ابوالفضل ساوجی، محمد (ساوه ۱۲۴۸ـ تهران ۱۳۱۲ق) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahraabi در ‏۲۶ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۲۹

2022-04-26T09:29:37Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۲۹
خط ۴:		خط ۴:

	(نام اصلی: مجدالدین محمد بن فضل‌الله ساوجی) ادیب، شاعر، خوشنویس و پزشک ایرانی عهد ناصری. او از اطبای حاذق و معروف عهد [[قاجاریه، سلسله\|قاجاریه]] و از جمله چند نفر دانشمندی بود که در تألیف [[نامه دانشوران]] و دیگر کتاب‌های منسوب به [[اعتمادالسلطنه، محمدحسن ( ـ۱۳۱۳ق)\|محمد حسن خان اعتمادالسلطنه]] دست داشته‌ است. پدرش [[حاج میرزا فضل الله ساوجی\|میرزا فضل‌ الله]] نیز از اطبای مشهور و از دانشوران و خوشنویسان نامدار دوران فتحعلی شاه قاجار بوده است.		(نام اصلی: مجدالدین محمد بن فضل‌الله ساوجی) ادیب، شاعر، خوشنویس و پزشک ایرانی عهد ناصری. او از اطبای حاذق و معروف عهد [[قاجاریه، سلسله\|قاجاریه]] و از جمله چند نفر دانشمندی بود که در تألیف [[نامه دانشوران]] و دیگر کتاب‌های منسوب به [[اعتمادالسلطنه، محمدحسن ( ـ۱۳۱۳ق)\|محمد حسن خان اعتمادالسلطنه]] دست داشته‌ است. پدرش [[حاج میرزا فضل الله ساوجی\|میرزا فضل‌ الله]] نیز از اطبای مشهور و از دانشوران و خوشنویسان نامدار دوران فتحعلی شاه قاجار بوده است.
	<p>ابوالفضل ساوجی علوم متداول روزگار خود چون طب، [[حکمت]]، [[ریاضیات\|ریاضی]]، [[ادبیات]] و هنر [[خوشنویسی]] را نزد پدرش [[حاج میرزا فضل الله ساوجی\|میرزافضل‌الله]] در تهران فرا گرفت. ~~</p>~~		<p>ابوالفضل ساوجی علوم متداول روزگار خود چون طب، [[حکمت]]، [[ریاضیات\|ریاضی]]، [[ادبیات]] و هنر [[خوشنویسی]] را نزد پدرش [[حاج میرزا فضل الله ساوجی\|میرزافضل‌الله]] در تهران فرا گرفت. او در جوانی یکی از چهار نفر اصلی بود که برای تألیف و تدوین [[نامه دانشوران\|''نامۀ دانشوران'']] ناصری برگزیده شد و سهم بزرگی در تدوین آن دانشنامه داشت، چنان‌که بیشتر مطالب دو جلد نخست این دانشنامه تألیف و ترجمۀ اوست. همواره بین او و حاجی شیخ مهدی شمس‌العلماء عبدالرب‌آبادی قزوینی (دیگر فرد فعال در تألیف نامه دانشوران و کتب دیگر) رقابت و خصومت شدید بوده و علیه یکدیگر کارشکنی می‌کرده‌اند. </p>
	~~<p>~~او در جوانی یکی از چهار نفر اصلی بود که برای تألیف و تدوین [[نامه دانشوران\|''نامۀ دانشوران'']] ناصری برگزیده شد و سهم بزرگی در تدوین آن دانشنامه داشت، چنان‌که بیشتر مطالب دو جلد نخست این دانشنامه تألیف و ترجمۀ اوست. همواره بین او و حاجی شیخ مهدی شمس‌العلماء عبدالرب‌آبادی قزوینی (دیگر فرد فعال در تألیف نامه دانشوران و کتب دیگر) رقابت و خصومت شدید بوده و علیه یکدیگر کارشکنی می‌کرده‌اند.</p>
	<p>او پزشک خانوادگی برخی شاهزادگان و اشراف عهد ناصری بود و از خزانۀ دولتی مستمری دریافت می‌کرد. از استادان خط، به‌ویژه [[نستعلیق، خط\|نستعلیق]]، [[شکسته نستعلیق، خط\|شکستۀ نستعلیق]]، شکسته تعلیق و [[نسخ، خط\|نسخ]]، بود و آثار تألیفی و کتیبه‌های بسیاری از بناهای عهد ناصری به خط اوست که کتیبه‌های آستانۀ حضرت عبدالعظیم و قنات ناصری قم از آن جمله است. از دیگر آثارش: ''دیوان'' شعر؛ چند رساله در پزشکی و ریاضی که به‌چاپ نرسیده است.</p>		<p>او پزشک خانوادگی برخی شاهزادگان و اشراف عهد ناصری بود و از خزانۀ دولتی مستمری دریافت می‌کرد. از استادان خط، به‌ویژه [[نستعلیق، خط\|نستعلیق]]، [[شکسته نستعلیق، خط\|شکستۀ نستعلیق]]، شکسته تعلیق و [[نسخ، خط\|نسخ]]، بود و آثار تألیفی و کتیبه‌های بسیاری از بناهای عهد ناصری به خط اوست که کتیبه‌های آستانۀ حضرت عبدالعظیم و قنات ناصری قم از آن جمله است. از دیگر آثارش: ''دیوان'' شعر؛ چند رساله در پزشکی و ریاضی که به‌چاپ نرسیده است.</p>
	<p>خاندان ساوجی، خاندانی اصیل و فرهیخته‌ بودند که از دوران صفوی تا دورۀ معاصر نسل اندر نسل همگی هنرمند و دانشمند بوده‌اند. میرزا ابوالفضل از بازماندگان ایل شاملو بود كه در دوران [[صفویه]] در خراسان می‌زیستند و بعد در ساوه اقامت گزیدند. میرزا ابوالفضل در ساوه متولد شد و در تهران رشد و پرورش پیدا کرد. او ۲۳ ساله بود كه در زمرۀ دانشمندان تراز اول ایران درآمد.</p>		<p>خاندان ساوجی، خاندانی اصیل و فرهیخته‌ بودند که از دوران صفوی تا دورۀ معاصر نسل اندر نسل همگی هنرمند و دانشمند بوده‌اند. میرزا ابوالفضل از بازماندگان ایل شاملو بود كه در دوران [[صفویه]] در خراسان می‌زیستند و بعد در ساوه اقامت گزیدند. میرزا ابوالفضل در ساوه متولد شد و در تهران رشد و پرورش پیدا کرد. او ۲۳ ساله بود كه در زمرۀ دانشمندان تراز اول ایران درآمد.</p>

