اسماعیل نواب صفا: تفاوت بین نسخه‌ها

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به: ناوبری، جستجو
 
سطر ۲۶: سطر ۲۶:
 
|پست تخصصی =
 
|پست تخصصی =
 
|باشگاه =
 
|باشگاه =
}}اسماعیل نواب صفا&nbsp; (کرمانشاه ۲۹ اسفند ۱۳۰۳ش - تهران ۱۹ فروردین ۱۳۸۴ش)</p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;">[[File:اسماعیل نواب صفا.jpg|thumb|اسماعیل نواب صفا]](نام کامل: سید اسماعیل نواب صفا) شاعر، ترانه­‌سرا و پژوهشگر ایرانی. خاندان پدری­‌اش از خانواده­‌های مشهور اصفهان بوده­‌اند و همچنین [[نشاط_اصفهانی،_عبدالوهاب_(اصفهان_۱۱۷۵ـ_تهران_۱۲۴۴ق)|نشاط اصفهانی]] (شاعر معروف دوره­‌ی قاجار) نیز دایی پدرش بوده. پدر اسماعیل به خاطر مشاغل دولتی در کرمانشاه ساکن می‌­شود و او هم در آن شهر به دنیا می‌­آید. اسماعیل تحصیلات ابتدایی‌­اش را در کرمانشاه و متوسطه را در گرگان و تهران به پایان رساند. از سال 1323، به دنبال چاپ اولین شعرش، به عنوان هیات تحریریه، با مجله&nbsp;[[توفیق_(هفته‌نامۀ_اجتماعی)|توفیق]] شروع به همکاری کرد. در تابستان ۱۳۲۵ به عضویت نخستین کنگره‌­ی شعرا و نویسندگان، که در خانه­‌ی فرهنگی ایران و شوروی تشکیل شده بود، انتخاب شد. از سال 1326 به واسطه­‌ی آشنایی با [[مهرتاش،_اسماعیل_(_تهران_۱۲۸۳ـ۱۳۵۹ش)|اسماعیل خان مهرتاش]] و بعدتر [[حسینقلی_مستعان|حسینقلی_مستعان]] (رئیس وقت رادیو)، به رادیو راه پیدا کرد و به عنوان عضو و دبیر شورای نویسندگان رادیو مشغول به کار شد. نواب صفا از این دوره به بعد برای موسیقی‌دانان برجسته‌­ای چون [[مجید_وفادار|مجید_وفادار]]، [[مهدی_خالدی_(۱۲۹۸ـ_تهران_۱۳۶۹ش)|مهدی خالدی]]، [[مرتضی_محجوبی|مرتضی&nbsp;محجوبی]]، [[علی_تجویدی|علی_تجویدی]]، [[حسین_یاحقی|حسین_یاحقی]]، [[خالقی،_روح_الله_(کرمان_۱۲۸۵ـ_سالزبورگ_۱۳۴۳ش)|روح ­الله خالقی]]، [[حسینعلی_ملاح|حسینعلی_ملاح]]،[[پرویز_یاحقی|پرویز یاحقی]]، [[بدیعی،_حبیب_الله_(سوادکوه_۱۳۱۲ـ_تهران_۱۳۷۱ش)|حبیب­ الله بدیعی]]، [[انوشیروان_روحانی|انوشیروان_روحانی]]، [[امیرهمایون_خرم|همایون خرم]] و بسیاری دیگر، ده‌­ها ترانه نوشته که توسط خوانندگانی چون [[قمرالملوک_وزیری|قمرالملوک_وزیری]]، [[دلکش|دلکش]]، [[بنان،_غلامحسین_(انگرود_۱۲۹۰ـ_تهران_۱۳۶۴ش)|بنان]]، مرضیه، [[پوران|پوران]]، [[داریوش_رفیعی|داریوش_رفیعی]]، [[حسین_قوامی_(تهران_۱۲۸۸ـ_همان_جا_۱۳۶۸ش)|حسین قوامی]]، [[ایرج_(کاشان_۱۳۱۲ش)|ایرج]]، [[اکبر_گلپایگانی|اکبر_گلپایگانی]] و الهه خوانده شده‌­اند. او مدتی نیز در مشاغل دولتی گوناگون، از قبیل نمایندگی مجلس شورای ملّی، رئیس دبیرخانه بنگاه بنادر و کشتیرانی، مدیریت روابط عمومی شهرداری تهران و... خدمت کرد.