https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%A7%D8%A8%D9%86_%D8%B9%D9%85%DB%8C%D8%AF%D8%8C_%D8%A7%D8%A8%D9%88%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%B6%D9%84_%28_%D9%80%DB%B3%DB%B6%DB%B0%D9%82%29ابن عمید، ابوالفضل ( ـ۳۶۰ق) - تاریخچهٔ نسخهها2026-06-12T18:23:44Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.41.0https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A7%D8%A8%D9%86_%D8%B9%D9%85%DB%8C%D8%AF%D8%8C_%D8%A7%D8%A8%D9%88%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%B6%D9%84_(_%D9%80%DB%B3%DB%B6%DB%B0%D9%82)&diff=2010122140&oldid=prevMohammadi2 در ۱۳ اکتبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۹:۵۲2021-10-13T09:52:28Z<p></p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br />
ابن عَمید، ابوالفضل ( ـ۳۶۰ق)<br>(یا: ابن العمید؛ شهرت ابوالفضل محمد بن حسین) ادیب، دبیر و وزیر [[آل بویه]]. پسر، ابوعبدالله حسین بن محمد عمید بود و در ۳۲۸ق، به وزارت [[رکن الدوله دیلمی، ابوعلی حسن بن بویه (۲۸۶ـ۳۶۶ق)|رکنالدولۀ دیلمی]]، امیر آل بویه (۳۳۵ـ۳۶۶ق) رسید. وی در ۳۳۷ق، همراه علی بن کامه، سردار رکنالدوله، به [[آمل، شهر|آمل]] رفت و این شهر را از الثائر بالله علوی باز گرفت. به هنگام حملۀ [[منصور بن قراتکین|منصور بن قراتکین]]، سپهسالار سامانی، به بلاد جبل، ابن عمید در کنار رکنالدوله کوشش بسیار کرد. وی سپس برای یاری [[عضدالدوله دیلمی|عضدالدوله]]، پسر رکنالدوله و حاکم [[فارس، استان|فارس]]، در [[ارجان|اَرَّجان]] مستقر شد. در ۳۴۴ق، [[اصفهان، شهر|اصفهان]] را از محمد بن ماکان، سردار [[سامانیان]]، باز پس گرفت و در سال بعد شورش بلکا دیلمی را، برضد عضدالدوله در فارس، سرکوب کرد و بعد در حدود ۳۵۵ق، در ری به رکنالدوله پیوست. آنگاه در مأموریتی به آذربایجان رفت. وی در صفر ۳۶۰ق، هنگامی که عازم جنگ با حسنویه کُرد بود، در [[همدان، شهر|همدان]] درگذشت. ابوالفضل ابن عمید با تدبیر و سیاست، امور دیوانی و کشوری آل بویه را سامان داد و در حفظ دولت آنان کوشید. وی در ادبیات عرب بهویژه نثر چندان بلیغ و چیرهدست بود که گفتهاند کتابت به وی پایان یافت. او سبکی نو در نثر عربی پدید آورد که از ویژگیهای آن به کارگیری وسیع سجع و صنایع بدیعی است. ''رسایل'' ابن عمید در آن روزگاران در دفتری گردآوری شده بود. صاحب ابن عباد شاگرد و ستایشگر او بود. ابن عمید در [[فلسفه|فلسفه]] و [[ریاضیات|ریاضیات]] و [[نجوم|نجوم]] و برخی شاخههای علوم طبیعی نیز آگاهی داشت و هم دانشمندان و نویسندگان را تشویق میکرد. وی کتابخانهای بزرگ داشت که ابوعلی مسکویۀ رازی کتابدار آن بود.<br><!--11040800--><br />
[[رده:تاریخ ایران]]<br />
[[رده:ایران از ورود اسلام تا غزنویان]]</div>Mohammadi2