آواز برنادت - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi2 در ‏۱۴ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۳۰

2024-06-14T18:30:38Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۳۰
خط ۱:		خط ۱:

	آواز برنادِت (Das Lied von Bernadette)<br>		آواز برنادِت (Das Lied von Bernadette)<br>
	[[پرونده: 10263100.jpg \| بندانگشتی\|آواز برنادِت]](یا: ''آهنگ برنادت'') رمانی از [[فرانتس ورفل]]<ref>Franz Werfel</ref> منتشر شده به اتریشی در ۱۹۴۲م. ماجرای نسبتاً سادۀ این رمان، به‌سبب زمان و سرزمینی که در آن اتفاق می‌افتد، بسیار مبهم به نظر می‌رسد. برنادت، دختر بزرگ و چهارده‌سالۀ آسیابانی فقیر در [[لورد]]<ref>Lourdes</ref> (شهری زیارتی در [[فرانسه]]<ref>France</ref>) است. او روزی (۱۱ فوریۀ ۱۸۵۸م) که ‌همراه خواهر کوچک و یکی از دوستانش برای جمع‌آوری هیزم به کرانۀ رود گاو می‌رود، در کنار غار ماسابیل به دیدار «بانو»یی نایل می‌شود که سراسر زندگی او را سرشار از عشقی عرفانی می‌کند و برنادت را دربرابر مردم ناباور، خانواده، مدرسه، مقامات دینی و غیرمذهبی، و خلاصه همگی به مبارزه وامی‌دارد. برنادت با وجود این‌که همه برضدش متحد شده‌اند، در غار، تعلیمات و دعاهای آن بانو را وفادارانه اجابت می‌کند و کلیسای کوچکی در کنار غار می‌سازد که زود محل زیارت افراد و گروه‌های مذهبی می‌شود. شهرت روزافزون برنادت همۀ فرانسویان شکاک و عقل‌گرا را به واکنش وامی‌دارد، اما با پدیدارشدن چشمۀ معروفی در آن محل که معجزات بسیاری ازجمله شفای بیماران را به‌بار ‌آورد، و نیز دیگر خدمات انسان‌دوستانۀ برنادت، او به یک قدیسه تبدیل می‌شود. برنادت که سرانجام خود به سِل استخوان دچار شده است از چشمۀ شفابخش نمی‌نوشد و در خلسۀ نخستین دیدارش با بانو، و با ادای جملۀ «دوستت دارم» جان می‌سپارد. ورفل داستان خود را بر پایۀ حقیقتی تاریخی و با تخیلی شاعرانه پرداخته است. ''آواز برنادت'' تجلیلی از رموز الهی و قداست بشری است، اگرچه نویسنده آگاهانه موضع خود را دربارۀ مسئلۀ معجزه بیان نمی‌کند. بر مبنای این داستان فیلمی نیز ساخته شده است.		[[پرونده: 10263100.jpg \| بندانگشتی\|صحنه‌ای از فیلم آواز برنادِت]](یا: ''آهنگ برنادت'') رمانی از [[فرانتس ورفل]]<ref>Franz Werfel</ref> منتشر شده به اتریشی در ۱۹۴۲م. ماجرای نسبتاً سادۀ این رمان، به‌سبب زمان و سرزمینی که در آن اتفاق می‌افتد، بسیار مبهم به نظر می‌رسد. برنادت، دختر بزرگ و چهارده‌سالۀ آسیابانی فقیر در [[لورد]]<ref>Lourdes</ref> (شهری زیارتی در [[فرانسه]]<ref>France</ref>) است. او روزی (۱۱ فوریۀ ۱۸۵۸م) که ‌همراه خواهر کوچک و یکی از دوستانش برای جمع‌آوری هیزم به کرانۀ رود گاو می‌رود، در کنار غار ماسابیل به دیدار «بانو»یی نایل می‌شود که سراسر زندگی او را سرشار از عشقی عرفانی می‌کند و برنادت را دربرابر مردم ناباور، خانواده، مدرسه، مقامات دینی و غیرمذهبی، و خلاصه همگی به مبارزه وامی‌دارد. برنادت با وجود این‌که همه برضدش متحد شده‌اند، در غار، تعلیمات و دعاهای آن بانو را وفادارانه اجابت می‌کند و کلیسای کوچکی در کنار غار می‌سازد که زود محل زیارت افراد و گروه‌های مذهبی می‌شود. شهرت روزافزون برنادت همۀ فرانسویان شکاک و عقل‌گرا را به واکنش وامی‌دارد، اما با پدیدارشدن چشمۀ معروفی در آن محل که معجزات بسیاری ازجمله شفای بیماران را به‌بار ‌آورد، و نیز دیگر خدمات انسان‌دوستانۀ برنادت، او به یک قدیسه تبدیل می‌شود. برنادت که سرانجام خود به سِل استخوان دچار شده است از چشمۀ شفابخش نمی‌نوشد و در خلسۀ نخستین دیدارش با بانو، و با ادای جملۀ «دوستت دارم» جان می‌سپارد. ورفل داستان خود را بر پایۀ حقیقتی تاریخی و با تخیلی شاعرانه پرداخته است. ''آواز برنادت'' تجلیلی از رموز الهی و قداست بشری است، اگرچه نویسنده آگاهانه موضع خود را دربارۀ مسئلۀ معجزه بیان نمی‌کند. بر مبنای این داستان فیلمی نیز ساخته شده است.

	<br><!--10263100-->		<br><!--10263100-->

Mohammadi2 در ‏۱۴ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۲۸

2024-06-14T18:28:08Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۲۸
خط ۲:		خط ۲:
	آواز برنادِت (Das Lied von Bernadette)<br>		آواز برنادِت (Das Lied von Bernadette)<br>
	[[پرونده: 10263100.jpg \| بندانگشتی\|آواز برنادِت]](یا: ''آهنگ برنادت'') رمانی از [[فرانتس ورفل]]<ref>Franz Werfel</ref> منتشر شده به اتریشی در ۱۹۴۲م. ماجرای نسبتاً سادۀ این رمان، به‌سبب زمان و سرزمینی که در آن اتفاق می‌افتد، بسیار مبهم به نظر می‌رسد. برنادت، دختر بزرگ و چهارده‌سالۀ آسیابانی فقیر در [[لورد]]<ref>Lourdes</ref> (شهری زیارتی در [[فرانسه]]<ref>France</ref>) است. او روزی (۱۱ فوریۀ ۱۸۵۸م) که ‌همراه خواهر کوچک و یکی از دوستانش برای جمع‌آوری هیزم به کرانۀ رود گاو می‌رود، در کنار غار ماسابیل به دیدار «بانو»یی نایل می‌شود که سراسر زندگی او را سرشار از عشقی عرفانی می‌کند و برنادت را دربرابر مردم ناباور، خانواده، مدرسه، مقامات دینی و غیرمذهبی، و خلاصه همگی به مبارزه وامی‌دارد. برنادت با وجود این‌که همه برضدش متحد شده‌اند، در غار، تعلیمات و دعاهای آن بانو را وفادارانه اجابت می‌کند و کلیسای کوچکی در کنار غار می‌سازد که زود محل زیارت افراد و گروه‌های مذهبی می‌شود. شهرت روزافزون برنادت همۀ فرانسویان شکاک و عقل‌گرا را به واکنش وامی‌دارد، اما با پدیدارشدن چشمۀ معروفی در آن محل که معجزات بسیاری ازجمله شفای بیماران را به‌بار ‌آورد، و نیز دیگر خدمات انسان‌دوستانۀ برنادت، او به یک قدیسه تبدیل می‌شود. برنادت که سرانجام خود به سِل استخوان دچار شده است از چشمۀ شفابخش نمی‌نوشد و در خلسۀ نخستین دیدارش با بانو، و با ادای جملۀ «دوستت دارم» جان می‌سپارد. ورفل داستان خود را بر پایۀ حقیقتی تاریخی و با تخیلی شاعرانه پرداخته است. ''آواز برنادت'' تجلیلی از رموز الهی و قداست بشری است، اگرچه نویسنده آگاهانه موضع خود را دربارۀ مسئلۀ معجزه بیان نمی‌کند. بر مبنای این داستان فیلمی نیز ساخته شده است.		[[پرونده: 10263100.jpg \| بندانگشتی\|آواز برنادِت]](یا: ''آهنگ برنادت'') رمانی از [[فرانتس ورفل]]<ref>Franz Werfel</ref> منتشر شده به اتریشی در ۱۹۴۲م. ماجرای نسبتاً سادۀ این رمان، به‌سبب زمان و سرزمینی که در آن اتفاق می‌افتد، بسیار مبهم به نظر می‌رسد. برنادت، دختر بزرگ و چهارده‌سالۀ آسیابانی فقیر در [[لورد]]<ref>Lourdes</ref> (شهری زیارتی در [[فرانسه]]<ref>France</ref>) است. او روزی (۱۱ فوریۀ ۱۸۵۸م) که ‌همراه خواهر کوچک و یکی از دوستانش برای جمع‌آوری هیزم به کرانۀ رود گاو می‌رود، در کنار غار ماسابیل به دیدار «بانو»یی نایل می‌شود که سراسر زندگی او را سرشار از عشقی عرفانی می‌کند و برنادت را دربرابر مردم ناباور، خانواده، مدرسه، مقامات دینی و غیرمذهبی، و خلاصه همگی به مبارزه وامی‌دارد. برنادت با وجود این‌که همه برضدش متحد شده‌اند، در غار، تعلیمات و دعاهای آن بانو را وفادارانه اجابت می‌کند و کلیسای کوچکی در کنار غار می‌سازد که زود محل زیارت افراد و گروه‌های مذهبی می‌شود. شهرت روزافزون برنادت همۀ فرانسویان شکاک و عقل‌گرا را به واکنش وامی‌دارد، اما با پدیدارشدن چشمۀ معروفی در آن محل که معجزات بسیاری ازجمله شفای بیماران را به‌بار ‌آورد، و نیز دیگر خدمات انسان‌دوستانۀ برنادت، او به یک قدیسه تبدیل می‌شود. برنادت که سرانجام خود به سِل استخوان دچار شده است از چشمۀ شفابخش نمی‌نوشد و در خلسۀ نخستین دیدارش با بانو، و با ادای جملۀ «دوستت دارم» جان می‌سپارد. ورفل داستان خود را بر پایۀ حقیقتی تاریخی و با تخیلی شاعرانه پرداخته است. ''آواز برنادت'' تجلیلی از رموز الهی و قداست بشری است، اگرچه نویسنده آگاهانه موضع خود را دربارۀ مسئلۀ معجزه بیان نمی‌کند. بر مبنای این داستان فیلمی نیز ساخته شده است.

	<br><!--10263100-->		<br><!--10263100-->


			----
	[[رده:ادبیات غرب]]		[[رده:ادبیات غرب]]
	[[رده:رمان (اشخاص و آثار)]]		[[رده:رمان (اشخاص و آثار)]]

Mohammadi2 در ‏۱۴ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۲۵

2024-06-14T18:25:27Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۲۵
خط ۱:		خط ۱:

	آواز برنادِت (Das Lied von Bernadette)<br>		آواز برنادِت (Das Lied von Bernadette)<br>
	[[پرونده: 10263100.jpg \| بندانگشتی\|آواز برنادِت]](یا: ''آهنگ برنادت'') رمانی از [[فرانتس ورفل]] منتشر شده به اتریشی در ~~۱۹۴۲~~. ماجرای نسبتاً سادۀ این رمان، به‌سبب زمان و سرزمینی که در آن اتفاق می‌افتد، بسیار مبهم ~~به‌نظر~~ می‌رسد. برنادت، دختر بزرگ و چهارده‌سالۀ آسیابانی فقیر در لورد (شهری زیارتی در فرانسه) است. او روزی (۱۱ فوریۀ ~~۱۸۵۸~~) که ‌همراه خواهر کوچک و یکی از دوستانش برای جمع‌آوری هیزم به کرانۀ رود گاو می‌رود، در کنار غار ماسابیل به دیدار «بانو»یی نایل می‌شود که سراسر زندگی او را سرشار از عشقی عرفانی می‌کند و برنادت را دربرابر مردم ناباور، خانواده، مدرسه، مقامات دینی و غیرمذهبی، و خلاصه همگی به مبارزه وامی‌دارد. برنادت با وجود این‌که همه برضدش متحد شده‌اند، در غار، تعلیمات و دعاهای آن بانو را وفادارانه اجابت می‌کند و کلیسای کوچکی در کنار غار می‌سازد که زود محل زیارت افراد و گروه‌های مذهبی می‌شود. شهرت روزافزون برنادت همۀ فرانسویان شکاک و عقل‌گرا را به واکنش وامی‌دارد، اما با پدیدارشدن چشمۀ معروفی در آن محل که معجزات بسیاری ازجمله شفای بیماران را به‌بار ‌آورد، و نیز دیگر خدمات انسان‌دوستانۀ برنادت، او به یک قدیسه تبدیل می‌شود. برنادت که سرانجام خود به سِل استخوان دچار شده است از چشمۀ شفابخش نمی‌نوشد و در خلسۀ نخستین دیدارش با بانو، و با ادای جملۀ «دوستت دارم» جان می‌سپارد. ورفل داستان خود را بر پایۀ حقیقتی تاریخی و با تخیلی شاعرانه پرداخته است. ''آواز برنادت'' تجلیلی از رموز الهی و قداست بشری است، اگرچه نویسنده آگاهانه موضع خود را دربارۀ مسئلۀ معجزه بیان نمی‌کند. بر مبنای این داستان فیلمی نیز ساخته شده است.		[[پرونده: 10263100.jpg \| بندانگشتی\|آواز برنادِت]](یا: ''آهنگ برنادت'') رمانی از [[فرانتس ورفل]]<ref>Franz Werfel</ref> منتشر شده به اتریشی در ۱۹۴۲م. ماجرای نسبتاً سادۀ این رمان، به‌سبب زمان و سرزمینی که در آن اتفاق می‌افتد، بسیار مبهم به نظر می‌رسد. برنادت، دختر بزرگ و چهارده‌سالۀ آسیابانی فقیر در [[لورد]]<ref>Lourdes</ref> (شهری زیارتی در [[فرانسه]]<ref>France</ref>) است. او روزی (۱۱ فوریۀ ۱۸۵۸م) که ‌همراه خواهر کوچک و یکی از دوستانش برای جمع‌آوری هیزم به کرانۀ رود گاو می‌رود، در کنار غار ماسابیل به دیدار «بانو»یی نایل می‌شود که سراسر زندگی او را سرشار از عشقی عرفانی می‌کند و برنادت را دربرابر مردم ناباور، خانواده، مدرسه، مقامات دینی و غیرمذهبی، و خلاصه همگی به مبارزه وامی‌دارد. برنادت با وجود این‌که همه برضدش متحد شده‌اند، در غار، تعلیمات و دعاهای آن بانو را وفادارانه اجابت می‌کند و کلیسای کوچکی در کنار غار می‌سازد که زود محل زیارت افراد و گروه‌های مذهبی می‌شود. شهرت روزافزون برنادت همۀ فرانسویان شکاک و عقل‌گرا را به واکنش وامی‌دارد، اما با پدیدارشدن چشمۀ معروفی در آن محل که معجزات بسیاری ازجمله شفای بیماران را به‌بار ‌آورد، و نیز دیگر خدمات انسان‌دوستانۀ برنادت، او به یک قدیسه تبدیل می‌شود. برنادت که سرانجام خود به سِل استخوان دچار شده است از چشمۀ شفابخش نمی‌نوشد و در خلسۀ نخستین دیدارش با بانو، و با ادای جملۀ «دوستت دارم» جان می‌سپارد. ورفل داستان خود را بر پایۀ حقیقتی تاریخی و با تخیلی شاعرانه پرداخته است. ''آواز برنادت'' تجلیلی از رموز الهی و قداست بشری است، اگرچه نویسنده آگاهانه موضع خود را دربارۀ مسئلۀ معجزه بیان نمی‌کند. بر مبنای این داستان فیلمی نیز ساخته شده است.
	<br><!--10263100-->		<br><!--10263100-->
	[[رده:ادبیات غرب]]		[[رده:ادبیات غرب]]
	[[رده:رمان (اشخاص و آثار)]]		[[رده:رمان (اشخاص و آثار)]]

Aeen در ‏۷ ژانویهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۲۲

2020-01-07T11:22:30Z

صفحهٔ تازه

آواز برنادِت (Das Lied von Bernadette)<br>
[[پرونده: 10263100.jpg | بندانگشتی|آواز برنادِت]](یا: ''آهنگ برنادت'') رمانی از [[فرانتس ورفل]] منتشر شده به اتریشی در ۱۹۴۲. ماجرای نسبتاً سادۀ این رمان، به‌سبب زمان و سرزمینی که در آن اتفاق می‌افتد، بسیار مبهم به‌نظر می‌رسد. برنادت، دختر بزرگ و چهارده‌سالۀ آسیابانی فقیر در لورد (شهری زیارتی در فرانسه) است. او روزی (۱۱ فوریۀ ۱۸۵۸) که ‌همراه خواهر کوچک و یکی از دوستانش برای جمع‌آوری هیزم به کرانۀ رود گاو می‌رود، در کنار غار ماسابیل به دیدار «بانو»یی نایل می‌شود که سراسر زندگی او را سرشار از عشقی عرفانی می‌کند و برنادت را دربرابر مردم ناباور، خانواده، مدرسه، مقامات دینی و غیرمذهبی، و خلاصه همگی به مبارزه وامی‌دارد. برنادت با وجود این‌که همه برضدش متحد شده‌اند، در غار، تعلیمات و دعاهای آن بانو را وفادارانه اجابت می‌کند و کلیسای کوچکی در کنار غار می‌سازد که زود محل زیارت افراد و گروه‌های مذهبی می‌شود. شهرت روزافزون برنادت همۀ فرانسویان شکاک و عقل‌گرا را به واکنش وامی‌دارد، اما با پدیدارشدن چشمۀ معروفی در آن محل که معجزات بسیاری ازجمله شفای بیماران را به‌بار ‌آورد، و نیز دیگر خدمات انسان‌دوستانۀ برنادت، او به یک قدیسه تبدیل می‌شود. برنادت که سرانجام خود به سِل استخوان دچار شده است از چشمۀ شفابخش نمی‌نوشد و در خلسۀ نخستین دیدارش با بانو، و با ادای جملۀ «دوستت دارم» جان می‌سپارد. ورفل داستان خود را بر پایۀ حقیقتی تاریخی و با تخیلی شاعرانه پرداخته است. ''آواز برنادت'' تجلیلی از رموز الهی و قداست بشری است، اگرچه نویسنده آگاهانه موضع خود را دربارۀ مسئلۀ معجزه بیان نمی‌کند. بر مبنای این داستان فیلمی نیز ساخته شده است.
<br>
[[رده:ادبیات غرب]]
[[رده:رمان (اشخاص و آثار)]]