</p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;">از نوّاب صفا چندین عنوان کتاب، شامل اشعار و ترانه­‌هایش و پژوهش­‌های ادبی یا تاریخی نیز منتشر شده است. از معروف­‌ترین ترانه‌­های او به این موارد می­‌توان اشاره کرد: ''آشفته''، ''چو اسیر دام توام''، ''آمد نوبهار''، ''آه بی‌­اثر''، ''اشک و آه''، ''با تو هستم هر کجا هستم''، ''بخت بیدار منی''، ''برق نگاه''، ''بوسه‌ی وی''، ''بهانه‌ی تو''، ''تک‌­درخت''، ''نوروز آمد''، ''جوانی''، ''چه شب­ها''، ''داغ لاله''، ''درد آشنا''، ''روز بی­‌فردا''، ''رؤیای شاعر''، ''رؤیای هستی''، ''شب سیه''، ''ابر پاره پاره''، ''صبح خندان''، ''عکس من''، ''قهر عشق''، ''کبوتر بهشتی''، ''گیسوی شب''، ''موج''، ''ناله­‌ی دل''، ''نیلوفر ''و ''موسم گل''. اسماعیل نواب صفا در پی یک سکته­‌ی مغزی درگذشت و در قطعه­‌ی هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد.</p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;">&nbsp;</p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;">کتاب‌­شناسی: ''شرح حال فرهادمیرزا معتمدالدوله'' (زوار، 1366)؛ ''قصه شمع: خاطرات هنری پنجاه سال موسیقی معاصر اسماعیل نواب صفا'' (البرز، 1377)؛ ''از یاد رفته'' (گزیده اشعار- پیکان، 1381)؛ ''منشآت فرهاد میرزا معتمدالدوله'' (به اهتمام- پیکان، 1383).</p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;">&nbsp;</p>  
+
}}اسماعیل نواب صفا&nbsp; (کرمانشاه ۲۹ اسفند ۱۳۰۳ش - تهران ۱۹ فروردین ۱۳۸۴ش)</p> <p style="text-align: justify;">&nbsp;</p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;">[[File:اسماعیل نواب صفا.jpg|thumb|اسماعیل نواب صفا]](نام کامل: سید اسماعیل نواب صفا) شاعر، ترانه­‌سرا و پژوهشگر ایرانی. خاندان پدری­‌اش از خانواده­‌های مشهور اصفهان بوده­‌اند و همچنین [[نشاط_اصفهانی،_عبدالوهاب_(اصفهان_۱۱۷۵ـ_تهران_۱۲۴۴ق)|نشاط اصفهانی]] (شاعر معروف دوره­‌ی قاجار) نیز دایی پدرش بوده. پدر اسماعیل به خاطر مشاغل دولتی در کرمانشاه ساکن می‌­شود و او هم در آن شهر به دنیا می‌­آید. اسماعیل تحصیلات ابتدایی‌­اش را در کرمانشاه و متوسطه را در گرگان و تهران به پایان رساند. از سال 1323، به دنبال چاپ اولین شعرش، به عنوان هیات تحریریه، با مجله&nbsp;[[توفیق_(هفته‌نامۀ_اجتماعی)|توفیق]] شروع به همکاری کرد. در تابستان ۱۳۲۵ به عضویت نخستین کنگره‌­ی شعرا و نویسندگان، که در خانه­‌ی فرهنگی ایران و شوروی تشکیل شده بود، انتخاب شد. از سال 1326 به واسطه­‌ی آشنایی با [[مهرتاش،_اسماعیل_(_تهران_۱۲۸۳ـ۱۳۵۹ش)|اسماعیل خان مهرتاش]] و بعدتر [[حسینقلی_مستعان|حسینقلی_مستعان]] (رئیس وقت رادیو)، به رادیو راه پیدا کرد و به عنوان عضو و دبیر شورای نویسندگان رادیو مشغول به کار شد. نواب صفا از این دوره به بعد برای موسیقی‌دانان برجسته‌­ای چون [[مجید_وفادار|مجید_وفادار]]، [[مهدی_خالدی_(۱۲۹۸ـ_تهران_۱۳۶۹ش)|مهدی