تغییرات

پرش به ناوبری پرش به جستجو

فرانسوی، هنر

۵۸۱ بایت اضافه‌شده، ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳
بدون خلاصه ویرایش
فَرانسوی، هنر (French art)<br/> [[File:33052300.jpg|thumb|کليساي جامع نتردام پاريس]]نقاشی، مجسمه‌سازی، و هنرهای تزیینی فرانسه. فرانسه، به‌منزلۀ زادگاه&nbsp;گوتيک<ref>Gothic</ref>، کانون مجسمه‌سازی و تذهیب نسخ خطی در قرون وسطا، و از قرن ۱۵م در پرده‌های نقش‌بافت<ref>tapestry</ref>۲، ، بود. نقاشی قرن ۱۷ فرانسه تحت سلطۀ کلاسی‌سیسم<ref>Classicism</ref>۳ &nbsp;ایتالیایی‌وار کلود لورن<ref>Claude Lorrain</ref>۴ &nbsp;و نیکلا پوسن۵ پوسن<ref>Nicolas Poussin </ref> شکوفا شد؛ متعاقب آن شیوۀ روکوکو۶ با صحنه‌های نشاط‌انگیزش از طبقات مرفه، پس از وقوع انقلاب فرانسه۷ جای خود را به نئوکلاسی‌سیسمِ۸ ژاک ـ لوئی داوید۹ و ژان دومینیک انگر۱۰ سپرد. در قرن ۱۹ رمانتیسم۱۱ مسلط بر فضای هنری به سبک‌های دیگری جای سپرد، که رئالیسم۱۲ و امپرسیونیسمِ۱۳ نقاشانی همچون کلود مونه۱۴، اوگوست رنوار۱۵، و آثار ژرژ سورا۱۶، پل سزان۱۷ و سرانجام هنر مدرن۱۸ قرن ۲۰ از آن جمله‌‌اند. هانری ماتیس۱۹ با شیوۀ فوویسم۲۰، ژرژ براک۲۱ با شیوۀ کوبیسم۲۲، و اوگوست رودَن۲۳ در مجسمه‌سازی، از پیش‌گامان هنر مدرن فرانسه بودند. از میانۀ قرن ۱۹ تا میانۀ قرن ۲۰، پاریس کانون هنری غرب بود. در میان کهن‌ترین بقایای پیش‌تاریخی، نقاشی‌های غار لاسکو۲۴ در جنوب فرانسه (۱۸۰۰۰پ‌م) درخور ذکرند. از دورۀ سلتی۲۵ (قرن ۵پ‌م تا قرن اول م) اشیای دست‌ساز بسیار، و از دوران اشغال خاک فرانسه به‌دست رومیان (قرن اول تا ۵م) علاوه‌بر اشیای دست‌ساز، بناهای توجه‌برانگیزی هم باقی مانده‌اند. در دوره‌های پادشاهی اوتونی۲۶ و کارولنژیان۲۷، قدرت و ثروت رو‌به رشد کلیسای مسیحی، شکل‌گیری فرهنگ ملّی را میّسر ساخت.روکوکو<ref>rococo
</ref> با صحنه‌های نشاط‌انگیزش از طبقات مرفه، پس از وقوع انقلاب فرانسه<ref>French Revolution </ref> جای خود را به نئوکلاسی‌سیسمِ<ref>Neo-Classicism </ref> ژاک ـ لوئی داوید<ref>Jacques-Louis David </ref> و ژان دومینیک انگر<ref>Dominique Ingres</ref> سپرد. در قرن ۱۹ رمانتیسم<ref> Romanticism </ref> مسلط بر فضای هنری به سبک‌های دیگری جای سپرد، که رئالیسم<ref>realism</ref> و امپرسیونیسمِ<ref> Impressionism </ref> نقاشانی همچون کلود مونه<ref>Claude Monet </ref>، اوگوست رنوار<ref>Auguste Renoir </ref>، و آثار ژرژ سورا<ref>Georges Seurat </ref>، پل سزان<ref>Paul Cézanne </ref> و سرانجام هنر مدرن<ref>modern art </ref> قرن ۲۰ از آن جمله‌‌اند. هانری ماتیس<ref>Henri Matisse </ref> با شیوۀ فوویسم<ref>fauvism</ref>، ژرژ براک<ref> Georges Braque </ref> با شیوۀ کوبیسم<ref>cubism </ref>، و اوگوست رودَن<ref>Auguste Rodin </ref> در مجسمه‌سازی، از پیش‌گامان هنر مدرن فرانسه بودند. از میانۀ قرن ۱۹ تا میانۀ قرن ۲۰، پاریس کانون هنری غرب بود. در میان کهن‌ترین بقایای پیش‌تاریخی، نقاشی‌های غار لاسکو<ref>Lascaux </ref> در جنوب فرانسه (۱۸۰۰۰پ‌م) درخور ذکرند. از دورۀ سلتی<ref>Celtic </ref> (قرن ۵پ‌م تا قرن اول م) اشیای دست‌ساز بسیار، و از دوران اشغال خاک فرانسه به‌دست رومیان (قرن اول تا ۵م) علاوه‌بر اشیای دست‌ساز، بناهای توجه‌برانگیزی هم باقی مانده‌اند. در دوره‌های پادشاهی اوتونی<ref>Ottonian </ref> و کارولنژیان<ref>Carolingians </ref>، قدرت و ثروت رو‌به رشد کلیسای مسیحی، شکل‌گیری فرهنگ ملّی را میّسر ساخت. '''دورۀ رومی‌وار (از قرن ۱۰ تا قرن ۱۲م).''' هنر رومی‌وار، نخستین شیوۀ هنری شاخص فرانسوی بود. بناهای عظیم کلیساها، کلیساهای جامع، و صومعه‌ها، به رشد هنرهای فرعی نیرویی تازه بخشید؛ چراکه بناها و اجتماعات دینی به محصولاتی همچون آثار فلزی، بافته‌ها، و نسخ خطی مُذهّب نیاز داشتند. مجسمه‌سازی نیز از برجسته‌ترین دستاوردهای آن دوران بود که شکل‌های گویا و بسیار چکیده‌نمایی۲۸ چکیده‌نمایی<ref>stylized </ref> شده را تا حدّی از تصاویر نسخ خطی برمی‌گرفت؛ از آن زمره مجسمه‌های کلیسای جامع اوتون۲۹ اوتون<ref>Autun </ref> و صومعه‌های کلونی۳۰، موئاساک۳۱، کلونی<ref>Cluny</ref>، موئاساک<ref> Moissac </ref>، و سویاک۳۲ سویاک<ref>Souillac </ref> درخور ذکرند. لعاب‌کاری با اسلوب ''لعاب مینای شیاری''۳۳ <ref>''champlevé'' </ref> تکامل یافت؛ این لعاب، در شهر لیموژ۳۴ لیموژ<ref>''Limoges'' </ref> ساخته می‌شد.
'''گوتیک (از قرن ۱۲ تا قرن ۱۴م).''' سبک گوتیک علاوه‌بر معماری در دیگر هنرها نیز تجلّی یافت. فرانسه در تکامل گوتیک نقش اصلی را داشت. کلیساهای نوسازِ سر به‌ فلک کشیده، به سطوح گسترده‌ای از شیشۀ منقوش۳۵ نیاز داشتند که برخی از ممتازترینِ آن‌ها در کلیسای جامع شارتر۳۶ استفاده‌ شده‌اند. نقاشی‌های دیواری (که بسیاری از آن‌ها از‌بین رفته‌اند)، بیشتر از رنگ‌های به‌کاررفته در شیشه‌های منقوش تبعیّت می‌کردند. مجسمه‌ها، ظرافت و واقع‌گرایی بیشتری یافتند و طرح‌های پیچیده‌تری برای کنده‌کاری در نظر گرفته‌ شد؛ همچون کنده‌کاری‌های کلیسای شارتر، کلیسای نوتردام۳۷ در پاریس و دیگر مکان‌ها. ساختن سردیس (به‌شکل مجسمه) در اواخر قرن ۱۴م در فرانسه آغاز شد. در آن زمان پاریس مرکز بین‌المللی تذهیب نسخ خطی و مینیاتورسازی۳۸ نیز شد.
سرویراستار
۱۷٬۷۰۳
ویرایش

منوی ناوبری