https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%A7%D9%85%D9%88%DB%8C%D8%A7%D9%86 2026-04-17T18:59:57Z تاریخچهٔ نسخه‌ها برای این صفحه در ویکی MediaWiki 1.41.0 https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A7%D9%85%D9%88%DB%8C%D8%A7%D9%86&diff=2010039540&oldid=prev 2019-07-24T05:23:50Z

<p></p> <p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br /> اُمَویان&lt;br/&gt; (یا: بنی‌امیه) سلسله‌ای‌ مسلمان‌ (حک: ۴۱ـ۱۳۲ق) که بعد از خلفای راشدین در سرزمین‌های‌ اسلامی‌ به‌حکومت‌ رسیدند. نسب‌ امویان، که خلافت را در شام از آنِ خود کردند، به‌ امیة‌ بن‌ عبد شمس‌ بن‌ عبدِمناف‌ می‌رسد و‌ عبدِمناف‌ جدّ سوم‌ پیغمبر اکرم‌ (ص‌) است‌. عبدِ شمس،‌ نیای‌ امویان، با هاشم،‌ جدّ دوم‌ پیغمبر (ص‌)، برادر توأمان‌ و هنگام‌ تولد به‌‌هم‌ چسبیده‌ بود. چون‌ آن‌ دو را از هم‌ جدا کردند خون‌ زیادی‌ از آنان‌ رفت‌ و این‌ امر به‌ فال‌ بد گرفته‌ شد و گفتند تا ابد میان‌ فرزندان‌ این‌ دو خون‌ریزی‌ خواهد شد. امیه‌ با عموی‌ خود، هاشم‌، سر ناسازگاری‌ گذاشت‌ و به‌ رقابت‌ با او برخاست‌ و این‌ امر به‌ حرب، فرزند هاشم، و به صخر، فرزند حرب، که‌ همان‌ ابوسفیان‌ است‌ رسید و فرزندان‌ امیه‌ با فرزندان‌ هاشم‌ به‌ رقابت‌ و دشمنی‌ برخاستند. با ظهور اسلام‌ و مخالفت‌ قریش‌ با دعوت‌ پیغمبر اکرم‌ (ص‌) بنی‌امیه‌ به دشمنی‌ و جنگ‌ با او برخاست، اما متحمل ضربات‌ سختی‌ از اسلام‌ شد. پیغمبر (ص‌)، ابوسفیان‌ و چند تن‌ دیگر از سران بنی‌امیه‌ را محکوم‌ به‌ مرگ‌ کرده‌ بود، اما به‌ هنگام‌ فتح‌ مکه‌، آنان‌ با پذیرش‌ اسلام‌، خود را از مرگ‌ نجات‌ دادند و از آزادشدگان‌ (طُلَقا) خوانده‌ شدند. در دوران ابوبکر، خلیفۀ اول، برای‌ جلب‌ حمایت‌ ابوسفیان‌ فرزند بزرگش‌ یزید به‌ فرماندهی‌ یکی‌ از لشکرهای‌ مسلمانان‌ در شام‌ رسید و خلیفۀ‌ دوم‌ پس‌ از مرگ‌ یزید بن‌ ابو‌سفیان‌ برادرش‌ معاویه‌ را جانشین‌ وی‌ و سپس‌ او را فرمانروای‌ شامات‌ کرد. با خلافت عثمان‌، چون‌ او خود اموی‌ بود، بنی‌امیه‌ را بر مقدّرات‌ مسلمانان‌ حاکم‌ کرد. عثمان حکم‌ بن‌ ابی‌العاص، عموی خود،‌ و فرزند او، مروان‌ بن‌ حکم‌ را، که‌ پیغمبر (ص‌) پس‌ از گذشت‌ از اعدامشان‌ تبعید کرده‌ بود، به‌ مدینه‌ آورد و مروان‌ را مصدر تمام‌ امور مهم‌ کرد و معاویه‌ را در فرمانروایی‌ کاملاً آزاد گذاشت‌. سوء عملکرد بنی‌امیه‌ در زمان خلافت‌ عثمان‌ و چپاول‌ بیت‌المال‌ به‌دست آنان‌ موجب‌ قیام‌ برضد خلیفه‌ سوم‌ و قتل‌ او و بیعت‌ با حضرت علی‌ (ع‌) شد. حضرت علی (ع‌) پس از رسیدن‌ به‌ خلافت‌، همۀ‌ حاکمان زمان‌ عثمان‌ را، که‌ بیشتر اموی‌ بودند، عزل‌ کرد. معاویه‌ که‌ به‌سبب&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; سال&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039;های&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; طولانی&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; حکومت در شام&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; حاضر نبود از قدرت کناره &#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039;گیرد، به بهانۀ خونخواهی&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; خلیفۀ&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; مقتول&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; کناررفتن&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; خود را از قدرت&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; منوط&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; به&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; قصاص&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; قاتلان&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; عثمان&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; کرد و مقصودش از این کار گروهی از اصحاب وفادار&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; امیرالمومنین&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; (ع&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039;) بود. حضرت علی&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; (ع&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039;)، پس&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; از آن&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039;که&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; مکاتباتش&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; با معاویه&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; نتیجه&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; نداد و دید که وی&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; با یاغی‌گری&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; حاضر نیست&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; با مسالمت از حکومت&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; شام&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; کنار رود، با قوای&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; بزرگی&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; به&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; شام&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; رفت&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; و در جنگ&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; مهیب&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; صِفّین&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; قوای&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; معاویه&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; را درهم&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; شکست&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039;، اما حیلۀ&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; عمروعاص&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; در به&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039;نیزه&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039;زدن&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; قرآن&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039;ها موجب&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; شد که در سپاه&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; حضرت علی&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; (ع&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039;)، تفرقه افتاد و وی ناچار به توقف&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; جنگ&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; و تحمیل&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; آتش&#039;&#039;&#039;‌‌&#039;&#039;&#039;بس&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; و حکمیت&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; تن داد. درپی&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; خیانت&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; حَکَمین&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039;، معاویه&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; خود را خلیفه&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; خواند و تلاش&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; امیرالمومنین&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; (ع&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039;) برای&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; سرکوبی&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; نهایی&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; وی&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039;، با خیانت&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; منافقان&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; عراق، که بعدها در تاریخ اسلام به خوارج نامدار شدند، به&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; سرکردگی&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; اشعث&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; بن&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; قیس&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; ناکام&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; ماند. پس&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; از شهادت&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; حضرت علی&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; (ع&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039;) در مسجد کوفه به‌دست یکی از همین خوارج به نام ابن ملجم مرادی و با خلافت امام&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; حسن&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; مجتبی&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; (ع&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039;)، معاویه&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; که&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; نیل&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; به&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; آرزوهای&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; خود را با خطر جدیدی&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; مواجه&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; دید، به&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; عراق لشکر کشید و امام&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; به&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; مقابلۀ&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; با او شتافت&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039;. اما حیله&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039;های&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; معاویه&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; و خیانت&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; اشراف&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; قبایل&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; کوفه،&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; ازهم&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039;پاشیدگی&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; سپاه&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039;، ترور آن&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; حضرت&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; و نهایتاً پذیرش پیشنهاد صلح&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; معاویه&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; از سوی&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; آن&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; حضرت&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; موجب شد (ربیع&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039;الاول&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; یا جمادی&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039;الاولی&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; سال&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; ۴۱ق). از این&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; تاریخ&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; معاویه&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; حاکم سراسر&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; عالم&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; اسلام&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; بود و خود را خلیفۀ&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; پیامبر خدا نامید. در&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; دوران&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; خلافت&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; او، فتوحات&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; در شرق و غرب&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; عالم&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; اسلام&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; تداوم&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; یافت&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; و بارها با رومیان&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; جنگ&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; شد. معاویه&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; برخلاف&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; تعهد خود در پیمان&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; صلح&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; با امام حسن (ع) دستور داد تا در منابر حضرت علی&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; (ع&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039;) را سبّ کنند. وی همچنین امام&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; مجتبی&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; (ع&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039;) را به&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; شهادت&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; رساند و برای&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; فرزند و ولیعهد خویش&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; یزید بیعت&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; خلافت گرفت&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; و بدین&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; ترتیب&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; خلافت&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; اسلامی&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; تبدیل&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; به&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; حکومتی موروثی&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; شد. پس از معاویه&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; (رجب&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; ۶۰ق)، به دست یزید&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; فجایع&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; مصیبت&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039;بار و تکان&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039;دهنده&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039;ای چون&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; شهادت&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; امام&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; حسین&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; (ع&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039;) و اسارت&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; خاندان&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; پیغمبر (ص&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039;) و واقعه&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; حرّه&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; مدینه&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; و محاصرۀ&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; مکه&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; و تخریب&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; و آتش&#039;&#039;&#039;‌‌&#039;&#039;&#039;زدن&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; کعبه&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; روی داد. با مرگ&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; یزید در ۶۴ق، فرزند و جانشین&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; او، معاویه&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; دوم&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039;، از پدر و جد خود بیزاری جست و از خلافت&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; کناره&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; گرفت و با خلأ پیش&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039;آمده در حکومت مروان&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; بن&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; حکم&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; توانست&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; به جای&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; او در شام&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; بر مسند قدرت تکیه&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; زند. از این&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; زمان&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; به&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; بعد، حکومت&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; از شاخۀ&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; سفیانی&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; بنی&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039;امیه&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; به&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; شاخۀ&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; مروانی&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; انتقال&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; یافت&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; و تا&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; ۱۳۲ق، که&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; بنی&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039;عباس&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; توانستند امویان را براندازند و عباسیان را جانشین آنان کنند، یازده&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; خلیفه&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; از مروانیان&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; خلافت&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; کردند که&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; آخرینِ&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; آنها مروان&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; بن&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; محمد، معروف&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; به&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; «مروان&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; حمار» بود. به&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; دوران&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; حاکمیت&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; مروانیان&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; هرچند فتوحات&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; چشمگیری&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; صورت&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; گرفت&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; و تمام&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; شمال&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; افریقا و اندلس&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; (اسپانیا و پرتغال&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039;) و بخشی&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; از فرانسه&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; فتح&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; گردید، عموم این&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; خلفا،&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; جز عمر بن&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; عبدالعزیز، عموماً عیاش&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039;، فاسد، بی&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039;اعتقاد به&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; دین&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; و احکام&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; خدا بودند و یک&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; حکومت&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; اشرافی&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; عربی&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; را به&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; نام&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; خلافت&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; اسلامی&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; همراه&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; ظلم&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; و تبعیض&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; در حق&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; غیر قریشیان&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; و علویان&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; و موالی&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; در دست داشتند. بدین&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; سبب&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; قیام&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039;ها و شورش&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039;های&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; بسیار علویان&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039;، بربرها و موالی&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039;، خوارج&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; و... ضد آنان&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; پدید آمد که&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; تضعیف&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; و انحطاط&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; حکومت&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; آنان&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; را درپی&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; داشت&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039;. سرانجام&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; داعیان&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; بنی&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039;عباس&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; با استفاده&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; از این&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; موقعیت&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039;، مردم&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; را برضد امویان&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; تحریک&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; کردند&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; و ابتدا با تسلط&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; بر خراسان&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; و سپس&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; عراق، مروان&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; حمار، آخرین&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; خلیفۀ&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; بنی&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039;امیه،&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; را فراری&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; کردند و در مصر کشتند و به&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; دوران&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; حکومت&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; ۹۱ساله&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; آنان&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; پایان&#039;&#039;&#039;‌&#039;&#039;&#039; دادند. با وجود این، اعقاب امویان پس از این وقایع در اسپانیا سلسلۀ امویان اسپانیا را بنیان نهادند (← [[امویان_اندلس_(حک:_۱۳۸ـ۴۲۲ق)|امویان اندلس]]). خلفای‌ اموی‌ عموماً از علم‌ و فرهنگ‌ بی‌بهره‌ بودند و به‌رغم‌ زمینه‌های‌ مساعد، تلاشی‌ برای‌ گسترش‌ دانش‌ و فرهنگ‌ نمی‌کردند و وجود عبدالحمید، کاتب‌ توانا و ادیب‌ مشهور‌ در دربار آخرین‌ خلیفۀ‌ اموی‌ یک‌ استثنا بود.<br /> <br /> {| align=&quot;left&quot; class=&quot;wikitable&quot;<br /> |+ امویــان (خلفای بنی امیه)(41ـ 132 هجری قمری)<br /> |-<br /> ! ردیف<br /> ! نام<br /> ! مدت خلافت<br /> |-<br /> | 1<br /> | معاویه‌ بن ابوسفیان<br /> | 41ـ60<br /> |-<br /> | 2<br /> | یزید بن معاویه (یزید اول)<br /> | 60ـ64<br /> |-<br /> | 3<br /> | معاویه بن یزید (معاویه دوم)<br /> | 64 (40 روز)<br /> |-<br /> | 4<br /> | مروان بن حكم (مروان اول)<br /> | 64ـ65<br /> |-<br /> | 5<br /> | عبدالملك بن مروان<br /> | 65ـ86<br /> |-<br /> | 6<br /> | ولید بن عبدالملك (ولید اول)<br /> | 86ـ96<br /> |-<br /> | 7<br /> | سلیمان بن عبدالملك<br /> | 96ـ99<br /> |-<br /> | 8<br /> | عمر بن عبدالعزیز<br /> | 99ـ101<br /> |-<br /> | 9<br /> | یزید بن عبدالملك (یزید دوم)<br /> | 101ـ105<br /> |-<br /> | 10<br /> | هشام بن عبدالملك<br /> | 105ـ125<br /> |-<br /> | 11<br /> | ولید بن یزید (ولید دوم)<br /> | 125ـ126<br /> |-<br /> | 12<br /> | یزید بن ولید (یزید سوم)<br /> | 126<br /> |-<br /> | 13<br /> | ابراهیم بن ولید<br /> | 126ـ127<br /> |-<br /> | 14<br /> | مروان بن محمد (مروان حمار)<br /> | 127ـ132<br /> |}<br /> <br /> &lt;br/&gt; &lt;!--11510900--&gt;<br /> <br /> [[Category:دین اسلام]] [[Category:تاریخ اسلام – دوره های اموی و عباسی]]</div>

Reza rouzbahani