کروبینی، لوئیجی (۱۷۶۰ـ۱۸۴۲م) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۴ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۳۷

2024-11-04T06:37:36Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۳۷
خط ۲:		خط ۲:
	{{جعبه زندگینامه\|عنوان=لوئیجی کِروبینی\|نام=Luigi Cherubini\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=فلورانس۱۷۶۰م\|تاریخ مرگ=۱۸۴۲م\|دوره زندگی=\|ملیت=ایتالیایی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=در ونیز، جوزِپّه سارتی\|شغل و تخصص اصلی=آهنگ‌ساز\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=در ۱۸۲۲ مدیر کنسرواتوار پاریس\|جوایز و افتخارات=\|آثار=فابیوی پنجم (1780)، آرمیدای رهاشده(۱۷۸۲)، آدریانو در سوریه(۱۷۸۲)، دِمِتریو، ایفی‌گِنیا در آئولید(۱۷۸۸)، پیگمالیون(۱۸۱۳)\|خویشاوندان سرشناس=سِسیل تورت (همسر)\|گروه مقاله=موسیقی\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=لوئیجی کِروبینی\|نام=Luigi Cherubini\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=فلورانس۱۷۶۰م\|تاریخ مرگ=۱۸۴۲م\|دوره زندگی=\|ملیت=ایتالیایی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=در ونیز، جوزِپّه سارتی\|شغل و تخصص اصلی=آهنگ‌ساز\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=در ۱۸۲۲ مدیر کنسرواتوار پاریس\|جوایز و افتخارات=\|آثار=فابیوی پنجم (1780)، آرمیدای رهاشده(۱۷۸۲)، آدریانو در سوریه(۱۷۸۲)، دِمِتریو، ایفی‌گِنیا در آئولید(۱۷۸۸)، پیگمالیون(۱۸۱۳)\|خویشاوندان سرشناس=سِسیل تورت (همسر)\|گروه مقاله=موسیقی\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}
	[[پرونده:Cherubini, Luigi.jpg\|بندانگشتی\|لوییجی کروبینی]]		[[پرونده:Cherubini, Luigi.jpg\|بندانگشتی\|لوییجی کروبینی]]
	کِروبینی، لوئیجی (~~۱۷۶۰ـ۱۸۴۲~~)(Cherubini, Luigi)		کِروبینی، لوئیجی (۱۷۶۰ـ۱۸۴۲م)(Cherubini, Luigi)

	آهنگ‌ساز ایتالیایی. در ۱۷۸۰ نخستین اپرای او، ''فابیوی پنجم''<ref>Quinto Fabio		آهنگ‌ساز ایتالیایی. در ۱۷۸۰ نخستین اپرای او، ''فابیوی پنجم''<ref>Quinto Fabio

Mohammadi3: Mohammadi3 صفحهٔ کروبینی، لوییجی (۱۷۶۰ـ۱۸۴۲) را به کروبینی، لوئیجی (۱۷۶۰ـ۱۸۴۲م) منتقل کرد

2024-11-04T06:33:19Z

Mohammadi3 صفحهٔ کروبینی، لوییجی (۱۷۶۰ـ۱۸۴۲) را به کروبینی، لوئیجی (۱۷۶۰ـ۱۸۴۲م) منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۴ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۳۳
(بدون تفاوت)

Nazanin در ‏۸ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۱۱

2024-08-08T12:11:43Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۱۱
خط ۱:		خط ۱:

