اسکیاپارلی، جووانی (۱۸۳۶ـ۱۹۱۰) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi2 در ‏۱۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۳۴

2022-05-11T07:34:33Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۳۴
خط ۱:		خط ۱:
			{{جعبه زندگینامه
	~~اِسْکیاپارِلّی، جووانی (۱۸۳۶ـ۱۹۱۰)(Schiaparelli, Giovanni)~~{{جعبه زندگینامه
	\|عنوان =جووانی اسکیاپارلی		\|عنوان =جووانی اسکیاپارلی
	\|نام =Giovanni Schiaparelli		\|نام =Giovanni Schiaparelli
خط ۲۸:		خط ۲۷:
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}		}}
			[[پرونده:11316700.jpg\|بندانگشتی\|جووانی اسکیاپارلی]]
			اِسْکیاپارِلّی، جووانی (۱۸۳۶ـ۱۹۱۰م)(Schiaparelli, Giovanni)

	اخترشناس ایتالیایی. توجه‌اش بیشتر به نشانه‌های خطی روی مریخ معطوف بود. این نشانه‌ها به باور عامۀ مردم آبراه تلقی می‌شدند. دیری نگذشت که اخترشناس فرانسوی، اوژن آنتونیادی<ref>Eugène Antoniadi		اخترشناس ایتالیایی. توجه‌اش بیشتر به نشانه‌های خطی روی مریخ معطوف بود. این نشانه‌ها به باور عامۀ مردم آبراه تلقی می‌شدند. دیری نگذشت که اخترشناس فرانسوی، اوژن آنتونیادی<ref>Eugène Antoniadi

Mohammadi2 در ‏۱۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۱۳

2022-05-11T07:13:59Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۱۳
خط ۷:		خط ۷:
	\|نام مستعار=		\|نام مستعار=
	\|لقب=		\|لقب=
	\|زادروز=۱۸۳۶م		\|زادروز=ساویلیانو، پیمون ۱۸۳۶م
	\|تاریخ مرگ=۱۹۱۰م		\|تاریخ مرگ=۱۹۱۰م
	\|دوره زندگی=		\|دوره زندگی=
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	\|مکتب =		\|مکتب =
	\|سمت =		\|سمت =
	\|جوایز و افتخارات =نشان طلای انجمن سلطنتی اخترشناسی		\|جوایز و افتخارات =نشان طلای انجمن سلطنتی اخترشناسی (۱۸۷۳م)
	\|آثار =		\|آثار =
	\|خویشاوندان سرشناس =		\|خویشاوندان سرشناس =
خط ۳۰:		خط ۳۰:

	اخترشناس ایتالیایی. توجه‌اش بیشتر به نشانه‌های خطی روی مریخ معطوف بود. این نشانه‌ها به باور عامۀ مردم آبراه تلقی می‌شدند. دیری نگذشت که اخترشناس فرانسوی، اوژن آنتونیادی<ref>Eugène Antoniadi		اخترشناس ایتالیایی. توجه‌اش بیشتر به نشانه‌های خطی روی مریخ معطوف بود. این نشانه‌ها به باور عامۀ مردم آبراه تلقی می‌شدند. دیری نگذشت که اخترشناس فرانسوی، اوژن آنتونیادی<ref>Eugène Antoniadi
	</ref> روشن ساخت که این نشانه‌ها اثرهایی اُپتیکی‌اند و خطوطی واقعی نیستند. اسکیاپارلی همچنین شواهدی رصدی برای این نظریه ~~به‌دست~~ آورد که همۀ بارِش‌های شهابی<ref>meteor showers		</ref> روشن ساخت که این نشانه‌ها اثرهایی اُپتیکی‌اند و خطوطی واقعی نیستند. اسکیاپارلی همچنین شواهدی رصدی برای این نظریه به دست آورد که همۀ بارِش‌های شهابی<ref>meteor showers
	</ref> قطعاتی از دنباله‌دار<ref>comet </ref>های متلاشی شده‌اند و در ~~۱۸۷۳، به‌همین‌سبب~~ موفق به دریافت نشان طلای انجمن سلطنتی اخترشناسی<ref>Royal Astronomical Society </ref> شد. از ۱۸۷۷ و ضمن نقشه‌برداری از مریخ، متوجه چیزی شد که همکارش، پیِترو سِکی<ref>Secchi, Pietro </ref> در رُم آن‌ را «آبراهه<ref>Channel </ref>» یا کانال می‌نامید. اسکیاپارلی این اصطلاح را اقتباس کرد و در عین حال، در نوشته‌های خود از «دریاها» و «قاره‌ها» نیز سخن ‌گفت، ~~امّا~~ کاملاً تصریح کرد که این واژه‌ها به‌‌معنی دقیق کلمه به‌کار نرفته‌اند. با این همه، داستان‌های تخیلی دربارۀ حیات پیشرفته در مریخ، بر پایۀ وجود «آبراهه‌ها»، رو به افزایش بود. اسکایاپارلی در ساویلیانو<ref>Savigliano</ref>، پیمون<ref> Piedmont </ref> زاده شد و در تورینو<ref>Turin </ref> و برلین درس خواند. پس از رسیدن به سِمت دستیارِ رصدگر در پولکوو<ref>Pulkova </ref> و میلان، از ۱۸۶۰، اخترشناس رصدخانۀ بررا<ref>Brera </ref> در میلان شد. در ۱۸۶۱، سیارک<ref>asteroid </ref> شمارۀ ۶۹ (هسپریا<ref>Hesperia </ref>) را کشف کرد، اما پیش از این‌که در میلان به تجهیزات پیشرفته‌تری دست پیدا کند، به بررسی دنباله‌دارها پرداخت، سپس علاقه‌اش متوجه سیاره‌<ref>Planet</ref>ها شد. او به این نتیجه رسید که عُطارِد<ref> Mercury </ref> و زهره<ref>Venus </ref> به‌نحوی در گردش‌اند که همواره یک روی آن‌ها به طرف خورشید است. در سایر رصدهایش، به بررسی ستاره‌های دوتایی<ref>binary stars</ref>، به‌منظور پی‌‌بردن به سامانۀ مداری‌شان، و به بررسی سیارۀ اورانوس پرداخت. همچنین، اخترشناسی دوران باستان و قرون وسطا را نیز بررسی کرد.		</ref> قطعاتی از دنباله‌دار<ref>comet </ref>های متلاشی شده‌اند و در ۱۸۷۳م، به همین‌سبب موفق به دریافت نشان طلای انجمن سلطنتی اخترشناسی<ref>Royal Astronomical Society </ref> شد. از ۱۸۷۷ و ضمن نقشه‌برداری از مریخ، متوجه چیزی شد که همکارش، [[سکی، پیترو آنجلو (۱۸۱۸ـ۱۸۷۸)\|پیِترو سِکی]]<ref>Secchi, Pietro </ref> در رُم آن‌ را «آبراهه<ref>Channel </ref>» یا کانال می‌نامید. اسکیاپارلی این اصطلاح را اقتباس کرد و در عین حال، در نوشته‌های خود از «دریاها» و «قاره‌ها» نیز سخن ‌گفت، اما کاملاً تصریح کرد که این واژه‌ها به‌‌معنی دقیق کلمه به‌کار نرفته‌اند. با این همه، داستان‌های تخیلی دربارۀ حیات پیشرفته در مریخ، بر پایۀ وجود «آبراهه‌ها»، رو به افزایش بود. اسکایاپارلی در ساویلیانو<ref>Savigliano</ref>، [[پیمون]]<ref> Piedmont </ref> زاده شد و در [[تورینو، شهر\|تورینو]]<ref>Turin </ref> و [[برلین]] درس خواند. پس از رسیدن به سِمت دستیارِ رصدگر در پولکوو<ref>Pulkova </ref> و [[میلان، شهر\|میلان]]، از ۱۸۶۰، اخترشناس رصدخانۀ بررا<ref>Brera </ref> در میلان شد. در ۱۸۶۱، سیارک<ref>asteroid </ref> شمارۀ ۶۹ (هسپریا<ref>Hesperia </ref>) را کشف کرد، اما پیش از این‌که در میلان به تجهیزات پیشرفته‌تری دست پیدا کند، به بررسی دنباله‌دارها پرداخت، سپس علاقه‌اش متوجه سیاره‌<ref>Planet</ref>ها شد. او به این نتیجه رسید که [[عطارد\|عُطارِد]]<ref> Mercury </ref> و [[زهره]]<ref>Venus </ref> به‌نحوی در گردش‌اند که همواره یک روی آن‌ها به طرف خورشید است. در سایر رصدهایش، به بررسی ستاره‌های دوتایی<ref>binary stars</ref>، به‌منظور پی‌‌بردن به سامانۀ مداری‌شان، و به بررسی سیارۀ [[اورانوس]] پرداخت. همچنین، اخترشناسی دوران باستان و [[قرون وسطا]] را نیز بررسی کرد.


