Shahraabi در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

ایشْتَر (Ishtar)

(یا: عَشتر) در اساطیر بین‌النهرین<ref>Mesopotamian</ref>، الهۀ<ref>goddess</ref> باروری، عشق شهوانی، زناشویی، زنانگی و جنگ. بابلی‌ها و آشوری‌ها او را می‌پرستیدند و سمیرامیس<ref>Semiramis</ref>، ملکۀ افسانه‌ای، تجسم او بود. همتای آستارته<ref>Astarte </ref> در اساطیر کنعان<ref>Canaanite</ref> و سوریه بود. در اساطیر بابل، خدا<ref>god</ref>یی به نام تموز<ref>Tammuz</ref>، تجسم رشد و زوال طبیعی، همسر و برادر او بود. ایشتر هر سال او را از جهان مردگان می‌رهانید و خود مدتی می‌مرد و طی آن قدرت باروری زمین به زوال می‌رفت. او را با سیارۀ زهره<ref>Venus</ref>، که ستارۀ صبحگاهی یا شامگاهی مشخصۀ آن است، همانند می‌دانستند.

 

----

[[Category:اسطوره شناسی]] [[Category:اسطوره های بین النهرین]]

ایشتر - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahraabi در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