اقلید، شهرستان - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Reza rouzbahani در ‏۲۲ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۲۱

2023-11-22T05:21:25Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۲۱
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	}}اِقلید، شهرستان		}}اِقلید، شهرستان
	[[پرونده:11419100.jpg\|بندانگشتی\|نقشه تقسیمات شهرستان اقلید]]		[[پرونده:11419100.jpg\|بندانگشتی\|نقشه تقسیمات شهرستان اقلید]]
	شهرستانی با وسعت ۷,۰۵۴ کیلومتر مربع مشتمل بر بخش‌های مرکزی، حسن آباد، و سده با مرکزیت اداری شهر اقلید در استان فارس. دشت‌های هموار و کوه‌های بلند همانند سفیدکوه (۳,۹۴۳ متر)، کوه برآفتاب (۳,۵۱۴ متر) و کوه موسی‌خانی (۳,۳۳۸ متر) این شهرستان را فرا گرفته‌اند. اقلید ۷,۵ درصد از مساحت کل استان فارس را دربرمی‌گیرد و از شمال به شهرستان آباده، از جنوب به شهرستان‌های مرودشت، یاسوج، و سپیدان و از غرب به استان اصفهان و کهکیلویه و بویراحمد، و از شرق به شهرستان خرم بید محدود می‌شود. کتاب ''فارسنامۀ ناصری'' بنای اقلید را به روزگار ساسانی نسبت می‌دهد و سنگ‌نبشتۀ موجود در تل قلات مشتمل بر ۲۱ سطر پهلوی را مؤید این امر دانسته است. در همین کتاب وجه تسمیۀ این شهرستان را اقلید می‌دانند، که در زبان عربی به معنای کلید است و آن بدان جهت است که کلید گشودن مملکت فارس است. کتیبه و غار تنگ براق، قدمگاه سده، چشمه شیرینِ، پارک جنگلی، چشمه بهرام گور، چشمه رسول‌الله، مسجد جامع اقلید، قلعۀ آسپاس، چشمۀ دزدان، تل حاجی نوروز، تل پهلوانی، تپه باقرآباد، قصربهرام، تپه مهرعلی، تپه فیلی، تل باستانی چغاشک، تل شاه‌نشین، تل خنجشت، و تپه کوشک زر از مکان‌های تاریخی و باستانی این ناحیه‌ به‌شمار می‌روند. دریاچۀ خشک کافنر و رودخانۀ شادکام در این منطقه قرار دارند. اقلیم شهرستان ~~مرتفع~~ معتدل مایل به سرد و از نظر بارندگی جزو نواحی خشک و ~~نیمه خشک~~ است. جمعیت آن ۱۰۶,۶۶۴ نفر است (۱۳۸۵) و سِدِه، حسن‌آباد، آسپاس، و خنجشت از آبادی‌های مهم آن محسوب می‌شوند. چغندرقند، غلات و حبوبات و انواع میوه و همچنین لبنیات از محصولات غذایی عمدۀ این شهرستان است.		شهرستانی با وسعت ۷,۰۵۴ کیلومتر مربع مشتمل بر بخش‌های مرکزی، حسن آباد، و سده با مرکزیت اداری شهر اقلید در استان فارس. دشت‌های هموار و کوه‌های بلند همانند سفیدکوه (۳,۹۴۳ متر)، کوه برآفتاب (۳,۵۱۴ متر) و کوه موسی‌خانی (۳,۳۳۸ متر) این شهرستان را فرا گرفته‌اند. اقلید ۷,۵ درصد از مساحت کل استان فارس را دربرمی‌گیرد و از شمال به شهرستان آباده، از جنوب به شهرستان‌های مرودشت، یاسوج، و سپیدان و از غرب به استان اصفهان و کهکیلویه و بویراحمد، و از شرق به شهرستان خرم بید محدود می‌شود. کتاب ''فارسنامۀ ناصری'' بنای اقلید را به روزگار ساسانی نسبت می‌دهد و سنگ‌نبشتۀ موجود در تل قلات مشتمل بر ۲۱ سطر پهلوی را مؤید این امر دانسته است. در همین کتاب وجه تسمیۀ این شهرستان را اقلید می‌دانند، که در زبان عربی به معنای کلید است و آن بدان جهت است که کلید گشودن مملکت فارس است. کتیبه و غار تنگ براق، قدمگاه سده، چشمه شیرینِ، پارک جنگلی، چشمه بهرام گور، چشمه رسول‌الله، مسجد جامع اقلید، قلعۀ آسپاس، چشمۀ دزدان، تل حاجی نوروز، تل پهلوانی، تپه باقرآباد، قصربهرام، تپه مهرعلی، تپه فیلی، تل باستانی چغاشک، تل شاه‌نشین، تل خنجشت، و تپه کوشک زر از مکان‌های تاریخی و باستانی این ناحیه‌ به‌شمار می‌روند. دریاچۀ خشک کافنر و رودخانۀ شادکام در این منطقه قرار دارند.

