عباد بن سلمان، ابوسهل (پیش از ۲۰۰ـ۲۵۰ق)

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

عِباد بن سلمان، اَبوسَهْل (پیش از ۲۰۰ـ۲۵۰ق)

متکلم معتزلی و مؤسس فرقۀ عبادیه. از مردم سَیمره و شاگرد هشام بن عَمرو فُوَطی بود و در عهد مأمون خلیفۀ عباسی می‌زیست. سرانجام از اعتزال خارج شد و به کفر و زندقه گرایید. عباد بسیار مناظره می‌کرد که از آن‌ها می‌توان به مناظرۀ او با عبدالله بن کلاب اشاره کرد. وی بیشتر آموزه‌هایش را از مکتب بصره گرفته بود. بر آن بود که معدوم در نزد خداوند شیء نیست و آنچه را که شی، نیست جایز نباشد که دانسته شود. همچنین، جایز نیست که بگویند: خداوند مؤمنان و کافران را خلق کرده، بلکه رواست که بگویند: همۀ مردم را خلق کرده است، زیرا مؤمن و کافر هر دو انسان‌اند. ابن ندیم آثاری از وی ذکر کرده است.