	{{جعبه زندگینامه\|عنوان=~~جعبه زندگینامه~~\|نام=\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=\|تاریخ مرگ=\|دوره زندگی=\|ملیت=\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}کِروبینی، لوئیجی (۱۷۶۰ـ۱۸۴۲)(Cherubini, Luigi)		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=لوئیجی کِروبینی\|نام=Luigi Cherubini\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=فلورانس۱۷۶۰م\|تاریخ مرگ=۱۸۴۲م\|دوره زندگی=\|ملیت=ایتالیایی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=در ونیز، جوزِپّه سارتی\|شغل و تخصص اصلی=آهنگ‌ساز\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=در ۱۸۲۲ مدیر کنسرواتوار پاریس\|جوایز و افتخارات=\|آثار=فابیوی پنجم (1780)، آرمیدای رهاشده(۱۷۸۲)، آدریانو در سوریه(۱۷۸۲)، دِمِتریو، ایفی‌گِنیا در آئولید(۱۷۸۸)، پیگمالیون(۱۸۱۳)\|خویشاوندان سرشناس=سِسیل تورت (همسر)\|گروه مقاله=موسیقی\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}
			[[پرونده:Cherubini, Luigi.jpg\|بندانگشتی\|لوییجی کروبینی]]
	~~[[File:35198000.jpg\|thumb\|کِروبيني، لوئيجي]]~~		کِروبینی، لوئیجی (۱۷۶۰ـ۱۸۴۲)(Cherubini, Luigi)

	آهنگ‌ساز ایتالیایی. در ۱۷۸۰ نخستین اپرای او، ''فابیوی پنجم''<ref>Quinto Fabio		آهنگ‌ساز ایتالیایی. در ۱۷۸۰ نخستین اپرای او، ''فابیوی پنجم''<ref>Quinto Fabio

	</ref>، در آلساندریا<ref>Alessandria</ref>به‌اجرا درآمد. در ۱۷۸۴ پس از پایان خدمتش در مقام آهنگ‌ساز دربار جورج ~~سوم،~~ پادشاه انگلستان، در پاریس مستقر شد و در آن‌جا آثار نمایشی متعددی بر روی صحنه برد که از‌جمله آن‌هاست: ''مده''<ref> ''Médée''</ref> (۱۷۹۷)، ''وقایع دو روز''<ref> ''Les Deux Journées/The Water Carrier''</ref> (۱۸۰۰)، و بالۀ ''آناکِرئون''<ref> ''Anacréon''</ref> (۱۸۰۳). از ۱۸۰۹ به بعد خود را بیشتر وقف موسیقی کلیسایی<ref> church music</ref> کرد. کِروبینی در فلورانس به‌دنیا آمد. پدرش از نوازندگان تِئاترو دِلا پِرگولا<ref> Teatro della Pergola</ref>، آن شهر بود. نخست از پدرش و سپس از استادان مختلف، به‌ویژه آلِسّاندرو<ref> Alessandro</ref> و بارتولومِئو فِلیچی<ref> Bartolomeo Felici </ref> تعلیم گرفت. در ۱۶سالگی یک ~~اوراتوریو،~~ چند مس، و قطعه‌های دیگر نوشته بود. در حدود ۱۷۷۸ با کمک‌هزینه‌ای از جانب گراند دوک<ref>Grand Duke</ref> برای تحصیل نزد جوزِپّه سارتی<ref> Giuseppe Sarti</ref> به ونیز رفت. اپرای دوم او، ''لودوییسکا''<ref> ''Lodoïska''</ref> (۱۷۹۱)، در لهستان بر روی صحنه رفت و موفقیت عظیمی به‌دست آورد. در لندن ''شاهزاده‌خانم دروغین''<ref> ''La finta principessa''</ref> (۱۷۸۵) و ''جولیو سابینو''<ref> ''Giulio Sabino''</ref> (۱۷۸۶) را اجرا کرد. در پاریس نخستین اپرای فرانسوی خود، ''دِموفون''<ref> ''Démophon''</ref> (۱۷۸۸)، را با لیبرِتّو<ref> libretto </ref>یی از مارمونتِل<ref>Marmontel </ref> اجرا کرد. خیلی زود به رهبری ارکستر و ساختن اپرا پرداخت، که توفیق چندانی نیافت. در ۱۷۹۵ با سِسیل تورِت<ref>Cécile Tourette</ref> ازدواج کرد. در ۱۸۰۶ اپرای فانیسکا<ref> ''Faniska ''</ref> را در ~~وین،~~ شهری که این اپرا مخصوص آن سفارش داده شده بود، را به‌روی صحنه برد و با بتهوون آشنا شد، که کار او را بسیار تحسین می‌کرد و ''فیدلیو''<ref>''Fidelio''</ref>، یگانه اپرایش، را تحت تأثیر آن ساخت. پس از بازگشت به فرانسه بازنشسته شد و آثار کلیسایی و نیز اپراهای بیشتری نوشت. در ۱۸۱۵ یک اوورتور و یک سمفونی برای انجمن فیلارمونیک<ref> Philharmonic Society</ref> لندن ساخت. در ۱۸۱۶ او و لوسور<ref> Lesueur</ref> با مقرری زیادی به نمازخانه سلطنتی پیوستند و در ۱۸۲۲ کروبینی مدیر کنسرواتوار پاریس شد، که در آن'''‌'''جا اغلب با برلیوز<ref> Berlioz</ref> جوان و صاحب نبوغ درگیری پیدا می'''‌'''کرد. در ۱۸۳۳ آخرین اثر خود برای صحنۀ نمایش، ''علی''‌''بابا، یا چهل''‌''دزد''<ref> ''Ali Baba, ou Les Quarante Voleurs''</ref> را اجرا کرد. از آن پس خود را وقف موسیقی