ایموجین کانینگهام - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Reza rouzbahani در ‏۲۴ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۳۲

2024-09-24T07:32:42Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۳۲
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	ایموجین کانینگهام (پورتلند 12 آوریل 1883_ سان فرانسیسکو 12 ژوئن 1976م) Imogen Cunningham		ایموجین کانینگهام (پورتلند 12 آوریل 1883_ سان فرانسیسکو 12 ژوئن 1976م) Imogen Cunningham

	عکاس امریکایی. از ~~اعضاء~~ گروه ~~اف64<ref>Group f~~/64~~</ref> بود~~ که ~~به عکاسی~~ از ~~نمای نزدیک~~ و ~~برجسته‌سازی اشیاء و لحظات روزمره تمایل داشتند~~.		عکاس امریکایی. نخستین عکس‌هایش رمانتیک بودند، لیکن به تدریج تصویرگرایی را وانهاد و به تهیۀ عکس‌های دقیق و پرتفصیل از جزئیات گل‌ها و گیاهان پرداخت (1922ـ 1929). همراه با [[آدامز، انسل (۱۹۰۲ـ۱۹۸۴)\|انسل آدامز]] و [[وستون، ادوارد (۱۸۸۶ـ۱۹۵۸)\|ادوارد وستون]]، از اعضای بنیان‌گذار [[گروه اف ۶۴\|گروه اف/64]] بود، که از وضوح و دقت در عکاسی طرفداری می‌کردند.

	در [[پورتلند]]<ref>Portland</ref> به دنیا آمد و فرزند پنجم خانواده‌ای دوازده‌نفره بود. در دانشگاه واشنگتن<ref>University of Washington</ref> در رشتۀ شیمی به تحصیل پرداخت. اولین دوربین خود را در 18 سالگی خرید اما پس از چندی از صرافت عکاسی افتاد. حدود پنج سال بعد، آشنایی با آثار گرترود کاسبیر<ref>Gertrude Käsebier</ref>، بانوی عکاس شهیر، موجب شد تا دوباره به عکاسی علاقه‌مند شود. در همین حین با کمک یکی از اساتیدش نحوۀ عملکرد دوربین را به شکلی حرفه‌ای فراگرفت و برای تأمین مخارج دانشگاه، به عکاسی از گیاهان برای دپارتمان گیاه‌شناسی مشغول گردید. پس از فارغ‌التحصیلی مدتی در استودیوی ادوارد کرتیس<ref>Edward S. Curtis</ref>، عکاسی مشهوری که عمدۀ وقتش را صرف عکاسی پرتره از اقشار مختلف مردم آمریکا می‌کرد، به کار پرداخت. با دریافت کمک‌هزینه‌ای که به زنان محصل موفق اعطا می‌شد، این فرصت را پیدا کرد تا به آلمان برود و در آن‌جا در دانشگاه صنعتی [[درسدن]]<ref>Technische Hochschule</ref> به تحصیل پرداخت. اگرچه در این دوران، او بیش‌تر بر تحصیل متمرکز بود و موقتاً عکاسی را کنار گذاشت، به شیوه‌ای برای چاپ عکس دست یافت که از روش‌های مرسوم بسیار ارزان‌تر بود.		در [[پورتلند]]<ref>Portland</ref> به دنیا آمد و فرزند پنجم خانواده‌ای دوازده‌نفره بود. در دانشگاه واشنگتن<ref>University of Washington</ref> در رشتۀ شیمی به تحصیل پرداخت. اولین دوربین خود را در 18 سالگی خرید اما پس از چندی از صرافت عکاسی افتاد. حدود پنج سال بعد، آشنایی با آثار گرترود کاسبیر<ref>Gertrude Käsebier</ref>، بانوی عکاس شهیر، موجب شد تا دوباره به عکاسی علاقه‌مند شود. در همین حین با کمک یکی از اساتیدش نحوۀ عملکرد دوربین را به شکلی حرفه‌ای فراگرفت و برای تأمین مخارج دانشگاه، به عکاسی از گیاهان برای دپارتمان گیاه‌شناسی مشغول گردید. پس از فارغ‌التحصیلی مدتی در استودیوی ادوارد کرتیس<ref>Edward S. Curtis</ref>، عکاسی مشهوری که عمدۀ وقتش را صرف عکاسی پرتره از اقشار مختلف مردم آمریکا می‌کرد، به کار پرداخت. با دریافت کمک‌هزینه‌ای که به زنان محصل موفق اعطا می‌شد، این فرصت را پیدا کرد تا به آلمان برود و در آن‌جا در دانشگاه صنعتی [[درسدن]]<ref>Technische Hochschule</ref> به تحصیل پرداخت. اگرچه در این دوران، او بیش‌تر بر تحصیل متمرکز بود و موقتاً عکاسی را کنار گذاشت، به شیوه‌ای برای چاپ عکس دست یافت که از روش‌های مرسوم بسیار ارزان‌تر بود.

