آیه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۱۸ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۲۹

2025-04-18T21:29:23Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۲۹
خط ۱:		خط ۱:
	آیه Ayah (verses of Qur'an)		آیه Ayah (verses of Qur'an)

	<br><p>(در لغت به‌معنای نشانه، به‌ویژه نشانۀ وجودِ خداوند و قدرت او) اصطلاحی در [[علوم قرآنی]] به معنای هریک از اجزای سوره‌های [[قرآن]] که گاه از یک یا چند جمله و گاه از [[حروف مقطعه]] تشکیل شده است. به نظر بیشتر محققان، تعداد و آغاز و انجام آیه‌ها که برخی این کلمه را در اصل [[عبری، زبان\|عبری]] نیز دانسته‌اند، توقیفی است. قرآن ۶۲۳۶ آیه بوده است. این کلمه به صورت مفرد ۸۴ بار و به صورت جمع (آیات) ۱۴۸ بار در قرآن آمده است. طولانی‌ترین آیۀ قرآن، آیۀ تدایُن و کوتاه‌ترین آیه، «والضحی» یا «والفجر» و در غیر فواتح سور «مُدْهامَّتان» ([[رحمن، سوره\|الرحمن]]، ۶۴) است. معانی فراوانی برای کاربرد این واژه در قرآن ذکر شده است مانند: ۱. معجزه ([[بقره، سوره\|بقره]] ۲۱۱؛ [[یونس، سوره\|یونس]]، ۲۰؛ [[رعد، سوره\|رعد]]، ۳۸؛ [[نازعات، سوره\|نازعات]]، ۲۰)؛ ۲. نشان و علامت یا نماد (بقره، ۲۴۸؛ [[آل عمران، سوره\|آل عمران]]، ۴۱؛ [[مریم، سوره\|مریم]]، ۱۰)؛ ۳. شگفتی‌های آفرینش (آل عمران، ۱۹۰؛ [[روم، سوره\|روم]]، ۲۰ـ۲۵)؛ آیات قرآن برحسب تاریخ نزول به [[مکی و مدنی]]، صراحت و اجمال به محکم و متشابه، و حکم به ناسخ و منسوخ تقسیم و گاه به عنوانی خاص، مانند الکرسی، نور، اخوت، نامیده می‌شوند. همچنین قرائت بعضی آیات مستلزم سجدۀ‌ واجب است. نخستین آیات نازل‌شده را بر پیامبر (ص) پنج آیۀ نخست [[علق، سوره\|سورۀ عَلَق]] دانسته‌اند. برخی هم آیۀ ۳ [[~~مایده،~~ سوره\|مائده]] و آیۀ ۱ [[نصر، سوره\|نصر]] را آخرین آیه برشمرده‌اند.</p>		<br><p>(در لغت به‌معنای نشانه، به‌ویژه نشانۀ وجودِ خداوند و قدرت او) اصطلاحی در [[علوم قرآنی]] به معنای هریک از اجزای سوره‌های [[قرآن]] که گاه از یک یا چند جمله و گاه از [[حروف مقطعه]] تشکیل شده است. به نظر بیشتر محققان، تعداد و آغاز و انجام آیه‌ها که برخی این کلمه را در اصل [[عبری، زبان\|عبری]] نیز دانسته‌اند، توقیفی است. قرآن ۶۲۳۶ آیه بوده است. این کلمه به صورت مفرد ۸۴ بار و به صورت جمع (آیات) ۱۴۸ بار در قرآن آمده است. طولانی‌ترین آیۀ قرآن، آیۀ تدایُن و کوتاه‌ترین آیه، «والضحی» یا «والفجر» و در غیر فواتح سور «مُدْهامَّتان» ([[رحمن، سوره\|الرحمن]]، ۶۴) است. معانی فراوانی برای کاربرد این واژه در قرآن ذکر شده است مانند: ۱. معجزه ([[بقره، سوره\|بقره]] ۲۱۱؛ [[یونس، سوره\|یونس]]، ۲۰؛ [[رعد، سوره\|رعد]]، ۳۸؛ [[نازعات، سوره\|نازعات]]، ۲۰)؛ ۲. نشان و علامت یا نماد (بقره، ۲۴۸؛ [[آل عمران، سوره\|آل عمران]]، ۴۱؛ [[مریم، سوره\|مریم]]، ۱۰)؛ ۳. شگفتی‌های آفرینش (آل عمران، ۱۹۰؛ [[روم، سوره\|روم]]، ۲۰ـ۲۵)؛ آیات قرآن برحسب تاریخ نزول به [[مکی و مدنی]]، صراحت و اجمال به محکم و متشابه، و حکم به ناسخ و منسوخ تقسیم و گاه به عنوانی خاص، مانند الکرسی، نور، اخوت، نامیده می‌شوند. همچنین قرائت بعضی آیات مستلزم سجدۀ‌ واجب است. نخستین آیات نازل‌شده را بر پیامبر (ص) پنج آیۀ نخست [[علق، سوره\|سورۀ عَلَق]] دانسته‌اند. برخی هم آیۀ ۳ [[مائده، سوره\|مائده]] و آیۀ ۱ [[نصر، سوره\|نصر]] را آخرین آیه برشمرده‌اند.</p>
	<p>این اصطلاح در میان مسلمانان برای اجزاء کتاب‌های مقدس دیگر ادیان ابراهیمی نیز متداول است.</p>		<p>این اصطلاح در میان مسلمانان برای اجزاء کتاب‌های مقدس دیگر ادیان ابراهیمی نیز متداول است.</p>

Mohammadi2 در ‏۱۴ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۱۰

2024-08-14T13:10:11Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۱۰
خط ۳:		خط ۳:
	<br><p>(در لغت به‌معنای نشانه، به‌ویژه نشانۀ وجودِ خداوند و قدرت او) اصطلاحی در [[علوم قرآنی]] به معنای هریک از اجزای سوره‌های [[قرآن]] که گاه از یک یا چند جمله و گاه از [[حروف مقطعه]] تشکیل شده است. به نظر بیشتر محققان، تعداد و آغاز و انجام آیه‌ها که برخی این کلمه را در اصل [[عبری، زبان\|عبری]] نیز دانسته‌اند، توقیفی است. قرآن ۶۲۳۶ آیه بوده است. این کلمه به صورت مفرد ۸۴ بار و به صورت جمع (آیات) ۱۴۸ بار در قرآن آمده است. طولانی‌ترین آیۀ قرآن، آیۀ تدایُن و کوتاه‌ترین آیه، «والضحی» یا «والفجر» و در غیر فواتح سور «مُدْهامَّتان» ([[رحمن، سوره\|الرحمن]]، ۶۴) است. معانی فراوانی برای کاربرد این واژه در قرآن ذکر شده است مانند: ۱. معجزه ([[بقره، سوره\|بقره]] ۲۱۱؛ [[یونس، سوره\|یونس]]، ۲۰؛ [[رعد، سوره\|رعد]]، ۳۸؛ [[نازعات، سوره\|نازعات]]، ۲۰)؛ ۲. نشان و علامت یا نماد (بقره، ۲۴۸؛ [[آل عمران، سوره\|آل عمران]]، ۴۱؛ [[مریم، سوره\|مریم]]، ۱۰)؛ ۳. شگفتی‌های آفرینش (آل عمران، ۱۹۰؛ [[روم، سوره\|روم]]، ۲۰ـ۲۵)؛ آیات قرآن برحسب تاریخ نزول به [[مکی و مدنی]]، صراحت و اجمال به محکم و متشابه، و حکم به ناسخ و منسوخ تقسیم و گاه به عنوانی خاص، مانند الکرسی، نور، اخوت، نامیده می‌شوند. همچنین قرائت بعضی آیات مستلزم سجدۀ‌ واجب است. نخستین آیات نازل‌شده را بر پیامبر (ص) پنج آیۀ نخست [[علق، سوره\|سورۀ عَلَق]] دانسته‌اند. برخی هم آیۀ ۳ [[مایده، سوره\|مائده]] و آیۀ ۱ [[نصر، سوره\|نصر]] را آخرین آیه برشمرده‌اند.</p>		<br><p>(در لغت به‌معنای نشانه، به‌ویژه نشانۀ وجودِ خداوند و قدرت او) اصطلاحی در [[علوم قرآنی]] به معنای هریک از اجزای سوره‌های [[قرآن]] که گاه از یک یا چند جمله و گاه از [[حروف مقطعه]] تشکیل شده است. به نظر بیشتر محققان، تعداد و آغاز و انجام آیه‌ها که برخی این کلمه را در اصل [[عبری، زبان\|عبری]] نیز دانسته‌اند، توقیفی است. قرآن ۶۲۳۶ آیه بوده است. این کلمه به صورت مفرد ۸۴ بار و به صورت جمع (آیات) ۱۴۸ بار در قرآن آمده است. طولانی‌ترین آیۀ قرآن، آیۀ تدایُن و کوتاه‌ترین آیه، «والضحی» یا «والفجر» و در غیر فواتح سور «مُدْهامَّتان» ([[رحمن، سوره\|الرحمن]]، ۶۴) است. معانی فراوانی برای کاربرد این واژه در قرآن ذکر شده است مانند: ۱. معجزه ([[بقره، سوره\|بقره]] ۲۱۱؛ [[یونس، سوره\|یونس]]، ۲۰؛ [[رعد، سوره\|رعد]]، ۳۸؛ [[نازعات، سوره\|نازعات]]، ۲۰)؛ ۲. نشان و علامت یا نماد (بقره، ۲۴۸؛ [[آل عمران، سوره\|آل عمران]]، ۴۱؛ [[مریم، سوره\|مریم]]، ۱۰)؛ ۳. شگفتی‌های آفرینش (آل عمران، ۱۹۰؛ [[روم، سوره\|روم]]، ۲۰ـ۲۵)؛ آیات قرآن برحسب تاریخ نزول به [[مکی و مدنی]]، صراحت و اجمال به محکم و متشابه، و حکم به ناسخ و منسوخ تقسیم و گاه به عنوانی خاص، مانند الکرسی، نور، اخوت، نامیده می‌شوند. همچنین قرائت بعضی آیات مستلزم سجدۀ‌ واجب است. نخستین آیات نازل‌شده را بر پیامبر (ص) پنج آیۀ نخست [[علق، سوره\|سورۀ عَلَق]] دانسته‌اند. برخی هم آیۀ ۳ [[مایده، سوره\|مائده]] و آیۀ ۱ [[نصر، سوره\|نصر]] را آخرین آیه برشمرده‌اند.</p>
	<p>این اصطلاح در میان مسلمانان برای اجزاء کتاب‌های مقدس دیگر ادیان ابراهیمی نیز متداول است.</p>		<p>این اصطلاح در میان مسلمانان برای اجزاء کتاب‌های مقدس دیگر ادیان ابراهیمی نیز متداول است.</p>
	~~----~~



	<br><!--10290000-->		<br><!--10290000-->
			----
	[[رده:دین اسلام]]		[[رده:دین اسلام]]
	[[رده:علوم قرآنی]]		[[رده:علوم قرآنی]]

Mohammadi2 در ‏۱۴ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۰۹

2024-08-14T13:09:50Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۰۹
خط ۱:		خط ۱:
	آیه Ayah (verses of Qur'an)		آیه Ayah (verses of Qur'an)

	<br><p>(در لغت به‌معنای نشانه، به‌ویژه نشانۀ وجودِ خداوند و قدرت او) اصطلاحی در علوم قرآنی به معنای هریک از اجزای سوره‌های [[قرآن]] که گاه از یک یا چند جمله و گاه از حروف مقطعه تشکیل شده است. به نظر بیشتر محققان، تعداد و آغاز و انجام آیه‌ها که برخی این کلمه را در اصل عبری نیز دانسته‌اند، توقیفی است. قرآن ۶۲۳۶ آیه بوده است. این کلمه به صورت مفرد ۸۴ بار و به صورت جمع (آیات) ۱۴۸ بار در قرآن آمده است. طولانی‌ترین آیۀ قرآن، آیۀ تدایُن و کوتاه‌ترین آیه، «والضحی» یا «والفجر» و در غیر فواتح سور «مُدْهامَّتان» (~~الرحمن،~~ ۶۴) است. معانی فراوانی برای کاربرد این واژه در قرآن ذکر شده است مانند: ۱. معجزه (بقره ۲۱۱؛ یونس، ۲۰؛ رعد، ۳۸؛ نازعات، ۲۰)؛ ۲. نشان و علامت یا نماد (بقره، ۲۴۸؛ آل عمران، ۴۱؛ مریم، ۱۰)؛ ۳. شگفتی‌های آفرینش (آل عمران، ۱۹۰؛ روم، ۲۰ـ۲۵)؛ آیات قرآن برحسب تاریخ نزول به مکی و ~~مدنی،~~ صراحت و اجمال به محکم و متشابه، و حکم به ناسخ و منسوخ تقسیم و گاه به عنوانی خاص، مانند الکرسی، نور، اخوت، نامیده می‌شوند. همچنین قرائت بعضی آیات مستلزم سجدۀ‌ واجب است. نخستین آیات نازل‌شده را بر پیامبر (ص) پنج آیۀ نخست [[علق، سوره\|سورۀ عَلَق]] دانسته‌اند. برخی هم آیۀ ۳ [[مایده، سوره\|مائده]] و آیۀ ۱ [[نصر، سوره\|نصر]] را آخرین آیه برشمرده‌اند.</p>		<br><p>(در لغت به‌معنای نشانه، به‌ویژه نشانۀ وجودِ خداوند و قدرت او) اصطلاحی در [[علوم قرآنی]] به معنای هریک از اجزای سوره‌های [[قرآن]] که گاه از یک یا چند جمله و گاه از [[حروف مقطعه]] تشکیل شده است. به نظر بیشتر محققان، تعداد و آغاز و انجام آیه‌ها که برخی این کلمه را در اصل [[عبری، زبان\|عبری]] نیز دانسته‌اند، توقیفی است. قرآن ۶۲۳۶ آیه بوده است. این کلمه به صورت مفرد ۸۴ بار و به صورت جمع (آیات) ۱۴۸ بار در قرآن آمده است. طولانی‌ترین آیۀ قرآن، آیۀ تدایُن و کوتاه‌ترین آیه، «والضحی» یا «والفجر» و در غیر فواتح سور «مُدْهامَّتان» ([[رحمن، سوره\|الرحمن]]، ۶۴) است. معانی فراوانی برای کاربرد این واژه در قرآن ذکر شده است مانند: ۱. معجزه ([[بقره، سوره\|بقره]] ۲۱۱؛ [[یونس، سوره\|یونس]]، ۲۰؛ [[رعد، سوره\|رعد]]، ۳۸؛ [[نازعات، سوره\|نازعات]]، ۲۰)؛ ۲. نشان و علامت یا نماد (بقره، ۲۴۸؛ [[آل عمران، سوره\|آل عمران]]، ۴۱؛ [[مریم، سوره\|مریم]]، ۱۰)؛ ۳. شگفتی‌های آفرینش (آل عمران، ۱۹۰؛ [[روم، سوره\|روم]]، ۲۰ـ۲۵)؛ آیات قرآن برحسب تاریخ نزول به [[مکی و مدنی]]، صراحت و اجمال به محکم و متشابه، و حکم به ناسخ و منسوخ تقسیم و گاه به عنوانی خاص، مانند الکرسی، نور، اخوت، نامیده می‌شوند. همچنین قرائت بعضی آیات مستلزم سجدۀ‌ واجب است. نخستین آیات نازل‌شده را بر پیامبر (ص) پنج آیۀ نخست [[علق، سوره\|سورۀ عَلَق]] دانسته‌اند. برخی هم آیۀ ۳ [[مایده، سوره\|مائده]] و آیۀ ۱ [[نصر، سوره\|نصر]] را آخرین آیه برشمرده‌اند.</p>
	<p>این اصطلاح در میان مسلمانان برای اجزاء کتاب‌های مقدس دیگر ادیان ابراهیمی نیز متداول است.</p>		<p>این اصطلاح در میان مسلمانان برای اجزاء کتاب‌های مقدس دیگر ادیان ابراهیمی نیز متداول است.</p>
	----		----

Reza rouzbahani در ‏۱۹ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۴۲

2023-09-19T08:42:48Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۴۲
خط ۱:		خط ۱:
	آیه Ayah (verses of Qur'an)<br><p>(در لغت به‌معنای نشانه، به‌ویژه نشانۀ وجودِ خداوند و قدرت او) اصطلاحی در علوم قرآنی به معنای هریک از اجزای سوره‌های [[قرآن]] که گاه از یک یا چند جمله و گاه از حروف مقطعه تشکیل شده است. به نظر بیشتر محققان، تعداد و آغاز و انجام آیه‌ها که برخی این کلمه را در اصل عبری نیز دانسته‌اند، توقیفی است. قرآن ۶۲۳۶ آیه بوده است. این کلمه به صورت مفرد ۸۴ بار و به صورت جمع (آیات) ۱۴۸ بار در قرآن آمده است. طولانی‌ترین آیۀ قرآن، آیۀ تدایُن و کوتاه‌ترین آیه، «والضحی» یا «والفجر» و در غیر فواتح سور «مُدْهامَّتان» (الرحمن، ۶۴) است. معانی فراوانی برای کاربرد این واژه در قرآن ذکر شده است مانند: ۱. معجزه (بقره ۲۱۱؛ یونس، ۲۰؛ رعد، ۳۸؛ نازعات، ۲۰)؛ ۲. نشان و علامت یا نماد (بقره، ۲۴۸؛ آل عمران، ۴۱؛ مریم، ۱۰)؛ ۳. شگفتی‌های آفرینش (آل عمران، ۱۹۰؛ روم، ۲۰ـ۲۵)؛ آیات قرآن برحسب تاریخ نزول به مکی و مدنی، صراحت و اجمال به محکم و متشابه، و حکم به ناسخ و منسوخ تقسیم و گاه به عنوانی خاص، مانند الکرسی، نور، اخوت، نامیده می‌شوند. همچنین قرائت بعضی آیات مستلزم سجدۀ‌ واجب است. نخستین آیات نازل‌شده را بر پیامبر (ص) پنج آیۀ نخست [[علق، سوره\|سورۀ عَلَق]] دانسته‌اند. برخی هم آیۀ ۳ [[مایده، سوره\|مائده]] و آیۀ ۱ [[نصر، سوره\|نصر]] را آخرین آیه برشمرده‌اند.</p>		آیه Ayah (verses of Qur'an)

			<br><p>(در لغت به‌معنای نشانه، به‌ویژه نشانۀ وجودِ خداوند و قدرت او) اصطلاحی در علوم قرآنی به معنای هریک از اجزای سوره‌های [[قرآن]] که گاه از یک یا چند جمله و گاه از حروف مقطعه تشکیل شده است. به نظر بیشتر محققان، تعداد و آغاز و انجام آیه‌ها که برخی این کلمه را در اصل عبری نیز دانسته‌اند، توقیفی است. قرآن ۶۲۳۶ آیه بوده است. این کلمه به صورت مفرد ۸۴ بار و به صورت جمع (آیات) ۱۴۸ بار در قرآن آمده است. طولانی‌ترین آیۀ قرآن، آیۀ تدایُن و کوتاه‌ترین آیه، «والضحی» یا «والفجر» و در غیر فواتح سور «مُدْهامَّتان» (الرحمن، ۶۴) است. معانی فراوانی برای کاربرد این واژه در قرآن ذکر شده است مانند: ۱. معجزه (بقره ۲۱۱؛ یونس، ۲۰؛ رعد، ۳۸؛ نازعات، ۲۰)؛ ۲. نشان و علامت یا نماد (بقره، ۲۴۸؛ آل عمران، ۴۱؛ مریم، ۱۰)؛ ۳. شگفتی‌های آفرینش (آل عمران، ۱۹۰؛ روم، ۲۰ـ۲۵)؛ آیات قرآن برحسب تاریخ نزول به مکی و مدنی، صراحت و اجمال به محکم و متشابه، و حکم به ناسخ و منسوخ تقسیم و گاه به عنوانی خاص، مانند الکرسی، نور، اخوت، نامیده می‌شوند. همچنین قرائت بعضی آیات مستلزم سجدۀ‌ واجب است. نخستین آیات نازل‌شده را بر پیامبر (ص) پنج آیۀ نخست [[علق، سوره\|سورۀ عَلَق]] دانسته‌اند. برخی هم آیۀ ۳ [[مایده، سوره\|مائده]] و آیۀ ۱ [[نصر، سوره\|نصر]] را آخرین آیه برشمرده‌اند.</p>
	<p>این اصطلاح در میان مسلمانان برای اجزاء کتاب‌های مقدس دیگر ادیان ابراهیمی نیز متداول است.</p>		<p>این اصطلاح در میان مسلمانان برای اجزاء کتاب‌های مقدس دیگر ادیان ابراهیمی نیز متداول است.</p>
	----		----

