تغییرات

پرش به ناوبری پرش به جستجو

مدرنیسم (هنر و ادبیات)

۶٬۶۱۹ بایت اضافه‌شده، ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳
بدون خلاصه ویرایش
 مُدرنیسم (هنر و ادبیات)(modernism)<br>#تغییرمسیر[[پرونده: 38214100.jpg | بندانگشتی|اثري از پابلو پيکاسو، نقاش اسپانيايي قرن بيستم]]<p>در هنر، اصطلاحی کلی در توصیف کوشش آگاهانه‌ای که در قرن ۲۰ برای گسستن از سنّت‌های هنری قرن ۱۹ انجام شد، و طی دوران بین جنگ جهانی اول (۱۹۱۴ـ۱۹۱۸) و جنگ جهانی دوم (۱۹۳۹ـ۱۹۴۵) شدّت گرفت. گرایش به فرم، و کاوش در تکنیک، در مقابل محتوا و روایت، اساس مدرنیسم است. در هنرهای بصری۱، بازنمایی۲ جای خود را به انتزاع۳ داد (← هنر انتزاعی۴). در ادبیات، نویسندگان با روش‌های جانشین قصه‌گویی متوالی مرسوم، با نقل قصه از دیدگاه‌های مختلف طبع‌آزمایی کردند (مثل شیوۀ موسوم به جریان سیّال ذهن۵ که در آن نویسنده خود را در ذهن یک شخصیت داستان فرض می‌کند). در موسیقی، مفهوم سنّتیِ گام۶ مورد تعرض آتونالیته۷ واقع شد؛ و در معماری، اصالت تزیین، دربرابر کارکردگرایی۸ اعتبار خود را از‌دست داد.'''مدرنیسم ادبی'''. عوامل مؤثر را در مدرنیسم ادبی در حوزۀ ادبیات داستانی اروپا می‌توان یافت (مثلاً در آثار مارسل پروست۹، نویسندۀ فرانسوی). در زبان انگلیسی، مدرنیسم در انگلستان و امریکا تمرکز یافت. تی‌اس الیوت۱۰، شاعر و منتقد و نمایش‌نامه‌نویس انگلیسی‌ـ‌امریکایی، جیمز جویس۱۱، نویسندۀ ایرلندی، و دی‌اچ لارنس۱۲ و ویرجینیا وولف۱۳ نویسندگان انگلیسی از مدرنیست‌های پرنفوذ انگلستان بودند. الیوت خود از اِزرا پاوند۱۴ تأثیر پذیرفت، که شاعر و منتقد پرنفوذ مدرنیست در امریکا بود. منتقدان مدرنیسم، نوعی خشکی در آن دیده‌اند که کیفیتی غیرانسانی بدان می‌بخشد. پُست‌مدرنیسم۱۵ به‌منزلۀ واکنشی دربرابر مدرنیسم سربرآورده، اما ناچار به رقابت با انواع جریان‌های جدید و منشعب از مدرنیسم شده است، همچون شیوۀ ‌های‌تِک۱۶ در معماری. الیوت نگران بی‌هدفیِ جامعه و ادبیات مدرن بود، و در اشعار حسرت‌آلودی همچون ''عاشقانۀ جِی آلفرد پروفراک''۱۷ (۱۹۱۷) و'' زمین مرده''۱۸ (۱۹۲۲) بدان پرداخت. او در اشعارش از زبان گویندگان مختلف سخن می‌گوید و تأثیرات فرهنگ‌ها و دوره‌های ادبی دیگر را به‌خدمت می‌گیرد. این‌گونه ساخت نقیضه۱۹، تمهید مهمی برای مدرنیست‌ها شد؛ ازجمله الیوت، و جیمز جویس که در کتاب‌هایش از درونمایۀ بی‌پرده و روش‌های تازۀ روایت، کمک می‌گیرد و دشواری زبانی و روایی فزایندۀ ادبیات مدرنیستی را نشان می‌دهد. مجموعۀ داستان‌های کوتاه جویس با نام ''دوبلینی‌ها''۲۰ (۱۹۱۴)، که در دوبلین اتفاق می‌افتد، کمترین ابهام را دارد. ''چهرۀ هنرمند در جوانی''۲۱ (۱۹۱۶) تحول شخصی و زبانی یک نویسندۀ جوان را دنبال می‌کند. ''اولیس''۲۲ (۱۹۲۲) شاهکاری در ساخت نقیضه و بدل است. و ''شب‌زنده‌داری خانواده فینگن''۲۳ (۱۹۳۹) دشوارترین کتاب جویس، به‌ویژه از حیث بازی‌های زبانی، است. دی‌اچ لارنس که ''پسران و عشاق''۲۴ (۱۹۱۳)، ''رنگین‌کمان''۲۵ (۱۹۱۵)، و ''زنان عاشق''۲۶ (۱۹۲۱) را نوشت، در ترسیم صریح تمایلات جنسی مبتکر بود و بیشتر به طبقۀ کارگر و قشر پایین طبقۀ متوسط، توجه می‌کرد. پرآوازه‌ترین رمان او با نام ''فاسق خانم چترلی''۲۷ (۱۹۲۸)، به‌اتهام وقاحت توقیف شد، و در انگلستان تا ۱۹۶۰ به‌صورت کامل انتشار نیافت. داستان‌های کوتاه و اشعار او نیز ارزشمندند. گروه بلومزبری۲۸، جمعی هنرمند و نویسنده که در محلۀ بلومزبری لندن متمرکز بودند، هنرمندانی پیشتاز و مدرن به‌شمار می‌رفتند. ویرجینیا ولف، نویسندۀ انگلیسی، مشهورترین عضو گروه بود. آثار او را اغلب از سنخ «جریان سیال ذهن» شناخته‌اند، ولف از این شیوۀ مدرن برای بیان تجربه‌های درونی سود می‌جست. همچنین او نیز همچون بسیاری از دیگر مدرنیست‌ها به مقولۀ ناتوانی زبان در بیان تجربه‌ها توجه می‌کرد؛ چنان که برای مثال در آنِ ‌واحد می‌توان احساسات و افکار بسیاری را درک کرد، اما فقط یکی از آن را در هر لحظه می‌توان بر زبان آورد. مضامین اصلی کتاب‌هایش ازجمله ''خانم دالووِی''۲۹ اریسه،_ویکتور_(۱۹۲۵۱۹۴۰)، ''به‌سوی فانوس دریایی''۳۰ (۱۹۲۷)، و ''موج‌ها''۳۱ (۱۹۳۱) از این دست‌اند.</p>visual artsrepresentationalismabstractionabstract artstream of consciousnesskeyatonalityFunctionalismMarcel ProustT S EliotJames JoyceD H LawrenceVirginia WoolfEzra Poundpostmodernismhigh-techThe Love Song of J Alfred PrufrockThe Waste LandparodyDublinersA Portrait of the Artist as a Young ManUlyssesFinnegan’s WakeSons and LoversThe RainbowWomen in LoveLady Chatterley’s LoverBloomsbury GroupMrs DallowayTo the LighthouseWaves <br>\\38214100\\[[رده:ادبیات عمومی]][[رده:اصطلاحات، مفاهیم، تاریخ عمومی]][[رده:هنر]][[رده:اصطلاحات، تاریخ عمومی و اشخاص]]
سرویراستار، ویراستار
۱۱٬۱۰۲
ویرایش

منوی ناوبری