پولایوئولو - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazanin در ‏۲۶ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۱۳

2025-01-26T11:13:24Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۱۳
خط ۱:		خط ۱:
			[[پرونده:13201900-1.jpg\|بندانگشتی\|تابلوی شهادت سباستیانوس قدیس اثر آنتونیو و پیرو]]
	پولّایوئولو (Pollaiuolo)		پولّایوئولو (Pollaiuolo)

Nazanin در ‏۲۶ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۰۹

2025-01-26T11:09:38Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۰۹
خط ۲:		خط ۲:
	پولّایوئولو (Pollaiuolo)		پولّایوئولو (Pollaiuolo)

	دو برادر هنرمند ایتالیایی، آنتونیو<ref>Antonio</ref> (ح ۱۴۳۲ـ۱۴۹۸م) و پیِرو<ref>Piero </ref> (ح ۱۴۴۱ـ۱۴۹۶م). کارگاهی در زادگاهشان فلورانس<ref>Florence </ref>، و سپس در رم داشتند؛ هر دو برادر نقاشی، مجسمه‌سازی، طلاسازی، چاپنقش‌سازی<ref>engraving </ref>، و طراحی می‌کردند. اغلب آنتونیو را هنرمند برجسته‌تری می‌‌دانند، و نقل است که نخستین هنرمند دورۀ رنسانس<ref>Renaissance </ref> بوده، که به مطالعۀ دقیق کالبدشناسی<ref>anatomy </ref> پرداخته است. ''شهادت سباستیانوس قدیس''<ref>''The Martyrdom of St Sebastian'' </ref> (۱۴۷۵م؛ نگارخانۀ ملی لندن<ref>National Gallery, London </ref>) اثر مشترک آن‌هاست. بزرگ‌ترین سفار‌ش‌های دو برادر عبارت‌ بودند از آرامگاه‌هایی که در کلیسای سان پیِترو<ref>St Peter’s Basilica</ref> در رم برای پاپ اینوکنتیوس هشتم<ref> Innocent VIII</ref> (به سفارش خودش) و سیکستوس چهارم<ref> Sixtus IV </ref> (به سفارش پاپ بعدی، یولیوس دوم<ref>Julius II </ref>) ساختند. پیِرو بیشتر نقاشی می‌کرد، مجموعۀ دیوارنگاره‌<ref>fresco </ref>های زیبای ''فضیلت‌ها''<ref>''Virtues'' </ref> (۱۴۶۹م؛ موزۀ اوفیتسی<ref>Uffizi </ref>، فلورانس)، و پردۀ ''عید بشارت''<ref>''Annunciation'' </ref> (ح ۱۴۷۰م؛ نگارخانۀ نقاشی برلین<ref>Gemäldegalerie, Berlin </ref>) از آثار اوست. آنتونیو در مجسمه‌سازی تبحّر داشت و همراه با گیبرتی<ref>Ghiberti </ref>، درهای تعمیدگاه<ref>Baptistery </ref>، فلورانس، را ساخت؛ شهرتش بیشتر به‌سبب چاپنقش ''نبرد خدایان برهنه''<ref>''The Battle of the Nude Gods''</ref> (ح ۱۴۶۵م) است که نشان از دلبستگی او به کالبدشناسی دارد. لورنتسو دِ مدیچی<ref> Lorenzo de Medici </ref>، آنتونیو را «بزرگ‌ترین هنرمند شهر ما و شاید همۀ دوران‌ها» خواند. در همان عصر جورجو وازاری<ref>Giorgio Vasari </ref>، مورخ هنر، تابلوی ''شهادت سباستیانوس قدیس'' را ستود زیرا در این اثر عضلات منقبض کمانگیرانی که درحال‌گذاشتن تیر در چلۀ کمان‌اند، به‌خوبی نشان داده شده است. تندیسک مفرغی<ref>bronze </ref> ''هرکولس و ‌آنتایوس''<ref>''Hercules and Antaeus''</ref> (ح ۱۴۷۵ـ۱۴۸۰م)، نمونۀ دیگری از نگاه کالبدشناسانه و موشکافانۀ آنتونیو است.		