Shahraabi در ‏۲۶ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۲۸

2022-04-26T09:28:10Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۲۸
خط ۷:		خط ۷:
	<p>او در جوانی یکی از چهار نفر اصلی بود که برای تألیف و تدوین [[نامه دانشوران\|''نامۀ دانشوران'']] ناصری برگزیده شد و سهم بزرگی در تدوین آن دانشنامه داشت، چنان‌که بیشتر مطالب دو جلد نخست این دانشنامه تألیف و ترجمۀ اوست. همواره بین او و حاجی شیخ مهدی شمس‌العلماء عبدالرب‌آبادی قزوینی (دیگر فرد فعال در تألیف نامه دانشوران و کتب دیگر) رقابت و خصومت شدید بوده و علیه یکدیگر کارشکنی می‌کرده‌اند.</p>		<p>او در جوانی یکی از چهار نفر اصلی بود که برای تألیف و تدوین [[نامه دانشوران\|''نامۀ دانشوران'']] ناصری برگزیده شد و سهم بزرگی در تدوین آن دانشنامه داشت، چنان‌که بیشتر مطالب دو جلد نخست این دانشنامه تألیف و ترجمۀ اوست. همواره بین او و حاجی شیخ مهدی شمس‌العلماء عبدالرب‌آبادی قزوینی (دیگر فرد فعال در تألیف نامه دانشوران و کتب دیگر) رقابت و خصومت شدید بوده و علیه یکدیگر کارشکنی می‌کرده‌اند.</p>
	<p>او پزشک خانوادگی برخی شاهزادگان و اشراف عهد ناصری بود و از خزانۀ دولتی مستمری دریافت می‌کرد. از استادان خط، به‌ویژه [[نستعلیق، خط\|نستعلیق]]، [[شکسته نستعلیق، خط\|شکستۀ نستعلیق]]، شکسته تعلیق و [[نسخ، خط\|نسخ]]، بود و آثار تألیفی و کتیبه‌های بسیاری از بناهای عهد ناصری به خط اوست که کتیبه‌های آستانۀ حضرت عبدالعظیم و قنات ناصری قم از آن جمله است. از دیگر آثارش: ''دیوان'' شعر؛ چند رساله در پزشکی و ریاضی که به‌چاپ نرسیده است.</p>		<p>او پزشک خانوادگی برخی شاهزادگان و اشراف عهد ناصری بود و از خزانۀ دولتی مستمری دریافت می‌کرد. از استادان خط، به‌ویژه [[نستعلیق، خط\|نستعلیق]]، [[شکسته نستعلیق، خط\|شکستۀ نستعلیق]]، شکسته تعلیق و [[نسخ، خط\|نسخ]]، بود و آثار تألیفی و کتیبه‌های بسیاری از بناهای عهد ناصری به خط اوست که کتیبه‌های آستانۀ حضرت عبدالعظیم و قنات ناصری قم از آن جمله است. از دیگر آثارش: ''دیوان'' شعر؛ چند رساله در پزشکی و ریاضی که به‌چاپ نرسیده است.</p>
	<p>خاندان ساوجی، خاندانی اصیل و فرهیخته‌ بودند که از دوران صفوی تا دورۀ معاصر نسل اندر نسل همگی هنرمند و دانشمند بوده‌اند. میرزا ابوالفضل از بازماندگان ایل شاملو بود كه در دوران [[صفویه]] در خراسان می‌زیستند و بعد در ساوه اقامت گزیدند. میرزا ابوالفضل در ساوه متولد شد و در تهران رشد و پرورش پیدا کرد. ۲۳ ساله بود كه در زمرۀ دانشمندان تراز اول ایران درآمد.</p>		<p>خاندان ساوجی، خاندانی اصیل و فرهیخته‌ بودند که از دوران صفوی تا دورۀ معاصر نسل اندر نسل همگی هنرمند و دانشمند بوده‌اند. میرزا ابوالفضل از بازماندگان ایل شاملو بود كه در دوران [[صفویه]] در خراسان می‌زیستند و بعد در ساوه اقامت گزیدند. میرزا ابوالفضل در ساوه متولد شد و در تهران رشد و پرورش پیدا کرد. او ۲۳ ساله بود كه در زمرۀ دانشمندان تراز اول ایران درآمد.</p>
	<p>میرزا ابوالفضل ~~ساوجی~~ پدر [[بهروز، ذبیح (تهران ۱۲۶۹ـ ۱۳۵۰ش)\|ذبیح بهروز]]، نویسنده، پژوهشگر و شاعر نامی معاصر است.</p>پس از مرگ میرزا ~~ابوالفضل،~~ پیکرش را در مقبرۀ میرزا زین‌العابدین (امام جمعۀ تهران در روزگار ناصرالدین شاه) معروف به "[[سرقبر آقا]]" در جنوب تهران به خاک سپردند.<p></p>		<p>میرزا ابوالفضل پدر [[بهروز، ذبیح (تهران ۱۲۶۹ـ ۱۳۵۰ش)\|ذبیح بهروز]]، نویسنده، پژوهشگر و شاعر نامی معاصر است.</p>پس از مرگ میرزا ابوالفضل ساوجی، پیکرش را در مقبرۀ میرزا زین‌العابدین (امام جمعۀ تهران در روزگار ناصرالدین شاه) معروف به "[[سرقبر آقا]]" در جنوب تهران به خاک سپردند.<p></p>
	<p></p>		<p></p>
	<p></p>		<p></p>

