حسین امانت: تفاوت بین نسخه‌ها

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به: ناوبری، جستجو
 
سطر ۲۷: سطر ۲۷:
 
|باشگاه =
 
|باشگاه =
 
}}حسین امانت  (تهران 1321ش-  )
 
}}حسین امانت  (تهران 1321ش-  )
<p dir="RTL" style="text-align: justify;">[[File:حسین امانت.jpg|thumb|حسین امانت]]معمار ایرانی و&nbsp;طراح «برج و میدان آزادی» در تهران. خانواده‌ی پدری‌اش اهل کاشان&nbsp;و خانواده‌ی مادری‌اش همدانی-کاشانی هستند. ابتدا در رشته‌ی مکانیک دانشکده‌ی فنی دانشگاه تهران به تحصیل پرداخت، اما با نیمه‌کاره رها کردن این دوره، به تحصیل معماری در دانشکده‌ی معماری [[دانشگاه_تهران|دانشگاه_تهران]] پرداخت. در تابستان سال ۱۳۴۵ که تازه از دانشکده‌ی معماری دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شده بود، با دیدن آگهی مسابقه در روزنامه‌ی ''اطلاعات ''دهم شهریور، به قصد شرکت در این مسابقه، در اتاق خود دفتر معماریِ کوچکی به راه انداخت و با کمک چندنفر از دوستانش به طراحی میدان آزادی مشغول شد. در پاییز ۱۳۴۶&nbsp; اجازه‌ی اجرای طرحش را دریافت کرد و انتخاب همکاران و جست‌وجوی راه حل‌های اجرایی این پروژه آغاز شد. بیشتر کارهای طرح و ساختمان بنای [[برج_آزادی|برج_آزادی]] به متخصصان&nbsp; ایرانی، اما پیچیده‌ترین قسمت آن که محاسبات سازه بود، به شرکت «آروپ» (که پیش از آن محاسبات اُپرای سیدنی را انجام داده بود) سپرده شد. پس از اجرای پروژه‌ی موفقیت‌آمیز برج آزادی (1350)، ساختمان دانشکده‌های دانشگاه شریف (1354)، ساختمان میراث فرهنگی تهران (1363)، دانشکده‌ی مدیریت بازرگانی و همچنین نظارت و سرپرستی ساخت موزه‌ی بزرگ پاسارگاد، در نزدیکی [[آرامگاه_کوروش_کبیر|آرامگاه کوروش]]، به او واگذار شد.</p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;">امانت همچنین معمار و طراح تعدادی چند از مراکز صنایع دستی، مدرسه، کتابخانه و حتی یک شهرک تفریحاتی در ساحل دریای خزر بوده ‌است. او بعدها با بسط دادن کارش، بناهایی را نیز در خارج از کشور طراحی کرد. از آن جمله می‌توان به کتابخانه‌ی مرکزی دانشگاه سیچوان و بنای کتابخانه‌ی سفارت ایران در شهر پکن- که متمایزترین سفارتخانه‌ی ناحیه دیپلماتیک در پکن است- (1362) اشاره کرد.</p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;">به نظر می‌رسد امانت در پروژه‌هایی که به سبک معماری کلاسیک یونان طراحی کرده است، بیشتر از آن که دغدغه‌ی پیاده کردن دیدگاه‌های معمارانه‌ی خودش را داشته باشد، بار محیط طبیعی و شرایط جغرافیایی را بر دوش خود احساس می‌کرده است. این ساختمان‌های یونانی‌مآبانه در نگاه اول شاید بیننده را به سمت این موضوع بکشانند که طراح و معمار آن‌ها صرفاً یک نوع معماری التقاطی ارائه داده است، در حالی که اولاً، او در این نوع ساختمان‌ها به اصول معماری شرقی بی‌توجه نبوده است و لذا، اگرچه این‌دسته از پروژه‌های او در نگاه اول سبک کلاسیک یونانی را به خاطر می‌آورند، ولی جزئیات به کار رفته در آن‌ها، حاکی از چیزی غیر از این است. ثانیاً، همان‌طور که خود وی صریحاً ابراز کرده، انتخاب سبک کلاسیک کاملاً آگاهانه و لازم بوده است. امانت به غیر از سبک به‌کاررفته در ساختمان‌های کلاسیک یونانی خود، همواره اصول هندسه و معماری سنتی ایران را در ساختمان‌های مدرن خود اجرا کرده است.</p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;">غیر از پروژه‌هایی که در بالا به آن‌ها اشاره شد، او پروژه‌های دیگری را هم طراحی کرده که تعدادی از مهم‌ترین آن‌ها عبارتند از: طراحی و ساخت عبادتگاهی در ساموآی غربی، طراحی چند کارخانه در دالیان چین، ساخت چندین مجتمع آپارتمانی در سانتامونیکای کالیفرنیا و بلوک شهری با دو برج مسکونی در سَن دیه‌گوی کالیفرنیا. او جوایز مهمی هم برای طراحی‌های منحصر به فرد خود دریافت کرده و در عین حال در کنفرانس‌های آموزشی و فرهنگی متعددی، درباره‌­ی هنر و معماری سخنرانی کرده است. او هم‌اکنون در کانادا زندگی می‌کند.</p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;">&nbsp;</p>  
+
 
