https://wikijoo.ir/api.php?action=feedcontributions&feedformat=atom&user=Nazanin 2026-07-03T04:48:04Z مشارکت‌های کاربر MediaWiki 1.41.0 https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87_%D8%B9%D8%B7%D8%A7%D8%A1%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87&diff=2010295516 2026-07-01T08:34:01Z

<p>Nazanin: صفحه‌ای تازه حاوی «امامزاده عطاءالله امامزاده در استان آذربایجان شرقی، شهر مراغه، خیابان امام خمینی واقع شده. در کنار آن مجموعه‌ای شامل مسجدی نوساز با شبستانی قدیمی و نیز مدرسه‌ای برای طلاب علوم دینی دیده می‌شود. از آنجا که مسجد و مدرسه در مجا...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>امامزاده عطاءالله<br /> <br /> امامزاده در استان [[آذربایجان شرقی]]، [[مراغه، شهر|شهر مراغه]]، خیابان امام خمینی واقع شده. در کنار آن مجموعه‌ای شامل مسجدی نوساز با شبستانی قدیمی و نیز مدرسه‌ای برای طلاب علوم دینی دیده می‌شود. از آنجا که مسجد و مدرسه در مجاورت این بقعه واقع شده‌اند، هر دو با عنوان مسجد و مدرسه امامزاده شناخته می‌شوند.<br /> <br /> در گذشته، مسجد و شبستان هر دو دارای سقف و ستون‌های چوبی بودند؛ اما در سال‌های اخیر ستون‌ها و تیرهای سقف مسجد را با سازه‌های آهنی جایگزین کرده‌اند. با این حال، شبستان همچنان ساختار اولیه خود را حفظ کرده و سقف و ستون‌های منقش و زیبای آن باقی مانده است. این بخش از بنا، هنر چشمگیر نجاران و نقاشان دوره صفوی این منطقه را به‌خوبی نشان می‌دهد و تحسین هر بیننده‌ای را برمی‌انگیزد.<br /> <br /> بقعه امامزاده عطاءالله دارای گنبدی بلند است که نمای بیرونی آن با کاشی‌های سبز پوشیده شده و پیرامون طاق‌های آن نیز با کاشی‌های رنگارنگ تزئین شده است. در مقابل، فضای داخلی گنبد بسیار ساده است و هیچ آرایه خاصی ندارد؛ به‌طوری‌که سطح آن تنها با گچ سفید اندود شده است. بر روی قبر، صندوقی مشبک قرار داده‌اند و خود مزار نیز با کاشی‌های مربع‌شکل سبزرنگ و نسبتاً جدید پوشانده شده است.<br /> <br /> در داخل و خارج بقعه، سنگ‌نوشته یا کتیبه‌ای دیده نمی‌شود. تنها بر بالای زیارت‌نامه‌ای که بر دیوار نصب شده، عبارت «زیارتنامه شاهزاده اعظم عطاءالله بن موسی کاظم» نوشته شده است. با این حال، در منابع تاریخی فرزندی به نام عطاءالله برای حضرت موسی بن جعفر ذکر نشده است. از این رو، این احتمال مطرح می‌شود که مدفون این آرامگاه یکی از سادات بزرگوار، عالمان برجسته یا ارادتمندان خاندان پیامبر بوده که بعدها به حضرت امام جعفر صادق یا دیگر بزرگان این خاندان منسوب شده است.<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:آذربایجان شرقی]]<br /> [[رده:معماری]]<br /> [[رده:ابنیه سنتی ایران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A7%D8%AC%D8%A7%D9%82&diff=2010295492 2026-07-01T07:34:09Z

<p>Nazanin: صفحه‌ای تازه حاوی «اجاق&lt;br&gt; رجوع شود به :معبد مهر (مراغه)» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>اجاق&lt;br&gt;<br /> رجوع شود به :[[معبد مهر (مراغه)]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%85%D8%B9%D8%A8%D8%AF_%D9%85%D9%87%D8%B1_(%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%BA%D9%87)&diff=2010295491 2026-07-01T07:33:15Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>[[پرونده:2042191642-1.jpg|بندانگشتی|معبد مهر]]<br /> معبد مهر (مراغه)<br /> <br /> (یا: «امامزاده معصوم، اجاق و اولیا») در استان [[آذربایجان شرقی]]، در فاصله‌ی تقریبی ۶ کیلومتری از جنوب شرق [[مراغه، شهر|شهر مراغه]]، روستای تاریخی ورجوی میزبان یکی از منحصربه‌فردترین آثار معماری صخره‌ای ایران است. این منطقه با قبرستانی کهن شناخته می‌شود که سنگ‌مزارهای آن، از صندوقچه‌های منقوش گرفته تا قوچ‌های سنگی، حکایت از تمدنی دیرینه دارند. نقوشِ ابزارهای جنگی نظیر شمشیر، سپر و تیروکمان بر روی این سنگ‌ها، که قدمتشان به قرون 8 تا 11 هجری بازمی‌گردد، جلوه‌ای خاص به این گورستان بخشیده است.<br /> <br /> معبد در دل زمین تراشیده شده با دهانه‌ای به عرض ۵٫۴ متر. ورودی راهرو به‌شکل پهن و شیب‌دار است که عرضی ۲٫۷ متری در جلو و ۲٫۶ متری در انتها دارد و ارتفاع (عمق) قسمت سرپوشیده آن ۷٫۴ متر است. که بازدیدکننده را از میان دیواره‌های سنگی به داخل هدایت می‌کند. در بدو ورود، اتاقکی چهارگوش با سقفی گنبدی‌شکل دیده می‌شود که تماماً در دل صخره کنده شده و نورگیری در مرکز سقف، روشنایی آن را تأمین می‌کند. وجود قوس‌های جناغی در این بخش، شباهت ساختاری عجیبی میان این بنا و معماری رصدخانه مراغه ایجاد کرده است.<br /> <br /> قلب این مجموعه، تالار مستطیل‌شکل وسیعی به طول ۱۲ متر است. در طرفین این تالار، تورفتگی‌هایی با هندسه‌ی متفاوت (ذوزنقه‌ای و نیم‌دایره) تعبیه شده که یکی از آن‌ها به اتاقی مدور راه می‌یابد. کتیبه‌ای مزین به [[ثلث، خط|خط ثلث]] بر دیوار غربی تالار، که بخش‌هایی از آیه ۱۲۹ [[آل عمران، سوره|سوره آل‌عمران]] بر آن نقش بسته، هویت اسلامی بنا در سده‌های بعد را تایید می‌کند. بخش اصلی، فضایی دایره‌ای‌شفت به قطر نزدیک به ۶ متر است که محرابی با سقف هلالی در جنوب آن قرار دارد. دیواره‌های این بخش تا ارتفاع دو متر با ظرافتی خیره‌کننده صیقل داده شده‌اند. اگرچه سقف سنگی و مخروطی اولیه بنا در گذشته آسیب دیده و با آجر مرمت شده است، اما ساختار کلی آن همچنان ابهت باستانی خود را حفظ کرده است.<br /> <br /> پژوهش‌های باستان‌شناسی و ویژگی‌های کالبدی بنا (مانند ساختار غارمانند و زیرزمینی) گویای آن است که این مکان پیش از آنکه صبغه‌ی اسلامی به خود بگیرد، یک «مهرابه» یا معبد پیروان آیین مهر بوده است. فضاهای موجود در این مجموعه احتمالاً کاربری‌هایی نظیر محل آموزش گروندگان، نجوم و برگزاری آیین‌های رازآلود مهری داشته‌اند.<br /> <br /> این بنا در حدود قرن هشتم هجری دستخوش تغییرات ساختاری شد و به فضای مذهبی اسلامی تبدیل گشت. امروزه این مکان با نام «امامزاده معصوم» شناخته می‌شود و مزار موجود در آن را متعلق به «آخوند ملا معصوم مراغه‌ای»، از عالمان وارسته‌ی منطقه، می‌دانند. این اثر ارزشمند، تلفیقی استوار از هنر سنگ‌تراشی، تاریخ ادیان و معماری اصیل ایرانی است که از دوران باستان تا به امروز پابرجا مانده است. در تاریخ ۱۹ دی ۱۳۵۶ با شمارۀ ثبت ۱۵۵۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است و همواره مورد توجه پژوهشگران تاریخ، معماری و دین‌شناسی قرار دارد.<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:آذربایجان شرقی]]<br /> [[رده:باستان شناسی ایران]]<br /> [[رده:(باستان شناسی ایران)آثار، مناطق و محوطه ها]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87_%D9%85%D8%B9%D8%B5%D9%88%D9%85&diff=2010295490 2026-07-01T07:30:43Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>امامزاده معصوم&lt;br&gt;<br /> رجوع شود به :[[معبد مهر (مراغه)]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87_%D9%85%D8%B9%D8%B5%D9%88%D9%85&diff=2010295489 2026-07-01T07:29:25Z

<p>Nazanin: صفحه‌ای تازه حاوی «امامزاده معصوم&lt;br&gt; رجوع شود به :معبد مهر (مراغه) &lt;br&gt;&lt;!--10235400--&gt;» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>امامزاده معصوم&lt;br&gt;<br /> رجوع شود به :[[معبد مهر (مراغه)]]<br /> <br /> &lt;br&gt;&lt;!--10235400--&gt;</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%85%D8%B9%D8%A8%D8%AF_%D9%85%D9%87%D8%B1_(%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%BA%D9%87)&diff=2010295488 2026-07-01T07:26:22Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>[[پرونده:2042191642-1.jpg|بندانگشتی|معبد مهر]]<br /> معبد مهر (مراغه)<br /> <br /> (یا: «امامزاده معصوم، خانقاه، اجاق و اولیا») در استان [[آذربایجان شرقی]]، در فاصله‌ی تقریبی ۶ کیلومتری از جنوب شرق [[مراغه، شهر|شهر مراغه]]، روستای تاریخی ورجوی میزبان یکی از منحصربه‌فردترین آثار معماری صخره‌ای ایران است. این منطقه با قبرستانی کهن شناخته می‌شود که سنگ‌مزارهای آن، از صندوقچه‌های منقوش گرفته تا قوچ‌های سنگی، حکایت از تمدنی دیرینه دارند. نقوشِ ابزارهای جنگی نظیر شمشیر، سپر و تیروکمان بر روی این سنگ‌ها، که قدمتشان به قرون 8 تا 11 هجری بازمی‌گردد، جلوه‌ای خاص به این گورستان بخشیده است.<br /> <br /> معبد در دل زمین تراشیده شده با دهانه‌ای به عرض ۵٫۴ متر. ورودی راهرو به‌شکل پهن و شیب‌دار است که عرضی ۲٫۷ متری در جلو و ۲٫۶ متری در انتها دارد و ارتفاع (عمق) قسمت سرپوشیده آن ۷٫۴ متر است. که بازدیدکننده را از میان دیواره‌های سنگی به داخل هدایت می‌کند. در بدو ورود، اتاقکی چهارگوش با سقفی گنبدی‌شکل دیده می‌شود که تماماً در دل صخره کنده شده و نورگیری در مرکز سقف، روشنایی آن را تأمین می‌کند. وجود قوس‌های جناغی در این بخش، شباهت ساختاری عجیبی میان این بنا و معماری رصدخانه مراغه ایجاد کرده است.<br /> <br /> قلب این مجموعه، تالار مستطیل‌شکل وسیعی به طول ۱۲ متر است. در طرفین این تالار، تورفتگی‌هایی با هندسه‌ی متفاوت (ذوزنقه‌ای و نیم‌دایره) تعبیه شده که یکی از آن‌ها به اتاقی مدور راه می‌یابد. کتیبه‌ای مزین به [[ثلث، خط|خط ثلث]] بر دیوار غربی تالار، که بخش‌هایی از آیه ۱۲۹ [[آل عمران، سوره|سوره آل‌عمران]] بر آن نقش بسته، هویت اسلامی بنا در سده‌های بعد را تایید می‌کند. بخش اصلی، فضایی دایره‌ای‌شفت به قطر نزدیک به ۶ متر است که محرابی با سقف هلالی در جنوب آن قرار دارد. دیواره‌های این بخش تا ارتفاع دو متر با ظرافتی خیره‌کننده صیقل داده شده‌اند. اگرچه سقف سنگی و مخروطی اولیه بنا در گذشته آسیب دیده و با آجر مرمت شده است، اما ساختار کلی آن همچنان ابهت باستانی خود را حفظ کرده است.<br /> <br /> پژوهش‌های باستان‌شناسی و ویژگی‌های کالبدی بنا (مانند ساختار غارمانند و زیرزمینی) گویای آن است که این مکان پیش از آنکه صبغه‌ی اسلامی به خود بگیرد، یک «مهرابه» یا معبد پیروان آیین مهر بوده است. فضاهای موجود در این مجموعه احتمالاً کاربری‌هایی نظیر محل آموزش گروندگان، نجوم و برگزاری آیین‌های رازآلود مهری داشته‌اند.<br /> <br /> این بنا در حدود قرن هشتم هجری دستخوش تغییرات ساختاری شد و به فضای مذهبی اسلامی تبدیل گشت. امروزه این مکان با نام «امامزاده معصوم» شناخته می‌شود و مزار موجود در آن را متعلق به «آخوند ملا معصوم مراغه‌ای»، از عالمان وارسته‌ی منطقه، می‌دانند. این اثر ارزشمند، تلفیقی استوار از هنر سنگ‌تراشی، تاریخ ادیان و معماری اصیل ایرانی است که از دوران باستان تا به امروز پابرجا مانده است. در تاریخ ۱۹ دی ۱۳۵۶ با شمارۀ ثبت ۱۵۵۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است و همواره مورد توجه پژوهشگران تاریخ، معماری و دین‌شناسی قرار دارد.<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:آذربایجان شرقی]]<br /> [[رده:باستان شناسی ایران]]<br /> [[رده:(باستان شناسی ایران)آثار، مناطق و محوطه ها]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:2042191642-1.jpg&diff=2010295487 2026-07-01T07:22:50Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>2042191642-1</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%85%D8%B9%D8%A8%D8%AF_%D9%85%D9%87%D8%B1_(%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%BA%D9%87)&diff=2010295486 2026-07-01T07:17:35Z