Shahraabi در ‏۲۶ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۲۶

2022-04-26T09:26:25Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۲۶
خط ۵:		خط ۵:
	(نام اصلی: مجدالدین محمد بن فضل‌الله ساوجی) ادیب، شاعر، خوشنویس و پزشک ایرانی عهد ناصری. او از اطبای حاذق و معروف عهد [[قاجاریه، سلسله\|قاجاریه]] و از جمله چند نفر دانشمندی بود که در تألیف [[نامه دانشوران]] و دیگر کتاب‌های منسوب به [[اعتمادالسلطنه، محمدحسن ( ـ۱۳۱۳ق)\|محمد حسن خان اعتمادالسلطنه]] دست داشته‌ است. پدرش [[حاج میرزا فضل الله ساوجی\|میرزا فضل‌ الله]] نیز از اطبای مشهور و از دانشوران و خوشنویسان نامدار دوران فتحعلی شاه قاجار بوده است.		(نام اصلی: مجدالدین محمد بن فضل‌الله ساوجی) ادیب، شاعر، خوشنویس و پزشک ایرانی عهد ناصری. او از اطبای حاذق و معروف عهد [[قاجاریه، سلسله\|قاجاریه]] و از جمله چند نفر دانشمندی بود که در تألیف [[نامه دانشوران]] و دیگر کتاب‌های منسوب به [[اعتمادالسلطنه، محمدحسن ( ـ۱۳۱۳ق)\|محمد حسن خان اعتمادالسلطنه]] دست داشته‌ است. پدرش [[حاج میرزا فضل الله ساوجی\|میرزا فضل‌ الله]] نیز از اطبای مشهور و از دانشوران و خوشنویسان نامدار دوران فتحعلی شاه قاجار بوده است.
	<p>ابوالفضل ساوجی علوم متداول روزگار خود چون طب، [[حکمت]]، [[ریاضیات\|ریاضی]]، [[ادبیات]] و هنر [[خوشنویسی]] را نزد پدرش [[حاج میرزا فضل الله ساوجی\|میرزافضل‌الله]] در تهران فرا گرفت. </p>		<p>ابوالفضل ساوجی علوم متداول روزگار خود چون طب، [[حکمت]]، [[ریاضیات\|ریاضی]]، [[ادبیات]] و هنر [[خوشنویسی]] را نزد پدرش [[حاج میرزا فضل الله ساوجی\|میرزافضل‌الله]] در تهران فرا گرفت. </p>
	<p>او در جوانی یکی از چهار نفر اصلی بود که برای تألیف و تدوین [[نامه دانشوران\|''نامۀ دانشوران'']] ناصری برگزیده ~~شد،~~ چنان‌که بیشتر مطالب دو جلد نخست این دانشنامه تألیف و ترجمۀ اوست. همواره بین او و حاجی شیخ مهدی شمس‌العلماء عبدالرب‌آبادی قزوینی (دیگر فرد فعال در تألیف نامه دانشوران و کتب دیگر) رقابت و خصومت شدید بوده و علیه یکدیگر کارشکنی می‌کرده‌اند.</p>		<p>او در جوانی یکی از چهار نفر اصلی بود که برای تألیف و تدوین [[نامه دانشوران\|''نامۀ دانشوران'']] ناصری برگزیده شد و سهم بزرگی در تدوین آن دانشنامه داشت، چنان‌که بیشتر مطالب دو جلد نخست این دانشنامه تألیف و ترجمۀ اوست. همواره بین او و حاجی شیخ مهدی شمس‌العلماء عبدالرب‌آبادی قزوینی (دیگر فرد فعال در تألیف نامه دانشوران و کتب دیگر) رقابت و خصومت شدید بوده و علیه یکدیگر کارشکنی می‌کرده‌اند.</p>