کلیسایی کرد و رکویِم<ref> Requiem </ref> در رِ مینور (۱۸۳۶) او از زیباترین آثارش بود. در سال'''‌'''های آخر عمر از اضطراب و افسردگی رنج می'''‌'''برد و روابط مناسبی با مقامات نداشت. در مقام آهنگ'''‌'''ساز به'''‌'''همراه گلوک<ref>Gluck </ref>، از نمایندگان سرسخت سبک کلاسیک والاتری در اُپرای فرانسوی برشمرده می'''‌'''شد؛ تأثیر او در کار تعلیم به'''‌'''سبب محدودیتی که با قانون'''‌'''های تنگ'''‌'''نظرانۀ نسل پیشین بر شاگردانش اعمال می'''‌'''کرد، بسیار زیان'''‌'''بار بود. بتهوون او را فوق'''‌'''العاده ستایش می'''‌'''کرد، اما کِروبینی نه بتهوون را می'''‌'''فهمید و نه از او خوشش می'''‌'''آمد. کروبینی فقط از مندلسون، یگانه هم'''‌'''دورۀ جوان خود آشکارا ستایش می'''‌'''کرد. ازجمله آثار اوست: نمایشی اپراهای ''آرمیدای رهاشده''<ref>''Armida abbandonata''</ref>(۱۷۸۲)، ''آدریانو در سوریه''<ref> ''Adriano in Siria''</ref>(۱۷۸۲)، ''دِمِتریو''<ref> ''Demetrio''</ref>، ''ایفی''‌''گِنیا در آئولید''<ref> ''Ifigenia in Aulide''</ref>(۱۷۸۸)، ''پیگمالیون''<ref> ''Pimmalione''</ref>(۱۸۱۳)، باله ـ پانتومیم ''آشیل در اسکوروس''<ref> ''Achille á Scyros''</ref>.		</ref>، در [[آلساندریا، شهر\|آلساندریا]]<ref>Alessandria</ref>به‌اجرا درآمد. در ۱۷۸۴ پس از پایان خدمتش در مقام آهنگ‌ساز دربار [[جورج سوم]]، پادشاه انگلستان، در [[پاریس، شهر\|پاریس]] مستقر شد و در آن‌جا آثار نمایشی متعددی بر روی صحنه برد که از‌جمله آن‌هاست: ''مده''<ref> ''Médée''</ref> (۱۷۹۷)، ''وقایع دو روز''<ref> ''Les Deux Journées/The Water Carrier''</ref> (۱۸۰۰)، و بالۀ ''آناکِرئون''<ref> ''Anacréon''</ref> (۱۸۰۳). از ۱۸۰۹ به بعد خود را بیشتر وقف موسیقی کلیسایی<ref> church music</ref> کرد. کِروبینی در [[فلورانس]] به‌دنیا آمد. پدرش از نوازندگان تِئاترو دِلا پِرگولا<ref> Teatro della Pergola</ref>، آن شهر بود. نخست از پدرش و سپس از استادان مختلف، به‌ویژه آلِسّاندرو<ref> Alessandro</ref> و بارتولومِئو فِلیچی<ref> Bartolomeo Felici </ref> تعلیم گرفت. در ۱۶سالگی یک [[اوراتوریو]]، چند مس، و قطعه‌های دیگر نوشته بود. در حدود ۱۷۷۸ با کمک‌هزینه‌ای از جانب گراند دوک<ref>Grand Duke</ref> برای تحصیل نزد جوزِپّه سارتی<ref> Giuseppe Sarti</ref> به [[ونیز]] رفت. اپرای دوم او، ''لودوییسکا''<ref> ''Lodoïska''</ref> (۱۷۹۱)، در [[لهستان]] بر روی صحنه رفت و موفقیت عظیمی به‌دست آورد. در [[لندن (انگلستان)\|لندن]] ''شاهزاده‌خانم دروغین''<ref> ''La finta principessa''</ref> (۱۷۸۵) و ''جولیو سابینو''<ref> ''Giulio Sabino''</ref> (۱۷۸۶) را