گویجو - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahraabi در ‏۲۰ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۰۷

2026-02-20T16:07:03Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۰۷
خط ۲۰:		خط ۲۰:

	</ref>، از شرق به [[هونان]]<ref>Hunan </ref>، از جنوب به ناحیۀ خودمختار [[گوانگسی جوانگ]]<ref>Guangxi Zhuang Autonomous Region</ref>، و از غرب به [[یون نان، استان\|یون‌نان]]<ref> Yunnan </ref> محدود است. مرکز این استان [[گوی یانگ\|گوی‌یانگ]]<ref>Guiyang </ref> است و دیگر شهرهای مهم آن عبارت‌اند از [[زونی، شهر\|زونی]]<ref>Zunyi </ref>، [[آنشان]]<ref>Anshan</ref>، و دویون<ref> Duyun </ref>. تا زمان سلطنت [[مینگ، سلسله (قرون ۱۴ تا ۱۷)\|سلسلۀ مینگ]] (۱۳۶۸ـ۱۶۴۴) چینی‌های هان<ref>Han Chinese</ref> در گویجو ساکن نشده بودند. در گذشته، این استان از توسعه‌نیافته‌ترین و کم‌جمعیت‌ترین استان‌های چین به‌شمار می‌رفت. [[مائو تسه تونگ\|مائو تسه‌تونگ]]<ref> Mao Zedong </ref> در ۱۹۳۵ در همایش زونی، شهری در شمال استان، به رهبری حزب کمونیست چین<ref>Chinese Communist Party </ref> انتخاب شد. حملۀ ژاپن (۱۹۳۷ـ۱۹۴۵) سبب عقب‌نشینی حکومت ملّیون گومین‌دانگ<ref>Guomindang</ref> به سمت جنوب غربی شد، که این امر به شهرت و توسعۀ شهر انجامید.		</ref>، از شرق به [[هونان]]<ref>Hunan </ref>، از جنوب به ناحیۀ خودمختار [[گوانگسی جوانگ]]<ref>Guangxi Zhuang Autonomous Region</ref>، و از غرب به [[یون نان، استان\|یون‌نان]]<ref> Yunnan </ref> محدود است. مرکز این استان [[گوی یانگ\|گوی‌یانگ]]<ref>Guiyang </ref> است و دیگر شهرهای مهم آن عبارت‌اند از [[زونی، شهر\|زونی]]<ref>Zunyi </ref>، [[آنشان]]<ref>Anshan</ref>، و دویون<ref> Duyun </ref>. تا زمان سلطنت [[مینگ، سلسله (قرون ۱۴ تا ۱۷)\|سلسلۀ مینگ]] (۱۳۶۸ـ۱۶۴۴) چینی‌های هان<ref>Han Chinese</ref> در گویجو ساکن نشده بودند. در گذشته، این استان از توسعه‌نیافته‌ترین و کم‌جمعیت‌ترین استان‌های چین به‌شمار می‌رفت. [[مائو تسه تونگ\|مائو تسه‌تونگ]]<ref> Mao Zedong </ref> در ۱۹۳۵ در همایش زونی، شهری در شمال استان، به رهبری حزب کمونیست چین<ref>Chinese Communist Party </ref> انتخاب شد. حملۀ ژاپن (۱۹۳۷ـ۱۹۴۵) سبب عقب‌نشینی حکومت ملّیون گومین‌دانگ<ref>Guomindang</ref> به سمت جنوب غربی شد، که این امر به شهرت و توسعۀ شهر انجامید.

			گویْجو آب و هوای نیمه‌گرمسیری مرطوب، با تغییرات فصلی کم دارد. میزان بارندگی سالانه از 1.000 تا 1.400 میلی‌متر متغیر است. در زمستان سرمای شدید و در تابستان گرمای شدید وجود ندارد. ویژگی‌های منحصر به فرد آب و هوایی، گویْجو را به مکانی ایده‌آل برای سفرهای تفریحی و تعطیلات تابستانی تبدیل کرده است. بارندگی فراوان است و فصل بارانی مشخصی دارد. تعداد روزهای ابری معمولاً در طول سال از 150 روز بیشتر می‌شود و رطوبت نسبی سالانه بالای 70٪ است.

