پرودون، پیر پل (۱۷۵۸ـ۱۸۲۳) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۲۳ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۲۳:۲۳

2025-04-23T23:23:22Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۲۳:۲۳
خط ۴:		خط ۴:
	پرودون، پیِر پُل (۱۷۵۸ـ۱۸۲۳م)(Prud\'hon, Pierre Paul)		پرودون، پیِر پُل (۱۷۵۸ـ۱۸۲۳م)(Prud\'hon, Pierre Paul)

	نقاش فرانسوی. از هنرمندان فرعیِ جنبش رمانتیک<ref>Romantic</ref>، و از مخالفان [[~~نیوکلاسی~~ سیسم\|نئوکلاسی‌سیسمِ]]<ref>neoclassicism </ref> ژاک لوئی داوید<ref>Jacques-Louis David </ref> بود؛ با تک‌چهره‌سازی‌ها و پرده‌های اساطیری<ref>mythological </ref> و تمثیلی<ref>allegorical </ref>اش، ازجمله ''عشق و رفاقت''<ref>''Love and Friendship'' </ref> (ح ۱۷۹۳م؛ مؤسسۀ هنری مینیاپولیس<ref>Minneapolis Institute of Arts </ref>) به‌شهرت رسید، و مورد حمایت [[ناپلئون اول\|ناپلئون]] قرار گرفت. پرودون پس از آن‌که در ۱۷۸۴م برندۀ جایزۀ رم<ref>Prix de Rome </ref> شد، به [[ایتالیا]] رفت، اما برخلاف نقاش معاصرش، داوید، از نئوکلاسی‌سیسمِ رایج تأثیر نپذیرفت. سبک او که از [[کوردجو]]<ref>Correggio </ref>، نقاش ایتالیایی، مایه می‌گیرد نشان از آغاز رمانتیسم دارد. از میان آثار پرآوازه‌اش، تک‌چهرۀ ''امپراتریس ژوزفین در مالمِزون''<ref>''Empress Joséphine at Malmaison''</ref> (۱۸۰۵م؛ [[لوور]]<ref>Louvre </ref>، [[پاریس، شهر\|پاریس]])؛ و ''عدالت و انتقام الهی در تعقیب جنایت''<ref>''Justice and Divine Vengeance Pursuing Crime'' </ref> (۱۸۰۸م؛ لوور) که برای تالار دادگاه جنایی در کاخ دادگستری<ref>Palais de Justice </ref> کشید، درخور ذکرند. نقاشی پرودون از مضامین کلاسیک<ref>classical </ref>، بیشتر مایۀ شهوانی<ref>voluptuous </ref> داشت تا حجم‌نما<ref>sculptural </ref>؛ از این‌رو داوید او را «بوشۀ<ref>Boucher </ref> زمان ما» خواند. پرودون زندگی غم‌انگیزی داشت؛ ازدواج ناموفق زودهنگامش، سال‌ها پریشانی برایش به‌دنبال آورد، و سپس دلبستگیِ او به شاگردش کنستانس مایر<ref>Constance Mayer</ref>، به خودکشی دختر انجامید.		نقاش فرانسوی. از هنرمندان فرعیِ جنبش رمانتیک<ref>Romantic</ref>، و از مخالفان [[نئوکلاسی سیسم\|نئوکلاسی‌سیسمِ]]<ref>neoclassicism </ref> [[داوید، ژاک ـ لوئی\|ژاک لوئی داوید]]<ref>Jacques-Louis David </ref> بود؛ با تک‌چهره‌سازی‌ها و پرده‌های اساطیری<ref>mythological </ref> و تمثیلی<ref>allegorical </ref>اش، ازجمله ''عشق و رفاقت''<ref>''Love and Friendship'' </ref> (ح ۱۷۹۳م؛ مؤسسۀ هنری مینیاپولیس<ref>Minneapolis Institute of Arts </ref>) به‌شهرت رسید، و مورد حمایت [[ناپلئون اول\|ناپلئون]] قرار گرفت. پرودون پس از آن‌که در ۱۷۸۴م برندۀ جایزۀ رم<ref>Prix de Rome </ref> شد، به [[ایتالیا]] رفت، اما برخلاف نقاش معاصرش، داوید، از نئوکلاسی‌سیسمِ رایج تأثیر نپذیرفت. سبک او که از [[کوردجو]]<ref>Correggio </ref>، نقاش ایتالیایی، مایه می‌گیرد نشان از آغاز رمانتیسم دارد. از میان آثار پرآوازه‌اش، تک‌چهرۀ ''امپراتریس ژوزفین در مالمِزون''<ref>''Empress Joséphine at Malmaison''</ref> (۱۸۰۵م؛ [[لوور]]<ref>Louvre </ref>، [[پاریس، شهر\|پاریس]])؛ و ''عدالت و انتقام الهی در تعقیب جنایت''<ref>''Justice and Divine Vengeance Pursuing Crime'' </ref> (۱۸۰۸م؛ لوور) که برای تالار دادگاه جنایی در کاخ دادگستری<ref>Palais de Justice </ref> کشید، درخور ذکرند. نقاشی پرودون از مضامین کلاسیک<ref>classical </ref>، بیشتر مایۀ شهوانی<ref>voluptuous </ref> داشت تا حجم‌نما<ref>sculptural </ref>؛ از این‌رو داوید او را «بوشۀ<ref>Boucher </ref> زمان ما» خواند. پرودون زندگی غم‌انگیزی داشت؛ ازدواج ناموفق زودهنگامش، سال‌ها پریشانی برایش به‌دنبال آورد، و سپس دلبستگیِ او به شاگردش کنستانس مایر<ref>Constance Mayer</ref>، به خودکشی دختر انجامید.