	ایموجین پس از بازگشت به آمریکا، استودیو شخصی خود را در سیاتل به راه انداخت و در عکاسی پرتره برای خود نامی دست و پا کرد. در سال‌های بعد با روی پارتریج<ref>Roi Partridge</ref>، طراح و آموزگار هنر ازدواج کرد و سه فرزند به دنیا آورد. سپس به دلیل تغییر مکان تدریس پارتریج، همراه وی به [[کالیفرنیا]] رفت. در همین حین او تغییر مسیری در زمینۀ حرفه‌اش را تجربه کرد و به گرفتن عکس‌هایی با دقت و وضوح بالا از گیاهان متمایل شد. برای مثال او حدود دو سال از وقتش را صرف عکاسی از جزئیات مختلف گل [[ماگنولیا]] کرد. بعد از این در تغییری مجدد، دوباره به فرم بدن انسان به‌خصوص دست‌ها علاقه‌مند شد و عکس‌های بسیاری از دست‌های بازیگران و نوازندگان گرفت که در نهایت، موجب استخدام او در مجلۀ معتبر ونیتی‌فر<ref>''Vanity Fair'' </ref> شد. در نهایت، کانینگهام بازگشتی دوباره به عکاسی مستند و اجتماعی داشت و تا چند ماه پیش از مرگش در 94 سالگی، عکاسی را رها نکرد.		ایموجین پس از بازگشت به آمریکا، استودیو شخصی خود را در سیاتل به راه انداخت و در عکاسی پرتره برای خود نامی دست و پا کرد. در سال‌های بعد با روی پارتریج<ref>Roi Partridge</ref>، طراح و آموزگار هنر ازدواج کرد و سه فرزند به دنیا آورد. سپس به دلیل تغییر مکان تدریس پارتریج، همراه وی به [[کالیفرنیا]] رفت. در همین حین او تغییر مسیری در زمینۀ حرفه‌اش را تجربه کرد و به گرفتن عکس‌هایی با دقت و وضوح بالا از گیاهان متمایل شد. برای مثال او حدود دو سال از وقتش را صرف عکاسی از جزئیات مختلف گل [[ماگنولیا]] کرد. بعد از این در تغییری مجدد، دوباره به فرم بدن انسان به‌خصوص دست‌ها علاقه‌مند شد و عکس‌های بسیاری از دست‌های بازیگران و نوازندگان گرفت که در نهایت، موجب استخدام او در مجلۀ معتبر ونیتی‌فر<ref>''Vanity Fair'' </ref> شد. همسرش از او خواست تا زمانی که بتوانند با هم سفر کنند، منتظر بماند اما او نپذیرفت و از همسرش طلاق گرفت. او در این مجله از بسیاری چهره‌های مشهور دوران خود از جمله [[استاین، گرترود (۱۸۷۴ـ۱۹۴۶)\|گرترود استاین]] و [[ری، من (۱۸۹۰ـ۱۹۷۶)\|من ری]] عکاسی کرد. در نهایت، کانینگهام بازگشتی دوباره به عکاسی مستند و اجتماعی داشت و تا چند ماه پیش از مرگش در 94 سالگی، عکاسی را رها نکرد.

	علاوه بر کسب جوایزی مانند دکترای افتخاری کالج کالیفرنیا<ref>Honorary Doctorate of Fine Arts degree from the California College of Arts and Crafts </ref> و کمک‌هزینۀ [[گوگنهایم]]<ref>Guggenheim fellowship in Creative Arts for Photography</ref>، بیش از ده کتاب از کانینگهام به چاپ رسیده است. از جمله ''پروسۀ مدرن عکاسی''<ref>''Modern Processes of Photography''</ref> و ''بعد از نود سالگی''<ref>''After Ninety''</ref>.		علاوه بر کسب جوایزی مانند دکترای افتخاری کالج کالیفرنیا<ref>Honorary Doctorate of Fine Arts degree from the California College of Arts and Crafts </ref> و کمک‌هزینۀ [[گوگنهایم]]<ref>Guggenheim fellowship in Creative Arts for Photography</ref>، بیش از ده کتاب از کانینگهام به چاپ رسیده است. از جمله ''پروسۀ مدرن عکاسی''<ref>''Modern Processes of Photography''</ref> و ''بعد از نود سالگی''<ref>''After Ninety''</ref>.

Nazanin در ‏۶ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۳۲

2023-11-06T15:32:17Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۳۲
خط ۳۳:		خط ۳۳:
	عکاس امریکایی. از اعضاء گروه اف64<ref>Group f/64</ref> بود که به عکاسی از نمای نزدیک و برجسته‌سازی اشیاء و لحظات روزمره تمایل داشتند.		عکاس امریکایی. از اعضاء گروه اف64<ref>Group f/64</ref> بود که به عکاسی از نمای نزدیک و برجسته‌سازی اشیاء و لحظات روزمره تمایل داشتند.