Reza rouzbahani در ‏۱۹ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۴۲

2023-09-19T08:42:32Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۴۲
خط ۱:		خط ۱:
	Ayah (verses of Qur'an)		آیه Ayah (verses of Qur'an)<br><p>(در لغت به‌معنای نشانه، به‌ویژه نشانۀ وجودِ خداوند و قدرت او) اصطلاحی در علوم قرآنی به معنای هریک از اجزای سوره‌های [[قرآن]] که گاه از یک یا چند جمله و گاه از حروف مقطعه تشکیل شده است. به نظر بیشتر محققان، تعداد و آغاز و انجام آیه‌ها که برخی این کلمه را در اصل عبری نیز دانسته‌اند، توقیفی است. قرآن ۶۲۳۶ آیه بوده است. این کلمه به صورت مفرد ۸۴ بار و به صورت جمع (آیات) ۱۴۸ بار در قرآن آمده است. طولانی‌ترین آیۀ قرآن، آیۀ تدایُن و کوتاه‌ترین آیه، «والضحی» یا «والفجر» و در غیر فواتح سور «مُدْهامَّتان» (الرحمن، ۶۴) است. معانی فراوانی برای کاربرد این واژه در قرآن ذکر شده است مانند: ۱. معجزه (بقره ۲۱۱؛ یونس، ۲۰؛ رعد، ۳۸؛ نازعات، ۲۰)؛ ۲. نشان و علامت یا نماد (بقره، ۲۴۸؛ آل عمران، ۴۱؛ مریم، ۱۰)؛ ۳. شگفتی‌های آفرینش (آل عمران، ۱۹۰؛ روم، ۲۰ـ۲۵)؛ آیات قرآن برحسب تاریخ نزول به مکی و مدنی، صراحت و اجمال به محکم و متشابه، و حکم به ناسخ و منسوخ تقسیم و گاه به عنوانی خاص، مانند الکرسی، نور، اخوت، نامیده می‌شوند. همچنین قرائت بعضی آیات مستلزم سجدۀ‌ واجب است. نخستین آیات نازل‌شده را بر پیامبر (ص) پنج آیۀ نخست [[علق، سوره\|سورۀ عَلَق]] دانسته‌اند. برخی هم آیۀ ۳ [[مایده، سوره\|مائده]] و آیۀ ۱ [[نصر، سوره\|نصر]] را آخرین آیه برشمرده‌اند.</p>
			<p>این اصطلاح در میان مسلمانان برای اجزاء کتاب‌های مقدس دیگر ادیان ابراهیمی نیز متداول است.</p>
			----