خالدی]]، [[مرتضی_محجوبی|مرتضی&nbsp;محجوبی]]، [[علی_تجویدی|علی_تجویدی]]، [[حسین_یاحقی|حسین_یاحقی]]، [[خالقی،_روح_الله_(کرمان_۱۲۸۵ـ_سالزبورگ_۱۳۴۳ش)|روح ­الله خالقی]]، [[حسینعلی_ملاح|حسینعلی_ملاح]]،[[پرویز_یاحقی|پرویز یاحقی]]، [[بدیعی،_حبیب_الله_(سوادکوه_۱۳۱۲ـ_تهران_۱۳۷۱ش)|حبیب­ الله بدیعی]]، [[انوشیروان_روحانی|انوشیروان_روحانی]]، [[امیرهمایون_خرم|همایون خرم]] و بسیاری دیگر، ده‌­ها ترانه نوشته که توسط خوانندگانی چون [[قمرالملوک_وزیری|قمرالملوک_وزیری]]، [[دلکش|دلکش]]، [[بنان،_غلامحسین_(انگرود_۱۲۹۰ـ_تهران_۱۳۶۴ش)|بنان]]، مرضیه، [[پوران|پوران]]، [[داریوش_رفیعی|داریوش_رفیعی]]، [[حسین_قوامی_(تهران_۱۲۸۸ـ_همان_جا_۱۳۶۸ش)|حسین قوامی]]، [[ایرج_(کاشان_۱۳۱۲ش)|ایرج]]، [[اکبر_گلپایگانی|اکبر_گلپایگانی]] و الهه خوانده شده‌­اند. او مدتی نیز در مشاغل دولتی گوناگون، از قبیل نمایندگی مجلس شورای ملّی، رئیس دبیرخانه بنگاه بنادر و کشتیرانی، مدیریت روابط عمومی شهرداری تهران و... خدمت کرد.</p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;">از نوّاب صفا چندین عنوان کتاب، شامل اشعار و ترانه­‌هایش و پژوهش­‌های ادبی یا تاریخی نیز منتشر شده است. از معروف­‌ترین ترانه‌­های او به این موارد می­‌توان اشاره کرد: ''آشفته''، ''چو اسیر دام توام''، ''آمد نوبهار''، ''آه بی‌­اثر''، ''اشک و آه''، ''با تو هستم هر کجا هستم''، ''بخت بیدار منی''، ''برق نگاه''، ''بوسه‌ی وی''، ''بهانه‌ی تو''، ''تک‌­درخت''، ''نوروز آمد''، ''جوانی''، ''چه شب­ها''، ''داغ لاله''، ''درد آشنا''، ''روز بی­‌فردا''، ''رؤیای شاعر''، ''رؤیای هستی''، ''شب سیه''، ''ابر پاره پاره''، ''صبح خندان''، ''عکس من''، ''قهر عشق''، ''کبوتر بهشتی''، ''گیسوی شب''، ''موج''، ''ناله­‌ی دل''، ''نیلوفر ''و ''موسم گل''. اسماعیل نواب صفا در پی یک سکته­‌ی مغزی درگذشت و در قطعه­‌ی هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد.</p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;">&nbsp;</p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;">کتاب‌­شناسی: ''شرح حال فرهادمیرزا معتمدالدوله'' (زوار، 1366)؛ ''قصه شمع: خاطرات هنری پنجاه سال موسیقی معاصر اسماعیل نواب صفا'' (البرز، 1377)؛ ''از یاد رفته'' (گزیده اشعار- پیکان، 1381)؛ ''منشآت فرهاد میرزا معتمدالدوله'' (به اهتمام- پیکان، 1383).</p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;">&nbsp;</p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;">منابع:</p>
 +
*[http://music.iranseda.ir/detailsArtist/?VALID=TRUE&g=24903 http://yon.ir/s6d6U]
 +
*[http://farhangemrooz.com/news/56712/اسماعیل-نواب-صفا-که-بود-و-چه-کرد http://yon.ir/hoItN]
 +
<p dir="RTL" style="text-align: justify;">&nbsp;</p>  
 
