پگاه احمدی: تفاوت بین نسخه‌ها

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
 
سطر ۲۷: سطر ۲۷:
 
|پست تخصصی =
 
|پست تخصصی =
 
|باشگاه =
 
|باشگاه =
}}'''پگاه احمدی '''(تهران 7 تیر 1353ش- )
+
}}پگاه احمدی (تهران 7 تیر 1353ش- )
 +
 
 +
 
 
<p style="text-align: justify;">شاعر، مترجم و پژوهشگر ایرانی ادبیات. او فارغ‌التحصیل کارشناسی زبان و ادبیات فارسی از [[دانشگاه_تهران|دانشگاه_تهران]] است. از زمان تحصیلات متوسطه، اشعار، مقاله‌ها و ترجمه‌هایش در نشریاتی چون ''تکاپو''،&nbsp;''دوران''، ''کارنامه''، ''کِلک''، ''جهان کتاب''، ''بخارا''، ''بیدار''، ''سبک نو''، ''فیلم''، ''زنان''، ''عصر پنجشنبه''، ''آذرنگ''، ''نافه''، ''شوکران''، ''آزما''، ''نگاه نو'' و&nbsp;''پیام شمال'' منتشر شده است. احمدی از شاعران جریان موسوم به شعر دهه‌ی هفتاد است و از اواخر همین دهه، به‌عنوان عضو هیات داوران جشنواره‌ها و جوایز ادبی متعددی فعالیت داشته که به برخی از آنها اشاره می‌شود:&nbsp;نخستین دوره‌ی جایزه‌ی شعر فراپویان (در کنار [[محمد_حقوقی|محمد_حقوقی]]، بیژن الهی، کیومرث منشی‌زاده، [[آیدین_آغداشلو|آیدین_آغداشلو]] و [[منصور_اوجی|منصور_اوجی]]- 1379)، دومین جشنواره‌ی شعر و ادب دانشجویی دانشگاه‌های کشور&nbsp;(1382)،&nbsp;نخستین دوره‌ی جایزه‌ی شعر والس&nbsp;(1385)،&nbsp;نخستین دوره‌ی جایزه‌ی ادبی دریا&nbsp;(1385) و جشنواره‌ی پیام‌آوران صلح و دوستی (به همراه [[علی_باباچاهی|علی_باباچاهی]] و علیرضا بهنام). او در اواخر دهه‌ی 1380 به اروپا مهاجرت کرد&nbsp;و از سال 2010، به دعوت انجمن جهانی قلم در شهر فرانکفورت&nbsp;آلمان زندگی و فعالیت می‌کند. تعدادی از شعرهای احمدی به زبان‌های آلمانی، فرانسوی و انگلیسی ترجمه شده‌اند و&nbsp;کتاب ''سردم نبود'' او نیز در دو زبان فارسی و آلمانی منتشر شده است.</p> <p style="text-align: justify;">از فعالیت‌های مهم پگاه احمدی&nbsp;می‌توان به&nbsp;شرکت در سی و هفتمین فستیوال جهانی شهر (رتردام هلند، 2006) به‌عنوان تنها میهمان&nbsp;ایرانی&nbsp;و شرکت در نخستین کاروان شعر ایران و فرانسه اشاره کرد. پیچیدگی زبان و فرم و نیز بهره‌گیری از دامنه‌ی واژگانی گسترده، از ویژگی‌های شعرهای احمدی است. او در دو مجموعه‌ی شعری اخیرش به شکلی از شعر انتزاعی رسیده است که زبان موجز و اشارَت‌وارش، متاثر از شطحیات است. پژوهش نوینِ احمدی درباره‌ی شعر زنان ایرانی (با عنوان ''شعر زن از اغاز تا امروز'') در دو بخش تالیف و تدوین شده است. در بخش نخست، او به بررسی ادوار و سبک‌های شعر زنان فارسی‌گوی ایران از آغاز (سده‌ی چهارم هجری) تا اوائل دهه‌ی 1380 پرداخته و در بخش دوم، نمونه‌هایی از اشعار&nbsp;شاعران زن معاصر را ارائه نموده است.</p> <p style="text-align: justify;">کتاب‌شناسی: ''روی سُل پایانی'' (مجموعه شعر- نگاه سبز، 1378)؛ ''آواز عاشقانه‌ی دختر دیوانه'' (ترجمه‌ی شعرهای سیلویا پلات- نگاه سبز، 1379)؛ ''کادنس''&nbsp;(مجموعه شعر- نگاه سبز، 1378)؛ ''این روزهایم گلوست'' (مجموعه شعر- ثالث، 1383)؛ ''شعر زن از آغاز تا امروز: آنتولوژی شعر زنان ایرانی'' (چشمه، 1383)؛ ''صد و یک هایکو از گذشته تا امروز ''(ترجمه‌ی کتابی از جکی هاردی- کتاب خورشید، 1387)؛ ''سردم نبود'' (مجموعه شعر- آلمان: 2010)؛ ''شدت'' (مجموعه شعر- آلمان/ فرانسه: 2017).</p> <p style="text-align: justify;">&nbsp;</p> <p style="text-align: justify;">منابع:</p>  
 
