اونیل، یوجین (۱۸۸۸ـ۱۹۵۳) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Reza rouzbahani در ‏۱ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۰۶

2025-10-01T08:06:33Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۰۶
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}[[پرونده:11651600.jpg\|بندانگشتی\|یوجین اونیل]]		}}اونیل، یوجین (۱۸۸۸ـ۱۹۵۳)(O'Neill, Eugene)
	~~اونیل، یوجین (۱۸۸۸ـ۱۹۵۳)(O'Neill, Eugene)~~		[[پرونده:11651600 -6.jpg\|بندانگشتی\|یوجین اونیل]]

	نمایش‌نامه‌نویس امریکایی. عمـوماً بـزرگ‌ترین نمایش‌نامه‌نویس امریکا شمرده می‌شود. نمایش‌نامه‌هایش باوجود غم‌باربودن، حال‌وهوایی واقع‌بینانه و عمدتاً قالبی نوپردازانه دارند و از اکسپرسیونیسم آلمانی، [[استریندبرگ، اوگوست (۱۸۴۹ـ۱۹۱۲)\|استریندبرگ]]<ref>Strindberg </ref> و [[فروید، زیگموند (۱۸۵۶ـ۱۹۳۹)\|فروید]] تأثیر پذیرفته‌اند، و با نمایش‌های بازاری عاشقانه و ملودرام عصر تفاوت فاحش داشتند. از آثار اوست: ''آن سوی افق<ref>Beyond the Horizon</ref>'' (۱۹۲۰) و ''آنا کریستی<ref>Anna Christie</ref>'' (۱۹۲۱)، که هر دو برندۀ جایزۀ پولیتزر<ref>Pulitzer Prize</ref> شدند، ''امپراتور جونز<ref>The Emperor Jones</ref>'' (۱۹۲۰)، ''میمون پشمالو<ref>The Hairy Ape</ref>'' (۱۹۲۲)، ''هوس زیر درختان نارون<ref>Desire Under the Elms</ref>'' (۱۹۲۴)، ''یخ‌فروش می‌آید<ref>The Iceman Cometh</ref>'' (۱۹۴۶)، و نمایش‌نامۀ حسب‌حال‌گونۀ ''[[سفر دراز روز در شب]]<ref>A Long Day’s Journey into Night</ref>'' (۱۹۵۶؛ نوشته‌شده در ۱۹۴۱) که پس از مرگش انتشار یافت و آن هم برندۀ جایزۀ پولیتزر شد. در ۱۹۳۶ [[نوبل، جایزه\|جایزۀ ادبی نوبل]] دریافت کرد. پدر و مادرش، هردو بازیگر نمایش بودند. مناسبات جنجالی اعضای خانواده‌اش بعدها به بن‌مایۀ اصلی نمایش‌نامه‌های او بدل شد. از جست‌وجوی طلا، دریانوردی و بازیگری تجارب مختلف کسب کرد. ''خداوند بزرگ براون<ref>The Great God Brown</ref>'' (۱۹۲۵)، ''وقفۀ عجیب<ref>Strange Interlude</ref>'' (۱۹۲۸؛ که پنج ساعت به درازا می‌کشد)، ''سوگواری زیبنده الکتراست<ref>Mourning Becomes Electra</ref>'' (۱۹۳۱؛ نمایش‌نامه‌ای سه‌بخشی که از اورستس<ref>Orestes </ref>، اسطورۀ یونانی، مایه می‌گیرد) و ''ماهی برای فرزند نامشروع<ref>A Moon for the Misbegotten</ref>'' (۱۹۴۷؛ نوشته‌شده در ۱۹۴۳) از دیگر نمایش‌نامه‌های اوست.		