			اقلیم شهرستان معتدل مایل به سرد و از نظر بارندگی جزو نواحی خشک و نیمه‌خشک است. جمعیت آن ۱۰۶,۶۶۴ نفر است (۱۳۸۵) و سِدِه، حسن‌آباد، آسپاس، و خنجشت از آبادی‌های مهم آن محسوب می‌شوند. چغندرقند، غلات و حبوبات و انواع میوه و همچنین لبنیات از محصولات غذایی عمدۀ این شهرستان است.
			----



	<br/> <!--11419100-->		<br/> <!--11419100-->

	[[Category:جغرافیای ایران]] [[Category:فارس]]		[[Category:جغرافیای ایران]] [[Category:فارس]]

Reza rouzbahani در ‏۲۲ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۱۹

2023-11-22T05:19:59Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۱۹
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	\| شهر ها و آبادی های مهم = سِدِه، حسن‌آباد، آسپاس، و خنجشت		\| شهر ها و آبادی های مهم = سِدِه، حسن‌آباد، آسپاس، و خنجشت
	}}اِقلید، شهرستان		}}اِقلید، شهرستان
			[[پرونده:11419100.jpg\|بندانگشتی\|نقشه تقسیمات شهرستان اقلید]]
	شهرستانی با وسعت ۷,۰۵۴ کیلومتر مربع مشتمل بر بخش‌های مرکزی، حسن آباد، و سده با مرکزیت اداری شهر اقلید در استان فارس. دشت‌های هموار و کوه‌های بلند همانند سفیدکوه (۳,۹۴۳ متر)، کوه برآفتاب (۳,۵۱۴ متر) و کوه موسی‌خانی (۳,۳۳۸ متر) این شهرستان را فرا گرفته‌اند. اقلید ۷,۵ درصد از مساحت کل استان فارس را دربرمی‌گیرد و از شمال به شهرستان آباده، از جنوب به شهرستان‌های مرودشت، یاسوج، و سپیدان و از غرب به استان اصفهان و کهکیلویه و بویراحمد، و از شرق به شهرستان خرم بید محدود می‌شود. کتاب ''فارسنامۀ ناصری'' بنای اقلید را به روزگار ساسانی نسبت می‌دهد و سنگ‌نبشتۀ موجود در تل قلات مشتمل بر ۲۱ سطر پهلوی را مؤید این امر دانسته است. در همین کتاب وجه تسمیۀ این شهرستان را اقلید می‌دانند، که در زبان عربی به معنای کلید است و آن بدان جهت است که کلید گشودن مملکت فارس است. کتیبه و غار تنگ براق، قدمگاه سده، چشمه شیرینِ، پارک جنگلی، چشمه بهرام گور، چشمه رسول‌الله، مسجد جامع اقلید، قلعۀ آسپاس، چشمۀ دزدان، تل حاجی نوروز، تل پهلوانی، تپه باقرآباد، قصربهرام، تپه مهرعلی، تپه فیلی، تل باستانی چغاشک، تل شاه‌نشین، تل خنجشت، و تپه کوشک زر از مکان‌های تاریخی و باستانی این ناحیه‌ به‌شمار می‌روند. دریاچۀ خشک کافنر و رودخانۀ شادکام در این منطقه قرار دارند. اقلیم شهرستان مرتفع معتدل مایل به سرد و از نظر بارندگی جزو نواحی خشک و نیمه خشک است. جمعیت آن ۱۰۶,۶۶۴ نفر است (۱۳۸۵) و سِدِه، حسن‌آباد، آسپاس، و خنجشت از آبادی‌های مهم آن محسوب می‌شوند. چغندرقند، غلات و حبوبات و انواع میوه و همچنین لبنیات از محصولات غذایی عمدۀ این شهرستان است.		شهرستانی با وسعت ۷,۰۵۴ کیلومتر مربع مشتمل بر بخش‌های مرکزی، حسن آباد، و سده با مرکزیت اداری شهر اقلید در استان فارس. دشت‌های هموار و کوه‌های بلند همانند سفیدکوه (۳,۹۴۳ متر)، کوه برآفتاب (۳,۵۱۴ متر) و کوه موسی‌خانی (۳,۳۳۸ متر) این شهرستان را فرا گرفته‌اند. اقلید ۷,۵ درصد از مساحت کل استان فارس را دربرمی‌گیرد و از شمال به شهرستان آباده، از جنوب به شهرستان‌های مرودشت، یاسوج، و سپیدان و از غرب به استان اصفهان و کهکیلویه و بویراحمد، و از شرق به شهرستان خرم بید محدود می‌شود. کتاب ''فارسنامۀ ناصری'' بنای اقلید را به روزگار ساسانی نسبت می‌دهد و سنگ‌نبشتۀ موجود در تل قلات مشتمل بر ۲۱ سطر پهلوی را مؤید این امر دانسته است. در همین کتاب وجه تسمیۀ این شهرستان را اقلید می‌دانند، که در زبان عربی به معنای کلید است و آن بدان جهت است که کلید گشودن مملکت فارس است. کتیبه و غار تنگ براق، قدمگاه سده، چشمه شیرینِ، پارک جنگلی، چشمه بهرام گور، چشمه رسول‌الله، مسجد جامع اقلید، قلعۀ آسپاس، چشمۀ دزدان، تل حاجی نوروز، تل پهلوانی، تپه باقرآباد، قصربهرام، تپه مهرعلی، تپه فیلی، تل باستانی چغاشک، تل شاه‌نشین، تل خنجشت، و تپه کوشک زر از مکان‌های تاریخی و باستانی این ناحیه‌ به‌شمار می‌روند. دریاچۀ خشک کافنر و رودخانۀ شادکام در این منطقه قرار دارند. اقلیم شهرستان مرتفع معتدل مایل به سرد و از نظر بارندگی جزو نواحی خشک و نیمه خشک است. جمعیت آن ۱۰۶,۶۶۴ نفر است (۱۳۸۵) و سِدِه، حسن‌آباد، آسپاس، و خنجشت از آبادی‌های مهم آن محسوب می‌شوند. چغندرقند، غلات و حبوبات و انواع میوه و همچنین لبنیات از محصولات غذایی عمدۀ این شهرستان است.

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران
| نام فارسی =
|نام لاتین =
| نام‌ قدیمی =
| نام دیگر =
| استان = فارس
| شهرستان =
| بخش = مرکزی، حسن آباد، و سده
| موقعیت = جنوب شهرستان آباده، شمال شهرستان‌های مرودشت، یاسوج، و سپیدان و شرق استان اصفهان و کهکیلویه و بویراحمد، و غرب شهرستان خرم بید
| جمعیت = ۱۰۶,۶۶۴ نفر(۱۳۸۵ش)
| نوع اقلیم = معتدل مایل به سرد
| ارتفاع از سطح دریا =
| تولیدات و صنایع مهم = چغندرقند، غلات، حبوبات، انواع میوه و لبنیات
| برخی بناهای مهم =
| شهر ها و آبادی های مهم = سِدِه، حسن‌آباد، آسپاس، و خنجشت
}}اِقلید، شهرستان

شهرستانی با وسعت ۷,۰۵۴ کیلومتر مربع مشتمل بر بخش‌های مرکزی، حسن آباد، و سده با مرکزیت اداری شهر اقلید در استان فارس. دشت‌های هموار و کوه‌های بلند همانند سفیدکوه (۳,۹۴۳ متر)، کوه برآفتاب (۳,۵۱۴ متر) و کوه موسی‌خانی (۳,۳۳۸ متر) این شهرستان را فرا گرفته‌اند. اقلید ۷,۵ درصد از مساحت کل استان فارس را دربرمی‌گیرد و از شمال به شهرستان آباده، از جنوب به شهرستان‌های مرودشت، یاسوج، و سپیدان و از غرب به استان اصفهان و کهکیلویه و بویراحمد، و از شرق به شهرستان خرم بید محدود می‌شود. کتاب ''فارسنامۀ ناصری'' بنای اقلید را به روزگار ساسانی نسبت می‌دهد و سنگ‌نبشتۀ موجود در تل قلات مشتمل بر ۲۱ سطر پهلوی را مؤید این امر دانسته است. در همین کتاب وجه تسمیۀ این شهرستان را اقلید می‌دانند، که در زبان عربی به معنای کلید است و آن بدان جهت است که کلید گشودن مملکت فارس است. کتیبه و غار تنگ براق، قدمگاه سده، چشمه شیرینِ، پارک جنگلی، چشمه بهرام گور، چشمه رسول‌الله، مسجد جامع اقلید، قلعۀ آسپاس، چشمۀ دزدان، تل حاجی نوروز، تل پهلوانی، تپه باقرآباد، قصربهرام، تپه مهرعلی، تپه فیلی، تل باستانی چغاشک، تل شاه‌نشین، تل خنجشت، و تپه کوشک زر از مکان‌های تاریخی و باستانی این ناحیه‌ به‌شمار می‌روند. دریاچۀ خشک کافنر و رودخانۀ شادکام در این منطقه قرار دارند. اقلیم شهرستان مرتفع معتدل مایل به سرد و از نظر بارندگی جزو نواحی خشک و نیمه خشک است. جمعیت آن ۱۰۶,۶۶۴ نفر است (۱۳۸۵) و سِدِه، حسن‌آباد، آسپاس، و خنجشت از آبادی‌های مهم آن محسوب می‌شوند. چغندرقند، غلات و حبوبات و انواع میوه و همچنین لبنیات از محصولات غذایی عمدۀ این شهرستان است.

<br/> 

[[Category:جغرافیای ایران]] [[Category:فارس]]