دو برادر هنرمند ایتالیایی، آنتونیو<ref>Antonio</ref> (ح ۱۴۳۲ـ۱۴۹۸م) و پیِرو<ref>Piero </ref> (ح ۱۴۴۱ـ۱۴۹۶م). کارگاهی در زادگاهشان [[فلورانس]]<ref>Florence </ref>، و سپس در [[رم، شهر\|رم]] داشتند؛ هر دو برادر نقاشی، مجسمه‌سازی، طلاسازی، چاپنقش‌سازی<ref>engraving </ref>، و طراحی می‌کردند. اغلب آنتونیو را هنرمند برجسته‌تری می‌‌دانند، و نقل است که نخستین هنرمند دورۀ [[رنسانس]]<ref>Renaissance </ref> بوده، که به مطالعۀ دقیق کالبدشناسی<ref>anatomy </ref> پرداخته است. ''شهادت سباستیانوس قدیس''<ref>''The Martyrdom of St Sebastian'' </ref> (۱۴۷۵م؛ [[نگارخانه ملی لندن\|نگارخانۀ ملی لندن]]<ref>National Gallery, London </ref>) اثر مشترک آن‌هاست. بزرگ‌ترین سفار‌ش‌های دو برادر عبارت‌ بودند از آرامگاه‌هایی که در [[سان پیترو، کلیسای جامع\|کلیسای سان پیِترو]]<ref>St Peter’s Basilica</ref> در رم برای [[اینوکنتیوس هشتم\|پاپ اینوکنتیوس هشتم]]<ref> Innocent VIII</ref> (به سفارش خودش) و [[سیکستوس چهارم]]<ref> Sixtus IV </ref> (به سفارش پاپ بعدی، [[یولیوس دوم (۱۴۴۳م ـ۱۵۱۳)\|یولیوس دوم]]<ref>Julius II </ref>) ساختند. پیِرو بیشتر نقاشی می‌کرد، مجموعۀ دیوارنگاره‌<ref>fresco </ref>های زیبای ''فضیلت‌ها''<ref>''Virtues'' </ref> (۱۴۶۹م؛ موزۀ [[اوفیتسی]]<ref>Uffizi </ref>، فلورانس)، و پردۀ ''عید بشارت''<ref>''Annunciation'' </ref> (ح ۱۴۷۰م؛ نگارخانۀ نقاشی برلین<ref>Gemäldegalerie, Berlin </ref>) از آثار اوست. آنتونیو در مجسمه‌سازی تبحّر داشت و همراه با [[گیبرتی، لورنتسو (۱۳۷۸ـ۱۴۵۵م)\|گیبرتی]]<ref>Ghiberti </ref>، درهای تعمیدگاه<ref>Baptistery </ref>، فلورانس، را ساخت؛ شهرتش بیشتر به‌سبب چاپنقش ''نبرد خدایان برهنه''<ref>''The Battle of the Nude Gods''</ref> (ح ۱۴۶۵م) است که نشان از دلبستگی او به کالبدشناسی دارد. [[مدیچی، لورنتسو د (۱۴۴۹ـ۱۴۹۲م)\|لورنتسو دِ مدیچی]]<ref> Lorenzo de Medici </ref>، آنتونیو را «بزرگ‌ترین هنرمند شهر ما و شاید همۀ دوران‌ها» خواند. در همان عصر [[وازاری، جورجو (۱۵۱۱ـ۱۵۷۴)\|جورجو وازاری]]<ref>Giorgio Vasari </ref>، مورخ هنر، تابلوی ''شهادت سباستیانوس قدیس'' را ستود زیرا در این اثر عضلات منقبض کمانگیرانی که درحال‌گذاشتن تیر در چلۀ کمان‌اند، به‌خوبی نشان داده شده است. تندیسک مفرغی<ref>bronze </ref> ''هرکولس و ‌آنتایوس''<ref>''Hercules and Antaeus''</ref> (ح ۱۴۷۵ـ۱۴۸۰م)، نمونۀ دیگری از نگاه کالبدشناسانه و موشکافانۀ آنتونیو است.

Mohammadi3: Mohammadi3 صفحهٔ پولایویولو را به پولایوئولو منتقل کرد

2024-12-17T06:23:36Z

Mohammadi3 صفحهٔ پولایویولو را به پولایوئولو منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۲۳
(بدون تفاوت)

Mohammadi3 در ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۲۳

2024-12-17T06:23:12Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۲۳
خط ۳:		خط ۳:

	دو برادر هنرمند ایتالیایی، آنتونیو<ref>Antonio</ref> (ح ۱۴۳۲ـ۱۴۹۸م) و پیِرو<ref>Piero </ref> (ح ۱۴۴۱ـ۱۴۹۶م). کارگاهی در زادگاهشان فلورانس<ref>Florence </ref>، و سپس در رم داشتند؛ هر دو برادر نقاشی، مجسمه‌سازی، طلاسازی، چاپنقش‌سازی<ref>engraving </ref>، و طراحی می‌کردند. اغلب آنتونیو را هنرمند برجسته‌تری می‌‌دانند، و نقل است که نخستین هنرمند دورۀ رنسانس<ref>Renaissance </ref> بوده، که به مطالعۀ دقیق کالبدشناسی<ref>anatomy </ref> پرداخته است. ''شهادت سباستیانوس قدیس''<ref>''The Martyrdom of St Sebastian'' </ref> (۱۴۷۵م؛ نگارخانۀ ملی لندن<ref>National Gallery, London </ref>) اثر مشترک آن‌هاست. بزرگ‌ترین سفار‌ش‌های دو برادر عبارت‌ بودند از آرامگاه‌هایی که در کلیسای سان پیِترو<ref>St Peter’s Basilica</ref> در رم برای پاپ اینوکنتیوس هشتم<ref> Innocent VIII</ref> (به سفارش خودش) و سیکستوس چهارم<ref> Sixtus IV </ref> (به سفارش پاپ بعدی، یولیوس دوم<ref>Julius II </ref>) ساختند. پیِرو بیشتر نقاشی می‌کرد، مجموعۀ دیوارنگاره‌<ref>fresco </ref>های زیبای ''فضیلت‌ها''<ref>''Virtues'' </ref> (۱۴۶۹م؛ موزۀ اوفیتسی<ref>Uffizi </ref>، فلورانس)، و پردۀ ''عید بشارت''<ref>''Annunciation'' </ref> (ح ۱۴۷۰م؛ نگارخانۀ نقاشی برلین<ref>Gemäldegalerie, Berlin </ref>) از آثار اوست. آنتونیو در مجسمه‌سازی تبحّر داشت و همراه با گیبرتی<ref>Ghiberti </ref>، درهای تعمیدگاه<ref>Baptistery </ref>، فلورانس، را ساخت؛ شهرتش بیشتر به‌سبب چاپنقش ''نبرد خدایان برهنه''<ref>''The Battle of the Nude Gods''</ref> (ح ۱۴۶۵م) است که نشان از دلبستگی او به کالبدشناسی دارد. لورنتسو دِ مدیچی<ref> Lorenzo de Medici </ref>، آنتونیو را «بزرگ‌ترین هنرمند شهر ما و شاید همۀ دوران‌ها» خواند. در همان عصر جورجو وازاری<ref>Giorgio Vasari </ref>، مورخ هنر، تابلوی ''شهادت سباستیانوس قدیس'' را ستود زیرا در این اثر عضلات منقبض کمانگیرانی که درحال‌گذاشتن تیر در چلۀ کمان‌اند، به‌خوبی نشان داده شده است. تندیسک مفرغی<ref>bronze </ref> ''هرکولس و ‌آنتایوس''<ref>''Hercules and Antaeus''</ref> (ح ۱۴۷۵ـ۱۴۸۰م)، نمونۀ دیگری از نگاه کالبدشناسانه و موشکافانۀ آنتونیو است.		