آیتی، عبدالحسین (تفت ۱۲۴۹ـ یزد ۱۳۳۲ش)

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
(تغییرمسیر از عبدالحسین آیتی)
پرش به ناوبری پرش به جستجو

آیتی، عبدالحسین (تفت ۱۲۴۹ـ یزد ۱۳۳۲ش)
(تخلص: آواره) شاعر ایرانی. در خانواده‌ای مذهبی زاده شد. چند سال پس از درگذشت پدر به آیین بهایی گروید و از مبلّغان آن شد. به عثمانی، مصر و اروپا سفر کرد و کواکب الدریّه فی مآثر البهاییه (قاهره، ۱۹۲۳م) را نوشت. امّا پس از مرگ عبدالبهاء از این آیین کناره گرفت و در تهران کتاب سه‌جلدی کشف‌الحیل را در ردِّ بهاییت نوشت. به معلّمی در مدارس مشغول بود و آثار ادبی و شعری خود را در مجلّۀ نمکدان و برخی جزوه‌های کوچک شعری منتشر کرد. او در سره‌نویسی هم‌ دستی داشت و کوشید تا اصطلاح‌های عروضی را به فارسی سره برگرداند. تاریخ یزد یا آتشکدۀ یزدان (یزد، ۱۳۱۷) نیز ازجملۀ آثار اوست.