Shahraabi در ‏۲۰ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۰۰

2026-02-20T16:00:11Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۰۰
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	\|مرکز= گوی یانگ		\|مرکز= گوی یانگ
	\|شهرهای مهم=زونی، انشان و دویون		\|شهرهای مهم=زونی، انشان و دویون
	\|جمعیت=۳۵,~~۵۵۰~~,~~۰۰۰~~ نفر (~~۱۹۹۶~~)		\|جمعیت=38,562,148 نفر (۲۰۲۰)
	\|مساحت(کیلومتر مربع)=~~۱۷۴هزار~~		\|مساحت(کیلومتر مربع)= 176,167
	\|تولیدات و صنایع مهم=		\|تولیدات و صنایع مهم=
	}}		}}

Shahraabi در ‏۲۰ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۵۸

2026-02-20T15:58:26Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۵۸
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	(یا: کویچو<ref>Kweichow		(یا: کویچو<ref>Kweichow

	</ref>) استانی در جنوب [[چین]]، با ~~۱۷۴هزار~~ کیلومتر مربع مساحت و ۳۵,~~۵۵۰~~,~~۰۰۰~~ نفر جمعیت (~~۱۹۹۶~~) اقلیت‌های قومی حدود ۲۵ درصد از جمعیت آن را تشکیل می‌دهند. از شمال به [[سچوان]]<ref>Sichuan		</ref>) استانی در جنوب [[چین]]، با 176,167 کیلومتر مربع مساحت و 38,562,148 نفر جمعیت (۲۰۲۰). بلندترین نقطه آن در ارتفاع 2,900 متری از سطح دریا واقع شده است. اقلیت‌های قومی حدود ۲۵ درصد از جمعیت آن را تشکیل می‌دهند. از شمال به [[سچوان]]<ref>Sichuan

	</ref>، از شرق به [[هونان]]<ref>Hunan </ref>، از جنوب به ناحیۀ خودمختار [[گوانگسی جوانگ]]<ref>Guangxi Zhuang Autonomous Region</ref>، و از غرب به [[یون نان، استان\|یون‌نان]]<ref> Yunnan </ref> محدود است. مرکز این استان [[گوی یانگ\|گوی‌یانگ]]<ref>Guiyang </ref> است و دیگر شهرهای مهم آن عبارت‌اند از [[زونی، شهر\|زونی]]<ref>Zunyi </ref>، [[آنشان]]<ref>Anshan</ref>، و دویون<ref> Duyun </ref>. تا زمان سلطنت [[مینگ، سلسله (قرون ۱۴ تا ۱۷)\|سلسلۀ مینگ]] (۱۳۶۸ـ۱۶۴۴) چینی‌های هان<ref>Han Chinese</ref> در گویجو ساکن نشده بودند. در گذشته، این استان از توسعه‌نیافته‌ترین و کم‌جمعیت‌ترین استان‌های چین به‌شمار می‌رفت. [[مائو تسه تونگ\|مائو تسه‌تونگ]]<ref> Mao Zedong </ref> در ۱۹۳۵ در همایش زونی، شهری در شمال استان، به رهبری حزب کمونیست چین<ref>Chinese Communist Party </ref> انتخاب شد. حملۀ ژاپن (۱۹۳۷ـ۱۹۴۵) سبب عقب‌نشینی حکومت ملّیون گومین‌دانگ<ref>Guomindang</ref> به سمت جنوب غربی شد، که این امر به شهرت و توسعۀ شهر انجامید.		</ref>، از شرق به [[هونان]]<ref>Hunan </ref>، از جنوب به ناحیۀ خودمختار [[گوانگسی جوانگ]]<ref>Guangxi Zhuang Autonomous Region</ref>، و از غرب به [[یون نان، استان\|یون‌نان]]<ref> Yunnan </ref> محدود است. مرکز این استان [[گوی یانگ\|گوی‌یانگ]]<ref>Guiyang </ref> است و دیگر شهرهای مهم آن عبارت‌اند از [[زونی، شهر\|زونی]]<ref>Zunyi </ref>، [[آنشان]]<ref>Anshan</ref>، و دویون<ref> Duyun </ref>. تا زمان سلطنت [[مینگ، سلسله (قرون ۱۴ تا ۱۷)\|سلسلۀ مینگ]] (۱۳۶۸ـ۱۶۴۴) چینی‌های هان<ref>Han Chinese</ref> در گویجو ساکن نشده بودند. در گذشته، این استان از توسعه‌نیافته‌ترین و کم‌جمعیت‌ترین استان‌های چین به‌شمار می‌رفت. [[مائو تسه تونگ\|مائو تسه‌تونگ]]<ref> Mao Zedong </ref> در ۱۹۳۵ در همایش زونی، شهری در شمال استان، به رهبری حزب کمونیست چین<ref>Chinese Communist Party </ref> انتخاب شد. حملۀ ژاپن (۱۹۳۷ـ۱۹۴۵) سبب عقب‌نشینی حکومت ملّیون گومین‌دانگ<ref>Guomindang</ref> به سمت جنوب غربی شد، که این امر به شهرت و توسعۀ شهر انجامید.

