سنانکور، اتین پیور دو (۱۷۷۰ـ۱۸۴۶)

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی

سِنانْکور، اِتیِن پیوِر دو (۱۷۷۰ـ۱۸۴۶)(Senancour, Etienne Pivert de)

سِنانْکور، اِتيِن پيوِر دو

مؤلف فرانسوی اوبرمان[۱] (۱۸۰۴)؛ یکی از چند رمان اوایل قرن ۱۹ که رنج‌های قهرمانی حساس و دردکشیده را توصیف می‌کند. این کتاب که در قالب نامه نگارش یافته سرشار از توصیفات رمانتیک طبیعت و بدبینی عمیق است. پدر سنانکور می‌خواست فرزندش کشیش شود، اما او در ۱۷۸۹ به سوئیس گریخت و به ازدواجی تن داد که از آن راضی نبود. پس از انقلاب فرانسه به کشورش بازگشت و کم‌وبیش گوشه‌گیری اختیار و با روزنامه‌ها و نشریات نقد و بررسی کتاب همکاری کرد. کتاب خلاصۀ سنت‌های مذهبی و اخلاقی[۲] (۱۸۲۵) وی در ۱۸۲۷ اثری کفرآمیز تلقی شد و سنانکور را به جریمه و زندان محکوم کردند، هرچند این حکم در فرجام‌خواهی لغو شد. رمان اوبرمان حاکی از تأثیر ژان ژاک روسو[۳]، فیلسوف فرانسوی، است که معتقد بود پیشرفت تمدن فطرت پاک بشر را به فساد کشانده است. قهرمان رمان که آدمی گوشه‌گیر در کوه‌های سوئیس است، از افسردگی و احساس بیهودگی رنج می‌برد.

 

  1. Oberman
  2. Summary of the History of Moral and Religious Traditions
  3. Jean-Jacques Rousseau