	در پورتلند<ref>Portland</ref> به دنیا آمد و فرزند پنجم خانواده‌ای دوازده‌نفره بود. در دانشگاه واشنگتن<ref>University of Washington</ref> در رشتۀ شیمی به تحصیل پرداخت. اولین دوربین خود را در 18 سالگی خرید اما پس از چندی از صرافت عکاسی افتاد. حدود پنج سال بعد، آشنایی با آثار گرترود کاسبیر<ref>Gertrude Käsebier</ref>، بانوی عکاس شهیر، موجب شد تا دوباره به عکاسی علاقه‌مند شود. در همین حین با کمک یکی از اساتیدش نحوۀ عملکرد دوربین را به شکلی حرفه‌ای فراگرفت و برای تأمین مخارج دانشگاه، به عکاسی از گیاهان برای دپارتمان گیاه‌شناسی مشغول گردید. پس از فارغ‌التحصیلی مدتی در استودیوی ادوارد کرتیس<ref>Edward S. Curtis</ref>، عکاسی مشهوری که عمدۀ وقتش را صرف عکاسی پرتره از اقشار مختلف مردم آمریکا می‌کرد، به کار پرداخت. با دریافت کمک‌هزینه‌ای که به زنان محصل موفق اعطا می‌شد، این فرصت را پیدا کرد تا به آلمان برود و در آن‌جا در دانشگاه صنعتی درسدن<ref>Technische Hochschule</ref> به تحصیل پرداخت. اگرچه در این دوران، او بیش‌تر بر تحصیل متمرکز بود و موقتاً عکاسی را کنار گذاشت، به شیوه‌ای برای چاپ عکس دست یافت که از روش‌های مرسوم بسیار ارزان‌تر بود.		در [[پورتلند]]<ref>Portland</ref> به دنیا آمد و فرزند پنجم خانواده‌ای دوازده‌نفره بود. در دانشگاه واشنگتن<ref>University of Washington</ref> در رشتۀ شیمی به تحصیل پرداخت. اولین دوربین خود را در 18 سالگی خرید اما پس از چندی از صرافت عکاسی افتاد. حدود پنج سال بعد، آشنایی با آثار گرترود کاسبیر<ref>Gertrude Käsebier</ref>، بانوی عکاس شهیر، موجب شد تا دوباره به عکاسی علاقه‌مند شود. در همین حین با کمک یکی از اساتیدش نحوۀ عملکرد دوربین را به شکلی حرفه‌ای فراگرفت و برای تأمین مخارج دانشگاه، به عکاسی از گیاهان برای دپارتمان گیاه‌شناسی مشغول گردید. پس از فارغ‌التحصیلی مدتی در استودیوی ادوارد کرتیس<ref>Edward S. Curtis</ref>، عکاسی مشهوری که عمدۀ وقتش را صرف عکاسی پرتره از اقشار مختلف مردم آمریکا می‌کرد، به کار پرداخت. با دریافت کمک‌هزینه‌ای که به زنان محصل موفق اعطا می‌شد، این فرصت را پیدا کرد تا به آلمان برود و در آن‌جا در دانشگاه صنعتی [[درسدن]]<ref>Technische Hochschule</ref> به تحصیل پرداخت. اگرچه در این دوران، او بیش‌تر بر تحصیل متمرکز بود و موقتاً عکاسی را کنار گذاشت، به شیوه‌ای برای چاپ عکس دست یافت که از روش‌های مرسوم بسیار ارزان‌تر بود.

	ایموجین پس از بازگشت به آمریکا، استودیو شخصی خود را در سیاتل به راه انداخت و در عکاسی پرتره برای خود نامی دست و پا کرد. در سال‌های بعد با روی پارتریج<ref>Roi Partridge</ref>، طراح و آموزگار هنر ازدواج کرد و سه فرزند به دنیا آورد. سپس به دلیل تغییر مکان تدریس پارتریج، همراه وی به کالیفرنیا رفت. در همین حین او تغییر مسیری در زمینۀ حرفه‌اش را تجربه کرد و به گرفتن عکس‌هایی با دقت و وضوح بالا از گیاهان متمایل شد. برای مثال او حدود دو سال از وقتش را صرف عکاسی از جزئیات مختلف گل [[ماگنولیا]] کرد. بعد از این در تغییری مجدد، دوباره به فرم بدن انسان به‌خصوص دست‌ها علاقه‌مند شد و عکس‌های بسیاری از دست‌های بازیگران و نوازندگان گرفت که در نهایت، موجب استخدام او در مجلۀ معتبر ونیتی‌فر<ref>''Vanity Fair'' </ref> شد. در نهایت، کانینگهام بازگشتی دوباره به عکاسی مستند و اجتماعی داشت و تا چند ماه پیش از مرگش در 94 سالگی، عکاسی را رها نکرد.		ایموجین پس از بازگشت به آمریکا، استودیو شخصی خود را در سیاتل به راه انداخت و در عکاسی پرتره برای خود نامی دست و پا کرد. در سال‌های بعد با روی پارتریج<ref>Roi Partridge</ref>، طراح و آموزگار هنر ازدواج کرد و سه فرزند به دنیا آورد. سپس به دلیل تغییر مکان تدریس پارتریج، همراه وی به [[کالیفرنیا]] رفت. در همین حین او تغییر مسیری در زمینۀ حرفه‌اش را تجربه کرد و به گرفتن عکس‌هایی با دقت و وضوح بالا از گیاهان متمایل شد. برای مثال او حدود دو سال از وقتش را صرف عکاسی از جزئیات مختلف گل [[ماگنولیا]] کرد. بعد از این در تغییری مجدد، دوباره به فرم بدن انسان به‌خصوص دست‌ها علاقه‌مند شد و عکس‌های بسیاری از دست‌های بازیگران و نوازندگان گرفت که در نهایت، موجب استخدام او در مجلۀ معتبر ونیتی‌فر<ref>''Vanity Fair'' </ref> شد. در نهایت، کانینگهام بازگشتی دوباره به عکاسی مستند و اجتماعی داشت و تا چند ماه پیش از مرگش در 94 سالگی، عکاسی را رها نکرد.