 +
&nbsp;
 +
<p dir="RTL" style="text-align: justify;">[[File:حسین امانت.jpg|thumb|حسین امانت]]معمار ایرانی و&nbsp;طراح «برج و میدان آزادی» در تهران. خانواده‌ی پدری‌اش اهل کاشان&nbsp;و خانواده‌ی مادری‌اش همدانی-کاشانی هستند. ابتدا در رشته‌ی مکانیک دانشکده‌ی فنی دانشگاه تهران به تحصیل پرداخت، اما با نیمه‌کاره رها کردن این دوره، به تحصیل معماری در دانشکده‌ی معماری [[دانشگاه_تهران|دانشگاه_تهران]] پرداخت. در تابستان سال ۱۳۴۵ که تازه از دانشکده‌ی معماری دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شده بود، با دیدن آگهی مسابقه در روزنامه‌ی ''اطلاعات ''دهم شهریور، به قصد شرکت در این مسابقه، در اتاق خود دفتر معماریِ کوچکی به راه انداخت و با کمک چندنفر از دوستانش به طراحی میدان آزادی مشغول شد. در پاییز ۱۳۴۶&nbsp; اجازه‌ی اجرای طرحش را دریافت کرد و انتخاب همکاران و جست‌وجوی راه حل‌های اجرایی این پروژه آغاز شد. بیشتر کارهای طرح و ساختمان بنای [[برج_آزادی|برج_آزادی]] به متخصصان&nbsp; ایرانی، اما پیچیده‌ترین قسمت آن که محاسبات سازه بود، به شرکت «آروپ» (که پیش از آن محاسبات اُپرای سیدنی را انجام داده بود) سپرده شد. پس از اجرای پروژه‌ی موفقیت‌آمیز برج آزادی (1350)، ساختمان دانشکده‌های دانشگاه شریف (1354)، ساختمان میراث فرهنگی تهران (1363)، دانشکده‌ی مدیریت بازرگانی و همچنین نظارت و سرپرستی ساخت موزه‌ی بزرگ پاسارگاد، در نزدیکی [[آرامگاه_کوروش_کبیر|آرامگاه کوروش]]، به او واگذار شد.</p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;">امانت همچنین معمار و طراح تعدادی چند از مراکز صنایع دستی، مدرسه، کتابخانه و حتی یک شهرک تفریحاتی در ساحل دریای خزر بوده ‌است. او بعدها با بسط دادن کارش، بناهایی را نیز در خارج از کشور طراحی کرد. از آن جمله می‌توان به کتابخانه‌ی مرکزی دانشگاه سیچوان و بنای کتابخانه‌ی سفارت ایران در شهر پکن- که متمایزترین سفارتخانه‌ی ناحیه دیپلماتیک در پکن است- (1362) اشاره کرد.