اجرا کرد. در [[پاریس، شهر\|پاریس]] نخستین اپرای فرانسوی خود، ''دِموفون''<ref> ''Démophon''</ref> (۱۷۸۸)، را با لیبرِتّو<ref> libretto </ref>یی از [[مارمونتل، ژان فرانسوا (۱۷۲۳ـ۱۷۹۹)\|مارمونتِل]]<ref>Marmontel </ref> اجرا کرد. خیلی زود به رهبری ارکستر و ساختن اپرا پرداخت، که توفیق چندانی نیافت. در ۱۷۹۵ با سِسیل تورِت<ref>Cécile Tourette</ref> ازدواج کرد. در ۱۸۰۶ اپرای فانیسکا<ref> ''Faniska ''</ref> را در [[وین]]، شهری که این اپرا مخصوص آن سفارش داده شده بود، را به‌روی صحنه برد و با [[بتهوون، لودویگ وان (۱۷۷۰ـ۱۸۲۷)\|بتهوون]] آشنا شد، که کار او را بسیار تحسین می‌کرد و ''فیدلیو''<ref>''Fidelio''</ref>، یگانه اپرایش، را تحت تأثیر آن ساخت. پس از بازگشت به فرانسه بازنشسته شد و آثار کلیسایی و نیز اپراهای بیشتری نوشت. در ۱۸۱۵ یک اوورتور و یک سمفونی برای انجمن فیلارمونیک<ref> Philharmonic Society</ref> لندن ساخت. در ۱۸۱۶ او و لوسور<ref> Lesueur</ref> با مقرری زیادی به نمازخانه سلطنتی پیوستند و در ۱۸۲۲ کروبینی مدیر کنسرواتوار پاریس شد، که در آن'''‌'''جا اغلب با [[برلیوز، هکتور (۱۸۰۳ـ۱۸۶۹)\|برلیوز]]<ref> Berlioz</ref> جوان و صاحب نبوغ درگیری پیدا می'''‌'''کرد. در ۱۸۳۳ آخرین اثر خود برای صحنۀ نمایش، ''علی''‌''بابا، یا چهل''‌''دزد''<ref> ''Ali Baba, ou Les Quarante Voleurs''</ref> را اجرا کرد. از آن پس خود را وقف موسیقی کلیسایی کرد و رکویِم<ref> Requiem </ref> در رِ مینور (۱۸۳۶) او از زیباترین آثارش بود. در سال'''‌'''های آخر عمر از اضطراب و افسردگی رنج می'''‌'''برد و روابط مناسبی با مقامات نداشت. در مقام آهنگ'''‌'''ساز به'''‌'''همراه گلوک<ref>Gluck </ref>، از نمایندگان سرسخت سبک کلاسیک والاتری در اُپرای فرانسوی برشمرده می'''‌'''شد؛ تأثیر او در کار تعلیم به'''‌'''سبب محدودیتی که با قانون'''‌'''های تنگ'''‌'''نظرانۀ نسل پیشین بر شاگردانش اعمال می'''‌'''کرد، بسیار زیان'''‌'''بار بود. بتهوون او را فوق'''‌'''العاده ستایش می'''‌'''کرد، اما کِروبینی نه بتهوون را می'''‌'''فهمید و نه از او خوشش می'''‌'''آمد. کروبینی فقط از مندلسون، یگانه هم'''‌'''دورۀ جوان خود آشکارا ستایش می'''‌'''کرد. ازجمله آثار اوست: نمایشی اپراهای ''آرمیدای رهاشده''<ref>''Armida abbandonata''</ref>(۱۷۸۲)، ''آدریانو در سوریه''<ref> ''Adriano in Siria''</ref>(۱۷۸۲)، ''دِمِتریو''<ref> ''Demetrio''</ref>، ''ایفی''‌''گِنیا در آئولید''<ref> ''Ifigenia in Aulide''</ref>(۱۷۸۸)، ''پیگمالیون''<ref> ''Pimmalione''</ref>(۱۸۱۳)، باله ـ پانتومیم ''آشیل در اسکوروس''<ref> ''Achille á Scyros''</ref>.

