اشتال، گئورگ - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3: Mohammadi3 صفحهٔ اشتال، گئورگ (۱۶۶۰ـ۱۷۳۴م) را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به اشتال، گئورگ منتقل کرد

2024-12-02T14:29:08Z

Mohammadi3 صفحهٔ اشتال، گئورگ (۱۶۶۰ـ۱۷۳۴م) را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به اشتال، گئورگ منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۲۹
(بدون تفاوت)

Mohammadi3 در ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۰۰

2024-11-25T17:00:11Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۰۰
خط ۳:		خط ۳:

	{{جعبه زندگینامه		{{جعبه زندگینامه
	\|عنوان =~~گیورگ~~ اشتال		\|عنوان =گئورگ اشتال
	\|نام =Georg Stahl		\|نام =Georg Stahl
	\|نام دیگر=		\|نام دیگر=
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	\|محل زندگی=		\|محل زندگی=
	\|تحصیلات و محل تحصیل=پزشکی		\|تحصیلات و محل تحصیل=پزشکی
	\| شغل و تخصص اصلی =~~شیمی دان~~		\| شغل و تخصص اصلی =شیمی‌دان
	\|شغل و تخصص های دیگر=پزشک		\|شغل و تخصص های دیگر=پزشک
	\|سبک =		\|سبک =

Mohammadi3: Mohammadi3 صفحهٔ اشتال، گیورگ (۱۶۶۰ـ۱۷۳۴) را به اشتال، گئورگ (۱۶۶۰ـ۱۷۳۴م) منتقل کرد

2024-11-25T16:58:31Z

Mohammadi3 صفحهٔ اشتال، گیورگ (۱۶۶۰ـ۱۷۳۴) را به اشتال، گئورگ (۱۶۶۰ـ۱۷۳۴م) منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۵۸
(بدون تفاوت)

Mohammadi2 در ‏۱۸ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۰۸

2022-05-18T09:08:16Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۰۸
خط ۱:		خط ۱:

	اِشتال، گِئورگ (~~۱۶۶۰ـ۱۷۳۴~~)(Stahl, Georg)		اِشتال، گِئورگ (۱۶۶۰ـ۱۷۳۴م)(Stahl, Georg)

	{{جعبه زندگینامه		{{جعبه زندگینامه

Mohammadi2 در ‏۱۸ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۰۷

2022-05-18T09:07:40Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۰۷
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}شیمی‌دان آلمانی. این نظریه را مطرح کرد که سوختن مواد ~~به‌علت~~ وجود مادۀ قابل احتراقی با نام فلوژیستون<ref>phlogiston		}}شیمی‌دان آلمانی. این نظریه را مطرح کرد که سوختن مواد به علت وجود مادۀ قابل احتراقی با نام فلوژیستون<ref>phlogiston
	</ref> است. مواد غنی از فلوژیستون، نظیر چوب، اغلب کاملاً می‌سوزند. فلزات، که فلوژیستون کمتری دارند، خوب نمی‌سوزند. شیمی‌دان‌های قرن ۱۸ به ارزیایی نظریات اشتال پرداختند تا آن‌که آنتوان لاوازیه<ref>Antoine Lavoisier</ref>~~ ~~نظرات او را رد کرد. اشتال در امیرنشین آنسباخ<ref>Ansbach </ref> زاده شد و علم طب را در ینا<ref>Jena </ref> آموخت. در ۱۶۸۷، پزشک دوک ساکس وایمار<ref>Saxe-Weimar </ref> شد. از ۱۶۹۶ تا ۱۷۱۶، استاد پزشکی هاله<ref>Halle </ref> بود و شیمی نیز تدریس می‌کرد. از ۱۷۱۶، پزشک فردریک اول، پادشاه پروس<ref>Prussia </ref>، بود. نظریۀ فلوژیستون نخستین تلاش برای توضیح مستدل احتراق بود؛ همان که ما آن را با نام اکسایش<ref>oxidation </ref> می‌شناسیم. تردید دربارۀ این نظریه زمانی آغاز شد که شیمی‌دان‌ها وزن محصولات این واکنش‌ها را اندازه‌گیری کردند: مواد با جدا شدن فلوژیستون بایستی سبک‌تر می‌شدند، در حالی که چنین نبود. اشتال این امر را به این صورت توجیه کرد که فلوژیستون بدون وزن است و حتی وزن منفی<ref>negative weight		</ref> است. مواد غنی از فلوژیستون، نظیر چوب، اغلب کاملاً می‌سوزند. فلزات، که فلوژیستون کمتری دارند، خوب نمی‌سوزند. شیمی‌دان‌های قرن ۱۸ به ارزیایی نظریات اشتال پرداختند تا آن‌که آنتوان لاوازیه<ref>Antoine Lavoisier</ref> نظرات او را رد کرد. اشتال در امیرنشین آنسباخ<ref>Ansbach </ref> زاده شد و علم طب را در [[ینا]]<ref>Jena </ref> آموخت. در ۱۶۸۷، پزشک دوک ساکس وایمار<ref>Saxe-Weimar </ref> شد. از ۱۶۹۶ تا ۱۷۱۶، استاد پزشکی هاله<ref>Halle </ref> بود و شیمی نیز تدریس می‌کرد. از ۱۷۱۶، پزشک فردریک اول، پادشاه پروس<ref>Prussia </ref>، بود. نظریۀ فلوژیستون نخستین تلاش برای توضیح مستدل احتراق بود؛ همان که ما آن را با نام اکسایش<ref>oxidation </ref> می‌شناسیم. تردید دربارۀ این نظریه زمانی آغاز شد که شیمی‌دان‌ها وزن محصولات این واکنش‌ها را اندازه‌گیری کردند: مواد با جدا شدن فلوژیستون بایستی سبک‌تر می‌شدند، در حالی که چنین نبود. اشتال این امر را به این صورت توجیه کرد که فلوژیستون بدون وزن است و حتی وزن منفی<ref>negative weight
	</ref> دارد.		</ref> دارد.