خط ۳۷:		خط ۳۷:
	----		----

	[[Category:اخترشناسی]] [[Category:(اخترشناسی)اشخاص و آثار]]		[[Category:اخترشناسی]]
			[[Category:(اخترشناسی)اشخاص و آثار]]
			<references />

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

اِسْکیاپارِلّی، جووانی (۱۸۳۶ـ۱۹۱۰)(Schiaparelli, Giovanni){{جعبه زندگینامه
|عنوان =جووانی اسکیاپارلی
|نام =Giovanni Schiaparelli
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=۱۸۳۶م
|تاریخ مرگ=۱۹۱۰م
|دوره زندگی=
|ملیت=ایتالیایی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=تورینو و برلین
| شغل و تخصص اصلی =اخترشناس
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =نشان طلای انجمن سلطنتی اخترشناسی
|آثار =
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =اخترشناسی
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}

اخترشناس ایتالیایی. توجه‌اش بیشتر به نشانه‌های خطی روی مریخ معطوف بود. این نشانه‌ها به باور عامۀ مردم آبراه تلقی می‌شدند. دیری نگذشت که اخترشناس فرانسوی، اوژن آنتونیادی<ref>Eugène Antoniadi
</ref> روشن ساخت که این نشانه‌ها اثرهایی اُپتیکی‌اند و خطوطی واقعی نیستند. اسکیاپارلی همچنین شواهدی رصدی برای این نظریه به‌دست آورد که همۀ بارِش‌های شهابی<ref>meteor showers
</ref> قطعاتی از دنباله‌دار<ref>comet </ref>های متلاشی شده‌اند و در ۱۸۷۳، به‌همین‌سبب موفق به دریافت نشان طلای انجمن سلطنتی اخترشناسی<ref>Royal Astronomical Society </ref> شد. از ۱۸۷۷ و ضمن نقشه‌برداری از مریخ، متوجه چیزی شد که همکارش، پیِترو سِکی<ref>Secchi, Pietro </ref> در رُم آن‌ را «آبراهه<ref>Channel </ref>» یا کانال می‌نامید. اسکیاپارلی این اصطلاح را اقتباس کرد و در عین حال، در نوشته‌های خود از «دریاها» و «قاره‌ها» نیز سخن ‌گفت، امّا کاملاً تصریح کرد که این واژه‌ها به‌‌معنی دقیق کلمه به‌کار نرفته‌اند. با این همه، داستان‌های تخیلی دربارۀ حیات پیشرفته در مریخ، بر پایۀ وجود «آبراهه‌ها»، رو به افزایش بود. اسکایاپارلی در ساویلیانو<ref>Savigliano</ref>، پیمون<ref> Piedmont </ref> زاده شد و در تورینو<ref>Turin </ref> و برلین درس خواند. پس از رسیدن به سِمت دستیارِ رصدگر در پولکوو<ref>Pulkova </ref> و میلان، از ۱۸۶۰، اخترشناس رصدخانۀ بررا<ref>Brera </ref> در میلان شد. در ۱۸۶۱، سیارک<ref>asteroid </ref> شمارۀ ۶۹ (هسپریا<ref>Hesperia </ref>) را کشف کرد، اما پیش از این‌که در میلان به تجهیزات پیشرفته‌تری دست پیدا کند، به بررسی دنباله‌دارها پرداخت، سپس علاقه‌اش متوجه سیاره‌<ref>Planet</ref>ها شد. او به این نتیجه رسید که عُطارِد<ref> Mercury </ref> و زهره<ref>Venus </ref> به‌نحوی در گردش‌اند که همواره یک روی آن‌ها به طرف خورشید است. در سایر رصدهایش، به بررسی ستاره‌های دوتایی<ref>binary stars</ref>، به‌منظور پی‌‌بردن به سامانۀ مداری‌شان، و به بررسی سیارۀ اورانوس پرداخت. همچنین، اخترشناسی دوران باستان و قرون وسطا را نیز بررسی کرد.

 

----

[[Category:اخترشناسی]] [[Category:(اخترشناسی)اشخاص و آثار]]