Nazanin در ‏۷ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۳۵

2024-08-07T13:35:42Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۳۵
خط ۱:		خط ۱:

	کِروبینی، لوئیجی (۱۷۶۰ـ۱۸۴۲)(Cherubini, Luigi)		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=جعبه زندگینامه\|نام=\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=\|تاریخ مرگ=\|دوره زندگی=\|ملیت=\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}کِروبینی، لوئیجی (۱۷۶۰ـ۱۸۴۲)(Cherubini, Luigi)

	[[File:35198000.jpg\|thumb\|کِروبيني، لوئيجي]]		[[File:35198000.jpg\|thumb\|کِروبيني، لوئيجي]]

Reza rouzbahani در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

کِروبینی، لوئیجی (۱۷۶۰ـ۱۸۴۲)(Cherubini, Luigi)

[[File:35198000.jpg|thumb|کِروبيني، لوئيجي]]

آهنگ‌ساز ایتالیایی. در ۱۷۸۰ نخستین اپرای او، ''فابیوی پنجم''<ref>Quinto Fabio

</ref>، در آلساندریا<ref>Alessandria</ref>به‌اجرا درآمد. در ۱۷۸۴ پس از پایان خدمتش در مقام آهنگ‌ساز دربار جورج سوم، پادشاه انگلستان، در پاریس مستقر شد و در آن‌جا آثار نمایشی متعددی بر روی صحنه برد که از‌جمله آن‌هاست: ''مده''<ref> ''Médée''</ref> (۱۷۹۷)، ''وقایع دو روز''<ref> ''Les Deux Journées/The Water Carrier''</ref> (۱۸۰۰)، و بالۀ ''آناکِرئون''<ref> ''Anacréon''</ref> (۱۸۰۳). از ۱۸۰۹ به بعد خود را بیشتر وقف موسیقی کلیسایی<ref> church music</ref> کرد. کِروبینی در فلورانس به‌دنیا آمد. پدرش از نوازندگان تِئاترو دِلا پِرگولا<ref> Teatro della Pergola</ref>، آن شهر بود. نخست از پدرش و سپس از استادان مختلف، به‌ویژه آلِسّاندرو<ref> Alessandro</ref> و بارتولومِئو فِلیچی<ref> Bartolomeo Felici </ref> تعلیم گرفت. در ۱۶سالگی یک اوراتوریو، چند مس، و قطعه‌های دیگر نوشته بود. در حدود ۱۷۷۸ با کمک‌هزینه‌ای از جانب گراند دوک<ref>Grand Duke</ref> برای تحصیل نزد جوزِپّه سارتی<ref> Giuseppe Sarti</ref> به ونیز رفت. اپرای دوم او، ''لودوییسکا''<ref> ''Lodoïska''</ref> (۱۷۹۱)، در لهستان بر روی صحنه رفت و موفقیت عظیمی به‌دست آورد. در لندن ''شاهزاده‌خانم دروغین''<ref> ''La finta principessa''</ref> (۱۷۸۵) و ''جولیو سابینو''<ref> ''Giulio Sabino''</ref> (۱۷۸۶) را اجرا کرد. در پاریس نخستین اپرای فرانسوی خود، ''دِموفون''<ref> ''Démophon''</ref> (۱۷۸۸)، را با لیبرِتّو<ref> libretto </ref>یی از مارمونتِل<ref>Marmontel </ref> اجرا کرد. خیلی زود به رهبری ارکستر و ساختن اپرا پرداخت، که توفیق چندانی نیافت. در ۱۷۹۵ با سِسیل تورِت<ref>Cécile Tourette</ref> ازدواج کرد. در ۱۸۰۶ اپرای فانیسکا<ref> ''Faniska ''</ref> را در وین، شهری که این اپرا مخصوص آن سفارش داده شده بود، را به‌روی صحنه برد و با بتهوون آشنا شد، که کار او را بسیار تحسین می‌کرد و ''فیدلیو''<ref>''Fidelio''</ref>، یگانه اپرایش، را تحت تأثیر آن ساخت. پس از بازگشت به فرانسه بازنشسته شد و آثار کلیسایی و نیز اپراهای بیشتری نوشت. در ۱۸۱۵ یک اوورتور و یک سمفونی برای انجمن فیلارمونیک<ref> Philharmonic Society</ref> لندن ساخت. در ۱۸۱۶ او و لوسور<ref> Lesueur</ref> با مقرری زیادی به نمازخانه سلطنتی پیوستند و در ۱۸۲۲ کروبینی مدیر کنسرواتوار پاریس شد، که در آن'''‌'''جا اغلب با برلیوز<ref> Berlioz</ref> جوان و صاحب نبوغ درگیری پیدا می'''‌'''کرد. در ۱۸۳۳ آخرین اثر خود برای صحنۀ نمایش، ''علی''‌''بابا، یا چهل''‌''دزد''<ref> ''Ali Baba, ou Les Quarante Voleurs''</ref> را اجرا کرد. از آن پس خود را وقف موسیقی کلیسایی کرد و رکویِم<ref> Requiem </ref> در رِ مینور (۱۸۳۶) او از زیباترین آثارش بود. در سال'''‌'''های آخر عمر از اضطراب و افسردگی رنج می'''‌'''برد و روابط مناسبی با مقامات نداشت. در مقام آهنگ'''‌'''ساز به'''‌'''همراه گلوک<ref>Gluck </ref>، از نمایندگان سرسخت سبک کلاسیک والاتری در اُپرای فرانسوی برشمرده می'''‌'''شد؛ تأثیر او در کار تعلیم به'''‌'''سبب محدودیتی که با قانون'''‌'''های تنگ'''‌'''نظرانۀ نسل پیشین بر شاگردانش اعمال می'''‌'''کرد، بسیار زیان'''‌'''بار بود. بتهوون او را فوق'''‌'''العاده ستایش می'''‌'''کرد، اما کِروبینی نه بتهوون را می'''‌'''فهمید و نه از او خوشش می'''‌'''آمد. کروبینی فقط از مندلسون، یگانه هم'''‌'''دورۀ جوان خود آشکارا ستایش می'''‌'''کرد. ازجمله آثار اوست: نمایشی اپراهای ''آرمیدای رهاشده''<ref>''Armida abbandonata''</ref>(۱۷۸۲)، ''آدریانو در سوریه''<ref> ''Adriano in Siria''</ref>(۱۷۸۲)، ''دِمِتریو''<ref> ''Demetrio''</ref>، ''ایفی''‌''گِنیا در آئولید''<ref> ''Ifigenia in Aulide''</ref>(۱۷۸۸)، ''پیگمالیون''<ref> ''Pimmalione''</ref>(۱۸۱۳)، باله ـ پانتومیم ''آشیل در اسکوروس''<ref> ''Achille á Scyros''</ref>.

 

----

[[Category:موسیقی]] [[Category:کلاسیک جهان]]