<p style="text-align: justify;">شاعر، مترجم و پژوهشگر ایرانی ادبیات. او فارغ‌التحصیل کارشناسی زبان و ادبیات فارسی از [[دانشگاه_تهران|دانشگاه_تهران]] است. از زمان تحصیلات متوسطه، اشعار، مقاله‌ها و ترجمه‌هایش در نشریاتی چون ''تکاپو''،&nbsp;''دوران''، ''کارنامه''، ''کِلک''، ''جهان کتاب''، ''بخارا''، ''بیدار''، ''سبک نو''، ''فیلم''، ''زنان''، ''عصر پنجشنبه''، ''آذرنگ''، ''نافه''، ''شوکران''، ''آزما''، ''نگاه نو'' و&nbsp;''پیام شمال'' منتشر شده است. احمدی از شاعران جریان موسوم به شعر دهه‌ی هفتاد است و از اواخر همین دهه، به‌عنوان عضو هیات داوران جشنواره‌ها و جوایز ادبی متعددی فعالیت داشته که به برخی از آنها اشاره می‌شود:&nbsp;نخستین دوره‌ی جایزه‌ی شعر فراپویان (در کنار [[محمد_حقوقی|محمد_حقوقی]]، بیژن الهی، کیومرث منشی‌زاده، [[آیدین_آغداشلو|آیدین_آغداشلو]] و [[منصور_اوجی|منصور_اوجی]]- 1379)، دومین جشنواره‌ی شعر و ادب دانشجویی دانشگاه‌های کشور&nbsp;(1382)،&nbsp;نخستین دوره‌ی جایزه‌ی شعر والس&nbsp;(1385)،&nbsp;نخستین دوره‌ی جایزه‌ی ادبی دریا&nbsp;(1385) و جشنواره‌ی پیام‌آوران صلح و دوستی (به همراه [[علی_باباچاهی|علی_باباچاهی]] و علیرضا بهنام). او در اواخر دهه‌ی 1380 به اروپا مهاجرت کرد&nbsp;و از سال 2010، به دعوت انجمن جهانی قلم در شهر فرانکفورت&nbsp;آلمان زندگی و فعالیت می‌کند. تعدادی از شعرهای احمدی به زبان‌های آلمانی، فرانسوی و انگلیسی ترجمه شده‌اند و&nbsp;کتاب ''سردم نبود'' او نیز در دو زبان فارسی و آلمانی منتشر شده است.</p> <p style="text-align: justify;">از فعالیت‌های مهم پگاه احمدی&nbsp;می‌توان به&nbsp;شرکت در سی و هفتمین فستیوال جهانی شهر (رتردام هلند، 2006) به‌عنوان تنها میهمان&nbsp;ایرانی&nbsp;و شرکت در نخستین کاروان شعر ایران و فرانسه اشاره کرد. پیچیدگی زبان و فرم و نیز بهره‌گیری از دامنه‌ی واژگانی گسترده، از ویژگی‌های شعرهای احمدی است. او در دو مجموعه‌ی شعری اخیرش به شکلی از شعر انتزاعی رسیده است که زبان موجز و اشارَت‌وارش، متاثر از شطحیات است. پژوهش نوینِ احمدی درباره‌ی شعر زنان ایرانی (با عنوان ''شعر زن از اغاز تا امروز'') در دو بخش تالیف و تدوین شده است. در بخش نخست، او به بررسی ادوار و سبک‌های شعر زنان فارسی‌گوی ایران از آغاز (سده‌ی چهارم هجری) تا اوائل دهه‌ی 1380 پرداخته و در بخش دوم، نمونه‌هایی از اشعار&nbsp;شاعران زن معاصر را ارائه نموده است.</p> <p style="text-align: justify;">کتاب‌شناسی: ''روی سُل پایانی'' (مجموعه شعر- نگاه سبز، 1378)؛ ''آواز عاشقانه‌ی دختر دیوانه'' (ترجمه‌ی شعرهای سیلویا پلات- نگاه سبز، 1379)؛ ''کادنس''&nbsp;(مجموعه شعر- نگاه سبز، 1378)؛ ''این روزهایم گلوست'' (مجموعه شعر- ثالث، 1383)؛ ''شعر زن از آغاز تا امروز: آنتولوژی شعر زنان ایرانی'' (چشمه، 1383)؛ ''صد و یک هایکو از گذشته تا امروز ''(ترجمه‌ی کتابی از جکی هاردی- کتاب خورشید، 1387)؛ ''سردم نبود'' (مجموعه شعر- آلمان: 2010)؛ ''شدت'' (مجموعه شعر- آلمان/ فرانسه: 2017).</p> <p style="text-align: justify;">&nbsp;</p> <p style="text-align: justify;">منابع:</p>  
 
*''روزنمای ادبیات امروز ایران 1396''؛ پژوهش و تدوین: محمد ولی­زاده؛ تهران: انتشارات بامداد نو؛ چاپ اول: 1395.  
 
