آنتی فونی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۸ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۲۳

2024-10-08T05:23:06Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۲۳
خط ۱:		خط ۱:

	آنتی‌فونی (antiphony)<br>موسیقی‌ای که با استفاده از تقابل کاننی و جهت قرارگرفتن گروه همسرایان و گروه‌های سازی، با فاصله‌گذاری فضایی ـ مکانی بین گروه‌های مذکور، به صدا عمق یا [[پرسپکتیو]]<ref>perspective</ref> (فرشنود) می‌بخشد. این‌ شیوه‌ را در قرن‌ ۱۷‌ در ونیز [[گابریلی، جووانی (ح ۱۵۵۵ـ۱۶۱۲)\|جووانّی‌ گابرِیلی]]<ref>Giovanni Gabrieli</ref> و در آلمان‌ شاگردش‌ [[شوتس، هاینریش (۱۵۸۵ـ۱۶۷۲)\|هاینریش‌ شوتس]]<ref>Heinrich Schütz</ref> و [[لاسوس، اورلاند دو (ح ۱۵۳۲ـ۱۵۹۴)\|رولاند د لاسوس]]<ref>Roland de Lassus</ref> بسط‌ و گسترش‌ دادند‌؛ نمونه‌ای‌ از آن موتت<ref>motet</ref> آلما رِدِمپتوریس ماتِر (مادرِ رهایی‌یافته از رنج)<ref>Alma Redemptoris</ref>، (۱۶۰۴م) برای‌ دو گروه همسرایان است‌. در قرن‌ ۲۰‌ این‌ عمل‌ را [[بارتوک، بلا (۱۸۸۱ـ۱۹۴۵)\|بلا بارتوک]]<ref>Béla Bartók</ref>، [[اشتوکهاوزن، کارل هاینتس (۱۹۲۸)\|کارل هاینتس‌ اشتوکهاوزن]]<ref>Karlheinz Stockhausen</ref>، و [[بریو، لوچانو (۱۹۲۵- ۲۰۰۳م)\|لوچانو بِریو]]<ref>Luciano Berio</ref> احیا کردند.<br><!--10242300-->		آنتی‌فونی (antiphony)<br>موسیقی‌ای که با استفاده از تقابل کاننی و جهت قرارگرفتن گروه همسرایان و گروه‌های سازی، با فاصله‌گذاری فضایی ـ مکانی بین گروه‌های مذکور، به صدا عمق یا [[پرسپکتیو]]<ref>perspective</ref> (فرشنود) می‌بخشد. این‌ شیوه‌ را در قرن‌ ۱۷‌ در ونیز [[گابریلی، جووانی (ح ۱۵۵۵ـ۱۶۱۲)\|جووانّی‌ گابرِیلی]]<ref>Giovanni Gabrieli</ref> و در آلمان‌ شاگردش‌ [[شوتس، هاینریش (۱۵۸۵ـ۱۶۷۲)\|هاینریش‌ شوتس]]<ref>Heinrich Schütz</ref> و [[لاسوس، اورلاند دو (ح ۱۵۳۲ـ۱۵۹۴)\|رولاند د لاسوس]]<ref>Roland de Lassus</ref> بسط‌ و گسترش‌ دادند‌؛ نمونه‌ای‌ از آن موتت<ref>motet</ref> آلما رِدِمپتوریس ماتِر (مادرِ رهایی‌یافته از رنج)<ref>Alma Redemptoris</ref>، (۱۶۰۴م) برای‌ دو گروه همسرایان است‌. در قرن‌ ۲۰‌ این‌ عمل‌ را [[بارتوک، بلا (۱۸۸۱ـ۱۹۴۵)\|بلا بارتوک]]<ref>Béla Bartók</ref>، [[اشتوکهاوزن، کارل هاینتس (۱۹۲۸-۲۰۰۷م)\|کارل هاینتس‌ اشتوکهاوزن]]<ref>Karlheinz Stockhausen</ref>، و [[بریو، لوچانو (۱۹۲۵- ۲۰۰۳م)\|لوچانو بِریو]]<ref>Luciano Berio</ref> احیا کردند.<br><!--10242300-->

Mohammadi3 در ‏۶ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۰۵

2024-10-06T19:05:46Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۰۵
خط ۱:		خط ۱:

	آنتی‌فونی (antiphony)<br>موسیقی‌ای که با استفاده از تقابل کاننی و جهت قرارگرفتن گروه همسرایان و گروه‌های سازی، با فاصله‌گذاری فضایی ـ مکانی بین گروه‌های مذکور، به صدا عمق یا [[پرسپکتیو]]<ref>perspective</ref> (فرشنود) می‌بخشد. این‌ شیوه‌ را در قرن‌ ۱۷‌ در ونیز [[گابریلی، جووانی (ح ۱۵۵۵ـ۱۶۱۲)\|جووانّی‌ گابرِیلی]]<ref>Giovanni Gabrieli</ref> و در آلمان‌ شاگردش‌ [[شوتس، هاینریش (۱۵۸۵ـ۱۶۷۲)\|هاینریش‌ شوتس]]<ref>Heinrich Schütz</ref> و [[لاسوس، اورلاند دو (ح ۱۵۳۲ـ۱۵۹۴)\|رولاند د لاسوس]]<ref>Roland de Lassus</ref> بسط‌ و گسترش‌ دادند‌؛ نمونه‌ای‌ از آن موتت<ref>motet</ref> آلما رِدِمپتوریس ماتِر (مادرِ رهایی‌یافته از رنج)<ref>Alma Redemptoris</ref>، (۱۶۰۴م) برای‌ دو گروه همسرایان است‌. در قرن‌ ۲۰‌ این‌ عمل‌ را [[بارتوک، بلا (۱۸۸۱ـ۱۹۴۵)\|بلا بارتوک]]<ref>Béla Bartók</ref>، [[اشتوکهاوزن، کارل هاینتس (۱۹۲۸)\|کارل هاینتس‌ اشتوکهاوزن]]<ref>Karlheinz Stockhausen</ref>، و [[بریو، لوچانو (۱۹۲۵)\|لوچانو بِریو]]<ref>Luciano Berio</ref> احیا کردند.<br><!--10242300-->		آنتی‌فونی (antiphony)<br>موسیقی‌ای که با استفاده از تقابل کاننی و جهت قرارگرفتن گروه همسرایان و گروه‌های سازی، با فاصله‌گذاری فضایی ـ مکانی بین گروه‌های مذکور، به صدا عمق یا [[پرسپکتیو]]<ref>perspective</ref> (فرشنود) می‌بخشد. این‌ شیوه‌ را در قرن‌ ۱۷‌ در ونیز [[گابریلی، جووانی (ح ۱۵۵۵ـ۱۶۱۲)\|جووانّی‌ گابرِیلی]]<ref>Giovanni Gabrieli</ref> و در آلمان‌ شاگردش‌ [[شوتس، هاینریش (۱۵۸۵ـ۱۶۷۲)\|هاینریش‌ شوتس]]<ref>Heinrich Schütz</ref> و [[لاسوس، اورلاند دو (ح ۱۵۳۲ـ۱۵۹۴)\|رولاند د لاسوس]]<ref>Roland de Lassus</ref> بسط‌ و گسترش‌ دادند‌؛ نمونه‌ای‌ از آن موتت<ref>motet</ref> آلما رِدِمپتوریس ماتِر (مادرِ رهایی‌یافته از رنج)<ref>Alma Redemptoris</ref>، (۱۶۰۴م) برای‌ دو گروه همسرایان است‌. در قرن‌ ۲۰‌ این‌ عمل‌ را [[بارتوک، بلا (۱۸۸۱ـ۱۹۴۵)\|بلا بارتوک]]<ref>Béla Bartók</ref>، [[اشتوکهاوزن، کارل هاینتس (۱۹۲۸)\|کارل هاینتس‌ اشتوکهاوزن]]<ref>Karlheinz Stockhausen</ref>، و [[بریو، لوچانو (۱۹۲۵- ۲۰۰۳م)\|لوچانو بِریو]]<ref>Luciano Berio</ref> احیا کردند.<br><!--10242300-->

Mohammadi2 در ‏۱۰ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۱۹

2024-05-10T16:19:15Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۱۹
خط ۱:		خط ۱:

	آنتی‌فونی (antiphony)<br>موسیقی‌ای که با استفاده از تقابل کاننی و جهت قرارگرفتن گروه همسرایان و گروه‌های سازی، با فاصله‌گذاری فضایی ـ مکانی بین گروه‌های مذکور، به صدا عمق یا پرسپکتیو (فرشنود) می‌بخشد. این‌ شیوه‌ را در قرن‌ ۱۷‌ در ونیز [[گابریلی، جووانی (ح ۱۵۵۵ـ۱۶۱۲)\|جووانّی‌ گابرِیلی]]<ref>Giovanni Gabrieli</ref> و در آلمان‌ شاگردش‌ [[شوتس، هاینریش (۱۵۸۵ـ۱۶۷۲)\|هاینریش‌ شوتس]]<ref>Heinrich Schütz</ref> و [[لاسوس، اورلاند دو (ح ۱۵۳۲ـ۱۵۹۴)\|رولاند د لاسوس]]<ref>Roland de Lassus</ref> بسط‌ و گسترش‌ دادند‌؛ نمونه‌ای‌ از آن موتت<ref>motet</ref> آلما رِدِمپتوریس ماتِر (مادرِ رهایی‌یافته از رنج)<ref>Alma Redemptoris</ref>، (~~۱۶۰۴~~) برای‌ دو گروه همسرایان است‌. در قرن‌ ۲۰‌ این‌ عمل‌ را [[بارتوک، بلا (۱۸۸۱ـ۱۹۴۵)\|بلا بارتوک]]<ref>Béla Bartók</ref>، [[اشتوکهاوزن، کارل هاینتس (۱۹۲۸)\|کارل هاینتس‌ اشتوکهاوزن]]<ref>Karlheinz Stockhausen</ref>، و [[بریو، لوچانو (۱۹۲۵)\|لوچانو بِریو]]<ref>Luciano Berio</ref> احیا کردند.<br><!--10242300-->		آنتی‌فونی (antiphony)<br>موسیقی‌ای که با استفاده از تقابل کاننی و جهت قرارگرفتن گروه همسرایان و گروه‌های سازی، با فاصله‌گذاری فضایی ـ مکانی بین گروه‌های مذکور، به صدا عمق یا [[پرسپکتیو]]<ref>perspective</ref> (فرشنود) می‌بخشد. این‌ شیوه‌ را در قرن‌ ۱۷‌ در ونیز [[گابریلی، جووانی (ح ۱۵۵۵ـ۱۶۱۲)\|جووانّی‌ گابرِیلی]]<ref>Giovanni Gabrieli</ref> و در آلمان‌ شاگردش‌ [[شوتس، هاینریش (۱۵۸۵ـ۱۶۷۲)\|هاینریش‌ شوتس]]<ref>Heinrich Schütz</ref> و [[لاسوس، اورلاند دو (ح ۱۵۳۲ـ۱۵۹۴)\|رولاند د لاسوس]]<ref>Roland de Lassus</ref> بسط‌ و گسترش‌ دادند‌؛ نمونه‌ای‌ از آن موتت<ref>motet</ref> آلما رِدِمپتوریس ماتِر (مادرِ رهایی‌یافته از رنج)<ref>Alma Redemptoris</ref>، (۱۶۰۴م) برای‌ دو گروه همسرایان است‌. در قرن‌ ۲۰‌ این‌ عمل‌ را [[بارتوک، بلا (۱۸۸۱ـ۱۹۴۵)\|بلا بارتوک]]<ref>Béla Bartók</ref>، [[اشتوکهاوزن، کارل هاینتس (۱۹۲۸)\|کارل هاینتس‌ اشتوکهاوزن]]<ref>Karlheinz Stockhausen</ref>، و [[بریو، لوچانو (۱۹۲۵)\|لوچانو بِریو]]<ref>Luciano Berio</ref> احیا کردند.<br><!--10242300-->

Mohammadi2 در ‏۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۰۷:۲۹

2021-07-18T07:29:07Z

صفحهٔ تازه

آنتی‌فونی (antiphony)<br>موسیقی‌ای که با استفاده از تقابل کاننی و جهت قرارگرفتن گروه همسرایان و گروه‌های سازی، با فاصله‌گذاری فضایی ـ مکانی بین گروه‌های مذکور، به صدا عمق یا پرسپکتیو (فرشنود) می‌بخشد. این‌ شیوه‌ را در قرن‌ ۱۷‌ در ونیز [[گابریلی، جووانی (ح ۱۵۵۵ـ۱۶۱۲)|جووانّی‌ گابرِیلی]]<ref>Giovanni Gabrieli</ref> و در آلمان‌ شاگردش‌ [[شوتس، هاینریش (۱۵۸۵ـ۱۶۷۲)|هاینریش‌ شوتس]]<ref>Heinrich Schütz</ref> و [[لاسوس، اورلاند دو (ح ۱۵۳۲ـ۱۵۹۴)|رولاند د لاسوس]]<ref>Roland de Lassus</ref> بسط‌ و گسترش‌ دادند‌؛ نمونه‌ای‌ از آن موتت<ref>motet</ref> آلما رِدِمپتوریس ماتِر (مادرِ رهایی‌یافته از رنج)<ref>Alma Redemptoris</ref>، (۱۶۰۴) برای‌ دو گروه همسرایان است‌. در قرن‌ ۲۰‌ این‌ عمل‌ را [[بارتوک، بلا (۱۸۸۱ـ۱۹۴۵)|بلا بارتوک]]<ref>Béla Bartók</ref>، [[اشتوکهاوزن، کارل هاینتس (۱۹۲۸)|کارل هاینتس‌ اشتوکهاوزن]]<ref>Karlheinz Stockhausen</ref>، و [[بریو، لوچانو (۱۹۲۵)|لوچانو بِریو]]<ref>Luciano Berio</ref> احیا کردند.<br>

----[[رده:موسیقی]]
[[رده:اصطلاحات، تجهیزات و رویدادها]]
<references />