</p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;">به نظر می‌رسد امانت در پروژه‌هایی که به سبک معماری کلاسیک یونان طراحی کرده است، بیشتر از آن که دغدغه‌ی پیاده کردن دیدگاه‌های معمارانه‌ی خودش را داشته باشد، بار محیط طبیعی و شرایط جغرافیایی را بر دوش خود احساس می‌کرده است. این ساختمان‌های یونانی‌مآبانه در نگاه اول شاید بیننده را به سمت این موضوع بکشانند که طراح و معمار آن‌ها صرفاً یک نوع معماری التقاطی ارائه داده است، در حالی که اولاً، او در این نوع ساختمان‌ها به اصول معماری شرقی بی‌توجه نبوده است و لذا، اگرچه این‌دسته از پروژه‌های او در نگاه اول سبک کلاسیک یونانی را به خاطر می‌آورند، ولی جزئیات به کار رفته در آن‌ها، حاکی از چیزی غیر از این است. ثانیاً، همان‌طور که خود وی صریحاً ابراز کرده، انتخاب سبک کلاسیک کاملاً آگاهانه و لازم بوده است. امانت به غیر از سبک به‌کاررفته در ساختمان‌های کلاسیک یونانی خود، همواره اصول هندسه و معماری سنتی ایران را در ساختمان‌های مدرن خود اجرا کرده است.</p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;">غیر از پروژه‌هایی که در بالا به آن‌ها اشاره شد، او پروژه‌های دیگری را هم طراحی کرده که تعدادی از مهم‌ترین آن‌ها عبارتند از: طراحی و ساخت عبادتگاهی در ساموآی غربی، طراحی چند کارخانه در دالیان چین، ساخت چندین مجتمع آپارتمانی در سانتامونیکای کالیفرنیا و بلوک شهری با دو برج مسکونی در سَن دیه‌گوی کالیفرنیا. او جوایز مهمی هم برای طراحی‌های منحصر به فرد خود دریافت کرده و در عین حال در کنفرانس‌های آموزشی و فرهنگی متعددی، درباره‌­ی هنر و معماری سخنرانی کرده است. او هم‌اکنون در کانادا زندگی می‌کند.</p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;">&nbsp;</p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;">منابع:</p>
 +
*[https://www.hamshahrionline.ir/news/148658/زندگینامه-حسین-امانت-1321 http://yon.ir/MQdL4]
 +
*[https://www.chidaneh.com/blog/post/15232 http://yon.ir/EeulW]
 +
<p style="text-align: justify;">&nbsp;</p>  
 
