https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%A7%D8%A8%D9%88%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%B3%DB%8C%D9%85%D8%AC%D9%88%D8%B1ابوعلی سیمجور - تاریخچهٔ نسخهها2026-05-20T12:10:02Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.41.0https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A7%D8%A8%D9%88%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%B3%DB%8C%D9%85%D8%AC%D9%88%D8%B1&diff=2010122873&oldid=prevMohammadi2 در ۲۴ اکتبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۰:۳۸2021-10-24T20:38:00Z<p></p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br />
ابوعلی سیمْجور ( ـ۳۸۷ق)<br><br />
<p>(یا: عمادالدوله ابوعلی محمد) امیر [[قهستان، ناحیه قدیم|قهستان]] و سپهسالار [[خراسان|خراسان]] در اواخر روزگار [[سامانیان]]. پسر ابوالحسن سیمجور بود و در ۳۷۲ق، بر [[نیشابور، شهر|نیشابور]] و دیگر نواحی خراسان استیلا یافت و فائق خاصه را، که به نیابت از حسامالدوله تاش بر آنجا حکم میراند، با خود همدست ساخت و روانۀ [[مرو، شهر|مرو]] شد. تاش از [[بخارا]] به دفع وی رفت و پس از صلح با ابوعلی سیمجور، [[هرات، شهر (افغانستان)|هرات]] را به وی واگذارد. با مرگ پدر، در ذیحجۀ ۳۷۸ق، بر خاندان و لشکر وی در [[نیشابور، شهر|نیشابور]] ریاست یافت. اما امیر [[نوح سامانی دوم|نوح بن منصور سامانی]] عهد سپهسالاری و حکومت خراسان را برای فائق فرستاد. ابوعلی، فائق را میان [[پوشنگ|پوشنگ]] و هرات شکست داد و امیر نوح، ناگزیر وی را مقام سپهسالاری و لقب «عمادالدوله» داد. ابوعلی بر همۀ قلمرو [[سامانیان|سامانیان]] در جنوب [[جیحون|جیحون]] استیلا یافت و خراج این نواحی را از آن خویش کرد و بر امیر نوح گردنفرازی نمود و خود را «امیر الامرا المؤیّد من السماء» خواند. بعداً نیز چون میاندیشید که دولت سامانیان روی در زوال دارد، با ایلَک بُغراخان، پادشاه [[قراخانیان|قراخانی]]، طرح دوستی ریخت و او را به گرفتن بخارا برانگیخت (۳۸۲ق) و از یاری نوح خودداری ورزید. ابوعلی در نبردی سنگین در [[رمضان|رمضان]] ۳۸۴ق، نزدیک هرات از [[سبکتکین غزنوی|سبکتکین]]، که به یاری امیر نوح سامانی برخاسته بود، شکست خورد. اگرچه ابوعلی، [[محمود غزنوی (۳۶۰ـ۴۲۱ق)|محمود غزنوی]]، پسر سبکتکین، را نزدیک نیشابور مغلوب کرد، در نبرد جمادی الاخره ۳۸۵ق در [[طوس|طوس]] بار دیگر از سبکتکین هزیمت یافت. سبکتکین بعداً بر ابوعلی دست یافت (شعبان ۳۸۶ق) و او را در قلعۀ گردیز زندانی کرد و ابوعلی در زیر شکنجه جان داد (۳۸۷ق). گفته میشود ابوعلی سیمجور به دعوت حسن بن علی دانشمند، مذهب اسماعیلی را پذیرفته بود. وی حدیث میدانست و روایت میکرد، قرآن را فرا گرفته بود و دوستدار مصاحبت زهّاد بود. به شعر و ادب علاقه داشت و به فارسی شعر میسرود و نویسندگان را گرامی میداشت. ابوالفرج سنجری (سگزی)، استادِ عنصری، از شاعران دربار اوست.</p><br />
<br><!--11078200--><br />
[[رده:تاریخ ایران]]<br />
[[رده:ایران از ورود اسلام تا غزنویان]]</div>Mohammadi2