	----		----

Nazanin در ‏۲۵ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۳۵

2025-01-25T11:35:17Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۳۵
خط ۶:		خط ۶:
	نقاش فرانسوی. از هنرمندان فرعیِ جنبش رمانتیک<ref>Romantic</ref>، و از مخالفان [[نیوکلاسی سیسم\|نئوکلاسی‌سیسمِ]]<ref>neoclassicism </ref> ژاک لوئی داوید<ref>Jacques-Louis David </ref> بود؛ با تک‌چهره‌سازی‌ها و پرده‌های اساطیری<ref>mythological </ref> و تمثیلی<ref>allegorical </ref>اش، ازجمله ''عشق و رفاقت''<ref>''Love and Friendship'' </ref> (ح ۱۷۹۳م؛ مؤسسۀ هنری مینیاپولیس<ref>Minneapolis Institute of Arts </ref>) به‌شهرت رسید، و مورد حمایت [[ناپلئون اول\|ناپلئون]] قرار گرفت. پرودون پس از آن‌که در ۱۷۸۴م برندۀ جایزۀ رم<ref>Prix de Rome </ref> شد، به [[ایتالیا]] رفت، اما برخلاف نقاش معاصرش، داوید، از نئوکلاسی‌سیسمِ رایج تأثیر نپذیرفت. سبک او که از [[کوردجو]]<ref>Correggio </ref>، نقاش ایتالیایی، مایه می‌گیرد نشان از آغاز رمانتیسم دارد. از میان آثار پرآوازه‌اش، تک‌چهرۀ ''امپراتریس ژوزفین در مالمِزون''<ref>''Empress Joséphine at Malmaison''</ref> (۱۸۰۵م؛ [[لوور]]<ref>Louvre </ref>، [[پاریس، شهر\|پاریس]])؛ و ''عدالت و انتقام الهی در تعقیب جنایت''<ref>''Justice and Divine Vengeance Pursuing Crime'' </ref> (۱۸۰۸م؛ لوور) که برای تالار دادگاه جنایی در کاخ دادگستری<ref>Palais de Justice </ref> کشید، درخور ذکرند. نقاشی پرودون از مضامین کلاسیک<ref>classical </ref>، بیشتر مایۀ شهوانی<ref>voluptuous </ref> داشت تا حجم‌نما<ref>sculptural </ref>؛ از این‌رو داوید او را «بوشۀ<ref>Boucher </ref> زمان ما» خواند. پرودون زندگی غم‌انگیزی داشت؛ ازدواج ناموفق زودهنگامش، سال‌ها پریشانی برایش به‌دنبال آورد، و سپس دلبستگیِ او به شاگردش کنستانس مایر<ref>Constance Mayer</ref>، به خودکشی دختر انجامید.		نقاش فرانسوی. از هنرمندان فرعیِ جنبش رمانتیک<ref>Romantic</ref>، و از مخالفان [[نیوکلاسی سیسم\|نئوکلاسی‌سیسمِ]]<ref>neoclassicism </ref> ژاک لوئی داوید<ref>Jacques-Louis David </ref> بود؛ با تک‌چهره‌سازی‌ها و پرده‌های اساطیری<ref>mythological </ref> و تمثیلی<ref>allegorical </ref>اش، ازجمله ''عشق و رفاقت''<ref>''Love and Friendship'' </ref> (ح ۱۷۹۳م؛ مؤسسۀ هنری مینیاپولیس<ref>Minneapolis Institute of Arts </ref>) به‌شهرت رسید، و مورد حمایت [[ناپلئون اول\|ناپلئون]] قرار گرفت. پرودون پس از آن‌که در ۱۷۸۴م برندۀ جایزۀ رم<ref>Prix de Rome </ref> شد، به [[ایتالیا]] رفت، اما برخلاف نقاش معاصرش، داوید، از نئوکلاسی‌سیسمِ رایج تأثیر نپذیرفت. سبک او که از [[کوردجو]]<ref>Correggio </ref>، نقاش ایتالیایی، مایه می‌گیرد نشان از آغاز رمانتیسم دارد. از میان آثار پرآوازه‌اش، تک‌چهرۀ ''امپراتریس ژوزفین در مالمِزون''<ref>''Empress Joséphine at Malmaison''</ref> (۱۸۰۵م؛ [[لوور]]<ref>Louvre </ref>، [[پاریس، شهر\|پاریس]])؛ و ''عدالت و انتقام الهی در تعقیب جنایت''<ref>''Justice and Divine Vengeance Pursuing Crime'' </ref> (۱۸۰۸م؛ لوور) که برای تالار دادگاه جنایی در کاخ دادگستری<ref>Palais de Justice </ref> کشید، درخور ذکرند. نقاشی پرودون از مضامین کلاسیک<ref>classical </ref>، بیشتر مایۀ شهوانی<ref>voluptuous </ref> داشت تا حجم‌نما<ref>sculptural </ref>؛ از این‌رو داوید او را «بوشۀ<ref>Boucher </ref> زمان ما» خواند. پرودون زندگی غم‌انگیزی داشت؛ ازدواج ناموفق زودهنگامش، سال‌ها پریشانی برایش به‌دنبال آورد، و سپس دلبستگیِ او به شاگردش کنستانس مایر<ref>Constance Mayer</ref>، به خودکشی دختر انجامید.

			----
	<!--13112100-->		<!--13112100-->

	[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:پیش از قرن 20 - اشخاص]]		[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:پیش از قرن 20 - اشخاص]]

Nazanin در ‏۲۵ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۳۵

2025-01-25T11:35:04Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۳۵
خط ۱:		خط ۱:

	{{جعبه زندگینامه\|عنوان=~~جعبه زندگینامه~~\|نام=\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=\|تاریخ مرگ=\|دوره زندگی=\|ملیت=\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}پرودون، پیِر پُل (~~۱۷۵۸ـ۱۸۲۳~~)(Prud\'hon, Pierre Paul)		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=پیر پُل پرودون\|نام=Pierre Paul Prud\'hon\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=۱۷۵۸م\|تاریخ مرگ=۱۸۲۳م\|دوره زندگی=\|ملیت=فرانسوی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=نقاش\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=۱۷۸۴م برنده جایزه رم\|آثار=عشق و رفاقت (ح ۱۷۹۳م)، امپراتریس ژوزفین در مالمِزون (۱۸۰۵م)، عدالت و انتقام الهی در تعقیب جنایت (۱۸۰۸م)\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=نگارگری و مجسمه سازی جهان\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}
			[[پرونده:13112100-2.jpg\|بندانگشتی\|عدالت و انتقام الهی در تعقیب جنایت اثر پیر پل پرودون]]
			پرودون، پیِر پُل (۱۷۵۸ـ۱۸۲۳م)(Prud\'hon, Pierre Paul)

	نقاش فرانسوی. از هنرمندان فرعیِ جنبش رمانتیک<ref>Romantic</ref>، و از مخالفان نئوکلاسی‌سیسمِ<ref>neoclassicism </ref> ژاک لوئی داوید<ref>Jacques-Louis David </ref> بود؛ با تک‌چهره‌سازی‌ها و پرده‌های اساطیری<ref>mythological </ref> و تمثیلی<ref>allegorical </ref>اش، ازجمله ''عشق و رفاقت''<ref>''Love and Friendship'' </ref> (ح ~~۱۷۹۳؛~~ مؤسسۀ هنری مینیاپولیس<ref>Minneapolis Institute of Arts </ref>) به‌شهرت رسید، و مورد حمایت ناپلئون قرار گرفت. پرودون پس از آن‌که در ~~۱۷۸۴~~ برندۀ جایزۀ رم<ref>Prix de Rome </ref> شد، به ایتالیا رفت، اما برخلاف نقاش معاصرش، داوید، از نئوکلاسی‌سیسمِ رایج تأثیر نپذیرفت. سبک او که از کوردجو<ref>Correggio </ref>، نقاش ایتالیایی، مایه می‌گیرد نشان از آغاز رمانتیسم دارد. از میان آثار پرآوازه‌اش، تک‌چهرۀ ''امپراتریس ژوزفین در مالمِزون''<ref>''Empress Joséphine at Malmaison''</ref> (~~۱۸۰۵؛~~ لوور<ref>Louvre </ref>، پاریس)؛ و''عدالت و انتقام الهی در تعقیب جنایت''<ref>''Justice and Divine Vengeance Pursuing Crime'' </ref> (~~۱۸۰۸؛~~ لوور) که برای تالار دادگاه جنایی در کاخ دادگستری<ref>Palais de Justice </ref> کشید، درخور ذکرند. نقاشی پرودون از مضامین کلاسیک<ref>classical </ref>، بیشتر مایۀ شهوانی<ref>voluptuous </ref> داشت تا حجم‌نما<ref>sculptural </ref>؛ از این‌رو داوید او را «بوشۀ<ref>Boucher </ref> زمان ما» خواند. پرودون زندگی غم‌انگیزی داشت؛ ازدواج ناموفق زودهنگامش، سال‌ها پریشانی برایش به‌دنبال آورد، و سپس دلبستگیِ او به شاگردش کنستانس مایر<ref>Constance Mayer</ref>، به خودکشی دختر انجامید.		نقاش فرانسوی. از هنرمندان فرعیِ جنبش رمانتیک<ref>Romantic</ref>، و از مخالفان [[نیوکلاسی سیسم\|نئوکلاسی‌سیسمِ]]<ref>neoclassicism </ref> ژاک لوئی داوید<ref>Jacques-Louis David </ref> بود؛ با تک‌چهره‌سازی‌ها و پرده‌های اساطیری<ref>mythological </ref> و تمثیلی<ref>allegorical </ref>اش، ازجمله ''عشق و رفاقت''<ref>''Love and Friendship'' </ref> (ح ۱۷۹۳م؛ مؤسسۀ هنری مینیاپولیس<ref>Minneapolis Institute of Arts </ref>) به‌شهرت رسید، و مورد حمایت [[ناپلئون اول\|ناپلئون]] قرار گرفت. پرودون پس از آن‌که در ۱۷۸۴م برندۀ جایزۀ رم<ref>Prix de Rome </ref> شد، به [[ایتالیا]] رفت، اما برخلاف نقاش معاصرش، داوید، از نئوکلاسی‌سیسمِ رایج تأثیر نپذیرفت. سبک او که از [[کوردجو]]<ref>Correggio </ref>، نقاش ایتالیایی، مایه می‌گیرد نشان از آغاز رمانتیسم دارد. از میان آثار پرآوازه‌اش، تک‌چهرۀ ''امپراتریس ژوزفین در مالمِزون''<ref>''Empress Joséphine at Malmaison''</ref> (۱۸۰۵م؛ [[لوور]]<ref>Louvre </ref>، [[پاریس، شهر\|پاریس]])؛ و ''عدالت و انتقام الهی در تعقیب جنایت''<ref>''Justice and Divine Vengeance Pursuing Crime'' </ref> (۱۸۰۸م؛ لوور) که برای تالار دادگاه جنایی در کاخ دادگستری<ref>Palais de Justice </ref> کشید، درخور ذکرند. نقاشی پرودون از مضامین کلاسیک<ref>classical </ref>، بیشتر مایۀ شهوانی<ref>voluptuous </ref> داشت تا حجم‌نما<ref>sculptural </ref>؛ از این‌رو داوید او را «بوشۀ<ref>Boucher </ref> زمان ما» خواند. پرودون زندگی غم‌انگیزی داشت؛ ازدواج ناموفق زودهنگامش، سال‌ها پریشانی برایش به‌دنبال آورد، و سپس دلبستگیِ او به شاگردش کنستانس مایر<ref>Constance Mayer</ref>، به خودکشی دختر انجامید.

			<!--13112100-->

	~~ ~~

	~~<br/>~~ <!--13112100-->

	[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:پیش از قرن 20 - اشخاص]]		[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:پیش از قرن 20 - اشخاص]]

Nazanin در ‏۲۵ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۲۵

2025-01-25T07:25:09Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۲۵
خط ۱:		خط ۱:

	پرودون، پیِر پُل (۱۷۵۸ـ۱۸۲۳)(Prud\'hon, Pierre Paul)		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=جعبه زندگینامه\|نام=\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=\|تاریخ مرگ=\|دوره زندگی=\|ملیت=\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}پرودون، پیِر پُل (۱۷۵۸ـ۱۸۲۳)(Prud\'hon, Pierre Paul)

	نقاش فرانسوی. از هنرمندان فرعیِ جنبش رمانتیک<ref>Romantic</ref>، و از مخالفان نئوکلاسی‌سیسمِ<ref>neoclassicism </ref> ژاک لوئی داوید<ref>Jacques-Louis David </ref> بود؛ با تک‌چهره‌سازی‌ها و پرده‌های اساطیری<ref>mythological </ref> و تمثیلی<ref>allegorical </ref>اش، ازجمله ''عشق و رفاقت''<ref>''Love and Friendship'' </ref> (ح ۱۷۹۳؛ مؤسسۀ هنری مینیاپولیس<ref>Minneapolis Institute of Arts </ref>) به‌شهرت رسید، و مورد حمایت ناپلئون قرار گرفت. پرودون پس از آن‌که در ۱۷۸۴ برندۀ جایزۀ رم<ref>Prix de Rome </ref> شد، به ایتالیا رفت، اما برخلاف نقاش معاصرش، داوید، از نئوکلاسی‌سیسمِ رایج تأثیر نپذیرفت. سبک او که از کوردجو<ref>Correggio </ref>، نقاش ایتالیایی، مایه می‌گیرد نشان از آغاز رمانتیسم دارد. از میان آثار پرآوازه‌اش، تک‌چهرۀ ''امپراتریس ژوزفین در مالمِزون''<ref>''Empress Joséphine at Malmaison''</ref> (۱۸۰۵؛ لوور<ref>Louvre </ref>، پاریس)؛ و''عدالت و انتقام الهی در تعقیب جنایت''<ref>''Justice and Divine Vengeance Pursuing Crime'' </ref> (۱۸۰۸؛ لوور) که برای تالار دادگاه جنایی در کاخ دادگستری<ref>Palais de Justice </ref> کشید، درخور ذکرند. نقاشی پرودون از مضامین کلاسیک<ref>classical </ref>، بیشتر مایۀ شهوانی<ref>voluptuous </ref> داشت تا حجم‌نما<ref>sculptural </ref>؛ از این‌رو داوید او را «بوشۀ<ref>Boucher </ref> زمان ما» خواند. پرودون زندگی غم‌انگیزی داشت؛ ازدواج ناموفق زودهنگامش، سال‌ها پریشانی برایش به‌دنبال آورد، و سپس دلبستگیِ او به شاگردش کنستانس مایر<ref>Constance Mayer</ref>، به خودکشی دختر انجامید.		نقاش فرانسوی. از هنرمندان فرعیِ جنبش رمانتیک<ref>Romantic</ref>، و از مخالفان نئوکلاسی‌سیسمِ<ref>neoclassicism </ref> ژاک لوئی داوید<ref>Jacques-Louis David </ref> بود؛ با تک‌چهره‌سازی‌ها و پرده‌های اساطیری<ref>mythological </ref> و تمثیلی<ref>allegorical </ref>اش، ازجمله ''عشق و رفاقت''<ref>''Love and Friendship'' </ref> (ح ۱۷۹۳؛ مؤسسۀ هنری مینیاپولیس<ref>Minneapolis Institute of Arts </ref>) به‌شهرت رسید، و مورد حمایت ناپلئون قرار گرفت. پرودون پس از آن‌که در ۱۷۸۴ برندۀ جایزۀ رم<ref>Prix de Rome </ref> شد، به ایتالیا رفت، اما برخلاف نقاش معاصرش، داوید، از نئوکلاسی‌سیسمِ رایج تأثیر نپذیرفت. سبک او که از کوردجو<ref>Correggio </ref>، نقاش ایتالیایی، مایه می‌گیرد نشان از آغاز رمانتیسم دارد. از میان آثار پرآوازه‌اش، تک‌چهرۀ ''امپراتریس ژوزفین در مالمِزون''<ref>''Empress Joséphine at Malmaison''</ref> (۱۸۰۵؛ لوور<ref>Louvre </ref>، پاریس)؛ و''عدالت و انتقام الهی در تعقیب جنایت''<ref>''Justice and Divine Vengeance Pursuing Crime'' </ref> (۱۸۰۸؛ لوور) که برای تالار دادگاه جنایی در کاخ دادگستری<ref>Palais de Justice </ref> کشید، درخور ذکرند. نقاشی پرودون از مضامین کلاسیک<ref>classical </ref>، بیشتر مایۀ شهوانی<ref>voluptuous </ref> داشت تا حجم‌نما<ref>sculptural </ref>؛ از این‌رو داوید او را «بوشۀ<ref>Boucher </ref> زمان ما» خواند. پرودون زندگی غم‌انگیزی داشت؛ ازدواج ناموفق زودهنگامش، سال‌ها پریشانی برایش به‌دنبال آورد، و سپس دلبستگیِ او به شاگردش کنستانس مایر<ref>Constance Mayer</ref>، به خودکشی دختر انجامید.