----
 
----
  
 
[[Category:معماری]] [[Category:اشخاص معاصر]]
 
[[Category:معماری]] [[Category:اشخاص معاصر]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۲ تیر ۱۳۹۸، ساعت ۰۷:۵۱

حسین امانت
زادروز تهران 1321ش
محل زندگی ایران- کانادا
ملیت ایرانی
تحصیلات و محل تحصیل معماری- دانشگاه تهران
شغل و تخصص اصلی معمار
آثار برج میدان آزادی
گروه مقاله معماری
حسین امانت  (تهران 1321ش-  )

 

حسین امانت
معمار ایرانی و طراح «برج و میدان آزادی» در تهران. خانواده‌ی پدری‌اش اهل کاشان و خانواده‌ی مادری‌اش همدانی-کاشانی هستند. ابتدا در رشته‌ی مکانیک دانشکده‌ی فنی دانشگاه تهران به تحصیل پرداخت، اما با نیمه‌کاره رها کردن این دوره، به تحصیل معماری در دانشکده‌ی معماری دانشگاه_تهران پرداخت. در تابستان سال ۱۳۴۵ که تازه از دانشکده‌ی معماری دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شده بود، با دیدن آگهی مسابقه در روزنامه‌ی اطلاعات دهم شهریور، به قصد شرکت در این مسابقه، در اتاق خود دفتر معماریِ کوچکی به راه انداخت و با کمک چندنفر از دوستانش به طراحی میدان آزادی مشغول شد. در پاییز ۱۳۴۶  اجازه‌ی اجرای طرحش را دریافت کرد و انتخاب همکاران و جست‌وجوی راه حل‌های اجرایی این پروژه آغاز شد. بیشتر کارهای طرح و ساختمان بنای برج_آزادی به متخصصان  ایرانی، اما پیچیده‌ترین قسمت آن که محاسبات سازه بود، به شرکت «آروپ» (که پیش از آن محاسبات اُپرای سیدنی را انجام داده بود) سپرده شد. پس از اجرای پروژه‌ی موفقیت‌آمیز برج آزادی (1350)، ساختمان دانشکده‌های دانشگاه شریف (1354)، ساختمان میراث فرهنگی تهران (1363)، دانشکده‌ی مدیریت بازرگانی و همچنین نظارت و سرپرستی ساخت موزه‌ی بزرگ پاسارگاد، در نزدیکی آرامگاه کوروش، به او واگذار شد.

امانت همچنین معمار و طراح تعدادی چند از مراکز صنایع دستی، مدرسه، کتابخانه و حتی یک شهرک تفریحاتی در ساحل دریای خزر بوده ‌است. او بعدها با بسط دادن کارش، بناهایی را نیز در خارج از کشور طراحی کرد. از آن جمله می‌توان به کتابخانه‌ی مرکزی دانشگاه سیچوان و بنای کتابخانه‌ی سفارت ایران در شهر پکن- که متمایزترین سفارتخانه‌ی ناحیه دیپلماتیک در پکن است- (1362) اشاره کرد.

به نظر می‌رسد امانت در پروژه‌هایی که به سبک معماری کلاسیک یونان طراحی کرده است، بیشتر از آن که دغدغه‌ی پیاده کردن دیدگاه‌های معمارانه‌ی خودش را داشته باشد، بار محیط طبیعی و شرایط جغرافیایی را بر دوش خود احساس می‌کرده است. این ساختمان‌های یونانی‌مآبانه در نگاه اول شاید بیننده را به سمت این موضوع بکشانند که طراح و معمار آن‌ها صرفاً یک نوع معماری التقاطی ارائه داده است، در حالی که اولاً، او در این نوع ساختمان‌ها به اصول معماری شرقی بی‌توجه نبوده است و لذا، اگرچه این‌دسته از پروژه‌های او در نگاه اول سبک کلاسیک یونانی را به خاطر می‌آورند، ولی جزئیات به کار رفته در آن‌ها، حاکی از چیزی غیر از این است. ثانیاً، همان‌طور که خود وی صریحاً ابراز کرده، انتخاب سبک کلاسیک کاملاً آگاهانه و لازم بوده است. امانت به غیر از سبک به‌کاررفته در ساختمان‌های کلاسیک یونانی خود، همواره اصول هندسه و معماری سنتی ایران را در ساختمان‌های مدرن خود اجرا کرده است.

غیر از پروژه‌هایی که در بالا به آن‌ها اشاره شد، او پروژه‌های دیگری را هم طراحی کرده که تعدادی از مهم‌ترین آن‌ها عبارتند از: طراحی و ساخت عبادتگاهی در ساموآی غربی، طراحی چند کارخانه در دالیان چین، ساخت چندین مجتمع آپارتمانی در سانتامونیکای کالیفرنیا و بلوک شهری با دو برج مسکونی در سَن دیه‌گوی کالیفرنیا. او جوایز مهمی هم برای طراحی‌های منحصر به فرد خود دریافت کرده و در عین حال در کنفرانس‌های آموزشی و فرهنگی متعددی، درباره‌­ی هنر و معماری سخنرانی کرده است. او هم‌اکنون در کانادا زندگی می‌کند.

 

منابع: