اوده

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳ توسط DaneshGostar (بحث | مشارکت‌ها)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو

اودْهْ (Oudh)
(یا: اَوَدْ) ناحیه‌ای بزرگ از ایالت اوتار پرادش۱ در شمال هند، مرکّب از شهرهای کانپور، سیتاپور، سلطان‌پور، فیض‌آباد، بارابانکی، گوندا، اونا. از مراکز مهم تشیّع در شمال هند است. مرکز آن، شهر لکنو (لکهنو)۲ و مساحت آن ۲۴,۰۷۱ کیلومتر است. اوده در قرون ۴ـ۵م بخشی از قلمرو پادشاهی گوپتا (۳۲۰ـ۵۴۴م) بود. در قرن ۶ق/۱۲م مسلمانان آن‌جا را فتح کردند. در قرن ۷ق/۱۳م جزء قلمرو سلطنت دهلی بود و در قرن ۱۰ق/۱۶ به‌تصرّف امپراتوری مغول‌هند درآمد. سید محمّد امین، ملقّب به سعادت خان بهادر و برهان الملک، از سادات خراسانی، پس از مرگ اورنگ‌زیب حکومت اوده را به‌دست گرفت و پس از چند سال عملاً از دولت مغولان جدا شد و سلسلۀ نواب وزیران اوده را بنا نهاد. این سلسله از ۱۲۲۹ق/۱۸۱۴ عنوان پادشاهی گرفت. با این حال نواب وزیران و شاهان اوده تا انقراض دولت مغولان (۱۲۷۳ق/۱۸۵۷)، خود را دست‌نشانده و مطیع آن دولت می‌دانستند. مردم اوده و پادشاه آن سرزمین در شورش سپاهیان (۱۲۷۳ق/۱۸۵۷) شرکت داشتند و دولت انگلیس پس از سرکوبی آن شورش، سلسلۀ شاهان موروثی اوده را برانداخت. دربار نواب وزیران و شاهان موروثی اوده از حامیان جدی شیعۀ امامیه و دوستداران شعر و ادبیات فارسی و مشوق معماری هندی ـ اسلامی بودند. اوده در ۱۲۹۵ق/۱۸۷۷ به آگرا۳ پیوست و از ۱۳۲۰ق/۱۹۰۲ ایالات متحدۀ آگرا و اوده را تشکیل دادند و در ۱۳۷۰ق/۱۹۵۰ نام آن به اوتار پرادش تغییر کرد.Uttar Pradesh Lucknow Agra


\\11600200\\