	~~آیه <br>~~
	<p>(در لغت به‌معنای نشانه، به‌ویژه نشانۀ وجودِ خداوند و قدرت او) اصطلاحی در علوم قرآنی به معنای هریک از اجزای سوره‌های [[قرآن]] که گاه از یک یا چند جمله و گاه از حروف مقطعه تشکیل شده است. به نظر بیشتر محققان، تعداد و آغاز و انجام آیه‌ها که برخی این کلمه را در اصل عبری نیز دانسته‌اند، توقیفی است. قرآن ۶۲۳۶ آیه بوده است. این کلمه به صورت مفرد ۸۴ بار و به صورت جمع (آیات) ۱۴۸ بار در قرآن آمده است. طولانی‌ترین آیۀ قرآن، آیۀ تدایُن و کوتاه‌ترین آیه، «والضحی» یا «والفجر» و در غیر فواتح سور «مُدْهامَّتان» (الرحمن، ۶۴) است. معانی فراوانی برای کاربرد این واژه در قرآن ذکر شده است مانند: ۱. معجزه (بقره ۲۱۱؛ یونس، ۲۰؛ رعد، ۳۸؛ نازعات، ۲۰)؛ ۲. نشان و علامت یا نماد (بقره، ۲۴۸؛ آل عمران، ۴۱؛ مریم، ۱۰)؛ ۳. شگفتی‌های آفرینش (آل عمران، ۱۹۰؛ روم، ۲۰ـ۲۵)؛ آیات قرآن برحسب تاریخ نزول به مکی و مدنی، صراحت و اجمال به محکم و متشابه، و حکم به ناسخ و منسوخ تقسیم و گاه به عنوانی خاص، مانند الکرسی، نور، اخوت، نامیده می‌شوند. همچنین قرائت بعضی آیات مستلزم سجدۀ‌ واجب است. نخستین آیات نازل‌شده را بر پیامبر (ص) پنج آیۀ نخست [[علق، سوره\|سورۀ عَلَق]] دانسته‌اند. برخی هم آیۀ ۳ [[مایده، سوره\|مائده]] و آیۀ ۱ [[نصر، سوره\|نصر]] را آخرین آیه برشمرده‌اند.</p>
	<br><!--10290000-->		<br><!--10290000-->
	[[رده:دین اسلام]]		[[رده:دین اسلام]]
	[[رده:علوم قرآنی]]		[[رده:علوم قرآنی]]

Erfan: Added English title to display title and first line

2023-05-14T16:25:44Z

Added English title to display title and first line

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۲۵
خط ۱:		خط ۱:
			Ayah (verses of Qur'an)

	آیه <br>		آیه <br>

Mohammadi2 در ‏۱۴ اوت ۲۰۲۱، ساعت ۰۸:۳۶

2021-08-14T08:36:44Z

صفحهٔ تازه

آیه <br>
<p>(در لغت به‌معنای نشانه، به‌ویژه نشانۀ وجودِ خداوند و قدرت او) اصطلاحی در علوم قرآنی به معنای هریک از اجزای سوره‌های [[قرآن]] که گاه از یک یا چند جمله و گاه از حروف مقطعه تشکیل شده است. به نظر بیشتر محققان، تعداد و آغاز و انجام آیه‌ها که برخی این کلمه را در اصل عبری نیز دانسته‌اند، توقیفی است. قرآن ۶۲۳۶ آیه بوده است. این کلمه به صورت مفرد ۸۴ بار و به صورت جمع (آیات) ۱۴۸ بار در قرآن آمده است. طولانی‌ترین آیۀ قرآن، آیۀ تدایُن و کوتاه‌ترین آیه، «والضحی» یا «والفجر» و در غیر فواتح سور «مُدْهامَّتان» (الرحمن، ۶۴) است. معانی فراوانی برای کاربرد این واژه در قرآن ذکر شده است مانند: ۱. معجزه (بقره ۲۱۱؛ یونس، ۲۰؛ رعد، ۳۸؛ نازعات، ۲۰)؛ ۲. نشان و علامت یا نماد (بقره، ۲۴۸؛ آل عمران، ۴۱؛ مریم، ۱۰)؛ ۳. شگفتی‌های آفرینش (آل عمران، ۱۹۰؛ روم، ۲۰ـ۲۵)؛ آیات قرآن برحسب تاریخ نزول به مکی و مدنی، صراحت و اجمال به محکم و متشابه، و حکم به ناسخ و منسوخ تقسیم و گاه به عنوانی خاص، مانند الکرسی، نور، اخوت، نامیده می‌شوند. همچنین قرائت بعضی آیات مستلزم سجدۀ‌ واجب است. نخستین آیات نازل‌شده را بر پیامبر (ص) پنج آیۀ نخست [[علق، سوره|سورۀ عَلَق]] دانسته‌اند. برخی هم آیۀ ۳ [[مایده، سوره|مائده]] و آیۀ ۱ [[نصر، سوره|نصر]] را آخرین آیه برشمرده‌اند.</p>
<br>
[[رده:دین اسلام]]
[[رده:علوم قرآنی]]