نمایش‌نامه‌نویس امریکایی. عمـوماً بـزرگ‌ترین نمایش‌نامه‌نویس امریکا شمرده می‌شود. نمایش‌نامه‌هایش باوجود غم‌باربودن، حال‌وهوایی واقع‌بینانه و عمدتاً قالبی نوپردازانه دارند و از اکسپرسیونیسم آلمانی، [[استریندبرگ، اوگوست (۱۸۴۹ـ۱۹۱۲)\|استریندبرگ]]<ref>Strindberg </ref> و [[فروید، زیگموند (۱۸۵۶ـ۱۹۳۹)\|فروید]] تأثیر پذیرفته‌اند، و با نمایش‌های بازاری عاشقانه و ملودرام عصر تفاوت فاحش داشتند. از آثار اوست: ''آن سوی افق<ref>Beyond the Horizon</ref>'' (۱۹۲۰) و ''آنا کریستی<ref>Anna Christie</ref>'' (۱۹۲۱)، که هر دو برندۀ جایزۀ پولیتزر<ref>Pulitzer Prize</ref> شدند، ''امپراتور جونز<ref>The Emperor Jones</ref>'' (۱۹۲۰)، ''میمون پشمالو<ref>The Hairy Ape</ref>'' (۱۹۲۲)، ''هوس زیر درختان نارون<ref>Desire Under the Elms</ref>'' (۱۹۲۴)، ''یخ‌فروش می‌آید<ref>The Iceman Cometh</ref>'' (۱۹۴۶)، و نمایش‌نامۀ حسب‌حال‌گونۀ ''[[سفر دراز روز در شب]]<ref>A Long Day’s Journey into Night</ref>'' (۱۹۵۶؛ نوشته‌شده در ۱۹۴۱) که پس از مرگش انتشار یافت و آن هم برندۀ جایزۀ پولیتزر شد. در ۱۹۳۶ [[نوبل، جایزه\|جایزۀ ادبی نوبل]] دریافت کرد. پدر و مادرش، هردو بازیگر نمایش بودند. مناسبات جنجالی اعضای خانواده‌اش بعدها به بن‌مایۀ اصلی نمایش‌نامه‌های او بدل شد. از جست‌وجوی طلا، دریانوردی و بازیگری تجارب مختلف کسب کرد. ''خداوند بزرگ براون<ref>The Great God Brown</ref>'' (۱۹۲۵)، ''وقفۀ عجیب<ref>Strange Interlude</ref>'' (۱۹۲۸؛ که پنج ساعت به درازا می‌کشد)، ''سوگواری زیبنده الکتراست<ref>Mourning Becomes Electra</ref>'' (۱۹۳۱؛ نمایش‌نامه‌ای سه‌بخشی که از اورستس<ref>Orestes </ref>، اسطورۀ یونانی، مایه می‌گیرد) و ''ماهی برای فرزند نامشروع<ref>A Moon for the Misbegotten</ref>'' (۱۹۴۷؛ نوشته‌شده در ۱۹۴۳) از دیگر نمایش‌نامه‌های اوست.

Reza rouzbahani در ‏۱ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۰۳

2025-10-01T08:03:22Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۰۳
خط ۱:		خط ۱:
	{{جعبه زندگینامه		{{جعبه زندگینامه
	\|عنوان = یوجین اونیل		\|عنوان = یوجین اونیل
	\|نام = Eugene O\'Neill		\|نام = Eugene O'Neill
	\|نام دیگر=		\|نام دیگر=
	\|نام اصلی=		\|نام اصلی=
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	\|تحصیلات و محل تحصیل=		\|تحصیلات و محل تحصیل=
	\| شغل و تخصص اصلی =نمایش‌نامه‌نویس		\| شغل و تخصص اصلی =نمایش‌نامه‌نویس
	\|شغل و تخصص های دیگر=~~دریانوردی و بازیگری~~		\|شغل و تخصص های دیگر=
	\|سبک = ~~واقع بینانه، تاثیر پذیرفته از اکسپرسیونیسم آلمانی، استریندبرگ و فروید~~		\|سبک = واقع‌بینانه
	\|مکتب =		\|مکتب =
	\|سمت =		\|سمت =
	\|جوایز و افتخارات =~~برنده~~ جایزه ادبی ~~نوبل~~ (~~۱۹۳۶~~)~~، جایزه~~ پولیتزر		\|جوایز و افتخارات =جایزه نوبل ادبی (۱۹۳۶م)، 3 جایزۀ پولیتزر
	\|آثار =آن سوی افق (۱۹۲۱)~~، آنا کریستی~~ (~~۱۹۲۰~~)		\|آثار =آن سوی افق (۱۹۲۰)؛ آنا کریستی (۱۹۲۱)، سفر دراز روز در شب (۱۹۵۶)
	\|خویشاوندان سرشناس =		\|خویشاوندان سرشناس =
	\|گروه مقاله =~~تیاتر~~		\|گروه مقاله =تئاتر
	\|دوره =		\|دوره =
	\|فعالیت های مهم =		\|فعالیت های مهم =
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}[[پرونده:11651600.jpg\|بندانگشتی\|یوجین اونیل]]		}}[[پرونده:11651600.jpg\|بندانگشتی\|یوجین اونیل]]
	اونیل، یوجین (۱۸۸۸ـ۱۹۵۳)(O\'Neill, Eugene)		اونیل، یوجین (۱۸۸۸ـ۱۹۵۳)(O'Neill, Eugene)

	نمایش‌نامه‌نویس امریکایی. عمـوماً بـزرگ‌ترین نمایش‌نامه‌نویس امریکا شمرده می‌شود. نمایش‌نامه‌هایش باوجود غم‌باربودن، حال‌وهوایی واقع‌بینانه و عمدتاً قالبی نوپردازانه دارند و از اکسپرسیونیسم آلمانی، [[استریندبرگ، اوگوست (۱۸۴۹ـ۱۹۱۲)\|استریندبرگ]]<ref>Strindberg </ref> و [[فروید، زیگموند (۱۸۵۶ـ۱۹۳۹)\|فروید]] تأثیر پذیرفته‌اند، و با نمایش‌های بازاری عاشقانه و ملودرام عصر تفاوت فاحش داشتند. از آثار اوست: ''آن سوی افق<ref>Beyond the Horizon</ref>'' (۱۹۲۰) و ''آنا کریستی<ref>Anna Christie</ref>'' (۱۹۲۱)، که هر دو برندۀ جایزۀ پولیتزر<ref>Pulitzer Prize</ref> شدند، ''امپراتور جونز<ref>The Emperor Jones</ref>'' (۱۹۲۰)، ''میمون پشمالو<ref>The Hairy Ape</ref>'' (۱۹۲۲)، ''هوس زیر درختان نارون<ref>Desire Under the Elms</ref>'' (۱۹۲۴)، ''یخ‌فروش می‌آید<ref>The Iceman Cometh</ref>'' (۱۹۴۶)، و نمایش‌نامۀ حسب‌حال‌گونۀ ''[[سفر دراز روز در شب]]<ref>A Long Day’s Journey into Night</ref>'' (۱۹۵۶؛ نوشته‌شده در ۱۹۴۱) که پس از مرگش انتشار یافت و آن هم برندۀ جایزۀ پولیتزر شد. در ۱۹۳۶ [[نوبل، جایزه\|جایزۀ ادبی نوبل]] دریافت کرد. پدر و مادرش، هردو بازیگر نمایش بودند. مناسبات جنجالی اعضای خانواده‌اش بعدها به بن‌مایۀ اصلی نمایش‌نامه‌های او بدل شد. از جست‌وجوی طلا، دریانوردی و بازیگری تجارب مختلف کسب کرد. ''خداوند بزرگ براون<ref>The Great God Brown</ref>'' (۱۹۲۵)، ''وقفۀ عجیب<ref>Strange Interlude</ref>'' (۱۹۲۸؛ که پنج ساعت به درازا می‌کشد)، ''سوگواری زیبنده الکتراست<ref>Mourning Becomes Electra</ref>'' (۱۹۳۱؛ نمایش‌نامه‌ای سه‌بخشی که از اورستس<ref>Orestes </ref>، اسطورۀ یونانی، مایه می‌گیرد) و ''ماهی برای فرزند نامشروع<ref>A Moon for the Misbegotten</ref>'' (۱۹۴۷؛ نوشته‌شده در ۱۹۴۳) از دیگر نمایش‌نامه‌های اوست.		نمایش‌نامه‌نویس امریکایی. عمـوماً بـزرگ‌ترین نمایش‌نامه‌نویس امریکا شمرده می‌شود. نمایش‌نامه‌هایش باوجود غم‌باربودن، حال‌وهوایی واقع‌بینانه و عمدتاً قالبی نوپردازانه دارند و از اکسپرسیونیسم آلمانی، [[استریندبرگ، اوگوست (۱۸۴۹ـ۱۹۱۲)\|استریندبرگ]]<ref>Strindberg </ref> و [[فروید، زیگموند (۱۸۵۶ـ۱۹۳۹)\|فروید]] تأثیر پذیرفته‌اند، و با نمایش‌های بازاری عاشقانه و ملودرام عصر تفاوت فاحش داشتند. از آثار اوست: ''آن سوی افق<ref>Beyond the Horizon</ref>'' (۱۹۲۰) و ''آنا کریستی<ref>Anna Christie</ref>'' (۱۹۲۱)، که هر دو برندۀ جایزۀ پولیتزر<ref>Pulitzer Prize</ref> شدند، ''امپراتور جونز<ref>The Emperor Jones</ref>'' (۱۹۲۰)، ''میمون پشمالو<ref>The Hairy Ape</ref>'' (۱۹۲۲)، ''هوس زیر درختان نارون<ref>Desire Under the Elms</ref>'' (۱۹۲۴)، ''یخ‌فروش می‌آید<ref>The Iceman Cometh</ref>'' (۱۹۴۶)، و نمایش‌نامۀ حسب‌حال‌گونۀ ''[[سفر دراز روز در شب]]<ref>A Long Day’s Journey into Night</ref>'' (۱۹۵۶؛ نوشته‌شده در ۱۹۴۱) که پس از مرگش انتشار یافت و آن هم برندۀ جایزۀ پولیتزر شد. در ۱۹۳۶ [[نوبل، جایزه\|جایزۀ ادبی نوبل]] دریافت کرد. پدر و مادرش، هردو بازیگر نمایش بودند. مناسبات جنجالی اعضای خانواده‌اش بعدها به بن‌مایۀ اصلی نمایش‌نامه‌های او بدل شد. از جست‌وجوی طلا، دریانوردی و بازیگری تجارب مختلف کسب کرد. ''خداوند بزرگ براون<ref>The Great God Brown</ref>'' (۱۹۲۵)، ''وقفۀ عجیب<ref>Strange Interlude</ref>'' (۱۹۲۸؛ که پنج ساعت به درازا می‌کشد)، ''سوگواری زیبنده الکتراست<ref>Mourning Becomes Electra</ref>'' (۱۹۳۱؛ نمایش‌نامه‌ای سه‌بخشی که از اورستس<ref>Orestes </ref>، اسطورۀ یونانی، مایه می‌گیرد) و ''ماهی برای فرزند نامشروع<ref>A Moon for the Misbegotten</ref>'' (۱۹۴۷؛ نوشته‌شده در ۱۹۴۳) از دیگر نمایش‌نامه‌های اوست.