<p>Nazanin: صفحه‌ای تازه حاوی «معبد مهر (مراغه) (یا: «امامزاده معصوم، خانقاه، اجاق و اولیا») در استان آذربایجان شرقی، در فاصله‌ی تقریبی ۶ کیلومتری از جنوب شرق شهر مراغه، روستای تاریخی «ورجوی» میزبان یکی از منحصربه‌فردترین آثار معماری صخره‌ای ایران است. ای...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>معبد مهر (مراغه)<br /> <br /> (یا: «امامزاده معصوم، خانقاه، اجاق و اولیا») در استان [[آذربایجان شرقی]]، در فاصله‌ی تقریبی ۶ کیلومتری از جنوب شرق [[مراغه، شهر|شهر مراغه]]، روستای تاریخی «ورجوی» میزبان یکی از منحصربه‌فردترین آثار معماری صخره‌ای ایران است. این منطقه با قبرستانی کهن شناخته می‌شود که سنگ‌مزارهای آن، از صندوقچه‌های منقوش گرفته تا قوچ‌های سنگی، حکایت از تمدنی دیرینه دارند. نقوشِ ابزارهای جنگی نظیر شمشیر، سپر و تیروکمان بر روی این سنگ‌ها، که قدمتشان به قرون 8 تا 11 هجری بازمی‌گردد، جلوه‌ای خاص به این گورستان بخشیده است.<br /> <br /> معبد در دل زمین تراشیده شده با دهانه‌ای به عرض ۵٫۴ متر. ورودی راهرو به‌شکل پهن و شیب‌دار است که عرضی ۲٫۷ متری در جلو و ۲٫۶ متری در انتها دارد و ارتفاع (عمق) قسمت سرپوشیده آن ۷٫۴ متر است. که بازدیدکننده را از میان دیواره‌های سنگی به داخل هدایت می‌کند. در بدو ورود، اتاقکی چهارگوش با سقفی گنبدی‌شکل دیده می‌شود که تماماً در دل صخره کنده شده و نورگیری در مرکز سقف، روشنایی آن را تأمین می‌کند. وجود قوس‌های جناغی در این بخش، شباهت ساختاری عجیبی میان این بنا و معماری رصدخانه مراغه ایجاد کرده است.<br /> <br /> قلب این مجموعه، تالار مستطیل‌شکل وسیعی به طول ۱۲ متر است. در طرفین این تالار، تورفتگی‌هایی با هندسه‌ی متفاوت (ذوزنقه‌ای و نیم‌دایره) تعبیه شده که یکی از آن‌ها به اتاقی مدور راه می‌یابد. کتیبه‌ای مزین به [[ثلث، خط|خط ثلث]] بر دیوار غربی تالار، که بخش‌هایی از آیه ۱۲۹ [[آل عمران، سوره|سوره آل‌عمران]] بر آن نقش بسته، هویت اسلامی بنا در سده‌های بعد را تایید می‌کند. بخش اصلی، فضایی دایره‌ای‌شفت به قطر نزدیک به ۶ متر است که محرابی با سقف هلالی در جنوب آن قرار دارد. دیواره‌های این بخش تا ارتفاع دو متر با ظرافتی خیره‌کننده صیقل داده شده‌اند. اگرچه سقف سنگی و مخروطی اولیه بنا در گذشته آسیب دیده و با آجر مرمت شده است، اما ساختار کلی آن همچنان ابهت باستانی خود را حفظ کرده است.<br /> <br /> پژوهش‌های باستان‌شناسی و ویژگی‌های کالبدی بنا (مانند ساختار غارمانند و زیرزمینی) گویای آن است که این مکان پیش از آنکه صبغه‌ی اسلامی به خود بگیرد، یک «مهرابه» یا معبد پیروان آیین مهر بوده است. فضاهای موجود در این مجموعه احتمالاً کاربری‌هایی نظیر محل آموزش گروندگان، نجوم و برگزاری آیین‌های رازآلود مهری داشته‌اند.<br /> <br /> این بنا در حدود قرن هشتم هجری دستخوش تغییرات ساختاری شد و به فضای مذهبی اسلامی تبدیل گشت. امروزه این مکان با نام «امامزاده معصوم» شناخته می‌شود و مزار موجود در آن را متعلق به «آخوند ملا معصوم مراغه‌ای»، از عالمان وارسته‌ی منطقه، می‌دانند. این اثر ارزشمند، تلفیقی استوار از هنر سنگ‌تراشی، تاریخ ادیان و معماری اصیل ایرانی است که از دوران باستان تا به امروز پابرجا مانده است. در تاریخ ۱۹ دی ۱۳۵۶ با شمارۀ ثبت ۱۵۵۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است و همواره مورد توجه پژوهشگران تاریخ، معماری و دین‌شناسی قرار دارد.<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:آذربایجان شرقی]]<br /> [[رده:باستان شناسی ایران]]<br /> [[رده:(باستان شناسی ایران)آثار، مناطق و محوطه ها]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A7%D8%A8%D9%86_%D8%B5%D8%A7%D8%A6%D8%BA%D8%8C_%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D8%B1%D8%AD%D9%85%D9%86_%D8%A8%D9%86_%DB%8C%D9%88%D8%B3%D9%81&diff=2010295479 2026-07-01T06:29:23Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div><br /> {{جعبه زندگینامه|عنوان=عبدالرحمن بن یوسف ابن صائِغ|نام=|نام دیگر=|نام اصلی=|نام مستعار=|لقب=زین‌الدین، شیخ‌الکتّاب|زادروز=قرن ‌۸ و ۹ق|تاریخ مرگ=|دوره زندگی=|ملیت=مصری|محل زندگی=|تحصیلات و محل تحصیل=|شغل و تخصص اصلی=خوشنویس|شغل و تخصص های دیگر=|سبک=|مکتب=|سمت=|جوایز و افتخارات=|آثار=قرآنی به قلم محقق، کتیبه‌ای از سورۀ فتح بر دیوار مسجد نبوی، قرآنی به قلم ثلث و کتابی به نام تحفة اولی‌الالباب فی صناعةالخط و الکتاب|خویشاوندان سرشناس=|گروه مقاله=خوشنویسی|دوره=|فعالیت های مهم=|رشته=|پست تخصصی=|باشگاه=}}ابن صائِغ، عبدالرحمن بن یوسف (قرن ‌۸ و ۹ق)&lt;br&gt;(ملقب به زین‌الدین) خوشنویس مصری. خط را از نور وَسیمی فراگرفت و به‌سبب حرفۀ پدرش که زرگری بود به ابن صائغ مشهور شد. زندگی‌اش را به نوشتن قصائد و کتاب‌های متعدد و کتابت قرآن گذراند. بسیار هوشمند و نکته‌دان بود و لقب شیخ‌الکتّاب زمان را به خود اختصاص داده بود. رسم «شهاده» یا «اجازه» را که بیانگر رشد و رسیدن به کمال برای خطاطان است او در [[مصر]] پدید آورد. در ۸۰سالگی درگذشت و در جوشن به خاک سپرده شد و آثاری چند از او به‌جا مانده است؛ مانند: قرآنی به قلم محقق، کتیبه‌ای از [[فتح، سوره|سورۀ فتح]] بر دیوار مسجد نبوی، قرآنی به قلم [[ثلث، خط|ثلث]] و کتابی به نام ''تحفة اولی‌الالباب فی صناعةالخط و الکتاب''.&lt;br&gt;&lt;!--11036500--&gt;<br /> [[رده:خوشنویسی]]<br /> [[رده:اشخاص و آثار]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%BA%DB%8C%D8%A7%D9%86%D8%8C_%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7&diff=2010295478 2026-07-01T06:23:12Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div><br /> {{جعبه زندگینامه<br /> |عنوان = غلامرضا دباغیان<br /> |نام =<br /> |نام دیگر=<br /> |نام اصلی=<br /> |نام مستعار=<br /> |لقب=<br /> |زادروز=آشتیان ۱۳۳۸ش<br /> |تاریخ مرگ=<br /> |دوره زندگی=<br /> |ملیت=ایرانی<br /> |محل زندگی=<br /> |تحصیلات و محل تحصیل=<br /> | شغل و تخصص اصلی =مربی<br /> |شغل و تخصص های دیگر=<br /> |سبک =<br /> |مکتب =<br /> |سمت =<br /> |جوایز و افتخارات =مربی برتر سال ایران در ۱۳۸۲ش <br /> |آثار =<br /> |خویشاوندان سرشناس =<br /> |گروه مقاله =ورزش<br /> |دوره =<br /> |فعالیت های مهم =<br /> |رشته =کاراته <br /> |پست تخصصی =<br /> |باشگاه =<br /> }}<br /> [[پرونده:20062800-2.jpg|بندانگشتی|غلامرضا دباغیان]]<br /> دباغیان، غلامرضا (آشتیان ۱۳۳۸ش - )&lt;br&gt;<br /> <br /> [[کاراته|کاراته‌]]&lt;nowiki/&gt;کار ایرانی. از ۱۳۵۲ش زیر نظر حسین پیری تمرین کرد. از ۱۳۷۲ش مربی، از ۱۳۷۷ش سرمربی و از ۱۳۸۰ش مدیر تیم‌های ملی کاراته ایران بوده است. شاگردانی بسیار تربیت کرد که برخی از آنان قهرمان جهان شدند. با رهبری او تیم ملی ایران از ۱۳۷۳ تا ۱۳۸۲ش به عناوینی چون مقام سوم جهان ([[اسپانیا]]، ۲۰۰۲)، قهرمان و نایب‌قهرمان جوانان و امیدهای جهان ([[فرانسه]]، ۲۰۰۳م و [[یونان]]، ۲۰۰۱)، نایب‌قهرمان بازی‌های آسیایی [[بانکوک]] (۱۹۹۸م)، سه دوره قهرمان آسیا و دو دوره نایب‌قهرمان آسیا و مقام قهرمانی کاپ جهانی فرانسه (۱۳۷۹ش) دست یافته است. او در ۱۳۸۲ش مربی برتر سال ایران شد.<br /> &lt;br&gt;&lt;!--20062800--&gt;<br /> [[رده:ورزش]]<br /> [[رده:اشخاص ایران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%DA%A9%D8%AA%DB%8C%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C%D8%8C_%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7&diff=2010295477 2026-07-01T06:21:34Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div><br /> {{جعبه زندگینامه|عنوان=علیرضا کتیرایی|نام=|نام دیگر=|نام اصلی=|نام مستعار=|لقب=|زادروز=قم ۱۳۵۴ش|تاریخ مرگ=|دوره زندگی=|ملیت=ایرانی|محل زندگی=|تحصیلات و محل تحصیل=|شغل و تخصص اصلی=|شغل و تخصص های دیگر=|سبک=|مکتب=|سمت=عضو تیم ملی کاراته ایران (۱۳۷۳ش)|جوایز و افتخارات=|آثار=برنده مدال طلای تیمی و نقرۀ انفرادی مسابقات قهرمانی آسیا (۱۹۹۵م)، برنده پنج مدال طلا و چهار مدال نقره و دو مدال برنز از مسابقات قهرمانی آسیا و دو مدال برنز از مسابقات جهانی برزیل (۱۹۹۸م) و آلمان (۲۰۰۰م)|خویشاوندان سرشناس=|گروه مقاله=ورزش|دوره=|فعالیت های مهم=|رشته=کاراته|پست تخصصی=|باشگاه=}}<br /> [[پرونده:35160100-1.jpg|بندانگشتی|علیرضا کتیرایی]]<br /> کتیرایی، علیرضا (قم ۱۳۵۴ش - )&lt;br&gt;<br /> &lt;p&gt;کاراته‌کار ایرانی. از چهارده‌سالگی زیر نظر [[دباغیان، غلامرضا|غلامرضا دباغیان]] تمرین کرد و در ۱۳۷۳ش عضو تیم ملی کاراته ایران شد. در ۱۹۹۵م، برندۀ مدال طلای تیمی و نقرۀ انفرادی مسابقات قهرمانی آسیا شد. او برندۀ پنج مدال طلا و چهار مدال نقره و دو مدال برنز از مسابقات قهرمانی آسیا و دو مدال برنز از مسابقات جهانی [[برزیل]] (۱۹۹۸م) و [[آلمان]] (۲۰۰۰م) نیز شده است.&lt;/p&gt;<br /> &lt;br&gt;&lt;!--35160100--&gt;<br /> [[رده:ورزش]]<br /> [[رده:اشخاص ایران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:35160100-1.jpg&diff=2010295475 2026-07-01T06:19:14Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>35160100-1</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%DA%A9%D8%AA%DB%8C%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C%D8%8C_%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7&diff=2010295472 2026-07-01T06:13:52Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div><br /> {{جعبه زندگینامه|عنوان=علیرضا کتیرایی|نام=|نام دیگر=|نام اصلی=|نام مستعار=|لقب=|زادروز=قم ۱۳۵۴ش|تاریخ مرگ=|دوره زندگی=|ملیت=ایرانی|محل زندگی=|تحصیلات و محل تحصیل=|شغل و تخصص اصلی=|شغل و تخصص های دیگر=|سبک=|مکتب=|سمت=عضو تیم ملی کاراته ایران (۱۳۷۳ش)|جوایز و افتخارات=|آثار=برنده مدال طلای تیمی و نقرۀ انفرادی مسابقات قهرمانی آسیا (۱۹۹۵م)، برنده پنج مدال طلا و چهار مدال نقره و دو مدال برنز از مسابقات قهرمانی آسیا و دو مدال برنز از مسابقات جهانی برزیل (۱۹۹۸م) و آلمان (۲۰۰۰م)|خویشاوندان سرشناس=|گروه مقاله=ورزش|دوره=|فعالیت های مهم=|رشته=کاراته|پست تخصصی=|باشگاه=}}کتیرایی، علیرضا (قم ۱۳۵۴ش - )&lt;br&gt;<br /> &lt;p&gt;کاراته‌کار ایرانی. از چهارده‌سالگی زیر نظر [[دباغیان، غلامرضا|غلامرضا دباغیان]] تمرین کرد و در ۱۳۷۳ش عضو تیم ملی کاراته ایران شد. در ۱۹۹۵م، برندۀ مدال طلای تیمی و نقرۀ انفرادی مسابقات قهرمانی آسیا شد. او برندۀ پنج مدال طلا و چهار مدال نقره و دو مدال برنز از مسابقات قهرمانی آسیا و دو مدال برنز از مسابقات جهانی [[برزیل]] (۱۹۹۸م) و [[آلمان]] (۲۰۰۰م) نیز شده است.&lt;/p&gt;<br /> &lt;br&gt;&lt;!--35160100--&gt;<br /> [[رده:ورزش]]<br /> [[رده:اشخاص ایران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%87%D9%85%D8%A7%DB%8C%D9%88%D9%86%D8%8C_%D8%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D9%88%D8%B4_(%D8%AA%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%86_%DB%B1%DB%B3%DB%B0%DB%B7_%D9%80_%DA%98%D9%86%D9%88_%DB%B1%DB%B3%DB%B8%DB%B9%D8%B4)&diff=2010295469 2026-07-01T06:06:30Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div><br /> {{جعبه زندگینامه|عنوان=داریوش همایون|نام=|نام دیگر=|نام اصلی=|نام مستعار=|لقب=|زادروز=تهران ۱۳۰۷‌‌ش|تاریخ مرگ=ژنو ۱۳۸۹ش|دوره زندگی=|ملیت=ایرانی|محل زندگی=|تحصیلات و محل تحصیل=رشته حقوق در دانشگاه تهران|شغل و تخصص اصلی=روزنامه نگار|شغل و تخصص های دیگر=|سبک=|مکتب=|سمت=عضویت حزب سوسیالیست ملی کارگران (سومکا)، وزیر اطلاعات در اواخر دوره پهلوی|جوایز و افتخارات=|آثار=|خویشاوندان سرشناس=|گروه مقاله=رسانه و ارتباطات|دوره=|فعالیت های مهم=تأسیس سندیکای نویسندگان و خبرنگاران مطبوعات، بنیانگذار و سرپرست روزنامه آیندگان|رشته=|پست تخصصی=|باشگاه=}}<br /> [[پرونده:41106600-2.jpg|بندانگشتی|داریوش همایون]]<br /> همایون، داریوش (تهران ۱۳۰۷‌‌ـ ژنو ۱۳۸۹ش)&lt;br&gt;<br /> <br /> روزنامهٔ نگار و فعال سیاسی ایرانی. تحصیلات دورۀ متوسطه را در دبیرستان‌های البرز و دارایی به انجام رساند. در رشتۀ حقوق در [[دانشگاه تهران]] تحصیل کرد و در دوران دانشجویی که همزمان با ایام نهضت ملی‌کردن صنعت نفت بود، به عضویت حزب سوسیالیست ملی کارگران (سومکا) درآمد؛ اعضای این تشکیلات عقاید افراطی ناسیونال ـ فاشیستی داشتند و با مخالفین خود با خشونت بسیار رفتار می‌کردند و به تقلید از حزب نازی آلمان یونیفورم سیاه می‌پوشیدند و بر آستین پیراهنشان علامتی شبیه صلیب شکسته را نقش می‌کردند. داریوش همایون فعالیت‌های مطبوعاتی خود را از ۱۳۲۸ش با انتشار مجلۀ هنری ''جام جم'' آغاز کرد. او ابتدا در چاپخانه روزنامۀ ''اطلاعات'' مشغول به‌کار شد و پس از مدتی به تحریریه روزنامه ''اطلاعات'' راه یافت و از ۱۳۳۴ خبرنگار سرویس سیاسی آن روزنامه شد. او پس از تأسیس سندیکای نویسندگان و خبرنگاران مطبوعات، بیشتر وقت خود را در اختیار این سندیکا گذاشت و پس از مدتی به‌عنوان دبیر دوم آن برگزیده شد. وی بنیانگذار و سرپرست روزنامه ''آیندگان'' و در اواخر دورۀ پهلوی وزیر اطلاعات بود و روابط نزدیکی با دربار پهلوی داشت و نیز همسر هما زاهدی، خواهر [[زاهدی، اردشیر|اردشیر زاهدی]] بود. <br /> مقاله‌ی [[همایون، برادران|برادران همایون]] نیز دیده شود.&lt;br&gt;&lt;!--41106600--&gt;<br /> [[رده:رسانه ها و ارتباطات]]<br /> [[رده:رسانه های نوشتاری ایران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:41106600-2.jpg&diff=2010295468 2026-07-01T06:05:32Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>41106600</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87_%D8%AF%D8%A7%D9%84_%D9%88_%D8%B2%D8%A7%D9%84&diff=2010295463 2026-07-01T05:45:24Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>[[پرونده:2042191638-1.jpg|بندانگشتی|امامزاده دال و زال]]<br /> امامزاده دال و زال<br /> <br /> امامزادگان دال و زال در استان [[آذربایجان شرقی]]، [[تبریز، شهر|شهر تبریز]]، با گذر از کوچه میارمیار بین دو خیابان فردوسی و شریعتی شمالی، واقع شده. این بنای مذهبی و ارزشمند، به دلیل پیشینه تاریخی و اهمیت فرهنگی‌اش، در تاریخ ۵ تیر ۱۳۸۴ با شماره ثبت ۱۱۹۸۴ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید. بر اساس متون منقوش بر کاشی‌کاری‌های ورودی، این مزار متعلق به نوادگان حضرت علی (ع) و فرزندان بزرگوار جناب [[محمد حنفیه (قرن ۱ق)|محمد حنفیه]]، یعنی حضرت حذیفه و حضرت ابراهیم است.<br /> <br /> در پاورقی کتاب تاریخ و جغرافی دارالسلطنه تبریز، تعمیر بقعه و مسجد را در سال 1193ق به دست حاج اسدالله نامی خبر داده؛ اسرار علیشاه از تعمیر شخص عالی همتی سخن گفته است. طبق کتیبه‌ای که به دیوار ضلع غربی نصب شده، بقعه در سال 1380ش با تلاش حاج جعفر دهقان افروز تجدید بنا شده است. نمای بیرونی این مجموعه از سنگ و آجر طراحی شده که جلوه‌ای از معماری اصیل مذهبی را به نمایش می‌گذارد. در بخش پایینی دیوارها، ازاره‌ای از جنس [[سنگ مرمر]] به ارتفاع یک و نیم متر به کار رفته که استحکام و زیبایی خاصی به بنا بخشیده است. در قسمت‌های بالاتر، نمای ساختمان با استفاده از آجرهای ظریف 3 سانتی‌متری تزیین شده و دو مناره فلزی در بالای این نما، نشانگر حضور یک مکان مقدس در میان کوچه‌های قدیمی است. این نما شامل سه درب ورودی و چهار پنجره آهنی به رنگ سبز است که به طور منظمی در کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند. بخش شرقی و درب میانی مجموعه متعلق به فضای مسجد است؛ بر بالای درب میانی، کتیبه‌ای از جنس سنگ مرمر نصب شده که آیه ۱۸ سوره مبارکه توبه بر آن نقش بسته است. همچنین در ضلع شرقی، کتیبه‌ای با کاشی‌های آبی و فیروزه‌ای نام «مسجد دال زال» را در معرض دید قرار می‌دهد. در مقابل، ورودی ضلع غربی به همراه سه پنجره سبز رنگ، متعلق به بخش اصلی بقعه است که زائران از این طریق به زیارتگاه وارد می‌شوند. ساختمان بقعه دارای نقشه‌ای مستطیل‌شکل با ابعادی حدود 12 متر طول و 6 متر عرض است که با وجود سادگی، فضایی سرشار از وقار و آرامش را فراهم آورده است.<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:آذربایجان شرقی]]<br /> [[رده:معماری]]<br /> [[رده:ابنیه سنتی ایران]]<br /> [[رده:دین اسلام]]<br /> [[رده:امامزاده ها و اماکن]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:2042191638-1.jpg&diff=2010295462 2026-07-01T05:43:32Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>2042191638-1</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87_%D8%AF%D8%A7%D9%84_%D9%88_%D8%B2%D8%A7%D9%84&diff=2010295461 2026-07-01T05:42:07Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>امامزاده دال و زال<br /> <br /> امامزادگان دال و زال در استان [[آذربایجان شرقی]]، [[تبریز، شهر|شهر تبریز]]، با گذر از کوچه میارمیار بین دو خیابان فردوسی و شریعتی شمالی، واقع شده. این بنای مذهبی و ارزشمند، به دلیل پیشینه تاریخی و اهمیت فرهنگی‌اش، در تاریخ ۵ تیر ۱۳۸۴ با شماره ثبت ۱۱۹۸۴ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید. بر اساس متون منقوش بر کاشی‌کاری‌های ورودی، این مزار متعلق به نوادگان حضرت علی (ع) و فرزندان بزرگوار جناب [[محمد حنفیه (قرن ۱ق)|محمد حنفیه]]، یعنی حضرت حذیفه و حضرت ابراهیم است.<br /> <br /> در پاورقی کتاب تاریخ و جغرافی دارالسلطنه تبریز، تعمیر بقعه و مسجد را در سال 1193ق به دست حاج اسدالله نامی خبر داده؛ اسرار علیشاه از تعمیر شخص عالی همتی سخن گفته است. طبق کتیبه‌ای که به دیوار ضلع غربی نصب شده، بقعه در سال 1380ش با تلاش حاج جعفر دهقان افروز تجدید بنا شده است. نمای بیرونی این مجموعه از سنگ و آجر طراحی شده که جلوه‌ای از معماری اصیل مذهبی را به نمایش می‌گذارد. در بخش پایینی دیوارها، ازاره‌ای از جنس [[سنگ مرمر]] به ارتفاع یک و نیم متر به کار رفته که استحکام و زیبایی خاصی به بنا بخشیده است. در قسمت‌های بالاتر، نمای ساختمان با استفاده از آجرهای ظریف 3 سانتی‌متری تزیین شده و دو مناره فلزی در بالای این نما، نشانگر حضور یک مکان مقدس در میان کوچه‌های قدیمی است. این نما شامل سه درب ورودی و چهار پنجره آهنی به رنگ سبز است که به طور منظمی در کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند. بخش شرقی و درب میانی مجموعه متعلق به فضای مسجد است؛ بر بالای درب میانی، کتیبه‌ای از جنس سنگ مرمر نصب شده که آیه ۱۸ سوره مبارکه توبه بر آن نقش بسته است. همچنین در ضلع شرقی، کتیبه‌ای با کاشی‌های آبی و فیروزه‌ای نام «مسجد دال زال» را در معرض دید قرار می‌دهد. در مقابل، ورودی ضلع غربی به همراه سه پنجره سبز رنگ، متعلق به بخش اصلی بقعه است که زائران از این طریق به زیارتگاه وارد می‌شوند. ساختمان بقعه دارای نقشه‌ای مستطیل‌شکل با ابعادی حدود 12 متر طول و 6 متر عرض است که با وجود سادگی، فضایی سرشار از وقار و آرامش را فراهم آورده است.<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:آذربایجان شرقی]]<br /> [[رده:معماری]]<br /> [[رده:ابنیه سنتی ایران]]<br /> [[رده:دین اسلام]]<br /> [[رده:امامزاده ها و اماکن]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87_%D8%AF%D8%A7%D9%84_%D9%88_%D8%B2%D8%A7%D9%84&diff=2010295458 2026-07-01T05:32:54Z