دو برادر هنرمند ایتالیایی، آنتونیو<ref>Antonio</ref> (ح ۱۴۳۲ـ۱۴۹۸م) و پیِرو<ref>Piero </ref> (ح ۱۴۴۱ـ۱۴۹۶م). کارگاهی در زادگاهشان فلورانس<ref>Florence </ref>، و سپس در رم داشتند؛ هر دو برادر نقاشی، مجسمه‌سازی، طلاسازی، چاپنقش‌سازی<ref>engraving </ref>، و طراحی می‌کردند. اغلب آنتونیو را هنرمند برجسته‌تری می‌‌دانند، و نقل است که نخستین هنرمند دورۀ رنسانس<ref>Renaissance </ref> بوده، که به مطالعۀ دقیق کالبدشناسی<ref>anatomy </ref> پرداخته است. ''شهادت سباستیانوس قدیس''<ref>''The Martyrdom of St Sebastian'' </ref> (۱۴۷۵م؛ نگارخانۀ ملی لندن<ref>National Gallery, London </ref>) اثر مشترک آن‌هاست. بزرگ‌ترین سفار‌ش‌های دو برادر عبارت‌ بودند از آرامگاه‌هایی که در کلیسای سان پیِترو<ref>St Peter’s Basilica</ref> در رم برای پاپ اینوکنتیوس هشتم<ref> Innocent VIII</ref> (به سفارش خودش) و سیکستوس چهارم<ref> Sixtus IV </ref> (به سفارش پاپ بعدی، یولیوس دوم<ref>Julius II </ref>) ساختند. پیِرو بیشتر نقاشی می‌کرد، مجموعۀ دیوارنگاره‌<ref>fresco </ref>های زیبای ''فضیلت‌ها''<ref>''Virtues'' </ref> (۱۴۶۹م؛ موزۀ اوفیتسی<ref>Uffizi </ref>، فلورانس)، و پردۀ ''عید بشارت''<ref>''Annunciation'' </ref> (ح ۱۴۷۰م؛ نگارخانۀ نقاشی برلین<ref>Gemäldegalerie, Berlin </ref>) از آثار اوست. آنتونیو در مجسمه‌سازی تبحّر داشت و همراه با گیبرتی<ref>Ghiberti </ref>، درهای تعمیدگاه<ref>Baptistery </ref>، فلورانس، را ساخت؛ شهرتش بیشتر به‌سبب چاپنقش ''نبرد خدایان برهنه''<ref>''The Battle of the Nude Gods''</ref> (ح ۱۴۶۵م) است که نشان از دلبستگی او به کالبدشناسی دارد. لورنتسو دِ مدیچی<ref> Lorenzo de Medici </ref>، آنتونیو را «بزرگ‌ترین هنرمند شهر ما و شاید همۀ دوران‌ها» خواند. در همان عصر جورجو وازاری<ref>Giorgio Vasari </ref>، مورخ هنر، تابلوی ''شهادت سباستیانوس قدیس'' را ستود زیرا در این اثر عضلات منقبض کمانگیرانی که درحال‌گذاشتن تیر در چلۀ کمان‌اند، به‌خوبی نشان داده شده است. تندیسک مفرغی<ref>bronze </ref> ''هرکولس و ‌آنتایوس''<ref>''Hercules and Antaeus''</ref> (ح ۱۴۷۵ـ۱۴۸۰م)، نمونۀ دیگری از نگاه کالبدشناسانه و موشکافانۀ آنتونیو است.