	<p>او پزشک خانوادگی برخی شاهزادگان و اشراف عهد ناصری بود و از خزانۀ دولتی مستمری دریافت می‌کرد. از استادان خط، به‌ویژه [[نستعلیق، خط\|نستعلیق]]، [[شکسته نستعلیق، خط\|شکستۀ نستعلیق]]، شکسته تعلیق و [[نسخ، خط\|نسخ]]، بود و آثار تألیفی و کتیبه‌های بسیاری از بناهای عهد ناصری به خط اوست که کتیبه‌های آستانۀ حضرت عبدالعظیم و قنات ناصری قم از آن جمله است. از دیگر آثارش: ''دیوان'' شعر؛ چند رساله در پزشکی و ریاضی که به‌چاپ نرسیده است.</p>		<p>او پزشک خانوادگی برخی شاهزادگان و اشراف عهد ناصری بود و از خزانۀ دولتی مستمری دریافت می‌کرد. از استادان خط، به‌ویژه [[نستعلیق، خط\|نستعلیق]]، [[شکسته نستعلیق، خط\|شکستۀ نستعلیق]]، شکسته تعلیق و [[نسخ، خط\|نسخ]]، بود و آثار تألیفی و کتیبه‌های بسیاری از بناهای عهد ناصری به خط اوست که کتیبه‌های آستانۀ حضرت عبدالعظیم و قنات ناصری قم از آن جمله است. از دیگر آثارش: ''دیوان'' شعر؛ چند رساله در پزشکی و ریاضی که به‌چاپ نرسیده است.</p>
	<p>خاندان ساوجی، خاندانی اصیل و فرهیخته‌ بودند که از دوران صفوی تا دورۀ معاصر نسل اندر نسل همگی هنرمند و دانشمند بوده‌اند. میرزا ابوالفضل از بازماندگان ایل شاملو بود كه در دوران [[صفویه]] در خراسان می‌زیستند و بعد در ساوه اقامت گزیدند. میرزا ابوالفضل در ساوه متولد شد و در تهران رشد و پرورش پیدا کرد~~. او علوم متداول زمان خود همچون طب، حكمت، ریاضی، ادبیات و هنر خوشنویسی را در تهران آموخت~~. ۲۳ ساله بود كه در زمرۀ دانشمندان تراز اول ایران درآمد و به همین علت، هنگام تألیف نامۀ دانشوران ناصری او یكی از چهار نفری بود كه برای تدوین‌اش انتخاب شد و سهم بزرگی در تدوین آن دانشنامه داشت.</p>		<p>خاندان ساوجی، خاندانی اصیل و فرهیخته‌ بودند که از دوران صفوی تا دورۀ معاصر نسل اندر نسل همگی هنرمند و دانشمند بوده‌اند. میرزا ابوالفضل از بازماندگان ایل شاملو بود كه در دوران [[صفویه]] در خراسان می‌زیستند و بعد در ساوه اقامت گزیدند. میرزا ابوالفضل در ساوه متولد شد و در تهران رشد و پرورش پیدا کرد. ۲۳ ساله بود كه در زمرۀ دانشمندان تراز اول ایران درآمد.</p>
	<p>میرزا ابوالفضل ساوجی پدر ذبیح ~~بهروز،~~ نویسنده، پژوهشگر و شاعر نامی معاصر است.</p>پس از ~~مرگ،~~ پیکرش را در مقبرۀ میرزا زین‌العابدین (امام جمعۀ تهران در روزگار ناصرالدین شاه) معروف به "[[سرقبر آقا]]" در جنوب تهران به خاک سپردند.<p></p>		<p>میرزا ابوالفضل ساوجی پدر [[بهروز، ذبیح (تهران ۱۲۶۹ـ ۱۳۵۰ش)\|ذبیح بهروز]]، نویسنده، پژوهشگر و شاعر نامی معاصر است.</p>پس از مرگ میرزا ابوالفضل، پیکرش را در مقبرۀ میرزا زین‌العابدین (امام جمعۀ تهران در روزگار ناصرالدین شاه) معروف به "[[سرقبر آقا]]" در جنوب تهران به خاک سپردند.<p></p>
	<p></p>		<p></p>
	<p></p>		<p></p>