<p>Nazanin: صفحه‌ای تازه حاوی «امامزاده دال و زال امامزادگان دال و زال در استان آذربایجان شرقی، شهر تبریز، با گذر از کوچه میارمیار بین دو خیابان فردوسی و شریعتی شمالی، واقع شده. این بنای مذهبی و ارزشمند، به دلیل پیشینه تاریخی و اهمیت فرهنگی‌اش، در تاریخ ۵ ت...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>امامزاده دال و زال<br /> <br /> امامزادگان دال و زال در استان [[آذربایجان شرقی]]، [[تبریز، شهر|شهر تبریز]]، با گذر از کوچه میارمیار بین دو خیابان فردوسی و شریعتی شمالی، واقع شده. این بنای مذهبی و ارزشمند، به دلیل پیشینه تاریخی و اهمیت فرهنگی‌اش، در تاریخ ۵ تیر ۱۳۸۴ با شماره ثبت ۱۱۹۸۴ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید. بر اساس متون منقوش بر کاشی‌کاری‌های ورودی، این مزار متعلق به نوادگان حضرت علی (ع) و فرزندان بزرگوار جناب [[محمد حنفیه (قرن ۱ق)|محمد حنفیه]]، یعنی حضرت حذیفه و حضرت ابراهیم است. نام دال و زال که در میان مردم تبریز به یادگار مانده، در واقع عنوانی است که در گذر قرن‌ها با هویت این مکان گره خورده، اما کتیبه لاجوردی نصب شده بر سردر بقعه، تبارنامه اصلی این دو معصوم‌زاده را به روشنی برای زائران روایت می‌کند.<br /> <br /> نمای بیرونی این مجموعه از سنگ و آجر طراحی شده که جلوه‌ای از معماری اصیل مذهبی را به نمایش می‌گذارد. در بخش پایینی دیوارها، ازاره‌ای از جنس [[سنگ مرمر]] به ارتفاع یک و نیم متر به کار رفته که استحکام و زیبایی خاصی به بنا بخشیده است. در قسمت‌های بالاتر، نمای ساختمان با استفاده از آجرهای ظریف 3 سانتی‌متری تزیین شده و دو مناره فلزی در بالای این نما، نشانگر حضور یک مکان مقدس در میان کوچه‌های قدیمی است. این نما شامل سه درب ورودی و چهار پنجره آهنی به رنگ سبز است که به طور منظمی در کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند. بخش شرقی و درب میانی مجموعه متعلق به فضای مسجد است؛ بر بالای درب میانی، کتیبه‌ای از جنس سنگ مرمر نصب شده که آیه ۱۸ سوره مبارکه توبه بر آن نقش بسته است. همچنین در ضلع شرقی، کتیبه‌ای با کاشی‌های آبی و فیروزه‌ای نام «مسجد دال زال» را در معرض دید قرار می‌دهد. در مقابل، ورودی ضلع غربی به همراه سه پنجره سبز رنگ، متعلق به بخش اصلی بقعه است که زائران از این طریق به زیارتگاه وارد می‌شوند. ساختمان بقعه دارای نقشه‌ای مستطیل‌شکل با ابعادی حدود 12 متر طول و 6 متر عرض است که با وجود سادگی، فضایی سرشار از وقار و آرامش را فراهم آورده است. <br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:آذربایجان شرقی]]<br /> [[رده:معماری]]<br /> [[رده:ابنیه سنتی ایران]]<br /> [[رده:دین اسلام]]<br /> [[رده:امامزاده ها و اماکن]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87_%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF_(%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%A8)&diff=2010295429 2026-06-30T08:23:14Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>[[پرونده:2042191623-3.jpg|بندانگشتی|نمای بیرونی امامزاده بزرگ]]<br /> امامزاده بزرگ (سراب)<br /> <br /> امامزاده بزرگ در استان [[آذربایجان شرقی]]، [[سراب، شهر|شهر سراب]] و در بخش جنوب‌غربی شهر، در کنار قبرستان عمومی سراب واقع شده. بر پایه باورهای محلی، مدفن یکی از نوادگان امام موسی کاظم(ع) دانسته می‌شود. <br /> <br /> از نظر تاریخی، بنای اصلی این امامزاده را معمولاً متعلق به دوره [[صفویه]] می‌دانند. این نسبت تاریخی، با توجه به برخی ویژگی‌های معماری بنا و شیوه ساخت آن، در منابع مختلف تکرار شده است. با این حال، بعضی از پژوهش‌ها و توصیف‌های معماری نشان می‌دهد که امکان دارد هسته اولیه بنا به دوره‌ای قدیمی‌تر، یعنی سده‌های هشتم و نهم هجری قمری، بازگردد. بر همین اساس می‌توان گفت که ساختمان کنونی احتمالاً حاصل چند مرحله ساخت، تکمیل و بازسازی در دوره‌های مختلف تاریخی است و نباید آن را صرفاً محصول یک دوره دانست. <br /> <br /> در بخش‌هایی از ساختمان از آجرکاری برای ایجاد جلوه بصری و تزیین نما استفاده شده که به بنا شخصیت معماری ویژه‌ای بخشیده است. وجود دو مناره در این مجموعه نیز از عناصر شاخص آن به شمار می‌رود. ارتفاع این مناره‌ها حدود ۹ متر ذکر شده است، هرچند بخش‌هایی از کنگره‌ها و مأذنه‌های آن‌ها در گذر زمان از میان رفته یا آسیب دیده است. همین مناره‌ها، در کنار فرم کلی بنا، سبب شده‌اند که امامزاده بزرگ در میان بناهای مذهبی محلی، سیمایی متمایز داشته باشد.<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:آذربایجان شرقی]]<br /> [[رده:معماری]]<br /> [[رده:ابنیه سنتی ایران]]<br /> [[رده:دین اسلام]]<br /> [[رده:امامزاده ها و اماکن]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:2042191623-3.jpg&diff=2010295428 2026-06-30T08:22:45Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>2042191623-3</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87_%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF_(%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%A8)&diff=2010295415 2026-06-30T08:09:10Z