خط ۳۷:		خط ۳۷:
	----		----

	[[Category:شیمی و بیوشیمی]] [[Category:(شیمی و بیوشیمی)اشخاص و آثار]]		[[Category:شیمی و بیوشیمی]]
			[[Category:(شیمی و بیوشیمی)اشخاص و آثار]]
			<references />

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

اِشتال، گِئورگ (۱۶۶۰ـ۱۷۳۴)(Stahl, Georg)

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =گیورگ اشتال
|نام =Georg Stahl
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=۱۶۶۰م
|تاریخ مرگ=۱۷۳۴م
|دوره زندگی=
|ملیت=آلمانی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=پزشکی
| شغل و تخصص اصلی =شیمی دان
|شغل و تخصص های دیگر=پزشک
|سبک =
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =
|آثار =
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =شیمی و بیوشیمی
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}شیمی‌دان آلمانی. این نظریه را مطرح کرد که سوختن مواد به‌علت وجود مادۀ قابل احتراقی با نام فلوژیستون<ref>phlogiston
</ref> است. مواد غنی از فلوژیستون، نظیر چوب، اغلب کاملاً می‌سوزند. فلزات، که فلوژیستون کمتری دارند، خوب نمی‌سوزند. شیمی‌دان‌های قرن ۱۸ به ارزیایی نظریات اشتال پرداختند تا آن‌که آنتوان لاوازیه<ref>Antoine Lavoisier</ref> نظرات او را رد کرد. اشتال در امیرنشین آنسباخ<ref>Ansbach </ref> زاده شد و علم طب را در ینا<ref>Jena </ref> آموخت. در ۱۶۸۷، پزشک دوک ساکس وایمار<ref>Saxe-Weimar </ref> شد. از ۱۶۹۶ تا ۱۷۱۶، استاد پزشکی هاله<ref>Halle </ref> بود و شیمی نیز تدریس می‌کرد. از ۱۷۱۶، پزشک فردریک اول، پادشاه پروس<ref>Prussia </ref>، بود. نظریۀ فلوژیستون نخستین تلاش برای توضیح مستدل احتراق بود؛ همان که ما آن را با نام اکسایش<ref>oxidation </ref> می‌شناسیم. تردید دربارۀ این نظریه زمانی آغاز شد که شیمی‌دان‌ها وزن محصولات این واکنش‌ها را اندازه‌گیری کردند: مواد با جدا شدن فلوژیستون بایستی سبک‌تر می‌شدند، در حالی که چنین نبود. اشتال این امر را به این صورت توجیه کرد که فلوژیستون بدون وزن است و حتی وزن منفی<ref>negative weight
</ref> دارد.

 

----

[[Category:شیمی و بیوشیمی]] [[Category:(شیمی و بیوشیمی)اشخاص و آثار]]