فراء، یحیی بن زیاد (۱۴۴ـ۲۰۷ق)

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فَرّاء، یحیی بن زیاد (۱۴۴ـ۲۰۷ق)

عالم نحو و ادب و لغت و عارف به طب و نجوم و متکلم مایل به اعتزال. نحو را از ابی الحسن کسائی فراگرفت و گویند مأمون فراء را به تعلیم دو پسر خویش گماشته بود. فراء در دربار مأمون بسیار حرمت داشت و مأمون تمامی امکانات را برای او فراهم می‌کرد تا وی بتواند کتابی در زمینۀ نحو بنویسد. برخی از آثار او عبارت‌اند از: کتاب‌الحدود، کتاب‌‌المعانی یا معانی‌القرآن (در تفسیر و قرآن‌پژوهی، ۳ مجلد)، کتاب‌المصادر فی‌القرآن و کتاب‌الجمع و التثنیه فی القرآن.