آرتین، امیل (۱۸۹۸ـ۱۹۶۲) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi2 در ‏۱۶ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۸:۳۳

2023-11-16T18:33:49Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۸:۳۳
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	آرْتین، اِمیل (۱۸۹۸ـ۱۹۶۲)(Artin, Emil)		آرْتین، اِمیل (۱۸۹۸ـ۱۹۶۲)(Artin, Emil)

	ریاضی‌دان اتریشی. سهم مهمی در پیشبرد نظریۀ میدان (هیئت)های رده‌ای<ref>class field theory</ref> و نظریۀ اعداد اَبَرمختلط<ref>theory of hypercomplex numbers</ref> داشت و یکی از پدیدآورندگان جبر نوین<ref>modern algebra</ref> به‌شمار می‌رود. آرتین در [[وین]] زاده شد. در آن‌جا و [[لایپزیگ]]<ref>Leipzig</ref> [[آلمان]] درس خواند و از ۱۹۲۳ تا ۱۹۳۷م، در [[هامبورگ، بندر\|هامبورگ]] به تدریس اشتغال داشت. در ۱۹۳۷، به [[امریکا، ایالات متحده\|امریکا]] مهاجرت کرد و در آن‌جا، از ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۶م، در دانشگاه ایندیانا<ref>Indiana University</ref> و از ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۸م، در دانشگاه پرینستون<ref>Princeton University</ref>~~ به‌تدریس~~ پرداخت. در ~~۱۹۵۸،~~ به هامبورگ بازگشت. تحقیقات اولیه‌اش معطوف به نظریۀ آنالیزی و حسابی میدان‌ها یا هیئت‌های عددی درجۀ دوم بود. در رسالۀ دکتری‌اش (~~۱۹۲۱~~)، ضمن بررسی توسیع درجۀ دوم<ref>quadratic extension</ref>~~ ~~میدان توابع گویایِ<ref>rational functions</ref>~~ ~~یک متغیره روی یک میدان متناهی ثابت، نظیر حدس ریمان<ref>Riemann hypothesis</ref>~~ ~~دربارۀ صفرهای تابع زتای<ref>zeta function</ref>کلاسیک را صورت‌بندی کرد. او برای این کار از نظریۀ حسابی و آنالیزی اعداد درجۀ دوم روی میدان اعداد طبیعی بهره گرفت. بعدها، در ~~۱۹۲۳،~~ طی مهم‌ترین کشف دوران زندگی‌اش، معادله‌ای تابعی برای این نوع جدید L - سری<ref>L-series</ref>~~ ~~استنتاج کرد. آرتین اثبات این معادله را در ~~۱۹۲۷~~ منتشر کرد و به این ترتیب، با استفاده از نظریۀ میدان‌های حقیقی صوری<ref>theory of formal real fields</ref>~~ ~~جواب مثبتی برای مسئلۀ توابع معین هیلبرت<ref>Hilbert</ref>~~ ~~عرضه کرد. این مسئله یکی از مسائل بیست‌وسه‌گانۀ معروفی بود که هیلبرت در کنگرۀ بین‌المللی ریاضی‌دانان، در ~~۱۹۰۰،~~ مطرح کرده بود. این اثبات قانون کلی تقابل<ref>general law of reciprocity</ref>~~ ~~را در تداول آرتین‌ به‌دست داد که همۀ قوانین شناخته‌شدۀ قبلی را دربرمی‌گرفت و به‌صورت قضیۀ بنیادی نظریۀ میدان‌های رده‌ای درآمد. از دیگر دستاوردهای مهم آرتین، نظریۀ بافته‌ها<ref>theory of braids</ref>ی اوست که در ~~۱۹۲۵~~ عرضه شد و نقش مهمی در مطالعۀ گره‌ها<ref>nodes</ref>~~ ~~در فضای سه‌بعدی دارد. همچنین، در ۱۹۴۴ حلقه‌هایی با شرایط کمینه را که امروز حلقه‌های آرتینی<ref>Artin rings</ref>~~ ~~نامیده می‌شوند کشف کرد.		ریاضی‌دان اتریشی. سهم مهمی در پیشبرد نظریۀ میدان (هیئت)های رده‌ای<ref>class field theory</ref> و نظریۀ اعداد اَبَرمختلط<ref>theory of hypercomplex numbers</ref> داشت و یکی از پدیدآورندگان جبر نوین<ref>modern algebra</ref> به‌شمار می‌رود. آرتین در [[وین]] زاده شد. در آن‌جا و [[لایپزیگ]]<ref>Leipzig</ref> [[آلمان]] درس خواند و از ۱۹۲۳ تا ۱۹۳۷م، در [[هامبورگ، بندر\|هامبورگ]] به تدریس اشتغال داشت. در ۱۹۳۷، به [[امریکا، ایالات متحده\|امریکا]] مهاجرت کرد و در آن‌جا، از ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۶م، در دانشگاه [[ایندیانا]]<ref>Indiana University</ref> و از ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۸م، در [[دانشگاه پرینستون]]<ref>Princeton University</ref> به تدریس پرداخت. در ۱۹۵۸م، به هامبورگ بازگشت. تحقیقات اولیه‌اش معطوف به نظریۀ آنالیزی و حسابی میدان‌ها یا هیئت‌های عددی درجۀ دوم بود. در رسالۀ دکتری‌اش (۱۹۲۱م)، ضمن بررسی توسیع درجۀ دوم<ref>quadratic extension</ref> میدان توابع گویایِ<ref>rational functions</ref> یک متغیره روی یک میدان متناهی ثابت، نظیر حدس ریمان<ref>Riemann hypothesis</ref> دربارۀ صفرهای تابع زتای<ref>zeta function</ref> کلاسیک را صورت‌بندی کرد. او برای این کار از نظریۀ حسابی و آنالیزی اعداد درجۀ دوم روی میدان اعداد طبیعی بهره گرفت. بعدها، در ۱۹۲۳م، طی مهم‌ترین کشف دوران زندگی‌اش، معادله‌ای تابعی برای این نوع جدید L - سری<ref>L-series</ref> استنتاج کرد. آرتین اثبات این معادله را در ۱۹۲۷م منتشر کرد و به این ترتیب، با استفاده از نظریۀ میدان‌های حقیقی صوری<ref>theory of formal real fields</ref> جواب مثبتی برای مسئلۀ توابع معین هیلبرت<ref>Hilbert</ref> عرضه کرد. این مسئله یکی از مسائل بیست‌وسه‌گانۀ معروفی بود که هیلبرت در کنگرۀ بین‌المللی ریاضی‌دانان، در ۱۹۰۰م، مطرح کرده بود. این اثبات قانون کلی تقابل<ref>general law of reciprocity</ref> را در تداول آرتین‌ به‌دست داد که همۀ قوانین شناخته‌شدۀ قبلی را دربرمی‌گرفت و به‌صورت قضیۀ بنیادی نظریۀ میدان‌های رده‌ای درآمد. از دیگر دستاوردهای مهم آرتین، نظریۀ بافته‌ها<ref>theory of braids</ref>ی اوست که در ۱۹۲۵م عرضه شد و نقش مهمی در مطالعۀ گره‌ها<ref>nodes</ref> در فضای سه‌بعدی دارد. همچنین، در ۱۹۴۴ حلقه‌هایی با شرایط کمینه را که امروز حلقه‌های آرتینی<ref>Artin rings</ref> نامیده می‌شوند کشف کرد.