<p>Nazanin: صفحه‌ای تازه حاوی «امامزاده بزرگ (سراب) امامزاده بزرگ در استان آذربایجان شرقی، شهر سراب و در بخش جنوب‌غربی شهر، در کنار قبرستان عمومی سراب واقع شده. بر پایه باورهای محلی، مدفن یکی از نوادگان امام موسی کاظم(ع) دانسته می‌شود. از نظر تاریخی، بنای اص...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>امامزاده بزرگ (سراب)<br /> <br /> امامزاده بزرگ در استان [[آذربایجان شرقی]]، [[سراب، شهر|شهر سراب]] و در بخش جنوب‌غربی شهر، در کنار قبرستان عمومی سراب واقع شده. بر پایه باورهای محلی، مدفن یکی از نوادگان امام موسی کاظم(ع) دانسته می‌شود. <br /> <br /> از نظر تاریخی، بنای اصلی این امامزاده را معمولاً متعلق به دوره [[صفویه]] می‌دانند. این نسبت تاریخی، با توجه به برخی ویژگی‌های معماری بنا و شیوه ساخت آن، در منابع مختلف تکرار شده است. با این حال، بعضی از پژوهش‌ها و توصیف‌های معماری نشان می‌دهد که امکان دارد هسته اولیه بنا به دوره‌ای قدیمی‌تر، یعنی سده‌های هشتم و نهم هجری قمری، بازگردد. بر همین اساس می‌توان گفت که ساختمان کنونی احتمالاً حاصل چند مرحله ساخت، تکمیل و بازسازی در دوره‌های مختلف تاریخی است و نباید آن را صرفاً محصول یک دوره دانست. <br /> <br /> در بخش‌هایی از ساختمان از آجرکاری برای ایجاد جلوه بصری و تزیین نما استفاده شده که به بنا شخصیت معماری ویژه‌ای بخشیده است. وجود دو مناره در این مجموعه نیز از عناصر شاخص آن به شمار می‌رود. ارتفاع این مناره‌ها حدود ۹ متر ذکر شده است، هرچند بخش‌هایی از کنگره‌ها و مأذنه‌های آن‌ها در گذر زمان از میان رفته یا آسیب دیده است. همین مناره‌ها، در کنار فرم کلی بنا، سبب شده‌اند که امامزاده بزرگ در میان بناهای مذهبی محلی، سیمایی متمایز داشته باشد.<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:آذربایجان شرقی]]<br /> [[رده:معماری]]<br /> [[رده:ابنیه سنتی ایران]]<br /> [[رده:دین اسلام]]<br /> [[رده:امامزاده ها و اماکن]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87_%D8%A7%D8%B3%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C%D9%84_(%D9%85%DB%8C%D8%A7%D9%86%D9%87)&diff=2010295383 2026-06-30T07:06:00Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>[[پرونده:2042191608-4.jpg|بندانگشتی|نمای بیرونی امامزاده]]<br /> امامزاده اسماعیل (میانه)<br /> <br /> بقعه‌ای واقع در استان [[آذربایجان شرقی]]، [[میانه، شهر|شهر میانه]]، محله سرچشمه، در بخش مرکزی شهر و در جنوب مسجد جامع میانه. در قرن ۸ه.ق احداث شده است. این اثر به دوره صفوی نسبت داده شده و در تاریخ ۲۸ مرداد ۱۳۴۸ با شماره ثبت ۸۷۱ در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده است. <br /> <br /> '''ویژگی‌های معماری'''<br /> <br /> بنای بقعه دارای ویژگی‌هایی است که آن را از بسیاری از بناهای مشابه متمایز می‌کند. در گزارش‌های محلی، به وجود مناره یا گلدسته‌ای با ارتفاع حدود ۱۳ متر و قطر قاعده پائینی ۳.۵ متر اشاره شده است که در سال ۱۲۵۸ق بدست «عوض اوغلو بایرامعلی» ساخته شده است. وسعت داخلی بقعه در حدود ۳۰ مترمربع (۵/۵×۵/۵) و ارتفاع آن تا پای گنبد ۵/۴ متر است. بلندی گنبد ۶ متر می‌باشد. در دیوار شمالی بقعه دری به مسجد جامع باز می‌شود که در بالای آن کتیبه سنگی موجود و عبارت زیر روی آن حکاکی شده است: الله، محمد، علی، هذه روضه سیدالشهداء کمال‌الدین بن سیدمحمدبن امام جعفرصادق (ع) در تاریخ سنه ۹۲۳ ظهور شد. این بنا از جنس آجر ساخته شده و سادگی فرم آن در کنار عناصر مذهبی، فضایی معنوی و آرام ایجاد کرده است. <br /> <br /> امامزاده اسماعيل در حال حاضر دارای حياط بسيار بزرگی است كه دارای چهار درب ورودی به حياط امامزاده است در پشت بقعه امامزاده روی كاشی‌های قسمتی از يكی از سوره‌های مباركه قرآن نوشته شده و روبه‌روی يكی از درهای ورودی امامزاده نصب شده است.<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:آذربایجان شرقی]]<br /> [[رده:معماری]]<br /> [[رده:ابنیه سنتی ایران]]<br /> [[رده:دین اسلام]]<br /> [[رده:امامزاده ها و اماکن]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:2042191608-4.jpg&diff=2010295382 2026-06-30T07:05:40Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>2042191608-4</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:2042191608-3.jpg&diff=2010295378 2026-06-30T07:03:01Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>2042191608-3</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87_%D8%A7%D8%B3%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C%D9%84_(%D9%85%DB%8C%D8%A7%D9%86%D9%87)&diff=2010295377 2026-06-30T06:56:10Z