	علاوه بر کسب جوایزی مانند دکترای افتخاری کالج کالیفرنیا<ref>Honorary Doctorate of Fine Arts degree from the California College of Arts and Crafts </ref> و کمک‌هزینۀ گوگنهایم<ref>Guggenheim fellowship in Creative Arts for Photography</ref>، بیش از ده کتاب از کانینگهام به چاپ رسیده است. از جمله ''پروسۀ مدرن عکاسی''<ref>''Modern Processes of Photography''</ref> و ''بعد از نود سالگی''<ref>''After Ninety''</ref>.		علاوه بر کسب جوایزی مانند دکترای افتخاری کالج کالیفرنیا<ref>Honorary Doctorate of Fine Arts degree from the California College of Arts and Crafts </ref> و کمک‌هزینۀ [[گوگنهایم]]<ref>Guggenheim fellowship in Creative Arts for Photography</ref>، بیش از ده کتاب از کانینگهام به چاپ رسیده است. از جمله ''پروسۀ مدرن عکاسی''<ref>''Modern Processes of Photography''</ref> و ''بعد از نود سالگی''<ref>''After Ninety''</ref>.

Reza rouzbahani در ‏۶ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۲۰:۰۰

2023-05-06T20:00:55Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۲۰:۰۰
خط ۶:		خط ۶:
	\|نام مستعار=		\|نام مستعار=
	\|لقب=		\|لقب=
	\|زادروز=~~1883~~		\|زادروز=پورتلند 12 آوریل 1883م
	\|تاریخ مرگ=~~1976~~		\|تاریخ مرگ=سان فرانسیسکو 12 ژوئن 1976م
	\|دوره زندگی=		\|دوره زندگی=
	\|ملیت=امریکایی		\|ملیت=امریکایی
	\|محل زندگی=		\|محل زندگی=
	\|تحصیلات و محل تحصیل=~~کارشناسی~~ شیمی دانشگاه واشنگتن		\|تحصیلات و محل تحصیل=شیمی- دانشگاه واشنگتن و دانشگاه صنعتی درسدن (آلمان)
	\| شغل و تخصص اصلی =عکاس		\| شغل و تخصص اصلی =عکاس
	\|شغل و تخصص های دیگر=		\|شغل و تخصص های دیگر=
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	\|مکتب =		\|مکتب =
	\|سمت =		\|سمت =
	\|جوایز و افتخارات =~~کمک‌هزینه‌ی~~ گوگنهایم و دکترای افتخاری کالج کالیفرنیا		\|جوایز و افتخارات =کمک‌هزینۀ گوگنهایم و دکترای افتخاری کالج کالیفرنیا
	\|آثار =بعد از نود سالگی		\|آثار =پروسۀ مدرن عکاسی؛ بعد از نود سالگی
	\|خویشاوندان سرشناس =		\|خویشاوندان سرشناس =
	\|گروه مقاله =عکاسی		\|گروه مقاله =عکاسی

Reza rouzbahani در ‏۶ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۹:۵۵

2023-05-06T19:55:42Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۹:۵۵
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	[[پرونده:2042150340.jpg\|بندانگشتی\|ایموجین کانینگهام]]		[[پرونده:2042150340.jpg\|بندانگشتی\|ایموجین کانینگهام]]
	[[پرونده:2042150340-2.jpg\|بندانگشتی\|از آثار کانینگهام]]		[[پرونده:2042150340-2.jpg\|بندانگشتی\|از آثار کانینگهام]]
	ایموجین کانینگهام (~~1883_1976م~~) Imogen Cunningham		ایموجین کانینگهام (پورتلند 12 آوریل 1883_ سان فرانسیسکو 12 ژوئن 1976م) Imogen Cunningham

	عکاس امریکایی. از اعضاء گروه اف64<ref>Group f/64</ref> بود که به عکاسی از نمای نزدیک و برجسته‌سازی اشیاء و لحظات روزمره تمایل داشتند.		عکاس امریکایی. از اعضاء گروه اف64<ref>Group f/64</ref> بود که به عکاسی از نمای نزدیک و برجسته‌سازی اشیاء و لحظات روزمره تمایل داشتند.

	در پورتلند<ref>Portland</ref> به دنیا آمد و فرزند پنجم خانواده‌ای دوازده‌نفره بود. در دانشگاه واشنگتن<ref>University of Washington</ref> در ~~رشته‌ی~~ شیمی به تحصیل پرداخت. اولین دوربین خود را در ~~هجده~~ سالگی خرید اما پس از چندی از صرافت عکاسی افتاد. حدود پنج سال بعد، آشنایی با آثار گرترود کاسبیر<ref>Gertrude Käsebier</ref>، بانوی عکاس شهیر، موجب شد تا دوباره به عکاسی علاقه‌مند شود. در همین حین با کمک یکی از اساتیدش ~~نحوه‌ی~~ عملکرد دوربین را به شکلی حرفه‌ای فراگرفت و برای تأمین مخارج دانشگاه، به عکاسی از گیاهان برای دپارتمان گیاه‌شناسی مشغول گردید.		در پورتلند<ref>Portland</ref> به دنیا آمد و فرزند پنجم خانواده‌ای دوازده‌نفره بود. در دانشگاه واشنگتن<ref>University of Washington</ref> در رشتۀ شیمی به تحصیل پرداخت. اولین دوربین خود را در 18 سالگی خرید اما پس از چندی از صرافت عکاسی افتاد. حدود پنج سال بعد، آشنایی با آثار گرترود کاسبیر<ref>Gertrude Käsebier</ref>، بانوی عکاس شهیر، موجب شد تا دوباره به عکاسی علاقه‌مند شود. در همین حین با کمک یکی از اساتیدش نحوۀ عملکرد دوربین را به شکلی حرفه‌ای فراگرفت و برای تأمین مخارج دانشگاه، به عکاسی از گیاهان برای دپارتمان گیاه‌شناسی مشغول گردید. پس از فارغ‌التحصیلی مدتی در استودیوی ادوارد کرتیس<ref>Edward S. Curtis</ref>، عکاسی مشهوری که عمدۀ وقتش را صرف عکاسی پرتره از اقشار مختلف مردم آمریکا می‌کرد، به کار پرداخت. با دریافت کمک‌هزینه‌ای که به زنان محصل موفق اعطا می‌شد، این فرصت را پیدا کرد تا به آلمان برود و در آن‌جا در دانشگاه صنعتی درسدن<ref>Technische Hochschule</ref> به تحصیل پرداخت. اگرچه در این دوران، او بیش‌تر بر تحصیل متمرکز بود و موقتاً عکاسی را کنار گذاشت، به شیوه‌ای برای چاپ عکس دست یافت که از روش‌های مرسوم بسیار ارزان‌تر بود.

	پس از ~~فارغ‌التحصیلی مدتی~~ در ~~استودیوی ادوارد کرتیس~~<ref>~~Edward S. Curtis~~</ref>، ~~عکاسی مشهوری که عمده‌ی~~ وقتش را صرف عکاسی ~~پرتره~~ از ~~اقشار~~ مختلف ~~مردم آمریکا می‌کرد، به کار پرداخت~~. ~~با دریافت کمک‌هزینه‌ای که به زنان محصل موفق اعطا می‌شد،~~ این ~~فرصت را پیدا کرد تا~~ به ~~آلمان برود~~ و در ~~آن‌جا~~ در ~~دانشگاه صنعتی درسدن~~<ref>~~Technische Hochschule~~</ref> ~~به تحصیل پرداخت~~. ~~اگرچه~~ در ~~این دوران، او بیشتر بر تحصیل متمرکز بود~~ و ~~موقتاً~~ عکاسی را ~~کنار گذاشت، به شیوه‌ای برای چاپ عکس دست یافت که از روش‌های مرسوم بسیار ارزان‌تر بود~~.		ایموجین پس از بازگشت به آمریکا، استودیو شخصی خود را در سیاتل به راه انداخت و در عکاسی پرتره برای خود نامی دست و پا کرد. در سال‌های بعد با روی پارتریج<ref>Roi Partridge</ref>، طراح و آموزگار هنر ازدواج کرد و سه فرزند به دنیا آورد. سپس به دلیل تغییر مکان تدریس پارتریج، همراه وی به کالیفرنیا رفت. در همین حین او تغییر مسیری در زمینۀ حرفه‌اش را تجربه کرد و به گرفتن عکس‌هایی با دقت و وضوح بالا از گیاهان متمایل شد. برای مثال او حدود دو سال از وقتش را صرف عکاسی از جزئیات مختلف گل [[ماگنولیا]] کرد. بعد از این در تغییری مجدد، دوباره به فرم بدن انسان به‌خصوص دست‌ها علاقه‌مند شد و عکس‌های بسیاری از دست‌های بازیگران و نوازندگان گرفت که در نهایت، موجب استخدام او در مجلۀ معتبر ونیتی‌فر<ref>''Vanity Fair'' </ref> شد. در نهایت، کانینگهام بازگشتی دوباره به عکاسی مستند و اجتماعی داشت و تا چند ماه پیش از مرگش در 94 سالگی، عکاسی را رها نکرد.

	~~با بازگشت به آمریکا، استودیو شخصی خود را در سیاتل به راه انداخت~~ و ~~در عکاسی پرتره برای خود نامی دست و پا کرد. در سال‌های بعد با روی پارتریج~~<ref>~~Roi Partridge~~</ref>، ~~طراح و آموزگار هنر ازدواج کرد و سه فرزند~~ به ~~دنیا آورد~~. سپس به دلیل تغییر مکان تدریس پارتریج، همراه وی به کالیفرنیا رفت. در همین حین او تغییر مسیری در زمینه‌ی حرفه‌اش را تجربه کرد و به گرفتن عکس‌هایی با دقت و وضوح بالا از ~~گیاهان متمایل شد. برای مثال او حدود دو سال از وقتش را صرف~~ عکاسی ~~از جزئیات مختلف گل [[ماگنولیا]] کرد.~~ بعد از این در تغییری مجدد، دوباره به فرم بدن انسان به خصوص دست‌ها علاقه‌مند شد و عکس‌های بسیاری از دست‌های بازیگران و نوازندگان گرفت که در نهایت، موجب استخدام او در مجله‌ی معتبر ونیتی‌فر<ref>''~~Vanity Fair~~'' </ref> شد.		علاوه بر کسب جوایزی مانند دکترای افتخاری کالج کالیفرنیا<ref>Honorary Doctorate of Fine Arts degree from the California College of Arts and Crafts </ref> و کمک‌هزینۀ گوگنهایم<ref>Guggenheim fellowship in Creative Arts for Photography</ref>، بیش از ده کتاب از کانینگهام به چاپ رسیده است. از جمله ''پروسۀ مدرن عکاسی''<ref>''Modern Processes of Photography''</ref> و ''بعد از نود سالگی''<ref>''After Ninety''</ref>.

	در نهایت، کانینگهام بازگشتی دوباره به عکاسی مستند و اجتماعی داشت و در تا چند ماه پیش از مرگش در 94 سالگی، عکاسی را رها نکرد. علاوه بر کسب جوایزی مانند دکترای افتخاری کالج کالیفرنیا<ref>Honorary Doctorate of Fine Arts degree from the California College of Arts and Crafts </ref> و کمک‌هزینه‌ی گوگنهایم<ref>Guggenheim fellowship in Creative Arts for Photography</ref>، بیش از ده کتاب از وی به چاپ رسیده است. از جمله ''پروسه‌ی مدرن عکاسی''<ref>''Modern Processes of Photography''</ref> و ''بعد از نود سالگی''<ref>''After Ninety''</ref>.


	----<references />		----<references />
			[[رده:عکاسی]]
			[[رده:(عکاسی)اشخاص و آثار]]

Mohammadi2 در ‏۴ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۲۳:۰۷

2023-05-04T23:07:46Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۲۳:۰۷
خط ۴۰:		خط ۴۰:

	در نهایت، کانینگهام بازگشتی دوباره به عکاسی مستند و اجتماعی داشت و در تا چند ماه پیش از مرگش در 94 سالگی، عکاسی را رها نکرد. علاوه بر کسب جوایزی مانند دکترای افتخاری کالج کالیفرنیا<ref>Honorary Doctorate of Fine Arts degree from the California College of Arts and Crafts </ref> و کمک‌هزینه‌ی گوگنهایم<ref>Guggenheim fellowship in Creative Arts for Photography</ref>، بیش از ده کتاب از وی به چاپ رسیده است. از جمله ''پروسه‌ی مدرن عکاسی''<ref>''Modern Processes of Photography''</ref> و ''بعد از نود سالگی''<ref>''After Ninety''</ref>.		در نهایت، کانینگهام بازگشتی دوباره به عکاسی مستند و اجتماعی داشت و در تا چند ماه پیش از مرگش در 94 سالگی، عکاسی را رها نکرد. علاوه بر کسب جوایزی مانند دکترای افتخاری کالج کالیفرنیا<ref>Honorary Doctorate of Fine Arts degree from the California College of Arts and Crafts </ref> و کمک‌هزینه‌ی گوگنهایم<ref>Guggenheim fellowship in Creative Arts for Photography</ref>، بیش از ده کتاب از وی به چاپ رسیده است. از جمله ''پروسه‌ی مدرن عکاسی''<ref>''Modern Processes of Photography''</ref> و ''بعد از نود سالگی''<ref>''After Ninety''</ref>.
	<references />

			----<references />

Mohammadi2 در ‏۴ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۲۳:۰۳

2023-05-04T23:03:59Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۲۳:۰۳
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	[[پرونده:2042150340.jpg\|بندانگشتی\|ایموجین کانینگهام]]		[[پرونده:2042150340.jpg\|بندانگشتی\|ایموجین کانینگهام]]
	[[پرونده:2042150340-2.jpg\|بندانگشتی\|از آثار کانینگهام]]		[[پرونده:2042150340-2.jpg\|بندانگشتی\|از آثار کانینگهام]]
	~~'''~~Imogen Cunningham~~'''~~		ایموجین کانینگهام (1883_1976م) Imogen Cunningham

	~~(1883 – 1976)~~		عکاس امریکایی. از اعضاء گروه اف64<ref>Group f/64</ref> بود که به عکاسی از نمای نزدیک و برجسته‌سازی اشیاء و لحظات روزمره تمایل داشتند.

	عکاس ~~آمریکایی~~. از اعضاء گروه اف64<ref>Group f/64</ref> بود که به عکاسی از نمای نزدیک و برجسته‌سازی اشیاء و لحظات روزمره تمایل داشتند.

	در پورتلند<ref>Portland</ref> به دنیا آمد و فرزند پنجم خانواده‌ای دوازده‌نفره بود. در دانشگاه واشنگتن<ref>University of Washington</ref> در رشته‌ی شیمی به تحصیل پرداخت. اولین دوربین خود را در هجده سالگی خرید اما پس از چندی از صرافت عکاسی افتاد. حدود پنج سال بعد، آشنایی با آثار گرترود کاسبیر<ref>Gertrude Käsebier</ref>، بانوی عکاس شهیر، موجب شد تا دوباره به عکاسی علاقه‌مند شود. در همین حین با کمک یکی از اساتیدش نحوه‌ی عملکرد دوربین را به شکلی حرفه‌ای فراگرفت و برای تأمین مخارج دانشگاه، به عکاسی از گیاهان برای دپارتمان گیاه‌شناسی مشغول گردید.		در پورتلند<ref>Portland</ref> به دنیا آمد و فرزند پنجم خانواده‌ای دوازده‌نفره بود. در دانشگاه واشنگتن<ref>University of Washington</ref> در رشته‌ی شیمی به تحصیل پرداخت. اولین دوربین خود را در هجده سالگی خرید اما پس از چندی از صرافت عکاسی افتاد. حدود پنج سال بعد، آشنایی با آثار گرترود کاسبیر<ref>Gertrude Käsebier</ref>، بانوی عکاس شهیر، موجب شد تا دوباره به عکاسی علاقه‌مند شود. در همین حین با کمک یکی از اساتیدش نحوه‌ی عملکرد دوربین را به شکلی حرفه‌ای فراگرفت و برای تأمین مخارج دانشگاه، به عکاسی از گیاهان برای دپارتمان گیاه‌شناسی مشغول گردید.

	پس از فارغ‌التحصیلی مدتی در استودیوی ادوارد کرتیس<ref>Edward S. Curtis</ref>، عکاسی مشهوری که عمده‌ی وقتش را صرف عکاسی پرتره از اقشار مختلف مردم آمریکا می‌کرد، به کار پرداخت. با دریافت کمک‌هزینه‌ای که به زنان محصل موفق اعطا می‌شد، این فرصت را پیدا کرد تا به آلمان برود و در آن‌جا در دانشگاه صنعتی درسدن<ref>''Technische Hochschule''</ref> به تحصیل پرداخت. اگرچه در این دوران، او بیشتر بر تحصیل متمرکز بود و موقتاً عکاسی را کنار گذاشت، به شیوه‌ای برای چاپ عکس دست یافت که از روش‌های مرسوم بسیار ارزان‌تر بود.		پس از فارغ‌التحصیلی مدتی در استودیوی ادوارد کرتیس<ref>Edward S. Curtis</ref>، عکاسی مشهوری که عمده‌ی وقتش را صرف عکاسی پرتره از اقشار مختلف مردم آمریکا می‌کرد، به کار پرداخت. با دریافت کمک‌هزینه‌ای که به زنان محصل موفق اعطا می‌شد، این فرصت را پیدا کرد تا به آلمان برود و در آن‌جا در دانشگاه صنعتی درسدن<ref>Technische Hochschule</ref> به تحصیل پرداخت. اگرچه در این دوران، او بیشتر بر تحصیل متمرکز بود و موقتاً عکاسی را کنار گذاشت، به شیوه‌ای برای چاپ عکس دست یافت که از روش‌های مرسوم بسیار ارزان‌تر بود.

	با بازگشت به آمریکا، استودیو شخصی خود را در سیاتل به راه انداخت و در عکاسی پرتره برای خود نامی دست و پا کرد. در سال‌های بعد با روی پارتریج<ref>Roi Partridge</ref>، طراح و آموزگار هنر ازدواج کرد و سه فرزند به دنیا آورد. سپس به دلیل تغییر مکان تدریس پارتریج، همراه وی به کالیفرنیا رفت. در همین حین او تغییر مسیری در زمینه‌ی حرفه‌اش را تجربه کرد و به گرفتن عکس‌هایی با دقت و وضوح بالا از گیاهان متمایل شد. برای مثال او حدود دو سال از وقتش را صرف عکاسی از جزئیات مختلف گل [[ماگنولیا]] کرد. بعد از این در تغییری مجدد، دوباره به فرم بدن انسان به خصوص دست‌ها علاقه‌مند شد و عکس‌های بسیاری از دست‌های بازیگران و نوازندگان گرفت که در نهایت، موجب استخدام او در مجله‌ی معتبر ونیتی‌فر<ref>''Vanity Fair'' </ref> شد.		با بازگشت به آمریکا، استودیو شخصی خود را در سیاتل به راه انداخت و در عکاسی پرتره برای خود نامی دست و پا کرد. در سال‌های بعد با روی پارتریج<ref>Roi Partridge</ref>، طراح و آموزگار هنر ازدواج کرد و سه فرزند به دنیا آورد. سپس به دلیل تغییر مکان تدریس پارتریج، همراه وی به کالیفرنیا رفت. در همین حین او تغییر مسیری در زمینه‌ی حرفه‌اش را تجربه کرد و به گرفتن عکس‌هایی با دقت و وضوح بالا از گیاهان متمایل شد. برای مثال او حدود دو سال از وقتش را صرف عکاسی از جزئیات مختلف گل [[ماگنولیا]] کرد. بعد از این در تغییری مجدد، دوباره به فرم بدن انسان به خصوص دست‌ها علاقه‌مند شد و عکس‌های بسیاری از دست‌های بازیگران و نوازندگان گرفت که در نهایت، موجب استخدام او در مجله‌ی معتبر ونیتی‌فر<ref>''Vanity Fair'' </ref> شد.

	در نهایت، کانینگهام بازگشتی دوباره به عکاسی مستند و اجتماعی داشت و در تا چند ماه پیش از مرگش در 94 سالگی، عکاسی را رها نکرد. علاوه بر کسب جوایزی مانند دکترای افتخاری کالج کالیفرنیا<ref>Honorary Doctorate of Fine Arts degree from the California College of Arts and Crafts </ref> و کمک‌هزینه‌ی گوگنهایم<ref>Guggenheim fellowship in Creative Arts for Photography</ref>، بیش از ده کتاب از وی به چاپ رسیده است. از جمله ''پروسه‌ی مدرن عکاسی''<ref>''Modern Processes of Photography''</ref> و ''بعد از نود سالگی''<ref>After Ninety</ref>.		در نهایت، کانینگهام بازگشتی دوباره به عکاسی مستند و اجتماعی داشت و در تا چند ماه پیش از مرگش در 94 سالگی، عکاسی را رها نکرد. علاوه بر کسب جوایزی مانند دکترای افتخاری کالج کالیفرنیا<ref>Honorary Doctorate of Fine Arts degree from the California College of Arts and Crafts </ref> و کمک‌هزینه‌ی گوگنهایم<ref>Guggenheim fellowship in Creative Arts for Photography</ref>، بیش از ده کتاب از وی به چاپ رسیده است. از جمله ''پروسه‌ی مدرن عکاسی''<ref>''Modern Processes of Photography''</ref> و ''بعد از نود سالگی''<ref>''After Ninety''</ref>.
	<references />		<references />

Aeen در ‏۲ نوامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۹:۵۷

2019-11-02T09:57:15Z

صفحهٔ تازه

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =ایموجین کانینگهام
|نام =Imogen Cunningham
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=1883
|تاریخ مرگ=1976
|دوره زندگی=
|ملیت=امریکایی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=کارشناسی شیمی دانشگاه واشنگتن
| شغل و تخصص اصلی =عکاس
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =کمک‌هزینه‌ی گوگنهایم و دکترای افتخاری کالج کالیفرنیا
|آثار =بعد از نود سالگی
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =عکاسی
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}
[[پرونده:2042150340.jpg|بندانگشتی|ایموجین کانینگهام]]
[[پرونده:2042150340-2.jpg|بندانگشتی|از آثار کانینگهام]]
'''Imogen Cunningham'''

(1883 – 1976)

عکاس آمریکایی. از اعضاء گروه اف64<ref>Group f/64</ref> بود که به عکاسی از نمای نزدیک و برجسته‌سازی اشیاء و لحظات روزمره تمایل داشتند.

در پورتلند<ref>Portland</ref> به دنیا آمد و فرزند پنجم خانواده‌ای دوازده‌نفره بود. در دانشگاه واشنگتن<ref>University of Washington</ref> در رشته‌ی شیمی به تحصیل پرداخت. اولین دوربین خود را در هجده سالگی خرید اما پس از چندی از صرافت عکاسی افتاد. حدود پنج سال بعد، آشنایی با آثار گرترود کاسبیر<ref>Gertrude Käsebier</ref>، بانوی عکاس شهیر، موجب شد تا دوباره به عکاسی علاقه‌مند شود. در همین حین با کمک یکی از اساتیدش نحوه‌ی عملکرد دوربین را به شکلی حرفه‌ای فراگرفت و برای تأمین مخارج دانشگاه، به عکاسی از گیاهان برای دپارتمان گیاه‌شناسی مشغول گردید.

پس از فارغ‌التحصیلی مدتی در استودیوی ادوارد کرتیس<ref>Edward S. Curtis</ref>، عکاسی مشهوری که عمده‌ی وقتش را صرف عکاسی پرتره از اقشار مختلف مردم آمریکا می‌کرد، به کار پرداخت. با دریافت کمک‌هزینه‌ای که به زنان محصل موفق اعطا می‌شد، این فرصت را پیدا کرد تا به آلمان برود و در آن‌جا در دانشگاه صنعتی درسدن<ref>''Technische Hochschule''</ref> به تحصیل پرداخت. اگرچه در این دوران، او بیشتر بر تحصیل متمرکز بود و موقتاً عکاسی را کنار گذاشت، به شیوه‌ای برای چاپ عکس دست یافت که از روش‌های مرسوم بسیار ارزان‌تر بود.

با بازگشت به آمریکا، استودیو شخصی خود را در سیاتل به راه انداخت و در عکاسی پرتره برای خود نامی دست و پا کرد. در سال‌های بعد با روی پارتریج<ref>Roi Partridge</ref>، طراح و آموزگار هنر ازدواج کرد و سه فرزند به دنیا آورد. سپس به دلیل تغییر مکان تدریس پارتریج، همراه وی به کالیفرنیا رفت. در همین حین او تغییر مسیری در زمینه‌ی حرفه‌اش را تجربه کرد و به گرفتن عکس‌هایی با دقت و وضوح بالا از گیاهان متمایل شد. برای مثال او حدود دو سال از وقتش را صرف عکاسی از جزئیات مختلف گل [[ماگنولیا]] کرد. بعد از این در تغییری مجدد، دوباره به فرم بدن انسان به خصوص دست‌ها علاقه‌مند شد و عکس‌های بسیاری از دست‌های بازیگران و نوازندگان گرفت که در نهایت، موجب استخدام او در مجله‌ی معتبر ونیتی‌فر<ref>''Vanity Fair'' </ref> شد.

در نهایت، کانینگهام بازگشتی دوباره به عکاسی مستند و اجتماعی داشت و در تا چند ماه پیش از مرگش در 94 سالگی، عکاسی را رها نکرد. علاوه بر کسب جوایزی مانند دکترای افتخاری کالج کالیفرنیا<ref>Honorary Doctorate of Fine Arts degree from the California College of Arts and Crafts </ref> و کمک‌هزینه‌ی گوگنهایم<ref>Guggenheim fellowship in Creative Arts for Photography</ref>، بیش از ده کتاب از وی به چاپ رسیده است. از جمله ''پروسه‌ی مدرن عکاسی''<ref>''Modern Processes of Photography''</ref> و ''بعد از نود سالگی''<ref>After Ninety</ref>.
<references />