	~~ ~~



	<br/> <!--13201900-->		<br/> <!--13201900-->
			----
	[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:پیش از قرن 20 - اشخاص]]		[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:پیش از قرن 20 - اشخاص]]

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

پولّایوئولو (Pollaiuolo)

دو برادر هنرمند ایتالیایی، آنتونیو<ref>Antonio</ref> (ح ۱۴۳۲ـ۱۴۹۸م) و پیِرو<ref>Piero </ref> (ح ۱۴۴۱ـ۱۴۹۶م). کارگاهی در زادگاهشان فلورانس<ref>Florence </ref>، و سپس در رم داشتند؛ هر دو برادر نقاشی، مجسمه‌سازی، طلاسازی، چاپنقش‌سازی<ref>engraving </ref>، و طراحی می‌کردند. اغلب آنتونیو را هنرمند برجسته‌تری می‌‌دانند، و نقل است که نخستین هنرمند دورۀ رنسانس<ref>Renaissance </ref> بوده، که به مطالعۀ دقیق کالبدشناسی<ref>anatomy </ref> پرداخته است. ''شهادت سباستیانوس قدیس''<ref>''The Martyrdom of St Sebastian'' </ref> (۱۴۷۵م؛ نگارخانۀ ملی لندن<ref>National Gallery, London </ref>) اثر مشترک آن‌هاست. بزرگ‌ترین سفار‌ش‌های دو برادر عبارت‌ بودند از آرامگاه‌هایی که در کلیسای سان پیِترو<ref>St Peter’s Basilica</ref> در رم برای پاپ اینوکنتیوس هشتم<ref> Innocent VIII</ref> (به سفارش خودش) و سیکستوس چهارم<ref> Sixtus IV </ref> (به سفارش پاپ بعدی، یولیوس دوم<ref>Julius II </ref>) ساختند. پیِرو بیشتر نقاشی می‌کرد، مجموعۀ دیوارنگاره‌<ref>fresco </ref>های زیبای ''فضیلت‌ها''<ref>''Virtues'' </ref> (۱۴۶۹م؛ موزۀ اوفیتسی<ref>Uffizi </ref>، فلورانس)، و پردۀ ''عید بشارت''<ref>''Annunciation'' </ref> (ح ۱۴۷۰م؛ نگارخانۀ نقاشی برلین<ref>Gemäldegalerie, Berlin </ref>) از آثار اوست. آنتونیو در مجسمه‌سازی تبحّر داشت و همراه با گیبرتی<ref>Ghiberti </ref>، درهای تعمیدگاه<ref>Baptistery </ref>، فلورانس، را ساخت؛ شهرتش بیشتر به‌سبب چاپنقش ''نبرد خدایان برهنه''<ref>''The Battle of the Nude Gods''</ref> (ح ۱۴۶۵م) است که نشان از دلبستگی او به کالبدشناسی دارد. لورنتسو دِ مدیچی<ref> Lorenzo de Medici </ref>، آنتونیو را «بزرگ‌ترین هنرمند شهر ما و شاید همۀ دوران‌ها» خواند. در همان عصر جورجو وازاری<ref>Giorgio Vasari </ref>، مورخ هنر، تابلوی ''شهادت سباستیانوس قدیس'' را ستود زیرا در این اثر عضلات منقبض کمانگیرانی که درحال‌گذاشتن تیر در چلۀ کمان‌اند، به‌خوبی نشان داده شده است. تندیسک مفرغی<ref>bronze </ref> ''هرکولس و ‌آنتایوس''<ref>''Hercules and Antaeus''</ref> (ح ۱۴۷۵ـ۱۴۸۰م)، نمونۀ دیگری از نگاه کالبدشناسانه و موشکافانۀ آنتونیو است.

 

 

<br/> 

[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:پیش از قرن 20 - اشخاص]]