<p>Nazanin: صفحه‌ای تازه حاوی «امامزاده اسماعیل (میانه) بقعه‌ای واقع در استان آذربایجان شرقی، شهر میانه، محله سرچشمه، در بخش مرکزی شهر و در جنوب مسجد جامع میانه. در قرن ۸ه.ق احداث شده است. این اثر به دوره صفوی نسبت داده شده و در تاریخ ۲۸ مرداد ۱۳۴۸ با شماره ثب...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>امامزاده اسماعیل (میانه)<br /> <br /> بقعه‌ای واقع در استان [[آذربایجان شرقی]]، [[میانه، شهر|شهر میانه]]، محله سرچشمه، در بخش مرکزی شهر و در جنوب مسجد جامع میانه. در قرن ۸ه.ق احداث شده است. این اثر به دوره صفوی نسبت داده شده و در تاریخ ۲۸ مرداد ۱۳۴۸ با شماره ثبت ۸۷۱ در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده است. <br /> <br /> '''ویژگی‌های معماری'''<br /> <br /> بنای بقعه دارای ویژگی‌هایی است که آن را از بسیاری از بناهای مشابه متمایز می‌کند. در گزارش‌های محلی، به وجود مناره یا گلدسته‌ای با ارتفاع حدود ۱۳ متر و قطر قاعده پائینی ۳.۵ متر اشاره شده است که در سال ۱۲۵۸ق بدست «عوض اوغلو بایرامعلی» ساخته شده است. وسعت داخلی بقعه در حدود ۳۰ مترمربع (۵/۵×۵/۵) و ارتفاع آن تا پای گنبد ۵/۴ متر است. بلندی گنبد ۶ متر می‌باشد. در دیوار شمالی بقعه دری به مسجد جامع باز می‌شود که در بالای آن کتیبه سنگی موجود و عبارت زیر روی آن حکاکی شده است: الله، محمد، علی، هذه روضه سیدالشهداء کمال‌الدین بن سیدمحمدبن امام جعفرصادق (ع) در تاریخ سنه ۹۲۳ ظهور شد. این بنا از جنس آجر ساخته شده و سادگی فرم آن در کنار عناصر مذهبی، فضایی معنوی و آرام ایجاد کرده است. <br /> <br /> امامزاده اسماعيل در حال حاضر دارای حياط بسيار بزرگی است كه دارای چهار درب ورودی به حياط امامزاده است در پشت بقعه امامزاده روی كاشی‌های قسمتی از يكی از سوره‌های مباركه قرآن نوشته شده و روبه‌روی يكی از درهای ورودی امامزاده نصب شده است.<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:آذربایجان شرقی]]<br /> [[رده:معماری]]<br /> [[رده:ابنیه سنتی ایران]]<br /> [[رده:دین اسلام]]<br /> [[رده:امامزاده ها و اماکن]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87_%D8%A7%D8%B3%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C%D9%84_(%D9%82%D8%B2%D9%88%DB%8C%D9%86)&diff=2010295366 2026-06-30T06:22:14Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>[[پرونده:11485100-3.jpg|بندانگشتی|نمای از فضای بیرونی بقعه]]<br /> <br /> اِمامزاده اسماعیل (قزوین)&lt;br&gt;&lt;p&gt;بقعه‌ای واقع در [[قزوین، شهر|شهر قزوین]]، در پشت خیابان سپه متصل به خیابان پیغمبریۀ کنونی. وی را فرزند [[امام جعفر صادق]] (ع) دانسته‌اند، اما به نوشتۀ [[شیخ محمد مفید شیرازی|شیخ مفید]] در کتاب ''ارشاد''، اسماعیل فرزند بزرگ امام صادق (ع) در زمان حیات امام وفات کرده و در [[بقیع|قبرستان بقیع]] دفن شده است. لذا این امامزاده نمی‌تواند فرزند بلا‌واسطۀ آن حضرت باشد. این بقعه در پادشاهی [[سلطان حسین صفوی|سلطان‌حسین صفوی]] و سپس در دورۀ قاجاریه تعمیر و بازسازی و گنبد خوش ترکیب آن در حدود ۱۳۰۰ش با کاشی تزئین شده است.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;'''ویژگی‌های معماری'''&lt;/p&gt;&lt;p&gt;بنای بقعه در دو طبقه، شامل فضای اصلی حرم، چهار ايوان متصل در طرفين آن و فضای جنبی ايوان‌هاست. حرم گنبدی دارد که روی آن کاشی‌کاری و زير آن کاربندی و گچ‌بری است. مدفن اصلی امامزاده در سرداب بقعه در زير حرم قرا گرفته است. &lt;/p&gt;<br /> ----&lt;br&gt;&lt;!--11485100--&gt;<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:قزوین]]<br /> [[رده:دین اسلام]]<br /> [[رده:امامزاده ها و اماکن]]<br /> [[رده:معماری]]<br /> [[رده:ابنیه سنتی ایران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:11485100-3.jpg&diff=2010295364 2026-06-30T06:20:07Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>11485100-3</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A8%D9%82%D8%B9%D9%87_%D9%85%D8%B6%D8%B1_%D8%A8%D9%86_%D8%B9%D8%AC%DB%8C%D9%84&diff=2010295359 2026-06-30T06:11:47Z

<p>Nazanin: صفحه‌ای تازه حاوی «بقعه مضر بن عجیل بقعه در استان آذربایجان شرقی در شهرستان تبریز، روستای دیزج واقع شده. این اثر تاریخی و مذهبی بر فراز تپه‌ای مرتفع بنا گردیده، به طوری که از دوردست‌ها و از میان باغات و روستاهای همجوار به‌خوبی دیده می‌شود...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>بقعه مضر بن عجیل<br /> <br /> بقعه در استان [[آذربایجان شرقی]] در [[تبریز، شهرستان|شهرستان تبریز]]، روستای دیزج واقع شده. این اثر تاریخی و مذهبی بر فراز تپه‌ای مرتفع بنا گردیده، به طوری که از دوردست‌ها و از میان باغات و روستاهای همجوار به‌خوبی دیده می‌شود و به عنوان یکی از شاخص‌ترین نمادهای بصری و هویتی این منطقه به شمار می‌رود. <br /> <br /> ساختار معماری این بقعه از نظر سبک ساخت و مصالح به کار رفته بسیار جالب توجه است. بدنۀ بنا از سنگ‌های زمخت تراشیده‌شده ساخته شده که سیمایی استوار، باوقار و کهن به آن بخشیده است. این عمارت ساختاری استوانه‌ای‌شکل دارد و سقفی با گنبد مخروطی بر فراز آن خودنمایی می‌کند که نشان‌دهندۀ سبک‌های معماری سنتی منطقه است. در بخش داخلی و زیر این گنبد، قبری به طول دو و نیم متر قرار دارد. یکی از ویژگی‌های مهم و مستند این بنا، وجود سنگ‌نوشته‌ای مرمرین در بدنۀ آن است که بر اساس مندرجات تاریخی‌اش، زمان ساخت بقعه را سال ۹۷۹ ه.ق نشان می‌دهد و قدمت آن را به دوران صفویه پیوند می‌زند.<br /> <br /> در کنار این مزار قدیمی، سنگ سیاه‌رنگ کوچکی قرار دارد که در میان مردم بومی به «سنگ شفا» یا در زبان محلی «شفا داشی» شهرت یافته است. اهالی روستا و زائران احترام و قداست ویژه‌ای برای این سنگ قائل هستند و باورهای سنتی و آیینی خاصی پیرامون ویژگی‌های شفابخش آن در فرهنگ عامۀ منطقه شکل گرفته است. این باورها نشان‌دهندۀ پیوند عمیق روحی و معنوی مردم محلی با این فضای زیارتی در گذر زمان است که آداب و رسوم مذهبی خاصی را در پیرامون آن تداوم بخشیده است.<br /> <br /> علاوه بر بنای اصلی آرامگاه، دو اتاق سنگی و نسبتاً بزرگ نیز در مجاورت بقعه ساخته شده‌اند که کاربری‌های متفاوتی دارند. یکی از این اتاق‌ها به عنوان مسجد مورد استفاده قرار می‌گیرد که با چهار ستون آهنی و سقفی ضربی پوشانده شده و فضایی معنوی را برای عبادت و نیایش زائران فراهم آورده است. اتاق دیگر، آرامگاهی است که بر پایۀ روایات شفاهی و باورهای اهالی منطقه، متعلق به همسر یکی از سلاطین گذشته به نام «خانم اولیاء» است. وجود این فضاهای جانبی در کنار مقبرۀ اصلی، اهمیت مذهبی و تاریخی این مجموعه را به عنوان یک مجتمع زیارتی کوچک در منطقه دوچندان می‌کند.<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:آذربایجان شرقی]]<br /> [[رده:معماری]]<br /> [[رده:ابنیه سنتی ایران]]<br /> [[رده:دین اسلام]]<br /> [[رده:امامزاده ها و اماکن]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A8%D9%82%D8%B9%D9%87_%D8%B3%DB%8C%D8%AF_%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85&diff=2010295336 2026-06-30T05:27:35Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>[[پرونده:2042191586-1.jpg|بندانگشتی|بقعه سید ابراهیم]]<br /> بقعه سید ابراهیم<br /> <br /> بقعه سید ابراهیم در استان [[آذربایجان شرقی]]، [[تبریز، شهر|شهر تبریز]] و در محدوده تاریخی محله شتربان، در بخش شمالی بافت قدیمی شهر و در میان قبرستان قدیمی شتربان واقع شده. این مکان در گذشته بخشی از گورستان وسیعی بوده که از دوره‌های گذشته محل دفن بسیاری از سادات، علما و بزرگان محلی به شمار می‌آمد.<br /> <br /> بر اساس منابع محلی و پژوهش‌های تاریخی درباره اماکن مذهبی تبریز، این بقعه به سید ابراهیم، از سادات منسوب به خاندان پیامبر اسلام، نسبت داده می‌شود که در میان مردم منطقه از احترام و قداست ویژه‌ای برخوردار بوده است. بنای اولیه احتمالاً در دوره صفوی یا قاجار، شکل گرفته و بعدها در دوره‌های مختلف توسط اهالی محل و خیران بازسازی و مرمت شده است. <br /> <br /> از نظر معماری، بنای بقعه سید ابراهیم نمونه‌ای از معماری ساده بقاع محلی در شهرهای ایران است. ابعاد بقعه ۱۹/۱۲×۱۲ متر و پلان آن مستطیل شکل است،که مزار در مرکز آن قرار دارد و در برخی دوره‌ها گنبدی بر فراز آن ساخته شده است. سقف گنبد خانه دارای دو گنبد از نوع شبدری کند است. در ضلع شمالی گنبد خانه اتاق اصلی قرار دارد که شبیه چهار طاق ساخته شده است. طاق‌ها از نوع آهنگ با چفد شبدری اجرا شده و سقف اتاق اصلی با یک گنبد ضربی پوشش داده شده است.<br /> <br /> مهم ترین قسمت این بقعه سنگی است که بر دیوار غربی بقعه نصب شده است و به سنگ بسم الله مشهور است. ابعاد این سنگ 1/25× 3/70 متر است و تاریخ حجاری آن 1270 ه.ق است. این اثر به دست میرزای سنگلاخ در قاهره حجاری و نوشته شده است که او آن را برای قبر پیامبر اکرم (ص) به دربار عثمانی برده بود ولی در اثر بی‌توجهی سلطان عثمانی، آن را به تبریز آورد و بالاخره خود میرزا و سنگ بسم الله در بقعه سید ابراهیم ماندگار شد. <br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:آذربایجان شرقی]]<br /> [[رده:معماری]]<br /> [[رده:ابنیه سنتی ایران]]<br /> [[رده:دین اسلام]]<br /> [[رده:امامزاده ها و اماکن]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:2042191586-1.jpg&diff=2010295335 2026-06-30T05:25:24Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>2042191586-1</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A8%D9%82%D8%B9%D9%87_%D8%B3%DB%8C%D8%AF_%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85&diff=2010295333 2026-06-30T05:21:58Z

