ابن ادریس حلی، محمد (حله ۵۴۳ـ۵۹۸ق) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۱۰ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۲۵

2026-02-10T07:25:31Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۲۵
خط ۲:		خط ۲:
	{{جعبه زندگینامه\|عنوان=محمد بن ادریس حلی\|نام=\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=حلّه ۵۴۳ق\|تاریخ مرگ=۵۹۸ق\|دوره زندگی=\|ملیت=\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=فقیه امامی\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=السرائر الحاوی لتحریر الفتاوی، شرح‌الصحیفه، و المختصر فی‌المضایعة\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=دین اسلام\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=محمد بن ادریس حلی\|نام=\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=حلّه ۵۴۳ق\|تاریخ مرگ=۵۹۸ق\|دوره زندگی=\|ملیت=\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=فقیه امامی\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=السرائر الحاوی لتحریر الفتاوی، شرح‌الصحیفه، و المختصر فی‌المضایعة\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=دین اسلام\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}

	ابن اِ‌دْریس حلّی، محمد (حلّه ۵۴۳ـ۵۹۸ق)<br>فقیه امامی. نزد [[ابن شهرآشوب، محمد بن علی (۴۸۹ـ حلب ۵۸۸ق)\|ابن شهرآشوب]] ساروی، سید نظام‌الشرف و شیخ عربی درس خواند. سردمدار نهضت احیای اجتهاد بود که به‌ ظهور مجتهدانی بلندپایه چون [[محقق حلی، جعفر بن حسن (حله ۶۰۲ـ ۶۷۶ق)\|محقق]] و [[علامه حلی، حسن بن یوسف (حله ۶۴۸ـ۷۲۶ق)\|علامه حلّی]] انجامید. پیش از او هیچ عالمی در [[امامیه]] خلاف [[شیخ طوسی، محمد (طوس ۳۸۵ـ نجف ۴۶۰ق)\|شیخ طوسی]] نظر نمی‌داد. احتمالاً او از استاد خویش ابن زهره که پیش‌تر آرای اصولی شیخ را نقد کرده بود، الهام گرفته است. برخی سنت‌گرایان دربارۀ او با بی‌پروایی نوشتند که به روایات امامان (ع) عمل نمی‌کرد و به شیخ که گویا جد مادری او نیز بود، ناسزا می‌گفت، اما آثارش سرشار از روایات اهل بیت (ع) و تعظیم به شیخ است. به خبر واحد عمل نمی‌کرد و گویا در امر روایت چندان دقیق نبود؛ با این‌حال در سلسلۀ اجازات شهید اول و شهید ثانی با توصیفات عالی جای دارد. ابن‌نما، استاد [[محقق حلی، جعفر بن حسن (حله ۶۰۲ـ ۶۷۶ق)\|محقق حلی]]، برجسته‌ترین شاگرد او بود. آثار بسیار نوشته که مورد اعتماد فقیهان بعد از خود نیز بوده است. برخی از آن‌ها در دست نیست. جواز [[وضو]] از پایین دست، وجوب تخییری زکات فطره بر مهمان و صاحبخانه، عدم اشتراط فقر در پرداختن خمس به سیدهای یتیم، و مبطل‌نبودن قی عمدی در روزه از مهم‌ترین آرای فقهی اوست. ''السرائر الحاوی لتحریر الفتاوی''،'' شرح‌الصحیفه''،'' و المختصر فی‌المضایعة'' از مهم‌ترین آثار اوست.<br><!--11022900-->		ابن اِ‌دْریس حلّی، محمد (حلّه ۵۴۳ـ۵۹۸ق)<br>فقیه امامی. نزد [[ابن شهرآشوب، محمد بن علی (۴۸۹ـ حلب ۵۸۸ق)\|ابن شهرآشوب]] ساروی، سید نظام‌الشرف و شیخ عربی درس خواند. سردمدار نهضت احیای اجتهاد بود که به‌ ظهور مجتهدانی بلندپایه چون [[محقق حلی، جعفر بن حسن (حله ۶۰۲ـ ۶۷۶ق)\|محقق]] و [[علامه حلی، حسن بن یوسف (حله ۶۴۸ـ۷۲۶ق)\|علامه حلّی]] انجامید. پیش از او هیچ عالمی در [[امامیه]] خلاف [[شیخ طوسی، محمد (طوس ۳۸۵ـ نجف ۴۶۰ق)\|شیخ طوسی]] نظر نمی‌داد. احتمالاً او از استاد خویش ابن زهره که پیش‌تر آرای اصولی شیخ را نقد کرده بود، الهام گرفته است. برخی سنت‌گرایان دربارۀ او با بی‌پروایی نوشتند که به روایات امامان (ع) عمل نمی‌کرد و به شیخ که گویا جد مادری او نیز بود، ناسزا می‌گفت، اما آثارش سرشار از روایات [[اهل بیت]] (ع) و تعظیم به شیخ است. به خبر واحد عمل نمی‌کرد و گویا در امر روایت چندان دقیق نبود؛ با این‌حال در سلسلۀ اجازات [[شهید اول، محمد بن مکی (جزین ۷۳۴ـ دمشق ۷۸۶ق)\|شهید اول]] و [[شهید ثانی، زین الدین (جبع ۹۱۱ـ قسطنطنیه ۹۶۶ق)\|شهید ثانی]] با توصیفات عالی جای دارد. ابن‌نما، استاد [[محقق حلی، جعفر بن حسن (حله ۶۰۲ـ ۶۷۶ق)\|محقق حلی]]، برجسته‌ترین شاگرد او بود. آثار بسیار نوشته که مورد اعتماد فقیهان بعد از خود نیز بوده است. برخی از آن‌ها در دست نیست. جواز [[وضو]] از پایین دست، وجوب تخییری [[زکات]] فطره بر مهمان و صاحبخانه، عدم اشتراط فقر در پرداختن خمس به سیدهای یتیم، و مبطل‌نبودن قی عمدی در روزه از مهم‌ترین آرای فقهی اوست. ''السرائر الحاوی لتحریر الفتاوی''،'' شرح‌الصحیفه''،'' و المختصر فی‌المضایعة'' از مهم‌ترین آثار اوست.<br><!--11022900-->
	[[رده:دین اسلام]]		[[رده:دین اسلام]]
	[[رده:تاریخ و فرهنگ تشیع]]		[[رده:تاریخ و فرهنگ تشیع]]
	[[رده:دین اسلام]]		[[رده:دین اسلام]]
	[[رده:فقه و اصول و احکام]]		[[رده:فقه و اصول و احکام]]

Mohammadi3 در ‏۱۸ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۲۳

2024-09-18T17:23:55Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۲۳
خط ۱:		خط ۱:

	ابن اِ‌دْریس حلّی، محمد (حلّه ۵۴۳ـ۵۹۸ق)<br>فقیه امامی. نزد ابن شهرآشوب ساروی، سید نظام‌الشرف و شیخ عربی درس خواند. سردمدار نهضت احیای اجتهاد بود که به‌ ظهور مجتهدانی بلندپایه چون [[محقق حلی، جعفر بن حسن (حله ۶۰۲ـ ۶۷۶ق)\|محقق]] و [[علامه حلی، حسن بن یوسف (حله ۶۴۸ـ۷۲۶ق)\|علامه حلّی]] انجامید. پیش از او هیچ عالمی در [[امامیه]] خلاف [[شیخ طوسی، محمد (طوس ۳۸۵ـ نجف ۴۶۰ق)\|شیخ طوسی]] نظر نمی‌داد. احتمالاً او از استاد خویش ابن زهره که پیش‌تر آرای اصولی شیخ را نقد کرده بود، الهام گرفته است. برخی سنت‌گرایان دربارۀ او با بی‌پروایی نوشتند که به روایات امامان (ع) عمل نمی‌کرد و به شیخ که گویا جد مادری او نیز بود، ناسزا می‌گفت، اما آثارش سرشار از روایات اهل بیت (ع) و تعظیم به شیخ است. به خبر واحد عمل نمی‌کرد و گویا در امر روایت چندان دقیق نبود؛ با این‌حال در سلسلۀ اجازات شهید اول و شهید ثانی با توصیفات عالی جای دارد. ابن‌نما، استاد [[محقق حلی، جعفر بن حسن (حله ۶۰۲ـ ۶۷۶ق)\|محقق حلی]]، برجسته‌ترین شاگرد او بود. آثار بسیار نوشته که مورد اعتماد فقیهان بعد از خود نیز بوده است. برخی از آن‌ها در دست نیست. جواز [[وضو]] از پایین دست، وجوب تخییری زکات فطره بر مهمان و صاحبخانه، عدم اشتراط فقر در پرداختن خمس به سیدهای یتیم، و مبطل‌نبودن قی عمدی در روزه از مهم‌ترین آرای فقهی اوست. ''السرائر الحاوی لتحریر الفتاوی''،'' شرح‌الصحیفه''،'' و المختصر فی‌المضایعة'' از مهم‌ترین آثار اوست.<br><!--11022900-->		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=محمد بن ادریس حلی\|نام=\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=حلّه ۵۴۳ق\|تاریخ مرگ=۵۹۸ق\|دوره زندگی=\|ملیت=\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=فقیه امامی\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=السرائر الحاوی لتحریر الفتاوی، شرح‌الصحیفه، و المختصر فی‌المضایعة\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=دین اسلام\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}

			ابن اِ‌دْریس حلّی، محمد (حلّه ۵۴۳ـ۵۹۸ق)<br>فقیه امامی. نزد [[ابن شهرآشوب، محمد بن علی (۴۸۹ـ حلب ۵۸۸ق)\|ابن شهرآشوب]] ساروی، سید نظام‌الشرف و شیخ عربی درس خواند. سردمدار نهضت احیای اجتهاد بود که به‌ ظهور مجتهدانی بلندپایه چون [[محقق حلی، جعفر بن حسن (حله ۶۰۲ـ ۶۷۶ق)\|محقق]] و [[علامه حلی، حسن بن یوسف (حله ۶۴۸ـ۷۲۶ق)\|علامه حلّی]] انجامید. پیش از او هیچ عالمی در [[امامیه]] خلاف [[شیخ طوسی، محمد (طوس ۳۸۵ـ نجف ۴۶۰ق)\|شیخ طوسی]] نظر نمی‌داد. احتمالاً او از استاد خویش ابن زهره که پیش‌تر آرای اصولی شیخ را نقد کرده بود، الهام گرفته است. برخی سنت‌گرایان دربارۀ او با بی‌پروایی نوشتند که به روایات امامان (ع) عمل نمی‌کرد و به شیخ که گویا جد مادری او نیز بود، ناسزا می‌گفت، اما آثارش سرشار از روایات اهل بیت (ع) و تعظیم به شیخ است. به خبر واحد عمل نمی‌کرد و گویا در امر روایت چندان دقیق نبود؛ با این‌حال در سلسلۀ اجازات شهید اول و شهید ثانی با توصیفات عالی جای دارد. ابن‌نما، استاد [[محقق حلی، جعفر بن حسن (حله ۶۰۲ـ ۶۷۶ق)\|محقق حلی]]، برجسته‌ترین شاگرد او بود. آثار بسیار نوشته که مورد اعتماد فقیهان بعد از خود نیز بوده است. برخی از آن‌ها در دست نیست. جواز [[وضو]] از پایین دست، وجوب تخییری زکات فطره بر مهمان و صاحبخانه، عدم اشتراط فقر در پرداختن خمس به سیدهای یتیم، و مبطل‌نبودن قی عمدی در روزه از مهم‌ترین آرای فقهی اوست. ''السرائر الحاوی لتحریر الفتاوی''،'' شرح‌الصحیفه''،'' و المختصر فی‌المضایعة'' از مهم‌ترین آثار اوست.<br><!--11022900-->
	[[رده:دین اسلام]]		[[رده:دین اسلام]]
	[[رده:تاریخ و فرهنگ تشیع]]		[[رده:تاریخ و فرهنگ تشیع]]
	[[رده:دین اسلام]]		[[رده:دین اسلام]]
	[[رده:فقه و اصول و احکام]]		[[رده:فقه و اصول و احکام]]

