ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی - تغییرات اخیر [fa]

مجابی، جواد

Reza rouzbahani — Sat, 05 Sep 2026 19:06:32 GMT

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۹:۰۶
(۲ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	\|محل زندگی=		\|محل زندگی=
	\|تحصیلات و محل تحصیل=دکترای اقتصاد از دانشگاه تهران		\|تحصیلات و محل تحصیل=دکترای اقتصاد از دانشگاه تهران
	\| شغل و تخصص اصلی =~~ادیب~~		\| شغل و تخصص اصلی =منتقد و پژوهشگر ادبیات معاصر و هنرهای تجسمی
	\|شغل و تخصص های دیگر=~~پژوهشگر ادبیات معاصر،~~ روزنامه‌نگار، داستان‌نویس، ~~شاعر،~~ طنزنویس ~~و منتقد نقاشی~~		\|شغل و تخصص های دیگر=روزنامه‌نگار، داستان‌نویس، شاعر و طنزنویس
	\|سبک =		\|سبک =
	\|مکتب =		\|مکتب =
	\|سمت =		\|سمت =
	\|جوایز و افتخارات =		\|جوایز و افتخارات =
	\|آثار =~~شناخت نامه هایی درباره~~ احمد شاملو (۱۳۷۷ش) و غلامحسین ساعدی (۱۳۷۸ش)		\|آثار =شناختامۀ احمد شاملو (۱۳۷۷ش)، شناختنامۀ غلامحسین ساعدی (۱۳۷۸ش)، یادداشت‌های آدم پرمدعا (آذر ۴۹)، آقای ذوزنقه (آذر ۱۳۵۹)، تاریخ طنز ادبی ایران، پیشگامان نقاشی معاصر ایران (1379)، نود سال نوآوری در هنر تجسمی ایران (1395)
	\|خویشاوندان سرشناس =		\|خویشاوندان سرشناس =
	\|گروه مقاله =ادبیات فارسی		\|گروه مقاله =ادبیات فارسی
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}~~مُجابی،~~ جواد (قزوین 22 مهر 1318 - تهران 14 شهریور 1405ش)<br>		}}جواد مجابی (قزوین 22 مهر 1318 - تهران 14 شهریور 1405ش) Javad Mojabi<br>
	[[پرونده:38138600 - 3.jpg\|بندانگشتی\|جواد مجابی]]		[[پرونده:38138600 - 3.jpg\|بندانگشتی\|جواد مجابی]]
	[[پرونده:38138600 - 4.jpg\|بندانگشتی\|جواد مجابی]]		[[پرونده:38138600 - 4.jpg\|بندانگشتی\|جواد مجابی]]
	(نام مستعار: زوبین) پژوهشگر ادبیات ~~معاصر،~~ روزنامه‌نگار، داستان‌نویس، ~~شاعر، طنزنویس، منتقد نقاشی~~ ایرانی. از [[دانشگاه تهران]] دکترای اقتصاد گرفته اما از دورۀ دانشجویی به نوشتن و روزنامه‌نگاری پرداخت. از ۱۳۴۷ تا ۱۳۵۷ش دبیر بخش فرهنگی روزنامۀ'' [[اطلاعات]]'' بود. حاصل کار مطبوعاتی وی، مقالات بسیاری است که در میان آن‌ها نقدهای نقاشی‌اش مهم‌تر است. چند مجموعۀ شعر دارد و کتاب‌هایی در زمینۀ طنز با نام مستعار زوبین نوشته است. داستان‌هایش در آ‎غاز ملهم از گزارش روزنامه‌ای و طنز بود، اما به‌‌تدریج مایه‌ای تاریخی‌ـ‌تمثیلی یافت. اصلی‌ترین دغدغۀ مجابی در داستان‌هایش بحران هویت در نظامی اقتدارگراست. نوشته‌های او بیش از 70 اثر چاپ شده است که عمدتاً شامل 8 مجموعه شعر، 4 مجموعه داستان ~~کوتاه، 9~~ رمان، چندین نمایش‌نامه و فیلم‌نامه و داستان کودکان و آثار طنز و طرح‌های هجایی و چند مجموعه مقالات و چند شناخت نامهٔ ادبی دربارهٔ نویسندگان و شاعران ایران (ازجمله شناخت‌نامه‌هایی دربارۀ [[شاملو، احمد (تهران ۱۳۰۴ـ۱۳۷۹ش)\|احمد شاملو]] (۱۳۷۷ش) و [[ساعدی، غلامحسین\|غلامحسین ساعدی]] (۱۳۷۸ش)) می‌شود. دیگر کار عمدهٔ او در سال‌های فعالیتش، تحقیق دربارهٔ نوپردازان هنرهای تجسمی ایران (تاریخ تحلیلی، زندگی و آثار نقاشان و مجسمه‌سازان پنجاه سال اخیر ایران) بوده است. جواد مجابی در سال ۱۳۵۴ش برای روزنامه‌نگاری و فعالیت در این حوزه جایزۀ فروغ فرخزاد را دریافت کرد و پس از آن نیز در سال ۱۳۸۲ش جایزۀ بیژن جلالی برای نقد به او داده شد. وی در چندین دهۀ اخیر از نمایندگان شاخص جریان روشنفکری در ایران بود.		(نام مستعار: زوبین) منتقد و پژوهشگر ادبیات معاصر و هنرهای تجسمی، روزنامه‌نگار، داستان‌نویس، شاعر و طنزنویس ایرانی. از [[دانشگاه تهران]] دکترای اقتصاد گرفته اما از دورۀ دانشجویی به نوشتن و روزنامه‌نگاری پرداخت. از ۱۳۴۷ تا ۱۳۵۷ش دبیر بخش فرهنگی روزنامۀ'' [[اطلاعات]]'' بود. حاصل کار مطبوعاتی وی، مقالات بسیاری است که در میان آن‌ها نقدهای نقاشی‌اش مهم‌تر است. چند مجموعۀ شعر دارد و کتاب‌هایی در زمینۀ طنز با نام مستعار زوبین نوشته است. داستان‌هایش در آ‎غاز ملهم از گزارش روزنامه‌ای و طنز بود، اما به‌‌تدریج مایه‌ای تاریخی‌ـ‌تمثیلی یافت. اصلی‌ترین دغدغۀ مجابی در داستان‌هایش بحران هویت در نظامی اقتدارگراست. نوشته‌های او بیش از 70 اثر چاپ شده است که عمدتاً شامل حدود 30 مجموعه و گزیدۀ شعر، حدود 20 عنوان مجموعه داستان کوتاه و رمان، چندین نمایش‌نامه و فیلم‌نامه و داستان کودکان و آثار طنز و طرح‌های هجایی و چند مجموعه مقالات و چند شناخت نامهٔ ادبی دربارهٔ نویسندگان و شاعران ایران (ازجمله شناخت‌نامه‌هایی دربارۀ [[شاملو، احمد (تهران ۱۳۰۴ـ۱۳۷۹ش)\|احمد شاملو]] (۱۳۷۷ش) و [[ساعدی، غلامحسین\|غلامحسین ساعدی]] (۱۳۷۸ش)) می‌شود. دیگر کار عمدهٔ او در سال‌های فعالیتش، تحقیق دربارهٔ نوپردازان هنرهای تجسمی ایران (تاریخ تحلیلی، زندگی و آثار نقاشان و مجسمه‌سازان پنجاه سال اخیر ایران) بوده است. جواد مجابی در سال ۱۳۵۴ش برای روزنامه‌نگاری و فعالیت در این حوزه جایزۀ فروغ فرخزاد را دریافت کرد و پس از آن نیز در سال ۱۳۸۲ش جایزۀ بیژن جلالی برای نقد به او داده شد. وی در چندین دهۀ اخیر از نمایندگان شاخص جریان روشنفکری در ایران بود.

			<br>'''گزیدۀ کتابشناسی'''

			* رمان: «شهربندان» (۱۳۶۶)، «شب ملخ» (۱۳۶۹)، «مومیایی» (۱۳۷۲)، «باغ گمشده (فردوس مشرقی)» (۱۳۷۲)، «عبور از باغ قرمز» (۱۳۷۲)، «ج؛ عبید بازمی‌گردد» (۱۳۷۷)، «برج‌های خاموشی» یا «بنفشه‌های سراشیب» (۱۳۷۸)، «لطفاً درباره را ببندید» (۱۳۷۹)، «ایالات نیست‌ در جهان» (۱۳۹۹) و «گفتن در عین نگفتن».

			* مجموعه داستان کوتاه: «من و ایوب و غروب» (۱۳۵۱)، «کتیبه» (۱۳۵۶)، «دیوساران» (۱۳۵۹)، «از دل به کاغذ» (۱۳۶۹)، «قصه روشن» (۱۳۸۰) و «کتیبه و ایوب» (۱۳۸۴).

			* شعر: «شعر بلند تأمل»، «در این هوا»، «سفرهای ملاح رؤیا»، «من و پوپک»، «به نسیم صبح فردا» و «کلام غایب».

			* طنز: «یادداشت‌های آدم پرمدعا» (آذر 1349)، «آقای ذوزنقه» (آذر ۱۳۵۹)، «یادداشت‌های بدون تاریخ» (۱۳۵۸)، «نیشخند ایرانی»، «تاریخ طنز ادبی ایران».

			* پژوهش (هنرهای تجسمی): پیشگامان نقاشی معاصر ایران (1379)، مقدمه نقاشی‌های حجت‌الله شکیبا (1371)، مقدمه نقاشی علی اکبر صادقی(1377)، مقدمه نقاشی پروانه اعتمادی (1377)، مقدمه نقاشی علیرضا اسپهبد (1377)، مقدمه شیرزن‌ها و خورشید خانم ژازه طباطبایی (1378)، مقدمه آثار پرویز تناولی (1378)، مقدمه آثار ژازه طباطبایی (1382)، «نود سال نوآوری در هنر تجسمی ایران» (1395)، روزگار هنرمند ما (۱۴۰۰).<!--38138600-->

	~~<br><!--38138600-->~~
	[[رده:ادبیات فارسی]]		[[رده:ادبیات فارسی]]
	[[رده:ادبیات معاصر - اشخاص]]		[[رده:ادبیات معاصر - اشخاص]]
	[[رده:رسانه ها و ارتباطات]]		[[رده:رسانه ها و ارتباطات]]
	[[رده:رسانه های نوشتاری ایران]]		[[رده:رسانه های نوشتاری ایران]]

کردمیر

Nazanin — Sat, 05 Sep 2026 14:30:25 GMT

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۳۰
خط ۱:		خط ۱:
			{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران\|نام فارسی=\|نام لاتین=Telma Darreh\|نام‌ قدیمی=\|نام دیگر=\|استان=مازندران\|شهرستان=ساری\|بخش=چهاردانگه\|موقعیت=فاصله 70کیلومتری جنوب شرقی شهر ساری\|جمعیت=219نفر (1395ش)\|نوع اقلیم=\|ارتفاع از سطح دریا=1,700متر\|تولیدات و صنایع مهم=گندم، جو، سیب‌‌زمینی، عدس و عسل\|برخی بناهای مهم=\|شهر ها و آبادی های مهم=\|دهستان=پشتکوه}}
	کردمیر (Kord Mir)		کردمیر (Kord Mir)

مجابی، جواد

Reza rouzbahani — Sat, 05 Sep 2026 14:25:08 GMT

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۲۵
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	}}مُجابی، جواد (قزوین 22 مهر 1318 - تهران 14 شهریور 1405ش)<br>		}}مُجابی، جواد (قزوین 22 مهر 1318 - تهران 14 شهریور 1405ش)<br>
	[[پرونده:38138600 - 3.jpg\|بندانگشتی\|جواد مجابی]]		[[پرونده:38138600 - 3.jpg\|بندانگشتی\|جواد مجابی]]
			[[پرونده:38138600 - 4.jpg\|بندانگشتی\|جواد مجابی]]
	(نام مستعار: زوبین) پژوهشگر ادبیات معاصر، روزنامه‌نگار، داستان‌نویس، شاعر، طنزنویس، منتقد نقاشی ایرانی. از [[دانشگاه تهران]] دکترای اقتصاد گرفته اما از دورۀ دانشجویی به نوشتن و روزنامه‌نگاری پرداخت. از ۱۳۴۷ تا ۱۳۵۷ش دبیر بخش فرهنگی روزنامۀ'' [[اطلاعات]]'' بود. حاصل کار مطبوعاتی وی، مقالات بسیاری است که در میان آن‌ها نقدهای نقاشی‌اش مهم‌تر است. چند مجموعۀ شعر دارد و کتاب‌هایی در زمینۀ طنز با نام مستعار زوبین نوشته است. داستان‌هایش در آ‎غاز ملهم از گزارش روزنامه‌ای و طنز بود، اما به‌‌تدریج مایه‌ای تاریخی‌ـ‌تمثیلی یافت. اصلی‌ترین دغدغۀ مجابی در داستان‌هایش بحران هویت در نظامی اقتدارگراست. نوشته‌های او بیش از 70 اثر چاپ شده است که عمدتاً شامل 8 مجموعه شعر، 4 مجموعه داستان کوتاه، 9 رمان، چندین نمایش‌نامه و فیلم‌نامه و داستان کودکان و آثار طنز و طرح‌های هجایی و چند مجموعه مقالات و چند شناخت نامهٔ ادبی دربارهٔ نویسندگان و شاعران ایران (ازجمله شناخت‌نامه‌هایی دربارۀ [[شاملو، احمد (تهران ۱۳۰۴ـ۱۳۷۹ش)\|احمد شاملو]] (۱۳۷۷ش) و [[ساعدی، غلامحسین\|غلامحسین ساعدی]] (۱۳۷۸ش)) می‌شود. دیگر کار عمدهٔ او در سال‌های فعالیتش، تحقیق دربارهٔ نوپردازان هنرهای تجسمی ایران (تاریخ تحلیلی، زندگی و آثار نقاشان و مجسمه‌سازان پنجاه سال اخیر ایران) بوده است. جواد مجابی در سال ۱۳۵۴ش برای روزنامه‌نگاری و فعالیت در این حوزه جایزۀ فروغ فرخزاد را دریافت کرد و پس از آن نیز در سال ۱۳۸۲ش جایزۀ بیژن جلالی برای نقد به او داده شد. وی در چندین دهۀ اخیر از نمایندگان شاخص جریان روشنفکری در ایران بود.		(نام مستعار: زوبین) پژوهشگر ادبیات معاصر، روزنامه‌نگار، داستان‌نویس، شاعر، طنزنویس، منتقد نقاشی ایرانی. از [[دانشگاه تهران]] دکترای اقتصاد گرفته اما از دورۀ دانشجویی به نوشتن و روزنامه‌نگاری پرداخت. از ۱۳۴۷ تا ۱۳۵۷ش دبیر بخش فرهنگی روزنامۀ'' [[اطلاعات]]'' بود. حاصل کار مطبوعاتی وی، مقالات بسیاری است که در میان آن‌ها نقدهای نقاشی‌اش مهم‌تر است. چند مجموعۀ شعر دارد و کتاب‌هایی در زمینۀ طنز با نام مستعار زوبین نوشته است. داستان‌هایش در آ‎غاز ملهم از گزارش روزنامه‌ای و طنز بود، اما به‌‌تدریج مایه‌ای تاریخی‌ـ‌تمثیلی یافت. اصلی‌ترین دغدغۀ مجابی در داستان‌هایش بحران هویت در نظامی اقتدارگراست. نوشته‌های او بیش از 70 اثر چاپ شده است که عمدتاً شامل 8 مجموعه شعر، 4 مجموعه داستان کوتاه، 9 رمان، چندین نمایش‌نامه و فیلم‌نامه و داستان کودکان و آثار طنز و طرح‌های هجایی و چند مجموعه مقالات و چند شناخت نامهٔ ادبی دربارهٔ نویسندگان و شاعران ایران (ازجمله شناخت‌نامه‌هایی دربارۀ [[شاملو، احمد (تهران ۱۳۰۴ـ۱۳۷۹ش)\|احمد شاملو]] (۱۳۷۷ش) و [[ساعدی، غلامحسین\|غلامحسین ساعدی]] (۱۳۷۸ش)) می‌شود. دیگر کار عمدهٔ او در سال‌های فعالیتش، تحقیق دربارهٔ نوپردازان هنرهای تجسمی ایران (تاریخ تحلیلی، زندگی و آثار نقاشان و مجسمه‌سازان پنجاه سال اخیر ایران) بوده است. جواد مجابی در سال ۱۳۵۴ش برای روزنامه‌نگاری و فعالیت در این حوزه جایزۀ فروغ فرخزاد را دریافت کرد و پس از آن نیز در سال ۱۳۸۲ش جایزۀ بیژن جلالی برای نقد به او داده شد. وی در چندین دهۀ اخیر از نمایندگان شاخص جریان روشنفکری در ایران بود.

پرونده:38138600 - 4.jpg

Reza rouzbahani — Sat, 05 Sep 2026 14:23:56 GMT

Reza rouzbahani پرونده:38138600 - 4.jpg را بارگذاری کرد

صفحهٔ تازه

جواد مجابی

کرسی کلای سفلی

Nazanin — Sat, 05 Sep 2026 14:23:40 GMT

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۲۳
خط ۱:		خط ۱:
			{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران
			\| نام فارسی =
			\|نام لاتین =(Amol) Owjak
			\| نام‌ قدیمی =
			\| نام دیگر =
			\| استان = مازندران
			\| شهرستان =آمل
			\| بخش = دابودشت
			\| موقعیت = فاصله 12کیلومتری شمال شرقی شهر آمل
			\| جمعیت = 702نفر (1395ش)
			\| نوع اقلیم =
			\| ارتفاع از سطح دریا =5متری پایین‌تر
			\| تولیدات و صنایع مهم =برنج، انواع مرکبات، صیفی‌جات و تولیدات دامی
			\| برخی بناهای مهم =
			\| شهر ها و آبادی های مهم =
			\|دهستان=دابوی میانی}}
	کرسی‌کلای سفلی (Korsi Kola-ye Sola)		کرسی‌کلای سفلی (Korsi Kola-ye Sola)

مجابی، جواد

Reza rouzbahani — Sat, 05 Sep 2026 14:22:57 GMT

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۲۲
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}~~[[پرونده: 38138600.jpg \| بندانگشتی\|مجابی، جواد]]~~		}}مُجابی، جواد (قزوین 22 مهر 1318 - تهران 14 شهریور 1405ش)<br>
	مُجابی، جواد (قزوین 22 مهر 1318 - تهران 14 شهریور 1405ش)<br>		[[پرونده:38138600 - 3.jpg\|بندانگشتی\|جواد مجابی]]

	(نام مستعار: زوبین) پژوهشگر ادبیات معاصر، روزنامه‌نگار، داستان‌نویس، شاعر، طنزنویس، منتقد نقاشی ایرانی. از [[دانشگاه تهران]] دکترای اقتصاد گرفته اما از دورۀ دانشجویی به نوشتن و روزنامه‌نگاری پرداخت. از ۱۳۴۷ تا ۱۳۵۷ش دبیر بخش فرهنگی روزنامۀ'' [[اطلاعات]]'' بود. حاصل کار مطبوعاتی وی، مقالات بسیاری است که در میان آن‌ها نقدهای نقاشی‌اش مهم‌تر است. چند مجموعۀ شعر دارد و کتاب‌هایی در زمینۀ طنز با نام مستعار زوبین نوشته است. داستان‌هایش در آ‎غاز ملهم از گزارش روزنامه‌ای و طنز بود، اما به‌‌تدریج مایه‌ای تاریخی‌ـ‌تمثیلی یافت. اصلی‌ترین دغدغۀ مجابی در داستان‌هایش بحران هویت در نظامی اقتدارگراست. نوشته‌های او بیش از 70 اثر چاپ شده است که عمدتاً شامل 8 مجموعه شعر، 4 مجموعه داستان کوتاه، 9 رمان، چندین نمایش‌نامه و فیلم‌نامه و داستان کودکان و آثار طنز و طرح‌های هجایی و چند مجموعه مقالات و چند شناخت نامهٔ ادبی دربارهٔ نویسندگان و شاعران ایران (ازجمله شناخت‌نامه‌هایی دربارۀ [[شاملو، احمد (تهران ۱۳۰۴ـ۱۳۷۹ش)\|احمد شاملو]] (۱۳۷۷ش) و [[ساعدی، غلامحسین\|غلامحسین ساعدی]] (۱۳۷۸ش)) می‌شود. دیگر کار عمدهٔ او در سال‌های فعالیتش، تحقیق دربارهٔ نوپردازان هنرهای تجسمی ایران (تاریخ تحلیلی، زندگی و آثار نقاشان و مجسمه‌سازان پنجاه سال اخیر ایران) بوده است. جواد مجابی در سال ۱۳۵۴ش برای روزنامه‌نگاری و فعالیت در این حوزه جایزۀ فروغ فرخزاد را دریافت کرد و پس از آن نیز در سال ۱۳۸۲ش جایزۀ بیژن جلالی برای نقد به او داده شد. وی در چندین دهۀ اخیر از نمایندگان شاخص جریان روشنفکری در ایران بود.		(نام مستعار: زوبین) پژوهشگر ادبیات معاصر، روزنامه‌نگار، داستان‌نویس، شاعر، طنزنویس، منتقد نقاشی ایرانی. از [[دانشگاه تهران]] دکترای اقتصاد گرفته اما از دورۀ دانشجویی به نوشتن و روزنامه‌نگاری پرداخت. از ۱۳۴۷ تا ۱۳۵۷ش دبیر بخش فرهنگی روزنامۀ'' [[اطلاعات]]'' بود. حاصل کار مطبوعاتی وی، مقالات بسیاری است که در میان آن‌ها نقدهای نقاشی‌اش مهم‌تر است. چند مجموعۀ شعر دارد و کتاب‌هایی در زمینۀ طنز با نام مستعار زوبین نوشته است. داستان‌هایش در آ‎غاز ملهم از گزارش روزنامه‌ای و طنز بود، اما به‌‌تدریج مایه‌ای تاریخی‌ـ‌تمثیلی یافت. اصلی‌ترین دغدغۀ مجابی در داستان‌هایش بحران هویت در نظامی اقتدارگراست. نوشته‌های او بیش از 70 اثر چاپ شده است که عمدتاً شامل 8 مجموعه شعر، 4 مجموعه داستان کوتاه، 9 رمان، چندین نمایش‌نامه و فیلم‌نامه و داستان کودکان و آثار طنز و طرح‌های هجایی و چند مجموعه مقالات و چند شناخت نامهٔ ادبی دربارهٔ نویسندگان و شاعران ایران (ازجمله شناخت‌نامه‌هایی دربارۀ [[شاملو، احمد (تهران ۱۳۰۴ـ۱۳۷۹ش)\|احمد شاملو]] (۱۳۷۷ش) و [[ساعدی، غلامحسین\|غلامحسین ساعدی]] (۱۳۷۸ش)) می‌شود. دیگر کار عمدهٔ او در سال‌های فعالیتش، تحقیق دربارهٔ نوپردازان هنرهای تجسمی ایران (تاریخ تحلیلی، زندگی و آثار نقاشان و مجسمه‌سازان پنجاه سال اخیر ایران) بوده است. جواد مجابی در سال ۱۳۵۴ش برای روزنامه‌نگاری و فعالیت در این حوزه جایزۀ فروغ فرخزاد را دریافت کرد و پس از آن نیز در سال ۱۳۸۲ش جایزۀ بیژن جلالی برای نقد به او داده شد. وی در چندین دهۀ اخیر از نمایندگان شاخص جریان روشنفکری در ایران بود.

پرونده:38138600 - 3.jpg

Reza rouzbahani — Sat, 05 Sep 2026 14:21:45 GMT

Reza rouzbahani پرونده:38138600 - 3.jpg را بارگذاری کرد

صفحهٔ تازه

جواد مجابی

مجابی، جواد

Reza rouzbahani — Sat, 05 Sep 2026 14:20:05 GMT

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۲۰
(یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۷:		خط ۷:
	\|نام مستعار=		\|نام مستعار=
	\|لقب=		\|لقب=
	\|زادروز=قزوین ~~۱۳۱۸ش~~		\|زادروز=قزوین 22 مهر 1318ش
	\|تاریخ مرگ=		\|تاریخ مرگ=تهران 14 شهریور 1405ش
	\|دوره زندگی=		\|دوره زندگی=
	\|ملیت=ایرانی		\|ملیت=ایرانی
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	\|تحصیلات و محل تحصیل=دکترای اقتصاد از دانشگاه تهران		\|تحصیلات و محل تحصیل=دکترای اقتصاد از دانشگاه تهران
	\| شغل و تخصص اصلی =ادیب		\| شغل و تخصص اصلی =ادیب
	\|شغل و تخصص های دیگر=پژوهشگر ادبیات معاصر، ~~روزنامه نگار، داستان نویس،~~ شاعر، طنزنویس و منتقد نقاشی		\|شغل و تخصص های دیگر=پژوهشگر ادبیات معاصر، روزنامه‌نگار، داستان‌نویس، شاعر، طنزنویس و منتقد نقاشی
	\|سبک =		\|سبک =
	\|مکتب =		\|مکتب =
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}[[پرونده: 38138600.jpg \| بندانگشتی\|مجابی، جواد]]		}}[[پرونده: 38138600.jpg \| بندانگشتی\|مجابی، جواد]]
	مُجابی، جواد (قزوین ~~۱۳۱۸ش~~ - )<br>~~<p>~~(نام مستعار: زوبین) پژوهشگر ~~مسائل~~ ادبیات معاصر، روزنامه‌نگار، داستان‌نویس، شاعر، طنزنویس، منتقد نقاشی ایرانی. از [[دانشگاه تهران]] دکترای اقتصاد گرفته اما از دورۀ دانشجویی به نوشتن و روزنامه‌نگاری پرداخت. از ۱۳۴۷ تا ۱۳۵۷ش دبیر بخش فرهنگی روزنامۀ'' [[اطلاعات]]'' بود. حاصل کار مطبوعاتی وی، مقالات بسیاری است که در میان آن‌ها نقدهای نقاشی‌اش مهم‌تر است. چند مجموعۀ شعر دارد و کتاب‌هایی در زمینۀ طنز با نام مستعار زوبین نوشته است. داستان‌هایش در آ‎غاز ملهم از گزارش روزنامه‌ای و طنز بود، اما به‌‌تدریج مایه‌ای تاریخی‌ـ‌تمثیلی یافت. اصلی‌ترین دغدغۀ مجابی در داستان‌هایش بحران هویت در نظامی اقتدارگراست. از ~~آثارش: مجموعۀ ‌داستان‌های ''کتیبه'' (۱۳۵۵ش)؛'' از دل به کاغذ''~~ (۱۳۶۹ش)؛ رمان‌های ''شب ملخ'' (۱۳۶۹ش)؛ ''مومیایی'' (۱۳۷۲ش)؛ ''جیم'' (۱۳۷۷ش)؛‌ ''برج‌های خاموشی'' (۱۳۷۸ش)؛ ''باغ گمشده'' (۱۳۸۱ش). مجابی در زمینه‌های گوناگون قلم زده است، ازجمله شناخت‌نامه‌هایی دربارۀ [[شاملو، احمد (تهران ۱۳۰۴ـ۱۳۷۹ش)\|احمد شاملو]] (۱۳۷۷ش) و [[ساعدی، غلامحسین\|غلامحسین ساعدی]] (۱۳۷۸ش) ~~تهیه کرده~~ است.~~</p>~~		مُجابی، جواد (قزوین 22 مهر 1318 - تهران 14 شهریور 1405ش)<br>

			(نام مستعار: زوبین) پژوهشگر ادبیات معاصر، روزنامه‌نگار، داستان‌نویس، شاعر، طنزنویس، منتقد نقاشی ایرانی. از [[دانشگاه تهران]] دکترای اقتصاد گرفته اما از دورۀ دانشجویی به نوشتن و روزنامه‌نگاری پرداخت. از ۱۳۴۷ تا ۱۳۵۷ش دبیر بخش فرهنگی روزنامۀ'' [[اطلاعات]]'' بود. حاصل کار مطبوعاتی وی، مقالات بسیاری است که در میان آن‌ها نقدهای نقاشی‌اش مهم‌تر است. چند مجموعۀ شعر دارد و کتاب‌هایی در زمینۀ طنز با نام مستعار زوبین نوشته است. داستان‌هایش در آ‎غاز ملهم از گزارش روزنامه‌ای و طنز بود، اما به‌‌تدریج مایه‌ای تاریخی‌ـ‌تمثیلی یافت. اصلی‌ترین دغدغۀ مجابی در داستان‌هایش بحران هویت در نظامی اقتدارگراست. نوشته‌های او بیش از 70 اثر چاپ شده است که عمدتاً شامل 8 مجموعه شعر، 4 مجموعه داستان کوتاه، 9 رمان، چندین نمایش‌نامه و فیلم‌نامه و داستان کودکان و آثار طنز و طرح‌های هجایی و چند مجموعه مقالات و چند شناخت نامهٔ ادبی دربارهٔ نویسندگان و شاعران ایران (ازجمله شناخت‌نامه‌هایی دربارۀ [[شاملو، احمد (تهران ۱۳۰۴ـ۱۳۷۹ش)\|احمد شاملو]] (۱۳۷۷ش) و [[ساعدی، غلامحسین\|غلامحسین ساعدی]] (۱۳۷۸ش)) می‌شود. دیگر کار عمدهٔ او در سال‌های فعالیتش، تحقیق دربارهٔ نوپردازان هنرهای تجسمی ایران (تاریخ تحلیلی، زندگی و آثار نقاشان و مجسمه‌سازان پنجاه سال اخیر ایران) بوده است. جواد مجابی در سال ۱۳۵۴ش برای روزنامه‌نگاری و فعالیت در این حوزه جایزۀ فروغ فرخزاد را دریافت کرد و پس از آن نیز در سال ۱۳۸۲ش جایزۀ بیژن جلالی برای نقد به او داده شد. وی در چندین دهۀ اخیر از نمایندگان شاخص جریان روشنفکری در ایران بود.

	<br><!--38138600-->		<br><!--38138600-->
	[[رده:ادبیات فارسی]]		[[رده:ادبیات فارسی]]

کرفوکلا

Nazanin — Sat, 05 Sep 2026 14:01:21 GMT

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۰۱
(یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱:		خط ۱:
			{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران\|نام فارسی=\|نام لاتین=Karfu Kola\|نام‌ قدیمی=\|نام دیگر=کرفاکلا\|استان=مازندران\|شهرستان=بابل\|بخش=لاله‌آباد\|موقعیت=فاصله 12کیلومتری شمال غربی مرکز شهر بابل\|جمعیت=292نفر (1395ش)\|نوع اقلیم=\|ارتفاع از سطح دریا=20متر پایین‌تر\|تولیدات و صنایع مهم=برنج، مرکبات\|برخی بناهای مهم=\|شهر ها و آبادی های مهم=\|دهستان=کاری‌پی}}
	کرفوکلا (Karfu Kola)		کرفوکلا (Karfu Kola)

	(یا: کرفاکلا) روستایی در دهستان کاری‌پی، بخش لاله‌آبادِ شهرستان ~~بابل،~~ استان مازندران. در فاصلۀ 12کیلومتری شمال غربی مرکز شهر ~~بابل،~~ 45کیلومتری غرب شمالی شهر ~~ساری،~~ 13کیلومتری جنوب دریای ~~خزر،~~ 140کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 20متری پایین‌تر از سطح دریا قرار دارد. در منطقه‌ای جلگه‌ای واقع شده و به وسیلۀ روستاهای پایین‌دست به جادۀ بابل - آمل (بخشی از جادۀ شمالی مشهد - تهران) دسترسی دارد. دسترسی این آبادی به دریای خزر از طریق جادۀ زرگرمحله است. رودخانۀ فصلی ولیک‌رود از میان روستا می‌گذرد. در گذشته یکی از هفت محلۀ روستای بزرگ کریم‌‌کلا (شامل روستاهای توكل، ~~شريعت‌كلا،~~ كرفوكلا، درزيكلا، زاهدكلا، اسبوكلا و اوكسر) بوده که در تقسیمات اخیر کشوری به چندین روستا تقسیم شده است. در شمال به درزیکلا و در جنوب به شریعت‌کلا پیوسته است؛ در غرب با شهرستان فریدونکنار و در شرق با روستای زاهدکلا محدود شده. با روستاهای شمالی و جنوبی‌اش دارای امکانات اختصاصی یا مشترکی چون آب‌بندان، دبستان، کتابخانۀ عمومی، مرکز بهداشتی - درمانی، بقالی، نانوایی، مسجد، تکیه و زیارتگاهی به نام پادشاعلی است.		(یا: کرفاکلا) روستایی در دهستان کاری‌پی، بخش لاله‌آبادِ [[بابل، شهرستان\|شهرستان بابل]]، استان [[مازندران]]. در فاصلۀ 12کیلومتری شمال غربی مرکز [[بابل، شهر\|شهر بابل]]، 45کیلومتری غرب شمالی [[ساری، شهر\|شهر ساری]]، 13کیلومتری جنوب [[خزر، دریای\|دریای خزر]]، 140کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 20متری پایین‌تر از سطح دریا قرار دارد. در منطقه‌ای جلگه‌ای واقع شده و به وسیلۀ روستاهای پایین‌دست به جادۀ بابل - آمل (بخشی از جادۀ شمالی مشهد - تهران) دسترسی دارد. دسترسی این آبادی به دریای خزر از طریق جادۀ زرگرمحله است. رودخانۀ فصلی ولیک‌رود از میان روستا می‌گذرد. در گذشته یکی از هفت محلۀ روستای بزرگ کریم‌‌کلا (شامل روستاهای توكل، [[شریعت کلا\|شريعت‌كلا]]، كرفوكلا، درزيكلا، زاهدكلا، اسبوكلا و اوكسر) بوده که در تقسیمات اخیر کشوری به چندین روستا تقسیم شده است. در شمال به درزیکلا و در جنوب به شریعت‌کلا پیوسته است؛ در غرب با شهرستان فریدونکنار و در شرق با روستای [[زاهدکلا (بابل)\|زاهدکلا]] محدود شده. با روستاهای شمالی و جنوبی‌اش دارای امکانات اختصاصی یا مشترکی چون آب‌بندان، دبستان، کتابخانۀ عمومی، مرکز بهداشتی - درمانی، بقالی، نانوایی، مسجد، تکیه و زیارتگاهی به نام پادشاعلی است.

	در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت کرفوکلا 292نفر بوده است. شغل مردم این روستا کشاورزی و باغداری، و محصولات اصلی آنها برنج و مرکبات است. مردم کرفوکلا به زبان طبری (گویش بابلی) سخن می‌گویند.		در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت کرفوکلا 292نفر بوده است. شغل مردم این روستا [[کشاورزی]] و باغداری، و محصولات اصلی آنها [[برنج]] و [[مرکبات]] است. مردم کرفوکلا به زبان [[طبری]] (گویش بابلی) سخن می‌گویند.
	----		----
	[[رده:جغرافیای ایران]]		[[رده:جغرافیای ایران]]
	[[رده:مازندران]]		[[رده:مازندران]]

کردیچال

Nazanin — Sat, 05 Sep 2026 13:49:54 GMT

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۴۹
(۲ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱:		خط ۱:
			{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران
			\| نام فارسی =
			\|نام لاتین =Kordi Chal
			\| نام‌ قدیمی =
			\| نام دیگر =
			\| استان = مازندران
			\| شهرستان =کلاردشت
			\| بخش = مرکزی
			\| موقعیت = فاصله 6.5کیلومتری شمال شرقی شهر کلاردشت
			\| جمعیت = 1,566نفر (1395ش)
			\| نوع اقلیم =
			\| ارتفاع از سطح دریا =1,100متر
			\| تولیدات و صنایع مهم =گندم، جو، عدس، سیب، و تولیدات دامی
			\| برخی بناهای مهم =
			\| شهر ها و آبادی های مهم =
			\|دهستان=کلاردشت شرقی}}
	کردیچال (Kordi Chal)		کردیچال (Kordi Chal)

	روستایی در دهستان کلاردشت شرقی، بخش مرکزی [[کلاردشت، شهرستان\|شهرستان کلاردشت]]، استان مازندران. در فاصلۀ 6.5کیلومتری شمال شرقی شهر ~~کلاردشت،~~ 160کیلومتری غرب شهر ~~ساری،~~ 20کیلومتری جنوب دریای خزر، 90کیلومتری شمال غربی تهران، و در ارتفاع 1,100متری از سطح دریا قرار دارد. روستایی کوهپایه‌ای با آب‌وهوای سرد کوهستانی در ارتفاعات شمالی البرز مرکزی است. روستاهای اطراف آن عبارتند از: کلمه و شکرکوه و کوهپر در شمال شرق، اسپندکلا در جنوب، و والت در غرب. رودخانۀ سردآبرود از یک کیلومتری شمال غرب کردیچال می‌گذرد. کردیچال دبستان، دبیرستان، دفتر پیشخوان خدمات دولت، کتابخانۀ عمومی، مجتمع تجاری – اداری، مغازه‌های مختلف (فروشگاهی، تعمیرگاهی و خدماتی)، اقامتگاه‌های پرشمار اجاره‌ای و مجموعۀ توریستی - تفریحی، مجتمع فرهنگی - ورزشی، نانوایی، مسجد و زیارتگاهی به نام امامزاده پنج تن دارد.		روستایی در دهستان کلاردشت شرقی، بخش مرکزی [[کلاردشت، شهرستان\|شهرستان کلاردشت]]، استان [[مازندران]]. در فاصلۀ 6.5کیلومتری شمال شرقی شهر [[کلاردشت]]، 160کیلومتری غرب [[ساری، شهر\|شهر ساری]]، 20کیلومتری جنوب دریای خزر، 90کیلومتری شمال غربی تهران، و در ارتفاع 1,100متری از سطح دریا قرار دارد. روستایی کوهپایه‌ای با آب‌وهوای سرد کوهستانی در ارتفاعات شمالی البرز مرکزی است. روستاهای اطراف آن عبارتند از: کلمه و [[شکرکوه]] و کوهپر در شمال شرق، [[اسپندکلا]] در جنوب، و والت در غرب. رودخانۀ سردآبرود از یک کیلومتری شمال غرب کردیچال می‌گذرد. کردیچال دبستان، دبیرستان، دفتر پیشخوان خدمات دولت، کتابخانۀ عمومی، مجتمع تجاری – اداری، مغازه‌های مختلف (فروشگاهی، تعمیرگاهی و خدماتی)، اقامتگاه‌های پرشمار اجاره‌ای و مجموعۀ توریستی - تفریحی، مجتمع فرهنگی - ورزشی، نانوایی، مسجد و زیارتگاهی به نام امامزاده پنج تن دارد.

	در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت کردیچال 1,566نفر بوده است. شغل مردم این روستا ~~کشاورزی،~~ باغداری و ~~دامداری،~~ و محصولاتشان ~~گندم، جو، عدس، سیب،~~ و تولیدات دامی است. مردم کردیچال به زبان طبری (گویش کلارستاقی) سخن می‌گویند.		در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت کردیچال 1,566نفر بوده است. شغل مردم این روستا [[کشاورزی]]، باغداری و [[دامداری]]، و محصولاتشان [[گندم]]، [[جو]]، [[عدس]]، [[سیب]]، و تولیدات دامی است. مردم کردیچال به زبان [[طبری]] (گویش کلارستاقی) سخن می‌گویند.
	----		----
	[[رده:جغرافیای ایران]]		[[رده:جغرافیای ایران]]
	[[رده:مازندران]]		[[رده:مازندران]]

کردمحله (بابل)

Nazanin — Sat, 05 Sep 2026 09:51:26 GMT

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۵۱
(یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱:		خط ۱:
			{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران
			\| نام فارسی =
			\|نام لاتین =(Kord Mahalleh (Babol
			\| نام‌ قدیمی =
			\| نام دیگر =
			\| استان = مازندران
			\| شهرستان =بابل
			\| بخش = بندپی شرقی
			\| موقعیت = فاصله 18 کیلومتری جنوب شهر بابل
			\| جمعیت = 686نفر (1395ش)
			\| نوع اقلیم =
			\| ارتفاع از سطح دریا 65متر
			\| تولیدات و صنایع مهم = برنج و مرکبات
			\| برخی بناهای مهم =
			\| شهر ها و آبادی های مهم =
			\|دهستان=سجادرود}}
	کردمحله (بابل) (Kord Mahalleh (Babol		کردمحله (بابل) (Kord Mahalleh (Babol

	روستایی در دهستان سجادرود، بخش بندپی شرقی شهرستان ~~بابل،~~ استان مازندران. در فاصلۀ 18کیلومتری جنوب شهر ~~بابل،~~ 40کیلومتری جنوب غربی شهر ~~ساری،~~ 38کیلومتری جنوب دریای ~~خزر،~~ 135کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع حدود 65متری از سطح دریا قرار دارد. این روستای جلگه‌ای از دو محلۀ بالا و پایین تشکیل شده است. کردمحله به علاوه چندین روستای دیگر که در سمت غرب رودخانۀ سجادرود (از ریزابه‌های رود بابل) بنا شده‌اند، نقاط جمعیتی یکپارچه‌ای را موسوم به «آهنگرکلای بزرگ» تشکیل داده‌اند که بزرگ‌ترین و پرجمعیت‌ترین آنها روستای آهنگرکلاست. این روستاها در غرب به «جادۀ حبیبی» متصلند و از این طریق در شمال به شهر بابل و در جنوب به گلوگاه دسترسی دارند. اراضی کردمحله در شمال غرب به بالامرزبال متصل است؛ در شمال به روستای آهنگرکلا، در جنوب به ~~احمدکلا،~~ در شرق و جنوب شرق به سجادرود و بالا مرزناک، و در غرب به روستاهای مشهدسرا و صورت محدود شده. کردمحله دبستان، خانۀ بهداشت، حمام عمومی، چند مسجد و تکیه، بقالی و نانوایی دارد.		روستایی در دهستان سجادرود، بخش بندپی شرقی [[بابل، شهرستان\|شهرستان بابل]]، استان [[مازندران]]. در فاصلۀ 18کیلومتری جنوب [[بابل، شهر\|شهر بابل]]، 40کیلومتری جنوب غربی [[ساری، شهر\|شهر ساری]]، 38کیلومتری جنوب [[خزر، دریای\|دریای خزر]]، 135کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع حدود 65متری از سطح دریا قرار دارد. این روستای جلگه‌ای از دو محلۀ بالا و پایین تشکیل شده است. کردمحله به علاوه چندین روستای دیگر که در سمت غرب رودخانۀ سجادرود (از ریزابه‌های رود بابل) بنا شده‌اند، نقاط جمعیتی یکپارچه‌ای را موسوم به «آهنگرکلای بزرگ» تشکیل داده‌اند که بزرگ‌ترین و پرجمعیت‌ترین آنها روستای آهنگرکلاست. این روستاها در غرب به «جادۀ حبیبی» متصلند و از این طریق در شمال به شهر بابل و در جنوب به گلوگاه دسترسی دارند. اراضی کردمحله در شمال غرب به [[بالامرزبال]] متصل است؛ در شمال به روستای آهنگرکلا، در جنوب به [[احمدکلا]]، در شرق و جنوب شرق به سجادرود و بالا مرزناک، و در غرب به روستاهای [[مشهدسرا]] و صورت محدود شده. کردمحله دبستان، خانۀ بهداشت، حمام عمومی، چند مسجد و تکیه، بقالی و نانوایی دارد.

	در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت کردمحله 686نفر بوده است. شغل مردم این روستا ~~کشاورزی،~~ باغداری و ~~دامداری،~~ و محصولات اصلی آنها برنج و مرکبات است. مردم کردمحله به زبان طبری (گویش بابلی) سخن می‌گویند.		در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت کردمحله 686نفر بوده است. شغل مردم این روستا [[کشاورزی]]، باغداری و [[دامداری]]، و محصولات اصلی آنها [[برنج]] و [[مرکبات]] است. مردم کردمحله به زبان [[طبری]] (گویش بابلی) سخن می‌گویند.
	----		----
	[[رده:جغرافیای ایران]]		[[رده:جغرافیای ایران]]
	[[رده:مازندران]]		[[رده:مازندران]]

احمدکلا

Nazanin — Sat, 05 Sep 2026 09:46:25 GMT

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۴۶
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	\| برخی بناهای مهم =		\| برخی بناهای مهم =
	\| شهر ها و آبادی های مهم =		\| شهر ها و آبادی های مهم =
	}}		\|دهستان=سجادرود}}
	احمدکلا (Ahmad Kola)		احمدکلا (Ahmad Kola)

	روستایی در دهستان سجادرود، در بخش بندپی شرقیِ [[بابل، شهرستان\|شهرستان بابل]]، استان [[مازندران]]. در فاصلۀ 17 کیلومتری جنوب غربی [[بابل، شهر\|شهر بابل]]، 40 کیلومتری جنوب غربی [[ساری، شهر\|شهر ساری]]، 38 کیلومتری جنوب [[خزر، دریای\|دریای خزر]]، 125 کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 96متری از سطح دریاهای آزاد قرار دارد. در دشت‌های دامنه‌های شمالی البرز مرکزی، با فاصلۀ 5 کیلومتری از جنگل‌های سوادکوه، و در مسیر جادۀ بابل به گلوگاه واقع شده است. روستا از طریق همین جاده به شهرهای گلوگاه و بابل راه دارد. سجادرود با جریان کلی جنوبی - شمالی، از 1 کیلومتری شرق احمدکلا می‌گذرد و در 5 کیلومتری شمال شرق آن به رود بابل می‌پیوندد. این روستا در شمال با روستاهای کردمحله و صورت، در غرب با شهرک صنعتی بندپی، در جنوب با روستاهای زریوران و ~~کلاگرکلا،~~ و در شرق با روستای لیاردن بابل محدود شده است. احمدکلا خانۀ بهداشت، سالن ورزشی و دبیرستان دارد.		روستایی در دهستان سجادرود، در بخش بندپی شرقیِ [[بابل، شهرستان\|شهرستان بابل]]، استان [[مازندران]]. در فاصلۀ 17 کیلومتری جنوب غربی [[بابل، شهر\|شهر بابل]]، 40 کیلومتری جنوب غربی [[ساری، شهر\|شهر ساری]]، 38 کیلومتری جنوب [[خزر، دریای\|دریای خزر]]، 125 کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 96متری از سطح دریاهای آزاد قرار دارد. در دشت‌های دامنه‌های شمالی البرز مرکزی، با فاصلۀ 5 کیلومتری از جنگل‌های سوادکوه، و در مسیر جادۀ بابل به گلوگاه واقع شده است. روستا از طریق همین جاده به شهرهای گلوگاه و بابل راه دارد. سجادرود با جریان کلی جنوبی - شمالی، از 1 کیلومتری شرق احمدکلا می‌گذرد و در 5 کیلومتری شمال شرق آن به رود بابل می‌پیوندد. این روستا در شمال با روستاهای کردمحله و صورت، در غرب با شهرک صنعتی بندپی، در جنوب با روستاهای [[زریوران]] و [[کلاگرکلا]]، و در شرق با روستای [[لیاردن]] بابل محدود شده است. احمدکلا خانۀ بهداشت، سالن ورزشی و دبیرستان دارد.

	در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت احمدکلا 467نفر بوده است. شغل مردم این روستا [[کشاورزی]] و باغداری و [[دامداری]] است. محصولات مهم روستا شامل [[برنج]] و [[کیوی]]، و پس از آن صیفی‌جات و تولیدات دامی می‌شود. مردم احمدکلا به زبان [[طبری]] سخن می‌گویند.		در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت احمدکلا 467نفر بوده است. شغل مردم این روستا [[کشاورزی]] و باغداری و [[دامداری]] است. محصولات مهم روستا شامل [[برنج]] و [[کیوی]]، و پس از آن صیفی‌جات و تولیدات دامی می‌شود. مردم احمدکلا به زبان [[طبری]] سخن می‌گویند.

کردی کلا

Nazanin — Sat, 05 Sep 2026 09:39:20 GMT

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۳۹
(یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱:		خط ۱:
			{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران\|نام فارسی=\|نام لاتین=Kordi Kola\|نام‌ قدیمی=\|نام دیگر=\|استان=مازندران\|شهرستان=نوشهر\|بخش=مرکزی\|موقعیت=فاصله 2.5کیلومتری جنوب غربی مرکز شهر نوشهر\|جمعیت=804نفر (1395ش)\|نوع اقلیم=\|ارتفاع از سطح دریا=5متر \|تولیدات و صنایع مهم=برنج، مرکبات و کیوی\|برخی بناهای مهم=\|شهر ها و آبادی های مهم=\|دهستان=خیرودکنار}}
	کردی‌کلا (Kordi Kola)		کردی‌کلا (Kordi Kola)

	روستایی در دهستان خیرودکنار، بخش مرکزیِ شهرستان ~~نوشهر،~~ استان مازندران. در فاصلۀ 2.5کیلومتری جنوب غربی مرکز شهر ~~نوشهر،~~ 140کیلومتری غرب شهر ~~ساری،~~ 3کیلومتری جنوب دریای ~~خزر،~~ 100کیلومتری شمال تهران، و در ارتفاع 5متری از سطح دریا قرار دارد. در منطقه‌ای از مازندران واقع شده که در آن کوه و دریا در کمترین فاصله از همند، و به این ترتیب، روستا در جلگۀ مجاور ارتفاعات شمالی البرز مرکزی و در پایین‌دست کمربندی نوشهر واقع شده است. در شمال به محله‌های غربی نوشهر، در شرق به روستای ~~شهرپشت،~~ در جنوب شرق به روستای ~~تازه‌آباد،~~ در جنوب به روستای ~~نیرنگ،~~ و در غرب به رودخانۀ کلیاک محدود شده است. کردی‌کلا مسجد، خانۀ بهداشت، کارخانۀ فولاد، کارخانۀ پودر سنگ، مغازه‌های مختلف (فروشگاهی، خدماتی و تعمیرگاهی)، نانوایی و اقامتگاه‌های اجاره‌ای دارد.		روستایی در دهستان خیرودکنار، بخش مرکزیِ [[نوشهر، شهرستان\|شهرستان نوشهر]]، استان [[مازندران]]. در فاصلۀ 2.5کیلومتری جنوب غربی مرکز [[نوشهر، شهر\|شهر نوشهر]]، 140کیلومتری غرب [[ساری، شهر\|شهر ساری]]، 3کیلومتری جنوب [[خزر، دریای\|دریای خزر]]، 100کیلومتری شمال تهران، و در ارتفاع 5متری از سطح دریا قرار دارد. در منطقه‌ای از مازندران واقع شده که در آن کوه و دریا در کمترین فاصله از همند، و به این ترتیب، روستا در جلگۀ مجاور ارتفاعات شمالی البرز مرکزی و در پایین‌دست کمربندی نوشهر واقع شده است. در شمال به محله‌های غربی نوشهر، در شرق به روستای [[شهرپشت]]، در جنوب شرق به روستای [[تازه آباد (نوشهر)\|تازه‌آباد]]، در جنوب به روستای [[نیرنگ (روستا)\|نیرنگ]]، و در غرب به رودخانۀ کلیاک محدود شده است. کردی‌کلا مسجد، خانۀ بهداشت، کارخانۀ فولاد، کارخانۀ پودر سنگ، مغازه‌های مختلف (فروشگاهی، خدماتی و تعمیرگاهی)، نانوایی و اقامتگاه‌های اجاره‌ای دارد.

	در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت کردی‌کلا 804نفر بوده است. شغل مردم این روستا کشاورزی و باغداری، و محصولات اصلی آنها ~~برنج،~~ مرکبات و کیوی است. مردم بومی کردی‌کلا به زبان طبری (گویش کجوری) سخن می‌گویند.		در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت کردی‌کلا 804نفر بوده است. شغل مردم این روستا [[کشاورزی]] و باغداری، و محصولات اصلی آنها [[برنج]]، [[مرکبات]] و [[کیوی]] است. مردم بومی کردی‌کلا به زبان [[طبری]] (گویش کجوری) سخن می‌گویند.
	----		----
	[[رده:جغرافیای ایران]]		[[رده:جغرافیای ایران]]
	[[رده:مازندران]]		[[رده:مازندران]]

کردمحله (بهشهر)

Nazanin — Sat, 05 Sep 2026 08:58:59 GMT

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۵۸
(یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱:		خط ۱:
			{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران
			\| نام فارسی =
			\|نام لاتین =(Kord Mahalleh (Behshahr
			\| نام‌ قدیمی =
			\| نام دیگر =
			\| استان = مازندران
			\| شهرستان =بهشهر
			\| بخش = یانه‌سر
			\| موقعیت = فاصله 30کیلومتری جنوب شرقی شهر بهشهر
			\| جمعیت = 87نفر (1395ش)
			\| نوع اقلیم =
			\| ارتفاع از سطح دریا =1,480متر
			\| تولیدات و صنایع مهم =گندم، جو، ارزن، سیب و تولیدات دامی
			\| برخی بناهای مهم =
			\| شهر ها و آبادی های مهم =
			\|دهستان=عشرستاق}}
	کردمحله (بهشهر) (Kord Mahalleh (Behshahr		کردمحله (بهشهر) (Kord Mahalleh (Behshahr

	روستایی در دهستان عشرستاق، بخش یانه‌سر شهرستان ~~بهشهر،~~ استان مازندران. در فاصلۀ 30کیلومتری جنوب شرقی شهر ~~بهشهر،~~ 65کیلومتری شرق شهر ~~ساری،~~ 30کیلومتری جنوب دریای خزر (خلیج گرگان)، 230کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع حدود 1,480متری از سطح دریا قرار دارد. روستایی ییلاقی در کوهپایه‌های شمالی البرز شرقی و در محدودۀ منطقۀ شکارممنوع پابند است. از طریق راه‌های روستایی در شمال شرق به جادۀ گلوگاه - دامغان و از این طریق به شبکۀ راه‌های اصلی کشور متصل است. علاوه بر این، به‌وسیلۀ روستاهای غربی و شمال غربی به بهشهر دسترسی دارد. یک از سرشاخه‌های رود نکا در چندصدمتری جنوب کردمحله به سمت شمال غرب جریان دارد. زمین‌های روستا در شمال و جنوب جنگلی‌ست و روستاهای پیرامون آن عبارتند از: لمرد در غرب، و سابق‌محله در شرق. روستایی با جاذبه‌های طبیعی (چون چشمه، کوه و جنگل) است و مسجد دارد.		روستایی در دهستان عشرستاق، بخش یانه‌سر [[بهشهر، شهرستان\|شهرستان بهشهر]]، استان [[مازندران]]. در فاصلۀ 30کیلومتری جنوب شرقی [[بهشهر، شهر\|شهر بهشهر]]، 65کیلومتری شرق [[ساری، شهر\|شهر ساری]]، 30کیلومتری جنوب [[خزر، دریای\|دریای خزر]] (خلیج گرگان)، 230کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع حدود 1,480متری از سطح دریا قرار دارد. روستایی ییلاقی در کوهپایه‌های شمالی البرز شرقی و در محدودۀ منطقۀ شکارممنوع پابند است. از طریق راه‌های روستایی در شمال شرق به جادۀ گلوگاه - دامغان و از این طریق به شبکۀ راه‌های اصلی کشور متصل است. علاوه بر این، به‌وسیلۀ روستاهای غربی و شمال غربی به بهشهر دسترسی دارد. یک از سرشاخه‌های رود نکا در چندصدمتری جنوب کردمحله به سمت شمال غرب جریان دارد. زمین‌های روستا در شمال و جنوب جنگلی‌ست و روستاهای پیرامون آن عبارتند از: [[لمرد]] در غرب، و [[سابق محله\|سابق‌محله]] در شرق. روستایی با جاذبه‌های طبیعی (چون چشمه، کوه و جنگل) است و مسجد دارد.

	در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت کردمحله 87نفر بوده است. شغل مردم این روستا ~~کشاورزی،~~ باغداری و ~~دامداری،~~ و محصولات اصلی آنها ~~گندم، جو، ارزن،~~ سیب و تولیدات دامی است. مردم کردمحله به زبان طبری (گویش بهشهری) سخن می‌گویند.		در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت کردمحله 87نفر بوده است. شغل مردم این روستا [[کشاورزی]]، باغداری و [[دامداری]]، و محصولات اصلی آنها [[گندم]]، [[جو]]، [[ارزن]]، [[سیب]] و تولیدات دامی است. مردم کردمحله به زبان [[طبری]] (گویش بهشهری) سخن می‌گویند.
	----		----
	[[رده:جغرافیای ایران]]		[[رده:جغرافیای ایران]]
	[[رده:مازندران]]		[[رده:مازندران]]

لمرد

Nazanin — Sat, 05 Sep 2026 08:52:15 GMT

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۵۲
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	\| برخی بناهای مهم =		\| برخی بناهای مهم =
	\| شهر ها و آبادی های مهم =		\| شهر ها و آبادی های مهم =
	}}		\|دهستان=عشرستاق}}
	لمرد Lamard		لمرد Lamard

علمده غربی

Nazanin — Sat, 05 Sep 2026 08:49:27 GMT

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۴۹
(یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱:		خط ۱:
			{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران
			\| نام فارسی =
			\|نام لاتین =Alamdeh-e Gharbi
			\| نام‌ قدیمی =
			\| نام دیگر =
			\| استان = مازندران
			\| شهرستان =محمودآباد
			\| بخش = سرخرود
			\| موقعیت = فاصله 11کیلومتری شرق شمالی مرکز شهر محمودآباد
			\| جمعیت = 405نفر (1395ش)
			\| نوع اقلیم =
			\| ارتفاع از سطح دریا =20متر پایین‌تر
			\| تولیدات و صنایع مهم =برنج، مرکبات
			\| برخی بناهای مهم =
			\| شهر ها و آبادی های مهم =
			\|دهستان=هرازپی شمالی}}
	علمده غربی (Alamdeh-e Gharbi)		علمده غربی (Alamdeh-e Gharbi)

	روستایی ساحلی در دهستان هرازپی شمالی، بخش سرخرودِ شهرستان ~~محمودآباد،~~ استان مازندران. در مناطق جلگه‌ای جنوب دریای خزر در فاصلۀ 11کیلومتری شرق شمالی مرکز شهر محمودآباد، 62کیلومتری شمال غربی شهر ~~ساری،~~ یک کیلومتری جنوب دریای خزر، 135کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 20متری پایین‌تر از سطح دریا قرار دارد. با روستای شرقی‌اش (علمده شرقی) نقاط جمعیتی یکپارچه‌ای را تشکیل داده‌اند که بزرگراه سرخرود - محمودآباد از شمال آنها می‌گذرد. در شمال به چند شهرک مسکونی ساحلی و سپس دریای خزر، در شمال شرق به روستای ~~عزت‌آباد،~~ در شرق به علمده ~~شرقی،~~ در غرب به سیاه‌کلا محدود شده و زمین‌های آن در جنوب گسترده است. دو روستای علمده شرقی و غربی امکانات اختصاصی و مشترکی چون آب‌بندان، دبستان، خانۀ بهداشت، بقالی، نانوایی، مسجد و سه شهرک ساحلی دارند.		روستایی ساحلی در دهستان هرازپی شمالی، بخش سرخرودِ [[محمودآباد، شهرستان\|شهرستان محمودآباد]]، استان [[مازندران]]. در مناطق جلگه‌ای جنوب [[خزر، دریای\|دریای خزر]] در فاصلۀ 11کیلومتری شرق شمالی مرکز شهر محمودآباد، 62کیلومتری شمال غربی [[ساری، شهر\|شهر ساری]]، یک کیلومتری جنوب دریای خزر، 135کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 20متری پایین‌تر از سطح دریا قرار دارد. با روستای شرقی‌اش (علمده شرقی) نقاط جمعیتی یکپارچه‌ای را تشکیل داده‌اند که بزرگراه سرخرود - محمودآباد از شمال آنها می‌گذرد. در شمال به چند شهرک مسکونی ساحلی و سپس دریای خزر، در شمال شرق به روستای [[عزت آباد (محمودآباد)\|عزت‌آباد]]، در شرق به [[علمده شرقی]]، در غرب به [[سیاه کلا (محمودآباد)\|سیاه‌کلا]] محدود شده و زمین‌های آن در جنوب گسترده است. دو روستای علمده شرقی و غربی امکانات اختصاصی و مشترکی چون آب‌بندان، دبستان، خانۀ بهداشت، بقالی، نانوایی، مسجد و سه شهرک ساحلی دارند.

	در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت علمده غربی 405نفر بوده است. شغل مردم این روستا ~~کشاورزی،~~ باغداری و ماهیگیری، و محصولات اصلی آنها برنج و مرکبات است. مردم علمده غربی به زبان طبری (گویش آملی) سخن می‌گویند.		در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت علمده غربی 405نفر بوده است. شغل مردم این روستا [[کشاورزی]]، باغداری و ماهیگیری، و محصولات اصلی آنها [[برنج]] و [[مرکبات]] است. مردم علمده غربی به زبان [[طبری]] (گویش آملی) سخن می‌گویند.
	----		----
	[[رده:جغرافیای ایران]]		[[رده:جغرافیای ایران]]
	[[رده:مازندران]]		[[رده:مازندران]]

کردخیل (ساری)

Nazanin — Sat, 05 Sep 2026 08:44:04 GMT

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۴۴
(۲ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱:		خط ۱:
			{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران\|نام فارسی=\|نام لاتین=(Sari) Kord Kheyl\|نام‌ قدیمی=\|نام دیگر=\|استان=مازندران\|شهرستان=ساری\|بخش=مرکزی\|موقعیت=فاصله 7کیلومتری جنوب غرب مرکز شهر ساری\|جمعیت=967نفر (1395ش)\|نوع اقلیم=\|ارتفاع از سطح دریا=35متر\|تولیدات و صنایع مهم= برنج، گندم، جو، سویا، صیفی‌جات و مرکبات \|برخی بناهای مهم=\|شهر ها و آبادی های مهم=\|دهستان=اسفیورد شوراب}}
	کردخیل (ساری) (Sari) Kord Kheyl		کردخیل (ساری) (Sari) Kord Kheyl

	روستایی در دهستان اسفیورد شوراب، بخش مرکزی شهرستان ~~ساری،~~ استان مازندران. در فاصلۀ 7کیلومتری جنوب غرب مرکز شهر ~~ساری،~~ 30کیلومتری جنوب دریای ~~خزر،~~ 170کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 35متری از سطح دریا قرار دارد. در دشت‌های جنوب غربی شهر ساری واقع شده؛ در شرق و جنوب با جنگل، در غرب با روستاهای گیله‌کلا و ~~باریک‌آبسر،~~ و در شمال با سرخکلا محدود شده است؛ از طریق روستای اخیر به بزرگراه ساری - قائمشهر دسترسی دارد. کردخیل دارای دبستان، مسجد، کتابخانۀ عمومی، چند سوپرمارکت و نانوایی، و زمین و سالن ورزشی است.		روستایی در دهستان اسفیورد شوراب، بخش مرکزی [[ساری، شهرستان\|شهرستان ساری]]، استان [[مازندران]]. در فاصلۀ 7کیلومتری جنوب غرب مرکز [[ساری، شهر\|شهر ساری]]، 30کیلومتری جنوب [[خزر، دریای\|دریای خزر]]، 170کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 35متری از سطح دریا قرار دارد. در دشت‌های جنوب غربی شهر ساری واقع شده؛ در شرق و جنوب با جنگل، در غرب با روستاهای گیله‌کلا و [[باریک آبسر\|باریک‌آبسر]]، و در شمال با [[سرخکلا (ساری)\|سرخکلا]] محدود شده است؛ از طریق روستای اخیر به بزرگراه ساری - قائمشهر دسترسی دارد. کردخیل دارای دبستان، مسجد، کتابخانۀ عمومی، چند سوپرمارکت و نانوایی، و زمین و سالن ورزشی است.

	در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت کردخیل 967نفر بوده است. شغل مردم این روستا ~~کشاورزی،~~ باغداری و ~~دامداری،~~ و محصولات آنها ~~برنج، گندم، جو، سویا،~~ صیفی‌جات و مرکبات است. مردم کردخیل به زبان طبری (گویش ساروی) سخن می‌گویند.		در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت کردخیل 967نفر بوده است. شغل مردم این روستا [[کشاورزی]]، باغداری و [[دامداری]]، و محصولات آنها [[برنج]]، [[گندم]]، [[جو]]، [[سویا]]، صیفی‌جات و [[مرکبات]] است. مردم کردخیل به زبان [[طبری]] (گویش ساروی) سخن می‌گویند.
	----		----
	[[رده:جغرافیای ایران]]		[[رده:جغرافیای ایران]]
	[[رده:مازندران]]		[[رده:مازندران]]

کردکلا

Nazanin — Sat, 05 Sep 2026 08:34:50 GMT

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۳۴
(۲ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱:		خط ۱:
			{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران
			\| نام فارسی =
			\|نام لاتین =Kord Kola
			\| نام‌ قدیمی =
			\| نام دیگر =
			\| استان = مازندران
			\| شهرستان =جویبار
			\| بخش = گیل‌خوران
			\| موقعیت = فاصله 6کیلومتری شمال شهر جویبار
			\| جمعیت = 1,792نفر (1395ش)
			\| نوع اقلیم =
			\| ارتفاع از سطح دریا = 15متر پایین‌تر
			\| تولیدات و صنایع مهم = برنج، گندم، جو، پنبه، کلزا، سویا، سیب، گلابی، آلوچه، صیفی‌جات و میوه‌های جالیزی
			\| برخی بناهای مهم =
			\| شهر ها و آبادی های مهم =
			\|دهستان=چپک‌رود}}
	کردکلا (Kord Kola)		کردکلا (Kord Kola)

	روستایی در دهستان چپک‌رود، بخش گیل‌خوران شهرستان ~~جویبار،~~ استان مازندران. در فاصلۀ 6کیلومتری شمال شهر ~~جویبار،~~ 20کیلومتری شمال غربی شهر ~~ساری،~~ 7کیلومتری جنوب دریای ~~خزر،~~ 170کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع حدود 15متری پایین‌تر از سطح دریا قرار دارد. در منطقه‌ای جلگه‌ای، در مسیر جویبار به شهرهای بابلسر و فرح‌آباد و در شمال شهر کوهی‌خیل واقع شده است. جز کوهی‌خیل، در جنوب شرق با شهرک صنعتی جویبار، در شرق با روستای ~~علی‌آباد،~~ در شمال شرق با ~~چرخ‌کتی،~~ و در غرب با روستای گل‌محله محدود شده است. دو روستای کردکلا و گل‌محله در زمین‌های شمالی‌شان سه آب‌بندان مشترک مجموعاً با بیش از 340هکتار مساحت دارند که از آنها به منظور گردشگری، تأمین آب کشاورزی و همچنین پرورش ماهی استفاده می‌شود. کردکلا تپه‌ای تاریخی به نام دین‌تپه و تکیه‌ای بزرگ مربوط به دورۀ قاجار دارد. این تکیه در سال 13۶۴ش به ثبت ملی رسیده است. کردکلا با روستای غربی‌اش، گل‌محله، امکانات مشترک یا مستقلی چون دبستان، دبیرستان، خانۀ بهداشت، مرکز مخابرات، چندین مسجد و حسینیه، چندین مغازۀ گوناگون (فروشگاهی، تعمیرگاهی و خدماتی)، نانوایی، بانک و زیارتگاهی به نام بی‌بی‌نساء دارد.		روستایی در دهستان چپک‌رود، بخش گیل‌خوران [[جویبار، شهرستان\|شهرستان جویبار]]، استان [[مازندران]]. در فاصلۀ 6کیلومتری شمال [[جویبار، شهر\|شهر جویبار]]، 20کیلومتری شمال غربی [[ساری، شهر\|شهر ساری]]، 7کیلومتری جنوب [[خزر، دریای\|دریای خزر]]، 170کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع حدود 15متری پایین‌تر از سطح دریا قرار دارد. در منطقه‌ای جلگه‌ای، در مسیر جویبار به شهرهای [[بابلسر، شهر\|بابلسر]] و فرح‌آباد و در شمال شهر [[کوهی خیل\|کوهی‌خیل]] واقع شده است. جز کوهی‌خیل، در جنوب شرق با شهرک صنعتی جویبار، در شرق با روستای [[علی آباد (جویبار)\|علی‌آباد]]، در شمال شرق با [[چرخ کتی\|چرخ‌کتی]]، و در غرب با روستای گل‌محله محدود شده است. دو روستای کردکلا و [[گل محله (جویبار)\|گل‌محله]] در زمین‌های شمالی‌شان سه آب‌بندان مشترک مجموعاً با بیش از 340هکتار مساحت دارند که از آنها به منظور گردشگری، تأمین آب کشاورزی و همچنین پرورش ماهی استفاده می‌شود. کردکلا تپه‌ای تاریخی به نام دین‌تپه و تکیه‌ای بزرگ مربوط به دورۀ قاجار دارد. این تکیه در سال 13۶۴ش به ثبت ملی رسیده است. کردکلا با روستای غربی‌اش، گل‌محله، امکانات مشترک یا مستقلی چون دبستان، دبیرستان، خانۀ بهداشت، مرکز مخابرات، چندین مسجد و حسینیه، چندین مغازۀ گوناگون (فروشگاهی، تعمیرگاهی و خدماتی)، نانوایی، بانک و زیارتگاهی به نام بی‌بی‌نساء دارد.

	در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت کردکلا 1,792نفر بوده است. شغل مردم این روستا ~~کشاورزی،~~ باغداری، دامداری و پرورش گل و گیاهان تزئینی، و محصولات آنها ~~برنج، گندم، جو، پنبه، کلزا، سویا، سیب، گلابی، آلوچه،~~ صیفی‌جات و میوه‌های جالیزی است. علاوه بر مشاغل یادشده، تولید صنایع دستی شامل بافت گلیم، جاجیم، حصیر و جوراب نیز در کردکلا رواج دارد. اهالی بومی کردکلا به زبان طبری سخن می‌گویند.		در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت کردکلا 1,792نفر بوده است. شغل مردم این روستا [[کشاورزی]]، باغداری، [[دامداری]] و پرورش گل و گیاهان تزئینی، و محصولات آنها [[برنج]]، [[گندم]]، [[جو]]، [[پنبه]]، [[کلزا]]، [[سویا]]، [[سیب]]، [[گلابی]]، [[آلوچه]]، صیفی‌جات و میوه‌های جالیزی است. علاوه بر مشاغل یادشده، تولید صنایع دستی شامل بافت گلیم، جاجیم، حصیر و جوراب نیز در کردکلا رواج دارد. اهالی بومی کردکلا به زبان [[طبری]] سخن می‌گویند.
	----		----
	[[رده:جغرافیای ایران]]		[[رده:جغرافیای ایران]]
	[[رده:مازندران]]		[[رده:مازندران]]

کردمحله (کلاردشت)

Nazanin — Sat, 05 Sep 2026 08:13:42 GMT

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۱۳
(یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱:		خط ۱:
	{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران\|نام فارسی=\|نام لاتین=~~Taluchal~~\|نام‌ قدیمی=\|نام دیگر=\|استان=مازندران\|شهرستان=کلاردشت\|بخش=مرکزی\|موقعیت=فاصله 3کیلومتری شمال شرقی مرکز شهر کلاردشت\|جمعیت=~~205نفر~~ (1395ش)\|نوع اقلیم=\|ارتفاع از سطح دریا=1,100متر\|تولیدات و صنایع مهم=سیب، ~~گردو، گیلاس، آلبالو، آلو، به،~~ گلابی و تولیدات دامی\|برخی بناهای مهم=\|شهر ها و آبادی های مهم=\|دهستان=کلاردشت غربی}}		{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران\|نام فارسی=\|نام لاتین=(Kord Mahalleh (Kelardasht\|نام‌ قدیمی=\|نام دیگر=\|استان=مازندران\|شهرستان=کلاردشت\|بخش=مرکزی\|موقعیت=فاصله 3کیلومتری شمال شرقی مرکز شهر کلاردشت\|جمعیت=558نفر (1395ش)\|نوع اقلیم=\|ارتفاع از سطح دریا=1,100متر\|تولیدات و صنایع مهم=گندم، جو، سیب‌زمینی، سیب، گلابی و تولیدات دامی\|برخی بناهای مهم=\|شهر ها و آبادی های مهم=\|دهستان=کلاردشت غربی}}
	کردمحله (کلاردشت) (Kord Mahalleh (Kelardasht		کردمحله (کلاردشت) (Kord Mahalleh (Kelardasht

	روستایی در دهستان کلاردشت غربی، بخش مرکزی [[کلاردشت، شهرستان\|شهرستان کلاردشت]]، استان مازندران. در فاصلۀ 3کیلومتری شمال شرقی مرکز شهر ~~کلاردشت،~~ 165کیلومتری غرب شهر ~~ساری،~~ 21کیلومتری جنوب دریای ~~خزر،~~ 95کیلومتری شمال غربی تهران، و در ارتفاع حدود 1,100متری از سطح دریا قرار دارد. در دشت‌های میان ارتفاعات شمالی البرز مرکزی (در دامنۀ علم‌‌کوه) واقع شده و در غرب جنگلی است. در منطقه‌ای قرار دارد که چندین آبادی در شمال و شرق و غرب و جنوب با تراکم جمعیتی نسبتاً زیاد به شهر کلاردشت متصلند. از طریق چند راه در غرب و جنوب به مرکز شهر دسترسی دارد و در غرب به جادۀ کلاردشت - عباس‌آباد متصل است. رودخانۀ سردآبرود در 1.5کیلومتری شرق کردمحله در جهت جنوب غربی - شمال شرقی جریان دارد. این آبادی در جنوب به محلات شمالی کلاردشت محدود شده و برخی از روستاهای پیرامون آن عبارتند از: تلوچال در شرق، واحد و مکارود در شمال، و طویدره در غرب. کردمحله دبستان، بقالی، اقامتگاه‌های اجاره‌ای پرشمار و مسجد دارد.		روستایی در دهستان کلاردشت غربی، بخش مرکزی [[کلاردشت، شهرستان\|شهرستان کلاردشت]]، استان [[مازندران]]. در فاصلۀ 3کیلومتری شمال شرقی مرکز شهر [[کلاردشت]]، 165کیلومتری غرب [[ساری، شهر\|شهر ساری]]، 21کیلومتری جنوب [[خزر، دریای\|دریای خزر]]، 95کیلومتری شمال غربی تهران، و در ارتفاع حدود 1,100متری از سطح دریا قرار دارد. در دشت‌های میان ارتفاعات شمالی البرز مرکزی (در دامنۀ علم‌‌کوه) واقع شده و در غرب جنگلی است. در منطقه‌ای قرار دارد که چندین آبادی در شمال و شرق و غرب و جنوب با تراکم جمعیتی نسبتاً زیاد به شهر کلاردشت متصلند. از طریق چند راه در غرب و جنوب به مرکز شهر دسترسی دارد و در غرب به جادۀ کلاردشت - عباس‌آباد متصل است. رودخانۀ سردآبرود در 1.5کیلومتری شرق کردمحله در جهت جنوب غربی - شمال شرقی جریان دارد. این آبادی در جنوب به محلات شمالی کلاردشت محدود شده و برخی از روستاهای پیرامون آن عبارتند از: [[تلوچال]] در شرق، واحد و [[مکارود]] در شمال، و [[طویدره]] در غرب. کردمحله دبستان، بقالی، اقامتگاه‌های اجاره‌ای پرشمار و مسجد دارد.

	در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت کردمحله 558نفر بوده است. شغل مردم این روستا ~~کشاورزی،~~ باغداری و ~~دامداری،~~ و محصولاتشان ~~گندم، جو،~~ سیب‌زمینی، ~~سیب،~~ گلابی و تولیدات دامی است. مردم کردمحله به زبان طبری (گویش کلارستاقی) سخن می‌گویند.		در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت کردمحله 558نفر بوده است. شغل مردم این روستا [[کشاورزی]]، باغداری و [[دامداری]]، و محصولاتشان [[گندم]]، [[جو]]، سیب‌زمینی، [[سیب]]، [[گلابی]] و تولیدات دامی است. مردم کردمحله به زبان [[طبری]] (گویش کلارستاقی) سخن می‌گویند.
	----		----
	[[رده:جغرافیای ایران]]		[[رده:جغرافیای ایران]]
	[[رده:مازندران]]		[[رده:مازندران]]

(Ardabil) Fakhrabad

Reza rouzbahani — Sat, 05 Sep 2026 07:43:19 GMT

تغییرمسیر به فخرآباد (اردبیل)

صفحهٔ تازه

#تغییر_مسیر [[فخرآباد (اردبیل)]]

فخرآباد (اردبیل)

Reza rouzbahani — Sat, 05 Sep 2026 07:42:51 GMT

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۴۲
خط ۶:		خط ۶:
	----		----
	[[رده:جغرافیای ایران]]		[[رده:جغرافیای ایران]]
			[[رده:اردبیل]]

کردمحله (کلاردشت)

Nazanin — Sat, 05 Sep 2026 07:25:53 GMT

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۲۵
خط ۱:		خط ۱:
			{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران\|نام فارسی=\|نام لاتین=Taluchal\|نام‌ قدیمی=\|نام دیگر=\|استان=مازندران\|شهرستان=کلاردشت\|بخش=مرکزی\|موقعیت=فاصله 3کیلومتری شمال شرقی مرکز شهر کلاردشت\|جمعیت=205نفر (1395ش)\|نوع اقلیم=\|ارتفاع از سطح دریا=1,100متر\|تولیدات و صنایع مهم=سیب، گردو، گیلاس، آلبالو، آلو، به، گلابی و تولیدات دامی\|برخی بناهای مهم=\|شهر ها و آبادی های مهم=\|دهستان=کلاردشت غربی}}
	کردمحله (کلاردشت) (Kord Mahalleh (Kelardasht		کردمحله (کلاردشت) (Kord Mahalleh (Kelardasht

عزت آباد (محمودآباد)

Nazanin — Sat, 05 Sep 2026 07:20:19 GMT

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۲۰
(یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱:		خط ۱:
			{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران
			\| نام فارسی =
			\|نام لاتین =(Ezzatabad (Mazandaran
			\| نام‌ قدیمی =
			\| نام دیگر =
			\| استان = مازندران
			\| شهرستان =محمودآباد
			\| بخش = سرخرود
			\| موقعیت = فاصله 10.5کیلومتری شرق شمالی مرکز شهر محمودآباد
			\| جمعیت = 421نفر (1395ش)
			\| نوع اقلیم =
			\| ارتفاع از سطح دریا =20متر پایین‌تر
			\| تولیدات و صنایع مهم =برنج، مرکبات
			\| برخی بناهای مهم =
			\| شهر ها و آبادی های مهم =
			\|دهستان=هرازپی شمالی}}
	عزت‌آباد (محمودآباد) (Ezzatabad (Mazandaran		عزت‌آباد (محمودآباد) (Ezzatabad (Mazandaran

	روستایی ساحلی در دهستان هرازپی شمالی، بخش سرخرودِ شهرستان ~~محمودآباد،~~ استان مازندران. در فاصلۀ 10.5کیلومتری شرق شمالی مرکز شهر ~~محمودآباد،~~ 62کیلومتری شمال غربی شهر ~~ساری،~~ 135کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 20متری پایین‌تر از سطح دریا قرار دارد. در شمال به دریای خزر محدود شده و بزرگراه سرخرود - محمودآباد از جنوب آن می‌گذرد. در شرق با یک شهرک مسکونی ساحلی و سیاه‌کلا، در جنوب با علمده شرقی و غربی، و در غرب با بیشه‌کلا همسایه است. عزت‌آباد بقالی، نانوایی، کافه، دبستان و مسجد دارد.		روستایی ساحلی در دهستان هرازپی شمالی، بخش سرخرودِ [[محمودآباد، شهرستان\|شهرستان محمودآباد]]، استان [[مازندران]]. در فاصلۀ 10.5کیلومتری شرق شمالی مرکز [[محمودآباد، شهر\|شهر محمودآباد]]، 62کیلومتری شمال غربی [[ساری، شهر\|شهر ساری]]، 135کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 20متری پایین‌تر از سطح دریا قرار دارد. در شمال به دریای خزر محدود شده و بزرگراه سرخرود - محمودآباد از جنوب آن می‌گذرد. در شرق با یک شهرک مسکونی ساحلی و سیاه‌کلا، در جنوب با [[علمده شرقی]] و غربی، و در غرب با [[بیشه کلا (محمودآباد)\|بیشه‌کلا]] همسایه است. عزت‌آباد بقالی، نانوایی، کافه، دبستان و مسجد دارد.