<p>Nazanin: صفحه‌ای تازه حاوی «بقعه سید ابراهیم بقعه سید ابراهیم در استان آذربایجان شرقی، شهر تبریز و در محدوده تاریخی محله شتربان، در بخش شمالی بافت قدیمی شهر و در میان قبرستان قدیمی شتربان واقع شده. این مکان در گذشته بخشی از گورستان وسیعی بوده که از دوره‌...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>بقعه سید ابراهیم<br /> <br /> بقعه سید ابراهیم در استان [[آذربایجان شرقی]]، [[تبریز، شهر|شهر تبریز]] و در محدوده تاریخی محله شتربان، در بخش شمالی بافت قدیمی شهر و در میان قبرستان قدیمی شتربان واقع شده. این مکان در گذشته بخشی از گورستان وسیعی بوده که از دوره‌های گذشته محل دفن بسیاری از سادات، علما و بزرگان محلی به شمار می‌آمد.<br /> <br /> بر اساس منابع محلی و پژوهش‌های تاریخی درباره اماکن مذهبی تبریز، این بقعه به سید ابراهیم، از سادات منسوب به خاندان پیامبر اسلام، نسبت داده می‌شود که در میان مردم منطقه از احترام و قداست ویژه‌ای برخوردار بوده است. بنای اولیه احتمالاً در دوره صفوی یا قاجار، شکل گرفته و بعدها در دوره‌های مختلف توسط اهالی محل و خیران بازسازی و مرمت شده است. <br /> <br /> از نظر معماری، بنای بقعه سید ابراهیم نمونه‌ای از معماری ساده بقاع محلی در شهرهای ایران است. ابعاد بقعه ۱۹/۱۲×۱۲ متر و پلان آن مستطیل شکل است،که مزار در مرکز آن قرار دارد و در برخی دوره‌ها گنبدی بر فراز آن ساخته شده است. سقف گنبد خانه دارای دو گنبد از نوع شبدری کند است. در ضلع شمالی گنبد خانه اتاق اصلی قرار دارد که شبیه چهار طاق ساخته شده است. طاق‌ها از نوع آهنگ با چفد شبدری اجرا شده و سقف اتاق اصلی با یک گنبد ضربی پوشش داده شده است.<br /> <br /> مهم ترین قسمت این بقعه سنگی است که بر دیوار غربی بقعه نصب شده است و به سنگ بسم الله مشهور است. ابعاد این سنگ 1/25× 3/70 متر است و تاریخ حجاری آن 1270 هجری قمری است. این اثر به دست میرزای سنگلاخ در قاهره حجاری و نوشته شده است که او آن را برای قبر پیامبر اکرم (ص) به دربار عثمانی برده بود ولی در اثر بی‌توجهی سلطان عثمانی، آن را به تبریز آورد و بالاخره خود میرزا و سنگ بسم الله در بقعه سید ابراهیم ماندگار شد. <br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:آذربایجان شرقی]]<br /> [[رده:معماری]]<br /> [[رده:ابنیه سنتی ایران]]<br /> [[رده:دین اسلام]]<br /> [[رده:امامزاده ها و اماکن]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A2%D8%B1%D8%A7%D9%85%DA%AF%D8%A7%D9%87_%D8%B9%D9%88%D9%86_%D9%88_%D8%B2%DB%8C%D8%AF&diff=2010295263 2026-06-29T07:58:02Z

<p>Nazanin: صفحه‌ای تازه حاوی «آرامگاه عون و زید بقعۀ منسوب به عون‌ بن‌ علی در بلندای رشته‌کوه عینالی، در استان آذربایجان شرقی در شمال تبریز واقع شده و از گذشته تاکنون یکی از شاخص‌ترین نقاط مرتفع اطراف شهر بوده است. این بقعه در موقعیتی بنا شده که از دوردست...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>آرامگاه عون و زید<br /> <br /> بقعۀ منسوب به عون‌ بن‌ علی در بلندای رشته‌کوه عینالی، در استان [[آذربایجان شرقی]] در شمال [[تبریز، شهر|تبریز]] واقع شده و از گذشته تاکنون یکی از شاخص‌ترین نقاط مرتفع اطراف شهر بوده است. این بقعه در موقعیتی بنا شده که از دوردست دیده می‌شود و حضور آن بر فراز کوه، ترکیبی از تقدس، تاریخ و طبیعت را برای ساکنان شهر تداعی می‌کند.<br /> <br /> ساختار معماری بقعه به‌روشنی نشان از سبک ایلخانی دارد؛ سبکی که بر استحکام، هندسۀ ساده و استفاده از مصالح محلی استوار است. بنا در مجموع از سه اتاق یک مقبره مسجد گونه، یک ایوان، دو میل مناره توپر و پنج ستون سنگی بزرگ تشکیل شده است. که البته با زلزله سال 1193 تبریز، تخریب شد و در اواسط دوره قاجاریه مرمت گردید و به صورت بنای فعلی که شامل 9 اتاق و 6 گنبد، هشتی و ایوان است در آمد. در گذشته ستون‌های داخلی بنا چوبی بوده‌اند، اما در مرمت‌های جدید به‌دلیل فرسایش چوب در برابر رطوبت و بادهای ارتفاعات عینالی، ستون‌های سنگی جایگزین آن‌ها شده است. این ستون‌ها همراه با مناره‌های توپر و گنبدهای کم‌ارتفاع، ترکیبی هماهنگ و چشم‌نواز از معماری سنتی منطقه ایجاد می‌کنند.<br /> <br /> مصالح اصلی به‌کاررفته در ساخت این بقعه عمدتاً سنگ کوه سرخاب است؛ سنگی بومی و مقاوم که در بسیاری از بناهای تاریخی تبریز نیز دیده می‌شود. در بخش‌هایی محدود، به‌ویژه در طاق‌ها و پشت‌بام، از آجر برای تکمیل سازه استفاده شده است. بهره‌گیری از این مصالح بومی، علاوه‌بر استحکام، باعث شده بنا در هماهنگی کامل با رنگ و بافت کوهستان اطراف خود قرار گیرد. <br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:آذربایجان شرقی]]<br /> [[رده:معماری]]<br /> [[رده:ابنیه سنتی ایران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B4%DB%8C%D8%AE_%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF_%D8%B4%D8%A8%D8%B3%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D8%8C_%D8%A2%D8%B1%D8%A7%D9%85%DA%AF%D8%A7%D9%87&diff=2010295243 2026-06-29T07:11:49Z

<p>Nazanin: تغییرمسیر به آرامگاه شیخ محمود شبستری</p> <hr /> <div>#تغییر_مسیر [[آرامگاه شیخ محمود شبستری]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A2%D8%B1%D8%A7%D9%85%DA%AF%D8%A7%D9%87_%D8%B4%DB%8C%D8%AE_%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF_%D8%B4%D8%A8%D8%B3%D8%AA%D8%B1%DB%8C&diff=2010295242 2026-06-29T07:10:53Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>[[پرونده:2042191552-1.jpg|بندانگشتی|آرامگاه شیخ محمود شبستری]]<br /> [[پرونده:2042191552-2.jpg|بندانگشتی|آرامگاه شیخ محمود شبستری]]<br /> آرامگاه شیخ محمود شبستری<br /> <br /> آرامگاه [[شبستری، شیخ محمود (شبستر ۶۸۷ـ۷۲۰ ق)|شیخ محمود شبستری]] در استان [[آذربایجان شرقی]]، [[شبستر، شهر|شهر شبستر]]، در حدود ۶۰ کیلومتری شمال‌غرب [[تبریز، شهر|شهر تبریز]]، در مرکز شهر شبستر واقع شده. یکی از مهم‌ترین آثار تاریخی و فرهنگی این منطقه به شمار می‌آید. قرار گرفتن مقبره در زادگاه این شاعر و عارف نامدار باعث شده است که این مکان علاوه بر ارزش تاریخی، برای علاقه‌مندان به ادبیات عرفانی و پژوهشگران نیز اهمیت ویژه‌ای داشته باشد. شیخ محمود شبستری از بزرگ‌ترین عارفان و شاعران قرن 8 ه‌ق است. بنای اولیه مقبره پس از درگذشت شیخ محمود شبستری در سال ۷۲۰ هجری قمری بر مزار او ساخته شد، ولی در زمان قاجاریه توسط حاج میرزاآغاسی وزیر محمدشاه تجدید عمارت گردید. در سال 1267ق دو قطعه سنگ نبشته مرمر با [[نستعلیق، خط|خط نستعلیق]] برجسته روی قبرها نصب گردید و در سال 1297 ق این بنا به امر میرزا حسن خان سپهسالار پیشکار ایالت آذربایجان مرمت شد ؛ سپس در سال‌های 1310 و 1340ش و بالاخره در سال‌های اخیرمرمت گردید. شکل و طراحی مجموعه فوق که به سبک معماری سنتی ایرانی و اسلامی است به شکل یک انگشتری است که در محل نگین انگشتر، محل دفن شیخ محمود جای گرفته است. این اثر در تاریخ ۱۰ مهر ۱۳۸۰ش با شماره ثبت ۴۱۹۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.<br /> <br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:آذربایجان شرقی]]<br /> [[رده:معماری]]<br /> [[رده:ابنیه معاصر]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:2042191552-2.jpg&diff=2010295241 2026-06-29T07:10:25Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>2042191552-2</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:2042191552-1.jpg&diff=2010295240 2026-06-29T07:07:43Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>2042191552-1</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A2%D8%B1%D8%A7%D9%85%DA%AF%D8%A7%D9%87_%D8%B4%DB%8C%D8%AE_%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF_%D8%B4%D8%A8%D8%B3%D8%AA%D8%B1%DB%8C&diff=2010295233 2026-06-29T06:59:52Z

