آواز خوش (کتاب) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi2 در ‏۱۴ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۴۲

2024-06-14T18:42:10Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۴۲
خط ۲:		خط ۲:
	''آواز خوش'' (''La Bonne Chanson'')		''آواز خوش'' (''La Bonne Chanson'')

	(یا: ''ترانۀ خوش'') مجموعۀ اشعار غناییِ [[پل ورلن]]، چهارمین مجموعه شعر او. نخستین بار به سال ۱۸۷۰م در پاریس توسط آلفونس لمر<ref>Alphonse Lemerre</ref>، ناشر فرانسوی، منتشر شد. [[گابریل فوره]] بیست و اندی سال پس از چاپ نخست ''آواز خوش'' و در واپسین‌ سال‌های زندگی ورلن ملودی‌هایی بر روی 9 شعر کتاب ساخت.		(یا: ''ترانۀ خوش'') مجموعۀ اشعار غناییِ [[پل ورلن]]<ref>Paul Verlaine</ref>، چهارمین مجموعه شعر او. نخستین بار به سال ۱۸۷۰م در پاریس توسط آلفونس لمر<ref>Alphonse Lemerre</ref>، ناشر فرانسوی، منتشر شد. [[گابریل فوره]]<ref>Gabriel Fauré</ref> بیست و اندی سال پس از چاپ نخست ''آواز خوش'' و در واپسین‌ سال‌های زندگی ورلن ملودی‌هایی بر روی 9 شعر کتاب ساخت.

	به این مجموعه، که در اصل شامل بیست و یک شعر فاقد عنوان است، سه «ترانۀ خوب کهن»، متعلق به سال ۱۸۶۹ تا ~~۱۸۷۰~~ را، که در اعترافات<ref>''Confessions''</ref> (چاپ نخست: ~~۱۸۹۵~~) آمده بود، و نیز ''اهداییه به زن محبوب'' را باید افزود که در آن زمان چاپ نشد اما، به سال ~~۱۸۹۷،~~ در نشریه‌ای انتشار یافت و سپس، در ~~۱۹۱۳،~~ همراه آثار ~~منتشرنشده‌اش~~ چاپ شد.		به این مجموعه، که در اصل شامل بیست و یک شعر فاقد عنوان است، سه «ترانۀ خوب کهن»، متعلق به سال ۱۸۶۹ تا ۱۸۷۰م را، که در ''اعترافات''<ref>''Confessions''</ref> (چاپ نخست: ۱۸۹۵م) آمده بود، و نیز ''اهداییه به زن محبوب'' را باید افزود که در آن زمان چاپ نشد اما، به سال ۱۸۹۷م، در نشریه‌ای انتشار یافت و سپس، در ۱۹۱۳م، همراه آثار منتشر نشده‌اش چاپ شد.

	شعرهای این دفتر، که با الهام شاعر از نامزدی‌اش با ماتیلد موته دو فلورویلِ<ref>Mathilde Mauté de Fleurville</ref> 16ساله، از زمستان 1869 تا بهار ~~1870~~ سروده شده، شادی و مهر شاعر را به موجودی که در آستانۀ ورود به زندگی اوست بیان می‌دارد؛ در همان حال، شاعر جذابیت خلقت را با تمام پاکیِ آن، بار دیگر کشف می‌کند. هنرمند با ستایش زیبایی نامزدش، زیبایی لبخند او («ماه سفید»)، عشق پرتوجهش را به تمام رویدادهای کوچک زندگی روزمره، با لرزشی لطیف بیان می‌دارد. چهرۀ زن محبوب، همۀ هستی شاعر را روشن می‌سازد و او را برمی‌انگیزد تا رنج‌های مردمان ساده را تماشا کند. شاعر به کمک او به آرامشی که آن‌همه آرزویش را می‌کرد دست خواهد یافت. الهام این اثر به ازدواج نزدیک او بستگی دارد و به همین دلیل، در این مجموعه چیزی شادمانه و سهل جاری است: همۀ هیجان‌ها در موسیقی احساساتی و روانی خلاصه می‌شود. در کنار این فوران غنایی، به اشعار توصیفی زیبا و برخی مشاهدات خودبه‌خودی و پرطراوت شاعر که یادآور شیوۀ نخست اوست برمی‌خوریم؛ زمانی که هنوز به اصول [[پارناسیان\|مکتب پارناسی]] پایبند بود.		شعرهای این دفتر، که با الهام شاعر از نامزدی‌اش با ماتیلد موته دو فلورویلِ<ref>Mathilde Mauté de Fleurville</ref> 16ساله، از زمستان 1869 تا بهار 1870م سروده شده، شادی و مهر شاعر را به موجودی که در آستانۀ ورود به زندگی اوست بیان می‌دارد؛ در همان حال، شاعر جذابیت خلقت را با تمام پاکیِ آن، بار دیگر کشف می‌کند. هنرمند با ستایش زیبایی نامزدش، زیبایی لبخند او («ماه سفید»)، عشق پرتوجهش را به تمام رویدادهای کوچک زندگی روزمره، با لرزشی لطیف بیان می‌دارد. چهرۀ زن محبوب، همۀ هستی شاعر را روشن می‌سازد و او را برمی‌انگیزد تا رنج‌های مردمان ساده را تماشا کند. شاعر به کمک او به آرامشی که آن‌همه آرزویش را می‌کرد دست خواهد یافت. الهام این اثر به ازدواج نزدیک او بستگی دارد و به همین دلیل، در این مجموعه چیزی شادمانه و سهل جاری است: همۀ هیجان‌ها در [[موسیقی]] احساساتی و روانی خلاصه می‌شود. در کنار این فوران غنایی، به اشعار توصیفی زیبا و برخی مشاهدات خودبه‌خودی و پرطراوت شاعر که یادآور شیوۀ نخست اوست برمی‌خوریم؛ زمانی که هنوز به اصول [[پارناسیان\|مکتب پارناسی]]<ref>Parnassian</ref> پایبند بود.

Mohammadi2 در ‏۱۴ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۳۷

2024-06-14T18:37:41Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۳۷
خط ۱۰:		خط ۱۰:


			----
	<references />		<references />
	~~----~~
	[[رده:ادبیات غرب]]		[[رده:ادبیات غرب]]
	[[رده:شعر (اشخاص و آثار)]]		[[رده:شعر (اشخاص و آثار)]]

Mohammadi2 در ‏۱۴ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۳۷

2024-06-14T18:37:21Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۳۷
خط ۷:		خط ۷:

	شعرهای این دفتر، که با الهام شاعر از نامزدی‌اش با ماتیلد موته دو فلورویلِ<ref>Mathilde Mauté de Fleurville</ref> 16ساله، از زمستان 1869 تا بهار 1870 سروده شده، شادی و مهر شاعر را به موجودی که در آستانۀ ورود به زندگی اوست بیان می‌دارد؛ در همان حال، شاعر جذابیت خلقت را با تمام پاکیِ آن، بار دیگر کشف می‌کند. هنرمند با ستایش زیبایی نامزدش، زیبایی لبخند او («ماه سفید»)، عشق پرتوجهش را به تمام رویدادهای کوچک زندگی روزمره، با لرزشی لطیف بیان می‌دارد. چهرۀ زن محبوب، همۀ هستی شاعر را روشن می‌سازد و او را برمی‌انگیزد تا رنج‌های مردمان ساده را تماشا کند. شاعر به کمک او به آرامشی که آن‌همه آرزویش را می‌کرد دست خواهد یافت. الهام این اثر به ازدواج نزدیک او بستگی دارد و به همین دلیل، در این مجموعه چیزی شادمانه و سهل جاری است: همۀ هیجان‌ها در موسیقی احساساتی و روانی خلاصه می‌شود. در کنار این فوران غنایی، به اشعار توصیفی زیبا و برخی مشاهدات خودبه‌خودی و پرطراوت شاعر که یادآور شیوۀ نخست اوست برمی‌خوریم؛ زمانی که هنوز به اصول [[پارناسیان\|مکتب پارناسی]] پایبند بود.		شعرهای این دفتر، که با الهام شاعر از نامزدی‌اش با ماتیلد موته دو فلورویلِ<ref>Mathilde Mauté de Fleurville</ref> 16ساله، از زمستان 1869 تا بهار 1870 سروده شده، شادی و مهر شاعر را به موجودی که در آستانۀ ورود به زندگی اوست بیان می‌دارد؛ در همان حال، شاعر جذابیت خلقت را با تمام پاکیِ آن، بار دیگر کشف می‌کند. هنرمند با ستایش زیبایی نامزدش، زیبایی لبخند او («ماه سفید»)، عشق پرتوجهش را به تمام رویدادهای کوچک زندگی روزمره، با لرزشی لطیف بیان می‌دارد. چهرۀ زن محبوب، همۀ هستی شاعر را روشن می‌سازد و او را برمی‌انگیزد تا رنج‌های مردمان ساده را تماشا کند. شاعر به کمک او به آرامشی که آن‌همه آرزویش را می‌کرد دست خواهد یافت. الهام این اثر به ازدواج نزدیک او بستگی دارد و به همین دلیل، در این مجموعه چیزی شادمانه و سهل جاری است: همۀ هیجان‌ها در موسیقی احساساتی و روانی خلاصه می‌شود. در کنار این فوران غنایی، به اشعار توصیفی زیبا و برخی مشاهدات خودبه‌خودی و پرطراوت شاعر که یادآور شیوۀ نخست اوست برمی‌خوریم؛ زمانی که هنوز به اصول [[پارناسیان\|مکتب پارناسی]] پایبند بود.
	~~----~~




	<references />		<references />
			----
	[[رده:ادبیات غرب]]		[[رده:ادبیات غرب]]
	[[رده:شعر (اشخاص و آثار)]]		[[رده:شعر (اشخاص و آثار)]]

Reza rouzbahani در ‏۸ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۱۶

2022-09-08T09:16:39Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۱۶
خط ۴:		خط ۴:
	(یا: ''ترانۀ خوش'') مجموعۀ اشعار غناییِ [[پل ورلن]]، چهارمین مجموعه شعر او. نخستین بار به سال ۱۸۷۰م در پاریس توسط آلفونس لمر<ref>Alphonse Lemerre</ref>، ناشر فرانسوی، منتشر شد. [[گابریل فوره]] بیست و اندی سال پس از چاپ نخست ''آواز خوش'' و در واپسین‌ سال‌های زندگی ورلن ملودی‌هایی بر روی 9 شعر کتاب ساخت.		(یا: ''ترانۀ خوش'') مجموعۀ اشعار غناییِ [[پل ورلن]]، چهارمین مجموعه شعر او. نخستین بار به سال ۱۸۷۰م در پاریس توسط آلفونس لمر<ref>Alphonse Lemerre</ref>، ناشر فرانسوی، منتشر شد. [[گابریل فوره]] بیست و اندی سال پس از چاپ نخست ''آواز خوش'' و در واپسین‌ سال‌های زندگی ورلن ملودی‌هایی بر روی 9 شعر کتاب ساخت.

	به این مجموعه، که در اصل شامل بیست و یک شعر فاقد عنوان است، سه «ترانۀ خوب کهن»، متعلق به سال ۱۸۶۹ تا ۱۸۷۰ را، که در اعترافات<ref>''Confessions''</ref> (چاپ نخست: ۱۸۹۵) آمده بود، و نیز ''اهداییه به زن محبوب'' را باید افزود که در آن زمان چاپ نشد اما، به سال ۱۸۹۷، در نشریه‌ای انتشار یافت و سپس، در ۱۹۱۳، همراه آثار منتشرنشده‌اش ~~انتشار یافت~~.		به این مجموعه، که در اصل شامل بیست و یک شعر فاقد عنوان است، سه «ترانۀ خوب کهن»، متعلق به سال ۱۸۶۹ تا ۱۸۷۰ را، که در اعترافات<ref>''Confessions''</ref> (چاپ نخست: ۱۸۹۵) آمده بود، و نیز ''اهداییه به زن محبوب'' را باید افزود که در آن زمان چاپ نشد اما، به سال ۱۸۹۷، در نشریه‌ای انتشار یافت و سپس، در ۱۹۱۳، همراه آثار منتشرنشده‌اش چاپ شد.

	شعرهای این دفتر، که با الهام شاعر از نامزدی‌اش با ماتیلد موته دو فلورویلِ<ref>Mathilde Mauté de Fleurville</ref> 16ساله، از زمستان 1869 تا بهار 1870 سروده شده، شادی و مهر شاعر را به موجودی که در آستانۀ ورود به زندگی اوست بیان می‌دارد؛ در همان حال، شاعر جذابیت خلقت را با تمام پاکیِ آن، بار دیگر کشف می‌کند. هنرمند با ستایش زیبایی نامزدش، زیبایی لبخند او («ماه سفید»)، عشق پرتوجهش را به تمام رویدادهای کوچک زندگی روزمره، با لرزشی لطیف بیان می‌دارد. چهرۀ زن محبوب، همۀ هستی شاعر را روشن می‌سازد و او را برمی‌انگیزد تا رنج‌های مردمان ساده را تماشا کند. شاعر به کمک او به آرامشی که آن‌همه آرزویش را می‌کرد دست خواهد یافت. الهام این اثر به ازدواج نزدیک او بستگی دارد و به همین دلیل، در این مجموعه چیزی شادمانه و سهل جاری است: همۀ هیجان‌ها در موسیقی احساساتی و روانی خلاصه می‌شود. در کنار این فوران غنایی، به اشعار توصیفی زیبا و برخی مشاهدات خودبه‌خودی و پرطراوت شاعر که یادآور شیوۀ نخست اوست برمی‌خوریم؛ زمانی که هنوز به اصول [[پارناسیان\|مکتب پارناسی]] پایبند بود.		شعرهای این دفتر، که با الهام شاعر از نامزدی‌اش با ماتیلد موته دو فلورویلِ<ref>Mathilde Mauté de Fleurville</ref> 16ساله، از زمستان 1869 تا بهار 1870 سروده شده، شادی و مهر شاعر را به موجودی که در آستانۀ ورود به زندگی اوست بیان می‌دارد؛ در همان حال، شاعر جذابیت خلقت را با تمام پاکیِ آن، بار دیگر کشف می‌کند. هنرمند با ستایش زیبایی نامزدش، زیبایی لبخند او («ماه سفید»)، عشق پرتوجهش را به تمام رویدادهای کوچک زندگی روزمره، با لرزشی لطیف بیان می‌دارد. چهرۀ زن محبوب، همۀ هستی شاعر را روشن می‌سازد و او را برمی‌انگیزد تا رنج‌های مردمان ساده را تماشا کند. شاعر به کمک او به آرامشی که آن‌همه آرزویش را می‌کرد دست خواهد یافت. الهام این اثر به ازدواج نزدیک او بستگی دارد و به همین دلیل، در این مجموعه چیزی شادمانه و سهل جاری است: همۀ هیجان‌ها در موسیقی احساساتی و روانی خلاصه می‌شود. در کنار این فوران غنایی، به اشعار توصیفی زیبا و برخی مشاهدات خودبه‌خودی و پرطراوت شاعر که یادآور شیوۀ نخست اوست برمی‌خوریم؛ زمانی که هنوز به اصول [[پارناسیان\|مکتب پارناسی]] پایبند بود.

Reza rouzbahani در ‏۸ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۱۵

2022-09-08T09:15:33Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۱۵
خط ۲:		خط ۲:
	''آواز خوش'' (''La Bonne Chanson'')		''آواز خوش'' (''La Bonne Chanson'')

	(یا: ''ترانۀ خوش'') مجموعۀ اشعار غناییِ [[پل ورلن]]، چهارمین مجموعه شعر او. نخستین بار به سال ۱۸۷۰م در پاریس توسط آلفونس لمر<ref>Alphonse Lemerre</ref>، ناشر فرانسوی، منتشر شد. [[گابریل فوره]] بیست اندی سال پس از چاپ نخست ''آواز خوش'' و در واپسین‌ سال‌های زندگی ورلن ملودی‌هایی بر روی 9 شعر کتاب ساخت.		(یا: ''ترانۀ خوش'') مجموعۀ اشعار غناییِ [[پل ورلن]]، چهارمین مجموعه شعر او. نخستین بار به سال ۱۸۷۰م در پاریس توسط آلفونس لمر<ref>Alphonse Lemerre</ref>، ناشر فرانسوی، منتشر شد. [[گابریل فوره]] بیست و اندی سال پس از چاپ نخست ''آواز خوش'' و در واپسین‌ سال‌های زندگی ورلن ملودی‌هایی بر روی 9 شعر کتاب ساخت.

	به این مجموعه، که در اصل شامل بیست و یک شعر فاقد عنوان است، سه «ترانۀ خوب کهن»، متعلق به سال ۱۸۶۹ تا ۱۸۷۰ را، که در اعترافات<ref>''Confessions''</ref> (چاپ نخست: ۱۸۹۵) آمده بود، و نیز ''اهداییه به زن محبوب'' را باید افزود که در آن زمان چاپ نشد اما، به سال ۱۸۹۷، در نشریه‌ای انتشار یافت و سپس، در ۱۹۱۳، همراه آثار منتشرنشده‌اش انتشار یافت.		به این مجموعه، که در اصل شامل بیست و یک شعر فاقد عنوان است، سه «ترانۀ خوب کهن»، متعلق به سال ۱۸۶۹ تا ۱۸۷۰ را، که در اعترافات<ref>''Confessions''</ref> (چاپ نخست: ۱۸۹۵) آمده بود، و نیز ''اهداییه به زن محبوب'' را باید افزود که در آن زمان چاپ نشد اما، به سال ۱۸۹۷، در نشریه‌ای انتشار یافت و سپس، در ۱۹۱۳، همراه آثار منتشرنشده‌اش انتشار یافت.

Reza rouzbahani در ‏۸ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۳۹

2022-09-08T07:39:13Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۳۹
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:2042166125.jpg\|جایگزین=از چاپ‌های کتاب\|بندانگشتی\|323x323پیکسل\|از چاپ‌های کتاب]]		[[پرونده:2042166125.jpg\|جایگزین=از چاپ‌های کتاب\|بندانگشتی\|323x323پیکسل\|از چاپ‌های کتاب]]
	آواز خوش (La Bonne Chanson)		''آواز خوش'' (''La Bonne Chanson'')

	(یا: ترانۀ خوش) مجموعۀ اشعار غناییِ [[پل ورلن]]، چهارمین مجموعه شعر او. نخستین بار به سال ۱۸۷۰م در پاریس توسط آلفونس لمر<ref>Alphonse Lemerre</ref>، ناشر فرانسوی، منتشر شد. [[گابریل فوره]] بیست سال ~~و اندی~~ پس از چاپ نخست ''آواز خوش''، ملودی‌هایی بر روی 9 شعر کتاب ساخت.		(یا: ''ترانۀ خوش'') مجموعۀ اشعار غناییِ [[پل ورلن]]، چهارمین مجموعه شعر او. نخستین بار به سال ۱۸۷۰م در پاریس توسط آلفونس لمر<ref>Alphonse Lemerre</ref>، ناشر فرانسوی، منتشر شد. [[گابریل فوره]] بیست اندی سال پس از چاپ نخست ''آواز خوش'' و در واپسین‌ سال‌های زندگی ورلن ملودی‌هایی بر روی 9 شعر کتاب ساخت.

	این ~~شعرها،~~ که ~~با الهام شاعر از نامزدی‌اش با ماتیلد موته دو فلورویل~~<ref>~~Mathilde Mauté de Fleurville~~</ref> ~~16ساله، از زمستان 1869 تا بهار 1870 سروده شده، شادی~~ و ~~مهر شاعر~~ را ~~به موجودی~~ که در ~~آستانۀ ورود~~ به ~~زندگی اوست بیان می‌دارد؛~~ در همان حال، شاعر جذابیت خلقت را با تمام پاکی آن بار دیگر کشف می‌کند. هنرمند با ستایش زیبایی نامزدش، زیبایی لبخند او («ماه سفید»)، عشق پرتوجهش را به تمام رویدادهای کوچک زندگی روزمره، با لرزشی لطیف بیان می‌دارد. چهرۀ زن محبوب، همۀ هستی شاعر را روشن می‌سازد و او را برمی‌انگیزد تا رنج‌های مردمان ساده را تماشا کند. شاعر به کمک او به آرامشی که آن‌همه آرزویش را می‌کرد دست خواهد یافت.		به این مجموعه، که در اصل شامل بیست و یک شعر فاقد عنوان است، سه «ترانۀ خوب کهن»، متعلق به سال ۱۸۶۹ تا ۱۸۷۰ را، که در اعترافات<ref>''Confessions''</ref> (چاپ نخست: ۱۸۹۵) آمده بود، و نیز ''اهداییه به زن محبوب'' را باید افزود که در آن زمان چاپ نشد اما، به سال ۱۸۹۷، در نشریه‌ای انتشار یافت و سپس، در ۱۹۱۳، همراه آثار منتشرنشده‌اش انتشار یافت.

	الهام این اثر به ازدواج نزدیک او بستگی دارد و به همین دلیل، در این مجموعه چیزی شادمانه و سهل جاری است: همۀ هیجان‌ها در موسیقی احساساتی و روانی خلاصه می‌شود. در کنار این فوران غنایی، به اشعار توصیفی زیبا و برخی مشاهدات خودبه‌خودی و پرطراوت شاعر که یادآور شیوۀ نخست اوست برمی‌خوریم؛ زمانی که هنوز به اصول [[پارناسیان\|مکتب پارناسی]] پایبند بود. به این مجموعه، که در اصل شامل بیست و یک شعر فاقد عنوان بود، باید سه «ترانۀ خوب کهن»، متعلق به سال ۱۸۶۹ تا ۱۸۷۰ را، که در اعترافات<ref>''Confessions''</ref> (چاپ نخست: ۱۸۹۵) آمده بود، و نیز ''اهداییه به زن محبوب'' را افزود که در آن زمان چاپ نشد اما، به سال ۱۸۹۷، در نشریه‌ای انتشار یافت و سپس، در ۱۹۱۳، همراه آثار منتشرنشده‌اش انتشار یافت.		شعرهای این دفتر، که با الهام شاعر از نامزدی‌اش با ماتیلد موته دو فلورویلِ<ref>Mathilde Mauté de Fleurville</ref> 16ساله، از زمستان 1869 تا بهار 1870 سروده شده، شادی و مهر شاعر را به موجودی که در آستانۀ ورود به زندگی اوست بیان می‌دارد؛ در همان حال، شاعر جذابیت خلقت را با تمام پاکیِ آن، بار دیگر کشف می‌کند. هنرمند با ستایش زیبایی نامزدش، زیبایی لبخند او («ماه سفید»)، عشق پرتوجهش را به تمام رویدادهای کوچک زندگی روزمره، با لرزشی لطیف بیان می‌دارد. چهرۀ زن محبوب، همۀ هستی شاعر را روشن می‌سازد و او را برمی‌انگیزد تا رنج‌های مردمان ساده را تماشا کند. شاعر به کمک او به آرامشی که آن‌همه آرزویش را می‌کرد دست خواهد یافت. الهام این اثر به ازدواج نزدیک او بستگی دارد و به همین دلیل، در این مجموعه چیزی شادمانه و سهل جاری است: همۀ هیجان‌ها در موسیقی احساساتی و روانی خلاصه می‌شود. در کنار این فوران غنایی، به اشعار توصیفی زیبا و برخی مشاهدات خودبه‌خودی و پرطراوت شاعر که یادآور شیوۀ نخست اوست برمی‌خوریم؛ زمانی که هنوز به اصول [[پارناسیان\|مکتب پارناسی]] پایبند بود.
	----		----

Reza rouzbahani در ‏۸ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۳۴

2022-09-08T07:34:31Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۳۴
خط ۱:		خط ۱:
			[[پرونده:2042166125.jpg\|جایگزین=از چاپ‌های کتاب\|بندانگشتی\|323x323پیکسل\|از چاپ‌های کتاب]]
	آواز خوش (La Bonne Chanson)		آواز خوش (La Bonne Chanson)

Reza rouzbahani در ‏۸ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۳۳

2022-09-08T07:33:23Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۳۳
خط ۴:		خط ۴:

	این شعرها، که با الهام شاعر از نامزدی‌اش با ماتیلد موته دو فلورویل<ref>Mathilde Mauté de Fleurville</ref> 16ساله، از زمستان 1869 تا بهار 1870 سروده شده، شادی و مهر شاعر را به موجودی که در آستانۀ ورود به زندگی اوست بیان می‌دارد؛ در همان حال، شاعر جذابیت خلقت را با تمام پاکی آن بار دیگر کشف می‌کند. هنرمند با ستایش زیبایی نامزدش، زیبایی لبخند او («ماه سفید»)، عشق پرتوجهش را به تمام رویدادهای کوچک زندگی روزمره، با لرزشی لطیف بیان می‌دارد. چهرۀ زن محبوب، همۀ هستی شاعر را روشن می‌سازد و او را برمی‌انگیزد تا رنج‌های مردمان ساده را تماشا کند. شاعر به کمک او به آرامشی که آن‌همه آرزویش را می‌کرد دست خواهد یافت.		این شعرها، که با الهام شاعر از نامزدی‌اش با ماتیلد موته دو فلورویل<ref>Mathilde Mauté de Fleurville</ref> 16ساله، از زمستان 1869 تا بهار 1870 سروده شده، شادی و مهر شاعر را به موجودی که در آستانۀ ورود به زندگی اوست بیان می‌دارد؛ در همان حال، شاعر جذابیت خلقت را با تمام پاکی آن بار دیگر کشف می‌کند. هنرمند با ستایش زیبایی نامزدش، زیبایی لبخند او («ماه سفید»)، عشق پرتوجهش را به تمام رویدادهای کوچک زندگی روزمره، با لرزشی لطیف بیان می‌دارد. چهرۀ زن محبوب، همۀ هستی شاعر را روشن می‌سازد و او را برمی‌انگیزد تا رنج‌های مردمان ساده را تماشا کند. شاعر به کمک او به آرامشی که آن‌همه آرزویش را می‌کرد دست خواهد یافت.

			الهام این اثر به ازدواج نزدیک او بستگی دارد و به همین دلیل، در این مجموعه چیزی شادمانه و سهل جاری است: همۀ هیجان‌ها در موسیقی احساساتی و روانی خلاصه می‌شود. در کنار این فوران غنایی، به اشعار توصیفی زیبا و برخی مشاهدات خودبه‌خودی و پرطراوت شاعر که یادآور شیوۀ نخست اوست برمی‌خوریم؛ زمانی که هنوز به اصول [[پارناسیان\|مکتب پارناسی]] پایبند بود. به این مجموعه، که در اصل شامل بیست و یک شعر فاقد عنوان بود، باید سه «ترانۀ خوب کهن»، متعلق به سال ۱۸۶۹ تا ۱۸۷۰ را، که در اعترافات<ref>''Confessions''</ref> (چاپ نخست: ۱۸۹۵) آمده بود، و نیز ''اهداییه به زن محبوب'' را افزود که در آن زمان چاپ نشد اما، به سال ۱۸۹۷، در نشریه‌ای انتشار یافت و سپس، در ۱۹۱۳، همراه آثار منتشرنشده‌اش انتشار یافت.
	----		----

Reza rouzbahani در ‏۸ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۰۴

2022-09-08T07:04:40Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۰۴
خط ۴:		خط ۴:

	این شعرها، که با الهام شاعر از نامزدی‌اش با ماتیلد موته دو فلورویل<ref>Mathilde Mauté de Fleurville</ref> 16ساله، از زمستان 1869 تا بهار 1870 سروده شده، شادی و مهر شاعر را به موجودی که در آستانۀ ورود به زندگی اوست بیان می‌دارد؛ در همان حال، شاعر جذابیت خلقت را با تمام پاکی آن بار دیگر کشف می‌کند. هنرمند با ستایش زیبایی نامزدش، زیبایی لبخند او («ماه سفید»)، عشق پرتوجهش را به تمام رویدادهای کوچک زندگی روزمره، با لرزشی لطیف بیان می‌دارد. چهرۀ زن محبوب، همۀ هستی شاعر را روشن می‌سازد و او را برمی‌انگیزد تا رنج‌های مردمان ساده را تماشا کند. شاعر به کمک او به آرامشی که آن‌همه آرزویش را می‌کرد دست خواهد یافت.		این شعرها، که با الهام شاعر از نامزدی‌اش با ماتیلد موته دو فلورویل<ref>Mathilde Mauté de Fleurville</ref> 16ساله، از زمستان 1869 تا بهار 1870 سروده شده، شادی و مهر شاعر را به موجودی که در آستانۀ ورود به زندگی اوست بیان می‌دارد؛ در همان حال، شاعر جذابیت خلقت را با تمام پاکی آن بار دیگر کشف می‌کند. هنرمند با ستایش زیبایی نامزدش، زیبایی لبخند او («ماه سفید»)، عشق پرتوجهش را به تمام رویدادهای کوچک زندگی روزمره، با لرزشی لطیف بیان می‌دارد. چهرۀ زن محبوب، همۀ هستی شاعر را روشن می‌سازد و او را برمی‌انگیزد تا رنج‌های مردمان ساده را تماشا کند. شاعر به کمک او به آرامشی که آن‌همه آرزویش را می‌کرد دست خواهد یافت.
			----




			<references />
			[[رده:ادبیات غرب]]
			[[رده:شعر (اشخاص و آثار)]]

Reza rouzbahani: صفحه‌ای تازه حاوی «آواز خوش (La Bonne Chanson) (یا: ترانۀ خوش) مجموعۀ اشعار غناییِ پل ورلن، چهارمین مجموعه شعر او. نخستین بار به سال ۱۸۷۰م در پاریس توسط آلفونس لمرAlphonse Lemerre، ناشر فرانسوی، منتشر شد. گابریل فوره بیست سال و اندی پس از چاپ نخست ''آواز خوش''، ملودی‌ها...» ایجاد کرد

2022-09-08T07:03:59Z

صفحه‌ای تازه حاوی «آواز خوش (La Bonne Chanson) (یا: ترانۀ خوش) مجموعۀ اشعار غناییِ پل ورلن، چهارمین مجموعه شعر او. نخستین بار به سال ۱۸۷۰م در پاریس توسط آلفونس لمر<ref>Alphonse Lemerre</ref>، ناشر فرانسوی، منتشر شد. گابریل فوره بیست سال و اندی پس از چاپ نخست ''آواز خوش''، ملودی‌ها...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

آواز خوش (La Bonne Chanson)

(یا: ترانۀ خوش) مجموعۀ اشعار غناییِ [[پل ورلن]]، چهارمین مجموعه شعر او. نخستین بار به سال ۱۸۷۰م در پاریس توسط آلفونس لمر<ref>Alphonse Lemerre</ref>، ناشر فرانسوی، منتشر شد. [[گابریل فوره]] بیست سال و اندی پس از چاپ نخست ''آواز خوش''، ملودی‌هایی بر روی 9 شعر کتاب ساخت.

این شعرها، که با الهام شاعر از نامزدی‌اش با ماتیلد موته دو فلورویل<ref>Mathilde Mauté de Fleurville</ref> 16ساله، از زمستان 1869 تا بهار 1870 سروده شده، شادی و مهر شاعر را به موجودی که در آستانۀ ورود به زندگی اوست بیان می‌دارد؛ در همان حال، شاعر جذابیت خلقت را با تمام پاکی آن بار دیگر کشف می‌کند. هنرمند با ستایش زیبایی نامزدش، زیبایی لبخند او («ماه سفید»)، عشق پرتوجهش را به تمام رویدادهای کوچک زندگی روزمره، با لرزشی لطیف بیان می‌دارد. چهرۀ زن محبوب، همۀ هستی شاعر را روشن می‌سازد و او را برمی‌انگیزد تا رنج‌های مردمان ساده را تماشا کند. شاعر به کمک او به آرامشی که آن‌همه آرزویش را می‌کرد دست خواهد یافت.