۲) - تاریخچهٔ نسخهها2026-04-28T00:49:17Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.41.0https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%85%DB%8C%DA%86%D9%84%D8%8C_%D9%BE%DB%8C%D8%AA%D8%B1_%D8%AF%D9%86%DB%8C%D8%B3_(%DB%B1%DB%B9%DB%B2%DB%B0%D9%80%DB%B1%DB%B9%DB%B9%DB%B2)&diff=2010040258&oldid=prevMohammadi2 در ۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳2019-07-24T05:23:50Z<p></p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br />
میچِل، پیتِر دِنیس (۱۹۲۰ـ۱۹۹۲)(Mitchell, Peter Dennis)<br/> [[File:38567000.jpg|thumb|ميچِل، پيتِر دِنيس]]<br />
<br />
{{جعبه زندگینامه<br />
|عنوان = پیتر دنیس میچل<br />
|نام =Peter Dennis Mitchell<br />
|نام دیگر=<br />
|نام اصلی=<br />
|نام مستعار=<br />
|لقب=<br />
|زادروز=میچم ۱۹۲۰م<br />
|تاریخ مرگ=۱۹۹۲م<br />
|دوره زندگی=<br />
|ملیت=انگلیسی<br />
|محل زندگی=<br />
|تحصیلات و محل تحصیل=تحصیل در کیمبریج <br />
| شغل و تخصص اصلی =شیمی دان<br />
|شغل و تخصص های دیگر=<br />
|سبک =<br />
|مکتب =<br />
|سمت =موسس موسسه تحقیقاتی گلین<br />
|جوایز و افتخارات =جایزه نوبل شیمی (۱۹۸۷)<br />
|آثار =<br />
|خویشاوندان سرشناس =<br />
|گروه مقاله =شیمی و بیوشیمی<br />
|دوره =<br />
|فعالیت های مهم =<br />
|رشته =<br />
|پست تخصصی =<br />
|باشگاه =<br />
}}شیمیدان انگلیسی. جایزه نوبل شیمی ۱۹۷۸، بهسبب تحقیق در زمینۀ بقای انرژی در تنفس<ref>respiration</ref> و فتوسنتز گیاهان به او اعطا شد. او نشان داد که انتقال انرژی در فرآیندهای حیاتی تصادفی نیست و هدایت میشود. در میچم<ref>Mitcham </ref>، واقع در ساری<ref>Surrey </ref>، زاده شد و در کیمبریج درس خواند. از ۱۹۵۵ تا ۱۹۶۳، در واحد بیولوژی شیمیایی<ref>Chemical Biology </ref>، در بخش جانورشناسی<ref>Department of Zoology </ref> ادینبورگ<ref>Edinburgh </ref> کار میکرد. سپس، مؤسسۀ تحقیقاتی گلین<ref>Glynn Research Institute </ref> را در بادمین<ref>Bodmin </ref> کورنوال<ref>Cornwall </ref> تأسیس کرد. تصور میشد انرژی جذبشده از غذا در حیوانات و انرژی تابش خورشید در گیاهان را سلولها با واسطههایی شیمیایی مصرف میکنند. سلول بهشکل کیسهای از آنزیمها در نظر گرفته میشد که در آن فرایندهای تصادفی صورت میگیرند. میچل ثابت کرد مسیر پروتونهایی که از دیوارههای سلول عبور میکنند، و نه آنها که از قسمتهای سادۀ بین سلولها میگذرند، در حقیقت دارای مسیرهایی هدایت شدهاند. این کشف وجود نوعی الکتریسیتۀ معکوس را تأیید کرد. میچل آن را پروتیسیته<ref>Proticity</ref> نامید و از آن برای راهاندازی نوعی موتور استفاده کرد.<br />
<br />
&nbsp;<br />
<br />
----<br />
<br />
[[Category:شیمی و بیوشیمی]] [[Category:(شیمی و بیوشیمی)اشخاص و آثار]]</div>Mohammadi2