<p>Nazanin: صفحه‌ای تازه حاوی «آرامگاه شیخ محمود شبستری آرامگاه شیخ محمود شبستری در استان آذربایجان شرقی، شهر شبستر، در حدود ۶۰ کیلومتری شمال‌غرب شهر تبریز، در مرکز شهر شبستر واقع شده. یکی از مهم‌ترین آثا...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>آرامگاه شیخ محمود شبستری<br /> <br /> آرامگاه [[شبستری، شیخ محمود (شبستر ۶۸۷ـ۷۲۰ ق)|شیخ محمود شبستری]] در استان [[آذربایجان شرقی]]، [[شبستر، شهر|شهر شبستر]]، در حدود ۶۰ کیلومتری شمال‌غرب [[تبریز، شهر|شهر تبریز]]، در مرکز شهر شبستر واقع شده. یکی از مهم‌ترین آثار تاریخی و فرهنگی این منطقه به شمار می‌آید. قرار گرفتن مقبره در زادگاه این شاعر و عارف نامدار باعث شده است که این مکان علاوه بر ارزش تاریخی، برای علاقه‌مندان به ادبیات عرفانی و پژوهشگران نیز اهمیت ویژه‌ای داشته باشد. شیخ محمود شبستری از بزرگ‌ترین عارفان و شاعران قرن 8 ه‌ق است. بنای اولیه مقبره پس از درگذشت شیخ محمود شبستری در سال ۷۲۰ هجری قمری بر مزار او ساخته شد، ولی در زمان قاجاریه توسط حاج میرزاآغاسی وزیر محمدشاه تجدید عمارت گردید. در سال 1267ق دو قطعه سنگ نبشته مرمر با [[نستعلیق، خط|خط نستعلیق]] برجسته روی قبرها نصب گردید و در سال 1297 ق این بنا به امر میرزا حسن خان سپهسالار پیشکار ایالت آذربایجان مرمت شد ؛ سپس در سال‌های 1310 و 1340ش و بالاخره در سال‌های اخیرمرمت گردید. شکل و طراحی مجموعه فوق که به سبک معماری سنتی ایرانی و اسلامی است به شکل یک انگشتری است که در محل نگین انگشتر، محل دفن شیخ محمود جای گرفته است. این اثر در تاریخ ۱۰ مهر ۱۳۸۰ش با شماره ثبت ۴۱۹۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.<br /> <br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:آذربایجان شرقی]]<br /> [[رده:معماری]]<br /> [[رده:ابنیه معاصر]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A7%D9%88%D8%AD%D8%AF%DB%8C_%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%BA%D9%87_%D8%A7%DB%8C%D8%8C_%D8%A2%D8%B1%D8%A7%D9%85%DA%AF%D8%A7%D9%87&diff=2010295203 2026-06-29T06:13:54Z

<p>Nazanin: تغییرمسیر به آرامگاه اوحدی مراغه ای</p> <hr /> <div>#تغییر_مسیر [[آرامگاه اوحدی مراغه ای]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A2%D8%B1%D8%A7%D9%85%DA%AF%D8%A7%D9%87_%D8%A7%D9%88%D8%AD%D8%AF%DB%8C_%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%BA%D9%87_%D8%A7%DB%8C&diff=2010295202 2026-06-29T06:12:38Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>[[پرونده:2042191548-4.jpg|بندانگشتی|آرامگاه اوحدی مراغه‌ای]]<br /> آرامگاه اوحدی مراغه‌ای <br /> <br /> آرامگاه در استان [[آذربایجان شرقی]]، ضلع جنوب شرقی [[مراغه، شهر|شهر مراغه]]، در حاشیه میدان «اوحدی» واقع شده. این بنای ارزشمند که به عنوان یادمانی از شکوه ادب و فرهنگ ایران شناخته می‌شود، در سال ۱۳۵۲ش توسط «انجمن آثار ملی ایران» بازسازی و به شکل کنونی درآمده است. پیش از این بازسازی، مزار این عارف و شاعر بزرگ در میان بافتی قدیمی قرار داشت که به مرور زمان فرسوده شده بود، اما معماری جدید آن با استفاده از سنگ‌های تراش‌خورده و طراحی متناسب با فضای تاریخی محیط، جلوه‌ای ویژه به آن بخشیده است. <br /> <br /> بنای کنونی آرامگاه شامل تالار و ایوانی است که بر روی سکویی مرتفع استوار گشته است. طاق‌های بلند و ستون‌های سنگی آن، الهام‌گرفته از هنر معماری اصیل ایرانی است و در مرکز این تالار، سنگ مزار اوحدی قرار دارد که با خطی خوش، نام و القاب او بر روی آن حک شده است. در کنار ساختمان اصلی آرامگاه، موزه تخصصی ایلخانی نیز در نزدیکی آن واقع شده که بخشی از پیوستگی تاریخی این منطقه را به تصویر می‌کشد و بازدید از آن، درک عمیق‌تری از دوران حیات اوحدی را برای علاقه‌مندان رقم می‌زند.<br /> <br /> اوحدی مراغه‌ای که «جام‌جم» را به عنوان مهم‌ترین اثر خود در پیروی از «حدیقه» [[سنائی، ابوالمجد مجدود بن آدم|سنایی]] و «منطق‌الطیر» [[عطار، فریدالدین محمد (کدکن ۵۴۰ـ نیشابور ح ۶۱۸ق)|عطار]] به یادگار گذاشته، همواره مورد تکریم عالمان و ادیبان بوده است. آرامگاه او که امروز به عنوان نمادی از تعظیم در برابر دانش و حکمت محسوب می‌شود، در طول دهه‌های اخیر شاهد مرمت‌های جزئی و ساماندهی‌های فضای سبز بوده تا همچنان به عنوان یکی از جاذبه‌های کلیدی گردشگری استان آذربایجان شرقی شناخته شود. ترکیب معماری سنگی بنا در تقابل با طبیعت باغ، فضایی را ایجاد کرده که گویی آرامش کلام اوحدی را در کالبد معماری تجلی بخشیده است. این آرامگاه علاوه بر کارکرد یادمانی، به عنوان مرکزی برای برگزاری نشست‌های ادبی و بزرگداشت‌های سالانه، روح زنده شعر پارسی را در قلب مراغه حفظ کرده است.<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:آذربایجان شرقی]]<br /> [[رده:معماری]]<br /> [[رده:ابنیه معاصر]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:2042191548-4.jpg&diff=2010295201 2026-06-29T06:12:06Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>2042191548-4</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:2042191548-2.jpg&diff=2010295200 2026-06-29T06:07:59Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>2042191548-2</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A2%D8%B1%D8%A7%D9%85%DA%AF%D8%A7%D9%87_%D8%A7%D9%88%D8%AD%D8%AF%DB%8C_%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%BA%D9%87_%D8%A7%DB%8C&diff=2010295199 2026-06-29T06:06:45Z