*''روزنمای ادبیات امروز ایران 1396''؛ پژوهش و تدوین: محمد ولی­زاده؛ تهران: انتشارات بامداد نو؛ چاپ اول: 1395.  

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

پگاه احمدی
زادروز تهران 7 تیر 1353ش
ملیت ایرانی
تحصیلات و محل تحصیل کارشناسی زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تهران
شغل و تخصص اصلی شاعر
شغل و تخصص های دیگر مترجم و پژوهشگر ادبیات
سبک شعر سپید
آثار شعر زن از آغاز تا امروز: آنتولوژی شعر زنان ایرانی (چشمه، 1383)؛ صد و یک هایکو از گذشته تا امروز (ترجمه‌ی کتابی از جکی هاردی- کتاب خورشید، 1387)؛ سردم نبود(مجموعه شعر- آلمان: 2010)
گروه مقاله ادبیات فارسی

پگاه احمدی (تهران 7 تیر 1353ش- )

 

شاعر، مترجم و پژوهشگر ایرانی ادبیات. او فارغ‌التحصیل کارشناسی زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه_تهران است. از زمان تحصیلات متوسطه، اشعار، مقاله‌ها و ترجمه‌هایش در نشریاتی چون تکاپو، دوران، کارنامه، کِلک، جهان کتاب، بخارا، بیدار، سبک نو، فیلم، زنان، عصر پنجشنبه، آذرنگ، نافه، شوکران، آزما، نگاه نو و پیام شمال منتشر شده است. احمدی از شاعران جریان موسوم به شعر دهه‌ی هفتاد است و از اواخر همین دهه، به‌عنوان عضو هیات داوران جشنواره‌ها و جوایز ادبی متعددی فعالیت داشته که به برخی از آنها اشاره می‌شود: نخستین دوره‌ی جایزه‌ی شعر فراپویان (در کنار محمد_حقوقی، بیژن الهی، کیومرث منشی‌زاده، آیدین_آغداشلو و منصور_اوجی- 1379)، دومین جشنواره‌ی شعر و ادب دانشجویی دانشگاه‌های کشور (1382)، نخستین دوره‌ی جایزه‌ی شعر والس (1385)، نخستین دوره‌ی جایزه‌ی ادبی دریا (1385) و جشنواره‌ی پیام‌آوران صلح و دوستی (به همراه علی_باباچاهی و علیرضا بهنام). او در اواخر دهه‌ی 1380 به اروپا مهاجرت کرد و از سال 2010، به دعوت انجمن جهانی قلم در شهر فرانکفورت آلمان زندگی و فعالیت می‌کند. تعدادی از شعرهای احمدی به زبان‌های آلمانی، فرانسوی و انگلیسی ترجمه شده‌اند و کتاب سردم نبود او نیز در دو زبان فارسی و آلمانی منتشر شده است.

از فعالیت‌های مهم پگاه احمدی می‌توان به شرکت در سی و هفتمین فستیوال جهانی شهر (رتردام هلند، 2006) به‌عنوان تنها میهمان ایرانی و شرکت در نخستین کاروان شعر ایران و فرانسه اشاره کرد. پیچیدگی زبان و فرم و نیز بهره‌گیری از دامنه‌ی واژگانی گسترده، از ویژگی‌های شعرهای احمدی است. او در دو مجموعه‌ی شعری اخیرش به شکلی از شعر انتزاعی رسیده است که زبان موجز و اشارَت‌وارش، متاثر از شطحیات است. پژوهش نوینِ احمدی درباره‌ی شعر زنان ایرانی (با عنوان شعر زن از اغاز تا امروز) در دو بخش تالیف و تدوین شده است. در بخش نخست، او به بررسی ادوار و سبک‌های شعر زنان فارسی‌گوی ایران از آغاز (سده‌ی چهارم هجری) تا اوائل دهه‌ی 1380 پرداخته و در بخش دوم، نمونه‌هایی از اشعار شاعران زن معاصر را ارائه نموده است.

کتاب‌شناسی: روی سُل پایانی (مجموعه شعر- نگاه سبز، 1378)؛ آواز عاشقانه‌ی دختر دیوانه (ترجمه‌ی شعرهای سیلویا پلات- نگاه سبز، 1379)؛ کادنس (مجموعه شعر- نگاه سبز، 1378)؛ این روزهایم گلوست (مجموعه شعر- ثالث، 1383)؛ شعر زن از آغاز تا امروز: آنتولوژی شعر زنان ایرانی (چشمه، 1383)؛ صد و یک هایکو از گذشته تا امروز (ترجمه‌ی کتابی از جکی هاردی- کتاب خورشید، 1387)؛ سردم نبود (مجموعه شعر- آلمان: 2010)؛ شدت (مجموعه شعر- آلمان/ فرانسه: 2017).

 

منابع:

  • روزنمای ادبیات امروز ایران 1396؛ پژوهش و تدوین: محمد ولی­زاده؛ تهران: انتشارات بامداد نو؛ چاپ اول: 1395.
  • هفته‌نامه رودکی، سال یازدهم، شماره پیاپی 190: پاییز 1396، ص 68.
  • http://yon.ir/Q2bnf