Mohammadi3: Mohammadi3 صفحهٔ ابن ا دریس حلی، محمد (حله ۵۴۳ـ۵۹۸ق) را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به ابن ادریس حلی، محمد (حله ۵۴۳ـ۵۹۸ق) منتقل کرد

2024-09-18T17:18:29Z

Mohammadi3 صفحهٔ ابن ا دریس حلی، محمد (حله ۵۴۳ـ۵۹۸ق) را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به ابن ادریس حلی، محمد (حله ۵۴۳ـ۵۹۸ق) منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۸ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۱۸
(بدون تفاوت)

Mohammadi2 در ‏۳۱ اوت ۲۰۲۱، ساعت ۰۹:۱۷

2021-08-31T09:17:41Z

صفحهٔ تازه

ابن اِ‌دْریس حلّی، محمد (حلّه ۵۴۳ـ۵۹۸ق)<br>فقیه امامی. نزد ابن شهرآشوب ساروی، سید نظام‌الشرف و شیخ عربی درس خواند. سردمدار نهضت احیای اجتهاد بود که به‌ ظهور مجتهدانی بلندپایه چون [[محقق حلی، جعفر بن حسن (حله ۶۰۲ـ ۶۷۶ق)|محقق]] و [[علامه حلی، حسن بن یوسف (حله ۶۴۸ـ۷۲۶ق)|علامه حلّی]] انجامید. پیش از او هیچ عالمی در [[امامیه]] خلاف [[شیخ طوسی، محمد (طوس ۳۸۵ـ نجف ۴۶۰ق)|شیخ طوسی]] نظر نمی‌داد. احتمالاً او از استاد خویش ابن زهره که پیش‌تر آرای اصولی شیخ را نقد کرده بود، الهام گرفته است. برخی سنت‌گرایان دربارۀ او با بی‌پروایی نوشتند که به روایات امامان (ع) عمل نمی‌کرد و به شیخ که گویا جد مادری او نیز بود، ناسزا می‌گفت، اما آثارش سرشار از روایات اهل بیت (ع) و تعظیم به شیخ است. به خبر واحد عمل نمی‌کرد و گویا در امر روایت چندان دقیق نبود؛ با این‌حال در سلسلۀ اجازات شهید اول و شهید ثانی با توصیفات عالی جای دارد. ابن‌نما، استاد [[محقق حلی، جعفر بن حسن (حله ۶۰۲ـ ۶۷۶ق)|محقق حلی]]، برجسته‌ترین شاگرد او بود. آثار بسیار نوشته که مورد اعتماد فقیهان بعد از خود نیز بوده است. برخی از آن‌ها در دست نیست. جواز [[وضو]] از پایین دست، وجوب تخییری زکات فطره بر مهمان و صاحبخانه، عدم اشتراط فقر در پرداختن خمس به سیدهای یتیم، و مبطل‌نبودن قی عمدی در روزه از مهم‌ترین آرای فقهی اوست. ''السرائر الحاوی لتحریر الفتاوی''،'' شرح‌الصحیفه''،'' و المختصر فی‌المضایعة'' از مهم‌ترین آثار اوست.<br>
[[رده:دین اسلام]]
[[رده:تاریخ و فرهنگ تشیع]]
[[رده:دین اسلام]]
[[رده:فقه و اصول و احکام]]