<p>Nazanin: صفحه‌ای تازه حاوی «آرامگاه اوحدی مراغه‌ای آرامگاه در استان آذربایجان شرقی، ضلع جنوب شرقی شهر مراغه، در حاشیه میدان «اوحدی» واقع شده. این بنای ارزشمند که به عنوان یادمانی از شکوه ادب و فرهنگ ایران شناخته می‌شود، در سال ۱۳۵۲ش توسط «انجمن آثار مل...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>آرامگاه اوحدی مراغه‌ای <br /> <br /> آرامگاه در استان [[آذربایجان شرقی]]، ضلع جنوب شرقی [[مراغه، شهر|شهر مراغه]]، در حاشیه میدان «اوحدی» واقع شده. این بنای ارزشمند که به عنوان یادمانی از شکوه ادب و فرهنگ ایران شناخته می‌شود، در سال ۱۳۵۲ش توسط «انجمن آثار ملی ایران» بازسازی و به شکل کنونی درآمده است. پیش از این بازسازی، مزار این عارف و شاعر بزرگ در میان بافتی قدیمی قرار داشت که به مرور زمان فرسوده شده بود، اما معماری جدید آن با استفاده از سنگ‌های تراش‌خورده و طراحی متناسب با فضای تاریخی محیط، جلوه‌ای ویژه به آن بخشیده است. <br /> <br /> بنای کنونی آرامگاه شامل تالار و ایوانی است که بر روی سکویی مرتفع استوار گشته است. طاق‌های بلند و ستون‌های سنگی آن، الهام‌گرفته از هنر معماری اصیل ایرانی است و در مرکز این تالار، سنگ مزار اوحدی قرار دارد که با خطی خوش، نام و القاب او بر روی آن حک شده است. در کنار ساختمان اصلی آرامگاه، موزه تخصصی ایلخانی نیز در نزدیکی آن واقع شده که بخشی از پیوستگی تاریخی این منطقه را به تصویر می‌کشد و بازدید از آن، درک عمیق‌تری از دوران حیات اوحدی را برای علاقه‌مندان رقم می‌زند.<br /> <br /> اوحدی مراغه‌ای که «جام‌جم» را به عنوان مهم‌ترین اثر خود در پیروی از «حدیقه» [[سنائی، ابوالمجد مجدود بن آدم|سنایی]] و «منطق‌الطیر» [[عطار، فریدالدین محمد (کدکن ۵۴۰ـ نیشابور ح ۶۱۸ق)|عطار]] به یادگار گذاشته، همواره مورد تکریم عالمان و ادیبان بوده است. آرامگاه او که امروز به عنوان نمادی از تعظیم در برابر دانش و حکمت محسوب می‌شود، در طول دهه‌های اخیر شاهد مرمت‌های جزئی و ساماندهی‌های فضای سبز بوده تا همچنان به عنوان یکی از جاذبه‌های کلیدی گردشگری استان آذربایجان شرقی شناخته شود. ترکیب معماری سنگی بنا در تقابل با طبیعت باغ، فضایی را ایجاد کرده که گویی آرامش کلام اوحدی را در کالبد معماری تجلی بخشیده است. این آرامگاه علاوه بر کارکرد یادمانی، به عنوان مرکزی برای برگزاری نشست‌های ادبی و بزرگداشت‌های سالانه، روح زنده شعر پارسی را در قلب مراغه حفظ کرده است.<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:آذربایجان شرقی]]<br /> [[رده:معماری]]<br /> [[رده:ابنیه معاصر]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B3%D8%AC%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%8C_%D8%B6%DB%8C%D8%A7%D8%A1_%D8%A7%D9%84%D8%AF%DB%8C%D9%86_(%D9%85%D8%B4%D9%87%D8%AF_%DB%B1%DB%B2%DB%B9%DB%B8%D9%80_%D8%AA%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%86_%DB%B1%DB%B3%DB%B7%DB%B5%D8%B4)&diff=2010295198 2026-06-29T05:53:17Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div><br /> {{جعبه زندگینامه<br /> |عنوان = ضیاء‌الدّین سجّادی<br /> |نام =<br /> |نام دیگر=<br /> |نام اصلی=<br /> |نام مستعار=<br /> |لقب=<br /> |زادروز=مشهد ۱۲۹۸ش<br /> |تاریخ مرگ=تهران ۱۳۷۵ش<br /> |دوره زندگی=<br /> |ملیت=ایرانی<br /> |محل زندگی=<br /> |تحصیلات و محل تحصیل=دانشنامۀ دکتری ادبیات فارسی از دانشگاه تهران<br /> | شغل و تخصص اصلی =مصحّح و ادب‌پژوه<br /> |شغل و تخصص های دیگر=<br /> |سبک =<br /> |مکتب =<br /> |سمت =عضو شورای نویسندگان برنامه‌های انتشارات رادیو<br /> |جوایز و افتخارات = نشان درجۀ اول فرهنگ<br /> |آثار = فرهنگ لغات و تعبیرات با شرح اعلام و مشکلات دیوان خاقانی شروانی (2 جلد، 1374ش)<br /> |خویشاوندان سرشناس =<br /> |گروه مقاله =ادبیات فارسی، رسانه‌ها و ارتباطات<br /> |دوره =<br /> |فعالیت‌های مهم =<br /> |رشته =<br /> |پست تخصصی =<br /> |باشگاه =<br /> }}<br /> [[پرونده:25096000-3.jpg|بندانگشتی|از راست: کیکاووس جهانداری، محمدابراهیم باستانی پاریزی، ضیاءالدین سجادی، ایرج افشار، حبیب یغمایی و ابراهیم دهگان]]<br /> [[پرونده:25096000-5.jpg|بندانگشتی|ضیاءالدّین سجّادی]]<br /> سجّادی، ضیاء‌الدّین (مشهد ۱۲۹۸ـ تهران ۱۳۷۵ش)&lt;br&gt;<br /> <br /> مصحّح و ادب‌پژوه ایرانی. دورۀ دانشسرای مقدماتی را در زادگاه خود گذراند و در همان‌جا به تدریس در مدارس پرداخت. چندی بعد، راهی تهران شد و در ۱۳۲۴ش، پس از کسب رتبۀ اول در رشتۀ [[فارسی، ادبیات|ادبیات فارسی]] از دانشسرای ‌عالی، دانشنامۀ دکتری این رشته را از [[دانشگاه تهران]] دریافت کرد و در ۱۳۳۵ش، به خدمت آن دانشگاه درآمد. در دورۀ خدمتش در مراکز آموزش عالی تدریس کرد. از ۱۳۳۸ش، به عضویت شورای نویسندگان برنامه‌های انتشارات رادیو انتخاب شد و تهیه و اجرای برنامه‌های ادبی و مذهبی در رادیو ایران را برعهده داشت. به‌پاس خدمات علمی و فرهنگی‌اش، به دریافت نشان درجۀ اول فرهنگ نایل آمد. از او بیش از ۱۷۰ مقاله، در زمینه‌های ادبی، فرهنگی، علمی و مذهبی در نشریات به چاپ رسیده است. یک‌‌دوره کتاب فارسی و دستور و تاریخ ادبیات فارسی برای دبیرستان‌ها (با همکاری دیگران)، تألیف کرده است. از تصحیحات او: ''دیوان خاقانی شروانی'' (۱۳۳۸ش)؛ ''مجموعۀ نامه‌های خاقانی شروانی'' (۱۳۴۶ش). از تألیفات او: ''فرهنگ لغات و تعبیرات با شرح اعلام و مشکلات دیوان خاقانی شروانی'' (۲ جلد، ۱۳۷۴ش)؛ ''کوی سرخاب تبریز و مقبرةالشعرا'' (۱۳۶۵ش).<br /> &lt;br&gt;&lt;!--25096000--&gt;<br /> [[رده:ادبیات فارسی]]<br /> [[رده:ادبیات معاصر - اشخاص]]<br /> [[رده:رسانه ها و ارتباطات]]<br /> [[رده:رسانه های دیداری و شنیداری ایران]]<br /> [[رده:رسانه ها و ارتباطات]]<br /> [[رده:رسانه های نوشتاری ایران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B3%D8%AC%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%8C_%D8%B6%DB%8C%D8%A7%D8%A1_%D8%A7%D9%84%D8%AF%DB%8C%D9%86_(%D9%85%D8%B4%D9%87%D8%AF_%DB%B1%DB%B2%DB%B9%DB%B8%D9%80_%D8%AA%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%86_%DB%B1%DB%B3%DB%B7%DB%B5%D8%B4)&diff=2010295197 2026-06-29T05:52:03Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div><br /> {{جعبه زندگینامه<br /> |عنوان = ضیاء‌الدّین سجّادی<br /> |نام =<br /> |نام دیگر=<br /> |نام اصلی=<br /> |نام مستعار=<br /> |لقب=<br /> |زادروز=مشهد ۱۲۹۸ش<br /> |تاریخ مرگ=تهران ۱۳۷۵ش<br /> |دوره زندگی=<br /> |ملیت=ایرانی<br /> |محل زندگی=<br /> |تحصیلات و محل تحصیل=دانشنامۀ دکتری ادبیات فارسی از دانشگاه تهران<br /> | شغل و تخصص اصلی =مصحّح و ادب‌پژوه<br /> |شغل و تخصص های دیگر=<br /> |سبک =<br /> |مکتب =<br /> |سمت =عضو شورای نویسندگان برنامه‌های انتشارات رادیو<br /> |جوایز و افتخارات = نشان درجۀ اول فرهنگ<br /> |آثار = فرهنگ لغات و تعبیرات با شرح اعلام و مشکلات دیوان خاقانی شروانی (2 جلد، 1374ش)<br /> |خویشاوندان سرشناس =<br /> |گروه مقاله =ادبیات فارسی، رسانه‌ها و ارتباطات<br /> |دوره =<br /> |فعالیت‌های مهم =<br /> |رشته =<br /> |پست تخصصی =<br /> |باشگاه =<br /> }}<br /> [[پرونده:25096000-3.jpg|بندانگشتی|از راست: کیکاووس جهانداری، محمدابراهیم باستانی پاریزی، ضیاءالدین سجادی، ایرج افشار، حبیب یغمایی و ابراهیم دهگان]]<br /> [[پرونده:25096000-5.jpg|بندانگشتی|ضیاءالدّین سجّادی]]<br /> سجّادی، ضیاء‌الدّین (مشهد ۱۲۹۸ـ تهران ۱۳۷۵ش)&lt;br&gt;<br /> <br /> مصحّح و ادب‌پژوه ایرانی. دورۀ دانشسرای مقدماتی را در زادگاه خود گذراند و در همان‌جا به تدریس در مدارس پرداخت. چندی بعد، راهی تهران شد و در ۱۳۲۴ش، پس از کسب رتبۀ اول در رشتۀ ادبیات فارسی از دانشسرای ‌عالی، دانشنامۀ دکتری این رشته را از دانشگاه تهران دریافت کرد و در ۱۳۳۵ش، به خدمت آن دانشگاه درآمد. در دورۀ خدمتش در مراکز آموزش عالی تدریس کرد. از ۱۳۳۸ش، به عضویت شورای نویسندگان برنامه‌های انتشارات رادیو انتخاب شد و تهیه و اجرای برنامه‌های ادبی و مذهبی در رادیو ایران را برعهده داشت. به‌پاس خدمات علمی و فرهنگی‌اش، به دریافت نشان درجۀ اول فرهنگ نایل آمد. از او بیش از ۱۷۰ مقاله، در زمینه‌های ادبی، فرهنگی، علمی و مذهبی در نشریات به چاپ رسیده است. یک‌‌دوره کتاب فارسی و دستور و تاریخ ادبیات فارسی برای دبیرستان‌ها (با همکاری دیگران)، تألیف کرده است. از تصحیحات او: ''دیوان خاقانی شروانی'' (۱۳۳۸ش)؛ ''مجموعۀ نامه‌های خاقانی شروانی'' (۱۳۴۶ش). از تألیفات او: ''فرهنگ لغات و تعبیرات با شرح اعلام و مشکلات دیوان خاقانی شروانی'' (۲ جلد، ۱۳۷۴ش)؛ ''کوی سرخاب تبریز و مقبرةالشعرا'' (۱۳۶۵ش).<br /> &lt;br&gt;&lt;!--25096000--&gt;<br /> [[رده:ادبیات فارسی]]<br /> [[رده:ادبیات معاصر - اشخاص]]<br /> [[رده:رسانه ها و ارتباطات]]<br /> [[رده:رسانه های دیداری و شنیداری ایران]]<br /> [[رده:رسانه ها و ارتباطات]]<br /> [[رده:رسانه های نوشتاری ایران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:25096000-5.jpg&diff=2010295196 2026-06-29T05:51:23Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>25096000-5</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:25096000-3.jpg&diff=2010295195 2026-06-29T05:48:55Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>25096000-3</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%85%D9%82%D8%A8%D8%B1%D8%A9%D8%A7%D9%84%D8%B4%D8%B9%D8%B1%D8%A7&diff=2010295194 2026-06-29T05:45:29Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>[[پرونده:38358700-1.jpg|بندانگشتی|مقبرةالشعراء]]<br /> [[پرونده:38358700-2.jpg|بندانگشتی|مقبرةالشعراء]]<br /> مقبره الشعراء&lt;br&gt;<br /> <br /> گورستانی قدیمی در محلۀ سرخاب [[تبریز، شهر|تبریز]] و شرق بقعۀ سیدحمزه بود و ظاهراً در قرن ۱۰ق در حملۀ عثمانی‌ها به شهر و زلزله ویران شد. در آن ده‌ها شاعر، ادیب و عارف دفن شده‌اند ازجمله، مولانا محمد معروف به بابا فرید، بابا حسن عارف، [[اسدی طوسی، علی بن احمد ( ـ۴۶۵ق)|اسدی طوسی]]، [[خاقانی شروانی]]، [[فلکی شروانی، محمد (۵۰۰/۴۹۰ ـ۵۷۷/۵۸۷ق)|فلکی شروانی]]، [[قطران تبریزی، شرف الدین ابومنصور|قطران تبریزی]]، محمد شیرین مغربی، [[همام تبریزی]]، [[سلمان ساوجی، سلمان بن محمد ( ـ ساوه ۷۷۸ ق)|سلمان ساوجی]]، [[عصار تبریزی، محمد (تبریز ـ۷۹۲/۷۸۳ق)|عصار تبریزی]] ملقب به شمس‌الدین، قاضی ناصرالدین بیضاوی، قطب‌الدین شیرازی، [[انوری ابیوردی، محمد بن علی ( ـ بلخ پس از ۵۸۲ق)|انوری ابیوردی]]، اثیرالدین اخسیکتی، [[ظهیر فاریابی، طاهر ( ـ تبریز ۵۹۸ق)|ظهیر فاریابی]] و [[مجیرالدین بیلقانی ( ـ۵۷۷/ح ۵۸۶ق)|مجیرالدین بیلقانی]]، میرزا علی آقا ثقة‌الاسلام تبریزی، [[قائم مقام، میرزا ابوالقاسم|قائم‌مقام فراهانی]] و شیخ محمد خیابانی. در دهۀ ۱۳۴۰ش در جای آن پارک بزرگی احداث و بناهایی به یادبود دفن‌شدگان در مقبرةالشعراء ساخته و به همان نام خوانده شد امّا توسعه و نوسازی آن به‌صورت فعلی، پس از پیروزی انقلاب اسلامی صورت پذیرفت. در مقبرةالشعراء بنای مفصلی به آرامگاه محمدحسین شهریار اختصاص دارد. [[سجادی، ضیاء الدین (مشهد ۱۲۹۸ـ تهران ۱۳۷۵ش)|سید ضیاء‌الدین سجادی]] در معرفی این گورستان کتاب ''مقبرةالشعراء یا کوی سرخاب تبریز'' را نوشته است (۱۳۶۵ش).<br /> &lt;br&gt;&lt;!--38358700--&gt;<br /> [[رده:باستان شناسی ایران]]<br /> [[رده:(باستان شناسی ایران)دوره ها و فرهنگ های باستانی، اصطلاحات و مفاهیم]]<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:آذربایجان شرقی]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:38358700-2.jpg&diff=2010295191 2026-06-29T05:43:59Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>38358700-2</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:38358700-1.jpg&diff=2010295190 2026-06-29T05:41:25Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>38358700-1</div>

Nazanin