Shahraabi در ‏۲۶ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۲۴

2022-04-26T08:24:25Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۲۴
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	<p></p>		<p></p>
	<p></p>		<p></p>
	<p>~~میرزا ابوالفضل ساوجی (۱۲۴۷ - ۱۳۱۲ق)~~</p>		<p></p>

Shahraabi در ‏۲۶ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۲۳

2022-04-26T08:23:26Z

@@ خط ۲: / خط ۲: @@
 ابوالفضل ساوِجی، محمد (ساوه ۱۲۴۸ـ تهران ۱۳۱۲ق)<br>
-<p>(نام اصلی: مجدالدین محمد بن فضل‌الله ساوجی) ادیب، شاعر، خوشنویس و پزشک ایرانی عهد ناصری. علوم متداول روزگار خود چون طب، [[حکمت]]، [[ریاضیات|ریاضی]]، [[ادبیات]] و هنر [[خوشنویسی]] را نزد پدرش [[حاج میرزا فضل الله ساوجی|میرزافضل‌الله]] در تهران فرا گرفت. در جوانی یکی از چهار نفر اصلی بود که برای تألیف و تدوین [[نامه دانشوران|''نامۀ دانشوران'']] ناصری برگزیده شد، چنان‌که بیشتر مطالب دو جلد نخست این دانشنامه تألیف و ترجمۀ اوست. پزشک خانوادگی برخی شاهزادگان و اشراف عهد ناصری بود و از خزانۀ دولتی مستمری دریافت می‌کرد. از استادان خط، به‌ویژه [[نستعلیق، خط|نستعلیق]]، [[شکسته نستعلیق، خط|شکستۀ نستعلیق]]، شکسته تعلیق و [[نسخ، خط|نسخ]]، بود و آثار تألیفی و کتیبه‌های بسیاری از بناهای عهد ناصری به خط اوست که کتیبه‌های آستانۀ حضرت عبدالعظیم و قنات ناصری قم از آن جمله است. از دیگر آثارش: ''دیوان'' شعر؛ چند رساله در پزشکی و ریاضی که به‌چاپ نرسیده است.</p>
 <br><!--11058400-->
 [[رده:ادبیات فارسی]]