Shahraabi در ‏۲۰ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۵۴

2026-02-20T15:54:23Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۵۴
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	(یا: کویچو<ref>Kweichow		(یا: کویچو<ref>Kweichow

	</ref>) استانی در جنوب ~~چین،~~ با ۱۷۴هزار کیلومتر مربع مساحت و ۳۵,۵۵۰,۰۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۶) اقلیت‌های قومی حدود ۲۵ درصد از جمعیت آن را تشکیل می‌دهند. از شمال به ~~سیچوان~~<ref>Sichuan		</ref>) استانی در جنوب [[چین]]، با ۱۷۴هزار کیلومتر مربع مساحت و ۳۵,۵۵۰,۰۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۶) اقلیت‌های قومی حدود ۲۵ درصد از جمعیت آن را تشکیل می‌دهند. از شمال به [[سچوان]]<ref>Sichuan

	</ref>، از شرق به هونان<ref>Hunan </ref>، از جنوب به ناحیۀ خودمختار گوانگسی جوانگ<ref>Guangxi Zhuang Autonomous Region</ref>، و از غرب به یون‌نان<ref> Yunnan </ref> محدود است. مرکز این استان گوی‌یانگ<ref>Guiyang </ref> است و دیگر شهرهای مهم آن عبارت‌اند از زونی<ref>Zunyi </ref>، ~~اَنشان~~<ref>Anshan</ref>، و دویون<ref> Duyun </ref>. تا زمان سلطنت سلسلۀ مینگ (۱۳۶۸ـ۱۶۴۴) چینی‌های هان<ref>Han Chinese</ref> در گویجو ساکن نشده بودند. در گذشته، این استان از توسعه‌نیافته‌ترین و کم‌جمعیت‌ترین استان‌های چین به‌شمار می‌رفت. مائو تسه‌تونگ<ref> Mao Zedong </ref> در ۱۹۳۵ در همایش زونی، شهری در شمال استان، به رهبری حزب کمونیست چین<ref>Chinese Communist Party </ref> انتخاب شد. حملۀ ژاپن (۱۹۳۷ـ۱۹۴۵) سبب عقب‌نشینی حکومت ملّیون گومین‌دانگ<ref>Guomindang</ref> به سمت جنوب غربی شد، که این امر به شهرت و توسعۀ شهر انجامید.		</ref>، از شرق به [[هونان]]<ref>Hunan </ref>، از جنوب به ناحیۀ خودمختار [[گوانگسی جوانگ]]<ref>Guangxi Zhuang Autonomous Region</ref>، و از غرب به [[یون نان، استان\|یون‌نان]]<ref> Yunnan </ref> محدود است. مرکز این استان [[گوی یانگ\|گوی‌یانگ]]<ref>Guiyang </ref> است و دیگر شهرهای مهم آن عبارت‌اند از [[زونی، شهر\|زونی]]<ref>Zunyi </ref>، [[آنشان]]<ref>Anshan</ref>، و دویون<ref> Duyun </ref>. تا زمان سلطنت [[مینگ، سلسله (قرون ۱۴ تا ۱۷)\|سلسلۀ مینگ]] (۱۳۶۸ـ۱۶۴۴) چینی‌های هان<ref>Han Chinese</ref> در گویجو ساکن نشده بودند. در گذشته، این استان از توسعه‌نیافته‌ترین و کم‌جمعیت‌ترین استان‌های چین به‌شمار می‌رفت. [[مائو تسه تونگ\|مائو تسه‌تونگ]]<ref> Mao Zedong </ref> در ۱۹۳۵ در همایش زونی، شهری در شمال استان، به رهبری حزب کمونیست چین<ref>Chinese Communist Party </ref> انتخاب شد. حملۀ ژاپن (۱۹۳۷ـ۱۹۴۵) سبب عقب‌نشینی حکومت ملّیون گومین‌دانگ<ref>Guomindang</ref> به سمت جنوب غربی شد، که این امر به شهرت و توسعۀ شهر انجامید.

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

گویْجو (Guizhou)

{{جعبه اطلاعات استان های آسیا
|نام فارسی =گویجو
|نام لاتین =Guizhou
|نام های دیگر=کویچو
|کشور=چین
|موقعیت=جنوب چین
|مرکز= گوی یانگ
|شهرهای مهم=زونی، انشان و دویون
|جمعیت=۳۵,۵۵۰,۰۰۰ نفر (۱۹۹۶)
|مساحت(کیلومتر مربع)=۱۷۴هزار
|تولیدات و صنایع مهم=
}}

(یا: کویچو<ref>Kweichow

</ref>) استانی در جنوب چین، با ۱۷۴هزار کیلومتر مربع مساحت و ۳۵,۵۵۰,۰۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۶) اقلیت‌های قومی حدود ۲۵ درصد از جمعیت آن را تشکیل می‌دهند. از شمال به سیچوان<ref>Sichuan

</ref>، از شرق به هونان<ref>Hunan </ref>، از جنوب به ناحیۀ خودمختار گوانگسی جوانگ<ref>Guangxi Zhuang Autonomous Region</ref>، و از غرب به یون‌نان<ref> Yunnan </ref> محدود است. مرکز این استان گوی‌یانگ<ref>Guiyang </ref> است و دیگر شهرهای مهم آن عبارت‌اند از زونی<ref>Zunyi </ref>، اَنشان<ref>Anshan</ref>، و دویون<ref> Duyun </ref>. تا زمان سلطنت سلسلۀ مینگ (۱۳۶۸ـ۱۶۴۴) چینی‌های هان<ref>Han Chinese</ref> در گویجو ساکن نشده بودند. در گذشته، این استان از توسعه‌نیافته‌ترین و کم‌جمعیت‌ترین استان‌های چین به‌شمار می‌رفت. مائو تسه‌تونگ<ref> Mao Zedong </ref> در ۱۹۳۵ در همایش زونی، شهری در شمال استان، به رهبری حزب کمونیست چین<ref>Chinese Communist Party </ref> انتخاب شد. حملۀ ژاپن (۱۹۳۷ـ۱۹۴۵) سبب عقب‌نشینی حکومت ملّیون گومین‌دانگ<ref>Guomindang</ref> به سمت جنوب غربی شد، که این امر به شهرت و توسعۀ شهر انجامید.

 

----

[[Category:جغرافیای آسیا]] [[Category:جغرافیای انسانی چین]]