	در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت عزت‌آباد 421نفر بوده است. شغل مردم این روستا ~~کشاورزی،~~ باغداری و ماهیگیری، و محصولات اصلی آنها برنج و مرکبات است. مردم عزت‌آباد به زبان طبری (گویش آملی) سخن می‌گویند.		در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت عزت‌آباد 421نفر بوده است. شغل مردم این روستا [[کشاورزی]]، باغداری و ماهیگیری، و محصولات اصلی آنها [[برنج]] و [[مرکبات]] است. مردم عزت‌آباد به زبان [[طبری]] (گویش آملی) سخن می‌گویند.
	----		----
	[[رده:جغرافیای ایران]]		[[رده:جغرافیای ایران]]
	[[رده:مازندران]]		[[رده:مازندران]]

عزت (نوشهر)

Nazanin — Sat, 05 Sep 2026 07:09:57 GMT

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۰۹
(۴ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱:		خط ۱:
			{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران
			\| نام فارسی =
			\|نام لاتین =(Nowshahr) Ezzat
			\| نام‌ قدیمی =
			\| نام دیگر =
			\| استان = مازندران
			\| شهرستان =نوشهر
			\| بخش = مرکزی
			\| موقعیت = فاصله 38کیلومتری شرق جنوبی شهر نوشهر
			\| جمعیت = 962نفر (1395ش)
			\| نوع اقلیم =
			\| ارتفاع از سطح دریا =30متر
			\| تولیدات و صنایع مهم =برنج، مرکبات و تولیدات دامی
			\| برخی بناهای مهم =
			\| شهر ها و آبادی های مهم =
			\|دهستان=کالج}}
	عزت (نوشهر) (Nowshahr) Ezzat		عزت (نوشهر) (Nowshahr) Ezzat

	روستایی در دهستان کالج، بخش مرکزی شهرستان ~~نوشهر،~~ استان مازندران. در فاصلۀ 38کیلومتری شرق جنوبی شهر ~~نوشهر،~~ 100کیلومتری غرب شهر ~~ساری،~~ 3کیلومتری جنوب دریای ~~خزر،~~ 95کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع حدود 30متری از سطح دریاهای آزاد قرار دارد. روستایی جلگه‌ای و گردشگری در مجاورت جنگل‌های ارتفاعات شمالی البرز مرکزی است و از طریق شبکۀ راه‌های روستاهای شرق، شمال و غرب به شهرهای رویان و نور در شمال شرق، جادۀ ساحلی، و شهر نوشهر در غرب دسترسی دارد. در میان چندین نقطۀ جمعیتی به‌هم‌پیوسته قرار گرفته و گلندرود با جریان عمومی جنوبی - شمالی در غرب آن جریان دارد. آبادی‌های اطراف آن عبارتند از: بازیارکلا و شهرک نارنج در شمال، خرم‌آباد در شرق، و منوچهرکلا در غرب. اراضی آن در جنوب جنگلی است. عزت دبستان، خانۀ بهداشت، خواروبارفروشی، نانوایی، اقامتگاه‌های اجاره‌ای، دفتر پیشخوان خدمات دولت، و مسجد دارد.		روستایی در دهستان کالج، بخش مرکزی [[نوشهر، شهرستان\|شهرستان نوشهر]]، استان [[مازندران]]. در فاصلۀ 38کیلومتری شرق جنوبی [[نوشهر، شهر\|شهر نوشهر]]، 100کیلومتری غرب [[ساری، شهر\|شهر ساری]]، 3کیلومتری جنوب [[خزر، دریای\|دریای خزر]]، 95کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع حدود 30متری از سطح دریاهای آزاد قرار دارد. روستایی جلگه‌ای و گردشگری در مجاورت جنگل‌های ارتفاعات شمالی البرز مرکزی است و از طریق شبکۀ راه‌های روستاهای شرق، شمال و غرب به شهرهای [[رویان، شهر\|رویان]] و نور در شمال شرق، جادۀ ساحلی، و شهر نوشهر در غرب دسترسی دارد. در میان چندین نقطۀ جمعیتی به‌هم‌پیوسته قرار گرفته و گلندرود با جریان عمومی جنوبی - شمالی در غرب آن جریان دارد. آبادی‌های اطراف آن عبارتند از: [[بازیارکلا]] و شهرک نارنج در شمال، خرم‌آباد در شرق، و [[منوچهرکلا]] در غرب. اراضی آن در جنوب جنگلی است. عزت دبستان، خانۀ بهداشت، خواروبارفروشی، نانوایی، اقامتگاه‌های اجاره‌ای، دفتر پیشخوان خدمات دولت، و مسجد دارد.

	در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت عزت 962نفر بوده است. شغل مردم این روستا ~~کشاورزی،~~ باغداری و ~~دامداری،~~ و محصولات اصلی آنها ~~برنج،~~ مرکبات و تولیدات دامی است. مردم عزت به زبان طبری (گویش کجوری) سخن می‌گویند.		در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت عزت 962نفر بوده است. شغل مردم این روستا [[کشاورزی]]، باغداری و [[دامداری]]، و محصولات اصلی آنها [[برنج]]، [[مرکبات]] و تولیدات دامی است. مردم عزت به زبان [[طبری]] (گویش کجوری) سخن می‌گویند.
	----		----
	[[رده:جغرافیای ایران]]		[[رده:جغرافیای ایران]]
	[[رده:مازندران]]		[[رده:مازندران]]

فخرآباد (اردبیل)

Reza rouzbahani — Sat, 05 Sep 2026 06:56:32 GMT

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۵۶
(یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱:		خط ۱:
	~~اسلام‌آباد~~ (~~پارس‌آباد~~) (~~Eslamabad~~ (~~Parsabad~~		فخرآباد (اردبیل) (Ardabil) Fakhrabad

			شهری در شمال غرب ایران، استان اردبیل، شهرستان مشکین‌شهر، بخش مشکین شرقی و مرکز دهستان قره‌سو. روستای فخرآباد در سال 1386ش، براساس مصوبۀ هیأت دولت به شهر ارتقاء یافت. با ارتفاع حدود 1,150متر از سطح دریا در دشتی در 450کیلومتری شمال غرب تهران، 50کیلومتری شمال غرب اردبیل، 20کیلومتری شمال شرقی مشکین‌شهر و بر سر راه اردبیل به مشکین‌شهر و اهر واقع شده و دارای آب و هوای معتدل و نیمه‌خشک است. از طریق جادۀ شمالی به شهرهای مرزی استان اردبیل (پارس‌آباد، اسلام‌آباد و اصلاندوز) دسترسی دارد. یکی از ریزابه‌های رودخانۀ قره‌سو از شرق فخرآباد می‌گذرد؛ در جنوب با کوهستان سبلان محدود شده؛ و شهر لاهرود در 2کیلومتری جنوب غرب آن قرار دارد. در جنوب با روستاهای علی‌آباد و انار، در شمال با روستاهای دده بيگلو و چپقان و قادرلو، و در شرق با روستاهای میرعلیلو و لحاق همسایه است. بنای امامزاده سیدسلیمان در این شهر که منسوب است به یکی از فرزندان امام موسی کاظم، در دورۀ قاجار ساخته شده.

			در سرشماری سراسری 1395ش جمعیت آن 999نفر بوده است. مردم فخرآباد به زبان ترکی آذری سخن می‌گویند و شیعۀ دوازده‌امامی‌اند. اقتصاد بیشتر اهالی این شهر بر پایۀ کشاورزی، و محصولات اصلی آنها گندم و جو و سایر اقلام غلات و حبوبات، سیب و انگور است.
			----
			[[رده:جغرافیای ایران]]

فخرآباد (اردبیل)

Reza rouzbahani — Sat, 05 Sep 2026 06:51:58 GMT

صفحه‌ای تازه حاوی «اسلام‌آباد (پارس‌آباد) (Eslamabad (Parsabad» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

اسلام‌آباد (پارس‌آباد) (Eslamabad (Parsabad

عروس کتی

Nazanin — Sat, 05 Sep 2026 06:36:30 GMT

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۳۶
(۲ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱:		خط ۱:
			{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران
			\| نام فارسی =
			\|نام لاتین = Arus Koti
			\| نام‌ قدیمی =
			\| نام دیگر =
			\| استان = مازندران
			\| شهرستان =جویبار
			\| بخش = گیل‌خوران
			\| موقعیت = فاصله 14کیلومتری شمال شرقی شهر جویبار
			\| جمعیت = 87نفر (1395ش)
			\| نوع اقلیم =
			\| ارتفاع از سطح دریا = 25متر پایین‌تر
			\| تولیدات و صنایع مهم = برنج و مرکبات
			\| برخی بناهای مهم =
			\| شهر ها و آبادی های مهم =
			\|دهستان=لاریم}}
	عروس‌کتی (Arus Koti)		عروس‌کتی (Arus Koti)

	روستایی در دهستان لاریم، بخش گیل‌خوران شهرستان ~~جویبار،~~ استان مازندران. در فاصلۀ 14کیلومتری شمال شرقی شهر ~~جویبار،~~ 23کیلومتری شمال غربی شهر ~~ساری،~~ 2.5کیلومتری جنوب دریای ~~خزر،~~ 180کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 25متری پایین‌تر از سطح دریا قرار دارد. در مناطق جلگه‌ای جنوب دریای خزر و در غرب سیاه‌رود واقع شده است. شاخه‌ای از سیاه‌رود در جنوب عروس‌کتی به سمت شرق جریان دارد. اراضی آن در شمال به روستای بزرگ‌تر ~~چوباغ،~~ در شرق به شهرستان ~~ساری،~~ در جنوب به روستای پایین‌زرین‌کلا و در غرب به سیاه‌رود محدود شده است.		روستایی در دهستان لاریم، بخش گیل‌خوران [[جویبار، شهرستان\|شهرستان جویبار]]، استان [[مازندران]]. در فاصلۀ 14کیلومتری شمال شرقی [[جویبار، شهر\|شهر جویبار]]، 23کیلومتری شمال غربی [[ساری، شهر\|شهر ساری]]، 2.5کیلومتری جنوب [[خزر، دریای\|دریای خزر]]، 180کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 25متری پایین‌تر از سطح دریا قرار دارد. در مناطق جلگه‌ای جنوب دریای خزر و در غرب سیاه‌رود واقع شده است. شاخه‌ای از سیاه‌رود در جنوب عروس‌کتی به سمت شرق جریان دارد. اراضی آن در شمال به روستای بزرگ‌تر [[چوباغ]]، در شرق به [[ساری، شهرستان\|شهرستان ساری]]، در جنوب به روستای [[پایین زرین کلا\|پایین‌زرین‌کلا]] و در غرب به سیاه‌رود محدود شده است.

	در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت عروس‌کتی 87نفر بوده است. شغل مردم این روستا کشاورزی و باغداری، و محصولات آنها برنج و مرکبات است. مردم عروس‌کتی به زبان طبری (گویش بابلی) سخن می‌گویند.		در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت عروس‌کتی 87نفر بوده است. شغل مردم این روستا [[کشاورزی]] و باغداری، و محصولات آنها [[برنج]] و [[مرکبات]] است. مردم عروس‌کتی به زبان [[طبری]] (گویش بابلی) سخن می‌گویند.
	----		----
	[[رده:جغرافیای ایران]]		[[رده:جغرافیای ایران]]
	[[رده:مازندران]]		[[رده:مازندران]]