Shahraabi در ‏۵ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۵۵

2022-02-05T07:55:18Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۵۵
خط ۲:		خط ۲:

	ابوالفضل ساوِجی، محمد (ساوه ۱۲۴۸ـ تهران ۱۳۱۲ق)<br>		ابوالفضل ساوِجی، محمد (ساوه ۱۲۴۸ـ تهران ۱۳۱۲ق)<br>
	<p>(نام اصلی: مجدالدین محمد بن فضل‌الله ساوجی) ادیب، شاعر، خوشنویس و پزشک ایرانی عهد ناصری. علوم متداول روزگار خود چون طب، [[حکمت]]، [[ریاضیات\|ریاضی]]، [[ادبیات]] و هنر [[خوشنویسی]] را نزد پدرش [[حاج میرزا فضل الله ساوجی\|میرزافضل‌الله]] در ~~[[تهران، شهر\|~~تهران]] فرا گرفت. در جوانی یکی از چهار نفر اصلی بود که برای تألیف و تدوین [[نامه دانشوران\|''نامۀ دانشوران'']] ناصری برگزیده شد، چنان‌که بیشتر مطالب دو جلد نخست این دانشنامه تألیف و ترجمۀ اوست. پزشک خانوادگی برخی شاهزادگان و اشراف عهد ناصری بود و از خزانۀ دولتی مستمری دریافت می‌کرد. از استادان خط، به‌ویژه [[نستعلیق، خط\|نستعلیق]]، [[شکسته نستعلیق، خط\|شکستۀ نستعلیق]]، شکسته تعلیق و [[نسخ، خط\|نسخ]]، بود و آثار تألیفی و کتیبه‌های بسیاری از بناهای عهد ناصری به خط اوست که کتیبه‌های آستانۀ حضرت عبدالعظیم و قنات ناصری قم از آن جمله است. از دیگر آثارش: ''دیوان'' شعر؛ چند رساله در پزشکی و ریاضی که به‌چاپ نرسیده است.</p>		<p>(نام اصلی: مجدالدین محمد بن فضل‌الله ساوجی) ادیب، شاعر، خوشنویس و پزشک ایرانی عهد ناصری. علوم متداول روزگار خود چون طب، [[حکمت]]، [[ریاضیات\|ریاضی]]، [[ادبیات]] و هنر [[خوشنویسی]] را نزد پدرش [[حاج میرزا فضل الله ساوجی\|میرزافضل‌الله]] در تهران فرا گرفت. در جوانی یکی از چهار نفر اصلی بود که برای تألیف و تدوین [[نامه دانشوران\|''نامۀ دانشوران'']] ناصری برگزیده شد، چنان‌که بیشتر مطالب دو جلد نخست این دانشنامه تألیف و ترجمۀ اوست. پزشک خانوادگی برخی شاهزادگان و اشراف عهد ناصری بود و از خزانۀ دولتی مستمری دریافت می‌کرد. از استادان خط، به‌ویژه [[نستعلیق، خط\|نستعلیق]]، [[شکسته نستعلیق، خط\|شکستۀ نستعلیق]]، شکسته تعلیق و [[نسخ، خط\|نسخ]]، بود و آثار تألیفی و کتیبه‌های بسیاری از بناهای عهد ناصری به خط اوست که کتیبه‌های آستانۀ حضرت عبدالعظیم و قنات ناصری قم از آن جمله است. از دیگر آثارش: ''دیوان'' شعر؛ چند رساله در پزشکی و ریاضی که به‌چاپ نرسیده است.</p>
	<br><!--11058400-->		<br><!--11058400-->
	[[رده:ادبیات فارسی]]		[[رده:ادبیات فارسی]]

Mohammadi2 در ‏۱۰ اکتبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۲:۲۲

2021-10-10T22:22:22Z

صفحهٔ تازه

{{جعبه زندگینامه|عنوان=ابوالفضل ساوجی|نام=|نام دیگر=|نام اصلی=مجدالدین محمد بن فضل‌الله ساوجی|نام مستعار=|لقب=|زادروز=ساوه ۱۲۴۸ق|تاریخ مرگ=تهران ۱۳۱۲ق|دوره زندگی=|ملیت=ایرانی|محل زندگی=|تحصیلات و محل تحصیل=|شغل و تخصص اصلی=ادیب، شاعر و خوشنویس|شغل و تخصص های دیگر=پزشک|سبک=|مکتب=|سمت=|جوایز و افتخارات=|آثار=دیوان شعر|خویشاوندان سرشناس=|گروه مقاله=ادبیات فارسی|دوره=|فعالیت های مهم=|رشته=|پست تخصصی=|باشگاه=}}