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

پرودون، پیِر پُل (۱۷۵۸ـ۱۸۲۳)(Prud\'hon, Pierre Paul)

نقاش فرانسوی. از هنرمندان فرعیِ جنبش رمانتیک<ref>Romantic</ref>، و از مخالفان نئوکلاسی‌سیسمِ<ref>neoclassicism </ref> ژاک لوئی داوید<ref>Jacques-Louis David </ref> بود؛ با تک‌چهره‌سازی‌ها و پرده‌های اساطیری<ref>mythological </ref> و تمثیلی<ref>allegorical </ref>اش، ازجمله ''عشق و رفاقت''<ref>''Love and Friendship'' </ref> (ح ۱۷۹۳؛ مؤسسۀ هنری مینیاپولیس<ref>Minneapolis Institute of Arts </ref>) به‌شهرت رسید، و مورد حمایت ناپلئون قرار گرفت. پرودون پس از آن‌که در ۱۷۸۴ برندۀ جایزۀ رم<ref>Prix de Rome </ref> شد، به ایتالیا رفت، اما برخلاف نقاش معاصرش، داوید، از نئوکلاسی‌سیسمِ رایج تأثیر نپذیرفت. سبک او که از کوردجو<ref>Correggio </ref>، نقاش ایتالیایی، مایه می‌گیرد نشان از آغاز رمانتیسم دارد. از میان آثار پرآوازه‌اش، تک‌چهرۀ ''امپراتریس ژوزفین در مالمِزون''<ref>''Empress Joséphine at Malmaison''</ref> (۱۸۰۵؛ لوور<ref>Louvre </ref>، پاریس)؛ و''عدالت و انتقام الهی در تعقیب جنایت''<ref>''Justice and Divine Vengeance Pursuing Crime'' </ref> (۱۸۰۸؛ لوور) که برای تالار دادگاه جنایی در کاخ دادگستری<ref>Palais de Justice </ref> کشید، درخور ذکرند. نقاشی پرودون از مضامین کلاسیک<ref>classical </ref>، بیشتر مایۀ شهوانی<ref>voluptuous </ref> داشت تا حجم‌نما<ref>sculptural </ref>؛ از این‌رو داوید او را «بوشۀ<ref>Boucher </ref> زمان ما» خواند. پرودون زندگی غم‌انگیزی داشت؛ ازدواج ناموفق زودهنگامش، سال‌ها پریشانی برایش به‌دنبال آورد، و سپس دلبستگیِ او به شاگردش کنستانس مایر<ref>Constance Mayer</ref>، به خودکشی دختر انجامید.

 

 

<br/> 

[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:پیش از قرن 20 - اشخاص]]