Reza rouzbahani در ‏۱ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۰۱

2025-10-01T08:01:15Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۰۱
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	اونیل، یوجین (۱۸۸۸ـ۱۹۵۳)(O\'Neill, Eugene)		اونیل، یوجین (۱۸۸۸ـ۱۹۵۳)(O\'Neill, Eugene)

	نمایش‌نامه‌نویس امریکایی. عمـوماً بـزرگ‌ترین نمایش‌نامه‌نویس امریکا شمرده می‌شود. نمایش‌نامه‌هایش باوجود غم‌باربودن، حال‌وهوایی واقع‌بینانه و عمدتاً قالبی نوپردازانه دارند و از اکسپرسیونیسم آلمانی، [[استریندبرگ، اوگوست (۱۸۴۹ـ۱۹۱۲)\|استریندبرگ]]<ref>Strindberg </ref> و [[فروید، ~~لوشین~~ (~~۱۹۲۲ـ ۲۰۱۱~~)\|فروید]] تأثیر پذیرفته‌اند، و با نمایش‌های بازاری عاشقانه و ملودرام عصر تفاوت فاحش داشتند. از آثار اوست: ''آن سوی افق<ref>Beyond the Horizon</ref>'' (۱۹۲۰) و ''آنا کریستی<ref>Anna Christie</ref>'' (۱۹۲۱)، که هر دو برندۀ جایزۀ پولیتزر<ref>Pulitzer Prize</ref> شدند، ''امپراتور جونز<ref>The Emperor Jones</ref>'' (۱۹۲۰)، ''میمون پشمالو<ref>The Hairy Ape</ref>'' (۱۹۲۲)، ''هوس زیر درختان نارون<ref>Desire Under the Elms</ref>'' (۱۹۲۴)، ''یخ‌فروش می‌آید<ref>The Iceman Cometh</ref>'' (۱۹۴۶)، و نمایش‌نامۀ حسب‌حال‌گونۀ ''~~سیر~~ روز در شب<ref>A Long Day’s Journey into Night</ref>'' (۱۹۵۶؛ نوشته‌شده در ۱۹۴۱) که پس از مرگش انتشار یافت و آن هم برندۀ جایزۀ پولیتزر شد. در ۱۹۳۶ [[نوبل، جایزه\|جایزۀ ادبی نوبل]] دریافت کرد. پدر و مادرش، هردو بازیگر نمایش بودند. مناسبات جنجالی اعضای خانواده‌اش بعدها به بن‌مایۀ اصلی نمایش‌نامه‌های او بدل شد. از جست‌وجوی طلا، دریانوردی و بازیگری تجارب مختلف کسب کرد. ''خداوند بزرگ براون<ref>The Great God Brown</ref>'' (۱۹۲۵)، ''وقفۀ عجیب<ref>Strange Interlude</ref>'' (۱۹۲۸؛ که پنج ساعت به درازا می‌کشد)، ''سوگواری زیبنده الکتراست<ref>Mourning Becomes Electra</ref>'' (۱۹۳۱؛ نمایش‌نامه‌ای سه‌بخشی که از اورستس<ref>Orestes </ref>، اسطورۀ یونانی، مایه می‌گیرد) و ''ماهی برای فرزند نامشروع<ref>A Moon for the Misbegotten</ref>'' (۱۹۴۷؛ نوشته‌شده در ۱۹۴۳) از دیگر نمایش‌نامه‌های اوست.		نمایش‌نامه‌نویس امریکایی. عمـوماً بـزرگ‌ترین نمایش‌نامه‌نویس امریکا شمرده می‌شود. نمایش‌نامه‌هایش باوجود غم‌باربودن، حال‌وهوایی واقع‌بینانه و عمدتاً قالبی نوپردازانه دارند و از اکسپرسیونیسم آلمانی، [[استریندبرگ، اوگوست (۱۸۴۹ـ۱۹۱۲)\|استریندبرگ]]<ref>Strindberg </ref> و [[فروید، زیگموند (۱۸۵۶ـ۱۹۳۹)\|فروید]] تأثیر پذیرفته‌اند، و با نمایش‌های بازاری عاشقانه و ملودرام عصر تفاوت فاحش داشتند. از آثار اوست: ''آن سوی افق<ref>Beyond the Horizon</ref>'' (۱۹۲۰) و ''آنا کریستی<ref>Anna Christie</ref>'' (۱۹۲۱)، که هر دو برندۀ جایزۀ پولیتزر<ref>Pulitzer Prize</ref> شدند، ''امپراتور جونز<ref>The Emperor Jones</ref>'' (۱۹۲۰)، ''میمون پشمالو<ref>The Hairy Ape</ref>'' (۱۹۲۲)، ''هوس زیر درختان نارون<ref>Desire Under the Elms</ref>'' (۱۹۲۴)، ''یخ‌فروش می‌آید<ref>The Iceman Cometh</ref>'' (۱۹۴۶)، و نمایش‌نامۀ حسب‌حال‌گونۀ ''[[سفر دراز روز در شب]]<ref>A Long Day’s Journey into Night</ref>'' (۱۹۵۶؛ نوشته‌شده در ۱۹۴۱) که پس از مرگش انتشار یافت و آن هم برندۀ جایزۀ پولیتزر شد. در ۱۹۳۶ [[نوبل، جایزه\|جایزۀ ادبی نوبل]] دریافت کرد. پدر و مادرش، هردو بازیگر نمایش بودند. مناسبات جنجالی اعضای خانواده‌اش بعدها به بن‌مایۀ اصلی نمایش‌نامه‌های او بدل شد. از جست‌وجوی طلا، دریانوردی و بازیگری تجارب مختلف کسب کرد. ''خداوند بزرگ براون<ref>The Great God Brown</ref>'' (۱۹۲۵)، ''وقفۀ عجیب<ref>Strange Interlude</ref>'' (۱۹۲۸؛ که پنج ساعت به درازا می‌کشد)، ''سوگواری زیبنده الکتراست<ref>Mourning Becomes Electra</ref>'' (۱۹۳۱؛ نمایش‌نامه‌ای سه‌بخشی که از اورستس<ref>Orestes </ref>، اسطورۀ یونانی، مایه می‌گیرد) و ''ماهی برای فرزند نامشروع<ref>A Moon for the Misbegotten</ref>'' (۱۹۴۷؛ نوشته‌شده در ۱۹۴۳) از دیگر نمایش‌نامه‌های اوست.