ابوالفضل ساوِجی، محمد (ساوه ۱۲۴۸ـ تهران ۱۳۱۲ق)<br>
<p>(نام اصلی: مجدالدین محمد بن فضل‌الله ساوجی) ادیب، شاعر، خوشنویس و پزشک ایرانی عهد ناصری. علوم متداول روزگار خود چون طب، [[حکمت]]، [[ریاضیات|ریاضی]]، [[ادبیات]] و هنر [[خوشنویسی]] را نزد پدرش [[حاج میرزا فضل الله ساوجی|میرزافضل‌الله]] در [[تهران، شهر|تهران]] فرا گرفت. در جوانی یکی از چهار نفر اصلی بود که برای تألیف و تدوین [[نامه دانشوران|''نامۀ دانشوران'']] ناصری برگزیده شد، چنان‌که بیشتر مطالب دو جلد نخست این دانشنامه تألیف و ترجمۀ اوست. پزشک خانوادگی برخی شاهزادگان و اشراف عهد ناصری بود و از خزانۀ دولتی مستمری دریافت می‌کرد. از استادان خط، به‌ویژه [[نستعلیق، خط|نستعلیق]]، [[شکسته نستعلیق، خط|شکستۀ نستعلیق]]، شکسته تعلیق و [[نسخ، خط|نسخ]]، بود و آثار تألیفی و کتیبه‌های بسیاری از بناهای عهد ناصری به خط اوست که کتیبه‌های آستانۀ حضرت عبدالعظیم و قنات ناصری قم از آن جمله است. از دیگر آثارش: ''دیوان'' شعر؛ چند رساله در پزشکی و ریاضی که به‌چاپ نرسیده است.</p>
<br>
[[رده:ادبیات فارسی]]
[[رده:ادبیات قدیم – اشخاص]]
[[رده:پزشکی]]
[[رده:اشخاص و آثار، تاریخ پزشکی]]
[[رده:خوشنویسی]]
[[رده:اشخاص و آثار]]
[[رده:ریاضیات]]
[[رده:(ریاضیات)اشخاص و آثار]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۲۹
خط ۴:		خط ۴:

	(نام اصلی: مجدالدین محمد بن فضل‌الله ساوجی) ادیب، شاعر، خوشنویس و پزشک ایرانی عهد ناصری. او از اطبای حاذق و معروف عهد [[قاجاریه، سلسله\|قاجاریه]] و از جمله چند نفر دانشمندی بود که در تألیف [[نامه دانشوران]] و دیگر کتاب‌های منسوب به [[اعتمادالسلطنه، محمدحسن ( ـ۱۳۱۳ق)\|محمد حسن خان اعتمادالسلطنه]] دست داشته‌ است. پدرش [[حاج میرزا فضل الله ساوجی\|میرزا فضل‌ الله]] نیز از اطبای مشهور و از دانشوران و خوشنویسان نامدار دوران فتحعلی شاه قاجار بوده است.		(نام اصلی: مجدالدین محمد بن فضل‌الله ساوجی) ادیب، شاعر، خوشنویس و پزشک ایرانی عهد ناصری. او از اطبای حاذق و معروف عهد [[قاجاریه، سلسله\|قاجاریه]] و از جمله چند نفر دانشمندی بود که در تألیف [[نامه دانشوران]] و دیگر کتاب‌های منسوب به [[اعتمادالسلطنه، محمدحسن ( ـ۱۳۱۳ق)\|محمد حسن خان اعتمادالسلطنه]] دست داشته‌ است. پدرش [[حاج میرزا فضل الله ساوجی\|میرزا فضل‌ الله]] نیز از اطبای مشهور و از دانشوران و خوشنویسان نامدار دوران فتحعلی شاه قاجار بوده است.
	<p>ابوالفضل ساوجی علوم متداول روزگار خود چون طب، [[حکمت]]، [[ریاضیات\|ریاضی]]، [[ادبیات]] و هنر [[خوشنویسی]] را نزد پدرش [[حاج میرزا فضل الله ساوجی\|میرزافضل‌الله]] در تهران فرا گرفت. ~~</p>~~		<p>ابوالفضل ساوجی علوم متداول روزگار خود چون طب، [[حکمت]]، [[ریاضیات\|ریاضی]]، [[ادبیات]] و هنر [[خوشنویسی]] را نزد پدرش [[حاج میرزا فضل الله ساوجی\|میرزافضل‌الله]] در تهران فرا گرفت. او در جوانی یکی از چهار نفر اصلی بود که برای تألیف و تدوین [[نامه دانشوران\|''نامۀ دانشوران'']] ناصری برگزیده شد و سهم بزرگی در تدوین آن دانشنامه داشت، چنان‌که بیشتر مطالب دو جلد نخست این دانشنامه تألیف و ترجمۀ اوست. همواره بین او و حاجی شیخ مهدی شمس‌العلماء عبدالرب‌آبادی قزوینی (دیگر فرد فعال در تألیف نامه دانشوران و کتب دیگر) رقابت و خصومت شدید بوده و علیه یکدیگر کارشکنی می‌کرده‌اند. </p>
	~~<p>~~او در جوانی یکی از چهار نفر اصلی بود که برای تألیف و تدوین [[نامه دانشوران\|''نامۀ دانشوران'']] ناصری برگزیده شد و سهم بزرگی در تدوین آن دانشنامه داشت، چنان‌که بیشتر مطالب دو جلد نخست این دانشنامه تألیف و ترجمۀ اوست. همواره بین او و حاجی شیخ مهدی شمس‌العلماء عبدالرب‌آبادی قزوینی (دیگر فرد فعال در تألیف نامه دانشوران و کتب دیگر) رقابت و خصومت شدید بوده و علیه یکدیگر کارشکنی می‌کرده‌اند.</p>
	<p>او پزشک خانوادگی برخی شاهزادگان و اشراف عهد ناصری بود و از خزانۀ دولتی مستمری دریافت می‌کرد. از استادان خط، به‌ویژه [[نستعلیق، خط\|نستعلیق]]، [[شکسته نستعلیق، خط\|شکستۀ نستعلیق]]، شکسته تعلیق و [[نسخ، خط\|نسخ]]، بود و آثار تألیفی و کتیبه‌های بسیاری از بناهای عهد ناصری به خط اوست که کتیبه‌های آستانۀ حضرت عبدالعظیم و قنات ناصری قم از آن جمله است. از دیگر آثارش: ''دیوان'' شعر؛ چند رساله در پزشکی و ریاضی که به‌چاپ نرسیده است.</p>		<p>او پزشک خانوادگی برخی شاهزادگان و اشراف عهد ناصری بود و از خزانۀ دولتی مستمری دریافت می‌کرد. از استادان خط، به‌ویژه [[نستعلیق، خط\|نستعلیق]]، [[شکسته نستعلیق، خط\|شکستۀ نستعلیق]]، شکسته تعلیق و [[نسخ، خط\|نسخ]]، بود و آثار تألیفی و کتیبه‌های بسیاری از بناهای عهد ناصری به خط اوست که کتیبه‌های آستانۀ حضرت عبدالعظیم و قنات ناصری قم از آن جمله است. از دیگر آثارش: ''دیوان'' شعر؛ چند رساله در پزشکی و ریاضی که به‌چاپ نرسیده است.</p>
	<p>خاندان ساوجی، خاندانی اصیل و فرهیخته‌ بودند که از دوران صفوی تا دورۀ معاصر نسل اندر نسل همگی هنرمند و دانشمند بوده‌اند. میرزا ابوالفضل از بازماندگان ایل شاملو بود كه در دوران [[صفویه]] در خراسان می‌زیستند و بعد در ساوه اقامت گزیدند. میرزا ابوالفضل در ساوه متولد شد و در تهران رشد و پرورش پیدا کرد. او ۲۳ ساله بود كه در زمرۀ دانشمندان تراز اول ایران درآمد.</p>		<p>خاندان ساوجی، خاندانی اصیل و فرهیخته‌ بودند که از دوران صفوی تا دورۀ معاصر نسل اندر نسل همگی هنرمند و دانشمند بوده‌اند. میرزا ابوالفضل از بازماندگان ایل شاملو بود كه در دوران [[صفویه]] در خراسان می‌زیستند و بعد در ساوه اقامت گزیدند. میرزا ابوالفضل در ساوه متولد شد و در تهران رشد و پرورش پیدا کرد. او ۲۳ ساله بود كه در زمرۀ دانشمندان تراز اول ایران درآمد.</p>