Mohammadi2 در ‏۱۶ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۸:۳۰

2023-11-16T18:30:25Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۸:۳۰
خط ۱:		خط ۱:
			{{جعبه زندگینامه
	~~آرْتین، اِمیل (۱۸۹۸ـ۱۹۶۲)(Artin, Emil)~~{{جعبه زندگینامه
	\|عنوان =امیل آرتین		\|عنوان =امیل آرتین
	\|نام =Emil Artin		\|نام =Emil Artin
خط ۲۷:		خط ۲۶:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}ریاضی‌دان اتریشی. سهم مهمی در پیشبرد نظریۀ میدان (هیئت)های رده‌ای<ref>class field theory</ref>~~ ~~و نظریۀ اعداد اَبَرمختلط<ref>theory of hypercomplex numbers</ref>~~ ~~داشت و یکی از پدیدآورندگان جبر نوین<ref>modern algebra</ref>~~ ~~به‌شمار می‌رود. آرتین در وین~~ ~~زاده شد. در آن‌جا و لایپزیگ<ref>Leipzig</ref>~~ ~~آلمان درس خواند و از ۱۹۲۳ تا ~~۱۹۳۷،~~ در هامبورگ ~~به‌تدریس~~ اشتغال داشت. در ۱۹۳۷، به امریکا مهاجرت کرد و در آن‌جا، از ۱۹۳۸ تا ~~۱۹۴۶،~~ در دانشگاه ایندیانا<ref>Indiana University</ref>~~ ~~و از ۱۹۴۸ تا ~~۱۹۵۸،~~ در دانشگاه پرینستون<ref>Princeton University</ref> به‌تدریس پرداخت. در ۱۹۵۸، به هامبورگ بازگشت. تحقیقات اولیه‌اش معطوف به نظریۀ آنالیزی و حسابی میدان‌ها یا هیئت‌های عددی درجۀ دوم بود. در رسالۀ دکتری‌اش (۱۹۲۱)، ضمن بررسی توسیع درجۀ دوم<ref>quadratic extension</ref> میدان توابع گویایِ<ref>rational functions</ref> یک متغیره روی یک میدان متناهی ثابت، نظیر حدس ریمان<ref>Riemann hypothesis</ref> دربارۀ صفرهای تابع زتای<ref>zeta function</ref>کلاسیک را صورت‌بندی کرد. او برای این کار از نظریۀ حسابی و آنالیزی اعداد درجۀ دوم روی میدان اعداد طبیعی بهره گرفت. بعدها، در ۱۹۲۳، طی مهم‌ترین کشف دوران زندگی‌اش، معادله‌ای تابعی برای این نوع جدید L - سری<ref>L-series</ref> استنتاج کرد. آرتین اثبات این معادله را در ۱۹۲۷ منتشر کرد و به این ترتیب، با استفاده از نظریۀ میدان‌های حقیقی صوری<ref>theory of formal real fields</ref> جواب مثبتی برای مسئلۀ توابع معین هیلبرت<ref>Hilbert</ref> عرضه کرد. این مسئله یکی از مسائل بیست‌وسه‌گانۀ معروفی بود که هیلبرت در کنگرۀ بین‌المللی ریاضی‌دانان، در ۱۹۰۰، مطرح کرده بود. این اثبات قانون کلی تقابل<ref>general law of reciprocity</ref> را در تداول آرتین‌ به‌دست داد که همۀ قوانین شناخته‌شدۀ قبلی را دربرمی‌گرفت و به‌صورت قضیۀ بنیادی نظریۀ میدان‌های رده‌ای درآمد. از دیگر دستاوردهای مهم آرتین، نظریۀ بافته‌ها<ref>theory of braids</ref>ی اوست که در ۱۹۲۵ عرضه شد و نقش مهمی در مطالعۀ گره‌ها<ref>nodes</ref> در فضای سه‌بعدی دارد. همچنین، در ۱۹۴۴ حلقه‌هایی با شرایط کمینه را که امروز حلقه‌های آرتینی<ref>Artin rings</ref> نامیده می‌شوند کشف کرد.		}}
			[[پرونده:10082900.jpg\|بندانگشتی\|امیل آرتین]]