----
 
----
  
 
[[Category:موسیقی]] [[Category:ایران - اشخاص]] [[Category:ادبیات فارسی]] [[Category:ادبیات معاصر - اشخاص]]
 
[[Category:موسیقی]] [[Category:ایران - اشخاص]] [[Category:ادبیات فارسی]] [[Category:ادبیات معاصر - اشخاص]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۲ تیر ۱۳۹۸، ساعت ۰۷:۱۰

اسماعیل نواب صفا
زادروز کرمانشاه ۲۹ اسفند ۱۳۰۳ش
درگذشت تهران ۱۹ فروردین ۱۳۸۴ش
ملیت ایرانی
شغل و تخصص اصلی ترانه‌سرا
شغل و تخصص های دیگر شاعر و پژوهشگر
آثار شرح حال فرهادمیرزا معتمدالدوله (زوار، 1366)؛ قصه شمع: خاطرات هنری پنجاه سال موسیقی معاصر اسماعیل نواب صفا (البرز، 1377)؛ از یادرفته (گزیده اشعار- پیکان، 1381)؛ منشآت فرهاد میرزا معتمدالدوله (به اهتمام- پیکان، 1383)
گروه مقاله موسیقی
اسماعیل نواب صفا  (کرمانشاه ۲۹ اسفند ۱۳۰۳ش - تهران ۱۹ فروردین ۱۳۸۴ش)

 

اسماعیل نواب صفا
(نام کامل: سید اسماعیل نواب صفا) شاعر، ترانه­‌سرا و پژوهشگر ایرانی. خاندان پدری­‌اش از خانواده­‌های مشهور اصفهان بوده­‌اند و همچنین نشاط اصفهانی (شاعر معروف دوره­‌ی قاجار) نیز دایی پدرش بوده. پدر اسماعیل به خاطر مشاغل دولتی در کرمانشاه ساکن می‌­شود و او هم در آن شهر به دنیا می‌­آید. اسماعیل تحصیلات ابتدایی‌­اش را در کرمانشاه و متوسطه را در گرگان و تهران به پایان رساند. از سال 1323، به دنبال چاپ اولین شعرش، به عنوان هیات تحریریه، با مجله توفیق شروع به همکاری کرد. در تابستان ۱۳۲۵ به عضویت نخستین کنگره‌­ی شعرا و نویسندگان، که در خانه­‌ی فرهنگی ایران و شوروی تشکیل شده بود، انتخاب شد. از سال 1326 به واسطه­‌ی آشنایی با اسماعیل خان مهرتاش و بعدتر حسینقلی_مستعان (رئیس وقت رادیو)، به رادیو راه پیدا کرد و به عنوان عضو و دبیر شورای نویسندگان رادیو مشغول به کار شد. نواب صفا از این دوره به بعد برای موسیقی‌دانان برجسته‌­ای چون مجید_وفادار، مهدی خالدی، مرتضی محجوبی، علی_تجویدی، حسین_یاحقی، روح ­الله خالقی، حسینعلی_ملاح،پرویز یاحقی، حبیب­ الله بدیعی، انوشیروان_روحانی، همایون خرم و بسیاری دیگر، ده‌­ها ترانه نوشته که توسط خوانندگانی چون قمرالملوک_وزیری، دلکش، بنان، مرضیه، پوران، داریوش_رفیعی، حسین قوامی، ایرج، اکبر_گلپایگانی و الهه خوانده شده‌­اند. او مدتی نیز در مشاغل دولتی گوناگون، از قبیل نمایندگی مجلس شورای ملّی، رئیس دبیرخانه بنگاه بنادر و کشتیرانی، مدیریت روابط عمومی شهرداری تهران و... خدمت کرد.

از نوّاب صفا چندین عنوان کتاب، شامل اشعار و ترانه­‌هایش و پژوهش­‌های ادبی یا تاریخی نیز منتشر شده است. از معروف­‌ترین ترانه‌­های او به این موارد می­‌توان اشاره کرد: آشفته، چو اسیر دام توام، آمد نوبهار، آه بی‌­اثر، اشک و آه، با تو هستم هر کجا هستم، بخت بیدار منی، برق نگاه، بوسه‌ی وی، بهانه‌ی تو، تک‌­درخت، نوروز آمد، جوانی، چه شب­ها، داغ لاله، درد آشنا، روز بی­‌فردا، رؤیای شاعر، رؤیای هستی، شب سیه، ابر پاره پاره، صبح خندان، عکس من، قهر عشق، کبوتر بهشتی، گیسوی شب، موج، ناله­‌ی دل، نیلوفر و موسم گل. اسماعیل نواب صفا در پی یک سکته­‌ی مغزی درگذشت و در قطعه­‌ی هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد.

 

کتاب‌­شناسی: شرح حال فرهادمیرزا معتمدالدوله (زوار، 1366)؛ قصه شمع: خاطرات هنری پنجاه سال موسیقی معاصر اسماعیل نواب صفا (البرز، 1377)؛ از یاد رفته (گزیده اشعار- پیکان، 1381)؛ منشآت فرهاد میرزا معتمدالدوله (به اهتمام- پیکان، 1383).

 

منابع: