آرگزی، تودور - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3: Mohammadi3 صفحهٔ آرگزی، تیودور (۱۸۸۰ـ۱۹۶۷) را به آرگزی، تودور منتقل کرد

2024-12-02T13:41:59Z

Mohammadi3 صفحهٔ آرگزی، تیودور (۱۸۸۰ـ۱۹۶۷) را به آرگزی، تودور منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۴۱
(بدون تفاوت)

Mohammadi3 در ‏۲ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۴۱

2024-12-02T13:41:38Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۴۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{جعبه زندگینامه		{{جعبه زندگینامه
	\|عنوان =~~تیودور~~ آرگزی		\|عنوان =تودور آرگزی
	\|نام =Tudor Arghezi		\|نام =Tudor Arghezi
	\|نام دیگر=		\|نام دیگر=
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}		}}
	[[پرونده:10092200.jpg\|بندانگشتی\|~~تیودور~~ آرگزی]]		[[پرونده:10092200.jpg\|بندانگشتی\|تودور آرگزی]]

	آرگِزی، ~~تیودور~~ (۱۸۸۰ـ۱۹۶۷)(Arghezi, Tudor)		آرگِزی، تودور (۱۸۸۰ـ۱۹۶۷)(Arghezi, Tudor)

	(نام اصلی: یان تئودورِسکو<ref>Ion Theodorescu</ref>) شاعر، رساله‌نویس، مقاله‌نویس، و رمان‌نویس رومانیایی. تجربه‌های دوران راهبگی و سال‌هایی که به‌سبب نگارش آثار سیاسی در زندان گذرانید، الهام‌بخش اشعار و رمان‌هایش شدند. پس از انتشار دو مجموعه شعرش با نام‌های ''۱۹۰۷‌'' (۱۹۵۵م) و ''چکامه برای انسان''<ref>''Cítare omului/Ode to Man''</ref> (۱۹۵۶م) در ردیف نویسندگان طراز اول قرار گرفت. آرگزی در [[بخارست]] متولد شد، نخستین اشعارش را [[ماچدونسکی، الکساندرو (۱۸۵۴ـ۱۹۲۰)\|ماچدونسکی]]<ref>Macedonski</ref> منتشر کرد (۱۸۹۶م). سه سال بعد در سلکِ راهبان درآمد، اما دوباره به نویسندگی روی آورد و در ۱۹۰۴م همکاری با مجلۀ جدیدی با نام لینیا درِئاپتا<ref>Linea dreapta</ref> را آغاز کرد. او با مجلۀ نقد ''ویاتا سوسیالا''<ref>''Viata sociala''</ref> و مجلۀ خودش، کرونیکا، به نویسنده‌ای پرشور و اهل مجادله مشهور شد. در ۱۹۱۸م به‌سبب همکاری با روزنامه‌ای که تحت نظارت آلمانی‌ها انتشار می‌یافت به زندان افتاد. بار دیگر طی [[جنگ جهانی دوم]]، با انتشار جزوه‌ای که در آن به سفیر [[آلمان]] تاخته بود، زندانی شد. او پس از جنگ، درپی فعالیت ادبی مختصری، از ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۴م سکوت پیشه کرد. آرگزی پس از انتشار دفتر شعرش، ''حرف‌های سفارشی''<ref>''Cuvinte potrivite/Words Made to Measure''</ref> (۱۹۲۷م)، مشهور شد؛ شعرهای این دفتر اضطراب روحی را به نمایش می‌گذارد که در جست‌وجوی خداست. این شعرها همچنین احساس نزدیکی و همدردی شاعر با زمین و روستاییان را تصویر می‌کنند. رمان ''شمایل‌های چوبی''<ref>''Icoane de lemn/Wooden Icons''</ref> (۱۹۳۰م) برگرفته از تجربه‌های او در مقام راهب است، در حالی‌که تجربه‌های دوران حبسش الهام‌بخش او در نوشتن رمان ''دروازۀ سیاه''<ref>''Poarte negra/The Black Gate''</ref> (۱۹۳۰م) و دفتر اشعارش، ''گل‌های کپک''<ref>''Flori de mucegai/Flowers of Mildew''</ref> (۱۹۳۱م)، بودند. درپی انتشار رمان طنزآمیز ''طرح‌هایی از سرزمین کوتی''<ref>''Tablete din tara de Kuty/Sketches from the Land of Kuty''</ref> (۱۹۳۳م)، ''چشمان مادونا''<ref>''Ochii Maicii Domnului/The Eyes of the Madonna''</ref> (۱۹۳۴م) و ''گورستان بشارت''<ref>''Cimitirul Buna-Vestire/The Cemetery of Annunciations''</ref> (۱۹۳۶م) را نوشت. آرگزی در اشعار ''کتاب کوچک شب'' <ref>''Carticica de seara/Little Book of Evening''</ref> (۱۹۳۵م) و ''رقص‌های دوری''<ref>''Hore/Round Dances''</ref> (۱۹۳۹م)، شگفتی‌های طبیعت از دید کودکی را بازگو می‌کند؛ به همین سبب، این اشعار غالباً کودکانه می‌نمایند.		(نام اصلی: یان تئودورِسکو<ref>Ion Theodorescu</ref>) شاعر، رساله‌نویس، مقاله‌نویس، و رمان‌نویس رومانیایی. تجربه‌های دوران راهبگی و سال‌هایی که به‌سبب نگارش آثار سیاسی در زندان گذرانید، الهام‌بخش اشعار و رمان‌هایش شدند. پس از انتشار دو مجموعه شعرش با نام‌های ''۱۹۰۷‌'' (۱۹۵۵م) و ''چکامه برای انسان''<ref>''Cítare omului/Ode to Man''</ref> (۱۹۵۶م) در ردیف نویسندگان طراز اول قرار گرفت. آرگزی در [[بخارست]] متولد شد، نخستین اشعارش را [[ماچدونسکی، الکساندرو (۱۸۵۴ـ۱۹۲۰)\|ماچدونسکی]]<ref>Macedonski</ref> منتشر کرد (۱۸۹۶م). سه سال بعد در سلکِ راهبان درآمد، اما دوباره به نویسندگی روی آورد و در ۱۹۰۴م همکاری با مجلۀ جدیدی با نام لینیا درِئاپتا<ref>Linea dreapta</ref> را آغاز کرد. او با مجلۀ نقد ''ویاتا سوسیالا''<ref>''Viata sociala''</ref> و مجلۀ خودش، کرونیکا، به نویسنده‌ای پرشور و اهل مجادله مشهور شد. در ۱۹۱۸م به‌سبب همکاری با روزنامه‌ای که تحت نظارت آلمانی‌ها انتشار می‌یافت به زندان افتاد. بار دیگر طی [[جنگ جهانی دوم]]، با انتشار جزوه‌ای که در آن به سفیر [[آلمان]] تاخته بود، زندانی شد. او پس از جنگ، درپی فعالیت ادبی مختصری، از ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۴م سکوت پیشه کرد. آرگزی پس از انتشار دفتر شعرش، ''حرف‌های سفارشی''<ref>''Cuvinte potrivite/Words Made to Measure''</ref> (۱۹۲۷م)، مشهور شد؛ شعرهای این دفتر اضطراب روحی را به نمایش می‌گذارد که در جست‌وجوی خداست. این شعرها همچنین احساس نزدیکی و همدردی شاعر با زمین و روستاییان را تصویر می‌کنند. رمان ''شمایل‌های چوبی''<ref>''Icoane de lemn/Wooden Icons''</ref> (۱۹۳۰م) برگرفته از تجربه‌های او در مقام راهب است، در حالی‌که تجربه‌های دوران حبسش الهام‌بخش او در نوشتن رمان ''دروازۀ سیاه''<ref>''Poarte negra/The Black Gate''</ref> (۱۹۳۰م) و دفتر اشعارش، ''گل‌های کپک''<ref>''Flori de mucegai/Flowers of Mildew''</ref> (۱۹۳۱م)، بودند. درپی انتشار رمان طنزآمیز ''طرح‌هایی از سرزمین کوتی''<ref>''Tablete din tara de Kuty/Sketches from the Land of Kuty''</ref> (۱۹۳۳م)، ''چشمان مادونا''<ref>''Ochii Maicii Domnului/The Eyes of the Madonna''</ref> (۱۹۳۴م) و ''گورستان بشارت''<ref>''Cimitirul Buna-Vestire/The Cemetery of Annunciations''</ref> (۱۹۳۶م) را نوشت. آرگزی در اشعار ''کتاب کوچک شب'' <ref>''Carticica de seara/Little Book of Evening''</ref> (۱۹۳۵م) و ''رقص‌های دوری''<ref>''Hore/Round Dances''</ref> (۱۹۳۹م)، شگفتی‌های طبیعت از دید کودکی را بازگو می‌کند؛ به همین سبب، این اشعار غالباً کودکانه می‌نمایند.

Mohammadi2 در ‏۲۷ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۱:۱۳

2023-11-27T21:13:43Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۱:۱۳
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	آرگِزی، تیودور (۱۸۸۰ـ۱۹۶۷)(Arghezi, Tudor)		آرگِزی، تیودور (۱۸۸۰ـ۱۹۶۷)(Arghezi, Tudor)

	(نام اصلی: یان تئودورِسکو<ref>Ion Theodorescu</ref>) شاعر، رساله‌نویس، مقاله‌نویس، و رمان‌نویس رومانیایی. تجربه‌های دوران راهبگی و سال‌هایی که به‌سبب نگارش آثار سیاسی در زندان گذرانید، الهام‌بخش اشعار و رمان‌هایش شدند. پس از انتشار دو مجموعه شعرش با نام‌های ''۱۹۰۷‌'' (۱۹۵۵م) و ''چکامه برای انسان''<ref>''Cítare omului/Ode to Man''</ref> (۱۹۵۶م) در ردیف نویسندگان طراز اول قرار گرفت. آرگزی در بخارست متولد شد، نخستین اشعارش را ماچدونسکی<ref>Macedonski</ref> منتشر کرد (۱۸۹۶م). سه سال بعد در سلکِ راهبان درآمد، اما دوباره به نویسندگی روی آورد و در ۱۹۰۴م همکاری با مجلۀ جدیدی با نام لینیا درِئاپتا<ref>Linea dreapta</ref> را آغاز کرد. او با مجلۀ نقد ''ویاتا سوسیالا''<ref>''Viata sociala''</ref> و مجلۀ ~~خودش،کرونیکا،~~ به نویسنده‌ای پرشور و اهل مجادله مشهور شد. در ۱۹۱۸م به‌سبب همکاری با روزنامه‌ای که تحت نظارت آلمانی‌ها انتشار می‌یافت به زندان افتاد. بار دیگر طی جنگ جهانی ~~دوم،~~ با انتشار جزوه‌ای که در آن به سفیر آلمان تاخته بود، زندانی شد. او پس از جنگ، درپی فعالیت ادبی مختصری، از ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۴م سکوت پیشه کرد. آرگزی پس از انتشار دفتر شعرش، ''حرف‌های سفارشی''<ref>''Cuvinte potrivite/Words Made to Measure''</ref> (۱۹۲۷م)، مشهور شد؛ شعرهای این دفتر اضطراب روحی را ~~به‌نمایش~~ می‌گذارد که در جست‌وجوی خداست. این شعرها همچنین احساس نزدیکی و همدردی شاعر با زمین و روستاییان را تصویر می‌کنند. رمان ''شمایل‌های چوبی''<ref>''Icoane de lemn/Wooden Icons''</ref> (۱۹۳۰م) برگرفته از تجربه‌های او در مقام راهب است، در حالی‌که تجربه‌های دوران حبسش الهام‌بخش او در نوشتن رمان ''دروازۀ سیاه''<ref>''Poarte negra/The Black Gate''</ref> (۱۹۳۰م) و دفتر اشعارش، ''گل‌های کپک''<ref>''Flori de mucegai/Flowers of Mildew''</ref> (۱۹۳۱م)، بودند. درپی انتشار رمان طنزآمیز ''طرح‌هایی از سرزمین کوتی''<ref>''Tablete din tara de Kuty/Sketches from the Land of Kuty''</ref> (۱۹۳۳م)، ''چشمان مادونا''<ref>''Ochii Maicii Domnului/The Eyes of the Madonna''</ref> (۱۹۳۴م) و ''گورستان بشارت''<ref>''Cimitirul Buna-Vestire/The Cemetery of Annunciations''</ref> (۱۹۳۶م) را نوشت. آرگزی در اشعار ''کتاب کوچک شب'' <ref>''Carticica de seara/Little Book of Evening''</ref> (۱۹۳۵م) و ''رقص‌های دوری''<ref>''Hore/Round Dances''</ref> (۱۹۳۹م)، شگفتی‌های طبیعت از دید کودکی را بازگو می‌کند؛ به همین سبب، این اشعار غالباً کودکانه می‌نمایند.		(نام اصلی: یان تئودورِسکو<ref>Ion Theodorescu</ref>) شاعر، رساله‌نویس، مقاله‌نویس، و رمان‌نویس رومانیایی. تجربه‌های دوران راهبگی و سال‌هایی که به‌سبب نگارش آثار سیاسی در زندان گذرانید، الهام‌بخش اشعار و رمان‌هایش شدند. پس از انتشار دو مجموعه شعرش با نام‌های ''۱۹۰۷‌'' (۱۹۵۵م) و ''چکامه برای انسان''<ref>''Cítare omului/Ode to Man''</ref> (۱۹۵۶م) در ردیف نویسندگان طراز اول قرار گرفت. آرگزی در [[بخارست]] متولد شد، نخستین اشعارش را [[ماچدونسکی، الکساندرو (۱۸۵۴ـ۱۹۲۰)\|ماچدونسکی]]<ref>Macedonski</ref> منتشر کرد (۱۸۹۶م). سه سال بعد در سلکِ راهبان درآمد، اما دوباره به نویسندگی روی آورد و در ۱۹۰۴م همکاری با مجلۀ جدیدی با نام لینیا درِئاپتا<ref>Linea dreapta</ref> را آغاز کرد. او با مجلۀ نقد ''ویاتا سوسیالا''<ref>''Viata sociala''</ref> و مجلۀ خودش، کرونیکا، به نویسنده‌ای پرشور و اهل مجادله مشهور شد. در ۱۹۱۸م به‌سبب همکاری با روزنامه‌ای که تحت نظارت آلمانی‌ها انتشار می‌یافت به زندان افتاد. بار دیگر طی [[جنگ جهانی دوم]]، با انتشار جزوه‌ای که در آن به سفیر [[آلمان]] تاخته بود، زندانی شد. او پس از جنگ، درپی فعالیت ادبی مختصری، از ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۴م سکوت پیشه کرد. آرگزی پس از انتشار دفتر شعرش، ''حرف‌های سفارشی''<ref>''Cuvinte potrivite/Words Made to Measure''</ref> (۱۹۲۷م)، مشهور شد؛ شعرهای این دفتر اضطراب روحی را به نمایش می‌گذارد که در جست‌وجوی خداست. این شعرها همچنین احساس نزدیکی و همدردی شاعر با زمین و روستاییان را تصویر می‌کنند. رمان ''شمایل‌های چوبی''<ref>''Icoane de lemn/Wooden Icons''</ref> (۱۹۳۰م) برگرفته از تجربه‌های او در مقام راهب است، در حالی‌که تجربه‌های دوران حبسش الهام‌بخش او در نوشتن رمان ''دروازۀ سیاه''<ref>''Poarte negra/The Black Gate''</ref> (۱۹۳۰م) و دفتر اشعارش، ''گل‌های کپک''<ref>''Flori de mucegai/Flowers of Mildew''</ref> (۱۹۳۱م)، بودند. درپی انتشار رمان طنزآمیز ''طرح‌هایی از سرزمین کوتی''<ref>''Tablete din tara de Kuty/Sketches from the Land of Kuty''</ref> (۱۹۳۳م)، ''چشمان مادونا''<ref>''Ochii Maicii Domnului/The Eyes of the Madonna''</ref> (۱۹۳۴م) و ''گورستان بشارت''<ref>''Cimitirul Buna-Vestire/The Cemetery of Annunciations''</ref> (۱۹۳۶م) را نوشت. آرگزی در اشعار ''کتاب کوچک شب'' <ref>''Carticica de seara/Little Book of Evening''</ref> (۱۹۳۵م) و ''رقص‌های دوری''<ref>''Hore/Round Dances''</ref> (۱۹۳۹م)، شگفتی‌های طبیعت از دید کودکی را بازگو می‌کند؛ به همین سبب، این اشعار غالباً کودکانه می‌نمایند.

Mohammadi2 در ‏۲۷ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۱:۱۱

2023-11-27T21:11:29Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۱:۱۱
خط ۱:		خط ۱:
			{{جعبه زندگینامه
	~~آرگِزی، تیودور (۱۸۸۰ـ۱۹۶۷)(Arghezi, Tudor)~~{{جعبه زندگینامه
	\|عنوان =تیودور آرگزی		\|عنوان =تیودور آرگزی
	\|نام =Tudor Arghezi		\|نام =Tudor Arghezi
خط ۲۷:		خط ۲۶:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}(نام اصلی: یان تئودورِسکو<ref>Ion Theodorescu</ref>) شاعر، رساله‌نویس، مقاله‌نویس، و رمان‌نویس رومانیایی. تجربه‌های دوران راهبگی و سال‌هایی که به‌سبب نگارش آثار سیاسی در زندان گذرانید، الهام‌بخش اشعار و رمان‌هایش شدند. پس از انتشار دو مجموعه شعرش با نام‌های ''۱۹۰۷‌''(~~۱۹۵۵~~) و ''چکامه برای انسان''<ref>Cítare omului/Ode to Man</ref>~~ ~~(~~۱۹۵۶~~) در ردیف نویسندگان طراز اول قرار گرفت. آرگزی در بخارست متولد شد، نخستین اشعارش را ماچدونسکی<ref>Macedonski</ref>~~ ~~منتشر کرد (~~۱۸۹۶~~). سه سال بعد در سلکِ راهبان درآمد، اما دوباره به نویسندگی روی آورد و در ~~۱۹۰۴~~ همکاری با مجلۀ جدیدی با نام لینیا درِئاپتا<ref>Linea dreapta</ref>~~ ~~را آغاز کرد. او با مجلۀ نقد ''ویاتا سوسیالا''<ref>Viata sociala</ref>~~ ~~و مجلۀ خودش،کرونیکا، به نویسنده‌ای پرشور و اهل مجادله مشهور شد. در ~~۱۹۱۸~~ به‌سبب همکاری با روزنامه‌ای که تحت نظارت آلمانی‌ها انتشار می‌یافت به زندان افتاد. بار دیگر طی جنگ جهانی دوم، با انتشار جزوه‌ای که در آن به سفیر آلمان تاخته بود، زندانی شد. او پس از جنگ، درپی فعالیت ادبی مختصری، از ۱۹۴۸ تا ~~۱۹۵۴~~ سکوت پیشه کرد. آرگزی پس از انتشار دفتر شعرش، ''حرف‌های سفارشی''<ref>Cuvinte potrivite/Words Made to Measure</ref>~~ ~~(~~۱۹۲۷~~)، مشهور شد؛ شعرهای این دفتر اضطراب روحی را به‌نمایش می‌گذارد که در جست‌وجوی خداست. این شعرها همچنین احساس نزدیکی و همدردی شاعر با زمین و روستاییان را تصویر می‌کنند. رمان ''شمایل‌های چوبی''<ref>Icoane de lemn/Wooden Icons</ref>(~~۱۹۳۰~~) برگرفته از تجربه‌های او در مقام راهب است، در حالی‌که تجربه‌های دوران حبسش الهام‌بخش او در نوشتن رمان ''دروازۀ سیاه''<ref>Poarte negra/The Black Gate</ref>~~ ~~(~~۱۹۳۰~~) و دفتر اشعارش، ''گل‌های کپک''<ref>Flori de mucegai/Flowers of Mildew</ref>~~ ~~(~~۱۹۳۱~~)، بودند. درپی انتشار رمان طنزآمیز ''طرح‌هایی از سرزمین کوتی''<ref>Tablete din tara de Kuty/Sketches from the Land of Kuty</ref>~~ ~~(~~۱۹۳۳~~)، ''چشمان مادونا''<ref>Ochii Maicii Domnului/The Eyes of the Madonna</ref>~~ ~~(~~۱۹۳۴~~) و ''گورستان بشارت''<ref>Cimitirul Buna-Vestire/The Cemetery of Annunciations</ref>~~ ~~(~~۱۹۳۶~~) را نوشت. آرگزی در اشعار ''کتاب کوچک شب''<ref>Carticica de seara/Little Book of Evening</ref>~~ ~~(~~۱۹۳۵~~) و ''رقص‌های دوری''<ref>Hore/Round Dances</ref>~~ ~~(~~۱۹۳۹~~)، شگفتی‌های طبیعت از دید کودکی را بازگو می‌کند؛ به همین سبب، این اشعار غالباً کودکانه می‌نمایند.		}}
			[[پرونده:10092200.jpg\|بندانگشتی\|تیودور آرگزی]]

			آرگِزی، تیودور (۱۸۸۰ـ۱۹۶۷)(Arghezi, Tudor)

			(نام اصلی: یان تئودورِسکو<ref>Ion Theodorescu</ref>) شاعر، رساله‌نویس، مقاله‌نویس، و رمان‌نویس رومانیایی. تجربه‌های دوران راهبگی و سال‌هایی که به‌سبب نگارش آثار سیاسی در زندان گذرانید، الهام‌بخش اشعار و رمان‌هایش شدند. پس از انتشار دو مجموعه شعرش با نام‌های ''۱۹۰۷‌'' (۱۹۵۵م) و ''چکامه برای انسان''<ref>''Cítare omului/Ode to Man''</ref> (۱۹۵۶م) در ردیف نویسندگان طراز اول قرار گرفت. آرگزی در بخارست متولد شد، نخستین اشعارش را ماچدونسکی<ref>Macedonski</ref> منتشر کرد (۱۸۹۶م). سه سال بعد در سلکِ راهبان درآمد، اما دوباره به نویسندگی روی آورد و در ۱۹۰۴م همکاری با مجلۀ جدیدی با نام لینیا درِئاپتا<ref>Linea dreapta</ref> را آغاز کرد. او با مجلۀ نقد ''ویاتا سوسیالا''<ref>''Viata sociala''</ref> و مجلۀ خودش،کرونیکا، به نویسنده‌ای پرشور و اهل مجادله مشهور شد. در ۱۹۱۸م به‌سبب همکاری با روزنامه‌ای که تحت نظارت آلمانی‌ها انتشار می‌یافت به زندان افتاد. بار دیگر طی جنگ جهانی دوم، با انتشار جزوه‌ای که در آن به سفیر آلمان تاخته بود، زندانی شد. او پس از جنگ، درپی فعالیت ادبی مختصری، از ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۴م سکوت پیشه کرد. آرگزی پس از انتشار دفتر شعرش، ''حرف‌های سفارشی''<ref>''Cuvinte potrivite/Words Made to Measure''</ref> (۱۹۲۷م)، مشهور شد؛ شعرهای این دفتر اضطراب روحی را به‌نمایش می‌گذارد که در جست‌وجوی خداست. این شعرها همچنین احساس نزدیکی و همدردی شاعر با زمین و روستاییان را تصویر می‌کنند. رمان ''شمایل‌های چوبی''<ref>''Icoane de lemn/Wooden Icons''</ref> (۱۹۳۰م) برگرفته از تجربه‌های او در مقام راهب است، در حالی‌که تجربه‌های دوران حبسش الهام‌بخش او در نوشتن رمان ''دروازۀ سیاه''<ref>''Poarte negra/The Black Gate''</ref> (۱۹۳۰م) و دفتر اشعارش، ''گل‌های کپک''<ref>''Flori de mucegai/Flowers of Mildew''</ref> (۱۹۳۱م)، بودند. درپی انتشار رمان طنزآمیز ''طرح‌هایی از سرزمین کوتی''<ref>''Tablete din tara de Kuty/Sketches from the Land of Kuty''</ref> (۱۹۳۳م)، ''چشمان مادونا''<ref>''Ochii Maicii Domnului/The Eyes of the Madonna''</ref> (۱۹۳۴م) و ''گورستان بشارت''<ref>''Cimitirul Buna-Vestire/The Cemetery of Annunciations''</ref> (۱۹۳۶م) را نوشت. آرگزی در اشعار ''کتاب کوچک شب'' <ref>''Carticica de seara/Little Book of Evening''</ref> (۱۹۳۵م) و ''رقص‌های دوری''<ref>''Hore/Round Dances''</ref> (۱۹۳۹م)، شگفتی‌های طبیعت از دید کودکی را بازگو می‌کند؛ به همین سبب، این اشعار غالباً کودکانه می‌نمایند.

Reza rouzbahani در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

آرگِزی، تیودور (۱۸۸۰ـ۱۹۶۷)(Arghezi, Tudor){{جعبه زندگینامه
|عنوان =تیودور آرگزی
|نام =Tudor Arghezi
|نام دیگر=
|نام اصلی=یان تیودورسکو
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=بخارست ۱۸۸۰م
|تاریخ مرگ=۱۹۶۷م
|دوره زندگی=
|ملیت=رومانیایی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=
| شغل و تخصص اصلی =شاعر و نویسنده
|شغل و تخصص های دیگر=روزنامه نگار
|سبک =
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =
|آثار =دفتر شعر حرف های سفارشی (۱۹۲۷م)؛ رمان دروازه سیاه (۱۹۳۰)؛ گورستان بشارت (۱۹۳۶)
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =ادبیات غرب
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}(نام اصلی: یان تئودورِسکو<ref>Ion Theodorescu</ref>) شاعر، رساله‌نویس، مقاله‌نویس، و رمان‌نویس رومانیایی. تجربه‌های دوران راهبگی و سال‌هایی که به‌سبب نگارش آثار سیاسی در زندان گذرانید، الهام‌بخش اشعار و رمان‌هایش شدند. پس از انتشار دو مجموعه شعرش با نام‌های ''۱۹۰۷‌''(۱۹۵۵) و ''چکامه برای انسان''<ref>Cítare omului/Ode to Man</ref> (۱۹۵۶) در ردیف نویسندگان طراز اول قرار گرفت. آرگزی در بخارست متولد شد، نخستین اشعارش را ماچدونسکی<ref>Macedonski</ref> منتشر کرد (۱۸۹۶). سه سال بعد در سلکِ راهبان درآمد، اما دوباره به نویسندگی روی آورد و در ۱۹۰۴ همکاری با مجلۀ جدیدی با نام لینیا درِئاپتا<ref>Linea dreapta</ref> را آغاز کرد. او با مجلۀ نقد ''ویاتا سوسیالا''<ref>Viata sociala</ref> و مجلۀ خودش،کرونیکا، به نویسنده‌ای پرشور و اهل مجادله مشهور شد. در ۱۹۱۸ به‌سبب همکاری با روزنامه‌ای که تحت نظارت آلمانی‌ها انتشار می‌یافت به زندان افتاد. بار دیگر طی جنگ جهانی دوم، با انتشار جزوه‌ای که در آن به سفیر آلمان تاخته بود، زندانی شد. او پس از جنگ، درپی فعالیت ادبی مختصری، از ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۴ سکوت پیشه کرد. آرگزی پس از انتشار دفتر شعرش، ''حرف‌های سفارشی''<ref>Cuvinte potrivite/Words Made to Measure</ref> (۱۹۲۷)، مشهور شد؛ شعرهای این دفتر اضطراب روحی را به‌نمایش می‌گذارد که در جست‌وجوی خداست. این شعرها همچنین احساس نزدیکی و همدردی شاعر با زمین و روستاییان را تصویر می‌کنند. رمان ''شمایل‌های چوبی''<ref>Icoane de lemn/Wooden Icons</ref>(۱۹۳۰) برگرفته از تجربه‌های او در مقام راهب است، در حالی‌که تجربه‌های دوران حبسش الهام‌بخش او در نوشتن رمان ''دروازۀ سیاه''<ref>Poarte negra/The Black Gate</ref> (۱۹۳۰) و دفتر اشعارش، ''گل‌های کپک''<ref>Flori de mucegai/Flowers of Mildew</ref> (۱۹۳۱)، بودند. درپی انتشار رمان طنزآمیز ''طرح‌هایی از سرزمین کوتی''<ref>Tablete din tara de Kuty/Sketches from the Land of Kuty</ref> (۱۹۳۳)، ''چشمان مادونا''<ref>Ochii Maicii Domnului/The Eyes of the Madonna</ref> (۱۹۳۴) و ''گورستان بشارت''<ref>Cimitirul Buna-Vestire/The Cemetery of Annunciations</ref> (۱۹۳۶) را نوشت. آرگزی در اشعار ''کتاب کوچک شب''<ref>Carticica de seara/Little Book of Evening</ref> (۱۹۳۵) و ''رقص‌های دوری''<ref>Hore/Round Dances</ref> (۱۹۳۹)، شگفتی‌های طبیعت از دید کودکی را بازگو می‌کند؛ به همین سبب، این اشعار غالباً کودکانه می‌نمایند.

 

----

[[Category:ادبیات غرب]] [[Category:رمان (اشخاص و آثار)]] [[Category:شعر (اشخاص و آثار)]]