			آرْتین، اِمیل (۱۸۹۸ـ۱۹۶۲)(Artin, Emil)

			ریاضی‌دان اتریشی. سهم مهمی در پیشبرد نظریۀ میدان (هیئت)های رده‌ای<ref>class field theory</ref> و نظریۀ اعداد اَبَرمختلط<ref>theory of hypercomplex numbers</ref> داشت و یکی از پدیدآورندگان جبر نوین<ref>modern algebra</ref> به‌شمار می‌رود. آرتین در [[وین]] زاده شد. در آن‌جا و [[لایپزیگ]]<ref>Leipzig</ref> [[آلمان]] درس خواند و از ۱۹۲۳ تا ۱۹۳۷م، در [[هامبورگ، بندر\|هامبورگ]] به تدریس اشتغال داشت. در ۱۹۳۷، به [[امریکا، ایالات متحده\|امریکا]] مهاجرت کرد و در آن‌جا، از ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۶م، در دانشگاه ایندیانا<ref>Indiana University</ref> و از ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۸م، در دانشگاه پرینستون<ref>Princeton University</ref> به‌تدریس پرداخت. در ۱۹۵۸، به هامبورگ بازگشت. تحقیقات اولیه‌اش معطوف به نظریۀ آنالیزی و حسابی میدان‌ها یا هیئت‌های عددی درجۀ دوم بود. در رسالۀ دکتری‌اش (۱۹۲۱)، ضمن بررسی توسیع درجۀ دوم<ref>quadratic extension</ref> میدان توابع گویایِ<ref>rational functions</ref> یک متغیره روی یک میدان متناهی ثابت، نظیر حدس ریمان<ref>Riemann hypothesis</ref> دربارۀ صفرهای تابع زتای<ref>zeta function</ref>کلاسیک را صورت‌بندی کرد. او برای این کار از نظریۀ حسابی و آنالیزی اعداد درجۀ دوم روی میدان اعداد طبیعی بهره گرفت. بعدها، در ۱۹۲۳، طی مهم‌ترین کشف دوران زندگی‌اش، معادله‌ای تابعی برای این نوع جدید L - سری<ref>L-series</ref> استنتاج کرد. آرتین اثبات این معادله را در ۱۹۲۷ منتشر کرد و به این ترتیب، با استفاده از نظریۀ میدان‌های حقیقی صوری<ref>theory of formal real fields</ref> جواب مثبتی برای مسئلۀ توابع معین هیلبرت<ref>Hilbert</ref> عرضه کرد. این مسئله یکی از مسائل بیست‌وسه‌گانۀ معروفی بود که هیلبرت در کنگرۀ بین‌المللی ریاضی‌دانان، در ۱۹۰۰، مطرح کرده بود. این اثبات قانون کلی تقابل<ref>general law of reciprocity</ref> را در تداول آرتین‌ به‌دست داد که همۀ قوانین شناخته‌شدۀ قبلی را دربرمی‌گرفت و به‌صورت قضیۀ بنیادی نظریۀ میدان‌های رده‌ای درآمد. از دیگر دستاوردهای مهم آرتین، نظریۀ بافته‌ها<ref>theory of braids</ref>ی اوست که در ۱۹۲۵ عرضه شد و نقش مهمی در مطالعۀ گره‌ها<ref>nodes</ref> در فضای سه‌بعدی دارد. همچنین، در ۱۹۴۴ حلقه‌هایی با شرایط کمینه را که امروز حلقه‌های آرتینی<ref>Artin rings</ref> نامیده می‌شوند کشف کرد.

Reza rouzbahani در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

آرْتین، اِمیل (۱۸۹۸ـ۱۹۶۲)(Artin, Emil){{جعبه زندگینامه
|عنوان =امیل آرتین
|نام =Emil Artin
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=وین ۱۸۹۸م
|تاریخ مرگ=۱۹۶۲م
|دوره زندگی=
|ملیت=اتریشی
|محل زندگی=اتریش، آلمان، امریکا
|تحصیلات و محل تحصیل=دانشگاه وین و لایپزیگ
| شغل و تخصص اصلی =ریاضی دان
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =استاد دانشگاه ایندیانا (۱۹۳۸-۱۹۴۶م)؛ دانشگاه پرینستون (۱۹۴۸-۱۹۵۸م)
|جوایز و افتخارات =
|آثار =
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =ریاضیات
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}ریاضی‌دان اتریشی. سهم مهمی در پیشبرد نظریۀ میدان (هیئت)های رده‌ای<ref>class field theory</ref> و نظریۀ اعداد اَبَرمختلط<ref>theory of hypercomplex numbers</ref> داشت و یکی از پدیدآورندگان جبر نوین<ref>modern algebra</ref> به‌شمار می‌رود. آرتین در وین زاده شد. در آن‌جا و لایپزیگ<ref>Leipzig</ref> آلمان درس خواند و از ۱۹۲۳ تا ۱۹۳۷، در هامبورگ به‌تدریس اشتغال داشت. در ۱۹۳۷، به امریکا مهاجرت کرد و در آن‌جا، از ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۶، در دانشگاه ایندیانا<ref>Indiana University</ref> و از ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۸، در دانشگاه پرینستون<ref>Princeton University</ref> به‌تدریس پرداخت. در ۱۹۵۸، به هامبورگ بازگشت. تحقیقات اولیه‌اش معطوف به نظریۀ آنالیزی و حسابی میدان‌ها یا هیئت‌های عددی درجۀ دوم بود. در رسالۀ دکتری‌اش (۱۹۲۱)، ضمن بررسی توسیع درجۀ دوم<ref>quadratic extension</ref> میدان توابع گویایِ<ref>rational functions</ref> یک متغیره روی یک میدان متناهی ثابت، نظیر حدس ریمان<ref>Riemann hypothesis</ref> دربارۀ صفرهای تابع زتای<ref>zeta function</ref>کلاسیک را صورت‌بندی کرد. او برای این کار از نظریۀ حسابی و آنالیزی اعداد درجۀ دوم روی میدان اعداد طبیعی بهره گرفت. بعدها، در ۱۹۲۳، طی مهم‌ترین کشف دوران زندگی‌اش، معادله‌ای تابعی برای این نوع جدید L - سری<ref>L-series</ref> استنتاج کرد. آرتین اثبات این معادله را در ۱۹۲۷ منتشر کرد و به این ترتیب، با استفاده از نظریۀ میدان‌های حقیقی صوری<ref>theory of formal real fields</ref> جواب مثبتی برای مسئلۀ توابع معین هیلبرت<ref>Hilbert</ref> عرضه کرد. این مسئله یکی از مسائل بیست‌وسه‌گانۀ معروفی بود که هیلبرت در کنگرۀ بین‌المللی ریاضی‌دانان، در ۱۹۰۰، مطرح کرده بود. این اثبات قانون کلی تقابل<ref>general law of reciprocity</ref> را در تداول آرتین‌ به‌دست داد که همۀ قوانین شناخته‌شدۀ قبلی را دربرمی‌گرفت و به‌صورت قضیۀ بنیادی نظریۀ میدان‌های رده‌ای درآمد. از دیگر دستاوردهای مهم آرتین، نظریۀ بافته‌ها<ref>theory of braids</ref>ی اوست که در ۱۹۲۵ عرضه شد و نقش مهمی در مطالعۀ گره‌ها<ref>nodes</ref> در فضای سه‌بعدی دارد. همچنین، در ۱۹۴۴ حلقه‌هایی با شرایط کمینه را که امروز حلقه‌های آرتینی<ref>Artin rings</ref> نامیده می‌شوند کشف کرد.

 

----

[[Category:ریاضیات]] [[Category:(ریاضیات)اشخاص و آثار]]