	<br /> <!--11651600-->		<br /> <!--11651600-->

Nazanin در ‏۴ اوت ۲۰۲۱، ساعت ۰۶:۰۵

2021-08-04T06:05:05Z

صفحهٔ تازه

{{جعبه زندگینامه
|عنوان = یوجین اونیل
|نام = Eugene O\'Neill
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=۱۸۸۸م
|تاریخ مرگ=۱۹۵۳م
|دوره زندگی=
|ملیت=امـریکایی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=
| شغل و تخصص اصلی =نمایش‌نامه‌نویس
|شغل و تخصص های دیگر=دریانوردی و بازیگری
|سبک = واقع بینانه، تاثیر پذیرفته از اکسپرسیونیسم آلمانی، استریندبرگ و فروید
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =برنده جایزه ادبی نوبل (۱۹۳۶)، جایزه پولیتزر
|آثار =آن سوی افق (۱۹۲۱)، آنا کریستی (۱۹۲۰)
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =تیاتر
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}[[پرونده:11651600.jpg|بندانگشتی|یوجین اونیل]]
اونیل، یوجین (۱۸۸۸ـ۱۹۵۳)(O\'Neill, Eugene)

نمایش‌نامه‌نویس امریکایی. عمـوماً بـزرگ‌ترین نمایش‌نامه‌نویس امریکا شمرده می‌شود. نمایش‌نامه‌هایش باوجود غم‌باربودن، حال‌وهوایی واقع‌بینانه و عمدتاً قالبی نوپردازانه دارند و از اکسپرسیونیسم آلمانی، [[استریندبرگ، اوگوست (۱۸۴۹ـ۱۹۱۲)|استریندبرگ]]<ref>Strindberg </ref> و [[فروید، لوشین (۱۹۲۲ـ ۲۰۱۱)|فروید]] تأثیر پذیرفته‌اند، و با نمایش‌های بازاری عاشقانه و ملودرام عصر تفاوت فاحش داشتند. از آثار اوست: ''آن سوی افق<ref>Beyond the Horizon</ref>'' (۱۹۲۰) و ''آنا کریستی<ref>Anna Christie</ref>'' (۱۹۲۱)، که هر دو برندۀ جایزۀ پولیتزر<ref>Pulitzer Prize</ref> شدند، ''امپراتور جونز<ref>The Emperor Jones</ref>'' (۱۹۲۰)، ''میمون پشمالو<ref>The Hairy Ape</ref>'' (۱۹۲۲)، ''هوس زیر درختان نارون<ref>Desire Under the Elms</ref>'' (۱۹۲۴)، ''یخ‌فروش می‌آید<ref>The Iceman Cometh</ref>'' (۱۹۴۶)، و نمایش‌نامۀ حسب‌حال‌گونۀ ''سیر روز در شب<ref>A Long Day’s Journey into Night</ref>'' (۱۹۵۶؛ نوشته‌شده در ۱۹۴۱) که پس از مرگش انتشار یافت و آن هم برندۀ جایزۀ پولیتزر شد. در ۱۹۳۶ [[نوبل، جایزه|جایزۀ ادبی نوبل]] دریافت کرد. پدر و مادرش، هردو بازیگر نمایش بودند. مناسبات جنجالی اعضای خانواده‌اش بعدها به بن‌مایۀ اصلی نمایش‌نامه‌های او بدل شد. از جست‌وجوی طلا، دریانوردی و بازیگری تجارب مختلف کسب کرد. ''خداوند بزرگ براون<ref>The Great God Brown</ref>'' (۱۹۲۵)، ''وقفۀ عجیب<ref>Strange Interlude</ref>'' (۱۹۲۸؛ که پنج ساعت به درازا می‌کشد)، ''سوگواری زیبنده الکتراست<ref>Mourning Becomes Electra</ref>'' (۱۹۳۱؛ نمایش‌نامه‌ای سه‌بخشی که از اورستس<ref>Orestes </ref>، اسطورۀ یونانی، مایه می‌گیرد) و ''ماهی برای فرزند نامشروع<ref>A Moon for the Misbegotten</ref>'' (۱۹۴۷؛ نوشته‌شده در ۱۹۴۳) از دیگر نمایش‌نامه‌های اوست.

<br /> 

----

[[Category:تئاتر]]
[[Category:جهان - اشخاص و گروه ها]]
<references />