<?xml version="1.0"?>
<feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom" xml:lang="fa">
	<id>https://wikijoo.ir/index.php?action=history&amp;feed=atom&amp;title=%D8%A7%DA%A9%D8%B3%DB%8C%DA%98%D9%86</id>
	<title>اکسیژن - تاریخچهٔ نسخه‌ها</title>
	<link rel="self" type="application/atom+xml" href="https://wikijoo.ir/index.php?action=history&amp;feed=atom&amp;title=%D8%A7%DA%A9%D8%B3%DB%8C%DA%98%D9%86"/>
	<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A7%DA%A9%D8%B3%DB%8C%DA%98%D9%86&amp;action=history"/>
	<updated>2026-04-17T15:25:15Z</updated>
	<subtitle>تاریخچهٔ نسخه‌ها برای این صفحه در ویکی</subtitle>
	<generator>MediaWiki 1.41.0</generator>
	<entry>
		<id>https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A7%DA%A9%D8%B3%DB%8C%DA%98%D9%86&amp;diff=2010051193&amp;oldid=prev</id>
		<title>Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A7%DA%A9%D8%B3%DB%8C%DA%98%D9%86&amp;diff=2010051193&amp;oldid=prev"/>
		<updated>2019-07-24T05:23:50Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;&lt;b&gt;صفحهٔ تازه&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;
اُکْسیژِن (oxygen)&amp;lt;br/&amp;gt; عنصری بی‌رنگ، بی‌بو، بی‌مزه، غیرفلزی، گازی شکل، با نماد O، عدد اتمی ۸، و جرم اتمی نسبی ۱۵.۹۹۹۴. فراوان‌ترین عنصر در پوستۀ زمین، تقریباً ۵۰ درصد وزنی، و سازندۀ حدود ۲۱درصد حجم جو است. این عنصر به شکل ترکیبی در آب و سایر مواد نیز یافت می‌شود. اکسیژن فرآوردۀ جانبی فتوسنتز است و اساس تنفس سلولی&amp;lt;ref&amp;gt;respiration&lt;br /&gt;
&amp;lt;/ref&amp;gt; در گیاهان و جانوران را تشکیل می‌دهد. اکسیژن عنصری بسیار کُنِشگر است و جز با گازهای نادر&amp;lt;ref&amp;gt; rare gases &amp;lt;/ref&amp;gt; و فلوئور، با همۀ عناصر دیگر ترکیب می‌شود. اکسیژن در دی‌اکسیدکربن، دی‌اکسید سیلیسیم (کوارتز)&amp;lt;ref&amp;gt;silicon dioxide &amp;lt;/ref&amp;gt;، سنگ آهن، و کربنات کلسیم (سنگ آهک) نیز یافت می‌شود. در طبیعت، به‌شکل مولکولی دو اتمی (O&amp;lt;sub&amp;gt;۲&amp;lt;/sub&amp;gt;)&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;‌&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039; است و اتم‌های منفرد آن به علت واکنشگری بسیار عمر کوتاهی دارند. اتم‌های منفرد ممکن است بر اثر جرقۀ الکتریکی و پرتوهای فرابنفش خورشید در جو کرۀ فوقانی پدید آیند. در آن‌جا، با مولکول اکسیژن ترکیب می‌شوند و اُزون را پدید می‌آورند. اکسیژن مصرفی در صنعت، با تقطیر جزء‌به‌جزء هوای مایع، الکترولیز آب یا گرم‌کردن اکسید منگنز (IV) با کلرات پتاسیم به‌دست می‌آید. اکسیژن برای احتراق ضروری است و با اتین&amp;lt;ref&amp;gt;ethyne &amp;lt;/ref&amp;gt; (استیلن) نیز برای جوش‌دادن در دمای بالا و مشعل‌های برش به‌کار می‌رود. این عنصر را نخستین‌بار شیمی‌دان انگلیسی، جوزف پریستلی&amp;lt;ref&amp;gt;Joseph Priestley&amp;lt;/ref&amp;gt; در ۱۷۷۴ و در همان سال شیمی‌دان سوئدی، کارل شِله&amp;lt;ref&amp;gt; Karl Scheele&lt;br /&gt;
&amp;lt;/ref&amp;gt;، مستقلاً کشف کردند. در ۱۷۷۷، شیمی‌دان فرانسوی، آنتوان لاوازیه&amp;lt;ref&amp;gt;Antoine Lavoisier&amp;lt;/ref&amp;gt;، آن را نام‌گذاری کرد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;amp;nbsp;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
----&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Category:زمین شناسی]] [[Category:عناصر و ساختار زمین و هوا]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Nazanin</name></author>
	</entry>
</feed>